casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

677 items

   

Flesh & Fell
We zijn gedegenereerd naar wat ik bourgeoisrock noem en wat is er daar nu the fuck interessant aan.
02/09/2011, Kurt Ingels
 Bookmark and Share

02/09/2011 : Flesh & Fell - We zijn gedegenereerd naar wat ik bourgeoisrock noem en wat is er daar nu the fuck interessant aan.
02/09/2011 : Flesh & Fell - We zijn gedegenereerd naar wat ik bourgeoisrock noem en wat is er daar nu the fuck interessant aan.
02/09/2011 : Flesh & Fell - We zijn gedegenereerd naar wat ik bourgeoisrock noem en wat is er daar nu the fuck interessant aan.
02/09/2011 : Flesh & Fell - We zijn gedegenereerd naar wat ik bourgeoisrock noem en wat is er daar nu the fuck interessant aan.
02/09/2011 : Flesh & Fell - We zijn gedegenereerd naar wat ik bourgeoisrock noem en wat is er daar nu the fuck interessant aan.
Deze naam moet bij de ‘ouwe rotten’ onder de new wave liefhebbers beslist bekend in de oren klinken. Flesh & Fell maakte in de '80 het mooie weer met maxi’s als “Emma” (de Hot Chocolate cover) en vooral “Hunger”. De groep leek een mooie toekomst tegemoet te gaan maar het lot besliste anders. Flesh & Fell werd zonder al te veel stemmingmakerij in alle stilte opgeborgen om nu, anno 2011 te herrijzen. De groep staat deze winter op de 10de editie van het fameuze Bimfest festival waarop u uiteraard aanwezig hoor te zijn. In afwachting van hun live performance sprak Dark Entries met bezieler Pierre Goudesone

Flesh & Fell zal voor vele jongelui als een nieuwe naam in de oren klinken. Nochtans is deze groep al bezig sedert de jaren ’80. Kunnen jullie kort de Flesh & Fell van die jaren ’80 (de jaren waarin tot op heden het enige fysieke materiaal van de groep verscheen) eens nader toelichten en vergelijken met de Flesh & Fell van 2011?

In the 80's speelden we in trio Catherine Van Houcke (vocals), ikzelf (Pierre Goudesone bas,backing& programmatie) & Kenny Blomme (gitaar) de mid 80's waren voor ons een soort van blitzkrieg kort en krachtig. Na de verhuis naar Brussel hadden we snel een deal met PIAS voor de eerste maxi “Hunger” en speelden we in het Belgische &eNederlandse clubcircuit. Kenny verliet de groep echter voor het echt openbrak en werd vervangen door Eddy Moust (NL) en later werd ook nog drummer Mich Degreef toegevoegd. De nieuwe line-up is terug naar de begindagen; een trio met de beatbox en met de nieuwe vocaliste Laurence Castelain.

Wat was de reden om in de jaren ’80 te beginnen met het maken van muziek, waren er grote voorbeelden die jullie naar de instrumenten deden grijpen (jullie zijn afkomstig uit Oostende dus misschien zat TC Matic er voor iets tussen?)

Oostende in die tijd was nogal ‘connected’ via de veerboot met de U.K. Veel Engelsen kwamen over voor een weekendje stappen en ook wij gingen regelmatig naar London dus we wisten wat er borrelde. Maar grote voorbeelden waren er niet echt, de indrukken werden wel opgeslagen en de attitude in de muziek was fantastisch en ja we kenden Arno natuurlijk. Toen hij begon met TC Matic vroeg hij mij naar wat ik allemaal luisterde en wat ik dacht van die hele new wave scene... Zo hebben we ook Jean Marie Aerts leren kennen op een nachtje stappen en die we toen heel voorzichtig vroegen of hij het zag zitten om onze eerste maxi te produceren. Maar de mannen die me echt geïnspireerd hebben om muziek te beginnen maken waren Marvin Gaye & Odell Brown ze hadden ons eens uitgenodigd naar de Cathy's studio in Brussel waar ze werkten aan “Sexual Healing” en vergeleken muziek maken met zeilen. Hij zei me, je moet goed je zeilen spannen en dan maar hopen dat er wind komt.

De vraag die natuurlijk meteen op het puntje van ieders tong licht is waarom (pas) nu een vervolg op Flesh & Fell?

