canli casino

Dark Entries Logo

622 items

   

Tzii
Voor mij is goede industriŽle muziek degene die zich aan geen regels houdt
08/02/2011, Didier Becu
 Bookmark and Share

08/02/2011 : Tzii - Voor mij is goede industriŽle muziek degene die zich aan geen regels houdt
08/02/2011 : Tzii - Voor mij is goede industriŽle muziek degene die zich aan geen regels houdt
08/02/2011 : Tzii - Voor mij is goede industriŽle muziek degene die zich aan geen regels houdt
08/02/2011 : Tzii - Voor mij is goede industriŽle muziek degene die zich aan geen regels houdt
Op vrijdag 18 februari kan je in Magasin 4 terecht voor het Body Farm Festival, een moeilijk woord voor een verjaardagsfeestje voor Parade Ground. Behalve een optreden van dit invloedrijk duo kan je ook op talrijke DJ sets meefeesten en heel wat concerten meepikken van Mono Electricity Density, Codes, Solar Skeletons, Le Syndicat en nog veel meer.

Wij spraken met bezieler van dit alles, Tzii, tevens muzikant en cineast.

Kun je proberen om je muziek te omschrijven?

Proberen is inderdaad het juiste woord omdat het moeilijk is om mezelf te categoriseren daar ik mezelf geen limieten opleg. Mijn geluid is de muzikale uitdrukking van mijn gevoelens.

Daar ik een mens ben, heb ik veel gevoelens: kwaad, triest, agressie, angst, entertainment…het hangt er af van hoe ik mij voel dus.

Reeds 16 jaar in de muzieksector, hoe zie jij dat?

Ik was nog een tiener toen ik doorheen al die verschillende stadia ging.

Als je 14 bent, is dat niet hetzelfde als je 18 of 30 bent. Op die leeftijd veranderen dingen vlug.

Ik was een drummer in een rockband, begon me dan plots voor elektronische muziek te interesseren waarbij ik in de jaren ’90 zot was van techno maar tezelfdertijd ontdekte ik industrial en harsh noise. Die muziek begon ik op tapes te zetten.

In het begin van de jaren 2000 zat ik buiten Europa en eens ik terug was, besloot ik om mijn eigen label op te gaan starten, en zo gaat het verhaal verder.

Die 16 jaar zijn dus een kaleidoscopische reis geworden waarbij ik steeds hetzelfde doel voor ogen had: mijn eigen wereld uiten, welke vorm die ook aannam.

En nu woon jij in België, hoe ben je hier verzeild geraakt?

Ik kwam naar België omdat ik naar de filmschool wou gaan want ik ben regisseur. Ik vond het hier best fijn en besloot te blijven. Ik weet ook niet wat de toekomst zal brengen maar op het moment voel ik mij vrij goed, dus.

Geografisch is België het beste wat je kan hebben voor mensen als mij die vaak op toer gaan, het ligt goed geplaatst in West-Europa dus is het ideaal voor artiesten om op en af te gaan.

Wat denk jij van België als muziekland?

Ik denk dat België een zeer mooie muzikale geschiedenis heeft.

Er zijn verschillende indielabels in België die de Westerse muziek hebben beïnvloedt, en zelfs dat wereldwijd hebben gedaan.

Dat gaat van industriële muziek tot postpunk tot acid house tot EBM.

Ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik me verbonden voel met dit land op muzikaal vlak.

De eerste platen van Coil en Current 93 waren op Laylah, Scanner zat op Sub Rosa, er is “Insane Music” van Alain Neffe, of die eerste acid…wat een achtergrond hebben jullie, zeg!

Het ziet er trouwens naar uit dat dit nu weer aardig op gang komt, de laatste drie of vier jaar toch. Ik denk zeker niet dat de creativiteit van dit land lam ligt.

Meer en meer artiesten uit het buitenland vinden hier hun stekje en dat brengt nieuw bloed en ideeën.

Je hebt zo veel evenementen, de laatste tijd, en toch weten veel mensen er niet van af. Zijn die soms blind?

Dat is voor mij een mysterie. Ik kom vaak in Brussel mensen tegen die mij zeggen dat er daar geen industriële shows zijn en dat ze dat spijtig vinden. Ik ben zelf in Brussel een promotor van dat soort dingen, maar ik zie die mensen dus nooit!

Ook al doe ik veel promotie en toch, de volgende dag kom ik ze tegen en vertellen ze weer hetzelfde. Als ik ze dan vertel dat ik de avond daarvoor een show heb georganiseerd dan hoor ik iets van “Ja maar ja, ik was veel te moe”.

Misschien heeft het met luiheid te maken maar toen ik Minamata en Cent Ans De Solitude geboekt heb waren er in Gent 15 mensen en in Brussel 10.

Blind zijn ze niet want ze wisten ervan! Maar achteraf wel komen zagen dat er niks gebeurd natuurlijk!

Muziek kan kunst zijn, maar moet muziek altijd kunst zijn?

Zeker niet. Muziek is niet meer dan wat geluiden die op logische wijze gevormd zijn en geluiden hoor je overal, ook in ons lichaam zijn er geluiden. Je moet maar eens luisteren en dat is ook, niet echt kunst hee.

Als ik wakker word dan maakt mijn koffiemachine ook lawaai maar toch beschouwen wij dat niet als kunst, ik zie dat wel als kunst.

Ik bedoel het hangt er van af welke theorie je eraan geeft ook al denk ik dat Joseph Beuys dat beter kan uitleggen dan ik.

Ik ga nu niet beweren dat jouw muziek extreem is, maar makkelijk is het ook niet. Wie maakt nu zo’n muziek, Eric?

Ik heb twee manieren hoe ik het creatieproces van muziek bekijk en die twee zijn vaak gecombineerd.

Eentje is er om wat er binnenin mij omgaat te uiten : triestheid, vreugde, angst, schaamte,…

De tweede manier is muziek maken waar ik naar wil luisteren, muziek dat mij een comfortabel gevoel heeft.

En ik hou nu eenmaal van obscure plaatsen, storm en bliksem, een bevroren zee, de brandende zon…het is gewoon een kwestie van wat jezelf als comfort ziet.

Ergens is jouw muziek donker. Ben jij een donkere persoon, Eric?

Als ik jou zeg dat mijn muziek reflecteert van wat er binnenin mij omgaat dan weet je ook wel wat voor soort mens ik ben.

Anderzijds is het ook een catharsis om al die gevoelens van lijden weer te geven in muzikale vorm. Op die manier komt er ruimte vrij voor andere gevoelens en gedragingen, iets wat de samenleving als positief bestempeld, in het alledaagse leven en in relatie met de anderen.

Wat mijn eigen gedachten betreft kan ik zeggen dat geluk moeilijk te bereiken is, het geluk inspireert me niet zo.

Een van mijn helden is Mark Burgess en die vraagt in een nummer "Why can't I be as content as the boy' next door?". Het is zo simpel, Eric, maar die paragraaf achtervolgd mij al heel mijn leven.

Ik niet, want heel mijn leven ben ik een zeer grote individualist geweest. Mijn doel is steeds geweest dat ik me comfortabel voel met mezelf, niet het comfort van de anderen. Of mijn buurjongen nu gelukkig is of niet kan me geen bal schelen, maar ik begrijp dat soort gevoelens wel.

Ik ga jouw muziek als industrial beschouwen, goed? Vertel jij mij op jouw beurt wanneer een industrial release goed is.

Industrial is een vrijdom van creatie waarbij al de regels worden doorbroken. En hoe radicaler dat is des te beter het klinkt!

Voor mij is goede industriële muziek degene die zich aan deze regels houdt of om het anders te stellen: geen regels heeft!

Zo is de acid house van PTV voor mij veel meer industrieel dan honderden power electronics-projecten dat ik gehoord heb, of veel van die zogezegde extreme muziek. Ze beschrijven zichzelf wel als industrieel maar er zitten geen risico’s in, er worden geen grenzen verlengd, het is veel te geformateerd om industrial te zijn!

Ik ben gewoon nieuwsgierig, maar luister jij ook naar pop?

Jawel, maar ik denk niet dat pop iets is dat gedraaid wordt op de radio. Mijn definitie van pop is een nummer dat ik kan zingen in de douche eens ik het gehoord heb, of iets dat in mijn hoofd blijft hangen. Als je die definitie aanvaard dan luister ik zeker naar pop, ja!

Je had het er al over dat je ook een cineast bent, leg eens uit.

Mijn beide ouders waren onafhankelijke fotografen, ik groeide op tussen duizenden en duizenden foto’s van hun.

Op die manier was het vrij logisch dat ik als kleine jongen begon te filmen, ik schreef scenario’s en ik begon films bij ons thuis te draaien. Dat was op hetzelfde ogenblik dat mijn interesse voor muziek ontwaakte, je moet namelijk weten dat ik muziek begon te leren toen ik 4 was!

Ik componeerde muziek voor films die in mijn hoofd zaten, en natuurlijk ook voor echte films!

Ik maak ook films voor ingebeelde muziek en soms voor muziek die reeds bestaat want voor andere groepen maak ik ook videoclips.

Ik werk steeds als lid van het label/collectief V-ATAK en ik maak ook documentaires, de meeste in het Westen van Afrika.

Noem eens je favoriete plaat aller tijden aub

“Horse Rotorvator” van Coil.

Gewoon omdat er alles in te vinden is: schoonheid, triestheid, wanhoop, vreugde, zoetheid, agressie en dat allemaal samengebracht in een muzikaal genie.

Benieuwd met wie je graag in een lift zou zitten voor 8 uur en wat je dan zou doen.

Met Peter Christopherson die onlangs stierf en wie weet zou die lift zich in een andere dimensie kunnen bevinden.

We zouden het hebben over het leven, de sterren en alles wat er rond hangt: de verborgen realiteit, de magie, zijn schatten en meer van dat.

Jij bent ook de man achter het Body Farm Festival in Brussel.

Ik heb Pierre en Jean-Marc Pauly ontmoet ergens in Charleroi toen we op dezelfde affiche stonden.

Die speelden daar hun laatste cd “Rosary” en ik werd daardoor volledig weggeblazen. Het voelde sterk aan, maar vooral eerlijk. Ik hoorde meteen dat zij toonden wat er in hun omging.

Ik stelde hun voor om met hun in Brussel te spelen voor een show die ik organiseerde met

Nihiltronix, Dolina, 1997ev, Nocturne en nog anderen.

Ik zag weer een perfecte show van hun en deze interessante mensen werden zeer goede vrienden van mij.

Daar ik wat ervaring heb in het opzetten van shows, was het normaal dat dit evenement in mijn handen terecht kwam.

Is muziek alles?

Neen, natuurlijk niet maar het is wel zeer belangrijk. De mens maakte muziek nog voor hij kon spreken! Alle civilisaties gebruiken muziek voor belangrijke dingen en dat gaat van religieuze culten tot gewoon pure entertainment.

Wat kunnen we van jou in de toekomst verwachten?

Er staat veel op stapel voor de toekomst. Er zijn wat releases met Solar Skeletons in samenwerking met Ripit en met MS30 werken we samen met De Tapol en natuurlijk solomateriaal van mezelf.

Ik ga wat moeite doen om wat meer op toer te gaan ook al moet er nog het één en ander geboekt en georganiseerd worden, het zullen vooral een paar shows in de Benelux en Duitsland zijn.

Info vind je op http://www.tzii.tk

Een boodschap voor de lezer?

Heb ik niet, je moet die zelf maken!

http://www.bodyfarmfestival.org/

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 25/11/2017 : Dark Entries Night XXI: Mildreda en Euforic Existence

We zijn intussen aan de 21ste editie van de Dark Entries Nights toe, en die zal doorgaan op vrijdag 8 december in de Gentse Kinky Star. Op het menu staan vettige beats die uw maag en uw dansspieren niet onberoerd zullen laten. Mildreda zag het licht reeds in 1994 en bleek al snel een hoogstaande Belgsiche versie op de groten uit de dark ...

lees meer...
NIEUWS 25/11/2017 : The Breath Of Life: A Rainbow Is Fading

Onze vrienden van The Breath Of Life stonden met 'Under The Falling Stars' borg voor één van de betere wave-platen van 2017. Het is ook één van hun beste platen - hoewel de kwaliteit van hun uitgaven best consistent is - en dat wil wat zeggen voor een groep die meer dan 30 jaar actief is. Toen de plaat uitkwam ...

