casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

‘…AND I AM BLACK SHIP, AND I MADE THEM ALL RISE… (uit ‘Black Ships were Sinking’, tekst David Michael Tibet)
INTERVIEW MET DAVID MICHAEL TIBET aka CURRENT 93. (DEEL1)
01/06/2006, Jan Denolet
 Bookmark and Share

Wat doet Dark Entries tussen 2 schitterende optredens van Current 93 door…? Zijn lezers verwennen door een interview te doen met David Michael Tibet, de man die al meer dan twintig jaar het enige constante lid is van zijn groep Current 93, natuurlijk…
Het idee om een Current 93-artikel te doen liep al een hele tijd, maar hoe begin je aan zo’n monnikenwerk als er zovéél over te zeggen valt? Een interview dan maar? De herhaalde pogingen om dit te doen liepen spaak op ‘s mans bewering dat hij alles wat er te zeggen valt over Current 93 al gezegd had tegen auteur David Keenan voor diens uitmuntende biografie over Current 93, Nurse With Wound en Coil, ‘England’s Hidden Reverse’.
Toen Current 93 dan met zijn langverwachte nieuwe CD ‘Black Ships Ate The Sky’ op de proppen kwam, kregen we te horen dat Current 93 zowaar een mini-tour ging doen, België ging aandoen én dat David Michael Tibet nu plots wél bereid was om een interview te doen, konden we deze kans natuurlijk niet laten liggen!
Plaats van afspraak was David’s hotelkamer, alwaar hij relaxend op zijn bed de vragen beantwoordde die we voor hem in petto hadden. De mensen die vlak voor ons kwamen hadden 20 minuten interviewtijd gehad en wij waren de laatsten. Hierdoor konden we het interview laten uitlopen tot een slordige 45 minuten, waardoor we de tijd kregen om over bijna alles te praten wat in ons opkwam. Voorwaarde was wel dat we het niet over Douglas Pierce (zanger van Death In June nvdr.) hadden. Deze had sinds Tibet’s vriendschap met de geflipte troubadour Tiny Tim, die o.a. homoseksualiteit ziet als onrechtstreekse oorzaak voor aardbevingen in Amerika, alle contact verbroken. Voor John Balance van Coil en Antony waren deze vergezochte uitspraken van Tiny Tim absoluut geen reden om David Tibet te laten ‘kiezen’ tussen zijn vrienden, maar kom…

Hoe Tibet tijdens het interview kwam tot uitspraken als “I think of Crowley as a friend.’
-uh!?- en andere zaken wordt u hieronder minutieus uitgelegd door de man zélf…
Leg uw favoriete Current 93-schijf op en zet uw tanden in deze serieuze boterham van een interview!

Het duurde nogal wat tijd voor ‘Black Ships ate the Sky’ uit kwam. Buiten de tijdelijke financiële problemen (omdat het World Serpent-label op de fles ging); wou je het album zo compleet hebben als het nu is…?

David Tibet: Inderdaad, ik wou het zo compleet mogelijk hebben. Ik weet het: het heeft zowat vier jaar geduurd… Dat kwam vooral door hoe het ‘Black Ships’-concept opkwam en evolueerde. In het begin had ik gewoon een aantal teksten en een basisidee waarmee ik aan de slag wou. Na verloop van tijd kwamen er steeds meer tekst en het basisidee bleek meer extreem en complex te worden; er kwam ook meer en meer samenhang. Hoe meer werk we deden, hoe meer werk erbij kwam, het stopte gewoon maar niet… Pas toen ik het gevoel had dat alles wat ik nodig had er was, kon ik beginnen ziften en er een punt achter zetten. Er staan 21 nummers op het album, maar oorspronkelijk hadden we er zo’n dertig…

Wow…

DT: …Sommige bleken ons niet echt bruikbaar en van hetgeen ons restte deden we in totaal zo’n honderd mixen. Steven en ik moesten door al die gemixte versies heen en ik kon maar niet beslissen welke versies de juiste waren. Aan het einde van de rit was ik zowat uitgeput. Er zitten vier jaren van mijn leven in. Uiteraard is dit niet het enige wat ik gedaan heb, maar dit moest zo perfect mogelijk afgesloten worden.

Hoe moeilijk was het voor Michael Cashmore om de muziek samen te stellen? Het is toch vrij complexe muziek… als je er goed naar luistert…

DT: Wel, er zijn 2 gitaristen op het album: Mike (Cashmore) en Ben (Chasney aka Six Organs of Admittance). Alle tracks die Mike deed… euh… Wel alles begon bij Mike en mij… Dan de eerste mensen die ons kwamen aanvullen waren Antony en Marc Almond. Dat is vier jaar geleden… (heeft door dat hij aan het afwijken is) Ik bedoel: Mike’s stukken zijn zeer moeilijk, zeer technisch en vakkundig gebracht. Maar Mike is zo’n goede gitarist dat, als je hem hoort, je in de waan verkeert dat het allemaal gemakkelijk is…

De man kan nochtans geen noten lezen, maar hij levert wel zeer behoorlijk werk af.

DT: Ja, hij is geweldig. Hij heeft er hard aan gewerkt om uit het basisidee te bekomen wat er nu is. Hij is gewoon een onderlegde gitarist. Je mag wel veronderstellen dat het moeilijk was, inderdaad…Voor mij persoonlijk waren de ‘Idumaea’s’ het gemakkelijkst, want ik vroeg m’n vrienden om er hun ding mee te doen en ze kwamen met prachtige versies af.

Er zijn nogal wàt gastzangers op het album. Zo’n stuk of negen…

DT: Er zijn er acht, met mij als nummer negen.
(We beginnen ze op te sommen en tot 2x toe vergeten we Cosey Fanni Tutti! Schande over ons!!)

Hoe is dat zo geëvolueerd? Kwamen ze op toevallig op bezoek en vroeg jij hen dan om ook eens een versie van ‘Idumaea’ te maken?

DT: Nee, ik heb de gastzangers bewust uitgekozen en aangesproken. Iedereen die ik vroeg was beschikbaar om het te doen, behalve één… Bill Fay had het helaas te druk met z’n eigen werk… Ik had op voorhand dus een duidelijk idee wie ik hiervoor zou vragen. Als ik een album maak dan zit het meestal al vrij gestructureerd in m’n hoofd: het thema, hoe het neergepoot moet worden, welk effect het zou moeten hebben… alles staat me al min of meer duidelijk voor de geest. De uitwerking ervan is natuurlijk mede beïnvloed door de mensen die eraan meewerken, maar dat verloopt op een vrij natuurlijke manier.

Over de uitbeelding van het thema en je gebruik van het Koptisch: op het artwork van het zien we verscheidene Sumerisch en vooral Egyptisch geïnspireerde tekeningen. Samen met je jarenlange interesse voor het authentieke christendom voert dat ons min of meer naar de Ethiopische Optische Kerk, een christelijke kerk met veel Egyptische invloeden en beeldspraak…

DT: Dit klopt voor een deel, maar het Koptisch schrift dat ik gebruik is Egyptisch Koptisch. Het is oud-Egyptisch geschreven in het Griekse alfabet met extra letters. De Ethiopische Koptische Kerk gebruikt niet het Koptische schrift maar het Ge’ez, wat oud-Ethiopisch is…
Op dit moment ben ik zowat geobsedeerd door het Koptisch. Ik ben geïnteresseerd in het Koptische Schrift, waar veel gnostische teksten tussen zitten. Ik ben –zoals je weet- al jaren geïnteresseerd in christelijke overleveringen en het christelijke gedachtegoed. Oorspronkelijk bestudeerde ik het Grieks zoals dit voor het Nieuwe Testament gebruikt werd en toen verplaatste mijn interesse zich meer en meer naar het Koptisch. Dit gebeurde bijna gelijklopend met het startschot voor ‘Black Ships’. Waarom weet ik niet, maar ik wou toen persé Koptisch leren… en het werd een van mijn obsessies…Er is dus een zeer sterk Koptisch element in het album. Dit is niet zozeer in de muziek, maar… heb je het album al gezien…?

Ja, ik heb het al liggen…

DT: Aha… Er staat Koptisch in sommige teksten, alsook op de T-shirts en badges. Natuurlijk kan bijna geen kat dat lezen, maar voor mij persoonlijk is het wel belangrijk en maakt het onmiskenbaar deel uit van ‘Black Ships’…

Geeft dat gebruik van het Koptisch een ander niveau of een andere betekenis aan de woorden?

DT: Ik denk van wel, ja. Het is net alsof je de Bijbel leest in het Engels of het Vlaams (van een Bijbel in het Vlaams heeft pakweg Guido Gezelle jammer genoeg nooit werk gemaakt…) en dan vergelijkt met de oorspronkelijke tekst in het Oudgrieks: de oorspronkelijke tekst is veel vollediger… subtieler, als je wil… Tijdens het vertalen ga je andere woorden gebruiken en zo gaat er veel verloren. Ik ga dus liever terug naar die oorspronkelijke tekst.
Het Koptische element drong zich dus sterk op. Het is niet dat het een ‘Koptisch album’ is, maar het weerspiegelt nu eenmaal wel enige dingen waar ik mee bezig ben. Ik bedoel: op elk album schemert er wel iéts door van mijn persoonlijke leefwereld (Iéts, David!? Gewoonlijk nogal véél!). Op ‘Black Ships…’ werd dit dus o.a. mijn obsessie voor het Koptisch…

Een andere invloed uit je leefwereld: hoe voor de hand liggend was het voor je om een tekst van Charles Wesley (1707-1788, hymneschrijver en medeoprichter van de Methodische Kerk van England) te gebruiken?

DT: Weerom: zeer voor de hand liggend… Al die dingen kwamen ongeveer rond dezelfde tijd samen in m’n hoofd. Ik hield als kind reeds van Wesley’s hymne ‘Idumaea’; van toen ik na mijn jeugd in Maleisië in England op kostschool moest. Toen werden er nog veel hymnen gezongen, en die specifieke hymne vond ik zo mooi dat ik ze gemakkelijk heb onthouden.
Zoals ik al zei komen er in veel Current 93-teksten zaken uit m’n verleden voor: Maleisië, m’n jeugdjaren, latere ervaringen… Zo is er dat rijmpje ‘Red House, Stag House, Sad House, Dead House…’…

Dat gaat over de kostschool waar je zat…

DT: Dat is inderdaad mijn ouwe kostschool waar ik naar refereer. Voor anderen betekent het niet noodzakelijk iets, behalve misschien dat het een Jimi Hendrix-nummer of een bluesnummer is… Ik verwerk dus veel referenties naar mijn verleden in mijn teksten, mijn manier om achterom te kijken. Ik moét het gewoon soms doen.
Dat is nu eenmaal hoe Current 93 voor mij werkt. Current 93 bestaat buiten mezelf natuurlijk uit een hele hoop mensen. Het is een constant veranderende groep fantastische artiesten waarmee ik het geluk heb te mogen werken en iedereen heeft z’n input. Mijn input blijft uiteraard de opvallendste omdat ik de teksten schrijf en ik de leiding heb over de boel.
Ik denk dat ,binnen Current 93, iedereen wel een sterke persoonlijkheid heeft. Het is gewoon meer voor de hand liggend dat de mijne meer naar voor komt. Maar zonder die mensen sta ik natuurlijk nergens.

Wat zijn, volgens jou, zowat de meest belangrijke personen binnen Current 93, als je het bekijkt over al die jaren van evolueren?Wie heeft er allemaal zoals een belangrijke invloed uitgeoefend?

DT: Wie is er zoal belangrijk in Current 93…?

Ik denk bijna automatisch aan Shirley Collins…

DT: Bedoel je dan belangrijke personen binnen Current 93 of erbuiten…?



DT: De meest belangrijke mensen in Current 93 zijn voor mij natuurlijk Steven (Stapleton) en Mike (Michael Cashmore). Ben Chasney (Six Organs of Admittance) is nu ook belangrijk,… Joolie Wood en alle mensen met wie we nu spelen… Ik ben heel tevreden met deze bezetting. Eigenlijk is zowat iedereen met wie ik gewerkt heb op hun manier belangrijk voor mij. Ik heb zeer goede herinneringen aan veel mensen.

Hoe gaat het eigenlijk met Shirley Collins op dit moment?

DT: Oh, het gaat goed met haar! Ze heeft een tijdje geleden een autobiografie geschreven. Heb je het boek gelezen?

Ja, ik heb ‘America, over the water’ thuis liggen…

DT: Wel, op dit moment geeft ze er regelmatig lezingen over… Ja, het gaat echt goed met haar. Ze woont bij ons in de buurt (David Tibet en Andria Degens zijn onlangs verhuisd naar de omgeving van de Engelse badplaats, waar Shirley Collins al enige jaren woont).

Is er enige kans dat ze terug gaat zingen, want ik hou wel van haar stem zoals ze nu klinkt op haar versie van ‘Idumaea’…?

DT: Ik denk niet dat daar enige kans toe bestaat. Ik hou ook van haar versie, maar zelf vindt ze het moeilijk om naar te luisteren. Haar stem klinkt dan ook niet meer zo goed als vroeger.

Da’s natuurlijke evolutie…

DT: Ja… Haar eigen reserves nemen niet weg dat ik veel ontroerende reacties gekregen heb van mensen. Antony bijvoorbeeld vindt haar versie van ‘Idumaea’ de beste. Ik denk dat iedereen tussen al die versies van ‘Idumaea’ wel z’n favoriete versie heeft…
Wat Shirley’s invloed op mij betreft: die is altijd al heel groot geweest. Haar pure visie op muziek en het leven betekent veel voor mij.



DT: Het tekstboek is er wel, maar ik ben er niet de hele tijd in aan’t kijken. Er zijn gewoon zoveel woorden in mijn teksten dat ik soms bezorgd ben waar ik juist zit, dus spiek ik af en toe even. Ik heb het nog al gebruikt, hoor. Wat was de laatste keer dat je ons bezig zag…?

(brede grijns) Euh… Gisteren uiteraard…

DT: Ik bedoel natuurlijk… Wat was de eerste keer dat je ons bezig zag?

Zo’n vijf jaren geleden in het Bloomsbury Theatre (Londen)…

DT: Wel, in Bloomsbury gebruikte ik ook een tekstboek. Vroeger ten tijde van ‘Thunder Perfect Mind’ was het nog gemakkelijk en had ik het nog niet nodig.

Ondanks een serieuze tekst als ‘Hitler as Kalki’… dewelke je toch ook live gebracht hebt…

DT: Da’s waar… Misschien gaat mijn geheugen erop achteruit, word ik oud… Doorgaans onthoud ik m’n teksten wel, maar soms kan ik midden in een nummer wel eens een ‘spiekbriefje’ nodig hebben om te zien hoever de tekst al gevorderd is. Een geheugensteuntje zo nu en dan.

In verband met je naam: je doopnaam is David Michael Bunting, zoals je ook vermeld staat op de credits van ‘A Gothic Lovesong’. Onlangs deelde je mee dat je problemen had met je oude roepnaam…

DT:…Tibet…

…Ja…en dat je terug op zoek was naar een naam die meer bij je huidige persoonlijkheid past. Maar waarom gebruik je niet gewoon David Michael Bunting?

DT: Wel, nu gebruik ik ‘David Tibet’ terug! Wat ik probeerde te doen… ik bedoel: de meeste van mijn vrienden kennen me als‘Tibet’ en zelfs m’n moeder vraagt soms aan de telefoon “Is Tibet daar?” of ze schrijft haar brieven geadresseerd aan David Tibet.
Het is een bijnaam van vroeger (gegeven door Genesis P Orridge, toen David deel uitmaakte van Psychic TV, nvdr.) die blijven plakken was. Mijn drang om die te veranderen kwam omdat ik een heleboel op het internet las over mezelf waar ik toch nogal slecht gezind van werd. Mensen denken dat ze iemand kennen en beginnen dan een hoop kul te schrijven over mij…

(…Hier wordt het interview even onderbroken door een telefoontje van vrouwlief Andria Degens…de moment om even de groeten te doen…)

…waar waren we gebleven? Ah ja: er zijn dus een heleboel die denken te weten wie je bent, omdat ze kul op het internet voor waar aannemen of omdat ze naar een paar albums geluisterd hebben. Zelfs ik ken mezelf niet op en top, wat zouden zij mij dan kennen!? We zijn allemaal zulke mysteries t.o.v. elkaar én onszelf. Het komt ook door al die jaren Current 93 en al die albums dat mensen vanalles en nog wat beginnen uit te kramen over Current 93 dit en David Tibet dat en blablabla… Ik werd zo ziek van dat alles dat ik dacht van: ik ben niet terug te pinnen op die naam, dat ben ik niet écht… Ik wou gewoon even de ruimte om te ontsnappen aan de concepten die mensen over mij meenden te moeten vormen. Ik maak die concepten niet zélf, dat doen zij! Ik begrijp wel dat na die immense massa platen dergelijke mensen zich een beeld gaan vormen, maar waarom eraan vasthangen? Ik wou op die manier vragen aan die mensen om hun concept over mij eindelijk eens los te laten… Ik krijg tegelijkertijd brieven in de zin van “Ik weet dat je Crowley haat!” én “Ik weet dat je van Crowley houdt!” en “je bent zus” en “je bent zo”… Ik krijg een hele hoop e-mails te verwerken. De meeste zijn wel leuk, soms zijn er ook wel écht shitty mails tussen, 99% ongeveer. Het spijtige is echter dat ik merk dat mensen zich vasthechten aan een constructie. Wie we ook zijn, onze gezichten, onze maskers, zijn voortdurend aan het veranderen…

Wordt vervolgd...

Jan Denolet, met dank aan Christophe Fedele

http://www.brainwashed.com/c93/

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...