Een jaar of 5 terug hadden we al eens terug samengewerkt voor een remix en had Roland Belen (Antler/EMI) me gepolst voor nieuw Flesh & Fell materiaal, we hebben daar even aan gewerkt maar toen viel Catherine ziek en daarna was ik te druk bezig met m'n andere projecten... Vorig jaar vroeg m’n keyboard speler waarom ik niets meer deed met Flesh & Fell, hij had dat eens gecheckt op het internet ...Dat was de trigger om eens te polsen of er nog interesse was en zo heb ik de band terug opgestart.

Wat deden jullie zowat de afgelopen 20 jaar… uiteraard op muzikaal gebied bedoelen we dan?

Na Flesh & Fell ben ik met producties en een kleine studio begonnen en nam Niko Mono me aan als bassist voor haar tour met het album ”Contradictions Are A Luxury”. Nadien ben ik terug begonnen met m'n eigen stuff, een elektro project “Work That Pussy” met New-Yorker Kraig Patterson en nadien 2 albums met “Speaking T”. In 2008 ben ik begonnen met iets nieuws GOUDI, het eerste album verscheen eind 2009 de tweede”Bissextile” is opgenomen en word uitgebracht begin 2012. Laurence heeft ook in verschillende groepen gespeeld o.a The Chicks(speelden de supports van La Muerte) en ze heeft nu ook een nieuwe band Alkaline een duo (met Sandra Hagenaar ex- Fifty FootCcombo) waarvan er binnenkort ook een album uitkomt.

Velen zullen beweren dat het tussen de jaren ’80 en nu voor muzikanten allemaal veel moeilijker is geworden, als is het dan wel makkelijker om ‘muzikant’ te worden… hoe denken jullie hierover?

Ppff toen wij begonnen was het crisis en nu nog altijd, haha de honderdjarige crisis zeker, nee het is nooit makkelijk geweest nu niet maar vroeger zeker ook niet. Het niveau van de muzikanten is inderdaad naar boven gegaan en je kan nu zelfs aan rockacademies gaan studeren- waar halen ze het -maar weinigen durven nog echt iets heb ik de indruk. Velen kleuren binnen de lijntjes, maar dat komt hoofdzakelijk ook doordat de platenfirma's tegenwoordig gerund worden door boekhouders en niet door muziekliefhebbers. We zijn gedegenereerd naar wat ik bourgeoisrock noem en wat is er daar nu the fuck interessant aan. Voor mij moet muziek altijd een beetje gevaarlijk,uitdagend, anders zijn,maar iedereen op de radio klinkt hetzelfde zelfs alle radio's klinken hetzelfde! Fuck there formats, nochtans is er veel goede muziek naar mijn bescheiden mening, maar ja met alsmaar minder kanalen voor de alternatieve muziek, met geluk hoor je op sommige zenders s'avonds laat nog interessante muziek...

“Hunger” is ondertussen nog altijd een ware collector die voor vrij veel geld van de hand gaat ( prijzen boven de € 50 voor de 12” zijn verre van een uitzondering). “The Hunger” is bovendien een strakke, ietwat ijzige en toch dansbare gitaarsong die Flesh and Fell en mooie toekomst leek te garanderen. Kun je nog iets kwijt hoe dit nummer tot stand kwam en lijkt een cd-release niet een optie (gezien de hoge prijzen voor het origineel)?

Euh hoe The Hunger tot stand kwam weet ik niet meer zo goed maar het was wel een van onze eerste songs en het thema was dat we vonden dat Oostende te klein was voor ons en dat we er volledig wilden voor gaan. Bepaalde mensen vonden dat pretentieus maar we hebben het toch maar lekker gedaan, het was voor ons ook de eerste keer in een echte studio en dan nog met J-M Aerts die de lat echt hoog legde. Maar blijkbaar had hij groot gelijk...en voor de nieuwe release gaan we zeker iets speciaals doen met de originele maxi's dat zijn we verschuldigd aan de mensen die al jaren onze stuff publiceren op internet.

“Emma”, de Hot Chocolate cover, verscheen op major EMI, de bal leek te gaan rollen, maar ‘toen was er (De Brassers achterna) niets meer’… Wat gebeurde er eigenlijk, meningsverschillen? De muziek beu, een haar in de boter of was het totaal iets anders?

Catherine had last met haar stembanden wat door de vele optredens altijd maar erger werd. De recuperatietijd na de concerten werd alsmaar langer en een specialist had aangeraden haar te operen met risico voor haar stemkleur. Ze koos voor een break met de concerten en ondertussen werkten we verder aan nieuwe nummers met J-M Aerts in z’n homestudio. Na een jaar was het nog niet optimaal en toen begon de frustratie de kop op te steken Michel kreeg een aanbieding bij La Muerte en vertrok, Eddy koos ook voor een andere groep...

