casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

689 items

   

Suicide Commando
Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011, Kurt Ingels
 Bookmark and Share

28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
Suicide Commando speelt live op 17 december op de 10de editie van het Belgian Independent Music Festival.

Normaliter verzint Dark Entries altijd een inleidend woordje bij een interview met een artiest. Da’s dan meestal een zeer beknopte weergave van diens biografie en een kort maar heftig woordje over waarom deze artiest zo interessant is. Stel nu, je mag zelf op je eigen originele en creatieve manier de inleiding bij dit Suicide Commando interview schrijven… Ga ja gang Johan!

25 jaar Suicide Commando samenvatten in een paar regeltjes is onbegonnen werk, dus hou ik het liever kort en krachtig: 25 jaar electro uit “de Limburg” met Suicide Commando, wat was, is en nog zal komen …

Gezien het een vintage show betreft zijn een aantal vintage vragen uiteraard op z’n plaats, hoe keek Johan Van Roy als 18 jarige naar elektronische muziek en de scene, waarvan droomde hij toen en werden die dromen in al die jaren gerealiseerd?

Ik ben eigenlijk opgegroeid in de hoogdagen van de new en cold wave beweging en was destijds een grote fan van groepen als The Cure, Sisters of Mercy, Siglo XX … Tot ik in begin jaren tachtig in contact kwam met de elektronische versie van de new wave beweging. Met eerst groepen als Depeche Mode of Fad Gadget, maar al snel volgden ook bands als Front 242, Klinik … die in die tijd zelfs nog op de nationale radio werden gedraaid en geinterviewd (ja, toen kon dat blijkbaar nog !). Deze bands hadden zo’n grote invloed op mij dat ik al snel wist in welke richting ik muziek wou gaan maken. Mijn oudere broer speelde in die tijd al gitaar, maar na wat uitproberen had ik al snel door dat gitaar niet echt mijn ding was en dus werd het elektronica, met alle gevolgen vandien … :-) Nu, toen ik begon met Suicide Commando had ik nooit durven dromen dat ik ooit één van de grootste bands uit de scene zou worden, ik had eigenlijk helemaal geen ambities in die richting. Ik wou gewoon wat muziek maken en mijn ding kunnen doen, dat dit, zoveel jaren later, zou uitgroeien tot zoiets groot had ik zelfs in mijn stoutste dromen niet verwacht.

Het begon allemaal in 1988 met de tape “Suicide Commando”, nadien werden er nog heel wat tapes uitgebracht ondermeer ook een split tape met Stin Scatzor. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat er in die dagen toch wel een bijzondere sfeer hing boven die thuisvlijt, het zelf fabriceren van muziek en dat via tapes aan de man brengen. Nu lijkt met het met pc en software me allemaal wat sterieler, misschien zelfs ‘gewoner’ en makkelijker geworden. Denk jij daar ook zo over en met welke gevoelens kijk je terug naar de tape jaren van Suicide Commando?

In zekere zin wel, je kan beide periodes eigenlijk ook nauwelijks met elkaar vergelijken vind ik, niet alleen is het nu veel makkelijker geworden om elektronische muziek te maken, ook is het veel goedkoper geworden. Vroeger koste het bijna een fortuin om wat materiaal bij elkaar te krijgen en waren de omstandigheden veel moeilijker om dit soort muziek te maken. Je had in die tijd ook veel meer inspiratie en fantasie nodig om zulke muziek te maken, het was veel meer experimenteren dan nu. Nu koop je jezelf een pc en wat software en softsynths en je kan bij wijze van spreken binnen een week een heel album klaar hebben. Dat was vroeger wel even anders. Nu, ik wil niet in het verleden blijven leven, de moderne technologie heeft ook veel meer mogelijkheden gebracht, dus ik probeer het positieve uit beide periodes te halen, misschien ook daarom dat ik nog steeds werk met een combinatie van “oude” hardware synths en de huidige softsynths. Ik blik ook heel graag terug op de tape jaren van Suicide Commando. Ik heb altijd wel van die periode gehouden en vond de tape scene het ideale middel om mijn muziek wereldwijd te verspreiden. Het was een goedkoop middel om je muziek toch wereldwijd verspreid te krijgen want de underground tape scene beschikte toch al snel over een heel internationaal netwerk, dus het duurde niet lang vooraleer er reacties kwamen van over de hele wereld. Ik heb zelfs nog een tijdje een eigen tape label gehad, maar met de komst van de cd is het toen snel bergaf gegaan met de tape scene, wat ik altijd wel jammer heb gevonden.

Naar wie keek jij op in die jaren en die dagen? En zijn er vandaag nog altijd artiesten naar waar je opkijkt? Ik kan me zo voorstellen dat er nu veel jongelui zijn die opkijken aar Suicide Commando en de mens erachter, Johan Van Roy. Kreeg je al veel leuke of originele reacties in die zin?

Voor mij waren dat toch vooral groepen als Front 242, The Neon Judgement en uiteraard Klinik, niet toevallig allemaal Belgische bands … We hadden toen echt wel een totaal eigen sound die je bij de buitenlandse acts niet vond. Groepen als The Neon Judgement heb ik destijds misschien wel 25 keer live gezien en het eerste optreden van Front 242 in een klein clubje in Bree zal ik ook nooit vergeten. Dat zijn dingen die me altijd zullen bijblijven. Vandaag zijn er niet echt meer artiesten waarnaar ik opkijk, maar een groep als Klinik blijft nog steeds mijn grootste inspiratiebron, ook al hoor je dat ondertussen misschien niet meer direct in mijn huidige muziek. Ja, uiteraard zijn er nu een heleboel jonge en beginnende bands die Suicide Commando als voorbeeld hebben en ik krijg inderdaad nog vaak reacties in die richting, ook al is de “boom” nu wel wat voorbij. Ik vind zulke reacties uiteraard wel fijn, het maakt mij en mijn muziek als het ware een beetje onsterfelijk omdat ik weet dat als Suicide Commando er ooit niet meer zal zijn, mijn muziek toch nog zal verder leven.

Via die tapes wist je uiteindelijk een labeldeal te versieren en je koos meteen voor een Duits label, Off Beat… Was er toen al meer interesse bij onze oosterburen voor Suicide Commando dan bij ons?

Ja, ondertussen zaten we toch al begin jaren negentig en lag de Belgische scene op zijn gat, een aantal groepen gaf er de brui aan of splitten, en plots was er ook geen airplay meer op de radio. Duitsland was vanaf toen echt wel de “place to be” voor dit soort muziek en ik was dan ook enorm blij dat ik meteen, zonder er naar te zoeken, op een groot label terecht kon, want met groepen als Project Pitchfork en later Covenant … had Off Beat toch meteen enkele kleppers in huis.

Er wordt wel eens gezegd dat het cd debuut het absolute hoogtepunt is van elke muzikant, die eerste officiële plaat… was dit bij jou ook voor “Critical Stage” het geval en waarom wel of niet?

Uiteraard betekent een eerste cd uitbrengen altijd iets meer dan een tweede of derde, zeker in die tijd toen het nog niet echt evident was om een contract vast te krijgen. Ik vergelijk het nogal graag met het krijgen van een kind (waarschijnlijk omdat ik ondertussen ook echt papa ben geworden), een eerste kind betekent ook altijd iets meer en het is niet dat je dan minder houdt van je andere kinderen (cd’s), maar het is toch anders en iets bijzonders.

Nadien kwam dé Suicide Commando hit “See You in Hell” uit het album “Stored Images”, als ik het me het nog allemaal goed herinner werd dit nummer op het einde van de opnamesessies als extraatje gemaakt en had je geen enkel idee dat precies dit nummer de naam Suicide Commando internationaal tot de speerpunt van de electro beweging zou brengen?

Klopt en ook met dank aan Eric Van Wonterghem die toen het “Stored Images” album heeft gemastered en de baslijn in “See You In Hell” net dat tikkeltje extra gaf waardoor het plots anders ging klinken. Ik had inderdaad nog een nummer nodig om het album vol te krijgen en “See You In Hell” was het gevolg, geschreven in een paar uur tijd, iets wat vandaag voor mijn nummers ondenkbaar is geworden, nu sleutel ik soms maanden aan 1 nummer. Ik denk dat niemand het echt verwachtte dat net dat nummer zo’n enorm succes ging worden.

Daar sta ja dan, er is internationaal succes en plots verhoogd de druk voor een jonge knaap uit Leopoldsburg die z’n boterhammetjes moet verdienen zoals elke werkmens, door te gaan werken… ik kan me voorstellen dat dit enerzijds fantastisch moet geweest zijn maar dat je anderzijds ook wel zult het gedacht hebben ‘en wat nu?” “See You In Hell” werd op “Contamination” nog een keer hernomen in een extended versie én in een Monolith remix, in hoeverre was dit mede een keuze van het label die het succes van het nummer ten volle wou benutten?

Natuurlijk was de keuze om “See You In Hell” te hernemen op “Contamination” voor de hand liggend, je zou gek zijn om het niet te doen, tenslotte was net dat nummer zo’n succes geworden. Maar Suicide Commando was ondanks het plotse succes nog niet groot genoeg om het als singel uit te brengen, vandaar dat het dus “enkel” op de “Contamination” ep is hernomen. Maar het was dus wel degelijk ook mijn keuze, want in al die jaren heb ik steeds mijn eigen ding kunnen doen en daar ben ik echt wel fier op, dat kunnen echt niet veel groepen zeggen denk ik.

Om even advocaat van de duivel te spelen, er zijn mensen die beweren dat de eerste periode van Suicide Commando de beste was, hoe ga jij hiermee om?

Dat is natuurlijk iedereen zijn goed recht om dat te beweren en ik heb daar ook weinig problemen mee, ieder zijn eigen smaak en keuze, het zou maar erg zijn als we allemaal hetzelfde zouden denken of hetzelfde zouden goed vinden. Ik heb veel meer problemen gehad met die mensen die beweren dat Suicide Commando steeds hetzelfde klinkt, want dat is dan eigenlijk een contradictie met de bewering hierboven.

De muziek is met de jaren geëvolueerd, extremer geworden beweren sommigen, geldt dit ook voor de mens Van Roy? Of is het gewoon de nieuwe tijdsgeest die creatief anders wordt gevangen dan pakweg aan het eind van de jaren ’80 toen gans elektronisch België vooral beïnvloed leek door de kille Klinik sound?

Ik denk dat de hele samenleving extremer is geworden, dus dat geldt niet alleen voor mij of mijn muziek denk ik. Het wordt ook steeds moeilijker om nog origineel te zijn, men heeft alles al wel een keertje gehad of gehoord, en het is misschien wel een nevenwerking van het succes van Suicide Commando dat er nu tientallen groepen zo klinken als Suicide Commando, dus ben ik wel genoodzaakt om andere of extremere dingen te proberen. Alles moet ook veel sneller gaan tegenwoordig in onze consumptiemaatschappij, en dat merk je ook aan de muziek die steeds sneller wordt, een nummer van 120 BPM is tegenwoordig bijna een slow, terwijl dat vroeger de ideale snelheid was.

Op het komende Bimfest speel je voor het eerst een ‘vintage set’ de eerste 3 albums en de tapes… Ik denk dat veel mensen hiernaar uitkijken en zelf zie je het idee ook wel zitten blijkbaar. Waarom ben in dit idee meegegaan?

Ik liep al een tijdje rond met dit idee en met de heruitgave van mijn eerste 3 studio albums ter gelegenheid van 25 jaar Suicide Commando was het nu echt wel de ideale gelegenheid en tijdstip om dit ook in de werkelijkheid te gaan doen.

Juist, toevallig valt dit ook mooi samen met de uitgave van “The Suicide Sessions” en reissue van de eerste drie albums in een luxe jasje met heel wat extra’s… We hopen dat er tegen Bimfest nog een aantal boxen verkrijgbaar zullen zijn…

Precies! Nu, de box is maar op 2000 exemplaren uitgebracht dus ik hoop dat er tegen het eind van het jaar nog wat exemplaren verkrijgbaar zijn. Ik heb er gelukkig zelf een mooi aantal kunnen bemachtigen, dus ik ga er zeker wel enkele opzij houden voor deze show.

Zijn er al een aantal nummers geselecteerd die live gaan spetteren in zaal Trix?

Of ze gaan spetteren weet ik niet, maar een aantal nummers heb ik inderdaad al in gedachte, maar die ga ik hier lekker nog niet verklappen ! :-)

Je was er bij in 2002, op de eerste editie van het Bimfest (in 2005 ook trouwens)… houdt je er nog herinneringen aan over?

