casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

673 items

   

Echo Beatty
Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011, Didier Becu
 Bookmark and Share

27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
Echo Beatty is een Vlaams duo die lo-fi pop maakt met een zwart randje. Vanaf de eerste momenten dat je de muziek van Annelies en Jochem hoort, kan je het niet laten om te denken aan Soap & Skin, Cat Power of zelfs Nico. Donker maar met hoop en hierbij Dark Entries hadden we een uitgebreide babbel met één van de bezielers, Annelies.

Dag Annelies, kun je even Echo Beatty voorstellen?

We zijn een duo, Jochem Baelus en ik.Echo Beatty heeft vroeger nog in andere vormen bestaan: ik alleen, dan met 4 muzikanten (met Jochem als drummer). Maar omdat met deze formule de muziek voor mij te vrijblijvend aanvoelde heb ik het ‘full band gebeuren’ stop gezet. Ik heb dan een tijdje alleen zitten prullen en opnemen. Redelijk spontaan is Jochem mee beginnen experimenteren. Hij is ook al een langere tijd bezig met muziek en soundscapes, ondermeer voor theater en ook met andere groepen. Zijn inbreng zorgde voor het sferische, het soms wrange ende spanning in de nummers waar ik op zoek naar was. In deze formatie hebben we nu ongeveer een jaar geleden voor het eerst opgetreden, dat was op ‘We are Open’ festival van Trix in Antwerpen. Hoe zenuwslopend was dat!

Voor de rest zijn we ook naast het podium een duo . En we komen allebei uit een heel andere hoek, qua muzikale achtergrond, qua manier van ‘componeren’. Maar dat maakt het resultaat, het punt waar we elkaar vinden in het proces van een nummer uitwerken, unieker. Dat is alleszins, hoe ik het zie. Iemand zei eens na een optreden van ons (en dat was de eerste keer dat die ons zag) dat we licht en donker, hard en zacht, warmte en rauwheid op bijzondere wijze weten te combineren. En dat vond ik zo’n mooi compliment.

Ik wil muziek in mijn vezels kunnen voelen, dat is dan ook mijn streven wanneer ik het zelf maak. En dan is het ook heel fijn als blijkt dat het wel eens bij andere mensen binnenkomt.

Vanwaar de naam?

Wel…de naam bestaat dus al langer dan de groep zoals ze nu is. Ik was een viertal jaar geleden op zoek naar een cryptische naam, die zowel een eigennaam zou kunnen zijn als een groepsnaam. En ik was Bob Dylans ‘Chronicles’ aan het lezen. Daarin heeft hij het over Echo, één van zijn eerste liefjes voor wie hij zijn eerste gedichten heeft geschreven. Ik vond echo een mooi woord, als eigennaam en als beeld. Een twintigtal pagina’s verder vertelt hij over zijn moeder Beatrice, die altijd Beatty werd genoemd. Daar heb je nog een muzikaal woord als ‘beat’ in zitten. En dan is er ook nog Warren Beatty. Je zou het geheel als een voor- en achternaam kunnen interpreteren, maar evengoed als een groepsnaam. En dat vond ik een fijne gedachte.

In alle eerlijkheid kon ik het me bijna niet voorstellen dat je met zo’n talent niet wat meer bekendheid verworven hebt. Heb jij daar zelf een verklaring voor?

Hmm, dat is een beetje een moeilijke vraag. Ik heb voor mezelf zeker niet de makkelijkste weg gekozen. Het is al een beetje gebeterd, maar ik wil bijna alles zelf doen, ontdekken en ervaren.

Ik deed m’n eerste optredens alleen met gitaar toen ik zestien of zeventien was. En ik heb meegedaan aan een paar wedstrijden, omdat dit de speelkansen waren als je nog jong en onervaren was.

Ik ben in de loop der jaren meer dan eens iemand tegen het lijf gelopen die keihard in mij geloofde en me verder wou helpen, mensen uit de ‘muziekindustrie’. Maar het strookte nooit helemaal met hoe ik wou evolueren. Ik wou proberen iets bijzonder te maken. En zij wouden me helpen succesvol te zijn, denk ik. Ik ben misschien nooit iemand tegen gekomen waarvan ik zomaar kon aanvaarden dat je het zus of zo moet doen. Wat niet wilt zeggen dat ik niet al héél veel geleerd heb over muziek van andere mensen. Maar ik heb nooit muziekschool willen volgen en ben toen ik elf was beginnen drummen omdat je daar geen noten voor hoefde te leren.

Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest. Maar terecht vind ik. Ik heb nergens spijt van, heb niet het gevoel dat ik kansen heb gemist. Ik heb de tijd genomen om rustig verder te groeien. Ik ben enorm blij over de muziek die ik nu aan het maken ben met Jochem en ik heb het gevoel dat die muziek zijn weg ook wel vindt naar de ‘buitenwereld’ toe.

Ok, misschien moet ik één ding wel toegeven. Ik ben even mijn kluts kwijt gespeeld. Tijdens de periode nadat ik m’n muzikanten had ontslagen (die trouwens superfijne mannen waren) wist ik het even echt niet meer. Omdat ik wel had gehoopt dat vanaf de groep er was, het allemaal wel wat sneller zou gaan. Ik wou een label, een boeker en ving bot. Maar uiteindelijk heb ik geconcludeerd dat deze dingen eigenlijk niet hetgeen waren wat ik echt wou. Wel plezier in met muziek bezig zijn, vrijheid en natuurlijk ook erkenning. En die bestaat in heel veel vormen.

Wie jouw talent wel zag was Arne van Styrofoam. Het toeval wil dat ik Arne ook onlangs heb geïnterviewd waarbij ik ontdekte dat Styrofoam vooral in het buitenland aanslaat. Misschien is dat iets voor Echo Beatty….

Ja, met Styrofoam heb ik vooral in het buitenland meegespeeld. Grappig, toen we in The Knitting Factory in New York speelden, stonden er twee Japanners op een neer te springen toen Arne in de bar kwam. En met hun fototoestel klaar in de hand begonnen ze ‘Stylofoam!’ te roepen. Die tours met Arne waren een kinderdroom die uitkwam. En ja, ik heb België altijd al een beetje een te beperkt territorium gevonden. Ik hou van reizen, het onderweg zijn en voor totaal onbekende mensen spelen. We hebben afgelopen zomer met Echo Beatty zelf een kleine tour op poten gezet door Duitsland en Tsjechië. Zo een beetje onder het mom van samen op vakantie maar met een muzikaal doel.

We spelen ook af en toe in Nederland, waar het publiek en de programmatie tot nu toe steeds zeer enthousiast waren. Jochem en ik trekken trouwens over een paar maand voor een langere tijd naar Montreal. We willen daar een plaat opnemen en onszelf een poosje onderdompelen in een andere (ook muzikale) omgeving. Dus…buitenlandse kriebels zijn er inderdaad wel.

Reden waarom ik het vraag is dat jij naar mijn mening klinkt als Nico, Soap & Skin of Dark Poem uit België moest je die kennen.

Dark Poem ken ik niet, straks eens checken. Nico en Soap&Skin ken ik wel, maar heb er geen platen van. Wel van The Velvet Underground waar Nico natuurlijk op staat.

Eén van mijn eerste grote invloeden was Bob Dylan, toen ik twaalf was. En mijn tweede grootste invloed was Cat Power. Daarop volgden Sparklehorse, Yo La Tengo, Tiny Vipers, Sam Amidon, Sonic Youth, Nina Simone, PJ Harvey, ‘Third’ van Portishead, Beach House (maar eerder de eerste platen van hen)…

Grappig dat ik nu toch wel wat vrouwelijke performers noem. Ik heb lang moeten wachten eer er vrouwelijke artiesten op mijn pad kwamen, en dan nog dankzij vrienden met zeer goede smaak. Ik heb lang vooral naar mannen geluisterd. Het gaat trouwens heel breed…die invloeden. Zeker met Jochem als deel van Echo Beatty. Zoals ik al zei komt die uit een heel andere hoek, maar deze nu eventjes precies benoemen kan ik niet. Hij kent veel vreemde muziek!

