casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

Dine on Ashes
Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012, Paul Van de gehuchte
 Bookmark and Share

29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen

Het Belgische Dine On Ashes heeft met ‘On Being Sane In Insane Places’ een eerste album uit. Voor Dark Entries reden genoeg om nader kennis te maken.

Wat was de aanzet om met Dine on Ashes van start te gaan?

Wim: ‘Mijn vorige band Transparent Curse speelde hoofdzakelijk cold wave. Ik had na een tijdje genoeg van dit eenzijdige geluid en wilde iets meer 'elektronisch' uitproberen. Het was een pad dat ik voorheen nog niet had bewandeld aangezien ik vooral gefocust was op gitaarmuziek. Dine on Ashes was dus ergens een sprong in het ongewisse. Ik wilde meer gelaagdheid, meer atmosfeer... . De melancholie, die destijds bij Transparent Curse al aanwezig was, wou ik nog verder uitdiepen. De term 'grootstadmuziek' is hier wel op zijn plaats vind ik; een clash tussen post rock, synthesizers en sterk uitgewerkte composities. En ik was op zoek naar een vrouwenstem, erg cruciaal voor deze sound. Een meerwaarde zelfs... .’

Wim, jij schrijft alle muziek. Door wie laat jij je inspireren?

Wim: ‘Verschillende muzikanten en bands hebben me destijds geïnspireerd om te beginnen met schrijven, gaande van The Doors tot Bloc Party en van Jimi Hendrix tot Kraftwerk. Wat deze cd betreft; het idee, het geluid heb ik altijd in mijn hoofd gehad. De voorbije jaren heb ik dat daadwerkelijk omgezet in muziek. Hiervoor was een rijpingsproces nodig want tijd is cruciaal bij het schrijven van songs.’

Wat is je muzikale achtergrond en in hoeverre verschilt die van de andere leden van Dine on Ashes?

Wim: ‘Ik ben een breeddenkende muzikant en hou van een groot palet aan stijlen, alleen zo kan je progressief te werk gaan. Dit geldt echter evengoed voor de rest van de band. Dine on Ashes bestaat uit muzikanten die alles behalve oogkleppen op hebben; een eigenschap waar ik alleen maar blij om kan zijn. Wat de muzikale achtergrond betreft: ik ben gestart in punkgroepjes toen ik 15 à 16 jaar was, daarna een eigen project begonnen met Transparent Curse en hier en daar losse collaboraties gedaan met alternatieve groepen.’

Zangeres Katharine is psychologe en schrijft op haar beurt alle teksten. In hoeverre is de draagkracht van haar woorden gebaseerd op professionele gebeurtenissen? Of is dat deontologisch niet te verantwoorden?

Katharine: ‘Mijn opleiding is nog niet afgerond, dus veel professionele gebeurtenissen heb ik in elk geval niet om mij op te baseren. Ik kan wel zeggen dat ik altijd vanuit persoonlijke ervaringen vertrek, dingen die ik zelf meemaak en voel of wat ik merk in mijn omgeving bij anderen. Ik probeer dan altijd vanuit een ander perspectief te schrijven en gebruik te maken van metaforen. Zelf houd ik het meest van teksten die niet meteen voor het oprapen liggen, waar je niet meteen de exacte betekenis kan uit halen dus ik zal dat ook zoveel mogelijk met mijn eigen teksten proberen doen.’

Willen jullie met de teksten een boodschap brengen of zijn het louter poëtische bespiegelingen?

Katharine: ‘Eigenlijk wil ik gewoon een verhaal vertellen, maar niet iedereen zal hetzelfde verhaal horen. En dat is eigenlijk net de essentie van poëzie wat mij betreft.’

Katharine, je hebt Scandinavische roots. Kun je daar iets meer over vertellen?

Katharine: ‘Ik heb een Finse moeder en daardoor noodgedwongen ook een halve Scandinavische stamboom. Zelf vind ik dat er verder niet veel meer mee gemoeid is, maar de rest van de band denkt daar blijkbaar anders over aangezien ze er op stonden dat het werd vermeld.’

Wim: ‘De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dit enerzijds toch wel sexy is om dit te vermelden in je bio. Scandinavië spreekt nu eenmaal tot de verbeelding en in het kielzog van bands zoals The Knife, Röyksopp, Fever Ray en The Cardigans was dit mooi meegenomen. Ik spreek nu vanuit het standpunt van pure promotie wat niet zo onbelangrijk is in tijden van mainstream.’

Wanneer ben je begonnen met zingen?

Katharine: Ik ben pas ‘serieus’ met zingen beginnen omgaan toen ik net 18 jaar was geworden en auditie had gedaan voor een plek in de groep. Daarvoor was ik gewoon iemand die graag eens een liedje zong. Ik vond dat ik dat best goed kon en speelde al wel eens met het idee om ooit in een band te zingen. Daarom dat ik meteen reageerde op Wim zijn oproep naar een zangeres. Ik bleek de eerste kandidate te zijn en meteen ook de juiste blijkbaar... . Maar op dat gebied moest ik nog heel veel leren: ik had nog nooit in een microfoon leren zingen of zelf zanglijnen geschreven. Vooral dankzij Wim ben ik in elk geval muzikaal enorm gegroeid en er blijft nog véél ruimte tot verbetering.’

De tekstfragmenten die jullie als samples gebruiken, waar komen die vandaan?

Wim: Het tekstfragment uit ‘Controlled Partitions’ is een sample uit een ‘black box’; de laatste communicatie tussen de piloten van een DC-10 en het grondpersoneel. Een verwijzing naar 'het verliezen van controle'. En ‘The Fifth Stage’ eindigt met de woorden van president J. F. Kennedy uit 1963.

Hoe komen de songs tot stand. Eerst de muziek en dan de teksten of vice versa?

Wim:: ‘We starten steeds met muziek, de sfeer die wordt opgeroepen inspireert Katharine tot het schrijven van teksten.’

Katharine: ‘Soms zal ik wel eens vragen aan Wim om een nummer te schrijven dat in een bepaalde sfeer ligt als ik al met een thema in mijn hoofd zit. Het is geen volledig eenrichtingsverkeer: we proberen wel elkaars suggesties in gedachten te houden.’

Wanneer komen Dominique, Tom en Frank in beeld? Nadat de songs zijn afgewerkt of eerder? Hebben ze bijvoorbeeld inspraak over hoe de nummers uiteindelijk zullen klinken?

Wim: ‘Bij dit album is hun samenwerking pas gestart na de opnames, productie en mixing. Het feit dat we deze muziek 'live' wilden brengen, impliceerde de betrokkenheid van andere muzikanten. Op het podium brengen zij een extra dimensie in de muziek die toch voor een stuk anders blijkt te zijn dan op de cd. Daarom dat Dine on Ashes 'live' meer rockinvloeden heeft dan op deze geluidsdrager. De bijdrage van de andere muzikanten is echter geëvolueerd bij het schrijven van nieuwe nummers. Zo wordt Tom nu mee betrokken bij de productie.’

‘Zoals je ook kan lezen in de biografie op de officiële website, maken Dominique en Tom deel uit van mijn muzikale verleden. Zo was Dominique destijds ook al de bassist bij Transparent Curse en heeft Tom destijds de opnames gedaan voor een ep van deze groep. Frank is de enige echte nieuwkomer, niet alleen een drummer met een eigen geluid maar ook een sympathieke smaakmaker. Repetities bij Dine on Ashes zijn altijd goed voor de nodige dosissen aan humor.’

Hoe moeilijk was het om dit project tot een goed einde te brengen? En dan bedoel ik alle facetten: het schrijfproces, artwork, opnames, productie, enzovoort.

Wim: ‘Ondanks het feit dat het project in grote lijnen vast lag, heeft het veel energie en geld gekost om tot een fysische release te komen. We spreken hier toch over een periode van verschillende jaren. Vooral omdat je veel dingen zelf moet (op)zoeken; een bewuste keuze aangezien we de touwtjes graag zelf in handen houden. Muziek schrijven is een intiem gebeuren dat start met een idee. Dat idee moet eerst rijpen alvorens de eerste noot er komt. Zoiets gebeurt meestal in de totale afzondering van de studio. En bij voorkeur: 's nachts... een gegeven waar vele muzikanten zich in zullen terugvinden. De opnames van het album zijn deels DIY (home studio recordings via Pro Tools LE), alhoewel we gekozen hebben voor een professionele afwerking bij Hype Studios in Mechelen (Pro Tools HD). Mensen als Gaëtan Vandewoude (mix) en Jan Volckaert (mastering) hebben een belangrijke rol gespeeld in de ondersteuning en de realisatie van dit proces. Daarnaast was er ook de papierwinkel met GS1 (barcode), Simim (ISRC-codes), SABAM en niet te vergeten: het geweldige artwork waar Jens Dawn verantwoordelijk voor is. Zijn impact op het visuele gegeven van de groep is enorm geweest. Hij is niet alleen een begenadigde ontwerper maar ook een zeer fijne mens. We hebben het geluk gehad omringd te zijn geweest met bijzonder toffe mensen, wat de realisatie van het album zeker ten goede is gekomen.’

Jullie kozen ervoor om als debuut een mini in plaats van een full cd uit te brengen. Kun je dat even toelichten?

Wim: ‘We hebben alles gezegd wat we moesten zeggen op deze mini... meer zou teveel geweest zijn. Een compact muzikaal werk blijft bovendien langer hangen.’

Waarom kozen jullie als titel voor ‘On Being Sane In Insane Places’?

Katharine: ‘Dat is een verwijzing naar een studie van Rosenhan uit de jaren '70. David Rosenhan was een psycholoog die zich samen met nog andere ‘gezonde’ mensen liet opnemen in verscheidene psychiatrische instellingen om te onderzoeken of de psychologen en psychiaters van dienst hen zouden kunnen ontmaskeren. Bleek dat vooral de medepatiënten eigenlijk doorhadden dat er iets niet pluis was. Enfin, ik vond het een interessante gedachtegang die het concept van het album moet leiden: wat is normaal zijn en ligt het aan ons of aan onze omgeving?’

Whiterock Records is vermoed ik jullie eigen label. Is dat de beste manier om tegenwoordig een plaat uit te brengen: in eigen beheer?

Wim: ‘Whiterock Records is een tussenstation, het is niet ons eigen label. Het is een Duitse platenmaatschappij die ons de cruciale LC-code bezorgd heeft zodat de cd ook op Duitse radiostations kan gedraaid worden. In ruil moesten we wel de naam en de verwijzing op de geluidsdrager aanbrengen. Alle rechten op productie, muziek en teksten blijft echter eigendom van Dine on Ashes. Een plaat in eigen beheer uitbrengen was voor dit album een bewuste keuze; geen inmenging van derden. Een puur en eerlijk geluid dat tevens een test was: ‘Wat is de impact op de luisteraar zonder externe producers, managers of platenlabels?’ Ongefilterd, recht van de muzikant en auteur.’

Denken jullie al aan een volgende cd of is het daarvoor nog te vroeg?

Wim: ‘Daar wordt zelfs hardop aan gedacht. We zijn volop bezig aan het schrijven van nieuw materiaal. Dine on Ashes is een dynamische band die op zoek is naar nieuwe uitdagingen. Een nieuw album is daar één van.’

Wat hopen jullie als groep te bereiken? Bestaat er zoiets als een muzikale droom?

Wim: ‘Enerzijds: the sky's the limit maar je moet realistisch blijven. Als je iets groot wil betekenen, moet je aan het buitenland denken. Anderzijds: België is een festivalland en er zijn voldoende speelkansen. Vertrekken vanuit het eigen epicentrum en zo uitbreiden lijkt een mooi stappenplan. En vooral: trachten een breed publiek aan te spreken.’

Katharine: ‘Voor mij is er niet echt een vaststaand doel. Ik wil me in de eerste plaats creatief bezighouden en als mensen het product daarvan appreciëren, dan is dat mooi meegenomen. Natuurlijk wil ik me als zangeres zo goed mogelijk ontplooien maar dat zal dan eerder een bijproduct zijn van de aangename bezigheid dat muziek maken is.’

Copyright foto’s (kleur): Theo Buytaert

Copyright foto’s (zwart/wit): Regina Mandl

http://dineonashes.com/

http://www.facebook.com/DineOnAshes

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...