canli casino

Dark Entries Logo

625 items

   

Echo Us
Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
Tomorrow Will Tell The Story, de derde cd van Echo Us, is een buitengewone luisterervaring. De uitgestrekte, progressieve en atmosferische composities van Ethan Matthews zijn gebaseerd op trance-ervaringen en mystieke bronnen, en vormen het tweede deel van een trilogie die in 2009 begon met The Tide Decides. Matthews gaf ons een uitgebreide toelichting bij zijn inspiratie en zijn werkwijze.

Ethan, eerst en vooral mijn felicitaties met je nieuwe cd. Het is een werkelijk bizar werkstuk, vol met incoherente geluiden en ritmes die desalniettemin een geheel vormen. Hoe zou je zelf je muziek omschrijven?

Ethan Matthews: Ik heb altijd gezocht naar wegen om de beelden in mijn eigen geest vorm te geven. Het belangrijkste aan muziek is dat het een wonderbaarlijke manier is om ontastbare zaken uit te drukken, zaken die het hier en nu overstijgen waar de meeste mensen dagdagelijks in verschanst zitten. Ik heb geen interesse meer om hetgeen ik altijd gezien heb als de ‘dualistische’ geestestoestand van de mensen uit te drukken, de ‘ofwel is het er, ofwel is het er niet’-mentaliteit die volop geuit wordt door andere artiesten die duisternis als een cliché gebruiken. Ik hou van consonantie eerder dan van dissonantie. Ik laat de arrangementen en de teksten het verhaal vertellen.

Incoherent is nogal sterk uitgedrukt. Ik zou eerder enigmatisch maar vloeiend zeggen, met geluiden die uit het niets lijken te komen en aan het geheel bijdragen. Ik ben een micro-arrangeur. Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn. Echo Us gaat zo niet te werk, en ik kan me daar zeker niet voor verontschuldigen! Ik hou van hetgeen ik schep, op de manier waarop ik het vandaag doe.

Echo Us is als een groep gestart, maar nu is het duidelijk dat jij de voornaamste drijvende kracht bent. Kan je iets meer vertellen over de geschiedenis van Echo Us?

Ik heb de groep opgericht met een collega in het college in 2000. Het was een tumultueuze tijd voor mij, maar alles gebeurt omwille van de juiste reden. Ik heb twee weken in een psychiatrisch hospitaal doorgebracht eind 2001, en die ervaring bracht mijn muziek en mijn leven op het pad dat ik vandaag bewandel. Al die helse belevenissen van toen doen me erg appreciëren waar ik nu sta. Ze gaven me de drijfveer die ik nodig had om mijn dromen na te streven. Uiteindelijk moest ik het hele gezondheidsestablishment verwerpen dat me gedeeltelijk opgevoed heeft sinds ik 12 of 13 jaar was, en alle psychiatrische medicatie die ik gebruikte sinds ik 23 of zo was. Ik ging destijds met mensen om die niet goed voor me waren, in het bijzonder in 2000-2001. De enige uitweg uit deze situatie was om mezelf in muziek in te graven. Het mag misschien wat choquerend klinken voor doorsnee mensen, maar ik geloof dat het perfect normaal is voor een aantal artiesten die een zelfde aanpak en temperament hebben als ik. Ik had echt het gevoel dat ik muziek moest maken om al mijn negatieve emoties uit te drukken. Met het ouder worden heb ik ervaren dat muziek gewoon een groots middel is voor elke vorm van expressie.

Ik kreeg Echo Us van de andere groepsleden in 2001, omdat er geen manier meer was om verder samen te werken. Ik wou muzikaal iets totaal anders maken. Eens ik naar Portland, Oregon verhuisde in 2003 gingen de zaken vlotter. Maar het vereiste nog jaren van constante zelfontwikkeling en doorlopend muziek maken om tot de meer positieve ruimte te geraken waarin ik nu vertoef. Toen ik in Portland aankwam besloot ik dat Echo Us geen groep moest zijn in de conventionele zin. Ik vroeg vrienden en sessiemuzikanten om me te helpen met hetgeen waar ik er het meest nood aan had, en focuste op het ontwikkelen van een oeuvre.

Echo Us heeft veel veranderingen van muzikanten gekend over de jaren heen. Op de laatste cd koos je ervoor om samen te werken met zangeres Henta en met harpiste Raelyn Olson. Hoe beslis je met welke muzikanten je wil samenwerken en wat hun bijdrage kan zijn?

Ik moet echt mijn gevoel volgen. Voor mij gebeurt alles met een reden. Raelyn en ik hebben elkaar jaren geleden ontmoet toen ik voor een kleine muziekwinkel werkte. De andere muzikanten op The Tide Decides heb ik vooral toevallig ontmoet, of via advertenties en andere vrienden. Ik heb nooit met iemand samengewerkt die ik heb moeten afwijzen. Doorheen de jaren zijn al deze mensen in Portland een vreugde geweest om mee samen te werken. Ik denk dus dat mijn aanvoelen over mensen goed zit. Ik geloof dat mensen elkaar ontmoeten omdat ze samen dingen moeten verwezenlijken, dingen die besloten zijn door het innerlijke zelf. Het gaat er me niet om om de beste sessiemuzikant in de stad te vinden. Ik wil niet werken met huurlingen. Ik wil bovenal werken met mensen met wie ik goed overeenkom.

Tomorrow Will Tell The Story is je derde cd, en het tweede deel van een trilogie die begon met The Tide Decides in 2009. Kan je iets meer vertellen over het concept van de trilogie?

Het was oorspronkelijk niet de opzet. Ik schreef gewoon toevallig dingen op, zinnen, al dan niet lyrisch. Op één of andere manier evolueerde het verhaal op die manier een tijdlang zonder dat ik het zelf besefte. Toen ik ongeveer halfweg het werk aan The Tide Decides zat, realiseerde ik me dat het veel weg had van een beschrijving van een persoonlijke evolutie, maar ook van een evolutie ten aanzien van de aarde. Een soort vergelijking van de levensduur van een mens en die van de aarde, of hetgeen je je erbij inbeeld indien je astrologie gestudeerd hebt. Tomorrow Will Tell The Story was alsof je het leven na de dood betreedde, één of ander vorm van ‘vagevuur’. Religieuze thema’s en allerlei culturen botsen en veren van elkaar af in een ruimte waar tijd niet meer echt bestaat. Wat er daarna komt? Dat zullen we snel genoeg te weten komen…

Je zegt dat je cd gebaseerd is op lichaamsuittredingen. Ik ken niets van dergelijke ervaringen, maar ik kan me inbeelden dat ze een beetje klinken als je cd. Hoe slaag je erin om dergelijke composities te maken?

Haha! Wel, lichaamsuittrredingen hebben vaak geen geluid, behalve zoemende en hamerende geluiden in je hoofd op bepaalde momenten. (Het wonderlijke werk van de pijnappelklier, neem ik aan.) Tomorrow Will Tell The Story werd volledig in trancetoestanden geschreven, die weliswaar licht genoeg waren opdat ik fysiek kon werken, maar met veel meer diepte dan ik ooit tevoren had meegemaakt. Het is echt wat men ‘channeling’ of ‘automatisch schrijven’ noemt, de verbondenheid met wat sommige mensen een ‘spirit guide’ noemen, volgens mij een verschrikkelijke term. Ik schrijf neer wat zij uitdrukken. Zodoende voel ik me niet echt verantwoordelijk voor Tomorrow Will Tell zoals voor andere albums, omdat ik niet het gevoel heb dat het van mijn innerlijke zelf komt, maar van een andere bron.

Je lijkt een grote interesse te hebben voor metafysische onderwerpen, voor de kabbalistische traditie en het verhaal van Seth in het bijzonder. Waar komt deze interesse vandaan?

Na al die waanzinnige ervaringen met het schrijven van Tomorrow Will Tell vertelde een vriend me over de boeken van Seth, dat ze de enige boeken over filosofische channeling waren die echt goed waren en niet zomaar slappe new age junk. Nadat ik zelf wat ‘channeling’-ervaringen heb gehad dook ik in deze boeken en las ze een groot tijd van de afgelopen jaren. Ik geloof dat ik me meer verbonden voel met Jane (de auteur/medium) en Rob (die de volumes neerschreef) dan met eender welke muzikant die me beïnvloed heeft. Misschien zijn ze nu ook vooral een invloed.

Dit gezegd zijnde, mijn hele leven heb ik psychische ervaringen gehad. Als kind had ik veel lichaamsuittredingen, soms helderziendheid of zelfs lucide dromen, maar die lijken iets later te zijn gekomen. Ik heb altijd het gevoel gehad dat de realiteit op aarde slechts een deel is van wat ik gezien heb. Het is gewoon een innerlijke wetenschap.

De cd bevat een meditatieve kantiek van Rawn Clark. Kan je uitleggen waarom je gekozen hebt om dit stuk te integreren?

Omdat mijn transcriptie van de tekst specifieke en vrij mysterieuze joodse uitdrukkingen bevatte, toch voor mij. Ik begon me te verdiepen in de kabbalistische en joodse tradities. Rawn geeft transdisciplinaire meditaties en onderricht. Hij ontwikkelde de YHVD-ADNI kantiek oorspronkelijk voor zijn studenten. Het is de zeer lage stem die je kan horen doorheen een aantal nummers op de cd. Het was één van de meest verbijsterende geluiden die ik ooit gehoord had, dus begon ik ermee te experimenteren. Eens ik uitgemaakt had hoe goed het klonk op delen van de muziek, vroeg ik hem of ik het mocht gebruiken op het album. Ik was heel opgelucht en blij dat hij ermee instemde.

Nog een laatste vraag. Kan je ons een idee geven van een paar platen die buitengewoon belangrijk zijn voor jou en je muziek beïnvloed hebben?

Oh jee. Ik heb muziek gestudeerd, dus werd ik blootgesteld aan tonnen zaken van jazz tot klassiek en alle soorten van moderne producties. Voor zover we over moderne artiesten spreken, heb ik altijd een zwak gehad voor Bjork. En ik begon gitaar te spelen omwille van metal. Metallica en Megadeath, geloof het of niet. Sindsdien heb ik me verdiept in fusion en de vaak vernoemde progressieve rock, gothic en elektronische muziek. Ik kan een groep als QNTAL erg smaken en werd op de hogeschool gevoed met Tangerine Dream. Ook met Kraftwerk, maar om één of andere reden was Tangerine Dream voor mij de speciaalste. En zoals ik vermeldde hou ik ook van klassiek: Debussy en Stravinsky om de twee belangrijkste te vernoemen.

Hartelijk dank voor je tijd en voor dit interessante interview.

Steeds welkom! Het was een aangename chat. Dank je wel en dank aan je lezers.

Echo Us

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Echo Us - To Wake A Dream In Moving Water

Dromerig, astraal, vluchtig, zweverig, gelaagd, complex, bevreemdend, overvol…. Het zijn een paar van de termen die we in het verleden gebruikten om de muziek van Echo Us te omschrijven. Deze is een mix van ambient, prog rock, new age met zelfs klassieke muziek en etnische invloeden. Na de hoog gegrepen Memoriam-trilogie over het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Moan/Genetic Transmission - Dedicated To Luigi Russolo

Geen deel 1 zonder deel 2, zo denken ze ook bij Zoharum, en daarom stellen ze ons na Collaboration 1 een ander samenwerkingsverband tussen de twee Poolse acts Genetic Transmission en Moan voor. Deel vier inmiddels uit de archiefreeks van Genetic Transmission met de titel Dedicated To Luigi Russolo. Enig opzoekwerk was aanbevolen want we ...

lees meer...
CD BESPREKING : Genetic Transmission/Moan - Collaboration 1

Toen er tijdens onze redactievergadering weer 2 delen uit de archiefreeks van Genetic Transmission op tafel verschenen, probeerde ik deze met enige argwaan alsnog af te wimpelen want de vorige twee Genetic Transmission platen met de spreekwoordelijke overschotjes, vond ik nu nu niet bepaald hoogvliegers. Met de wijsheid “it’s ...

lees meer...
CD BESPREKING : Maninkari - L’Océan Rêve Dans Sa Loisiveté, Second Session

L’Océan Rêve Dans Sa Loisiveté, Second Session, het is qua titel een hele mondvol. Tevens is het het vervolg op de in 2014 verschenen (niet bij Zoharum, maar bij Three:four Records) eerste sessie onder deze titel. Maninkari zijn de twee Parijse broers Frédéric en Olivier Charlot, geen onbekenden ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Bimfest 2017 - Bimfest editie 2017, 15 en 16 december, De Casino, Sint-Niklaas

Elk jaar zo rond de kerstdagen is het weer tijd voor het Belgian Independent Music Festival, kortweg Bimfest. Dit jaar al aan zijn 16de editie toe en daarmee ongetwijfeld één van de langst lopende underground festivals hier ten lande. Dit jaar ook weer in die mooie zaal die De Casino in Sint-Niklaas is, knus en gezellig maar ...

lees meer...
CD BESPREKING : Hecq - Chansons De Geste

Chansons De Geste van Ben Lukas Boysen oftewel Hecq is een heel persoonlijk album geworden van deze ervaren rot in het vak (actief sinds 2003, Chansons De Geste is zijn 18de album). De doelstelling van deze plaat was tweeledig; namelijk een soortement eerbetoon aan het verleden, maar tevens een streven om zowel gebeurtenissen en individuen ...

lees meer...
NIEUWS 17/12/2017 : Nu reeds te winnen : een duoticket voor M’era Luna 2018

We zijn er dan wel vroeg bij. Maar toch, het is nu reeds mogelijk om een gratis duoticket te winnen voor M’era Luna 2018. De eerste bandnamen werden reeds bekend gemaakt, met alvast grote namen als Apoptygma Berzerk, Ministry, Hocico, In Strict Confidence, Clan Of Xymox, Das Ich en Front 242. Het voorlopige overzicht kan je hier vinden. ...

lees meer...
NIEUWS 16/12/2017 : Het eindejaarslijstje van Dimi Brands

Met een nieuw jaar in het vizier kijken we bij Dark Entries traditiegetrouw nog eens achterom middels onze eindejaarslijstjes. 2017 bleek een meer dan uitstekend muziekjaar te zijn, want het was deksels moeilijk om een top 20 samen te stellen (een top 10 zou te veel sterke releases onrecht aandoen). Na veel denk- en schrapwerk ziet ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 15/12/2017 : Zusterliefde bij Midnattsol

Midnattsol, het project van Carmen Elise Espenæs, mag voor het volgende nieuwe album rekenen op de strot van haar bekende zus, dé Liv Kristine (ex-Theatre of Tragedy, ex-Leaves Eyes). Meer nog, ze wordt een vast lid van de bende. Een borrelhapje van wat komen zal, kan je hier proeven. Meer info over het vierde studioalbum (voorganger ...

lees meer...
NIEUWS 14/12/2017 : De eerste namen voor Porta Nigra XIII!

De kerstperiode brengt allerhande cadeautjes met zich mee, zo maakten onze Aarschotse vrienden van Porta Nigra ons alvast enorm blij met een eerste lading namen voor de dertiende editie van dit fijne festival, op 10 maart 2018, traditiegetrouw in de Klinker. Onlangs vond in Zweden een jubileum festival ter ere van 30 jaar Cold Meat Industry ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.

Dark Entries lezers die mijn schrijfsels op de voet volgen en die me een beetje kennen, weten dat ik niets dan lovende woorden veil heb voor het Nederlandse evenement Dwaalspoor, dat sinds vorig jaar, vergeef me de flauwe woordspeling, terug op de rails staat. Dit jaar ontbrak misschien een echte grote naam in Delft (Rotterdam was dit ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2017 : Aftellen naar BIMfest

Het is nu echt aftellen naar de volgende BIMfest-editie, de zestiende al in de geschiedenis van het festival. Het festival gaat op 15 en 16 december door in de Casino van Sint-Niklaas. Met namen als Blancmange, Crash Course In Science, Kirlian Camera, The Invisible Spirit, Psyche, No More, The Horrorist, Xotox, Parade Ground en Implant - aangevuld ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
FOTO'S : Cellar Darling - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
FOTO'S : GBH - @ De Klinker Aarschot