Akkoord dat ik Echo Beatty omschrijf als een fragiele vrouwenstem die wel verdomd goed weet wat ze wil.

Akkoord met een maar. Ik ben dus best koppig en eigenwijs, maar weet niet altijd wat ik precies wil. En ik ben fan van ons nieuwste nummer in de set. Ik brul bij momenten meer dan dat ik zing. Dus als fragiel niet gelijk is aan ijl, dan is uw omschrijving ok.


Ik heb ook begrepen dat jouw muzikaal klanktapijt eerder minimalistisch is waarbij je zelfs dingen als een haarkam gebruikt. Leg uit!

Er zijn nummers waarin de klanktapijten best overweldigend worden vind ik. Ik word wel eens weggeblazen door Jochem. Met loopstations kan je, ook al ben je maar met twee, gerust een ‘wall of sound’ creëren. Maar inderdaad, Jochem is erg creatief met zijn materiaal. Hij knutselt graag onconventionele instrumentjes ineen.

We willen ook graag dat onze muziek zo analoog en organisch mogelijk blijft. We stellen het geduld van ons publiek soms een heel klein beetje op de proef door soundscapes ‘from scratch’ en live op te bouwen tijdens onze optredens. We zouden ze ook kunnen samplen en gewoon op aan en af drukken, maar dat zou niet zo ‘echt’ zijn. Zo blijft het spannend en is het iedere keer weer net iets anders.


Is het met zo’n kwetsbare muziek geen zware opgave om dat live aan de man te brengen? Ik bedoel maar, ik zou het niet durven!

Ze is kwetsbaar in die zin dat er veel dynamiek zit binnen in onze set. Luid, stil, vol, minimalistisch… Ik denk niet dat we op eender welke plek kunnen spelen, zoals een geoliede rockgroep dat misschien wel kan. Maar we hebben toch al op plekken gespeeld, waarvan ik dacht ‘dit komt niet goed’, die uiteindelijk heel dankbaar bleken.

Over luid gesproken, ik ga dit eens vragen aan een artieste die minimalistische lo-fi pop maakt. Wat vind jij van dat wetsvoorstel van Joke Schauvlieghe om de decibels de laagte in te duwen?

Ik weet niet hoe laag ze die wilt duwen, maar mijn eerste reactie is: goede zaak. Op sommige plekken is het volume gewoonweg crimineel, vind ik. Maar dat ligt dan ook vaak maar aan één persoon: namelijk diegene die aan de knoppen staat te draaien, geluidsmixers van hardere groepen zijn vaak halfdove gasten. Op een podium ben je trouwens ook verre van veilig. Ik heb tijdens en na het touren met Styrofoam veel last gehad van mijn linkeroor door mijn monitor en Arne’s versterker die links van me stonden. Ook in goede akoestiek zou meer geïnvesteerd moeten worden. Er zijn nog veel betonnen dozen, vermomd als muziekclubs, waar het geluid tegen de muren kaatst en na een paar vreemde hoeken recht je oor in knalt. Nu ik begrijp ook protest hoor. Ik ‘voel’ ook graag muziek, maar het moet geen stekende pijn beginnen doen en blijvende schade tot gevolg hebben hé.

Wie in België wil gehoord worden is bijna verplicht mee te doen aan de spelletjes van de Rock Rally, wat vind jij daarvan?

Zeer irritant vind ik die Rock Rally. Ik heb zelf ook ooit nog meegedaan aan een paar wedstrijden, maar vanaf dat ik andere wegen vond om te spelen, hoefde het voor mij niet meer. Ik heb meer dan één groep weten stoppen of in het slop raken vanwege een slechte beoordeling en dat is het gewoonweg niet waard. Je hebt er ook die onvermoeibaar zijn… goed voor hen. Maar heel dat circus en altijd dezelfde exposure via dezelfde geijkte bladen. Neen, ik ben er een beetje allergisch voor geworden. Trouwens, er zijn er gelukkig nog genoeg die het perfect zonder doen.


Laten we maar terugkeren naar Echo Beatty, jouw nieuwste release “Tiny organs of trust”. Deze EP is in eigen beheer opgenomen, ga jij nu op zoek naar een label of zo? Of gewoon laten gedijen en op naar de volgende EP?

We hebben ze thuis opgenomen, voor de gein en om optredens mee vast te krijgen. En om te verkopen na optredens. We gaan wel eens uitpluizen wat de mogelijkheden zijn in Canada, qua labels. Niet voor deze EP, maar aangezien we daar een album of EP (we zien wel wat het wordt) willen maken en zeer klein om niet te zeggen: geen budget hebben, willen we wel even uitzoeken of er een label is met beschikking tot wat financiële middelen en of een studioruimte. Ik vertrouw erop dat we de juiste mensen wel zullen vinden of toevallig tegenkomen. En wie weet wordt onze eerste echte release (in winkels verkrijgbaar en op vinyl en zo van dattum) alsnog in eigen beheer uitgebracht.


Jouw favoriete plaat aller tijden graag en waarom!

Die vraag is véél te moeilijk. Mijn huidige favoriete plaat aller tijden is ‘Life on Earth’ van Tiny Vipers. Maar ik durf het amper te zeggen omdat ik misschien dé belangrijkste over het hoofd zie… . Tja, hier nog twee platen die diepe sporen hebben achter gelaten zijn Moon Pix van Cat Power en Blood on the Tracks van Dylan.

Met wie zou je het niet erg vinden om 8 uur in een lift te zitten en wat zou je doen?

Acht uur is wel lang! Goh,…met schrijver Douglas Couland? En dan vertelt hij mij een steengoed ter plekke verzonnen totaal surrealistisch verhaal.


In Gent sta jij binnenkort in de Kinky Star. Wat kunnen we daar verwachten, en ik veronderstel dat er nog wel optredens op het programma staan, niet?

Ik hoop dat de mensen aan de toog een beetje luisterbereid zullen zijn. Wat je kunt verwachten? Iets langer dan een uur the Echo Beatty Experience…neen, ik weet het niet. Jochem en ik die gepropt tussen onze instrumenten in ons ding doen.

Februari is best een volle maand, we doen een live sessie op radiozender Urgent de 13de. We spelen nog een drietal keer in Brussel, in ’t STUK in Leuven als support van Azure Ray en op nog een aantal plekken, weet het niet helemaal vanbuiten.

Een boodschap voor de Dark Entries-lezer?

Hoera! Of… ‘Listen, listen…it’s underneath your breath’.

Echo Beatty staat gratis op 22 maart in de Kinky Star en na zo’n interview moeten we het word tip al lang niet meer te gebruiken!

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 18/01/2019 : Draconian in Antwerpen!

Zo’n kans krijg je niet dikwijls. Allicht de beste gothic doom metal act uit Zweden zal op 27 januari 2019 optreden te Antwerpen (Kavka). Voor onze vrienden uit Nederland: helaas, de dag ervoor, op 26 januari doen ze ook Rotterdam (Baroeg) aan maar dat is al uitverkocht! Als opwarmer kan je ook het optreden van Sojourner meepikken. Dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Weathermen - The Weathermen’s Long Lost Live Instrumental Backing Tapes + Live cd concert!

Dans Les Profondeurs is een nieuw sublabel van het mij en u vertrouwde Wool-E Discs. Niet zomaar sub, neen, een label met het doel om rariteiten op te graven, verloren gewaande parels op te rakelen en dan past deze The Weathermen, de groep van wijlen Bruce Geduldig en Jean-Marc Lederman, perfect in dit plaatje. The Weathermen hield er ...

lees meer...
CD BESPREKING : Die Klute - Planet Fear

Wat verwacht je van een industrial supergroep rond Jürgen Engler (Die Krupps), Claus Larsen (Leæther Strip) en Dino Cazares (Fear Factory)? Repetitieve, dansbare industrial, drijvend op stevige sythlijnen, verrijkt met blazende metalgitaren, toch? Dat is dan ook exact wat Die Klute aflevert in hun debuut: Planet Fear. En je verwacht ...

