casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

697 items

   

Picturesque
Sommige mensen kunnen langgerekte drones inderdaad saai vinden, maar voor mij is dan weer andere muziek saai.
18/01/2011, Didier Becu
 Bookmark and Share

18/01/2011 : Picturesque - Sommige mensen kunnen langgerekte drones inderdaad saai vinden, maar voor mij is dan weer andere muziek saai.
18/01/2011 : Picturesque - Sommige mensen kunnen langgerekte drones inderdaad saai vinden, maar voor mij is dan weer andere muziek saai.
18/01/2011 : Picturesque - Sommige mensen kunnen langgerekte drones inderdaad saai vinden, maar voor mij is dan weer andere muziek saai.
18/01/2011 : Picturesque - Sommige mensen kunnen langgerekte drones inderdaad saai vinden, maar voor mij is dan weer andere muziek saai.
18/01/2011 : Picturesque - Sommige mensen kunnen langgerekte drones inderdaad saai vinden, maar voor mij is dan weer andere muziek saai.
Filip Gheysen is een man met vele gezichten en hij voelt zich daar goed bij. De man achter Glasvocht Records was onlangs nog met zijn Picturesque-project te gast van het minifestivalletje dat Silken Tofu en Crypanthus onlangs in het Gentse Tinnenpottheater organiseerden.

Filip onthulde aan Dark Entries hoe het is om een dronemuzikant in Vlaanderen te zijn en hij kwam zelfs Beyoncé tegen.

Hallo, Filip, voor de mensen die jou niet kennen. Stel je eventjes voor en hoe ziet jouw muzikalee wereld eruit?

Op mijn 16e heb ik mijn eerste elektrische gitaar gekregen en ik ben meteen muziek beginnen maken. In die periode ging ik wekelijks naar de bibliotheek van Roeselare, waar ze verbazingwekkend veel obscure muziek hadden, om telkens weer met een stapel cd’s thuis te komen, die ik dan over nam op cassetjes.

Zo heb ik heel veel dingen leren kennen. Ik had een voorkeur voor lo-fi en indie gitaarmuziek, maar ik raakte ook geïnteresseerd in experimentele muziek, improvisatie en minimalistische drones enzovoort.

Ik wou al die stijlen zelf uitproberen en daarom ben ik aan een aantal soloprojectjes begonnen allemaal telkens onder een andere naam (Picturesque, The Ordinary Seaman, en later ook Breadcrumb en Crampcat).

Ik wou die muziek allemaal zelf uitbrengen en daarom ben ik begonnen aan het labeltje Glasvocht records. Dat was ergens rond 1998.

Samen met een vriend uit het Roeselaarse maakte ik ook minimalistische gitaardrones onder de naam Cloudscape. Er was toen zelfs sprake van dat (K-RAA-K)3 een plaat van Cloudscape zou uitbrengen, maar dat is er helaas toch niet van gekomen.

In dit interview gaan we het vooral over Picturesque hebben.

Eerlijkheidshalve, is dit een naam die niet beter kon gekozen zijn.

Ik heb ook altijd een liefde gehad voor beeldende kunst (ben zelf ook beeldend kunstenaar) en ik had het idee om eens een soort van soundtrack te maken bij mijn favoriete schilders zoals bvb Francis Bacon of Mark Rothko.

Het waren allemaal min of meer drone-achtige stukken en ik heb het de naam Picturesque gegeven. Ik was toen 18 of 19 of zo en nu vind ik dat idee wat naïef en achterhaald, maar het is wel zo dat ik met Picturesque op die manier begonnen ben. Daarna ben ik als Picturesque gewoon blijven experimenteren met klanken, zowel op gitaar als elektronisch.

Het is misschien interessant voor de lezer indien jij ons eens kan uitleggen hoe en dronestuk nu precies tot stand komt?

Een drone is eigenlijk gewoon een toon die lang aanhoudt. In de oosterse muziek is dat veel gebruikt (bvb een sitar) en in de westerse eerder obscure muziek is men daarmee ook beginnen experimenteren, zoals John Cale en Tony Conrad in de jaren 60.

Charlemagne Palestine maakt drone composities voor piano maar ook voor synthesizers.

Hoe een drone tot stand komt kan dus op velerlei manieren. Soms hou ik bijvoorbeeld mijn gitaar tegen mijn gitaarversterker waardoor die een feedback creëert, waarop de snaren van mijn gitaar beginnen te vibreren en zo kan je allerhande boeiende klanken tevoorschijn toveren. Op keyboard hou ik dan toetsen gewoon lang ingedrukt.

Als jij zon stuk schrijft, hoe begin jij dan? Laat jij je meeslepen door de emoties van het moment of heb je iets in je hoofd dat je doorzet in een muzikaal stuk?

Meestal heb ik wel iets in mijn hoofd, een structuur met een begin en een einde. Maar daar tussenin kan van alles gebeuren.

Laat jij je beïnvloeden door andere muzikanten?

Jazeker, en dat kunnen allerlei soorten muziek zijn, maar voor Picturesque zijn dat inderdaad eerder artiesten als Tony Conrad of Charlemagne Palestine, zoals ik al eerder noemde, maar dat kunnen ook elektronische drones of iets melodieuzere drones zijn zoals die van Gas (Wolfgang Voigt) of Stars Of The Lid.

Het concert van Yoshi Wada vorig jaar in Aalst vond ik ook briljant.

Laten we eerlijk blijven, dronemuziek is niet bepaald de simpelste muziek die er is?

Bwa, je moet wel moeite doen om te luisteren ja, dat is voor sommige mensen misschien niet simpel, maar voor mij wel.

Sommige mensen kunnen langgerekte drones inderdaad saai vinden, maar voor mij is dan weer andere muziek saai.

Technisch weet ik niks van muziek, maar ik vraag me af of je een benadigd gitarist moet zijn om met dronemuziek weg te kunnen.

Nee dat hoeft niet. Technisch ben ik een van de slechtste gitaristen die er rondlopen. Maar drones maken op je gitaar, dat bespeel je op een andere manier. Het is een andere techniek waarbij je je gitaar anders behandelt. Voor het optreden met Temple Music heb ik mijn gitaar ook helemaal anders gestemd.

Als je daar op een podium zit weet jij wel wat in uw hoofd omgaat, maar de toeschouwer niet. Zou ik jouw dronemuziek niet kunnen omschrijven als een soundtrack voor de dromen van het publiek?

Dat kan je van alle soorten muziek zeggen, denk ik. Als je bvb naar iemands songteksten luistert kan de luisteraar die tekst op zijn manier interpreteren, ook als is die anders dan die van de songschrijver.

Dus ik zou zeggen, luister naar mijn drones op de manier zoals jij dat wil. De kunstenaar of artiest is geen dictator die het publiek oplegt hoe mijn zijn werk moet aanschouwen.

En trouwens, als ik na een van mijn Picturesque concerten mensen aanspreek die vertrouwd zijn met zulke muziek, merk ik meestal dat die persoon daarbij min of meer hetzelfde aanvoelt als ikzelf.

Is jouw muziek geimprioviseerd of niet?

Volledig geïmproviseerd is de muziek van Picturesque nooit. Er komt wel improvisatie bij te pas, maar zoals ik daarnet nog zei is er altijd wel een structuur met een begin en een einde.

Maar zelfs als je live speelt kan je daar ter plekke nog altijd een andere draai aan geven dan als je het voordien gerepeteerd hebt. Hangt een beetje af van hoe je het aanvoelt op het moment zelf.

Naast Picturesque, ben jij ook nog in andere muzikale projecten betrokken. Heb je een bepaalde voorkeur?

Ik heb ook nog andere soloprojecten als The Last Ordinary Seaman, Crampcat en Breadcrumb.

Daarnaast ben ik ook actief in het impro-trio Karen Eliot (hoewel we op dit moment een poosje niet zo actief zijn) en ik heb nog een paar plannen om met anderen nieuwe experimentele projecties op te starten.

Een voorkeur heb ik niet. Voor mij is het allemaal even belangrijk. De ene keer ben ik in mijn Picturesque periode, dan weer in mijn Last Ordinary Seaman periode, dan weer in mijn Crampcat periode,… Als een soort buitenaards monster dat iedere keer weer van gedaante kan verwisselen.

Ik heb eens de kritiek gekregen van iemand die dat een slecht idee vond om ander al die verschillende namen te spelen.

Je moet al je verschillende stijlen naar één bepaalde stijl brengen onder één bepaalde naam waardoor je makkelijker herkend wordt onder als één identiteit, vond die persoon.

Dat kan een manier van doen zijn, maar ik heb geen één identiteit en herkenbaarheid en naambekendheid kunnen mij gestolen worden. Wat niet wegneemt dat ik wel wil dat Picturesque als Picturesque herkend wordt, en Crampcat als Crampcat, maar dat die kerel van Crampcat nu dezelfde kerel is als van Picturesque, is volkomen onbelangrijk.

En hoe meer projecten, hoe meer namen je ervoor kan verzinnen. Ik ben gek op namen en titels verzinnen.

Wie muziek zoals de jouwe maakt, kiest voor de underground. Ik veronderstel dat dit een plekje is waar je je meer dan thuisvoelt?

Ik kies voor de ondergrond omdat ik bang ben voor de bovengrond. Nee, ik luister gewoon naar wat ik graag hoor en meestal is die muziek vrij obscuur, maar of die muziek nu populair is of niet, dat interesseert mij niet zo.

Destiny’s Child vind ik ook goeie muziek, en het zijn lekkere grieten, dus zij verdienen al die aandacht.

Het is een belachelijke vraag, maar ik vind het antwoord niet belachelijk!

Waarom maak je muziek?

Omdat ik niks anders kan. En eigenlijk ben ik ook niet eens een goed muzikant. Het is triestig gesteld met mij…

Nooit bang dat je je zelf blootgeeft want je zit daar quasi naakt in de zin dat je je innerlijke gevoelens aan een publiek tentoon spreidt.

Zolang ik daar niet letterlijk naakt zit is het goed voor mij.

Ik heb het niet bepaald tegen het publiek over mijn mislukte liefdesrelaties en ze komen ook niet te weten hoeveel keer per week ik masturbeer. Dus ik laat via mijn muziek weinig te weten over mezelf aan het publiek.

De favoriete plaat aller tijden is.... En waarom?

Sjonge! Ik heb dat niet één favoriete plaat allertijden. Er zijn heel veel platen die ik heel erg goed vind. Er zijn wel platen die een heel belangrijke rol hebben gespeeld in mijn leven omdat ze mij interesse deden krijgen in muziek, zoals ‘Washing Machine’ van Sonic Youth of de titelloze plaat van Labradford. Dat zijn van die platen die mij eigenlijk muzikaal hebben gevormd.

Met wie zou je het niet erg vinden om 8 uur in een lift vast te zitten en wat zou je doen?

Met Lee Ranaldo ofzo of Jim O’ Rourke. Jim is ook zo’n monster dat telkens opnieuw van gedaante verandert. Al die verschillende dingen die hij heeft gedaan en stuk voor stuk meesterwerkjes. En technisch ook een briljant muzikant, wat mij alleen maar jaloers kan maken. Maar ik zou het liefst 8 uur met hem op café zitten dan in een lift. Alleen met Beyoncé zou ik in een lift willen vastzitten, waar het erg heet is zonder airco.

Wat mogen we van Filip Gheysen in de toekomst verwachten?

Nieuwe solowerken. Er is net een split cd-r uit van Picturesque met Temple Music. Er is voorzichtig sprake van een comeback van Karen Eliot en er zijn plannen voor nieuwe projecten met oa. Jürgen van Köhn, Tom van De Kreun en een ander experimenteel project met Bram Moony.

Daarnaast zijn er plannen om een nieuw obscuur labeltje te beginnen samen met drummer Teun Verbruggen van oa. Othin Spake, hoewel dat al een hele tijd op de lange baan wordt geschoven, en misschien zelfs een comeback van Glasvocht records.

Een speciale boodschap voor de Dark Entries-lezer?

Graag een interview met Beyoncé op Dark Entries!

Ja maar, ik ga het wel afnemen!

O, en sluikreclame: nieuwe split cd-r Temple Music en Picturesque is uit op Crypanthus

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Xtort - Nothing Is Real

Ergens in de Peelrand, verscholen tussen de industrie van Eindhoven en Noordrijn-Westfalen ligt een aandoenlijk dorpje dat Gemert heet. Daar in de buurt van de plaatselijke bib ligt een klein maar gezellig poppodium dat De Bunker heet. Het is die bunker die de genaamde ‘Piet van Hoer’ tot zijn tweede domicilie heeft verkozen. ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kasper Skullerud Værnes & Andreas Wildhagen - Troposgrafien

Het tweetal Kasper Skullerud Værnes (saxofoons) en drummer/percussionist Andreas Wildhagen spelen al een decennium lang in verschillende jazz ensembles en projecten. Het is pas sinds een paar jaar dat ze elkaar vonden als duo en in deze bezetting brachten ze in november 2018 met ‘Troposgrafien’ een eerste plaat uit. Eén ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Karakorum - Fables And Fairytales

In 2017 verscheen het eerste album “Beteigeuze” op Tonzonen Records en nu is er dan de opvolger “Fables And Fairytales”. We hebben het over de vijfkoppige Duitse prog en krautrock formatie Karakorum uit Mühldorf am Inn (bij München). De band bestaat uit een keyboardspeler, twee gitaristen, een bassist en een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fïx8:Sëd8 - Warning Signs

This CD review was translated to English by the author. You can read the translation here. Op de affiche van Amphi Festival 2019 prijkt een bijzondere naam. Op de laatste regel, in kleine letters, staat Fïx8:Sëd8, een artiest die je niet meteen op een groot festival met namen als Blutengel en Lord Of The Lost zou verwachten. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Een stadion in vuur en vlam

Rammstein, de band waarvan de groepsleden al eens graag met vuur spelen, trad deze woensdag op voor een uitverkocht Koning Boudewijnstadion. Uw reporter ter plekke was erbij en kwam er zonder brandwonden vanaf. Er was een massale toeloop voor de metalband uit Duitsland. Alle tickets vlogen in november vorige jaar reeds in minder dan een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Monocube - Substratum

Met de eerste helft van het jaar achter ons gelaten, kunnen we reeds zeggen dat ook 2019 weer een zeer mooi jaar geweest zal zijn wat het dark ambient genre betreft. De ijzersterke releases van Ashtoreth en Empty Chalice duiken ons in deze meteen voor de geest, en dan hebben we nog niet eens de tijd gehad om ons over de recente Cryo Chamber ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Timetable voor M'era Luna 2019

Zelf geven ze er niet zo heel veel ruchtbaarheid aan, maar dit jaar viert M’era Luna zijn inmiddels 20ste editie. De jaarlijkse traditie in volle zomertijd mag iedere keer dan weer een feestje zijn. Het feestje in eigen leefwereld, waar het vliegveld van het Duitse Hildesheim wordt omgetoverd tot het walhalla van de gothics en ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Dark Entries geeft weg: tickets Sewerfest.

Muzikale fijnproevers weten al langer dan vandaag dat JH De Wommel de place to be is om deviante muziekjes te ontdekken. Op de laatste dag van de zomervakantie slaan New Wave Top 100 en Pale Moon de handen in elkaar voor de tweede editie van Sewerfest. Vanaf 20 uur kan je er optredens meepikken van Diagnostic Error (EBM), Cojones Del ...

lees meer...
NIEUWS 01/07/2019 : Angels Of Liberty teaser!

De nieuwe, postume Angels Of Liberty, “Servant Of The Grail” is een feit. En ik ben redelijk enthousiast. Ik hoop binnenkort een review van dit album op deze site te kunnen presenteren maar wil u nu alvast laten kennis maken met “The Last Vampire”, het nummer dat dit album moet presenteren. En geloof me dit nummer doet ...

lees meer...
NIEUWS 29/06/2019 : Wir Kellerkinder - Everyday Is Halloween het eerste kinderboek voor kinderen opgescheept met gothic ouders!

Ik ken het, en allicht nog velen anderen met me. Ook al willen u en ik als notoire goths het eeuwige leven we worden ouder en daar komen dan - als je niet goed oplet - soms kinderen bij kijken. En die kijken met ouder worden wel eens raar op bij al dat zwart van mama of papa om van de muziek die soms door de woonkamer galmt nog maar te zwijgen. ...

lees meer...
NIEUWS 28/06/2019 : Zaterdag Dark Entries Night met Noire Antidote (witch house) en Mirexxx (dark electro)

Ze volgen elkaar in snel tempo op, de Dark Entries Nights, maar dat is uitzonderlijk. Zaterdag mogen we twee uitstekende elektronische groepen ontvangen die onlangs prachtplaten hebben uitgebracht. Noire Antidote komt uit Nederland en heeft zich in korte tijd opgewerkt tot één van de witch house-groepen die je moet gezien ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten