casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

645 items

   

Echo Us
Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
Tomorrow Will Tell The Story, de derde cd van Echo Us, is een buitengewone luisterervaring. De uitgestrekte, progressieve en atmosferische composities van Ethan Matthews zijn gebaseerd op trance-ervaringen en mystieke bronnen, en vormen het tweede deel van een trilogie die in 2009 begon met The Tide Decides. Matthews gaf ons een uitgebreide toelichting bij zijn inspiratie en zijn werkwijze.

Ethan, eerst en vooral mijn felicitaties met je nieuwe cd. Het is een werkelijk bizar werkstuk, vol met incoherente geluiden en ritmes die desalniettemin een geheel vormen. Hoe zou je zelf je muziek omschrijven?

Ethan Matthews: Ik heb altijd gezocht naar wegen om de beelden in mijn eigen geest vorm te geven. Het belangrijkste aan muziek is dat het een wonderbaarlijke manier is om ontastbare zaken uit te drukken, zaken die het hier en nu overstijgen waar de meeste mensen dagdagelijks in verschanst zitten. Ik heb geen interesse meer om hetgeen ik altijd gezien heb als de ‘dualistische’ geestestoestand van de mensen uit te drukken, de ‘ofwel is het er, ofwel is het er niet’-mentaliteit die volop geuit wordt door andere artiesten die duisternis als een cliché gebruiken. Ik hou van consonantie eerder dan van dissonantie. Ik laat de arrangementen en de teksten het verhaal vertellen.

Incoherent is nogal sterk uitgedrukt. Ik zou eerder enigmatisch maar vloeiend zeggen, met geluiden die uit het niets lijken te komen en aan het geheel bijdragen. Ik ben een micro-arrangeur. Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn. Echo Us gaat zo niet te werk, en ik kan me daar zeker niet voor verontschuldigen! Ik hou van hetgeen ik schep, op de manier waarop ik het vandaag doe.

Echo Us is als een groep gestart, maar nu is het duidelijk dat jij de voornaamste drijvende kracht bent. Kan je iets meer vertellen over de geschiedenis van Echo Us?

Ik heb de groep opgericht met een collega in het college in 2000. Het was een tumultueuze tijd voor mij, maar alles gebeurt omwille van de juiste reden. Ik heb twee weken in een psychiatrisch hospitaal doorgebracht eind 2001, en die ervaring bracht mijn muziek en mijn leven op het pad dat ik vandaag bewandel. Al die helse belevenissen van toen doen me erg appreciëren waar ik nu sta. Ze gaven me de drijfveer die ik nodig had om mijn dromen na te streven. Uiteindelijk moest ik het hele gezondheidsestablishment verwerpen dat me gedeeltelijk opgevoed heeft sinds ik 12 of 13 jaar was, en alle psychiatrische medicatie die ik gebruikte sinds ik 23 of zo was. Ik ging destijds met mensen om die niet goed voor me waren, in het bijzonder in 2000-2001. De enige uitweg uit deze situatie was om mezelf in muziek in te graven. Het mag misschien wat choquerend klinken voor doorsnee mensen, maar ik geloof dat het perfect normaal is voor een aantal artiesten die een zelfde aanpak en temperament hebben als ik. Ik had echt het gevoel dat ik muziek moest maken om al mijn negatieve emoties uit te drukken. Met het ouder worden heb ik ervaren dat muziek gewoon een groots middel is voor elke vorm van expressie.

Ik kreeg Echo Us van de andere groepsleden in 2001, omdat er geen manier meer was om verder samen te werken. Ik wou muzikaal iets totaal anders maken. Eens ik naar Portland, Oregon verhuisde in 2003 gingen de zaken vlotter. Maar het vereiste nog jaren van constante zelfontwikkeling en doorlopend muziek maken om tot de meer positieve ruimte te geraken waarin ik nu vertoef. Toen ik in Portland aankwam besloot ik dat Echo Us geen groep moest zijn in de conventionele zin. Ik vroeg vrienden en sessiemuzikanten om me te helpen met hetgeen waar ik er het meest nood aan had, en focuste op het ontwikkelen van een oeuvre.

Echo Us heeft veel veranderingen van muzikanten gekend over de jaren heen. Op de laatste cd koos je ervoor om samen te werken met zangeres Henta en met harpiste Raelyn Olson. Hoe beslis je met welke muzikanten je wil samenwerken en wat hun bijdrage kan zijn?

Ik moet echt mijn gevoel volgen. Voor mij gebeurt alles met een reden. Raelyn en ik hebben elkaar jaren geleden ontmoet toen ik voor een kleine muziekwinkel werkte. De andere muzikanten op The Tide Decides heb ik vooral toevallig ontmoet, of via advertenties en andere vrienden. Ik heb nooit met iemand samengewerkt die ik heb moeten afwijzen. Doorheen de jaren zijn al deze mensen in Portland een vreugde geweest om mee samen te werken. Ik denk dus dat mijn aanvoelen over mensen goed zit. Ik geloof dat mensen elkaar ontmoeten omdat ze samen dingen moeten verwezenlijken, dingen die besloten zijn door het innerlijke zelf. Het gaat er me niet om om de beste sessiemuzikant in de stad te vinden. Ik wil niet werken met huurlingen. Ik wil bovenal werken met mensen met wie ik goed overeenkom.

Tomorrow Will Tell The Story is je derde cd, en het tweede deel van een trilogie die begon met The Tide Decides in 2009. Kan je iets meer vertellen over het concept van de trilogie?

Het was oorspronkelijk niet de opzet. Ik schreef gewoon toevallig dingen op, zinnen, al dan niet lyrisch. Op één of andere manier evolueerde het verhaal op die manier een tijdlang zonder dat ik het zelf besefte. Toen ik ongeveer halfweg het werk aan The Tide Decides zat, realiseerde ik me dat het veel weg had van een beschrijving van een persoonlijke evolutie, maar ook van een evolutie ten aanzien van de aarde. Een soort vergelijking van de levensduur van een mens en die van de aarde, of hetgeen je je erbij inbeeld indien je astrologie gestudeerd hebt. Tomorrow Will Tell The Story was alsof je het leven na de dood betreedde, één of ander vorm van ‘vagevuur’. Religieuze thema’s en allerlei culturen botsen en veren van elkaar af in een ruimte waar tijd niet meer echt bestaat. Wat er daarna komt? Dat zullen we snel genoeg te weten komen…

Je zegt dat je cd gebaseerd is op lichaamsuittredingen. Ik ken niets van dergelijke ervaringen, maar ik kan me inbeelden dat ze een beetje klinken als je cd. Hoe slaag je erin om dergelijke composities te maken?

Haha! Wel, lichaamsuittrredingen hebben vaak geen geluid, behalve zoemende en hamerende geluiden in je hoofd op bepaalde momenten. (Het wonderlijke werk van de pijnappelklier, neem ik aan.) Tomorrow Will Tell The Story werd volledig in trancetoestanden geschreven, die weliswaar licht genoeg waren opdat ik fysiek kon werken, maar met veel meer diepte dan ik ooit tevoren had meegemaakt. Het is echt wat men ‘channeling’ of ‘automatisch schrijven’ noemt, de verbondenheid met wat sommige mensen een ‘spirit guide’ noemen, volgens mij een verschrikkelijke term. Ik schrijf neer wat zij uitdrukken. Zodoende voel ik me niet echt verantwoordelijk voor Tomorrow Will Tell zoals voor andere albums, omdat ik niet het gevoel heb dat het van mijn innerlijke zelf komt, maar van een andere bron.

Je lijkt een grote interesse te hebben voor metafysische onderwerpen, voor de kabbalistische traditie en het verhaal van Seth in het bijzonder. Waar komt deze interesse vandaan?

Na al die waanzinnige ervaringen met het schrijven van Tomorrow Will Tell vertelde een vriend me over de boeken van Seth, dat ze de enige boeken over filosofische channeling waren die echt goed waren en niet zomaar slappe new age junk. Nadat ik zelf wat ‘channeling’-ervaringen heb gehad dook ik in deze boeken en las ze een groot tijd van de afgelopen jaren. Ik geloof dat ik me meer verbonden voel met Jane (de auteur/medium) en Rob (die de volumes neerschreef) dan met eender welke muzikant die me beïnvloed heeft. Misschien zijn ze nu ook vooral een invloed.

Dit gezegd zijnde, mijn hele leven heb ik psychische ervaringen gehad. Als kind had ik veel lichaamsuittredingen, soms helderziendheid of zelfs lucide dromen, maar die lijken iets later te zijn gekomen. Ik heb altijd het gevoel gehad dat de realiteit op aarde slechts een deel is van wat ik gezien heb. Het is gewoon een innerlijke wetenschap.

De cd bevat een meditatieve kantiek van Rawn Clark. Kan je uitleggen waarom je gekozen hebt om dit stuk te integreren?

Omdat mijn transcriptie van de tekst specifieke en vrij mysterieuze joodse uitdrukkingen bevatte, toch voor mij. Ik begon me te verdiepen in de kabbalistische en joodse tradities. Rawn geeft transdisciplinaire meditaties en onderricht. Hij ontwikkelde de YHVD-ADNI kantiek oorspronkelijk voor zijn studenten. Het is de zeer lage stem die je kan horen doorheen een aantal nummers op de cd. Het was één van de meest verbijsterende geluiden die ik ooit gehoord had, dus begon ik ermee te experimenteren. Eens ik uitgemaakt had hoe goed het klonk op delen van de muziek, vroeg ik hem of ik het mocht gebruiken op het album. Ik was heel opgelucht en blij dat hij ermee instemde.

Nog een laatste vraag. Kan je ons een idee geven van een paar platen die buitengewoon belangrijk zijn voor jou en je muziek beïnvloed hebben?

Oh jee. Ik heb muziek gestudeerd, dus werd ik blootgesteld aan tonnen zaken van jazz tot klassiek en alle soorten van moderne producties. Voor zover we over moderne artiesten spreken, heb ik altijd een zwak gehad voor Bjork. En ik begon gitaar te spelen omwille van metal. Metallica en Megadeath, geloof het of niet. Sindsdien heb ik me verdiept in fusion en de vaak vernoemde progressieve rock, gothic en elektronische muziek. Ik kan een groep als QNTAL erg smaken en werd op de hogeschool gevoed met Tangerine Dream. Ook met Kraftwerk, maar om één of andere reden was Tangerine Dream voor mij de speciaalste. En zoals ik vermeldde hou ik ook van klassiek: Debussy en Stravinsky om de twee belangrijkste te vernoemen.

Hartelijk dank voor je tijd en voor dit interessante interview.

Steeds welkom! Het was een aangename chat. Dank je wel en dank aan je lezers.

Echo Us

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Morgan King: Janet & John

Wie de nieuwe single van Morgan King hoort zal, misschien niet meteen horen dat hij ooit één van de meest succesvolle houseproducers ter wereld was. Zijn wortels had hij evenwel in de new wave, en na zich in de jaren 90 een tijdje teruggetrokken te hebben uit de muziekwereld, is hij meer experimentele elektronische muziek beginnen ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Theatre of Hate deelt live-versie van 'The Klan'

Theatre of Hate maakte begin jaren 80 furore met maatschappijkritische post-punk, destijds werd ook wel eens de term 'positive punk' gebruikt, maar die is wat in onbruik geraakt. Hoe dan ook, de groep bestaat nog steeds en Kirk Brandon en de zijnen treden - zeker sinds de uitgave van 'Kinshi' in 2016 - weer regelmatig op. Verleden ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Ongewoon concert van Theodor Bastard online

Theodor Bastard heeft de lange weg van zwaarmoedige darkwave naar sjamanistische wereldmuziek afgelegd, en in elk stadium van hun oeuvre konden ze mooie resultaten voorleggen. In 2015 gaf de groep rond Yana Veva en Fedor Svolotch een reeks kamerconcerten onder de noemer 'Unusual Concerts Tour'. Het heeft blijkbaar veel voeten in de ...

lees meer...
CD BESPREKING : Vlimmer - IIIIIIII + IIIIIIIII

In ons rekenkundig stelsel is 1 + 1 nog steeds gelijk aan 2. Toch ? Blijkt nu dat 8 + 9 ook gelijk kan zijn aan 2. Medeverantwoordelijk daarvoor is Vlimmer, het eenmansorkest van de Berlijnse Alexander Leonard Donat. En wel omdat hij er in slaagt om twee EP’s tegelijkertijd uit te brengen, en die dan ook nog eens IIIIIIII (tel ...

lees meer...
CD BESPREKING : NothingButNoise - eXistence Oscillation <> (possible) Future

Zeggen de namen Daniel Bressanutti en Dirk Bergen u iets? De EBM diehards al zeker wel maar de rest misschien ook als ik zeg dat Daniel Bressanutti beter bekend is als Daniel B. en jawel, dat is dus een van de twee oprichters van EBM legende Front 242. En het andere stichtende lid was dus Dirk Bergen, die uiteindelijk maar een drietal jaar ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : N-Qia - Fantasica

Nozomi, de zangeres van N-Qia, klinkt als een elf die een paar routeinstructies heeft gemist en per ongeluk van het Nikko National Park in Tokio's drukste verkeersaders is beland. Met haar feeërieke stem lijkt ze de strijd aan te gaan met de hectiek van de grootstad. Voor deze stedelijke drukte zorgt haar muzikale wederhelft Serph. ...

lees meer...
CD BESPREKING : Hilde Marie Holsen - Lazuli

Hilde Marie Holsen speelt trompet. Een niet alledaags instrument om solo mee uit te pakken. Andere bekende trompettisten in de moderne muziek zijn Jon Hassell, Mark Isham, Graham Haynes en haar landgenoten Nils Peter Molvær en Ave Henriksen. Die hebben stuk voor stuk internationale faam verworven en Holsen is goed op weg om zich bij ...

lees meer...
NIEUWS 15/07/2018 : Dark Entries geeft twee vrijkaarten weg voor W-fest

Yep, het W-festival is thans nog maar een maand van ons verwijderd. Van 15 tot 19 augustus is het zo ver: het feestje voor liefhebbers van zwarte en eightiesmuziek gaat van start in Amougies. We geven nog een allerlaatste keer twee vrijkaarten voor het festival weg. Daarvoor moet u wel een prijsvraag oplossen. Over één van de ...

lees meer...
NIEUWS 15/07/2018 : Autumn Tears terug na tien jaar stilte

Autumn Tears stond in hun prille beginjaren - ze bestaan sinds 1995 - garant voor zuiver misantropische neoklassieke duisternis. Alles evolueert evenwel, en gaandeweg sloop er heel wat schoonheid in de neoklassieke composities van de Amerikanen. Met als hoogtepunt het prachtige 'The Hallowing' uit 2007. Het was bedoeld als de laatste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Skadedyr - Musikk!

Skadedyr betekent ongedierte. Niet meteen een naam die je sympathiek maakt, maar wie zich een aantal keren onderdompelt in dit twaalfkoppige Noorse gezelschap zijn derde langspeelplaat zal gezien de muzikale context moeten toegeven dat de groepsnaam niet eens zo ver gezocht is. Inderdaad, de muzikanten van Skadedyr gedragen zich als plaagdieren. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : THE CURE - 40 jaar met de handjes in de lucht

The Cure bestaat 40 jaar, en dat werd verleden zaterdag met veel poeha gevierd in Londen. Fans van over de hele wereld hebben zich verzameld in Hyde Park om optredens te zien Editors, Goldfrapp, Interpol en nog wat andere namen, maar toch vooral om het twee uur durende concert mee te maken van het feestvarken zelf. Robert Smith had aangekondigd ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : ART ABSCONs (07-07-2018, The Secret Grove, Duisburg) - Wat ruist er door het Duisburgse struikgewas?

Het meest exclusieve concert waarover u op onze pagina’s lezen kunt, zal hoogstwaarschijnlijk de review zijn waar uw ogen momenteel over glijden. Een tijdje terug ontving ondergetekende namelijk op Facebook een privé bericht van Michael Tellbach, beter gekend als Art Abscons. Hij nodigde me uit voor een privé evenement ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Eisbrecher - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Marilyn Manson - @ Graspop door Luc Luyten, 23/06/2018