lees meer...
NIEUWS 16/01/2019 : Downhill XIII New Years Edition

Het is die periode van het jaar dat je hier en daar wordt uitgenodigd voor een nieuwjaarsreceptie. Doorgaans staan we daar niet zo voor te springen. Gelukkig zijn er uitzonderingen, want eentje waar we echt naar uit kijken is de New Years Edition van Downhill. Alwaar je de benaming receptie mag vervangen door een feest waarin je jezelf ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Under Starch Clouds (vinyl)

Aalst. Priester Daens. Carnaval en ‘Voal Zanetten’. ‘Aijeun’. ‘Aoolst’, aan de Dender, wat is er van jou geworden. Er waren roemrijkere tijden. Tijden van ontwaken, van het zelf doen en beter doen.Tijd van actie. Tijden van underground en alternatief. Aalst wat is er van jou geworden?... Dj Attila De ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Modern Bön III: Phurpa / The Nent / Skrei, (15/01/2019, Magasin4, Brussel) - Hopend op genezing in Magasin4, een veilige haven voor ons zwijnen op zoek naar parels.

Mijn vrouw en ik hebben klaarblijkelijk iets met rituelen. Getuige ons huwelijk dat bestond uit een openlucht ritueel, met live optreden van Kinderen Van Moeder Aarde. Dezelfde band die optrad exact 4 jaar geleden op onze eigenste Dark Entries Night alwaar de vonk tussen ons ontstaan is. Ook voor de viering van ons vierjarig samenzijn konden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Borghesia - Proti Kapitulaciji

Een naam die u zou moeten kennen, Slovaaks en Kroatisch, maar bij oprichting gewoon Yougouslavisch deze avant-garde act (na Laibach allicht de best gekende uit de regio), die in de jaren 80 met electro / ebm uitpakte en zelfs tot bij ons een aantal hitjes wist te scoren. Niet meteen verwonderlijk daar ze door het Belgische PIAS werden getekend, ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Achtste single op rij voor The Arch: 'Tangled Stones'

The Arch volhardt in de boosheid. 12 singles op rij ging de groep uitgeven, die dan na afloop een nieuwe plaat moeten vormen. Het concept dwingt de groep om steeds weer te scoren, want met deze werkmethode kunnen de heren zich geen zwak nummer veroorloven. Uiterst ambitieus dus, misschien zelfs te ambitieus. Het oorspronkelijke doel om maandelijks ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Concerttip: Dear Deer in Kinky Star

Sabatel is een bezig bijtje in de Franse deathrockgemeenschap. Vorige week kon u haar nog aan het werk zien in het voorprogramma van het sublieme Fangs On Fur in Brussel, met haar minimalistische batcaveband Cheshire Cat (The Bouncing). Enkel bas, tribale drums en gestoorde zang. Met haar partner Frederico Lovino – en dat is dan weer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Militia - Ambiorix

Hebben we niet allemaal op school geleerd dat de Belgen ‘de dappersten aller Galliërs’ waren? Het citaat komt van Julius Caesar. Dat Caesar eraan toevoegde dat de Belgen ‘het verst verwijderd zijn van de cultuur en de beschaving’ en dat ze in permanente ontbering en oorlog leefden, wordt er meestal niet bij gezegd, ...

lees meer...
NIEUWS 14/01/2019 : Darkest Night 2019 in Retie

Energiebesparende maatregelen in Retie. Of toch niet. Feit is wel dat de organisatie van Dark Balloon helemaal klaar is voor de Darkest Night 2019. Het licht zal dan wel uit gaan, het stroomverbruik zal stijgen. Omdat het ondertussen een jaarlijks wederkerend gegeven is dat Dark Balloon er in slaagt om een affiche samen te stellen met ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : The Hu - Nieuwe Mongoolse internet sensatie combineert metal met traditionele folk en keelzang

De nieuwe muzikale internet sensatie heet The Hu, ze komen uit Mongolië en ze spelen heavy metal met traditionele folk instrumenten en keelzang. 'Hu' is een Mongools woord dat evenveel betekent als mens. The Hu zijn dus eigenlijk zo een beetje de Mongoolse versie van De Mens. The Hu creëerden hun eigen unieke genre dat ...

lees meer...
FOTO'S : La Muerte - @ AB Brussel 12-01-2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Star Industry - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : DaGeist - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten