casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

Opera Multi Steel
Dertig jaar geleden bestond de term minimal wave niet eens!
02/03/2011, Didier Becu
 Bookmark and Share

02/03/2011 : Opera Multi Steel - Dertig jaar geleden bestond de term minimal wave niet eens!
02/03/2011 : Opera Multi Steel - Dertig jaar geleden bestond de term minimal wave niet eens!
02/03/2011 : Opera Multi Steel - Dertig jaar geleden bestond de term minimal wave niet eens!
02/03/2011 : Opera Multi Steel - Dertig jaar geleden bestond de term minimal wave niet eens!
02/03/2011 : Opera Multi Steel - Dertig jaar geleden bestond de term minimal wave niet eens!
Zeer lang geleden was er een groepje in Frankrijk dat door de wereld (nou ja) ging als Opera Multi Steel en zonder het te beseffen stonden zij mede aan de wieg van iets wat nu bekend staat als de minimal wave.

Geheel onverwachts werden deze Fransen terug opgepikt door een Braziliaans publiek wat ontaardde in een nieuwe cd “La légende Dorée” en zoiets vinden wij steeds een goed excuus om met deze Franse legende een babbel te hebben over hoe het was en hoe het misschien zal zijn.

Hoe zou je Opera Multi Steel kunnen zien anno 2011 ?

De line-up van Opera Multi Steel is nu dezelfde als die van in 1988, dat was het jaar toen “A contresens” uitkwam.

Patrick L.Robin (zang, fluit, melodica), Catherine Marie (klavier, zang), Franck Lopez (zang, gitaar, keyboards, fluit) en Eric Milhiet (bass, klavier, fluit).

“La légende Dorée” is jullie achtste plaat, maar er zat ook een pauze tussen van acht jaar. Hoe kwam dat?

Toen in 2002 « Une idylle en péril » uitkwam ging ook ons Duits label, Triton, failliet. Op dat moment besloten wij ook om Opera Multi Steel in de koelkast te gaan stoppen en dit zodat we ons zouden konden toeleggen op O Quam Tristis dat je kan beschrijven als electro-medieval.

In die groep vermengden wij oude akoestische instrumenten met minimale electro. Zowel de mannelijke als de vrouwelijke stemmen, vaak in koor, speelden hierbij een prominente rol.

Naast vier leden van Opera Multi Steel bestaat O Quam Tristis ook nog uit iemand van Collection D’Arnell-Andrea.

Met deze groep hebben wij tussen 2000 en 2008 vier platen uitgebracht :

Funérailles des Petits Enfants, Le Rituel Sacré, Méditations Ultimes en Les Chants Funestes op het Italiaanse Palace of Worms-label.

Je zal er wel met akkoord gaan dat ik Opera Multi Steel onderbreng in de categorie van de legendarische Franse wavegroepen ?

Ik weet niet of het aan ons is om te beslissen of wij deel uitmaken van die categorie, ik bedoel maar: het is aan het publiek om daarover te oordelen!

Zelf vind ik dat wij steeds langzaam vooruitgang hebben geboekt, bijna stap per stap, met de muziek die ons op dat moment omringde zonder dat wij echt een bepaald doel voor ogen hadden.

Het is duidelijk dat wij al die jaren terug er geen flauw idee van hadden dat we er dertig jaar nog over zouden zitten spreken!

Die Franse wavescene, hoe zat dat vroeger. Kende iedereen elkaar of hoe zat dat?

Wij hebben nooit het gevoel gehad dat er van een familiesfeer sprake was en die “verbondenheid” is pas gekomen toen al die groepen plots op allerlei compilaties verschenen onder de term neo minimal wave.

Dat is een gevoel die wij nooit hebben gehad in de jaren ’80. Meer zelfs, ik zou durven denken dat door de Franse taal en ons eigen geluid, wij meer in de marge zaten.

In het midden van de jaren ’90 was het zelfs onmogelijk voor ons om een label te vinden zodanig dat wij besloten om het heft maar in eigen handen te gaan nemen.

Door de jaren heen is onze handicap echter onze sterkte geworden en onze originele inbreng heeft er voor gezorgd dat wij uiteindelijk erin geslaagd zijn om te overleven.

Nu is er een revival van dit soort muziek wat op zich bizar is, ik bedoel in de tijd dat de releases uitkwamen was de appreciatie ver zoek.

Dat is normaal. De minimimal wave of de Franse wavebeweging heeft een rijk aanbod van groepen die in hun carriere omwille van verschillende reden nooit een kans hebben gekregen. Het was destijds zeer moeilijk om enigszins serieus te worden genomen omdat de wavebeweging uit England domineerde.

De dingen zijn vandaag verandert maar tegelijkertijd is het ook jammer want het is allemaal een beetje te laat, veel groepen zijn reeds verdwenen en destijds hadden velen van die groepen problemen om zelfs een label te vinden.

Er zitten daar veel groepen bij die destijds slechts een tape hebben uitgebracht, om maar niet te spreken van de prijs die men er nu op plakt!

Wat denk jijzelf over die Franse wavebeweging?

Ik denk dat de term “wave” een beetje vaag is want in de jaren ’80 en ’90 zagen we ook tal van andere stijlen geboren worden.

Ik bedoel je moet er ook cold wave, dark wave of touching pop gaan bijvoegen.

Al deze stijlen hebben bijgedragen aan de Franse scène uit die jaren en je vindt ze dan ook op talrijke compilaties terug.

Tussen die groepen waar ik echt een zwakte voor heb: Martin Dupont, Collection d’Arnell-Andréa, Pavillon 7 B, Résistance, Little Némo… maar dat zijn maar een paar hoor!

En toen jullie van start gingen, wat was jullie inspiratie?

In het begin kwam onze inspiratie uit The Cure, OMD, Ultravox,..

Toch luisterden wij ook veel naar Franse folk en de groep Malicorne, dat is een groep uit de jaren ’70, is altijd een invloed geweest en ook de talenten van The Moody Blues natuurlijk!

We hadden ook een zwak voor muziek uit de Renaissance en de Middeleeuwen, en dat alles tezamen was goed voor de geboorte van Opera Multi Steel!

Jullie zitten nu op Wave Records, een Braziliaans label. Zoiets heeft mij een dubbel gevoel…

Het is eigenlijk puur toeval dat wij midden jaren ’90 aan een tweede leven begonnen zijn.

Het verhaal zit hem zo: twee Braziliaanse DJ’s hadden onze plaat “Cathedrale” gekocht in een Belgische platenwinkel toen zij op reis waren in Europa. Ze houden van de plaat en ze beginnen in Sao Paulo onze plaat te draaien op batcavefuiven. Beetje per beetje begint onze plaat een hit te worden en plots begonnen Brazilianen ons te overtuigen om met nieuw materiaal voor de dag te komen.

Op een bepaald moment kwam daar plots een Braziliaans label bij die vroeg of wij het niet zagen zitten om onder hun vlag een compilatie “Days of creation” uit te brengen, wat op zijn beurt opgevolgd werd door een nieuwe cd “Histoires de France”.

Nog later zijn wij daar concerten gaan spelen, het is een adoptie die wij nooit hadden verwacht!

Over die « Cathedral »-plaat gesproken, op jullie nieuwe cd wilden jullie de geest van dit album terugtoveren. Waarom?

Omdat dit de wens was van Wave Records, die wilden echt dat wij terugkwamen met het soort plaat dat onze doorbraak in Brazilië had veroorzaakt. Natuurlijk moeten we er ook bij zeggen dat wij dat zelf ook zagen zitten.

Alhoewel ik dit hier allemaal vertel, heb ik niet de indruk dat wij een oude plaat hebben gemaakt want hoe je het draait of keer door de informatica klinkt het nu eenmaal minder minimaal dan dit vroeger het geval is geweest. Wat we wel gedaan hebben is exact dezelfde instrumenten hanteren die we destijds hebben gebruikt.

Wat vind je van mensen die beweren dat vroeger alles beter was ?

Ik vind dat zij ongelijk hebben. Vroeger was het niet beter, het was gewoon anders. Ik maak geen deel uit van het soort mensen die in het verleden leven, zeker niet als het op muzikale smaak aankomt.

Zelfs al hou ik zeer veel van de muziek die mijn jeugd heeft gevormd, blijf ik toch naar nieuwe dingen luisteren en heb ik enorm veel appreciatie voor andere muzikanten. Zoals eerder gezegd zijn veel van die mensen een invloed geweest op hetgeen wij maken.

Jij had twintig jaar terug niet gedacht dat er een revival ging zijn van dit soort muziek, niet? In feite, bestond er destijds een term als minimal?

Het antwoord is zeer simpel, in die tijd hadden wij er geen flauw benul van dat wij minimal wave aan het maken waren. De term bestond niet eens.

In die tijd zei men dat wij cold wave maakten, maar ik ben daar nooit met akkoord gegaan want wij waren een groep die niet in de afgebakende lijntjes liep.

Dit gezegd zijnde, achteraf bekeken vind ik die term minimal wave wel goed passen bij ons, vooral wat onze eerste platen betreft.

Alles was toen minimaal: het geluid, de arrangementen…en dat is het wat het vandaag de charme geeft.

De titel van jullie cd heeft iets te maken met heiligen en martelaars. Is dat iets wat jullie interesseert?

Wij zijn niet echt religieus of zo, maar wij hebben ons steeds aangetrokken gevoelen naar al dat beeldmateriaal en vooral de religieuze iconen. Dit heeft zeker te maken gehad met onze jeugd waarbij we geconfronteerd werden met deze beelden zonder stil te staan bij het kunstaspect ervan.

De verhaaltjes van de heiligen en de martelaars is voor ons niet meer dan vertelseltjes over feeën die vaak op het verkeerde pad zijn terecht gekomen hoor.

Het onmogelijk verlangen om graatzuiver te zijn klinkt als iets uit de fantasy-wereld vind ik.

Hoe zijn eigenlijk de commentaren op jullie nieuw album?

Op het moment hebben wij eigenlijk alleen maar goede kritieken gehoord. Dat wijst erop dat we gelijk hadden om terug met de groep aan de slag te gaan, want in het begin was niet iedereen zeker dat het een goed idee was om ons oud geluid terug op te rakelen.

De Franse pers is nu zelfs meer enthousiast dan dat zij al die jaren terug waren toen wij met onze eerste platen uitbrachten want in die tijd kregen wij alleen maar de steun van fanzines en ondergrondpublicaties.

Tijd voor het favoriete album aller tijden….

Dat is een moeilijke vraag hoor. Het is niet de eerste keer dat ze ons dat vragen en ik neig vaak te antwoorden dat dit onmogelijk is. We zullen antwoorden op die vraag, maar dat hoeft niet noodzakelijk een antwoord te zijn dat ingegeven is door de muzikale waarde, het kunnen ook persoonlijke gevoelens zijn hoor.

Catherine Marie: “Architecture and Morality” van Orchestral Manœuvres in the Dark

Eric Milhiet : « Les Cathédrales de l’Industrie » van Malicorne

Patrick L Robin : « Pornography » van The Cure

Franck Lopez: « On the threshold of a Dream » van The Moody Blues

Met wie zou je het niet erg vinden om 8 uur in een lift vast te zitten?

Wij zijn niet echt het soort mensen met wie je vast wil zitten, dus vermijd je die lift maar beter!

Moest ik er toch in geraken zou ik zeggen, alleen want dan heb ik wat meer zuurstof voor mij alleen en dus ook grotere slaagkansen om te overleven.

En neen, ik zou niet met één van mijn helden in zo’n ding willen zitten want ik wil hun niet teleurstellen.

Zit er een kans in dat wij jullie op het podium zien?

Op het moment zal je daarvoor naar Sao Paulo in Brazilië moeten trekken omdat ons platenlabel, Wave Records, een feestje bouwt rond de release van onze plaat.

Eerlijkheidshalve is er in Europa nog geen enkele vraag binnen gekomen om te spelen, maar wij maken onze duimen nat dat wij binnenkort wel eens dichter zullen spelen.

Een mededeling voor onze luisteraars?

Bedankt hoor, en voor zij die met ons in contact willen komen moeten maar eens een bezoekje brengen op onze site of op onze My Space.

Opera Multi Steel

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
NIEUWS 27/06/2022 : Sinner’s Day Summer 2023, de eerste namen!

Ja u leest dit goed, de 2022 editie is nog maar net afgelopen en de organisatie gooit nu al een reeks namen voor onze voeten voor volgend jaar en struikelen zult u. Op deze affiche heel wat exclusiviteiten voor 2023; Project Pitchfork, Modern English, When In Rome, Corpus Delicti, Tyske Ludder, Golden Apes, NNHMN, Dorsetshire, Solor Dolorosa, ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...