canli casino

Dark Entries Logo

625 items

   

Echo Beatty
Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011, Didier Becu
 Bookmark and Share

27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
27/01/2011 : Echo Beatty - Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest.
Echo Beatty is een Vlaams duo die lo-fi pop maakt met een zwart randje. Vanaf de eerste momenten dat je de muziek van Annelies en Jochem hoort, kan je het niet laten om te denken aan Soap & Skin, Cat Power of zelfs Nico. Donker maar met hoop en hierbij Dark Entries hadden we een uitgebreide babbel met één van de bezielers, Annelies.

Dag Annelies, kun je even Echo Beatty voorstellen?

We zijn een duo, Jochem Baelus en ik.Echo Beatty heeft vroeger nog in andere vormen bestaan: ik alleen, dan met 4 muzikanten (met Jochem als drummer). Maar omdat met deze formule de muziek voor mij te vrijblijvend aanvoelde heb ik het ‘full band gebeuren’ stop gezet. Ik heb dan een tijdje alleen zitten prullen en opnemen. Redelijk spontaan is Jochem mee beginnen experimenteren. Hij is ook al een langere tijd bezig met muziek en soundscapes, ondermeer voor theater en ook met andere groepen. Zijn inbreng zorgde voor het sferische, het soms wrange ende spanning in de nummers waar ik op zoek naar was. In deze formatie hebben we nu ongeveer een jaar geleden voor het eerst opgetreden, dat was op ‘We are Open’ festival van Trix in Antwerpen. Hoe zenuwslopend was dat!

Voor de rest zijn we ook naast het podium een duo . En we komen allebei uit een heel andere hoek, qua muzikale achtergrond, qua manier van ‘componeren’. Maar dat maakt het resultaat, het punt waar we elkaar vinden in het proces van een nummer uitwerken, unieker. Dat is alleszins, hoe ik het zie. Iemand zei eens na een optreden van ons (en dat was de eerste keer dat die ons zag) dat we licht en donker, hard en zacht, warmte en rauwheid op bijzondere wijze weten te combineren. En dat vond ik zo’n mooi compliment.

Ik wil muziek in mijn vezels kunnen voelen, dat is dan ook mijn streven wanneer ik het zelf maak. En dan is het ook heel fijn als blijkt dat het wel eens bij andere mensen binnenkomt.

Vanwaar de naam?

Wel…de naam bestaat dus al langer dan de groep zoals ze nu is. Ik was een viertal jaar geleden op zoek naar een cryptische naam, die zowel een eigennaam zou kunnen zijn als een groepsnaam. En ik was Bob Dylans ‘Chronicles’ aan het lezen. Daarin heeft hij het over Echo, één van zijn eerste liefjes voor wie hij zijn eerste gedichten heeft geschreven. Ik vond echo een mooi woord, als eigennaam en als beeld. Een twintigtal pagina’s verder vertelt hij over zijn moeder Beatrice, die altijd Beatty werd genoemd. Daar heb je nog een muzikaal woord als ‘beat’ in zitten. En dan is er ook nog Warren Beatty. Je zou het geheel als een voor- en achternaam kunnen interpreteren, maar evengoed als een groepsnaam. En dat vond ik een fijne gedachte.

In alle eerlijkheid kon ik het me bijna niet voorstellen dat je met zo’n talent niet wat meer bekendheid verworven hebt. Heb jij daar zelf een verklaring voor?

Hmm, dat is een beetje een moeilijke vraag. Ik heb voor mezelf zeker niet de makkelijkste weg gekozen. Het is al een beetje gebeterd, maar ik wil bijna alles zelf doen, ontdekken en ervaren.

Ik deed m’n eerste optredens alleen met gitaar toen ik zestien of zeventien was. En ik heb meegedaan aan een paar wedstrijden, omdat dit de speelkansen waren als je nog jong en onervaren was.

Ik ben in de loop der jaren meer dan eens iemand tegen het lijf gelopen die keihard in mij geloofde en me verder wou helpen, mensen uit de ‘muziekindustrie’. Maar het strookte nooit helemaal met hoe ik wou evolueren. Ik wou proberen iets bijzonder te maken. En zij wouden me helpen succesvol te zijn, denk ik. Ik ben misschien nooit iemand tegen gekomen waarvan ik zomaar kon aanvaarden dat je het zus of zo moet doen. Wat niet wilt zeggen dat ik niet al héél veel geleerd heb over muziek van andere mensen. Maar ik heb nooit muziekschool willen volgen en ben toen ik elf was beginnen drummen omdat je daar geen noten voor hoefde te leren.

Ik ben altijd wat koppig en eigenwijs geweest. Maar terecht vind ik. Ik heb nergens spijt van, heb niet het gevoel dat ik kansen heb gemist. Ik heb de tijd genomen om rustig verder te groeien. Ik ben enorm blij over de muziek die ik nu aan het maken ben met Jochem en ik heb het gevoel dat die muziek zijn weg ook wel vindt naar de ‘buitenwereld’ toe.

Ok, misschien moet ik één ding wel toegeven. Ik ben even mijn kluts kwijt gespeeld. Tijdens de periode nadat ik m’n muzikanten had ontslagen (die trouwens superfijne mannen waren) wist ik het even echt niet meer. Omdat ik wel had gehoopt dat vanaf de groep er was, het allemaal wel wat sneller zou gaan. Ik wou een label, een boeker en ving bot. Maar uiteindelijk heb ik geconcludeerd dat deze dingen eigenlijk niet hetgeen waren wat ik echt wou. Wel plezier in met muziek bezig zijn, vrijheid en natuurlijk ook erkenning. En die bestaat in heel veel vormen.

Wie jouw talent wel zag was Arne van Styrofoam. Het toeval wil dat ik Arne ook onlangs heb geïnterviewd waarbij ik ontdekte dat Styrofoam vooral in het buitenland aanslaat. Misschien is dat iets voor Echo Beatty….

Ja, met Styrofoam heb ik vooral in het buitenland meegespeeld. Grappig, toen we in The Knitting Factory in New York speelden, stonden er twee Japanners op een neer te springen toen Arne in de bar kwam. En met hun fototoestel klaar in de hand begonnen ze ‘Stylofoam!’ te roepen. Die tours met Arne waren een kinderdroom die uitkwam. En ja, ik heb België altijd al een beetje een te beperkt territorium gevonden. Ik hou van reizen, het onderweg zijn en voor totaal onbekende mensen spelen. We hebben afgelopen zomer met Echo Beatty zelf een kleine tour op poten gezet door Duitsland en Tsjechië. Zo een beetje onder het mom van samen op vakantie maar met een muzikaal doel.

We spelen ook af en toe in Nederland, waar het publiek en de programmatie tot nu toe steeds zeer enthousiast waren. Jochem en ik trekken trouwens over een paar maand voor een langere tijd naar Montreal. We willen daar een plaat opnemen en onszelf een poosje onderdompelen in een andere (ook muzikale) omgeving. Dus…buitenlandse kriebels zijn er inderdaad wel.

Reden waarom ik het vraag is dat jij naar mijn mening klinkt als Nico, Soap & Skin of Dark Poem uit België moest je die kennen.

Dark Poem ken ik niet, straks eens checken. Nico en Soap&Skin ken ik wel, maar heb er geen platen van. Wel van The Velvet Underground waar Nico natuurlijk op staat.

Eén van mijn eerste grote invloeden was Bob Dylan, toen ik twaalf was. En mijn tweede grootste invloed was Cat Power. Daarop volgden Sparklehorse, Yo La Tengo, Tiny Vipers, Sam Amidon, Sonic Youth, Nina Simone, PJ Harvey, ‘Third’ van Portishead, Beach House (maar eerder de eerste platen van hen)…

Grappig dat ik nu toch wel wat vrouwelijke performers noem. Ik heb lang moeten wachten eer er vrouwelijke artiesten op mijn pad kwamen, en dan nog dankzij vrienden met zeer goede smaak. Ik heb lang vooral naar mannen geluisterd. Het gaat trouwens heel breed…die invloeden. Zeker met Jochem als deel van Echo Beatty. Zoals ik al zei komt die uit een heel andere hoek, maar deze nu eventjes precies benoemen kan ik niet. Hij kent veel vreemde muziek!