Waarom deze “Emma” cover, die o.a ook door The Sisters of Mercy wordt opgevoerd? En jullie hadden live nog wel wat eigenzinnige cover versies niet?

Dat was toeval met het Hot Chocolate nummer. We hadden het gekozen op basis van de tekst die Eroll Brown had geschreven voor zijn moeder denk ik. Maar vanaf het begin hadden we reeds verschillende covers op ons repertoire; “Dirty Old Men”,”Pusherman”..Van “Emma” hadden we een demo opgenomen en die had ik doorgegeven aan de A&R van EMI en enkele maanden nadien kregen we te horen dat ze die demo wel zagen zitten voor een officiële release... and the rest we know.

Er zij nochtans geruchten dat Flesh & Fell die dagen klaar stond met een eerste mini lp… wat is daar van aan en vooral waar zijn die nummers gebleven?

Inderdaad ja de nummers waren er, opgenomen bij J-M Aerts ... in demoversie maar de definitieve opnamen niet en EMI stond niet echt te popelen om een budget vrij te maken voor een groep die op dat moment niet live kon gaan spelen ,so the band just blew up

Nog meer geruchten, jullie zouden ook werken aan nieuw materiaal? Staat er dan in de nabije toekomst iets te verschijnen?

Ja ik ben met Laurence nieuwe nummers aan het schrijven en we zijn enkele van die Flesh &Fell demo’s aan het herwerken. We zijn reeds gestart met de nieuwe opnames, op het einde van het jaar zou er een album moeten klaar zijn.

Persoonlijk vind ik de muziek zoals die in de jaren ’80 door Flesh & Fell werd gemaakt perfect beantwoorden aan het toen populaire new wave genre, strak, onderkoeld een beetje wanhopig en toch dansbaar, zal het nieuwe geluid daar ook nog altijd aan beantwoorden, met andere woorden in welke mate identificeert Flesh & Fell zich nog altijd met deze jaren ‘80 sound (een sound die overigens al enige jaren in het alternatieve circuit opnieuw populair is)?

Daar ben ik me zeer van bewust en of je het nu wil of niet maar je roots kan je niet wegsteken hé. Ik hoor dat zelfs bij kritieken voor het eerste Goudi album. Ik ben een beetje op zelfonderzoek geweest toen ik de originele Flesh & Fell opnames digitaliseerde om te zien hoe die opnames in elkaar zaten en gebruik hoofdzakelijk dezelfde ingrediënten met Laurence voor de nieuwe nummers. Maar dan wel met een nieuw sausje en de technologie van vandaag.

Jullie nemen alvast de live draad opnieuw terug op, zo staat Flesh & Fell te blinken op het Belgian Independent Music Festival, hadden jullie al eerder van dit festival gehoord en zijn jullie vertrouwd met een aantal andere namen op de affiche (wie willen jullie zelf wel eens zien)?

Het Belgian Independent Music Festival is een referentie en we vinden het fantastisch dat we gevraagd worden voor deze 10de editie. Ik ga zeker Section 25 eens uitchecken, Laurence the Turnbulls...

Wat mag het publiek van Flesh And Fell verwachten op het Bimfest?

Energy,poison&bollocks!

Welk is jullie favoriete plaat aller tijden en waarom?

Dat is een moeilijke. Laatst nog eens Suicide beluisterd, ja die deden fantastische dingen. Ook “Low” van Bowie, PJ Harvey”To Bring You My Love”,The Kills,… Voor Laurence is een van haar favorieten “Here Are The Sonics” van de Sonics, “L'Homme à la Tête de Chou” van Gainsbourg...

Dan wens ik u nog verder veel succes met de tweede Flesh And Fell carrière… wanneer is deze voor jullie geslaagd?

Als we muziek kunnen maken en brengen zonder compromis!

Flesh & Fell

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Psych Krist Kastrator - Nothing Subtle (About Psychotic Demon Karaoke)

Het eerste cd'tje van Psych Krist Kastrator na een reeks tapes in de jaren 90! Ik zag Psych Krist Kastrator in de nazomer van 2018 aan het werk op het Sewerfest (alwaar ik ook dj mocht spelen) en ze waren toen de revelatie van de avond. Ik kende ze al lang maar had ze in mijn collectie enkel op de door Dirk Ivens' Body Records uitgegeven ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kim Myhr - Pressing Clouds Passing Crowds

De Noorse gitarist en componist Kim Myhr kreeg in 2016 als opdracht voor het FIMAV-festival (Festival International de Musique Actuelle de Victoriaville) in Quebec, Canada een passende muziekcompositie te maken. Het resultaat kreeg als titel ‘Pressing Clouds Passing Crowds’. Zelf speelt Myhr hier op 12-snarige akoestische ...

lees meer...
CD BESPREKING : Moth - This Is Just A Moth 7 Inches Compilation On 12 Inches Format

Moth was een cult naam. Was, want de groep hield er in 2017 mee op, al resoneert hun naam nog tot in Spanje. Ietwat verwonderlijk want het viertal kwam uit Denemarken (Kopenhagen) en sloeg en passant al die jaren België even over. Gelukkig is er nog een vagnet, en dat heet Dark Entries die alsong deze 5 nummers tellende compilatie ...

lees meer...
CD BESPREKING : I Tpame I Tvrame - Ikin Vijnë

Grappig. Rotsvast overtuigd van met een exoot uit te pakken, scrolde ik even door de wel zeer uitgebreide Dark Entries review lijst en zie, wie kwam ik daar reeds tegen? Juist. I Tpame I Tvrame, een recensie uit 2017 van de hand van collega Xavier, hun release heette toen “Future Attitude” en Black Verb was de naam van het label. Nu ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : R.I.P. Willy Willy (59) (Stagebeast, Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios, Willy Willy & The Voodoo Band) - 'Een gitarist zo groot dat je hem twee maal moest noemen'

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Belladonna Grave - Behind Despair/Spiritual Death

Gelimiteerd op slechts 200 exemplaren en een éénmalige uitgave! Deze Belladonna Grave uit Los Angeles bracht vorig jaar twee albums uit op cassette, “Behind Despair” en “Spiritual Death”, die begin dit jaar door het Spaanse Oracula Records als een dubbel ep op Europa werden losgelaten. In een samengevatte ...

lees meer...
NIEUWS 15/02/2019 : Kælan Mikla video: Draumadís

Het is absoluut niet zo dat we alles wat Robert Smith goed vindt zelf ook goed vinden, maar in het geval van het IJslandse Kælan Mikla doen we dat wel. Het meisjestrio maakt een frisse mix van punk, wave en poëzie en heeft op Cure-voorman zoveel indruk gemaakt dat deze hen uitnodigde op het Meltdown festival dat hij mocht cureren, ...

lees meer...
NIEUWS 14/02/2019 : R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios)

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 11/02/2019 : Tijdreis met Lacrimosa

2019: Lacrimosa blaast 30 kaarjes uit! In 2017 verscheen het 13de studioalbum 'Testimonium‘. En dit jaar, op 22 maart mag je iets nieuws verwachten. Nieuw en niet nieuw weliswaar. Met 'Zeitreise‘ wil het gothic pionieersduo Tilo en Anne een overzicht bieden van 30 jaar Lacrimosa, goed voor meer dan 100 songs. Deze dubbel-cd ...

lees meer...
NIEUWS 10/02/2019 : De “Artificial Intelligence” is nakende...

15 maart is het zover. Dan gooit Near Earth Orbit zijn “Artificial Intelligence” tussen ons stervelingen. Om ons op deze nakende gebeurtenis voor te bereiden en het leed toch ietwat te verzachten is er eerst de vooraf singel “Neuromancer”, die als een gothische ruimtestorm de aarde weet te bereiken. Het voorbestellen ...

lees meer...
NIEUWS 10/02/2019 : Arti Diktator synth wave uit Turkije

Als we gothic en Turkije in één zin gebruiken komen we vaak uit bij She Past Away. Min of meer terecht, want vijf jaar geleden waren zij de openbaring. Maar er gebeurt meer in Turkije dan we zouden durven denken. Eveneens uit Istanboel bereikt ons deze Art Diktator, een poject van ene Ravenna en Mezarses, beiden geen onbeschreven ...

lees meer...
FOTO'S : Lords of Acid - @ Yap Leopoldsburg, 09/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XIII - New Years Edition - 26/01/2019 Nieuwe Nor Heerlen

Het noodlot durven te tarten, de angst weten te trotseren. Een zwarte kater krabt niet. Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn : nummer 13 is geen ongeluksgetal. Laat dat dan ook nog eens gecumuleerd zijn met een nieuwjaarsfeestje waar we wél graag naar toe gaan en dan weet je dat het geheel wel iets veelbelovend kon gaan worden. ...