canli casino

Dark Entries Logo

639 items

   

Sophya
Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cdís te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011, Didier Becu
 Bookmark and Share

21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cdís te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cdís te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cdís te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cdís te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
Onlangs konden wij in de Rotterdamse Baroeg zien hoe briljant de Israëlische darkwaveband Sophya nog is. Ook al ziet de toekomst er momenteel niet te best uit omdat de groep zonder platencontract zit, hebben ze meer energie dan ooit.

Binnenkort staan ze nog eens op een (alweer) Nederlands podium, en dit in Vlissingen op 21 mei samen met Star Industry, Buzz en Spectra*Paris.

Meteen een reden voor Dark Entries voor een uitvoerig gesprek!

Kun je even vertellen wie of wat Sophya zijn?

Sophya zijn momenteel Sonja Rozenblum en Idan Karutcgi die de oprichters zijn, samen met Mario Usau (The Haze) als studiomuzikant op bass.

We hebben onlangs wat nieuwe leden aangetrokken die ons live moeten bijstaan. Sinds dat Mario naar Berlijn is verhuisd en niet meer kan toeren met ons, hebben we hem vervangen door Avichai Kadosh.

Er is ook Ntzan Rimon op de gitaar en Assi Weitz op de elektronische drums.

Op de nieuwe plaat hoor je ook nog een paar tracks Shai Ledder die de bass hanteert.

Het grote problem bij jullie is wel dat er in deze wereld drie groepen rondlopen met de naam Sophya…

Dat is altijd een probleem geweest maar ik heb daar niet echt spijt van.

Toen we ons debuut opnamen, waren we op zoek naar een naam en we kwamen uit op Sophya. Toen bleek dat de enige groep die deze naam droeg een Scandinavische band was, het was Sofia en die speelden een soort van easy listening.

In die tijd had Arcana nog geen zijproject en was de groep die uit The God Machine voort kwam totaal onbekend, of tenminste hadden wij er geen weet van, maar vanaf 2001-2002 merkten wij dat er een probleem is.

We zagen dat in onze mails die over optredens gingen.

We hebben er vaak over nagedacht om onze naam te veranderen maar dat leek ons verkeerd, en trouwens bij ons is het Sophya met een Y.

Jullie begonnen in Israel. Wat betekende Sophya ginder, ik bedoel maar: bestaat er daar zoiets als een darkwave scène?

We hadden wel wat fans maar we gingen weg uit Israel nog voor dat ons eerste album uitkwam, dus behalve wat geheime optredens en één officieel optreden dat zelfs uitverkocht raakte, betekende het niet zoveel omdat we ons niet focusten op een carriere ginder.

Nu nog hebben we ginder fans en sindsdien speelden we daar nog een paar optredens maar eigenlijk niet genoeg want we houden echt wel van het publiek in Israel.

Ik ben een dj in de scène sinds 1993 en ik kan je wel vertellen dat er een donkere scène in Israel bestaat, maar natuurlijk niet zo groot als in Europa.

Maar er waren wel groepen, partys en een complete levensstijl die te vergelijken valt met die van de goth/wave/punkscene in de rest van de wereld.

Hmmm, behalve Minimal Compact kan ik niet zo meteen op een groep uit Israel komen. Is het een scène die interessant is om te volgen?

Natuurlijk! Het grappige is dat een heleboel van die groepen uit Israel me deden herinneren aan Hollandse en Belgische wavegroepen.

Om u een paar voorbeelden te geven, als je gek bent van Minimal Compact dan moet je beslist eens luisteren naar : Jean Conflict, Chromosome, Intensive Care Unit, Siam (nu noemen ze Ciam) en vele anderen.

Later had je groepen zoals D.X.M. die meer bij de vroegere post pubk/minimal electronic beweging aanleunden.

Ook groepen die beïnvloedt werden door The Legendary Pink Dots, Virgin Prunes en The Residents.

Er zijn zo veel groepen. Als je meer wil weten, moet je maar eens bij me langs komen!

Over Minimal Compact gesproken, je deed “Inner station” van hun. Gewoon een keus of vind je dat één van hun beste nummers?

Zeker één van hun beste maar uit zo veel goede nummers was het wel moeilijk kiezen hoor!

En dan was er Ronny Moorings die jullie ontdekte. Hoe kwamen jullie in contact met hem?.

Dat was toen ik Amsterdam in 1999 bezocht. Ik was op zoek naar een label om onze plaat uit te brengen. Ik had een email gestuurd naar Ronny, maar niet met de bedoeling om zijn hulp te vragen, maar gewoon om te zeggen wat hij voor mij muzikaal betekende. Het kwam er op neer dat Ronny mijn muziek wou horen, het eindigde al gauw ergens in een bar en de rest ging van zelf.

Nederland speelt blijkbaar een cruciale rol in jullie carriere, want naast Clan Of Xymox was er ook Mecano….

Inderdaad, en dat is echt een groep die ik beschouw als één van de beste aan het postpunk-firmanent.

In die tijd was Dirk Polak (toen noemde hij Dick) de producer van vele Torso-platen zoals Flue en natuurlijk ook de eerste twee platen van Minimal Compact.

Als je het zo bekijkt is het eigenlijk best wel grappig hoe wij daar allemaal in terecht zijn gekomen. Ik en Sonja maakten zelfs deel uit van de nieuwe Mecano, en natuurlijk kwam onze derde cd “Third wish” uit op hun label Mutantjasz.

Wij hopen echt dat er nog wat meer uit de bus komt met Mecano, de shows die we samen deden, de tentoonstellingen en ook al die fans ontmoeten die Mecano volgeden vanaf 1977. Dat waren echt onvergetelijke momenten en ik hoop dat meer mensen dit kunnen meemaken en zien.

Twee jaar geleden waren wij ook betrokken bij een tribuutplaat van Charles De Goal en Dirk Polack speelde mee op beide nummers, Dirk hielp ons ook met het Frans hoor.

Spijtig genoeg zijn we nu niet meer op Mutantjasz omdat dit label financieel in slechte papieren zat en dat betekent eigenlijk dat we nu terug bij het beginpunt zitten…op zoek naar een platenlabel.

Leven jullie in Nederland, ik bedoel: jullie spreken goed Nederlands!

We leven inderdaad allemaal in Nederland, alleen Mario ging in Berlijn wonen.

Sonja spreekt inderdaad goed Nederlands, maar de rest van ons (lacht)…het is een moeilijke taal om te leren, maar we komen er wel….

Jullie doen dit nu al 15 jaar, hoe zie jij die tijd nu?

Het moeilijkste bij een groep is steeds die zoektocht naar dat unieke, je wil artistiek iets bereiken en je gaat op zoek naar dat geluid die dat succes mogelijk maakt.

Maar serieus nu, het is een oorlog zonder einde. Toen we onze eerste plaat uitbrachten zat de muziekindustrie aan de grond en dat gaat steeds maar verder. We zijn blij dat we terug analoge synths en drums gebruiken. Groepen zoals The Horrors of Portishead maken dit mogelijk en ergens vinden we het ook best leuk dat het niet meer beperkt blijft tot de groep van de outsiders.

Het lijkt er inderdaad op dat de mensen betere dingen willen horen. Maar goed los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cd’s te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.

Muziek zoals deze van jullie ziet er gedoemd uit om underground te blijven. Zelf heb ik het daar moeilijk mee.

Hoe zie jij het zelf, ik bedoel zou jij dat een goede zaak vinden moest jouw soort muziek plots populair zijn?

Wij hebben altijd gedacht dat het een breed publiek kon bereiken en ergens was de muziekindustrie in een fase om dit soort muziek de aandacht te geven die het verdient (in zekere zin toch) want anders zou het grote publiek nooit over groepen als

Siouxsie And The Banshees, Joy division/New Order en Sisters of Mercy hebben gesproken. En natuurlijk de drie grootste spelers: Depeche mode, The Cure en U2. Dat zijn toch allemaal groepen die uit dezelfde post-punk/wave-achtergrond komen.

Plus waren er veel groepen, buiten degene die ik opsomde, die regelmatig in de hitparade belandden en was het zelfs mogelijk om bepaalde groepen (zelfs degene die in de underground gebleven waren) een inkomen te geven.

Maar het is en blijft een vieze wereld en de scène heeft zichzelf naar de knoppen geholpen met als gevolg dat men in de jaren ’90 meer en meer gierig begon te worden.

Veel van de indiegroepen van vandaag proberen te klinken als een mengeling van The Cure en Joy Division, en daarboven op een laagje The Chameleons.