Akkoord dat ik Echo Beatty omschrijf als een fragiele vrouwenstem die wel verdomd goed weet wat ze wil.

Akkoord met een maar. Ik ben dus best koppig en eigenwijs, maar weet niet altijd wat ik precies wil. En ik ben fan van ons nieuwste nummer in de set. Ik brul bij momenten meer dan dat ik zing. Dus als fragiel niet gelijk is aan ijl, dan is uw omschrijving ok.


Ik heb ook begrepen dat jouw muzikaal klanktapijt eerder minimalistisch is waarbij je zelfs dingen als een haarkam gebruikt. Leg uit!

Er zijn nummers waarin de klanktapijten best overweldigend worden vind ik. Ik word wel eens weggeblazen door Jochem. Met loopstations kan je, ook al ben je maar met twee, gerust een ‘wall of sound’ creëren. Maar inderdaad, Jochem is erg creatief met zijn materiaal. Hij knutselt graag onconventionele instrumentjes ineen.

We willen ook graag dat onze muziek zo analoog en organisch mogelijk blijft. We stellen het geduld van ons publiek soms een heel klein beetje op de proef door soundscapes ‘from scratch’ en live op te bouwen tijdens onze optredens. We zouden ze ook kunnen samplen en gewoon op aan en af drukken, maar dat zou niet zo ‘echt’ zijn. Zo blijft het spannend en is het iedere keer weer net iets anders.


Is het met zo’n kwetsbare muziek geen zware opgave om dat live aan de man te brengen? Ik bedoel maar, ik zou het niet durven!

Ze is kwetsbaar in die zin dat er veel dynamiek zit binnen in onze set. Luid, stil, vol, minimalistisch… Ik denk niet dat we op eender welke plek kunnen spelen, zoals een geoliede rockgroep dat misschien wel kan. Maar we hebben toch al op plekken gespeeld, waarvan ik dacht ‘dit komt niet goed’, die uiteindelijk heel dankbaar bleken.

Over luid gesproken, ik ga dit eens vragen aan een artieste die minimalistische lo-fi pop maakt. Wat vind jij van dat wetsvoorstel van Joke Schauvlieghe om de decibels de laagte in te duwen?

Ik weet niet hoe laag ze die wilt duwen, maar mijn eerste reactie is: goede zaak. Op sommige plekken is het volume gewoonweg crimineel, vind ik. Maar dat ligt dan ook vaak maar aan één persoon: namelijk diegene die aan de knoppen staat te draaien, geluidsmixers van hardere groepen zijn vaak halfdove gasten. Op een podium ben je trouwens ook verre van veilig. Ik heb tijdens en na het touren met Styrofoam veel last gehad van mijn linkeroor door mijn monitor en Arne’s versterker die links van me stonden. Ook in goede akoestiek zou meer geïnvesteerd moeten worden. Er zijn nog veel betonnen dozen, vermomd als muziekclubs, waar het geluid tegen de muren kaatst en na een paar vreemde hoeken recht je oor in knalt. Nu ik begrijp ook protest hoor. Ik ‘voel’ ook graag muziek, maar het moet geen stekende pijn beginnen doen en blijvende schade tot gevolg hebben hé.

Wie in België wil gehoord worden is bijna verplicht mee te doen aan de spelletjes van de Rock Rally, wat vind jij daarvan?

Zeer irritant vind ik die Rock Rally. Ik heb zelf ook ooit nog meegedaan aan een paar wedstrijden, maar vanaf dat ik andere wegen vond om te spelen, hoefde het voor mij niet meer. Ik heb meer dan één groep weten stoppen of in het slop raken vanwege een slechte beoordeling en dat is het gewoonweg niet waard. Je hebt er ook die onvermoeibaar zijn… goed voor hen. Maar heel dat circus en altijd dezelfde exposure via dezelfde geijkte bladen. Neen, ik ben er een beetje allergisch voor geworden. Trouwens, er zijn er gelukkig nog genoeg die het perfect zonder doen.


Laten we maar terugkeren naar Echo Beatty, jouw nieuwste release “Tiny organs of trust”. Deze EP is in eigen beheer opgenomen, ga jij nu op zoek naar een label of zo? Of gewoon laten gedijen en op naar de volgende EP?

We hebben ze thuis opgenomen, voor de gein en om optredens mee vast te krijgen. En om te verkopen na optredens. We gaan wel eens uitpluizen wat de mogelijkheden zijn in Canada, qua labels. Niet voor deze EP, maar aangezien we daar een album of EP (we zien wel wat het wordt) willen maken en zeer klein om niet te zeggen: geen budget hebben, willen we wel even uitzoeken of er een label is met beschikking tot wat financiële middelen en of een studioruimte. Ik vertrouw erop dat we de juiste mensen wel zullen vinden of toevallig tegenkomen. En wie weet wordt onze eerste echte release (in winkels verkrijgbaar en op vinyl en zo van dattum) alsnog in eigen beheer uitgebracht.


Jouw favoriete plaat aller tijden graag en waarom!

Die vraag is véél te moeilijk. Mijn huidige favoriete plaat aller tijden is ‘Life on Earth’ van Tiny Vipers. Maar ik durf het amper te zeggen omdat ik misschien dé belangrijkste over het hoofd zie… . Tja, hier nog twee platen die diepe sporen hebben achter gelaten zijn Moon Pix van Cat Power en Blood on the Tracks van Dylan.

Met wie zou je het niet erg vinden om 8 uur in een lift te zitten en wat zou je doen?

Acht uur is wel lang! Goh,…met schrijver Douglas Couland? En dan vertelt hij mij een steengoed ter plekke verzonnen totaal surrealistisch verhaal.


In Gent sta jij binnenkort in de Kinky Star. Wat kunnen we daar verwachten, en ik veronderstel dat er nog wel optredens op het programma staan, niet?

Ik hoop dat de mensen aan de toog een beetje luisterbereid zullen zijn. Wat je kunt verwachten? Iets langer dan een uur the Echo Beatty Experience…neen, ik weet het niet. Jochem en ik die gepropt tussen onze instrumenten in ons ding doen.

Februari is best een volle maand, we doen een live sessie op radiozender Urgent de 13de. We spelen nog een drietal keer in Brussel, in ’t STUK in Leuven als support van Azure Ray en op nog een aantal plekken, weet het niet helemaal vanbuiten.

Een boodschap voor de Dark Entries-lezer?

Hoera! Of… ‘Listen, listen…it’s underneath your breath’.

Echo Beatty staat gratis op 22 maart in de Kinky Star en na zo’n interview moeten we het word tip al lang niet meer te gebruiken!

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Pauline Anna Strom - Trans Millenia Music

Een van de weinige vrouwelijke artiesten actief in dit genre en dan hebben we het over synthesizer ambient en kosmische muziek (het artwork suggereert het al). Pauline Anna Strom is een van bij haar geboorte blinde componiste en keyboard speelster. Ze woont met haar leguaan in een appartement in San Francisco en houdt zich naast muziek bezig ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.

Dark Entries lezers die mijn schrijfsels op de voet volgen en die me een beetje kennen, weten dat ik niets dan lovende woorden veil heb voor het Nederlandse evenement Dwaalspoor, dat sinds vorig jaar, vergeef me de flauwe woordspeling, terug op de rails staat. Dit jaar ontbrak misschien een echte grote naam in Delft (Rotterdam was dit ...

lees meer...
CD BESPREKING : Philippe Petit - Buzzing but not hung up on hip

Ooit was het leven eenvoudig. Het sportpaleis heette nog niet het sportpladijs, Calimero vond de wereld oneerlijk en ex-Joegoslavië was toen nog gewoon Joegoslavië. Het was ook in deze eenvoudige tijden dat punkers een rothekel hadden aan metalvolk, schaamhaar een statussymbool was en mensen het onderscheid nog kenden tussen de ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kai Reznik - Awkward Motions

Scary Sleep Paralysis, een voorgaand album, werd met de grond gelijkgemaakt door heel wat metalmagazines. Dat dit album werd gerecenseerd door metalzines was op zich al absurd genoeg maar had ongetwijfeld alles te maken met het feit dat dit een zijproject is van Treponem Pal. De kritiek ging van “alsof hij zijn eerste synthesizer heeft ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2017 : Aftellen naar BIMfest

Het is nu echt aftellen naar de volgende BIMfest-editie, de zestiende al in de geschiedenis van het festival. Het festival gaat op 15 en 16 december door in de Casino van Sint-Niklaas. Met namen als Blancmange, Crash Course In Science, Kirlian Camera, The Invisible Spirit, Psyche, No More, The Horrorist, Xotox, Parade Ground en Implant - aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2017 : A Slice Of Life in De ideale wereld

Driewerf hoera, er is nog eens aandacht voor een binnenlandse wavegroep op de nationale televisie! A Slice Of Life begon als een samenwerking tussen gitarist Guy Willsen van Perverted By Language en Dirk Vreys van de Cure-tribute The ObsCure. Intussen hebben ze hun groep uitgebreid tot een sextet en een door ons erg gewaardeerde demo uitgebracht. ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
FOTO'S : Cellar Darling - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
CD BESPREKING : Les Lekin - Died With Fear

Uit het Oostenrijkse Salzburg komt dit powertrio. Les Lekin spelen psychedelische stonerrock vergelijkbaar met bands als Monkey 3, Sungrazer, My Sleeping Karma of Colour Haze, vrij donkere en vrij heavy psychedelic rock gegoten in lang uitgesponnen en traag uitdijende instrumentale composities. In de sixties heette men dit acid rock en naar ...

lees meer...
CD BESPREKING : Devil Shy - Lifeline

Het is december en dan beginnen we bij Dark Entries naar aloude gewoonte al eens na te denken over een lijstje met onze favoriete releases van het jaar. Voor ondergetekende zal het hoe dan ook een korte opsomming worden, een (meer) permanente verhuis naar Antwerpen en een eerste voltijdse job noopte het schrijven namelijk naar een lagere plaats ...

lees meer...
FOTO'S : GBH - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
CONCERT BESPREKING : SILKEN TOFU LABEL NIGHT (02-12-2017, Barlok, Brussel) - Een 'onrust-ige' nacht in het Brusselse.

Het leek er op dat vanavond een groot deel van het uitgaande publiek eieren voor zijn geld koos, en naar Brussel afgezakt was om Front 242 live aan het werk te zien in de AB. Dit was buiten ons gerekend, want wij kozen er voor om ons te laten verrassen, en dit eveneens in de hoofdstad. Net naast Magasin4 bevond zich Barlok, dat nog ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2017 : Dwaalspoor op 9 december te Delft.

We hebben dit weekend nog niet verteerd, of we zijn al aan het aftellen naar volgend weekend. Zaterdag trekken we immers naar het Nederlandse Delft (Flora Theater), alwaar er terug een editie zal plaatsvinden van Dwaalspoor. Hét evenement voor de liefhebbers van dark folk, martial en aanverwante apocalyptische bombast. Ziehier de ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2017 : Dark electro fans spits jullie oren!

Zoals gebruikelijk komt EAR labelbaas Nader Moumneh met veel bombarie en een gebruikelijke humoristische set-titel op de proppen om nieuw materiaal op zijn label aan te kondigen. Maak je borst alvast nat voor wat hij zijn nieuwe portie Dark Electro Avalanche noemt: twee nieuwe releases, eentje van het legendarische Zwitserse Sleepwalk ...

lees meer...
NIEUWS 02/12/2017 : Normoria kwam in vrede

De in 2016 opgerichte Amerikaans/Zweedse band Normoria combineert 2 ogenschijnlijk tegenstrijdige stijlen: electro en (gothic) rock. Ze hadden ons vriendelijk gevraagd om hen wat meer naambekendheid te geven door hun officiële video's te delen, maar door een ietwat overijverige Facebook-spamfilter kwam hun verzoek niet meteen onder ...