casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

677 items

   

Echo Us
Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
Tomorrow Will Tell The Story, de derde cd van Echo Us, is een buitengewone luisterervaring. De uitgestrekte, progressieve en atmosferische composities van Ethan Matthews zijn gebaseerd op trance-ervaringen en mystieke bronnen, en vormen het tweede deel van een trilogie die in 2009 begon met The Tide Decides. Matthews gaf ons een uitgebreide toelichting bij zijn inspiratie en zijn werkwijze.

Ethan, eerst en vooral mijn felicitaties met je nieuwe cd. Het is een werkelijk bizar werkstuk, vol met incoherente geluiden en ritmes die desalniettemin een geheel vormen. Hoe zou je zelf je muziek omschrijven?

Ethan Matthews: Ik heb altijd gezocht naar wegen om de beelden in mijn eigen geest vorm te geven. Het belangrijkste aan muziek is dat het een wonderbaarlijke manier is om ontastbare zaken uit te drukken, zaken die het hier en nu overstijgen waar de meeste mensen dagdagelijks in verschanst zitten. Ik heb geen interesse meer om hetgeen ik altijd gezien heb als de ‘dualistische’ geestestoestand van de mensen uit te drukken, de ‘ofwel is het er, ofwel is het er niet’-mentaliteit die volop geuit wordt door andere artiesten die duisternis als een cliché gebruiken. Ik hou van consonantie eerder dan van dissonantie. Ik laat de arrangementen en de teksten het verhaal vertellen.

Incoherent is nogal sterk uitgedrukt. Ik zou eerder enigmatisch maar vloeiend zeggen, met geluiden die uit het niets lijken te komen en aan het geheel bijdragen. Ik ben een micro-arrangeur. Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn. Echo Us gaat zo niet te werk, en ik kan me daar zeker niet voor verontschuldigen! Ik hou van hetgeen ik schep, op de manier waarop ik het vandaag doe.

Echo Us is als een groep gestart, maar nu is het duidelijk dat jij de voornaamste drijvende kracht bent. Kan je iets meer vertellen over de geschiedenis van Echo Us?

Ik heb de groep opgericht met een collega in het college in 2000. Het was een tumultueuze tijd voor mij, maar alles gebeurt omwille van de juiste reden. Ik heb twee weken in een psychiatrisch hospitaal doorgebracht eind 2001, en die ervaring bracht mijn muziek en mijn leven op het pad dat ik vandaag bewandel. Al die helse belevenissen van toen doen me erg appreciëren waar ik nu sta. Ze gaven me de drijfveer die ik nodig had om mijn dromen na te streven. Uiteindelijk moest ik het hele gezondheidsestablishment verwerpen dat me gedeeltelijk opgevoed heeft sinds ik 12 of 13 jaar was, en alle psychiatrische medicatie die ik gebruikte sinds ik 23 of zo was. Ik ging destijds met mensen om die niet goed voor me waren, in het bijzonder in 2000-2001. De enige uitweg uit deze situatie was om mezelf in muziek in te graven. Het mag misschien wat choquerend klinken voor doorsnee mensen, maar ik geloof dat het perfect normaal is voor een aantal artiesten die een zelfde aanpak en temperament hebben als ik. Ik had echt het gevoel dat ik muziek moest maken om al mijn negatieve emoties uit te drukken. Met het ouder worden heb ik ervaren dat muziek gewoon een groots middel is voor elke vorm van expressie.

Ik kreeg Echo Us van de andere groepsleden in 2001, omdat er geen manier meer was om verder samen te werken. Ik wou muzikaal iets totaal anders maken. Eens ik naar Portland, Oregon verhuisde in 2003 gingen de zaken vlotter. Maar het vereiste nog jaren van constante zelfontwikkeling en doorlopend muziek maken om tot de meer positieve ruimte te geraken waarin ik nu vertoef. Toen ik in Portland aankwam besloot ik dat Echo Us geen groep moest zijn in de conventionele zin. Ik vroeg vrienden en sessiemuzikanten om me te helpen met hetgeen waar ik er het meest nood aan had, en focuste op het ontwikkelen van een oeuvre.

Echo Us heeft veel veranderingen van muzikanten gekend over de jaren heen. Op de laatste cd koos je ervoor om samen te werken met zangeres Henta en met harpiste Raelyn Olson. Hoe beslis je met welke muzikanten je wil samenwerken en wat hun bijdrage kan zijn?

Ik moet echt mijn gevoel volgen. Voor mij gebeurt alles met een reden. Raelyn en ik hebben elkaar jaren geleden ontmoet toen ik voor een kleine muziekwinkel werkte. De andere muzikanten op The Tide Decides heb ik vooral toevallig ontmoet, of via advertenties en andere vrienden. Ik heb nooit met iemand samengewerkt die ik heb moeten afwijzen. Doorheen de jaren zijn al deze mensen in Portland een vreugde geweest om mee samen te werken. Ik denk dus dat mijn aanvoelen over mensen goed zit. Ik geloof dat mensen elkaar ontmoeten omdat ze samen dingen moeten verwezenlijken, dingen die besloten zijn door het innerlijke zelf. Het gaat er me niet om om de beste sessiemuzikant in de stad te vinden. Ik wil niet werken met huurlingen. Ik wil bovenal werken met mensen met wie ik goed overeenkom.

Tomorrow Will Tell The Story is je derde cd, en het tweede deel van een trilogie die begon met The Tide Decides in 2009. Kan je iets meer vertellen over het concept van de trilogie?

Het was oorspronkelijk niet de opzet. Ik schreef gewoon toevallig dingen op, zinnen, al dan niet lyrisch. Op één of andere manier evolueerde het verhaal op die manier een tijdlang zonder dat ik het zelf besefte. Toen ik ongeveer halfweg het werk aan The Tide Decides zat, realiseerde ik me dat het veel weg had van een beschrijving van een persoonlijke evolutie, maar ook van een evolutie ten aanzien van de aarde. Een soort vergelijking van de levensduur van een mens en die van de aarde, of hetgeen je je erbij inbeeld indien je astrologie gestudeerd hebt. Tomorrow Will Tell The Story was alsof je het leven na de dood betreedde, één of ander vorm van ‘vagevuur’. Religieuze thema’s en allerlei culturen botsen en veren van elkaar af in een ruimte waar tijd niet meer echt bestaat. Wat er daarna komt? Dat zullen we snel genoeg te weten komen…

Je zegt dat je cd gebaseerd is op lichaamsuittredingen. Ik ken niets van dergelijke ervaringen, maar ik kan me inbeelden dat ze een beetje klinken als je cd. Hoe slaag je erin om dergelijke composities te maken?

Haha! Wel, lichaamsuittrredingen hebben vaak geen geluid, behalve zoemende en hamerende geluiden in je hoofd op bepaalde momenten. (Het wonderlijke werk van de pijnappelklier, neem ik aan.) Tomorrow Will Tell The Story werd volledig in trancetoestanden geschreven, die weliswaar licht genoeg waren opdat ik fysiek kon werken, maar met veel meer diepte dan ik ooit tevoren had meegemaakt. Het is echt wat men ‘channeling’ of ‘automatisch schrijven’ noemt, de verbondenheid met wat sommige mensen een ‘spirit guide’ noemen, volgens mij een verschrikkelijke term. Ik schrijf neer wat zij uitdrukken. Zodoende voel ik me niet echt verantwoordelijk voor Tomorrow Will Tell zoals voor andere albums, omdat ik niet het gevoel heb dat het van mijn innerlijke zelf komt, maar van een andere bron.

Je lijkt een grote interesse te hebben voor metafysische onderwerpen, voor de kabbalistische traditie en het verhaal van Seth in het bijzonder. Waar komt deze interesse vandaan?

Na al die waanzinnige ervaringen met het schrijven van Tomorrow Will Tell vertelde een vriend me over de boeken van Seth, dat ze de enige boeken over filosofische channeling waren die echt goed waren en niet zomaar slappe new age junk. Nadat ik zelf wat ‘channeling’-ervaringen heb gehad dook ik in deze boeken en las ze een groot tijd van de afgelopen jaren. Ik geloof dat ik me meer verbonden voel met Jane (de auteur/medium) en Rob (die de volumes neerschreef) dan met eender welke muzikant die me beïnvloed heeft. Misschien zijn ze nu ook vooral een invloed.

Dit gezegd zijnde, mijn hele leven heb ik psychische ervaringen gehad. Als kind had ik veel lichaamsuittredingen, soms helderziendheid of zelfs lucide dromen, maar die lijken iets later te zijn gekomen. Ik heb altijd het gevoel gehad dat de realiteit op aarde slechts een deel is van wat ik gezien heb. Het is gewoon een innerlijke wetenschap.

De cd bevat een meditatieve kantiek van Rawn Clark. Kan je uitleggen waarom je gekozen hebt om dit stuk te integreren?

Omdat mijn transcriptie van de tekst specifieke en vrij mysterieuze joodse uitdrukkingen bevatte, toch voor mij. Ik begon me te verdiepen in de kabbalistische en joodse tradities. Rawn geeft transdisciplinaire meditaties en onderricht. Hij ontwikkelde de YHVD-ADNI kantiek oorspronkelijk voor zijn studenten. Het is de zeer lage stem die je kan horen doorheen een aantal nummers op de cd. Het was één van de meest verbijsterende geluiden die ik ooit gehoord had, dus begon ik ermee te experimenteren. Eens ik uitgemaakt had hoe goed het klonk op delen van de muziek, vroeg ik hem of ik het mocht gebruiken op het album. Ik was heel opgelucht en blij dat hij ermee instemde.

Nog een laatste vraag. Kan je ons een idee geven van een paar platen die buitengewoon belangrijk zijn voor jou en je muziek beïnvloed hebben?

Oh jee. Ik heb muziek gestudeerd, dus werd ik blootgesteld aan tonnen zaken van jazz tot klassiek en alle soorten van moderne producties. Voor zover we over moderne artiesten spreken, heb ik altijd een zwak gehad voor Bjork. En ik begon gitaar te spelen omwille van metal. Metallica en Megadeath, geloof het of niet. Sindsdien heb ik me verdiept in fusion en de vaak vernoemde progressieve rock, gothic en elektronische muziek. Ik kan een groep als QNTAL erg smaken en werd op de hogeschool gevoed met Tangerine Dream. Ook met Kraftwerk, maar om één of andere reden was Tangerine Dream voor mij de speciaalste. En zoals ik vermeldde hou ik ook van klassiek: Debussy en Stravinsky om de twee belangrijkste te vernoemen.

Hartelijk dank voor je tijd en voor dit interessante interview.

Steeds welkom! Het was een aangename chat. Dank je wel en dank aan je lezers.

Echo Us

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Kim Myhr - Pressing Clouds Passing Crowds

De Noorse gitarist en componist Kim Myhr kreeg in 2016 als opdracht voor het FIMAV-festival (Festival International de Musique Actuelle de Victoriaville) in Quebec, Canada een passende muziekcompositie te maken. Het resultaat kreeg als titel ‘Pressing Clouds Passing Crowds’. Zelf speelt Myhr hier op 12-snarige akoestische ...

lees meer...
CD BESPREKING : Moth - This Is Just A Moth 7 Inches Compilation On 12 Inches Format

Moth was een cult naam. Was, want de groep hield er in 2017 mee op, al resoneert hun naam nog tot in Spanje. Ietwat verwonderlijk want het viertal kwam uit Denemarken (Kopenhagen) en sloeg en passant al die jaren België even over. Gelukkig is er nog een vagnet, en dat heet Dark Entries die alsong deze 5 nummers tellende compilatie ...

lees meer...
CD BESPREKING : I Tpame I Tvrame - Ikin Vijnë

Grappig. Rotsvast overtuigd van met een exoot uit te pakken, scrolde ik even door de wel zeer uitgebreide Dark Entries review lijst en zie, wie kwam ik daar reeds tegen? Juist. I Tpame I Tvrame, een recensie uit 2017 van de hand van collega Xavier, hun release heette toen “Future Attitude” en Black Verb was de naam van het label. Nu ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : R.I.P. Willy Willy (59) (Stagebeast, Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios, Willy Willy & The Voodoo Band) - 'Een gitarist zo groot dat je hem twee maal moest noemen'

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Belladonna Grave - Behind Despair/Spiritual Death

Gelimiteerd op slechts 200 exemplaren en een éénmalige uitgave! Deze Belladonna Grave uit Los Angeles bracht vorig jaar twee albums uit op cassette, “Behind Despair” en “Spiritual Death”, die begin dit jaar door het Spaanse Oracula Records als een dubbel ep op Europa werden losgelaten. In een samengevatte ...

lees meer...
NIEUWS 15/02/2019 : Kćlan Mikla video: Draumadís

Het is absoluut niet zo dat we alles wat Robert Smith goed vindt zelf ook goed vinden, maar in het geval van het IJslandse Kælan Mikla doen we dat wel. Het meisjestrio maakt een frisse mix van punk, wave en poëzie en heeft op Cure-voorman zoveel indruk gemaakt dat deze hen uitnodigde op het Meltdown festival dat hij mocht cureren, ...

lees meer...
NIEUWS 14/02/2019 : R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios)

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Building Instrument - Mangelen Min

Trio opgericht in 2008 in het Noorse Bergen. Oorspronkelijk was het de bedoeling om zich te verdiepen in elektronische muziek, maar gaandeweg druppelden invloeden uit volksmuziek en wereldmuziek plus het gebruik van akoestische instrumenten en live sampling binnen in hun groepsgeluid. Het drietal creëerde zo een eigen niche die ze ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 11/02/2019 : Tijdreis met Lacrimosa

2019: Lacrimosa blaast 30 kaarjes uit! In 2017 verscheen het 13de studioalbum 'Testimonium‘. En dit jaar, op 22 maart mag je iets nieuws verwachten. Nieuw en niet nieuw weliswaar. Met 'Zeitreise‘ wil het gothic pionieersduo Tilo en Anne een overzicht bieden van 30 jaar Lacrimosa, goed voor meer dan 100 songs. Deze dubbel-cd ...

lees meer...
NIEUWS 10/02/2019 : De “Artificial Intelligence” is nakende...

15 maart is het zover. Dan gooit Near Earth Orbit zijn “Artificial Intelligence” tussen ons stervelingen. Om ons op deze nakende gebeurtenis voor te bereiden en het leed toch ietwat te verzachten is er eerst de vooraf singel “Neuromancer”, die als een gothische ruimtestorm de aarde weet te bereiken. Het voorbestellen ...

lees meer...
NIEUWS 10/02/2019 : Arti Diktator synth wave uit Turkije

Als we gothic en Turkije in één zin gebruiken komen we vaak uit bij She Past Away. Min of meer terecht, want vijf jaar geleden waren zij de openbaring. Maar er gebeurt meer in Turkije dan we zouden durven denken. Eveneens uit Istanboel bereikt ons deze Art Diktator, een poject van ene Ravenna en Mezarses, beiden geen onbeschreven ...

lees meer...
FOTO'S : Lords of Acid - @ Yap Leopoldsburg, 09/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XIII - New Years Edition - 26/01/2019 Nieuwe Nor Heerlen

Het noodlot durven te tarten, de angst weten te trotseren. Een zwarte kater krabt niet. Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn : nummer 13 is geen ongeluksgetal. Laat dat dan ook nog eens gecumuleerd zijn met een nieuwjaarsfeestje waar we wél graag naar toe gaan en dan weet je dat het geheel wel iets veelbelovend kon gaan worden. ...