canli casino

Dark Entries Logo

609 items

   

Dine on Ashes
Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012, Paul Van de gehuchte
 Bookmark and Share

29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen
29/02/2012 : Dine on Ashes - Een compact muzikaal werk blijft langer hangen

Het Belgische Dine On Ashes heeft met ‘On Being Sane In Insane Places’ een eerste album uit. Voor Dark Entries reden genoeg om nader kennis te maken.

Wat was de aanzet om met Dine on Ashes van start te gaan?

Wim: ‘Mijn vorige band Transparent Curse speelde hoofdzakelijk cold wave. Ik had na een tijdje genoeg van dit eenzijdige geluid en wilde iets meer 'elektronisch' uitproberen. Het was een pad dat ik voorheen nog niet had bewandeld aangezien ik vooral gefocust was op gitaarmuziek. Dine on Ashes was dus ergens een sprong in het ongewisse. Ik wilde meer gelaagdheid, meer atmosfeer... . De melancholie, die destijds bij Transparent Curse al aanwezig was, wou ik nog verder uitdiepen. De term 'grootstadmuziek' is hier wel op zijn plaats vind ik; een clash tussen post rock, synthesizers en sterk uitgewerkte composities. En ik was op zoek naar een vrouwenstem, erg cruciaal voor deze sound. Een meerwaarde zelfs... .’

Wim, jij schrijft alle muziek. Door wie laat jij je inspireren?

Wim: ‘Verschillende muzikanten en bands hebben me destijds geïnspireerd om te beginnen met schrijven, gaande van The Doors tot Bloc Party en van Jimi Hendrix tot Kraftwerk. Wat deze cd betreft; het idee, het geluid heb ik altijd in mijn hoofd gehad. De voorbije jaren heb ik dat daadwerkelijk omgezet in muziek. Hiervoor was een rijpingsproces nodig want tijd is cruciaal bij het schrijven van songs.’

Wat is je muzikale achtergrond en in hoeverre verschilt die van de andere leden van Dine on Ashes?

Wim: ‘Ik ben een breeddenkende muzikant en hou van een groot palet aan stijlen, alleen zo kan je progressief te werk gaan. Dit geldt echter evengoed voor de rest van de band. Dine on Ashes bestaat uit muzikanten die alles behalve oogkleppen op hebben; een eigenschap waar ik alleen maar blij om kan zijn. Wat de muzikale achtergrond betreft: ik ben gestart in punkgroepjes toen ik 15 à 16 jaar was, daarna een eigen project begonnen met Transparent Curse en hier en daar losse collaboraties gedaan met alternatieve groepen.’

Zangeres Katharine is psychologe en schrijft op haar beurt alle teksten. In hoeverre is de draagkracht van haar woorden gebaseerd op professionele gebeurtenissen? Of is dat deontologisch niet te verantwoorden?

Katharine: ‘Mijn opleiding is nog niet afgerond, dus veel professionele gebeurtenissen heb ik in elk geval niet om mij op te baseren. Ik kan wel zeggen dat ik altijd vanuit persoonlijke ervaringen vertrek, dingen die ik zelf meemaak en voel of wat ik merk in mijn omgeving bij anderen. Ik probeer dan altijd vanuit een ander perspectief te schrijven en gebruik te maken van metaforen. Zelf houd ik het meest van teksten die niet meteen voor het oprapen liggen, waar je niet meteen de exacte betekenis kan uit halen dus ik zal dat ook zoveel mogelijk met mijn eigen teksten proberen doen.’

Willen jullie met de teksten een boodschap brengen of zijn het louter poëtische bespiegelingen?

Katharine: ‘Eigenlijk wil ik gewoon een verhaal vertellen, maar niet iedereen zal hetzelfde verhaal horen. En dat is eigenlijk net de essentie van poëzie wat mij betreft.’

Katharine, je hebt Scandinavische roots. Kun je daar iets meer over vertellen?

Katharine: ‘Ik heb een Finse moeder en daardoor noodgedwongen ook een halve Scandinavische stamboom. Zelf vind ik dat er verder niet veel meer mee gemoeid is, maar de rest van de band denkt daar blijkbaar anders over aangezien ze er op stonden dat het werd vermeld.’

Wim: ‘De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dit enerzijds toch wel sexy is om dit te vermelden in je bio. Scandinavië spreekt nu eenmaal tot de verbeelding en in het kielzog van bands zoals The Knife, Röyksopp, Fever Ray en The Cardigans was dit mooi meegenomen. Ik spreek nu vanuit het standpunt van pure promotie wat niet zo onbelangrijk is in tijden van mainstream.’

Wanneer ben je begonnen met zingen?

Katharine: Ik ben pas ‘serieus’ met zingen beginnen omgaan toen ik net 18 jaar was geworden en auditie had gedaan voor een plek in de groep. Daarvoor was ik gewoon iemand die graag eens een liedje zong. Ik vond dat ik dat best goed kon en speelde al wel eens met het idee om ooit in een band te zingen. Daarom dat ik meteen reageerde op Wim zijn oproep naar een zangeres. Ik bleek de eerste kandidate te zijn en meteen ook de juiste blijkbaar... . Maar op dat gebied moest ik nog heel veel leren: ik had nog nooit in een microfoon leren zingen of zelf zanglijnen geschreven. Vooral dankzij Wim ben ik in elk geval muzikaal enorm gegroeid en er blijft nog véél ruimte tot verbetering.’

De tekstfragmenten die jullie als samples gebruiken, waar komen die vandaan?

Wim: Het tekstfragment uit ‘Controlled Partitions’ is een sample uit een ‘black box’; de laatste communicatie tussen de piloten van een DC-10 en het grondpersoneel. Een verwijzing naar 'het verliezen van controle'. En ‘The Fifth Stage’ eindigt met de woorden van president J. F. Kennedy uit 1963.

Hoe komen de songs tot stand. Eerst de muziek en dan de teksten of vice versa?

Wim:: ‘We starten steeds met muziek, de sfeer die wordt opgeroepen inspireert Katharine tot het schrijven van teksten.’

Katharine: ‘Soms zal ik wel eens vragen aan Wim om een nummer te schrijven dat in een bepaalde sfeer ligt als ik al met een thema in mijn hoofd zit. Het is geen volledig eenrichtingsverkeer: we proberen wel elkaars suggesties in gedachten te houden.’

Wanneer komen Dominique, Tom en Frank in beeld? Nadat de songs zijn afgewerkt of eerder? Hebben ze bijvoorbeeld inspraak over hoe de nummers uiteindelijk zullen klinken?

Wim: ‘Bij dit album is hun samenwerking pas gestart na de opnames, productie en mixing. Het feit dat we deze muziek 'live' wilden brengen, impliceerde de betrokkenheid van andere muzikanten. Op het podium brengen zij een extra dimensie in de muziek die toch voor een stuk anders blijkt te zijn dan op de cd. Daarom dat Dine on Ashes 'live' meer rockinvloeden heeft dan op deze geluidsdrager. De bijdrage van de andere muzikanten is echter geëvolueerd bij het schrijven van nieuwe nummers. Zo wordt Tom nu mee betrokken bij de productie.’

‘Zoals je ook kan lezen in de biografie op de officiële website, maken Dominique en Tom deel uit van mijn muzikale verleden. Zo was Dominique destijds ook al de bassist bij Transparent Curse en heeft Tom destijds de opnames gedaan voor een ep van deze groep. Frank is de enige echte nieuwkomer, niet alleen een drummer met een eigen geluid maar ook een sympathieke smaakmaker. Repetities bij Dine on Ashes zijn altijd goed voor de nodige dosissen aan humor.’

Hoe moeilijk was het om dit project tot een goed einde te brengen? En dan bedoel ik alle facetten: het schrijfproces, artwork, opnames, productie, enzovoort.

Wim: ‘Ondanks het feit dat het project in grote lijnen vast lag, heeft het veel energie en geld gekost om tot een fysische release te komen. We spreken hier toch over een periode van verschillende jaren. Vooral omdat je veel dingen zelf moet (op)zoeken; een bewuste keuze aangezien we de touwtjes graag zelf in handen houden. Muziek schrijven is een intiem gebeuren dat start met een idee. Dat idee moet eerst rijpen alvorens de eerste noot er komt. Zoiets gebeurt meestal in de totale afzondering van de studio. En bij voorkeur: 's nachts... een gegeven waar vele muzikanten zich in zullen terugvinden. De opnames van het album zijn deels DIY (home studio recordings via Pro Tools LE), alhoewel we gekozen hebben voor een professionele afwerking bij Hype Studios in Mechelen (Pro Tools HD). Mensen als Gaëtan Vandewoude (mix) en Jan Volckaert (mastering) hebben een belangrijke rol gespeeld in de ondersteuning en de realisatie van dit proces. Daarnaast was er ook de papierwinkel met GS1 (barcode), Simim (ISRC-codes), SABAM en niet te vergeten: het geweldige artwork waar Jens Dawn verantwoordelijk voor is. Zijn impact op het visuele gegeven van de groep is enorm geweest. Hij is niet alleen een begenadigde ontwerper maar ook een zeer fijne mens. We hebben het geluk gehad omringd te zijn geweest met bijzonder toffe mensen, wat de realisatie van het album zeker ten goede is gekomen.’

Jullie kozen ervoor om als debuut een mini in plaats van een full cd uit te brengen. Kun je dat even toelichten?

Wim: ‘We hebben alles gezegd wat we moesten zeggen op deze mini... meer zou teveel geweest zijn. Een compact muzikaal werk blijft bovendien langer hangen.’

Waarom kozen jullie als titel voor ‘On Being Sane In Insane Places’?

Katharine: ‘Dat is een verwijzing naar een studie van Rosenhan uit de jaren '70. David Rosenhan was een psycholoog die zich samen met nog andere ‘gezonde’ mensen liet opnemen in verscheidene psychiatrische instellingen om te onderzoeken of de psychologen en psychiaters van dienst hen zouden kunnen ontmaskeren. Bleek dat vooral de medepatiënten eigenlijk doorhadden dat er iets niet pluis was. Enfin, ik vond het een interessante gedachtegang die het concept van het album moet leiden: wat is normaal zijn en ligt het aan ons of aan onze omgeving?’

Whiterock Records is vermoed ik jullie eigen label. Is dat de beste manier om tegenwoordig een plaat uit te brengen: in eigen beheer?

Wim: ‘Whiterock Records is een tussenstation, het is niet ons eigen label. Het is een Duitse platenmaatschappij die ons de cruciale LC-code bezorgd heeft zodat de cd ook op Duitse radiostations kan gedraaid worden. In ruil moesten we wel de naam en de verwijzing op de geluidsdrager aanbrengen. Alle rechten op productie, muziek en teksten blijft echter eigendom van Dine on Ashes. Een plaat in eigen beheer uitbrengen was voor dit album een bewuste keuze; geen inmenging van derden. Een puur en eerlijk geluid dat tevens een test was: ‘Wat is de impact op de luisteraar zonder externe producers, managers of platenlabels?’ Ongefilterd, recht van de muzikant en auteur.’

Denken jullie al aan een volgende cd of is het daarvoor nog te vroeg?

Wim: ‘Daar wordt zelfs hardop aan gedacht. We zijn volop bezig aan het schrijven van nieuw materiaal. Dine on Ashes is een dynamische band die op zoek is naar nieuwe uitdagingen. Een nieuw album is daar één van.’

Wat hopen jullie als groep te bereiken? Bestaat er zoiets als een muzikale droom?

Wim: ‘Enerzijds: the sky's the limit maar je moet realistisch blijven. Als je iets groot wil betekenen, moet je aan het buitenland denken. Anderzijds: België is een festivalland en er zijn voldoende speelkansen. Vertrekken vanuit het eigen epicentrum en zo uitbreiden lijkt een mooi stappenplan. En vooral: trachten een breed publiek aan te spreken.’

Katharine: ‘Voor mij is er niet echt een vaststaand doel. Ik wil me in de eerste plaats creatief bezighouden en als mensen het product daarvan appreciëren, dan is dat mooi meegenomen. Natuurlijk wil ik me als zangeres zo goed mogelijk ontplooien maar dat zal dan eerder een bijproduct zijn van de aangename bezigheid dat muziek maken is.’

Copyright foto’s (kleur): Theo Buytaert

Copyright foto’s (zwart/wit): Regina Mandl

http://dineonashes.com/

http://www.facebook.com/DineOnAshes

HomeContactLinksSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Emphasis - Black.Mother.Earth

Groep uit Kroatië die niet aan zijn proefstuk toe is. Dit is na ‘Elements Of Morrow’ (2007) en ‘Gliding Over All’ van 2013 hun derde album. Gaandeweg heeft deze act zijn groepsgeluid verder verfijnd door het toevoegen van nieuwe facetten en door meer aandacht te besteden aan de melodieën, doordringende riffs, ...

lees meer...
NIEUWS 17/08/2017 : Mirexxx maakt clip voor 'Inside You'

Mirexxx is onze Belgische exponent van bijtende dark electro. Een paar maanden geleden hebben ze hun nieuwe single 'Inside You' voorgesteld. Nu is er ook een clip bij het nummer, met de aanwezigheid van het burlesque-model Victoria Rose, die de grootste moeite doet om een slang te bezweren, terwijl Stijn Szin zijn longen uit zijn lijf ...

lees meer...
NIEUWS 17/08/2017 : Met Coalescaremonium in hetzelfde schuitje

Onze vrienden van Coalescaremonium laten weer van zich horen. Neen, we weten nog steeds niet of er een editie zal doorgaan in 2018. Wat de dames en heren voor de toekomst bedisselen, dat weten we nog niet, maar wees zeker dat we u informeren zodra er nieuws is. Wat wel doorgaat, en meteen zou het het laatste evenement zijn op deze precieze ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : M’era Luna 2017 – Dag 1 : 12 augustus 2017 Hildesheim - Regen is het bloed dat uit de hemel valt

De Duitse deelstaat Nedersaksen werd al sedert einde juli geteisterd door wateroverlast, met een enorme schade tot gevolg. En laat ook net Hildesheim tot die deelstaat behoren. Het Hildesheim met zijn vliegveld waar enkele weken later een nieuwe editie van M’era Luna zou gaan plaatsvinden. Niet te verbazen dan ook dat zo iets de ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven

Waar niemand nog op gehoopt had, werd toch waarheid. Wakker worden voor dag 2 van M’era Luna onder de zonnestralen. Zondag 13 augustus beloofde een heldere hemel met blauwe lucht en zonder regenbuien. Op de weide was het uitgestrooide hooi inmiddels platgetreden en was het nog wel zompig en drassig. Maar toch, onze kletskop beloofde ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sun of the Sleepless - To the Elements

Sommige namen hoeven niet veel introductie. Zo bijvoorbeeld Schwadorf (oftewel Markus Stock). Deze man is het brein achter Empyrium en The Vision Bleak (beide in de stal van Prophecy Productions).Sun of the Sleepless, een minder bekende band, mag je bij aan dit lijstje voegen. Na een adempauze van 13 jaar verschijnt nu eindelijk nog iets nieuws ...

lees meer...
NIEUWS 16/08/2017 : Oooh la la la, straks een nieuwe La Scaltra !!

Toen ik alweer een tijd geleden de ep “Ghost” van dit vrouwelijk duo (Dae Widow en Aeleth Kaven) te horen kreeg, kreeg ik kippenvel. Onderkoelde, sobere gothic rock recht uit de crypte die de menselijke geest heet. Gepassioneerd, een beetje buitenaards en ijskoud. Binnenkort is er via Solar Lodge eindelijk het albumdebuut (ik laat ...

lees meer...
NIEUWS 16/08/2017 : “Retroactivity 2017 – 2009”, boeiende gelimiteerde verzameling gothic rock door dj DEN Y

Vintage is al langer dan vandaag in de mode, moet dj DEN Y (Club Obscure) hebben gedacht, en hij bladerde terug vanaf heden tot in 2009, toen zijn dj-roeping een aanvang nam. En passant trakteert hij u en mij op nummers die hem al die jaren als dj zijn bijgebleven en gemakshalve tot het kamp van wat u en ik begrijpen onder gothic rock (en ...

lees meer...
NIEUWS 16/08/2017 : Dikke pluim voor Epica

EPICA kan een nieuw wapenfeit op zijn toch al omvangrijke palmares bijschrijven. Zojuist is deze Nederlandse symfonische metalband uit meer dan 650 deelnemers uitgeroepen tot winnaar van de muzikale wedstrijd 'Metropole Orkest met…,' die door het Metropole Orkest zelf eerder dit jaar werd geïnitieerd. Het doel: bewijzen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Babel 17 - Process

Babel 17 is niet alleen een om zijn originaliteit en filosofische inslag geroemde sci-fi roman van Samuel R. Delany maar ook een post punk / cold wave gezelschap uit Frankrijk dat met deze “Process” aan zijn vijfde album toe is in… 27 jaar. Niet meteen hoog productief maar dat staat dan misschien wel voor degelijkheid en ...

lees meer...
CD BESPREKING : Schwarzschild - RADIUS

Futurepop is niet dood. Het genre is al enige tijd op zijn retour, maar dat betekent niet dat er helemaal niets meer in deze stijl zou worden gemaakt. Recent bezorgde Echozone ons het debuutalbum van Schwarzschild, een band die pas vorig jaar werd opgericht en enkele maanden geleden zijn eerste release (de digitale single 'Bis Zum Ende ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Anemone Tube & Post Scriptvm - Litanić Mortuorum Discordantes

Anemone Tube en Post Scriptvm proberen ons allerminst een vrolijk gevoel op te zadelen met dit album en verwijzen met de titel rechtstreeks naar een specifieke stijl van mythische rituele muziek uit de oudheid. Het gevoel van verval en existentiële onrust vonden ze best wel passen bij deze huidige tijden. We zouden niet bij een magazine ...

lees meer...
FOTO'S : Marilyn Manson - Metaldag @ Lokerse Feesten

lees meer...
FOTO'S : Alice Cooper - Metaldag @ Lokerse Feesten

lees meer...
FOTO'S : Megadeth - Metaldag @ Lokerse Feesten