casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

Julianne Regan
Ik zal altijd de vrouw zijn die er van kickt om naar een dikke vette crèmekleurige maan te zitten staren
23/12/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

23/12/2010 : Julianne Regan - Ik zal altijd de vrouw zijn die er van kickt om naar een dikke vette crèmekleurige maan te zitten staren
23/12/2010 : Julianne Regan - Ik zal altijd de vrouw zijn die er van kickt om naar een dikke vette crèmekleurige maan te zitten staren
23/12/2010 : Julianne Regan - Ik zal altijd de vrouw zijn die er van kickt om naar een dikke vette crèmekleurige maan te zitten staren
23/12/2010 : Julianne Regan - Ik zal altijd de vrouw zijn die er van kickt om naar een dikke vette crèmekleurige maan te zitten staren
23/12/2010 : Julianne Regan - Ik zal altijd de vrouw zijn die er van kickt om naar een dikke vette crèmekleurige maan te zitten staren
Sinds ik bij Dark Entries terecht ben gekomen, heb ik reeds de eer gehad om vele muzikanten te interviewen naar wie ik opkeek maar deze dame is wel bijzonder.

Hoe het komt weet ik ook niet, maar de meeste van mijn helden zijn mannen maar gelukkig heb ik ook twee heldinnen in mijn leven. De ene (Nico) is morsdood en de andere staat niet graag op de voorgrond en is niet zo tuk op praten, maar voor Dark Entries deed ze het wel.

Haar naam is Julianne Regan. Ook al is ze de bescheidenheid zelve wimpelt ze een titel als gothicoon af, maar deze frontvrouw van All About Eve (later Mice, Jules + Jim en nu La Femme Verte) deed menig jongensharten sneller kloppen en tot op de dag van vandaag koester ik hun platen mooi naast die van The Sisters, The Fields of The Mission.

Dit maar om u te zeggen dat Julianne een fenomenale rol in het muziekleven (en het mijne) heeft gespeeld en voor ons praatte ze over wat was, wat is en hopelijk komt.

Dark Entries presenteert u Julianne Regan….

Hallo Julianne, onlangs verkondigde jij dat je genoeg had van de muziekindustrie. Meer dan te begrijpen, maar zou jij er allemaal aan beginnen moest je nu piepjong zijn?

De muziekindustrie heb ik al lang gelaten voor wat ze is gewoonweg omdat ik niet de persoon daar voor ben. Er zijn mensen die het fantastisch vinden om te gaan eten in prestigieuze restaurants, ik bijvoorbeeld niet….ik hou ook niet van dat eindeloos gepalaver over dit en over dat.

Ik heb ook gemerkt dat je tegenover één deftige mens negen idioten moet plaatsen, leugenaars, egomaniakke of gewoon twijfelachtige individuen.

Ik vind het dit gewoon niet waard…

Maar wat ik recentelijk probeerde te doen was gewoon de muziek vaarwel zeggen. Ik merkte vrij vlug dat ik dat niet kon, waarom ik dat wou weet ik ook niet….ik denk gewoon dat ik me maar moest realiseren dat je ook muziek kan hebben zonder dat je geconfronteerd moet worden met die business.

Moest ik nu beginnen dan denk ik dat ik het allemaal opnieuw zou doen, gewoonweg omdat ik dan 19 zou zijn en nog dat belachelijk zelfgeloof zou bezitten en ik zou me ook nog niet van het kwaad in de muziekindustrie bewust zijn.

Maar waarschijnlijk zou ik het slimmer aan boord leggen en mijn muziek on-line verkopen zonder dat ik geconfronteerd moet worden met die verschrikkelijke dingen die eigen zijn aan de muziekindustrie….

Jij was een journaliste, Julianne. Raar want muzikanten haten journalisten!

Ik probeerde een journalist te zijn. Ik ging in London naar het college maar na 6 maanden gaf ik het op omdat ik in een rock ’n rollband wou spelen.

Ik heb een paar recensies van optredens geschreven, ook van wat platen en zelfs een paar artikels maar ik was gewoon veel te aardig.

Ik kon het niet over mijn hart krijgen om iets negatiefs over iemand te schrijven.

Ook bemerkte ik al gauw dat wanneer ik een groep interviewde ik in feite zelf een rockster wou zijn.

Wil er wel bij toevoegen dat ik ook goede journalisten ken en dat ik ze niet allemaal haat, er zijn er bij die een passie hebben en ze zijn goed in hun kunnen…ik haat alleen de idioten.

Ik veronderstel dat je Everett True kent, hij was jarenlang de hoofdredacteur van Melody Maker. Die verkondigde onlangs dat de journalistiek dood is omdat iedereen op het net zelf het journalistje aan het uithangen is….

Het is net dat zo fantastisch is, vind ik.

Het betekent gewoon dat iemand die een opinie heeft het ook meteen op het net kan zetten en wij, de lezers, kunnen beslissen of we het gaan lezen of niet.

Vandaag de dag zijn het niet meer de journalisten die groepen afbreken of ophemelen: van de drie grote kranten (NME, Melody Maker en Sounds) is alleen NME overgebleven en ze hebben alle macht verloren. Ik denk dat de meeste mensen geen bal geven om wat die NME nog te zeggen heeft.

Mensen vormen nu hun eigen mening op basis van wat anderen in cyberspace te zeggen hebben.

Natuurlijk heb je ook het nadeel dat er teveel meningen zijn, of mensen die denken dat ze veel van muziek weten en de grootste onzin uitkrammen gewoonweg omdat ze een pc en internetverbinding hebben.

Julianne, jij was één van de regerende gothiconen. Hoe voelt dat aan in 2010?

Zelf vind ik niet dat de titel van gothicoon verdien. Als ik dat hoor dan moet ik aan mensen denken als Siouxsie, Nick Cave of een Peter Murphy…maar niet ik.

Ik maakte muziek die zijn inspiratie haalde uit goth, ik had gothvrienden en ik deed dingen die goth waren….maar echt in 2010 ben ik een vrouw van middelbare leeftijd die “normale” kledij draagt en die een gelukkig leven leidt en hoopt dat ze in 2012 een diploma haalt aan de universiteit, iets in de gezondheidssector.

Toen ik een jonge goth was kon ik me nooit inbeelden dat er een tijd ging komen dat ik ging stoppen met me te verkleden of mijn haar te verven….de tijd is nu aangebroken (lacht).

All About Eve was voor mij de groep voor dagdromers, mensen die weg wilden van Moeder Aarde….tenminste Julianne, zo voel ik mij als ik naar All About Eve luister.

Ja, ik denk dat je gelijk hebt. Ik was voor een zeer lange tijd een naïef meisje en ook onschuldig. Toegegeven, ik voelde mij in mijn nopjes om zo een rock ’n roll-leven te leiden maar ik voelde mij aangetrokken tot dingen zoals de ruimte, de natuur of zelfs het occulte.

Er zat inderdaad ook veel escapisme in, dat geef ik ruiterlijk toe. Toen ik ouder werd, verdween dat maar nu is dat weer terug.

Ik zal altijd de vrouw zijn die er van kickt om naar een dikke vette crèmekleurige maan te zitten staren. Ik denk dat veel mensen zo in elkaar zitten ook al moeten we iedere morgen vroeg opstaan om te gaan werken zodat we de huur kunnen betalen.

Men zei dat All About Eve goth was, en dat is ook zo maar was dat niet een vloek?

Neem nu het wondermooie album “Touched by Jesus”, ik denk dat dit album nooit een kans gekregen heeft omdat de media jullie als dat gothgroepje zagen…..

Goth is inderdaad tegelijkertijd een zegen en een vloek voor ons geweest.

Tuurlijk zaten er elementen van goth in onze muziek verweven, maar er waren ook andere dingen…soms had je bij ons folk, blues, pop of zware rock.

Ik weet nog zeer goed dat de Amerikaanse platenmaatschappij aan onze Engelse maatschappij vertelde dat ze ons niet in een hokje konden duwen, op een bepaald moment wilden die twee van ons de nieuwe Fleetwood Mac maken!

Ik denk ook dat het begrip goth groter geworden is naarmate de tijd gevorderd is. Goth is veel, dat zijn The Doors, Iggy Pop, Led Zeppelin, Bowie, Banshees, Cure, Dead Can Dance, Mission, Sisters, Garbage, Curve…..

Er zijn zoveel soorten goth en het percentage is steeds verschillend.

Siouxsie & The Banshees is bijvoorbeeld 50% goth en 50% hippy-funk.

Wat doen we met Garbage? 20% goth, 20% new wave, 20% rock, 20% electro en 20% pop!

Goth is een gecompliceerd iets en hoe je ook het draait en keert, het is geen exacte wetenschap!

Dus ja, doordat All About Eve als goth werd aanzien betekende dit ook dat er veel deuren gesloten bleven, maar er werden er ook veel geopend…neen, ik klaag niet.

Na All About Eve ging jij met een andere grote held van mij (Bic Hayes) Mice vormen.

Zo’n briljante groep en jullie heb nooit één kans gekregen…..

Het was inderdaad jammer dat Mice een flop werd. Wij maakten één album, ik hield ervan en ik ben er nog steeds blij om…ook al vind ik het jammer dat er nooit geen tweede cd van Mice gekomen is.