lees meer...
CD BESPREKING : Monophona - Girls On Bikes Boys Who Sing

Trio uit Luxemburg die muziek maakt waar elektronisch en akoestisch, analoog en digitaal, gitaren en piano’s, samples en beats elkaar ontmoeten. Laten zich leiden en inspireren door artiesten als Portishead, Björk, Trentemøller, Tricky en Fever Ray. Debuteerden in 2012 met het album ‘The Spy’. In 2015 gevolgd ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Belgian Asociality @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Anti Nowhere League @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
CD BESPREKING : radio.string.quartet - In Between Silence

In Oostenrijk residerend internationaal kwartet dat een brede waaier van invloeden uit diverse genres als jazz, klassiek, folk, rock, pop, elektronische en eigentijdse klassieke muziek met elkaar weet te verenigen. Na de release van ‘Posting Joe - Celebrating Weather Report - live’ (2013), een eerbetoon aan de in 2007 overleden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sensory++ - Art Of Sadness

Zonder voorkennis zou je bijna zweren dat dit een heruitgave is van een album met kosmische muziek van de Berlijnse school ergens uit de jaren 70 van vorige eeuw. Maar nee hoor, Sensory++ (spreek uit Sensory Plus Plus) is een hedendaagse project van ene Joost Egelie uit Belgisch Limburg, geboren in 1973 in het Nederlanse Sittard. Sensory++ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Nils ōkland Band - Lysning

De Noorse violist Nils Økland maakt al dertig jaar muziek in velerlei vormen gaande van solowerk tot opnames met andere artiesten, ensembles of orkesten. Met zijn naar hemzelf genoemde band is hij na ‘Kjølvatn’ - dat verscheen einde maart 2015 - toe aan een tweede album. Nils is zowel thuis in de traditionele Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2017 : Georgio 'the Dove' Valentino brengt The Future Lasts A Long Time uit en gaat nog een allerlŗŗtste keer op tour...

3 jaar geleden had Dark Entries reeds een interview met Georgio 'the Dove' Valentino, naar aanleiding van het verschijnen van zijn dubbelalbum Mille Plateaux. De man maakte indruk, evenals zijn album (en ook het minialbum daarvoor)... Die positieve indruk werd ook op het podium bevestigd en het was onze wens dat de man algauw met nieuw ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jacaszek - Kwiaty

Poëzie als inspiratiebron voor componisten. Het is van alle tijden. Arthur Rimbaud heeft zo al velen meer dan voldoende asem gegeven om hele albums vol te laten schrijven. Minder voor de hand liggend zijn de gedichten van de 17de –-eeuwse geestelijke Robert Herrick. Gedichten die vooral tot doel hadden een carpe diem toe te ...

lees meer...
NIEUWS 19/11/2017 : Fantastique.Night XLXIII: Carla dal Forno, Black Heart, P.∆.N.T.H.E.R

Fantastisch nieuws over de Fantastique.Nights: voor hun 53ste editie op zaterdag 25 november hebben ze alweer drie namen gestrikt die misschien niet meteen bekend in de oren klinken, maar die erg veelbelovend zijn. Wie de organisatie een beetje kent, weet dat je er mooie ontdekkingen kunt doen. Carla del Forno komt uit Australië maar ...

lees meer...
NIEUWS 18/11/2017 : Luminous Dash Festival

Het valt niet uit te sluiten dat u op de hoogte bent dat er naast Dark Entries nog andere muziekzines op het wereldwijde web beschikbaar zijn. Eén daarvan is Luminous Dash, een magazine waar over rock, pop maar ook heel wat over wave geschreven wordt. Luminous Dash doet daarbij nog meer: ze organiseren festivals, die net als onze eigenste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LE GUESS WHO? (9-11-2017, Utrecht) - Impressie van het Nederlandse stadsfestival.

Aangekomen in Utrecht, zakten we af naar de Domkerk, een imposant gotisch bouwwerk alwaar het Bulgaarse vrouwenkoor Le Mystère Des Voix Bulgares het festival op gang zou trekken. Een perfecte setting voor deze in de hoogdagen van het prestigieuze 4AD label opmerkelijke ‘groep’ leek ons. Een halfuurtje voor aanvang bleek ...