casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

‘…IF WE KNEW SILENCE…’
EEN INTERVIEW MET MICHAEL CASHMORE (Nature&Organisation, Current 93, Fire+Ice)
01/08/2006, Jan Denolet
 Bookmark and Share

Het moet gezegd: het werd weer eens tijd dat we nog iets gehoord hadden van Michael Cashmore. Niet dat de man ondertussen stil gezeten heeft: de afgelopen jaren verhuisde hij
– ondanks zijn typerende ‘englishness’- naar Berlijn om zich te voegen bij zijn levensgezellin en onlangs konden we hen gelukwensen met de geboorte van hun eerste spruit. Op muzikaal vlak had Michael het druk met het schrijven van de muziek voor Current 93’s laatste album “Black Ships ate the Sky” en ook werd er samen met Ian Read naarstig gewerkt aan nieuw materiaal voor Fire+ Ice. Waar het om gaat is dat we al zo lang zaten te wachten op nieuw materiaal van zijn project Nature&Organisation; waarvan de laatste exploot, ‘Death in a Snow Leopard Winter’, alweer dateert van 1999…
Onlangs werden we aangenaam verrast door ‘Sleep England’, een cd die Michael uitgaf onder eigen naam (zie bespreking in de cd rubriek van onze site). Aanleiding voor ons om Michael enige vragen te stellen: verse vragen en vragen die we al héél lang hadden willen stellen…

Dark Entries: Na een lange stilte met Nature&Organisation geef je nu ‘Sleep England’ uit als een soloalbum onder je eigen naam. Welk kunnen we van dat album en die nieuwe aanpak verwachten? Is er een reden waarom je het niet uitgeeft als een Nature&Organisation album? Ik vraag me ook af hoe we de titel kunnen interpreteren…

Michael Cashmore: Ik denk dat ‘Sleep England’ wel enige melodische en andere gelijkenissen vertoont met NAO albums, maar los daarvan is het er heel verschillend van in verscheidene opzichten. Zo is de benadering verschillend, veel eenvoudiger. De muziek is deze keer niet enkel melancholisch maar tegelijk ook vreugdevol en hoopvol, wat een nieuwe richting voor mij is. Er was geen reden waarom ik het als een NAO album kon, of wou, uitgeven. Met ‘Sleep England’ wou ik me concentreren op de inhoud en niet meer dan dat. Het is opgenomen met enkel het gebruik van een elektrische gitaar en een basgitaar, iets wat ik mezelf bijna opgelegd heb zodat ik de compositie kon verfijnen tot iets dat meer in zich had dan een breed uitwaaierende instrumentale muur. Ik wou iets delicaats, diep en toch puur en eenvoudig maken. Ik denk dat vandaag de dag meer en meer mensen enkel geïnteresseerd zijn in verpakking, stomme kleine gimmicks en versiersels met geluid waarvan ze denken daardoor de artiest interessant en vernieuwend is, maar als je verder kijkt dan de uiterlijke stijl en je concentreert op de eigenlijke inhoud dan schiet er weinig over… Een voorbeeld op zich hiervan is het soortement van Amerikaanse nieuwe ‘folk’-beweging dat de dag van vandaag nogal populair schijnt te zijn. Jammer genoeg bestaat het merendeel van die beweging blijkbaar uit door hun ouders gesponsorde 20-jarigen die liedjes spelen die ouder klinken dan ze zijn, in mijn ogen niet echt een grootse culturele prestatie…
De titel van ‘Sleep England’ heeft op zich geen grote betekenis, het past volgens mij gewoon bij de mood van het album. Ik leef ondertussen al enige jaren in Berlijn, ver weg van England, dus ik denk dat dit de titel wel zal beïnvloed hebben. Nog meer dan dat denk ik dat, terwijl ik het afgewerkte album beluisterde, de muziek in al z’n eenvoud voor zichzelf sprak. Ik herken mezelf in de ‘englishness’ die het uitstraalt. Op dit moment zijn er zoveel op gitaar gebaseerde albums in de omloop, ook onder invloed van het Amerikaanse new folk ding –of hoe je het ook wilt noemen- en ik wou mezelf daar absoluut van distantiëren. Engelse gitaristen die Amerikaans klinkende albums proberen te maken brengen me echt aan het kotsen, eerlijk gezegd. Ze maken niets vanuit henzelf en proberen gewoon een stijl te kopiëren…

Je was op een moment bezig aan een album met de naam ‘Heather’. Is er enig materiaal voor dat album op ‘Sleep England’ terecht gekomen of is dit oudere materiaal in de vuilbak beland? Waarom is er trouwens zo’n tijdsspanne tussen dit album en het laatste NAO album?

M.C.: ‘Sleep England’ bestaat uit gloednieuw materiaal en is geschreven –en dient eigenlijk beluisterd te worden- als één coherent geheel. Het album waarnaar jij refereert als ‘Heather’ (het was nooit de bedoeling om het zo te noemen maar ik denk dat er in het boek ‘England’s Hidden Reverse’ van David Keenan onder die naam naar verwezen wordt) was een NAO album waarin ik enige jaren geleden begonnen was. Sommige nummers bleken ongelofelijk goed te werken en andere vielen dan weer tegen, dus om deze reden heb ik nogal lang op dit materiaal zitten broeden. Ik heb er recentelijk terug aandacht aan besteed en waarschijnlijk wordt het later in het jaar uitgegeven als een Michael Cashmore cd.
Er zijn trouwens verscheidene redenen waarom er soms veel tijd zit tussen verschillende uitgaven: te weinig geld om een studio te huren, een voltijdse job en weinig vrije tijd hebben, periodes van depressie,… , een mengeling van verschillende dingen.

Tijdens de afgelopen jaren heb je bewezen nogal wat muzikale vaardigheden te bezitten. Ben je autodidact of heb je lessen gevolgd in compositie en/of het bespelen van instrumenten? Het lijkt me bijna ‘onmogelijk’ dat iemand zonder enige technische achtergrond in staat is tot het maken van muziek van zo’n hoge kwaliteit en voor verscheidene instrumenten. Hoe heb je dit aangepakt en hoe is dit doorheen de jaren geëvolueerd?

M.C.: Ik heb nooit muziekles gehad of een instrument aangeleerd gekregen. Ik heb geen flauw idee i.v.m. compositietheorie en kan trouwens geen noten lezen. In ben echt ongeïnteresseerd in de technische kant van gitaren en gitaar spelen. Ik ben nog steeds niet happig om mezelf een gitarist te noemen, want voor mij is het instrument in de eerste plaats een werktuig en meer niet. Als tiener luisterde ik naar punk en kocht ik een krakkemikkige oude gitaar waarop ik begon te tokkelen op mijn kamer. Wat de muzikale evolutie betreft… wel, ik denk dat ik meer bewust geworden ben van andere dingen dan van melodieën en akkoorden. In het bijzonder dingen zoals ruimte, timing, proberen om mezelf af te schermen van al te veel invloeden en muzikale clichés. In staat zijn dingen uit jezelf te putten i.p.v. een stijl te kopiëren.

Je gitaarspel voor Current 93 en Nature&Organisation is heel herkenbaar en uniek. Hoe ben je gekomen tot die eigen stijl van spelen en arrangeren? Welke zijn de muzikanten waar je veel respect voor hebt en die je eventueel beïnvloed hebben?

M.C.: Als tiener heb ik op m’n kamer enige akkoorden en nog wat geleerd, maar ik vond dat te beperkt om zelf melodieën te maken en zelf te beginnen spelen; dus begon ik met mijn vingers aan de snaren te plukken. Ik heb nooit een voorkeur gehad voor bepaalde gitaristen, dus ik voel mezelf dan ook niet direct beïnvloed door bepaalde personen. Vandaag de dag luister ik zelf nauwelijks naar muziek, het is al moeilijk genoeg om je eigen muziek te maken dat je er ook nog eens de deuntjes van anderen in je hoofd bij moet voegen…

In je arrangementen voor Nature&Organisation heerst er zo’n soort van ‘alchemische’ balans tussen melancholische sereniteit en totale chaos/noise (ik heb het al mensen weten omschrijven als ‘Scorpio muziek’) Hoe kijk je zelf naar deze twee schijnbare tegengestelden binnen jouw muziek?

M.C.: Ik denk dat ik tijdens het opnemen van bijvoorbeeld ‘Beauty reaps…’ een zulk ’n staat van intense eenzaamheid en depressie doormaakte dat dit m’n gevoeligheid serieus verhoogde. Het album accentueerde echt die dingen; de verhoogde gevoeligheid, het immens bewogen zijn door schoonheid en onschuld, het moe en wanhopig en vol haat zijn t.o.v. mijn toenmalige situatie. Tijdens de opnames was het mijn bedoeling om te werken met hevige contrasten, dit te gebruiken om verscheidene zaken te accentueren en uit te drukken wat ik aanvoelde als ongelooflijk prachtig maar tegelijkertijd ook pijnlijk.

Op de ‘Terra Serpentes’-compilatie (World Serpent 1997) vinden we een pianonummer van je terug, waar we enige aarzeling t.o.v. het instrument kunnen horen, alsof je het instrument nog maar net aan het verkennen was. Twee jaren daarna, op ‘…Snow Leopard Winter’, is je pianospel veel beter en solider. Wat waren je ervaringen met het piano leren spelen? Ik kan me voorstellen dat het voor het componeren meer mogelijkheden bood dan enkel de gitaar. ‘Snow Leopard Winter’ heb je trouwens omschreven als een onafgewerkt album, maar het is toch nog zeer goed. Hoe zou het geklonken hebben als alles de weg had gevolgd zoals jij die gepland had?

M.C.: Ik heb nooit pianolessen gekregen. Thuis had ik voor een tijdje een klein keyboard waar ik bijvoorbeeld de melodieën voor C93’s ‘Soft Black Stars’ mee uitgewerkt heb. Daarna heb ik me een eigen piano aangeschaft. Ik ben begonnen met te luisteren naar de geluiden van de piano, te proberen om de basisakkoorden te vinden en zoveel mogelijk van mijn ervaring met de gitaar te vertalen naar de piano. Ik schreef de melodieën voor ‘Snow Leopard Winter’ vrij snel, om ze daarna gedurende zes maanden dag na dag en opnieuw en opnieuw te spelen tot ik vond dat ik niet meer klonk als een complete beginneling. Ik probeerde er goed genoeg in te worden zonder mezelf vast te laten lopen in het technische aspect van het piano spelen.
Jammer genoeg heb ik geen piano meer, maar het feit dat ik er een heb gehad heeft wel een wereld aan mogelijkheden voor me geopend; wat zich vertaalde in m’n composities. In mijn gitaarspel zat op dat moment ook geen uitdaging meer voor mij: telkens ik de snaren aanraakte wist ik welke geluiden ze zouden voortbrengen en welke akkoorden ik bijna blindelings zou spelen. Bij de piano had ik geen flauw idee welke toets welk geluid zou voortbrengen, dus ik kon de toetsen aanraken en luisteren, spelen en componeren vanuit een frisse bijna blanco situatie. Van ‘Snow Leopard Winter’ zou ik nog steeds niet kunnen zeggen welke noten en akkoorden van de piano en de strijkers er op staan omdat ik me er nooit mee bezig gehouden heb noten te leren lezen en neer te gaan zitten om de partituren uit te schrijven. Ik vind het echt jammer dat ik het werk aan dat album op die moment heb moeten staken. Het klinkt zoals je zegt goed, maar er zat meer in… Sommige van de originele melodieën heb ik verwerkt in ‘Soft Black Stars’, maar eigenlijk was het de bedoeling dat ‘Snow Leopard Winter’ een rijkere en meer complexe uitwerking zou worden van het materiaal gebruikt op “Soft Black Stars”. Ik had tekstmateriaal door David Tibet gepland alsook het gebruik van een heel deel andere instrumenten, maar het kwam gewoonweg zover niet… Vanuit de mensen rondom mij kwam nauwelijks enige positieve feedback, ik kreeg het gevoel dat ik m’n tijd aan het verknoeien was en op het einde had ik nog nauwelijks geld over om studiotijd te huren. Ik had echter wel het gevoel dat het materiaal tot ik tot dusver had –ondanks het feit dat het grote werk niet voltooid was - nog genoeg waarde had, dus ik besloot om het in die vorm uit te geven; als een schets van het album dat het had kunnen zijn…

De muziek van NAO vertoonde steeds gelijkenissen met die van C93, hoewel je niet naast de verschillen kunt kijken… Ik kan me inbeelden dat je voor C93 werkte met de aanwijzingen en teksten van David Tibet als vertrekpunt. Hoe ging dit in z’n werk voor NAO? Volgde David jouw muzikale ideeën of vroeg je David om een inspirerende tekst naar een bepaald thema te schrijven, om van daaruit te vertrekken?

M.C.: De manier van werken voor C93 varieert: soms leg ik David bijna volledig afgewerkte instrumentale stukken voor en andere keren verduidelijkt David me welk gevoel hij aan een bepaald nummer wil geven. Vaak geeft hij me een stuk tekst als voorbereiding of geeft hij mij muziek of geluidsmateriaal mee om te beluisteren. Voor ‘Of Ruïne and Some Blazing Starre’ vroeg hij me om naar de muziek van William Lawes te luisteren en voor ‘Black Ships’ mocht ik luisteren naar Russisch-orthodoxe kerkmuziek.Voor Nature&Organisation werkt het anders: we beginnen altijd met mijn muziek. Het was dan ook de bedoeling dat NAO mijn persoonlijk vehikel zou zijn om in totale muzikale vrijheid te werken buiten het muzikale kader van C93. Als ik de muziek afgewerkt had, bekeek ik welke nummers geschikt zouden zijn voor een tekstuele aanvulling door David, om van daaruit met hem verder te gaan.

Wie verzorgde het schitterende artwork voor de NAO releases? Persoonlijk vind ik dat ze zeer goed bij de muziek passen…

M.C.: Het artwork voor NAO heb ik zelf gedaan. De prenten zijn collages die ik versneden, gekleefd en getaped heb. Eigenlijk nogal ruw gedaan, maar het eindresultaat was wel in orde en past inderdaad goed bij de muziek.

Wie is de Steven Harry Mason die zingt op ‘To You’ (op de 5-Track ‘Seven Seals’, met ook C93, Nurse With Wound en Tiny Tim)? Hij heeft een zeer warme stem en ik zou graag nog meer van hem horen…

M.C.: Hij is een vriend van me uit mijn geboortestad: Walsall in de West Midlands van England. Hij heeft echt een zeer goede stem. Hij heeft al opgenomen met een andere vriend onder de naam YOUR ICON en hij is ook nog betrokken in een hoop andere projecten van het label Back to the Womb Records. Je kunt erover lezen ophttp://www.myspace.com/backtothewombrecords.

Op het C93-album Soft Black Stars vertaalt Maja Elliot jouw gitaararrangementen naar de piano. Was dit oorspronkelijk ook de bedoeling? Wat vind je van haar interpretaties?

M.C.: Eigenlijk speelt Maja mijn keyboardcompositie en geen gitaarcomposities. Haar spel was echt perfect. Ze speelde wat ik al gemaakt had, maar vulde akkoorden en melodieën aan waar mogelijk, zoals een getrainde concertpianist dat kan.

Wat beschouw je zelf als je muzikale hoogtepunt in de muziek die je al gemaakt hebt voor NAO, C93, Fire +Ice en/of solowerk? Persoonlijk vind ik ‘A Silence Song, Silent’ uitmuntend, hoewel ik op dit moment nog niet naar je nieuwe album geluisterd heb.

M.C.: Ik zou echt niet weten wat ik tot hiertoe als mijn hoogtepunt zou kunnen beschouwen… Ik heb het gevoel dat het beste nog moet komen en dat ‘Sleep England’ een goede stap in die richting is. Het bevat werk waar ik heel tevreden over ben, maar het materiaal waar ik nu aan het werken ben, zal nog meer in de richting zitten waar ik echt naartoe wil.
Waarschijnlijk het meest complete en prachtige materiaal dat ik al ooit gemaakt heb bestaat de nummers die ik onlangs opgenomen heb met Antony (van the Johnsons) en dat hopelijk later dit jaar zal uitgegeven worden.

Wat waren je ervaringen tijdens het schrijven van de muziek voor ‘Black Ships ate the Sky’ en ‘Sleep England’? Kunnen we deze twee werken beschouwen als mijlpalen in je persoonlijke carrière én de carrière van Current 93?

M.C.: De muziek schrijven voor ‘Black Ships’ was nogal rechttoe rechtaan: David wou iets repetitief en hypnotisch en gaf me dus die cd met Russische kerkmuziek mee om mee te vertrekken. Voor ‘Sleep England’ heb ik de muziek geschreven zonder enig concept of idee. Elke dag onderzocht ik of er een melodie of zo zich spontaan bij me aanbood. Ik schrijf m’n eigen muziek altijd op die manier en voor mezelf werkt het niet echt om me op voorhand reeds te hechten aan een concept; het is niet puur en beperkt m’n creativiteit…
Ik denk dat ‘Black Ships’ een mijlpaal zal zijn voor Current 93, maar niet voor mezelf als muziekschrijver; ik was immers aan het werken volgens iemands anders richtlijnen. ‘Sleep England’ echter beschouw ik wél als een persoonlijke mijlpaal omdat het een nieuwe richting voor me aangeeft. Ik beschouw het als een nieuw soort vertrekpunt voor de toekomst.

Over de toekomst: heb je nog enige ambities die je wil volbrengen?

M.C.: Iets wat ik echt wel zou willen doen is het maken van of het meewerken aan filmmuziek. ‘Sleep England’ bijvoorbeeld zou wel in die lijn passen, maar helaas draait het in dat wereldje vaak meer om de mensen die je kent en de contacten die je via via legt dan om de muziek die je maakt. Ik zie het voorlopig dus nog niet echt gebeuren…

Uit het boek ‘England’s Hidden Reverse’ leerde ik dat je een voltijdse job hebt, die verder niets met muziek te maken heeft. Hoe belangrijk is die job voor jou?

M.C.: Die job is belangrijk genoeg om de maandelijkse huur te betalen en te voorzien in levensonderhoud, en daarmee houdt het op. Ik heb nog nooit echt veel geld verdient met mijn muziek. Voor NAO was het zelfs zo dat ik er geld aan verloor omdat het maken van een album altijd meer kostte dan het opbracht, wat dan ook meteen de reden is waarom er zo weinig van is uitgebracht (3 releases, om precies te zijn)…

Als laatste nog een clichévraagje: wat is jouw visie op religie en de wereld in het algemeen? Ik vraag je dit omdat je muziek –vooral NAO dan- een heel eigen visie suggereert…

M.C.: Nou, dit is een heel moeilijke vraag en eigenlijk ook een onverwachte gezien de aard van je andere vragen… Persoonlijk ben ik niet geïnteresseerd in religie. Nog maar enige honderd jaren geleden dachten de mensen dat de aarde plat was en nu gelooft geen kat binnen onze westerse maatschappij dit nog.

Wel, dan verbaast het me dat mensen perfect gelukkig kunnen zijn met gedachten en theorieën die al meer dan duizend jaar oud zijn zonder dat dit beproeft hoeft te worden aan z’n waarheid. Maar ja, ik denk dat dit natuurlijk ook wel eigen is aan een religieus geloof… Religie is uiteraard ook één van de grootste conflicthaarden in de wereld op dit moment –en niet alleen op dit moment. Enerzijds wordt religie doorgegeven als indoctrinatie op een jonge leeftijd en anderzijds zullen er altijd mensen zijn die er zich toe aangetrokken blijven voelen vanuit een mystiek of romantisch standpunt. Als de buitenwereld vol zit van bedreigende veranderingen en angst dan zijn mensen op zoek naar die eeuwenoude schijnbaar onveranderlijke zekerheden die religie hen biedt, en zijn ze blijkbaar ook geneigd om er het totalitaire karakter van religie bij te nemen…
Uit mijn persoonlijke ervaring zijn christenen misschien nog het meest hypocriet: ze proberen het goede te doen in de hoop zo de eeuwige zaligheid te verdienen; niet omdat ze van nature zo zijn. Ik ken zoveel gewone atheïsten die een beter en zuiverder leven leiden dan veel christenen die ik ken.
Apart van religie wordt de wereld ook nog eens gedomineerd door geld en de zucht van individuen, gemeenschappen en landen naar steeds maar meer en meer… De grofste winsten worden uiteraard gemaakt door de meest gulzige, wat zich dan ook weerspiegelt in de steeds groter wordende kloof tussen rijk en arm in landen over de hele wereld. De rijken blijven rijk en de armen blijven arm en blijkbaar zal het altijd zo blijven…

Bedankt, Michael, voor deze bemoedigende gedachte; maar vooral je duidelijke en verhelderende antwoorden…!

Jan Denolet

http://www.michaelcashmore.com

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Fear Incorporated - Of Nightmares And Strychnine

Twee keer goed nieuws. Vooraleer dit album in de lente van dit jaar aan een gelimiteerde cd release toe is kunt u het deze maand reeds kosteloos (jawel) downloaden via de Sacred Realm Records website. Het andere goede nieuws, indien u voor komende Valentijn op zoek bent naar de passende horror soundtrack, aarzel niet, dit is hem. Fear ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Manifest van Mantus

In 1997 zag Mantus het levenslicht ergens in Keulen. Twee jaar geleden verscheen het dubbelalbum ‘“Katharsis” / “Pagan Folk Songs. Om dit jaar goed in te zetten heeft Martin Schindler een nieuw album in petto, dat binnen enkele weken verschijnt. ‘Manifest’ staat terug bol van donkere landschappen, gekaderd ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Sirenia al 20 jaar springlevend!

Het zit nog fris in mijn geheugen. Al een eeuwigheid geleden, verscheen het cultalbum ‘At Sixes and Sevens’ (2001) van Sirenia, de goth metalband rond Morten Veland. Dit nadat hij de band Tristania noodgedwongen diende te verlaten. Nu kondigt dit Frans-Noorse gezelschap hun tiende studioalbum, met de inspirerende titel ‘Riddles, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ikon - The Thirteenth Hour - the singels 2007 -2020

Een band die al mee gaat sedert 1991 en we niet meer hoeven voor te stellen. Vanuit Australië, hun heimat, veroverden ze ook Europa. In de jaren 90 en aanvang van de jaren 2000 zat een florissante labeldeal met het Duitse en al lang verdwenen Apollyon label daar voor veel tussen. Nadien was er nog sporadisch een uithaal waardoor de groep ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : CUTS - Unreal

Een paar jaar geleden mocht ik kennismaken met CUTS, die met de twee Exist EP’s toch wel indruk wist te maken. Het daaropvolgende full album A Gradual Decline schoot echter helemaal aan me voorbij, en toen ik de bespreking hier las, was dat achteraf gezien een spijtige zaak. Tijd voor een herkansing, die ik krijg in de vorm van ...

lees meer...
NIEUWS 11/01/2021 : Gary Numan lost eerste single uit nieuwe plaat 'Intruder'

Hij gaat intussen al 42 jaar mee. In zijn begindagen was hij een pionier van de elektronische muziek met Tbeway Army en daarna solo. Hij scoorde hits met 'Cars', 'Are 'Friends Electric' en vele andere pientere popsongs. Halverwege de jaren 90 gaf hij zijn werk een nieuwe draai door de industrial-tour. Hij gaf op zijn oude ...

lees meer...
CD BESPREKING : Penterakt - Conquest Of The Moon

Dit is weer zo een uitgave waarbij je aan het artwork al direct kan zien wat voor muziek je te horen zal krijgen. En met een projectnaam als Penterakt en een albumtitel als “Conquest Of The Moon” kan het ook haast niet anders. Inderdaad klinkt dit als kosmische krautrock zoals we die al kennen van in de jaren 70 van acts als Tangerine ...

lees meer...
CD BESPREKING : Backworld - Sacred And Profane Songs

Ik weet het, voor neo folk en aanverwante activiteiten hebben we een erudiet redactielid. Vandaar dat het voor mij zowat een eeuwigheid geleden is dat ik nog iets uit dit subgenre heb besproken op deze geniale site. Het laatste moet iets van Death In Rome geweest zijn meen ik, maar nu dus deze Backworld die ik best even voor u introduceer. Backworld ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Death in Rome schrijft hymne bij bestorming van het Capitool

'Het is niet de job van een artiest om politieke statements te maken. Het beste wat we kunnen doen is een soundtrack aanbieden over historische gebeurtenissen.' Aan het woord is Death in Rome, en het historisch evenement dat ze in de verf willen zetten is uiteraard de bestorming van het Capitool twee dagen geleden. Dit doen ze met ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Hedera helix maakt het weer heel abstract

Wij zijn grote fans van Hedera helix, het gestoorde intellectroproject van Oscar Valerius Kandinsky en Maestro Virgule. We hebben al lang niets meer van hen gehoord, maar in 2016 maakten ze indruk met 'Pastiche', een plaat vol dolgedraaide Nederlandstalige elektronische brouwsels die je vooral in verwarring willen brengen. Nu brengen ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Goethes Erben - Online uitzending NCN Special in lockdown

Een online concert van Goethes Erben, en dat terwijl er in Duitsland een strenge lockdown aan de gang is? Neen, dat is het niet. Het concert dat op zaterdag 26 december werd uitgezonden, was eigenlijk al eerder opgenomen, met name op 4 september, toen Goethes Erben optrad op het NCN festival in de buurt van Leipzig. Het gaat om een concert ...