Allemaal grote namen, misschien terug een stapje dichter om dit soort muziek wat meer in de kijker te zetten?

Jij vertelde me ook dat een nieuwe cd op zich laat wachten…

We hebben inderdaad een nieuwe plaat klaar. Zonder titel en het enige wat we nog moeten doen is een label vinden.

Zeer veel valt daar niet over te vertellen, eigenlijk. We hebben er twee jaar aan gewerkt en we hebben hiervoor analoge instrumenten opgediept, oudfe echoes, oude modulare synths zoals de System 100.

Alles is opgenomen met een mixapparaat uit 1972 wat het meteen zeer uniek en vuil maakt.

Sorry dat ik jullie opzadel met zo veel technische info maar het is echt wel cool om daar met te spelen en iedereen die van muziek houdt, zal zich aangesproken voelen tot deze plaat!

De eerste single die uit onze nieuwe plaat komt is “Desire”. Wij hopen toch dat we deze single toch tegen het eind van de lente kunnen uitbrengen en later ook nog een cd.

En tja, ergens hopen we zelfs dat het mogelijk is om dit op vinyl te kunnen uitbrengen.

Binnenkort sta jij op het podium met Spectra*Paris in Vlissingen. Wat mogen we verwachten?

De nieuwe line-up is echt wel dik in orde en dat zorgt voor extra energie. We zien er echt naar uit om terug na tien jaar op Terra Gotha te mogen spelen want de eerste keer dat we speelden was ook op de allereerste Terra Gotha.

Onze originele synthspeler, Eliad Wagner, gaat ook zijn best doen om af te komen, gewoon omdat het zo’n speciale show is.

Ook al gaan we aandacht schenken aan onze nieuwe nummers, gaan we toch ook verschillende nummers uit verschillende albums spelen. Om het anders te zeggen, als je ons nog nooit gezien hebt dan is dit een ideaal moment om ons te leren kennen!

Uw favoriete plaat graag…

Veel te moeilijk. Mogen we een Top 10 geven?

“Any day now” van Legendary Pink Dots, “Pornography” van The cure, “Evol/Sister” van Sonic Youth, “Radioactivity” van Kraftwerk, “Time’s up” van Buzzcocks, “Music to play in the dark” van Coil, “Script of the bridge” van The Chameleons, “Commercial album” van The Residents, “An electric storm” van White Noise en alles van Bauhaus.

En met wie zou je het niet erg vinden om 9 uur in een lift te zitten en wat zou je dan doen?

Met Stephen Hawking zou dat best leuk kunnen zijn. Ik zou al die tijd hem proberen te overtuigen dat hij een tijdsmachine moet bouwen, en dan terug 8 uur in de tijd gaan (lacht)

En die speciale boodschap voor de lezers is?

In tijden dat er zoiets bestaat als Facebook, YouTube, Twitter, I-Pad, HD TV of al de andere digitale kanalen die je leuk vindt, zouden we het leuk vinden moesten jullie je tijd nemen om eens iets over een groep te lezen.

Wij hopen natuurlijk jullie op een show te kunnen begroeten!

In Vlissingen bijvoorbeeld op 14 mei samen met Buzz, Star Industry en Spectra*Paris.

Sophya

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Vidna Obmana - The Trilogy

Dirk Serries is een man die in onze reviewsectie erg vaak de revue passeert. We leerden de man uiteraard kennen via het legendarische Vidna Obmana, waarvan onlangs bij Zoharum het terugblikkende ‘The Trilogy’ heruitgegeven werd. Maar laat ons beginnen bij het begin... De eerste releases onder de Vidna Obmana moniker verschenen ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st #2 - Een eigenzinnige huwelijksverjaardag

Trouwfe(e)st 2 is het vervolg op Trouwfe(e)st, het huwelijk van Dimi en Sigrid, verleden jaar. Een jaar later vonden ze het de moeite om opnieuw een aantal groepen uit te nodigen in Jeugdhuis Wommel, en opnieuw bevonden deze groepen zich eerder in het bereik van dark ambient en neofolk…. UrZon is het Noise-project van Kolja Aertgeerts ...

lees meer...
CD BESPREKING : Herr Lounge Corps & Cadaverous Condition - The Breath Of A Bird

Hoewel ik vertrouwd ben met het werk van zowel Cadaverous Condition als van Herr Lounge Corps, bleek dit een bijzonder moeilijke cd om te bespreken. Het was Miro Snejdr (Herr Lounge Corps) zelve die me aansprak met de vraag of ik deze wou bespreken. We kennen de man vooral als de huispianist van Douglas P bij Death In June, maar tevens ...

lees meer...
CD BESPREKING : Analogue-X - Course Of Life

Als er één ding is waar ik als recensent de wubbes van krijg, is het wel een gebrek aan transparantie. Echozone zou een samenwerking zijn aangegaan met het Duitse RMP Records om een aantal (toekomstige) releases van de electropop-band Analogue-X uit te brengen, maar ik vind niks terug over dit label. Op Discogs zijn er verschillende ...

lees meer...
CD BESPREKING : protoU - Khmaoch

We lieten u al eerder kennis maken met de Oekraïense artieste protoU, middels haar uitstekende samenwerking met Hilyard. Inderdaad, artiestE, het blijft het vermelden waard, aangezien het vrouwelijk geslacht in het anonieme dark ambient milieu nog steeds zwaar in de minderheid is. Maar dat deze protoU, oftewel Sasha Cats, meer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sophya - Broken Mirrors

Het van oorsprong Israëlische Sophya (niet te verwarren met de Sophia van Peter Bjärgö) resideert al een tijdje in Nederland. Wanneer we de puntjes Nederland en dark wave (want in deze muzikale vijver vist Sophya) met elkaar verbinden komen we als vanzelf bij Clan Of Xymox terecht. Niet verwonderlijk dan ook dat het via Ronny ...

lees meer...
FOTO'S : The Alarm - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Partisan - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Trouwfe(e)st: het trouwfeest met instemming van Dark Entries

Trouwfeesten... Ons advies als Dark Entries luidt dat u ze moet vermijden als de pest. Maar nu en dan maken we wel eens een uitzondering. Als iemand voor zijn trouwfeest - in dit geval gaat het zelfs om de verjaardag van een trouwfeest - gratis optredens organiseert met donkere groepen, bijvoorbeeld. Dimi en Sigrid - het mannelijk deel van ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Der Klinke wacht op iemand die lacht

Yep, het is eenzaam in de wereld van Der Klinke. Het succes van de laatste cd - The Unexpected - heeft daar helaas niets aan veranderd. Daarop liet Geert 'Chesko' Vandekerkhof al in 'Someone who smiles' weten dat hij graag eens iemand naar hem zou zien lachen. Het is er nog niet van gekomen, en dus herhaalt hij die oproep nog ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Persephone en Seesayle in Brussel

Persephone is het neoklassieke project van Sonja Krauthofer, zangeres van l'Âme Immortelle, en Martin Höfert, een cellist die voor Sopor Aeternus, Goethes Erben en tal van andere projecten gespeeld heeft. Samen brengen ze neoklassieke muziek met een mythologisch kantje. Op zaterdag 15 september kunt u de groep aan het werk zien ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Judgement Fest - Feest in de catacomben van de muzikale onderwereld...

Ja, wij horen bij de mensen die vol vreugde uitkijken naar De dag des oordeels. En als De dag des oordeels een feestje houdt, Judgement Fest, dan willen we er graag bij zijn. De dag des oordeels, dat is natuurlijk het radioprogramma van Danny Quetin op Radio VRD, het donkerste programma op Limburgs leukste, elke maandagavond om 22u rechtstreeks ...

lees meer...
FOTO'S : VV303 - @ Judgement Fest. Landgraaf, 9/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Derde langspeler Anna Calvi eind augustus in de winkel.

Anna Calvi, de Britse gitaarvirtuose die daarenboven met een prachtig stemgeluid gezegend is, doorbreekt de stilte en kondigt haar nieuwe plaat aan. Brian Eno roemde haar als “the best thing since Patti Smith”, en wie zijn wij om de goede man tegen te spreken. Het was 5 jaar wachten op de opvolger van One Breath, maar haar ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Eerste lading namen BIMFest XVII.

De fans van de betere elektronische klanken moeten we er niet meer aan herinneren dat traditiegetrouw op 14 en 15 december het Belgian Indepedent Music Festival of kortweg BIMFest, voor de 17de keer alweer zijn tenten zal opslaan in de Casino te Sint-Niklaas. Organisatie BodyBeats maakt ons al warm met een eerste reeks namen, die we toch ...