casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

717 items

   

Suicide Commando
Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011, Kurt Ingels
 Bookmark and Share

28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
28/08/2011 : Suicide Commando - Het vintage interview naar aanleiding van de vintage show op Bimfest 2011
Suicide Commando speelt live op 17 december op de 10de editie van het Belgian Independent Music Festival.

Normaliter verzint Dark Entries altijd een inleidend woordje bij een interview met een artiest. Da’s dan meestal een zeer beknopte weergave van diens biografie en een kort maar heftig woordje over waarom deze artiest zo interessant is. Stel nu, je mag zelf op je eigen originele en creatieve manier de inleiding bij dit Suicide Commando interview schrijven… Ga ja gang Johan!

25 jaar Suicide Commando samenvatten in een paar regeltjes is onbegonnen werk, dus hou ik het liever kort en krachtig: 25 jaar electro uit “de Limburg” met Suicide Commando, wat was, is en nog zal komen …

Gezien het een vintage show betreft zijn een aantal vintage vragen uiteraard op z’n plaats, hoe keek Johan Van Roy als 18 jarige naar elektronische muziek en de scene, waarvan droomde hij toen en werden die dromen in al die jaren gerealiseerd?

Ik ben eigenlijk opgegroeid in de hoogdagen van de new en cold wave beweging en was destijds een grote fan van groepen als The Cure, Sisters of Mercy, Siglo XX … Tot ik in begin jaren tachtig in contact kwam met de elektronische versie van de new wave beweging. Met eerst groepen als Depeche Mode of Fad Gadget, maar al snel volgden ook bands als Front 242, Klinik … die in die tijd zelfs nog op de nationale radio werden gedraaid en geinterviewd (ja, toen kon dat blijkbaar nog !). Deze bands hadden zo’n grote invloed op mij dat ik al snel wist in welke richting ik muziek wou gaan maken. Mijn oudere broer speelde in die tijd al gitaar, maar na wat uitproberen had ik al snel door dat gitaar niet echt mijn ding was en dus werd het elektronica, met alle gevolgen vandien … :-) Nu, toen ik begon met Suicide Commando had ik nooit durven dromen dat ik ooit één van de grootste bands uit de scene zou worden, ik had eigenlijk helemaal geen ambities in die richting. Ik wou gewoon wat muziek maken en mijn ding kunnen doen, dat dit, zoveel jaren later, zou uitgroeien tot zoiets groot had ik zelfs in mijn stoutste dromen niet verwacht.

Het begon allemaal in 1988 met de tape “Suicide Commando”, nadien werden er nog heel wat tapes uitgebracht ondermeer ook een split tape met Stin Scatzor. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat er in die dagen toch wel een bijzondere sfeer hing boven die thuisvlijt, het zelf fabriceren van muziek en dat via tapes aan de man brengen. Nu lijkt met het met pc en software me allemaal wat sterieler, misschien zelfs ‘gewoner’ en makkelijker geworden. Denk jij daar ook zo over en met welke gevoelens kijk je terug naar de tape jaren van Suicide Commando?

In zekere zin wel, je kan beide periodes eigenlijk ook nauwelijks met elkaar vergelijken vind ik, niet alleen is het nu veel makkelijker geworden om elektronische muziek te maken, ook is het veel goedkoper geworden. Vroeger koste het bijna een fortuin om wat materiaal bij elkaar te krijgen en waren de omstandigheden veel moeilijker om dit soort muziek te maken. Je had in die tijd ook veel meer inspiratie en fantasie nodig om zulke muziek te maken, het was veel meer experimenteren dan nu. Nu koop je jezelf een pc en wat software en softsynths en je kan bij wijze van spreken binnen een week een heel album klaar hebben. Dat was vroeger wel even anders. Nu, ik wil niet in het verleden blijven leven, de moderne technologie heeft ook veel meer mogelijkheden gebracht, dus ik probeer het positieve uit beide periodes te halen, misschien ook daarom dat ik nog steeds werk met een combinatie van “oude” hardware synths en de huidige softsynths. Ik blik ook heel graag terug op de tape jaren van Suicide Commando. Ik heb altijd wel van die periode gehouden en vond de tape scene het ideale middel om mijn muziek wereldwijd te verspreiden. Het was een goedkoop middel om je muziek toch wereldwijd verspreid te krijgen want de underground tape scene beschikte toch al snel over een heel internationaal netwerk, dus het duurde niet lang vooraleer er reacties kwamen van over de hele wereld. Ik heb zelfs nog een tijdje een eigen tape label gehad, maar met de komst van de cd is het toen snel bergaf gegaan met de tape scene, wat ik altijd wel jammer heb gevonden.

Naar wie keek jij op in die jaren en die dagen? En zijn er vandaag nog altijd artiesten naar waar je opkijkt? Ik kan me zo voorstellen dat er nu veel jongelui zijn die opkijken aar Suicide Commando en de mens erachter, Johan Van Roy. Kreeg je al veel leuke of originele reacties in die zin?

Voor mij waren dat toch vooral groepen als Front 242, The Neon Judgement en uiteraard Klinik, niet toevallig allemaal Belgische bands … We hadden toen echt wel een totaal eigen sound die je bij de buitenlandse acts niet vond. Groepen als The Neon Judgement heb ik destijds misschien wel 25 keer live gezien en het eerste optreden van Front 242 in een klein clubje in Bree zal ik ook nooit vergeten. Dat zijn dingen die me altijd zullen bijblijven. Vandaag zijn er niet echt meer artiesten waarnaar ik opkijk, maar een groep als Klinik blijft nog steeds mijn grootste inspiratiebron, ook al hoor je dat ondertussen misschien niet meer direct in mijn huidige muziek. Ja, uiteraard zijn er nu een heleboel jonge en beginnende bands die Suicide Commando als voorbeeld hebben en ik krijg inderdaad nog vaak reacties in die richting, ook al is de “boom” nu wel wat voorbij. Ik vind zulke reacties uiteraard wel fijn, het maakt mij en mijn muziek als het ware een beetje onsterfelijk omdat ik weet dat als Suicide Commando er ooit niet meer zal zijn, mijn muziek toch nog zal verder leven.

Via die tapes wist je uiteindelijk een labeldeal te versieren en je koos meteen voor een Duits label, Off Beat… Was er toen al meer interesse bij onze oosterburen voor Suicide Commando dan bij ons?

Ja, ondertussen zaten we toch al begin jaren negentig en lag de Belgische scene op zijn gat, een aantal groepen gaf er de brui aan of splitten, en plots was er ook geen airplay meer op de radio. Duitsland was vanaf toen echt wel de “place to be” voor dit soort muziek en ik was dan ook enorm blij dat ik meteen, zonder er naar te zoeken, op een groot label terecht kon, want met groepen als Project Pitchfork en later Covenant … had Off Beat toch meteen enkele kleppers in huis.

Er wordt wel eens gezegd dat het cd debuut het absolute hoogtepunt is van elke muzikant, die eerste officiële plaat… was dit bij jou ook voor “Critical Stage” het geval en waarom wel of niet?

Uiteraard betekent een eerste cd uitbrengen altijd iets meer dan een tweede of derde, zeker in die tijd toen het nog niet echt evident was om een contract vast te krijgen. Ik vergelijk het nogal graag met het krijgen van een kind (waarschijnlijk omdat ik ondertussen ook echt papa ben geworden), een eerste kind betekent ook altijd iets meer en het is niet dat je dan minder houdt van je andere kinderen (cd’s), maar het is toch anders en iets bijzonders.

Nadien kwam dé Suicide Commando hit “See You in Hell” uit het album “Stored Images”, als ik het me het nog allemaal goed herinner werd dit nummer op het einde van de opnamesessies als extraatje gemaakt en had je geen enkel idee dat precies dit nummer de naam Suicide Commando internationaal tot de speerpunt van de electro beweging zou brengen?

