casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

717 items

   

Sophya
Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cds te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011, Didier Becu
 Bookmark and Share

21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cds te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cds te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cds te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
21/03/2011 : Sophya - Het lijkt erop dat mensen betere dingen willen horen. Maar los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cds te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.
Onlangs konden wij in de Rotterdamse Baroeg zien hoe briljant de Israëlische darkwaveband Sophya nog is. Ook al ziet de toekomst er momenteel niet te best uit omdat de groep zonder platencontract zit, hebben ze meer energie dan ooit.

Binnenkort staan ze nog eens op een (alweer) Nederlands podium, en dit in Vlissingen op 21 mei samen met Star Industry, Buzz en Spectra*Paris.

Meteen een reden voor Dark Entries voor een uitvoerig gesprek!

Kun je even vertellen wie of wat Sophya zijn?

Sophya zijn momenteel Sonja Rozenblum en Idan Karutcgi die de oprichters zijn, samen met Mario Usau (The Haze) als studiomuzikant op bass.

We hebben onlangs wat nieuwe leden aangetrokken die ons live moeten bijstaan. Sinds dat Mario naar Berlijn is verhuisd en niet meer kan toeren met ons, hebben we hem vervangen door Avichai Kadosh.

Er is ook Ntzan Rimon op de gitaar en Assi Weitz op de elektronische drums.

Op de nieuwe plaat hoor je ook nog een paar tracks Shai Ledder die de bass hanteert.

Het grote problem bij jullie is wel dat er in deze wereld drie groepen rondlopen met de naam Sophya…

Dat is altijd een probleem geweest maar ik heb daar niet echt spijt van.

Toen we ons debuut opnamen, waren we op zoek naar een naam en we kwamen uit op Sophya. Toen bleek dat de enige groep die deze naam droeg een Scandinavische band was, het was Sofia en die speelden een soort van easy listening.

In die tijd had Arcana nog geen zijproject en was de groep die uit The God Machine voort kwam totaal onbekend, of tenminste hadden wij er geen weet van, maar vanaf 2001-2002 merkten wij dat er een probleem is.

We zagen dat in onze mails die over optredens gingen.

We hebben er vaak over nagedacht om onze naam te veranderen maar dat leek ons verkeerd, en trouwens bij ons is het Sophya met een Y.

Jullie begonnen in Israel. Wat betekende Sophya ginder, ik bedoel maar: bestaat er daar zoiets als een darkwave scène?

We hadden wel wat fans maar we gingen weg uit Israel nog voor dat ons eerste album uitkwam, dus behalve wat geheime optredens en één officieel optreden dat zelfs uitverkocht raakte, betekende het niet zoveel omdat we ons niet focusten op een carriere ginder.

Nu nog hebben we ginder fans en sindsdien speelden we daar nog een paar optredens maar eigenlijk niet genoeg want we houden echt wel van het publiek in Israel.

Ik ben een dj in de scène sinds 1993 en ik kan je wel vertellen dat er een donkere scène in Israel bestaat, maar natuurlijk niet zo groot als in Europa.

Maar er waren wel groepen, partys en een complete levensstijl die te vergelijken valt met die van de goth/wave/punkscene in de rest van de wereld.

Hmmm, behalve Minimal Compact kan ik niet zo meteen op een groep uit Israel komen. Is het een scène die interessant is om te volgen?

Natuurlijk! Het grappige is dat een heleboel van die groepen uit Israel me deden herinneren aan Hollandse en Belgische wavegroepen.

Om u een paar voorbeelden te geven, als je gek bent van Minimal Compact dan moet je beslist eens luisteren naar : Jean Conflict, Chromosome, Intensive Care Unit, Siam (nu noemen ze Ciam) en vele anderen.

Later had je groepen zoals D.X.M. die meer bij de vroegere post pubk/minimal electronic beweging aanleunden.

Ook groepen die beïnvloedt werden door The Legendary Pink Dots, Virgin Prunes en The Residents.

Er zijn zo veel groepen. Als je meer wil weten, moet je maar eens bij me langs komen!

Over Minimal Compact gesproken, je deed “Inner station” van hun. Gewoon een keus of vind je dat één van hun beste nummers?

Zeker één van hun beste maar uit zo veel goede nummers was het wel moeilijk kiezen hoor!

En dan was er Ronny Moorings die jullie ontdekte. Hoe kwamen jullie in contact met hem?.

Dat was toen ik Amsterdam in 1999 bezocht. Ik was op zoek naar een label om onze plaat uit te brengen. Ik had een email gestuurd naar Ronny, maar niet met de bedoeling om zijn hulp te vragen, maar gewoon om te zeggen wat hij voor mij muzikaal betekende. Het kwam er op neer dat Ronny mijn muziek wou horen, het eindigde al gauw ergens in een bar en de rest ging van zelf.

Nederland speelt blijkbaar een cruciale rol in jullie carriere, want naast Clan Of Xymox was er ook Mecano….

Inderdaad, en dat is echt een groep die ik beschouw als één van de beste aan het postpunk-firmanent.

In die tijd was Dirk Polak (toen noemde hij Dick) de producer van vele Torso-platen zoals Flue en natuurlijk ook de eerste twee platen van Minimal Compact.

Als je het zo bekijkt is het eigenlijk best wel grappig hoe wij daar allemaal in terecht zijn gekomen. Ik en Sonja maakten zelfs deel uit van de nieuwe Mecano, en natuurlijk kwam onze derde cd “Third wish” uit op hun label Mutantjasz.

Wij hopen echt dat er nog wat meer uit de bus komt met Mecano, de shows die we samen deden, de tentoonstellingen en ook al die fans ontmoeten die Mecano volgeden vanaf 1977. Dat waren echt onvergetelijke momenten en ik hoop dat meer mensen dit kunnen meemaken en zien.

Twee jaar geleden waren wij ook betrokken bij een tribuutplaat van Charles De Goal en Dirk Polack speelde mee op beide nummers, Dirk hielp ons ook met het Frans hoor.

Spijtig genoeg zijn we nu niet meer op Mutantjasz omdat dit label financieel in slechte papieren zat en dat betekent eigenlijk dat we nu terug bij het beginpunt zitten…op zoek naar een platenlabel.

Leven jullie in Nederland, ik bedoel: jullie spreken goed Nederlands!

We leven inderdaad allemaal in Nederland, alleen Mario ging in Berlijn wonen.

Sonja spreekt inderdaad goed Nederlands, maar de rest van ons (lacht)…het is een moeilijke taal om te leren, maar we komen er wel….

Jullie doen dit nu al 15 jaar, hoe zie jij die tijd nu?

Het moeilijkste bij een groep is steeds die zoektocht naar dat unieke, je wil artistiek iets bereiken en je gaat op zoek naar dat geluid die dat succes mogelijk maakt.

Maar serieus nu, het is een oorlog zonder einde. Toen we onze eerste plaat uitbrachten zat de muziekindustrie aan de grond en dat gaat steeds maar verder. We zijn blij dat we terug analoge synths en drums gebruiken. Groepen zoals The Horrors of Portishead maken dit mogelijk en ergens vinden we het ook best leuk dat het niet meer beperkt blijft tot de groep van de outsiders.

Het lijkt er inderdaad op dat de mensen betere dingen willen horen. Maar goed los daarvan blijft het een nachtmerrie om wat cd’s te verkopen of zelfs om gewoon een concertje vast te krijgen.

Muziek zoals deze van jullie ziet er gedoemd uit om underground te blijven. Zelf heb ik het daar moeilijk mee.

Hoe zie jij het zelf, ik bedoel zou jij dat een goede zaak vinden moest jouw soort muziek plots populair zijn?

Wij hebben altijd gedacht dat het een breed publiek kon bereiken en ergens was de muziekindustrie in een fase om dit soort muziek de aandacht te geven die het verdient (in zekere zin toch) want anders zou het grote publiek nooit over groepen als

Siouxsie And The Banshees, Joy division/New Order en Sisters of Mercy hebben gesproken. En natuurlijk de drie grootste spelers: Depeche mode, The Cure en U2. Dat zijn toch allemaal groepen die uit dezelfde post-punk/wave-achtergrond komen.

Plus waren er veel groepen, buiten degene die ik opsomde, die regelmatig in de hitparade belandden en was het zelfs mogelijk om bepaalde groepen (zelfs degene die in de underground gebleven waren) een inkomen te geven.

Maar het is en blijft een vieze wereld en de scène heeft zichzelf naar de knoppen geholpen met als gevolg dat men in de jaren ’90 meer en meer gierig begon te worden.

Veel van de indiegroepen van vandaag proberen te klinken als een mengeling van The Cure en Joy Division, en daarboven op een laagje The Chameleons.

Allemaal grote namen, misschien terug een stapje dichter om dit soort muziek wat meer in de kijker te zetten?

Jij vertelde me ook dat een nieuwe cd op zich laat wachten…

We hebben inderdaad een nieuwe plaat klaar. Zonder titel en het enige wat we nog moeten doen is een label vinden.

Zeer veel valt daar niet over te vertellen, eigenlijk. We hebben er twee jaar aan gewerkt en we hebben hiervoor analoge instrumenten opgediept, oudfe echoes, oude modulare synths zoals de System 100.

Alles is opgenomen met een mixapparaat uit 1972 wat het meteen zeer uniek en vuil maakt.

Sorry dat ik jullie opzadel met zo veel technische info maar het is echt wel cool om daar met te spelen en iedereen die van muziek houdt, zal zich aangesproken voelen tot deze plaat!

De eerste single die uit onze nieuwe plaat komt is “Desire”. Wij hopen toch dat we deze single toch tegen het eind van de lente kunnen uitbrengen en later ook nog een cd.

En tja, ergens hopen we zelfs dat het mogelijk is om dit op vinyl te kunnen uitbrengen.

Binnenkort sta jij op het podium met Spectra*Paris in Vlissingen. Wat mogen we verwachten?

De nieuwe line-up is echt wel dik in orde en dat zorgt voor extra energie. We zien er echt naar uit om terug na tien jaar op Terra Gotha te mogen spelen want de eerste keer dat we speelden was ook op de allereerste Terra Gotha.

Onze originele synthspeler, Eliad Wagner, gaat ook zijn best doen om af te komen, gewoon omdat het zo’n speciale show is.

Ook al gaan we aandacht schenken aan onze nieuwe nummers, gaan we toch ook verschillende nummers uit verschillende albums spelen. Om het anders te zeggen, als je ons nog nooit gezien hebt dan is dit een ideaal moment om ons te leren kennen!

Uw favoriete plaat graag…

Veel te moeilijk. Mogen we een Top 10 geven?

“Any day now” van Legendary Pink Dots, “Pornography” van The cure, “Evol/Sister” van Sonic Youth, “Radioactivity” van Kraftwerk, “Time’s up” van Buzzcocks, “Music to play in the dark” van Coil, “Script of the bridge” van The Chameleons, “Commercial album” van The Residents, “An electric storm” van White Noise en alles van Bauhaus.

En met wie zou je het niet erg vinden om 9 uur in een lift te zitten en wat zou je dan doen?

Met Stephen Hawking zou dat best leuk kunnen zijn. Ik zou al die tijd hem proberen te overtuigen dat hij een tijdsmachine moet bouwen, en dan terug 8 uur in de tijd gaan (lacht)

En die speciale boodschap voor de lezers is?

In tijden dat er zoiets bestaat als Facebook, YouTube, Twitter, I-Pad, HD TV of al de andere digitale kanalen die je leuk vindt, zouden we het leuk vinden moesten jullie je tijd nemen om eens iets over een groep te lezen.

Wij hopen natuurlijk jullie op een show te kunnen begroeten!

In Vlissingen bijvoorbeeld op 14 mei samen met Buzz, Star Industry en Spectra*Paris.

Sophya

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Craven Faults - Erratics & Unconformities

Qua sound ergens halverwege de kosmische krautrock van Tangerine Dream (‘Berlin School’) en het minimalisme van Philip Glass (die van onder meer “Koyaanisqatsi”) of Steve Reich vinden we Craven Faults, een Brits project gevestigd in een oude textielfabriek in Yorkshire. Na drie EP’s in de periode 2017-2019, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Empusae - Iter In Tenebris

We hebben het er al uitgebreid over gehad: onze vrienden van Consouling Sounds kwamen dit jaar met een zeer prestigieus project aanzetten, waarbij men actief in vraag wil stellen hoe een platenlabel anno 2019 weerstand kan bieden aan het snel veranderende muzikale landschap. Men riep Consouling in Residence in het leven, en voor de eerste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Stigmata - Dust, Nothingness And Light

Eerder, vorig jaar, besprak ik reeds “Dark One”, waarbij enig speurwerk mij en u leerde dat deze Stigmata reeds tussen 1989 en 1993 een eerste leven kende en nu vooral het solo project van David Aboucaya betreft. Met deze “Dust, Nothingness And Light” wordt nu een vervolg gepresenteerd, opnieuw in eigen beheer en ...

lees meer...
CD BESPREKING : Object - Borderlands

This CD review was translated to English by the author. You can read the translation here. 2019 is een goed jaar geweest voor de fans van old-school electro. Enkele maanden geleden besprak ik de nieuwe albums van Amnistia en Fïx8:Sëd8, 2 Duitse artiesten die mij nauw aan het hart liggen en een welverdiend plekje op de affiche ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Kent u Dead Souls Rising nog?

Als u al enige tijd mee gaat in de scene (lees een eeuwigheid) en dus niet zomaar een hipstertje of meelopertje bent dan zegt u deze naam vast nog iets. Dit duo rond Laurent en de feërieke verschijning Alastrelle is, zoals het goeie goths betaamt, weer onder de levenden. Hier bij ons was dit duo live een graag geziene gast, en hun albums ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Engelsstaub klopt weer op de deur.

Deze groep was ooit relatief populair, een off shoot van Madre Del Vizio, veel meer dark wave en zelfs folk invloeden, licht tribaal en zelfs een beetje heidens. De groep werd vooral populair met de albums “Malleus Mallficarum”(1993) en “Ignis Fatus;Irrlichter”(1994). Nadien waren er nog wel tekenen van leven, zo was ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mikey Bean - Phantoms - The Rise of Death Rock From the La Punk Scene (boek)

Dit lijvige werkstuk is niet zo maar een boek. Het is eerder een eigenzinnige weergave van binnenuit van wat uitgroeide tot de LA death rock scene, later geïntegreerd in de gothic rock beweging van de jaren 80 en dit aan de hand van talloze gesprekken die hier quasi letterlijk worden weergegeven. Gesprekken met de makers van de scene ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : R.I.P. Keith Brewer (1970-+2019)

Keith Brewer, de man achter het geliefde power electronics project Taint is vorige week overleden ten gevolge van een zeer agressieve darmkanker. Door de uitzaaiingen werd zijn doodsvonnis reeds na enkele maanden getekend. Taint was al een tijdje niet meer actief, maar de man uit Texas bracht onder de naam Mania nog muziek uit. Taint ...

lees meer...
FOTO'S : Dsswat - @ C.C. Palethe Pelt, 03/12/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : Zaterdag HerrNia en WLF7 op Dark Entries Nights, gratis...

Toegegeven, onze Dark Entries Nights hebben in 2019 nogal een elektronische draai gekregen. We willen andere donkere genres uiteraard niet verwaarlozen, maar we herinneren er graag aan dat België zijn naam gemaakt heeft in de electro, en wie er laatst bij was op het optreden van IC 434 zal ons niet tegenspreken. De laatste Dark Entries ...

lees meer...
NIEUWS 02/12/2019 : Nieuwe videoclip van De Delvers plus optreden op 13 december in Antwerpen

De Delvers zijn een Nederlandstalig nachtorkest. Poëtische, donkere Nederlandstalige new wave met een groot hart voor kille tijden! De Delvers hebben een nieuw nummer klaar met videoclip: “Poolnacht”. Het nummer is (nog) niet verkrijgbaar op cd of vinyl. Met hun nieuwe single "Poolnacht" brengen De Delvers een ...

lees meer...
FOTO'S : Linea Aspera - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Desperate Journalist - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten