casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

‘…AND I AM BLACK SHIP, AND I MADE THEM ALL RISE… (uit ‘Black Ships were Sinking’, tekst David Michael Tibet) DEEL 2
INTERVIEW MET DAVID MICHAEL TIBET aka CURRENT 93. (DEEL2)
01/06/2006, Jan Denolet
 Bookmark and Share

In het tweede deel van dit uitgebreide interview met de illustere David M Tibet leert u meer over zijn relatie met Crowley, supermarkten en 's mans nooit aflatend perfectionisme!

Heb je in die zin ook ooit nagedacht om een andere naam te gaan gebruiken dan Current 93?

DT: Oh ja!

Ondertussen ben je immers een heel eind verwijderd van het oorspronkelijke concept waarom je die naam geadopteerd had…

DT: ‘Current 1986’ zou een even goede naam zijn! Nee hoor… Ik heb nu zo iets van: het is wel goed zo, het is ondertussen een entiteit op zich, waarom veranderen…

En heb je dan geen problemen met de link met Crowley die nog steeds in de naam vervat zit?

DT: Nee hoor, geen probleem met Crowley! Hij had nu eenmaal een grote invloed op mij. Ik hou nog steeds van hem, ondanks mijn christen zijn. Crowley zélf zou door kunnen gaan voor een katholiek, zowat de broodnodige Judas van het katholicisme, zeg maar… Hij is zo’n beetje als het duiveltje dat vanuit de spiegel naar je terugkijkt: “Oh,wacht eens even…”, en soms is dat goed om dat te hebben; ‘cause I don’t like absolutes’… Het is altijd goed om eens een ‘realitycheck’ te doen. Ik draag Crowley met me mee al van toen ik twaalf was, hij is op een manier een vriend. Hij is ook iemand met wie ik het niet altijd eens ben, maar wat dan nog… In het begin dacht men dat ik meer hield van Crowley dan ik in feite deed en nu denkt men dat ik Crowley meer haat dan ik in feite doe. Ik beschouw hem echt als een vriend met wie ik af en toe eens een serieuze discussie heb. Ik hang dus echt niet vast aan zijn leer.

Je hebt dus gewoon geen probleem met het pad dat je al die jaren gevolgd hebt, omdat het erbij, hoorde.

DT: Ja, absoluut! Weet je, we zijn allemaal menselijk en maken onze eigen ‘vergissingen’. Weet je: ik heb nog steeds wat banden met de OTO (Ordo Templis Oriëntis, de orde die door Crowley opgericht werd, nvdr.) en hun hoofd is nog steeds een goede vriend van me.Ik heb in mijn studeerkamer zelfs een schilderij van Crowley boven de haard hangen, naast de Louis Wains… Ik heb er echt geen probleem me… Crowley is net als Louis Wains iemand uit mijn microkosmos naar wie ik af en toe refereer.

Je zei dat je regelmatig e-mails ontvangt van mensen die denken dat je zus en zo bent… Hoe ga je om met de eerder geobsedeerden onder hen?Ik denk nu aan die moment dat ik Bloomsbury een praatje stond te maken toen er een brief ter sprake kwam van een zekere Quahgebuer… Ik legde hen uit dat de naam, vrij vertaald ‘Bad Neighbour’ betekent, en plots werden ze allemaal paranoïde…

DT: Ik weet niet; ik heb de brief niet gekregen…

Ze hebben hem verscheurd…

DT: Deden ze dat!?

…en daarna ritueel verbrand onder het mompelen van bezweringen…(algemene hilariteit)

DT: Wel, ik kan zélf soms vrij geobsedeerd zijn, weet je… Ik beantwoord niet elke mail omdat ik niet veel tijd heb. Er zijn altijd wel obsessieve mensen, maar ik heb niet echt problemen met hen. Soms krijg ik echt wel krankzinnige mails van mensen die écht wel even het noorden kwijt zijn en ik vind dat ik ze niet echt kan helpen, maar ik lig er niet van wakker…

Als ze je muziek maar graag horen…

DT: Inderdaad. Het is hun keuze om te zijn wie ze zijn. Als ze obsessief zijn, dan zijn ze obsessief; als ik hen terug kan schrijven dan doe ik dat misschien omdat ik toevallig tijd heb. Zoals die mensen die denken dat ik dit of dat ben, of aan het hoofd sta van een of andere organisatie die geheime boodschappen verkondigt… ’t Is gewoon niét zo, jammer voor hen. Ik ben gewoon…

…een doodnormale mens?

DT: Ja! Ik ben misschien wel een beetje een obsessieve persoon met een heel eigenaardige mening over bepaalde zaken, maar voor de rest ben ik…euh … ik ben een gevoelige persoon die houdt van het leven, van zijn vrouw en zijn katten…

…gewoon de man naast ons in de supermarkt?

DT: Ik ga niet naar supermarkten…

…aha!?

DT: Ik ga daar niet winkelen… Supermarkets are evil… Om verder te gaan: ik ben iemand met een zeker gevoel voor humor, ik hou van Koptisch, ik hou van dié boeken en niet van dié… We zijn allemaal uniek en toch ook weer hetzelfde. We zijn hetzelfde in het feit dat we uniek zijn… Thematisch en tekstueel gezien komt Current 93 erop neer dat ik mezelf aan het verduidelijken en tegelijkertijd aan het bevrijden ben, zoals elke artiest. Iedereen kan dat; iederéén kan zijn eigen Current 93 vormen. Ik ben hierin helemaal niet speciaal. Het ontroert me dat mensen geraakt worden door wat ik met Current 93 doe en ik ben hier dankbaar voor, de enige boodschap die in Current 93 zit is voor mezelf bedoeld… Current 93 is mijn spiegel die me toelaat om tegen mezelf te praten.

En als mensen denken dat er boodschappen in je teksten zitten, misschien moeten ze dat maar voor zichzelf uitzoeken; wat ze zélf belangrijk vinden…

DT: Als ze de platen achterwaarts draaien kunnen ze misschien heel wat boodschappen vinden… van Satan…

Oeps (kijkt ongemakkelijk rond), nu ben ik pas onder de indruk…

DT: Ik ben geen soort evangelist, ik heb geen boodschappen te verkondigen… Als er al een boodschap in ‘Black Ships’ zit dan is het dat het leven kostbaar is, dat het een zegen is en dat je niet weet wanneer het ophoudt…

…dus verknal het niet…

DT: …of haal er het beste uit… Weet je, ‘Idumaea’ is in de grond…euh… Komen jullie van een katholieke achtergrond of een protestantse?

Katholieke…

DT: Dus je hebt geleerd dat er 4 dingen zijn om naar uit te kijken: de Dood, het Laatste Oordeel, de Hemel en de Hel. Je sterft, je zult beoordeeld worden en daarna heb je een van de twee eindstations. Het is jouw keuze welke het wordt. Daarover gaat ‘Idumaea’, voor mij althans. Ik moet andere mensen niet zeggen hoe het in elkaar zit, ik ben geen profeet. Ik ben een gewoon persoon. Gewoon mét een obsessieve manier om met mijn passies om te gaan. Niks geen geheime boodschappen: de boodschappen voor onszelf liggen voor het rapen, we moeten zelf onze leefwereld opbouwen.

Over jouw leefwereld: je haat supermarkten, fastfood, televisie misschien ook…? Wat zijn volgens jou de verderfelijke dingen die de wereld corrumperen?

DT: Eigenlijk zou ik niet moeten zeggen dat ik dingen haat, want dan klinkt het alsof je dit moet doen om de antwoorden te vinden om een beter mens te worden. We hebben bijvoorbeeld wel een TV, maar die wordt enkel gebruikt om DVD’s te bekijken. Ik luister zelden naar de radio, eet biologisch, ga niet naar supermarkten omdat ik vind dat die de kleine kruidenierszaken om zeep helpen, ik geloof niet in onvriendelijkheid… Ik hoef daarom geen andere mensen te bekritiseren, want ik ben zelf ook niet perfect…

Het is gewoon jouw perceptie op de dingen.

DT: Ja. Het is bijvoorbeeld niet goed om gulzig te zijn, en ik kan heel gulzig en jaloers en wat nog allemaal zijn. Iedereen kan van zichzelf zeggen dat hij de grootste zondaar is die er rondloopt. Wat die supermarkten betreft: ik vind dat ze slecht zijn voor de kleinere winkels, voor de arbeiders en voor de boeren die slechts een klein deel van de koek krijgen. Langs de andere kant breng ik zelf ook producten op de markt en verwacht ik er ook zoveel mogelijk winst van, wat op mijn manier ook kapitalistisch is. Het is een soort van geven en nemen en er een soort evenwicht in vinden, een persoonlijke gulden middenweg.

Over je producten gesproken: in iets meer dan 20 jaar tijd heb je een massa platen op de markt gebracht. Wat zijn volgens jou zowat de belangrijkste; de sleutelalbums zeg maar?

DT: ‘Nature Unveiled’ betekent wel iets voor mij omdat het de eerste was, maar als ik achter m’n favorieten moet zoeken… (denkt even na) ‘Of Ruine and Some Blazing Starre’, ‘Soft Black Stars’, ‘The Inmost Light’-trilogie, ‘Sleep Has His House’, ‘Black Ships Ate The Sky’… Het is gemakkelijk om te zeggen van welke ik minder hou. ‘Earth Covers Earth’, hoewel de meeste mensen die juist wél goed blijken te vinden… ‘Dawn’ was echt wel slecht… ‘Swastika’s for Noddy’…

…’Swastika’s’ was dan nog je doorbraakalbum, of niet?

DT: Toen het uitkwam werd het door veel Current 93-fans gehaat. Ze vonden het ‘Simon and Garfunkel’! Ook ‘Soft Black Stars’ werd door veel mensen verguisd. In het geval van ‘Swastika’s’ is het algemene effect van het album wel goed, maar als je naar aparte nummers begon te luisteren stelde het al wat minder voor. Het was wel een fantastische titel en een geweldige albumcover en het was wel een boeiende tijd. Nu is het voor mij moeilijker om ernaar te luisteren. Ik luister teveel naar mijn albums met een attitude van ‘hoe had ik dat nog béter kunnen doen?’. Van ‘Soft Black Stars’ moet ik anders wel zeggen dat ik maximaal tevreden ben. Dat geldt ook voor ‘Pretty Horse’, ‘Sleep’, ‘Black Ships’ en ‘Of Ruine’. Bij ‘In Menstrual Night’ ben ik echt verzot op de a-kant (‘Sucking up Souls’) terwijl ik een hekel heb aan de b-kant (‘Feeding the Moon’), want die b-kant is geen goede Current 93 voor mij. Andere mensen zullen er dan wél graag naar luisteren… Vaak hoor ik bij albums slechts de echo van wat ik hoopte dat het zou worden. Zoiets…

Wel een lastige vraag met zo’n massa platen…

DT: Valt nog mee… Weet je: ik luister niet echt veel naar mijn eigen muziek. Af en toe wanneer ik iets wil checken voor ik het live wil brengen of om te kijken hoe ik mijn werk wil verbeteren, perfectioneren wat ik doe, waar ik in de toekomst met Current 93 naartoe wil.

Over verbeteren en herwerken: je bent bezig aan een boek met al je teksten erin. Dat boek krijgt steeds maar een andere deadline opgelegd omdat je steeds eraan blijft veranderen… Beschouw je jezelf niet als een perfectionist?

DT: Dat mag je wel zeggen. Telkens ik iets afgewerkt heb, denk ik automatisch hoe onperfect het is. Ik ben tegelijkertijd ook wel lui, hoor. Ik denk dat ik veel meer had kunnen doen met mijn beschikbare tijd als ik meer discipline had. Da’s een van mijn teleurstellingen… Het is niet wat je doet wat telt, maar datgene wat je niét gedaan hebt. Ik ben hierdoor nogal vaak ontevreden. Ik denk dat alles; de boeken, de CD’s,… ,beter had gekund. Misschien kon het gewoonweg niet beter, want anders had ik het misschien niet zo uitgegeven. Het is weer zo’n menselijk trekje om tegen jezelf te zeggen: “Ik wou dat ik dit of dat nog gedaan had…”.

Dan ben je eindelijk tevreden met het resultaat, je geeft het uit; en dan gaat het plots van: “Shit, wat heb ik nu gedaan, ik ben iets vergeten!!”.

DT: Dat is het. Zo gebeurt het vaak. Dan ligt de plaat in de rekken en je luistert nog eens na en je denkt: “Oh jee, ik ben er zeker van dat dit de verkeerde mix is!!” of “Oh nee, dat nummer: de stemmen zijn té luid; shit: TE LUID!! Het album is om zeep!”. Daarna vergeet je dat weer nadat je er iets over opgeschreven hebt. Een paar dagen later luister je naar hetzelfde nummer en denk je: “De stemmen zijn te stil, TE STIL!!”. (hilariteit) Het is gewoon naar een foutje lopen zoeken, terwijl enkel God perfect kan zijn… denken we dan…

Maar echt zinloos is dit toch niet, want het drijft je om het de volgende keer nog perfécter te doen?

DT: Misschien, maar het is een zinloze start: je gaat nooit vinden dat het deze keer beter is. Misschien is de grote les wel om tevreden te zijn met de dingen zoals ze zijn en van fouten te leren. Uiteindelijk eindigt het allemaal in mislukken. We worden beoordeeld; we beoordelen onszelf niet. We kunnen enkel ons best doen en hopen dat het wel in orde komt.

We waren gisteren wel verbaasd om ‘Popcorn’ te horen vlak voor de show…Hoe ben je op dàt idee gekomen?

DT: Toen ik jong was luisterde ik veel naar dat deuntje. Tijdens mijn kindertijd in Maleisië liep ik vaak achter m’n moeder van “Rettettette…” tot ze er gek van werd (nu doen de kindjes dat met een debiel melodietje van een kikker op een scooter). ‘Popcorn’ is wel catchy, maar wat mij er ook in interesseert is hoe zoiets leuks en onschuldigs ook overweldigend kan werken. Tijdens de intro van de show is het nog leuk, tot het echt ‘over the top’ gaat en echt wel terroriserend wordt. Bij Current 93 heb je altijd dat kantje; die balans tussen donkere humor, absolute theologische obsessie en hoe iets goeds en liefs ook iets kwaads kan inhouden (zoals Noddy die Swastika’s als cadeau krijgt). Ik hield altijd wel van kinderrijmpjes. Ze zijn enerzijds speels maar tegelijkertijd ook vaak tergend tot sinister. Kijk bijvoorbeeld naar sommige horrorfilms: “Lalalalala…” (doet het rijmpje van ‘Nightmare on Elmstreet’). Steven Stapleton en (John) Balance beschreven het samen eens als…’whimsy’…

‘Whimsy’? Ik zou het Anthony zo horen zeggen, maar ik ken de betekenis ervan niet…

DT: Op een of andere manier eigenaardig… weird… verdacht misschien…

Je mag je brein nog eens breken: hoe zou je zélf de evolutie van Current 93 of Current 93 zélf omschrijven, in 10 sleutelwoorden?

DT: Oh, waw…euh… Een constant wijzigende groep van vrienden die samen komt om te zien wat er gebeurd… Ik kan dit niet in 10 woorden … Zonder al die mensen die in Current 93 spelen of gespeeld hebben is er geen Current 93. Al wat ik gedaan heb is zo beïnvloed door de mensen met wie ik ooit gewerkt heb, dat we dit samen gecreëerd hebben. Ik weet dat het rond mij evolueert en ik heb je al gezegd dat er sleutelfiguren zijn… die soms ook hun periode hebben…

Je zou kunnen zeggen dat er een ‘voor’ en een ‘na’ is…

DT: Ja… Het gaat gemakkelijker met albums. ‘Imperium’en ‘Swastika’s for Noddy’ waren het begin van een meer commerciële en conventionele periode… Dus: ‘Nature Unveiled’, ‘Imperium/Swastika’s for Noddy’, ‘Thunder Perfect Mind’, ‘Soft Black Stars’ en dan veronderstel ik dat ‘Black Ships ate the Sky’ de volgende is…

Michael Cashmore beschouwde ‘Black Ships’ reeds als een mijlsteen voor Current 93.

DT: Gewoon al door de tijd die erover heen gegaan is, de mensen die eraan meegewerkt hebben en de instrumenten. Het is een episch album, of mensen dat nu leuk vinden of niet. ‘Episch’ staat niet gelijk aan ‘slecht’. Het is het begin of het einde van een periode, ik ben er nog niet uit wàt juist. Het volgende is een soort tripelalbum dat ik ga maken met Ben Chasney en nog iemand en ik ga ook nog verder werken aan wat het volgende Current 93-album moet worden… Ik hoop dat het niet weer vier jaar duurt. Misschien maak ik een zwart/witte hoes zonder teksten erbij, wat me weer eens tijd uitspaart.

Dan ben je tenminste vlug tevreden van het artwork…

DT: Ja, dan hoef ik niet eerst de kleur van de hoes te inspecteren op fouten…

Hoe is het ondertussen eigenlijk met Karl Blake? (oprichter van Lemon Kittens, Shock Headed Peters, The Underneath, bassist van Sol Invictus en vroeger regelmatig medewerker van Current 93)

DT: Ik heb hem 6 maanden geleden gezien, veel te lang geleden… Hij woont in Londen, ik woon er niet meer… Maar zo nu en dan mailen we elkaar nog! Ik denk dat hij echt een ondergewaardeerd genie is. Hij heeft zoveel fantastische muziek gemaakt, maar mensen vinden zijn muziek moeilijk, omdat die zowat tussen 2 stoelen valt… De mensen krijgen er moeilijk hoogte van en staan er dan niet voor open, jammer genoeg. Ik denk dat hij op een dag meer erkenning zal krijgen, maar dat hij nu te weinig krediet krijgt…

Nog een laatste vraagje: na al die jaren dialoog met jezelf in de spiegel… Werd de wereld duidelijker, of juist meer complex?

DT: Het is allemaal complex, inderdaad, maar het wordt alsmaar duidelijker. Misschien is het omdat ik ouder wordt… Over 15 jaar zal alles misschien duidelijk zijn… (algemene hilariteit)

Dan rest je niet zoveel tijd meer!

DT: Als je oud wordt begin je van de tijd die je krijgt te genieten…

En je weet al waar je daarna naartoe gaat!

DT: Ja, en ik wil er al heen, naar omhoog!

Bedankt voor het interview! Ik kan me voorstellen dat al die interviews redelijk vermoeiend zijn…

DT: Geen probleem hoor! Maar na deze periode van naar buiten komen ga ik het op dat vlak weer rustig aan doen en de albums voor zichzelf laten spreken..

Tijdens de officieuze babbel na het interview konden we het niet laten om nog enige dingen te checken… De zogezegde breuk tussen hem en Genesis P Orridge is een mythe: ze onderhouden nog regelmatig contact via e-mail. En of Peter Christopherson nog enige plannen zou hebben om zonder John Balance verder te gaan met Coil? David: “Ik denk het niet, de man heeft het op deze moment te druk met het maken van films in Thailand… met Thaise jongens in de hoofdrol!”. Of het een geintje was hebben we maar niet gevraagd.

Jan Denolet, met dank aan Christophe Fedele

http://www.brainwashed.com/c93/

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Vaselyne: Waiting to Exhale

Zegt de naam Frank Weyzig u iets? Niet erg als het geen belletje doet rinkelen, maar hij zat in de eerste opstelling van Clan of Xymox en richtte daarna Born For Bliss op, en dat zijn twee groepen waar u hopelijk wel al van gehoord hebt. Sinds jaren heeft hij ook een project met de Nederlandse zangeres Yvette Winkler, die u misschien ook kent ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Dark Entries zoekt... jou?

Inderdaad, wie weet kan jij ons een dienst bewijzen! Graag houden we ons webzine zo up to date mogelijk, het feit dat we vorig jaar onze 25ste verjaardag mochten vieren bewijst toch wel dat de vrijwilligers die onze redactie telt hiervoor stuk voor stuk telkens weer hun beste beentje voorzetten. Maandelijks worden we bedolven onder de ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : 'All or Nothing', aldus Moonspell

Dark metal sensatie uit Portugal, Moonspell, draait al bijna 30 jaar mee in het vak. Op 26 februari 2021 doet ze opnieuw een gooi naar liefhebbers van donkere goth metalen met album ‘Hermitage’ en dit via metal gigant Napalm Records. Naar eigen zeggen staat dit album symbool voor een epische reis doorheen de donkere dagen van het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Exponentia - Tränen des Leidens

Vergeef me! Om een of andere reden is deze Franse band Exponentia steeds onder mijn radar gebleven. Toen de perskit binnen viel bij de redactie van Dark Entries, trok de cover van ‘Tränen des Leidens’ meteen de aandacht! Ludovic Dhenry, de man achter dit donkere gothic neo classic project, verraste enkele maanden geleden met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Miki Yui - Aperio!

Nee, Miki Yui heeft geen drankprobleem. Althans, voor zover we weten toch niet. De titel van haar zevende langspeler Aperio! is afgeleid van de Latijnse oorsprong van de maand april, “aperire” wat “openen” of “onthullen” betekent. Het is meteen in een notendop een hint naar de manier waarop haar muziek ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2021 : De link tussen Joe Biden en Ministry: Varicella.

Vandaag neemt nieuwbakken (gezien zijn leeftijd misschien niet de beste woordkeuze, maar kom) president Joe Biden zijn intrek in het Witte Huis. Laat ons dat voorzien van een passend nummertje, zo dacht de Amerikaanse industrial metal band Varicella. Speciaal ter gelegenheid van de inauguratie nam de band, voor de gelegenheid samen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Labasheeda - Status Seeking

Voor mij werden de jaren 90 voornamelijk ingekleurd door gitaarrock. In een pre-internet tijdperk was het dan ook eerder een kwestie van wat je te pakken kon krijgen, en je hier eerder noodgedwongen verder in te verdiepen. Dit klinkt haast verontschuldigend, maar zo wil ik het geenszins bedoelen aangezien er toch heel wat van deze bands zijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ulrich Troyer - NOK 2020

Onder de categorie: zot zijn doet geen zeer stellen we u Ulrich Troyer voor. Een lid van het tienkoppige Oostenrijkse Vegetable Orchestra. Een orkest dat muziek maakt met, inderdaad, groenten. Een stijloefening tussen de soep en de patatten, hier letterlijk te nemen: als er tijd over is tussen het koken en vrienden uitnodigen voor het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Arurmukha - 14.11.90 -Ein Akustisches Psychogramm

Berlijn met zijn rijke geschiedenis is een stad die tot veler verbeelding spreekt. Indien ook tot de uwe, dan hebben we met deze 14.11.90 -Ein Akustisches Psychogramm van Arurmukha beslist iets wat je nieuwsgierigheid zal prikkelen. Dit is een heruitgave van het album dat Marc Weiser (Rechenzntrum, Zeitkratzer) en Jürgen Hendlmeier ...

lees meer...
NIEUWS 19/01/2021 : Ground Nero: In The Blood

Hij is er gekomen. De nieuwe single van Ground Nero werd gisteren voorgesteld op het radioprogramma De dag des oordeels en werd daarna promt ook op YouTube gedeeld. Het is even wennen aan de stem van de nieuwe zanger, want de single is ook het eerste nummer dat uitkomt sinds Gwijde Wampers de groep verlaten heeft en vervangen werd door een ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Goethes Erben - Online uitzending NCN Special in lockdown

Een online concert van Goethes Erben, en dat terwijl er in Duitsland een strenge lockdown aan de gang is? Neen, dat is het niet. Het concert dat op zaterdag 26 december werd uitgezonden, was eigenlijk al eerder opgenomen, met name op 4 september, toen Goethes Erben optrad op het NCN festival in de buurt van Leipzig. Het gaat om een concert ...