Natuurlijk! Voor mij was het destijds één van de eerste keren dat ik samen met mijn vroegere idolen van The Neon Judgement het podium mocht delen, dus dat was voor mij toch wel iets bijzonders. Vooral de eerste editie is me bij gebleven.


Hoe voelt het om God in Duitsland te zijn maar dat je je tegenover jouw eigen landgenoten moet bewijzen tegenover broekies die met een snert-EP de AB doen vollopen…

Ach, ik heb de hoop al lang opgegeven dat ik in België ooit nog bekend zal worden bij een breder publiek, hier wordt alles bepaald door één enkele “zogenaamde” alternatieve radiozender en als je daar niet aan de bak komt mag je het wel vergeten. Studio Brussel bepaald in België wat gehyped wordt ook al is dat soms de grootste rotzooi. Nu, ik heb geen zin om bij bepaalde mensen te gaan smeken of te gaan konten kruipen, daarvoor ben ik al te oud geworden.

Wat is volgens jou de oorzaak dat wat in Duitsland mogelijk is dat niet is in het land dat de ebm uitvond. Ik bedoel maar er is nog altijd een scene in België maar die blijft klein, lijdt aan inteelt en komt maar niet van de grond ondanks tal van initiatieven.

Nu, zo lang we geen airplay krijgen op de radio zal de scene altijd klein blijven. Zoals ik al zei, ik herinner me nog goed hoe groepen als Klinik of Front 242 vroeger (ik spreek dan van de begin jaren tachtig) gewoon op de woensdagnamiddag op de radio zaten (bij Gust De Coster), logisch dat dan die muziek ook bekender was. Vroeger werd er ook nog meer geïnvesteerd in bepaalde groepen maar door de instorting van de cd verkoop zijn de meeste labels (die nog de kop boven water kunnen houden) ook niet meer bereid om risico’s te nemen en te investeren. Maar wie weet is het wel beter zo, zo blijft onze scene tenminste “echt” alternatief en gespaard van massa consumptie.

Wat vindt iemand als Johan Van Roy trouwens van de Bimfest affiche?

Nu, gelukkig zijn er nog zo initiatieven zoals het BIMfest die de scene blijven promoten. Ik vind het weer een bijzonder leuke affiche en een hele eer om het podium dit keer te mogen delen met oude grootheden als Clock DVA of Pankow.

Nog aan laatste woord voor onze lezers?

Wel, ik hoop jullie uiteraard allemaal terug te zien op het BIMfest en zou van de gelegenheid ook gebruik willen maken om iedereen te willen bedanken voor al hun steun de afgelopen 25 jaar Suicide Commando.

Suicide Commando

(c) foto's Marquis(pi)X

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Satori - Dispossession

Onze kennismaking met het Russische COD Noizes begon eigenlijk met het nieuws dat alhier twee releases van Satori uitgebracht zouden worden. Voorts vonden we in de promomail de overige recent uitgebrachte platen en aangezien de persteksten van deze nobele onbekende Russische artiesten stuk voor stuk veelbelovend klonken, lieten we weten ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : BLACK EASTER -Dag 2 - Neem er een loopje mee.

Ondanks onze warme oproep om toch wat massaler op het appel te verschijnen, moesten we bij het betreden van de Zappa tot onze teleurstelling vaststellen dat deze in dovemansoren was gevallen. Een spijtige zaak, zowel voor de organisatie, maar in de eerste plaats voor de afwezigheden, die, getuige de klinkende namen die vandaag op de Black ...

lees meer...
NIEUWS 23/04/2019 : Gothic USA!

Hoor ik daar een klaagzang? Er wordt geen gothic (rock) meer gemaakt? Foei. Gelukkig is er nog Oskar Terramortis, tegenwoordig labelbaas van het post gothic label, die voor ons eventjes 45 jawel, 45 actuele Amerikaanse acts uit het genre (interpreteer dit ruim en donker) op een rijtje zet en dit zomaar eventjes via bandcamp gratis en legaal ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ingar Zach - Floating Layer Cake

Ingar Zach is een Noorse percussionist en de oprichter, samen met gitarist Ivar Grydeland, van het Sofa label dat zich concentreert op het promoten en uitbrengen van improvisatie en avant-garde muziek. Sinds eind de jaren negentig is Ingar actief in het folk circuit en in experimentele muziek. Doorheen de jaren is hij ook onversaagd op ...

lees meer...
FOTO'S : Goethes Erben - @ BLack Easter Antwerpen, 21/04/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Daemonia Nymphe - @ BLack Easter Antwerpen, 21/04/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Jo Quail - @ BLack Easter Antwerpen, 21/04/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : BLACK EASTER -Dag 1 - De fun, de hits.

Black Easter, in het verleden was het tweemaal het door ons erg gesmaakte muzikale paradepaardje van Dark Entries webmaster/mede Peek-A-Boo oprichter Ward de Prins. Ward overleed vorig jaar geheel onverwacht, en wat zou er mooier zijn qua eerbetoon aan deze prachtige persoon dan nog eens een keertje zijn festival te laten doorgaan ter zijner ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Alexandra Spence - Waking, She Heard Fluttering

De Australische Alexandra Spence is een kunstenares en muzikante die bekend staat om haar audiovisuele installaties en elektroakoestische composities. De muziek voor haar eerste release op het Room40 label kwam tot stand via veldopnames gemaakt in 2018 tijdens haar verblijf in Groot-Brittannië en op het Europese vasteland. Het grauwe ...

lees meer...
CD BESPREKING : Vandal X - Blood On The Street

Er zijn nog zekerheden in het leven, en een daarvan is Vandal X. Al bijna 25 jaar timmert dit duo luidruchtig aan hun ongeëvenaarde weg, en ondergetekende heeft als fan het eerste uur dit mooie parcours op de voet gevolgd. Het begon allemaal in 1998 toen na twee demo cassettes (Showbizz (1996) en Louder Than Anyone (1997)) de eerste ...

lees meer...
NIEUWS 19/04/2019 : Pasen dit jaar garantie voor een ei-vol weekend.

Het zal u niet ontgaan zijn dat de Paashaas dit jaar heel wat evenementen in België rondgestrooid heeft. In uw zoektocht naar de lekkerste eitjes helpen we u graag een handje middels dit beknopte overzicht. (vrijdag 19 april) In JH De Wommel kan je dit weekend drie dagen lang genieten van het beste wat het minimal wave genre te ...

lees meer...
CD BESPREKING : Hans Fredrik Jacobsen - Øre

De titel verwijst naar het belangrijkste orgaan voor iedereen die met muziek bezig is: het oor. De Noorse multi-instrumentalist Hans Fredrik Jacobsen heeft zijn vierde album helemaal gewijd aan het fenomeen van op gehoor spelen. Heel wat muzikanten hebben op die manier één of meerdere instrumenten leren bespelen. ‘Øre’ ...

lees meer...
NIEUWS 19/04/2019 : Met Dark Entries gratis naar Nederland!

Het duurde een beetje langer dan voorzien, maar binnenkort zal de vernieuwde locatie van de Maastrichtse club de Muziekgieterij dan toch de deuren openen. Voor het allerlaatste evenement in de ‘oude’ Muziekgieterij slaat men aldaar de handen ineen met Linke Soto en EPM Music om met een affiche voor de dag te komen die de liefhebbers ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2019 : Angels of Liberty leeft nog een beetje ....

18 april 2017 verliet bezieler en zanger Voe Saint-Claire van Angels Of Liberty ons... Veel te vroeg. De groep deed mijn gothic rock minnend hart weer sneller bonzen met het fantastische debuut “Pinnacle Of The Draco” (2012), oorspronkelijk uit op het eigen Secret Sin label, dat bol stond van de klassiekers. Tenminste, in een rechtvaardige ...

lees meer...
NIEUWS 14/04/2019 : Gedonder in Kinky Star.

Onlangs mochten wij tot onze grote vreugde kennismaken met het nieuwe Belgische duo La Merde. Hun eerste cassette Dood En De Merde liet een verpletterende indruk achter bij uw recensent van dienst die niet toevallig hoog oploopt met The Moon Lay Hidden Beneath A Cloud en soortgelijke “wereld-serpenten”, net het straatje waarin ...