Klopt en ook met dank aan Eric Van Wonterghem die toen het “Stored Images” album heeft gemastered en de baslijn in “See You In Hell” net dat tikkeltje extra gaf waardoor het plots anders ging klinken. Ik had inderdaad nog een nummer nodig om het album vol te krijgen en “See You In Hell” was het gevolg, geschreven in een paar uur tijd, iets wat vandaag voor mijn nummers ondenkbaar is geworden, nu sleutel ik soms maanden aan 1 nummer. Ik denk dat niemand het echt verwachtte dat net dat nummer zo’n enorm succes ging worden.

Daar sta ja dan, er is internationaal succes en plots verhoogd de druk voor een jonge knaap uit Leopoldsburg die z’n boterhammetjes moet verdienen zoals elke werkmens, door te gaan werken… ik kan me voorstellen dat dit enerzijds fantastisch moet geweest zijn maar dat je anderzijds ook wel zult het gedacht hebben ‘en wat nu?” “See You In Hell” werd op “Contamination” nog een keer hernomen in een extended versie én in een Monolith remix, in hoeverre was dit mede een keuze van het label die het succes van het nummer ten volle wou benutten?

Natuurlijk was de keuze om “See You In Hell” te hernemen op “Contamination” voor de hand liggend, je zou gek zijn om het niet te doen, tenslotte was net dat nummer zo’n succes geworden. Maar Suicide Commando was ondanks het plotse succes nog niet groot genoeg om het als singel uit te brengen, vandaar dat het dus “enkel” op de “Contamination” ep is hernomen. Maar het was dus wel degelijk ook mijn keuze, want in al die jaren heb ik steeds mijn eigen ding kunnen doen en daar ben ik echt wel fier op, dat kunnen echt niet veel groepen zeggen denk ik.

Om even advocaat van de duivel te spelen, er zijn mensen die beweren dat de eerste periode van Suicide Commando de beste was, hoe ga jij hiermee om?

Dat is natuurlijk iedereen zijn goed recht om dat te beweren en ik heb daar ook weinig problemen mee, ieder zijn eigen smaak en keuze, het zou maar erg zijn als we allemaal hetzelfde zouden denken of hetzelfde zouden goed vinden. Ik heb veel meer problemen gehad met die mensen die beweren dat Suicide Commando steeds hetzelfde klinkt, want dat is dan eigenlijk een contradictie met de bewering hierboven.

De muziek is met de jaren geëvolueerd, extremer geworden beweren sommigen, geldt dit ook voor de mens Van Roy? Of is het gewoon de nieuwe tijdsgeest die creatief anders wordt gevangen dan pakweg aan het eind van de jaren ’80 toen gans elektronisch België vooral beïnvloed leek door de kille Klinik sound?

Ik denk dat de hele samenleving extremer is geworden, dus dat geldt niet alleen voor mij of mijn muziek denk ik. Het wordt ook steeds moeilijker om nog origineel te zijn, men heeft alles al wel een keertje gehad of gehoord, en het is misschien wel een nevenwerking van het succes van Suicide Commando dat er nu tientallen groepen zo klinken als Suicide Commando, dus ben ik wel genoodzaakt om andere of extremere dingen te proberen. Alles moet ook veel sneller gaan tegenwoordig in onze consumptiemaatschappij, en dat merk je ook aan de muziek die steeds sneller wordt, een nummer van 120 BPM is tegenwoordig bijna een slow, terwijl dat vroeger de ideale snelheid was.

Op het komende Bimfest speel je voor het eerst een ‘vintage set’ de eerste 3 albums en de tapes… Ik denk dat veel mensen hiernaar uitkijken en zelf zie je het idee ook wel zitten blijkbaar. Waarom ben in dit idee meegegaan?

Ik liep al een tijdje rond met dit idee en met de heruitgave van mijn eerste 3 studio albums ter gelegenheid van 25 jaar Suicide Commando was het nu echt wel de ideale gelegenheid en tijdstip om dit ook in de werkelijkheid te gaan doen.

Juist, toevallig valt dit ook mooi samen met de uitgave van “The Suicide Sessions” en reissue van de eerste drie albums in een luxe jasje met heel wat extra’s… We hopen dat er tegen Bimfest nog een aantal boxen verkrijgbaar zullen zijn…

Precies! Nu, de box is maar op 2000 exemplaren uitgebracht dus ik hoop dat er tegen het eind van het jaar nog wat exemplaren verkrijgbaar zijn. Ik heb er gelukkig zelf een mooi aantal kunnen bemachtigen, dus ik ga er zeker wel enkele opzij houden voor deze show.

Zijn er al een aantal nummers geselecteerd die live gaan spetteren in zaal Trix?

Of ze gaan spetteren weet ik niet, maar een aantal nummers heb ik inderdaad al in gedachte, maar die ga ik hier lekker nog niet verklappen ! :-)

Je was er bij in 2002, op de eerste editie van het Bimfest (in 2005 ook trouwens)… houdt je er nog herinneringen aan over?

Natuurlijk! Voor mij was het destijds één van de eerste keren dat ik samen met mijn vroegere idolen van The Neon Judgement het podium mocht delen, dus dat was voor mij toch wel iets bijzonders. Vooral de eerste editie is me bij gebleven.


Hoe voelt het om God in Duitsland te zijn maar dat je je tegenover jouw eigen landgenoten moet bewijzen tegenover broekies die met een snert-EP de AB doen vollopen…

Ach, ik heb de hoop al lang opgegeven dat ik in België ooit nog bekend zal worden bij een breder publiek, hier wordt alles bepaald door één enkele “zogenaamde” alternatieve radiozender en als je daar niet aan de bak komt mag je het wel vergeten. Studio Brussel bepaald in België wat gehyped wordt ook al is dat soms de grootste rotzooi. Nu, ik heb geen zin om bij bepaalde mensen te gaan smeken of te gaan konten kruipen, daarvoor ben ik al te oud geworden.

Wat is volgens jou de oorzaak dat wat in Duitsland mogelijk is dat niet is in het land dat de ebm uitvond. Ik bedoel maar er is nog altijd een scene in België maar die blijft klein, lijdt aan inteelt en komt maar niet van de grond ondanks tal van initiatieven.

Nu, zo lang we geen airplay krijgen op de radio zal de scene altijd klein blijven. Zoals ik al zei, ik herinner me nog goed hoe groepen als Klinik of Front 242 vroeger (ik spreek dan van de begin jaren tachtig) gewoon op de woensdagnamiddag op de radio zaten (bij Gust De Coster), logisch dat dan die muziek ook bekender was. Vroeger werd er ook nog meer geïnvesteerd in bepaalde groepen maar door de instorting van de cd verkoop zijn de meeste labels (die nog de kop boven water kunnen houden) ook niet meer bereid om risico’s te nemen en te investeren. Maar wie weet is het wel beter zo, zo blijft onze scene tenminste “echt” alternatief en gespaard van massa consumptie.

Wat vindt iemand als Johan Van Roy trouwens van de Bimfest affiche?

Nu, gelukkig zijn er nog zo initiatieven zoals het BIMfest die de scene blijven promoten. Ik vind het weer een bijzonder leuke affiche en een hele eer om het podium dit keer te mogen delen met oude grootheden als Clock DVA of Pankow.

Nog aan laatste woord voor onze lezers?

Wel, ik hoop jullie uiteraard allemaal terug te zien op het BIMfest en zou van de gelegenheid ook gebruik willen maken om iedereen te willen bedanken voor al hun steun de afgelopen 25 jaar Suicide Commando.

Suicide Commando

(c) foto's Marquis(pi)X

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Korinthians - Chaos/Control

In 2016 volstonden 5 songs als eerste sublieme kennismaking met het Gentse Korinthians. Verzameld op de in eigen beheer uitgebrachte EP ‘Olympus’. Melodieus, toegankelijk, toegeeflijk aan eigen muzikale opvoeding. Maar volgens eigengereide geestdrift. Nu, 3 jaren later, is het tijd voor het allereerste full-album : Chaos/Control. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XIV - Best Of Edition - 30/11/2019 Nieuwe Nor Heerlen

Het is al sedert 2004 een feit dat een kleiner festival ook groots kan zijn. Het bewijs wordt eens te meer geleverd door de Downhill-organisatie dat er telkens in slaagt om bands te programmeren die je zelden of nooit tegenkomt op een podium waar dan ook in de Lage Landen. Voor de inmiddels veertiende editie van Downhill werd geopteerd ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2019 : R.I.P. Bodo Staiger (Rheingold) (27 oktober 1949 – 4 december 2019)

Bodo Staiger is dood. De zanger-gitarist van de Neue Deutsche Welle (NDW) band Rheingold is dinsdag (4 december 2019) overleden, de doodsoorzaak is nog niet bekend. Rheingold schrijft over een plotselinge en onverwachte dood. Met "Dreiklangsdimensionen" had het Duitse new wave trio, naast zanger en gitarist Bodo Staiger nog bestaande ...

lees meer...
CD BESPREKING : Craven Faults - Erratics & Unconformities

Qua sound ergens halverwege de kosmische krautrock van Tangerine Dream (‘Berlin School’) en het minimalisme van Philip Glass (die van onder meer “Koyaanisqatsi”) of Steve Reich vinden we Craven Faults, een Brits project gevestigd in een oude textielfabriek in Yorkshire. Na drie EP’s in de periode 2017-2019, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Empusae - Iter In Tenebris

We hebben het er al uitgebreid over gehad: onze vrienden van Consouling Sounds kwamen dit jaar met een zeer prestigieus project aanzetten, waarbij men actief in vraag wil stellen hoe een platenlabel anno 2019 weerstand kan bieden aan het snel veranderende muzikale landschap. Men riep Consouling in Residence in het leven, en voor de eerste ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Stigmata - Dust, Nothingness And Light

Eerder, vorig jaar, besprak ik reeds “Dark One”, waarbij enig speurwerk mij en u leerde dat deze Stigmata reeds tussen 1989 en 1993 een eerste leven kende en nu vooral het solo project van David Aboucaya betreft. Met deze “Dust, Nothingness And Light” wordt nu een vervolg gepresenteerd, opnieuw in eigen beheer en ...

lees meer...
CD BESPREKING : Object - Borderlands

This CD review was translated to English by the author. You can read the translation here. 2019 is een goed jaar geweest voor de fans van old-school electro. Enkele maanden geleden besprak ik de nieuwe albums van Amnistia en Fïx8:Sëd8, 2 Duitse artiesten die mij nauw aan het hart liggen en een welverdiend plekje op de affiche ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Kent u Dead Souls Rising nog?

Als u al enige tijd mee gaat in de scene (lees een eeuwigheid) en dus niet zomaar een hipstertje of meelopertje bent dan zegt u deze naam vast nog iets. Dit duo rond Laurent en de feërieke verschijning Alastrelle is, zoals het goeie goths betaamt, weer onder de levenden. Hier bij ons was dit duo live een graag geziene gast, en hun albums ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Engelsstaub klopt weer op de deur.

Deze groep was ooit relatief populair, een off shoot van Madre Del Vizio, veel meer dark wave en zelfs folk invloeden, licht tribaal en zelfs een beetje heidens. De groep werd vooral populair met de albums “Malleus Mallficarum”(1993) en “Ignis Fatus;Irrlichter”(1994). Nadien waren er nog wel tekenen van leven, zo was ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : R.I.P. Keith Brewer (°1970-+2019)

Keith Brewer, de man achter het geliefde power electronics project Taint is vorige week overleden ten gevolge van een zeer agressieve darmkanker. Door de uitzaaiingen werd zijn doodsvonnis reeds na enkele maanden getekend. Taint was al een tijdje niet meer actief, maar de man uit Texas bracht onder de naam Mania nog muziek uit. Taint ...

lees meer...
FOTO'S : Dässwat - @ C.C. Palethe Pelt, 03/12/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : Zaterdag HerrNia en WÜLF7 op Dark Entries Nights, gratis...

Toegegeven, onze Dark Entries Nights hebben in 2019 nogal een elektronische draai gekregen. We willen andere donkere genres uiteraard niet verwaarlozen, maar we herinneren er graag aan dat België zijn naam gemaakt heeft in de electro, en wie er laatst bij was op het optreden van IC 434 zal ons niet tegenspreken. De laatste Dark Entries ...

lees meer...
FOTO'S : Linea Aspera - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Desperate Journalist - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten