casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

701 items

   

Echo Us
Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
19/05/2012 : Echo Us - Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn.
Tomorrow Will Tell The Story, de derde cd van Echo Us, is een buitengewone luisterervaring. De uitgestrekte, progressieve en atmosferische composities van Ethan Matthews zijn gebaseerd op trance-ervaringen en mystieke bronnen, en vormen het tweede deel van een trilogie die in 2009 begon met The Tide Decides. Matthews gaf ons een uitgebreide toelichting bij zijn inspiratie en zijn werkwijze.

Ethan, eerst en vooral mijn felicitaties met je nieuwe cd. Het is een werkelijk bizar werkstuk, vol met incoherente geluiden en ritmes die desalniettemin een geheel vormen. Hoe zou je zelf je muziek omschrijven?

Ethan Matthews: Ik heb altijd gezocht naar wegen om de beelden in mijn eigen geest vorm te geven. Het belangrijkste aan muziek is dat het een wonderbaarlijke manier is om ontastbare zaken uit te drukken, zaken die het hier en nu overstijgen waar de meeste mensen dagdagelijks in verschanst zitten. Ik heb geen interesse meer om hetgeen ik altijd gezien heb als de ‘dualistische’ geestestoestand van de mensen uit te drukken, de ‘ofwel is het er, ofwel is het er niet’-mentaliteit die volop geuit wordt door andere artiesten die duisternis als een cliché gebruiken. Ik hou van consonantie eerder dan van dissonantie. Ik laat de arrangementen en de teksten het verhaal vertellen.

Incoherent is nogal sterk uitgedrukt. Ik zou eerder enigmatisch maar vloeiend zeggen, met geluiden die uit het niets lijken te komen en aan het geheel bijdragen. Ik ben een micro-arrangeur. Mijn muziek brengt sommige mensen in de war, waarschijnlijk omdat ze meer conventionele of genre-gebaseerde muziek gewoon zijn. Echo Us gaat zo niet te werk, en ik kan me daar zeker niet voor verontschuldigen! Ik hou van hetgeen ik schep, op de manier waarop ik het vandaag doe.

Echo Us is als een groep gestart, maar nu is het duidelijk dat jij de voornaamste drijvende kracht bent. Kan je iets meer vertellen over de geschiedenis van Echo Us?

Ik heb de groep opgericht met een collega in het college in 2000. Het was een tumultueuze tijd voor mij, maar alles gebeurt omwille van de juiste reden. Ik heb twee weken in een psychiatrisch hospitaal doorgebracht eind 2001, en die ervaring bracht mijn muziek en mijn leven op het pad dat ik vandaag bewandel. Al die helse belevenissen van toen doen me erg appreciëren waar ik nu sta. Ze gaven me de drijfveer die ik nodig had om mijn dromen na te streven. Uiteindelijk moest ik het hele gezondheidsestablishment verwerpen dat me gedeeltelijk opgevoed heeft sinds ik 12 of 13 jaar was, en alle psychiatrische medicatie die ik gebruikte sinds ik 23 of zo was. Ik ging destijds met mensen om die niet goed voor me waren, in het bijzonder in 2000-2001. De enige uitweg uit deze situatie was om mezelf in muziek in te graven. Het mag misschien wat choquerend klinken voor doorsnee mensen, maar ik geloof dat het perfect normaal is voor een aantal artiesten die een zelfde aanpak en temperament hebben als ik. Ik had echt het gevoel dat ik muziek moest maken om al mijn negatieve emoties uit te drukken. Met het ouder worden heb ik ervaren dat muziek gewoon een groots middel is voor elke vorm van expressie.

Ik kreeg Echo Us van de andere groepsleden in 2001, omdat er geen manier meer was om verder samen te werken. Ik wou muzikaal iets totaal anders maken. Eens ik naar Portland, Oregon verhuisde in 2003 gingen de zaken vlotter. Maar het vereiste nog jaren van constante zelfontwikkeling en doorlopend muziek maken om tot de meer positieve ruimte te geraken waarin ik nu vertoef. Toen ik in Portland aankwam besloot ik dat Echo Us geen groep moest zijn in de conventionele zin. Ik vroeg vrienden en sessiemuzikanten om me te helpen met hetgeen waar ik er het meest nood aan had, en focuste op het ontwikkelen van een oeuvre.

Echo Us heeft veel veranderingen van muzikanten gekend over de jaren heen. Op de laatste cd koos je ervoor om samen te werken met zangeres Henta en met harpiste Raelyn Olson. Hoe beslis je met welke muzikanten je wil samenwerken en wat hun bijdrage kan zijn?

Ik moet echt mijn gevoel volgen. Voor mij gebeurt alles met een reden. Raelyn en ik hebben elkaar jaren geleden ontmoet toen ik voor een kleine muziekwinkel werkte. De andere muzikanten op The Tide Decides heb ik vooral toevallig ontmoet, of via advertenties en andere vrienden. Ik heb nooit met iemand samengewerkt die ik heb moeten afwijzen. Doorheen de jaren zijn al deze mensen in Portland een vreugde geweest om mee samen te werken. Ik denk dus dat mijn aanvoelen over mensen goed zit. Ik geloof dat mensen elkaar ontmoeten omdat ze samen dingen moeten verwezenlijken, dingen die besloten zijn door het innerlijke zelf. Het gaat er me niet om om de beste sessiemuzikant in de stad te vinden. Ik wil niet werken met huurlingen. Ik wil bovenal werken met mensen met wie ik goed overeenkom.

Tomorrow Will Tell The Story is je derde cd, en het tweede deel van een trilogie die begon met The Tide Decides in 2009. Kan je iets meer vertellen over het concept van de trilogie?

Het was oorspronkelijk niet de opzet. Ik schreef gewoon toevallig dingen op, zinnen, al dan niet lyrisch. Op één of andere manier evolueerde het verhaal op die manier een tijdlang zonder dat ik het zelf besefte. Toen ik ongeveer halfweg het werk aan The Tide Decides zat, realiseerde ik me dat het veel weg had van een beschrijving van een persoonlijke evolutie, maar ook van een evolutie ten aanzien van de aarde. Een soort vergelijking van de levensduur van een mens en die van de aarde, of hetgeen je je erbij inbeeld indien je astrologie gestudeerd hebt. Tomorrow Will Tell The Story was alsof je het leven na de dood betreedde, één of ander vorm van ‘vagevuur’. Religieuze thema’s en allerlei culturen botsen en veren van elkaar af in een ruimte waar tijd niet meer echt bestaat. Wat er daarna komt? Dat zullen we snel genoeg te weten komen…

Je zegt dat je cd gebaseerd is op lichaamsuittredingen. Ik ken niets van dergelijke ervaringen, maar ik kan me inbeelden dat ze een beetje klinken als je cd. Hoe slaag je erin om dergelijke composities te maken?

Haha! Wel, lichaamsuittrredingen hebben vaak geen geluid, behalve zoemende en hamerende geluiden in je hoofd op bepaalde momenten. (Het wonderlijke werk van de pijnappelklier, neem ik aan.) Tomorrow Will Tell The Story werd volledig in trancetoestanden geschreven, die weliswaar licht genoeg waren opdat ik fysiek kon werken, maar met veel meer diepte dan ik ooit tevoren had meegemaakt. Het is echt wat men ‘channeling’ of ‘automatisch schrijven’ noemt, de verbondenheid met wat sommige mensen een ‘spirit guide’ noemen, volgens mij een verschrikkelijke term. Ik schrijf neer wat zij uitdrukken. Zodoende voel ik me niet echt verantwoordelijk voor Tomorrow Will Tell zoals voor andere albums, omdat ik niet het gevoel heb dat het van mijn innerlijke zelf komt, maar van een andere bron.

Je lijkt een grote interesse te hebben voor metafysische onderwerpen, voor de kabbalistische traditie en het verhaal van Seth in het bijzonder. Waar komt deze interesse vandaan?

Na al die waanzinnige ervaringen met het schrijven van Tomorrow Will Tell vertelde een vriend me over de boeken van Seth, dat ze de enige boeken over filosofische channeling waren die echt goed waren en niet zomaar slappe new age junk. Nadat ik zelf wat ‘channeling’-ervaringen heb gehad dook ik in deze boeken en las ze een groot tijd van de afgelopen jaren. Ik geloof dat ik me meer verbonden voel met Jane (de auteur/medium) en Rob (die de volumes neerschreef) dan met eender welke muzikant die me beïnvloed heeft. Misschien zijn ze nu ook vooral een invloed.

Dit gezegd zijnde, mijn hele leven heb ik psychische ervaringen gehad. Als kind had ik veel lichaamsuittredingen, soms helderziendheid of zelfs lucide dromen, maar die lijken iets later te zijn gekomen. Ik heb altijd het gevoel gehad dat de realiteit op aarde slechts een deel is van wat ik gezien heb. Het is gewoon een innerlijke wetenschap.

De cd bevat een meditatieve kantiek van Rawn Clark. Kan je uitleggen waarom je gekozen hebt om dit stuk te integreren?

Omdat mijn transcriptie van de tekst specifieke en vrij mysterieuze joodse uitdrukkingen bevatte, toch voor mij. Ik begon me te verdiepen in de kabbalistische en joodse tradities. Rawn geeft transdisciplinaire meditaties en onderricht. Hij ontwikkelde de YHVD-ADNI kantiek oorspronkelijk voor zijn studenten. Het is de zeer lage stem die je kan horen doorheen een aantal nummers op de cd. Het was één van de meest verbijsterende geluiden die ik ooit gehoord had, dus begon ik ermee te experimenteren. Eens ik uitgemaakt had hoe goed het klonk op delen van de muziek, vroeg ik hem of ik het mocht gebruiken op het album. Ik was heel opgelucht en blij dat hij ermee instemde.

Nog een laatste vraag. Kan je ons een idee geven van een paar platen die buitengewoon belangrijk zijn voor jou en je muziek beïnvloed hebben?

Oh jee. Ik heb muziek gestudeerd, dus werd ik blootgesteld aan tonnen zaken van jazz tot klassiek en alle soorten van moderne producties. Voor zover we over moderne artiesten spreken, heb ik altijd een zwak gehad voor Bjork. En ik begon gitaar te spelen omwille van metal. Metallica en Megadeath, geloof het of niet. Sindsdien heb ik me verdiept in fusion en de vaak vernoemde progressieve rock, gothic en elektronische muziek. Ik kan een groep als QNTAL erg smaken en werd op de hogeschool gevoed met Tangerine Dream. Ook met Kraftwerk, maar om één of andere reden was Tangerine Dream voor mij de speciaalste. En zoals ik vermeldde hou ik ook van klassiek: Debussy en Stravinsky om de twee belangrijkste te vernoemen.

Hartelijk dank voor je tijd en voor dit interessante interview.

Steeds welkom! Het was een aangename chat. Dank je wel en dank aan je lezers.

Echo Us

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Mirco Magnani & Łukasz Trzciński - Lumiraum

De Italiaan Mirco Magnani, ook bekend als T.C.O. is een momenteel in Berlijn gevestigde componist en videokunstenaar. Hij is onder meer mede-oprichter van Minox, Technophonic Chamber Orchestra, 4Dkiller en de platenlabels Suite Inc. en Suitevision. Na T.C.O. in 2006 begon hij in 2012 onder de naam Undogmatisch aan een nieuw project én ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : VNV Nation - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lebanon Hanover - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Anatolian Weapons Feat. Seirios Savvaidis - To The Mother Of Gods

Anatolian Weapons, het nieuwste project van de Atheense kunstenaar, DJ en producer Aggelos Baltas (Dream Weapons, Fantastikoi Hxoi) debuteert op Beats In Space met ‘To The Mother Of Gods’. Het is een album gemaakt in samenwerking met volksmuzikant, liedjesschrijver en componist Seirios Savvaidis. Die laatste staat bekend voor zijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Disen Gage - The Big Adventure

Van deze band bespraken we vorig jaar het album “Nature”. Dat bleek toch echt een buitenbeentje te zijn in het oeuvre van deze Russische progrockband. “Nature” was namelijk een soort soundscape opgebouwd uit field recordings, een heel intrigerend album uiteenvallend in 3 tracks met elk een heel eigen thema: 1) kosmische ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : The Staches - This Lake Is Pointless

Ze komen uit Genève, Zwitserland maar verkasten intussen naar Leipzig, Duitsland. Hun eerste LP “Machine” kwam uit in 2014 en in 2016 volgde “Placid Faces”. De band bestaat uit twee jongens en twee meisjes en ze mixen al tien jaar de sound van girl punk, wavepunk of poppunk met zelfs garagerock of de psychedelische ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Membranes - What Nature Gives…Nature Takes Away

Na hun comeback plaat ‘Dark Matter / Dark Energy’ in 2015 komen The Membranes als opvolger meteen met een dubbelelpee. Een groots opgevat conceptalbum waar ze een twintig vrouwen sterk koor (van het British & Irish Modern Music Institute) laten opdraven en die gastoptredens bevat van de kranige, vierentachtig jaar oude ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...