Ik vond dat wij op een bepaald moment de ultieme line-up hadden : Tim McTighe (briljant popschrijver, multimuzikant, fantastische bassist…eigenlijk Paul McCartney), Dominic Luckman die de drummer van Cardiacs was, ongelofelijk…

En ja, Bic die is zonder twijfel één van de meest intrigerende muzikanten waar ik met samen gewerkt heb…een verschrikkelijk creatieve mens en op gitaar gewoon een duivel.

Die drie waren echt briljante mensen, echte vrienden en mensen met wie ik graag mijn tijd heb verbracht. Allemaal voor niets. Triestig.

Je maakte het ook moeilijk voor jezelf, Julianne…daarna zat je in Jules + Jim. Geniaal is weer het woord om te gebruiken, maar jammer genoeg ook geen kat die wilde luisteren. Dat werkt toch frustrerend?

Je moet je eigen hart volgen. Het was een interessante ervaring : al de TV-optredens, op de radio komen, de platenmaatschappij die aankomt met hun grote zak geld, de overdreven sjieke dure studios, de limousine die me thuis kwam afhalen om me naar het vliegveld te brengen ook al smeekte ik hun dat ik een gewone taxi wou.

En ja, ze zijn erin geslaagd om mijn gezicht op de cover van de weekbladen te zetten, ik kwam zelfs op TV maar als je er over nadenkt bleef er geen minuut tijd meer over voor de muziek zelf.

Nu heb ik al de tijd die ik wil om me met mijn muziek bezig te houden maar die andere waarheid is ook dat er maar weinig mensen overgebleven zijn die naar me willen luisteren.

Ik weet dat het arrogant is maar van het moment dat ikzelf en mijn vrienden het goed vinden dan volstaat dat voor mij…ik moet het dan maar met die fans stellen. God, ik haat dat woord “fans” zo erg. Maar het maakt me gelukkig en dat loont de moeite….

Ik weet niet of je Jo Casters kent, een Belgisch muzikant. Die vertelde mij dat het probleem in 2010 is dat mensen niet willen luisteren….

Hij heeft gelijk. Jean-Marc (van The Weathermen en La Femme Verte) en ik zijn daar veel over bezig en wij komen ook steeds tot die conclusie.

Toen ik jonger was moest je kiezen tussen muziek en sport en ik koos muziek omdat ik niet echt sportief ben. Maar vandaag kiezen ze tussen muziek, computers, videospelletjes, DVD, Blue Ray, Pink Ray, Man Ray of wat dan ook!

Muziek heeft niet meer het belang voor de mens dat het vroeger wel had. Ik herinner mij zeer goed toen een lievelingsgroep een lp uithad dan ging ik naar de winkel om te kopen en ik speelde die dag in dag uit tot ik hem kende, tot die plaat een deel van mijn DNA was geworden ook al was het zo dat ik maar één nummertje kende. Toen kon je op het net geen stukjes horen, je kon het niet illegaal downloaden maar de anticipatie was immens.

In 2010 heeft muziek geen waarde meer, toch niet wat massaconsumptie betreft.

Degene die niet willen luisteren daar trek ik mij toch niks van aan….

Nu ben jij terug met La Femme Verte, ik veronderstel dat Jean-Marc u niet echt moest overhalen?

Moest je deze vraag aan Jean-Marc stellen dan zou die zeker zeggen dat ik goed ben in mezelf weg te steken. Of ik nu zing, iets opneem, deel uitmaak van La Femme Verte of van wat dan ook, ik zal me steeds wel ergens onder één of ander groen lampje wegsteken.

Mensen die met mij werken weten dit maar al te goed…. Het zijn ook enkel met zulke mensen dat ik wil samenwerken. Jean-Marc kent mij zeer goed, ik begrijp zelfs niet hoe hij het met uit houdt..

En Julianne is Julianne dus koos ze voor “Hurt” van Nine Inch Nails dat al onverwoestbaar werd gecoverd door Johnny Cash….

Mijn motto wat covers betreft : “Heb geen schrik van de zangers of de nummers”.

Als je een nummer vanuit een frisse blik bekijkt en indien je echt jezelf er wil in leggen dan denk ik dat je niks te vrezen hebt.

Tuurlijk, er zullen steeds mensen zijn die de versie van Johnny Cash beter vinden of gewoon het origineel zullen verkiezen, maar dit is onze cover en het moet beoordeeld worden op basis van onze verdiensten.

Het is geen enkel probleem zolang je maar de woorden gelooft die je zingt of je er mee verbonden voelt.

Heb jij die covers op La Femme Verte zelf gekozen?

Eerlijk gezegd heb ik een verschrikkelijk geheugen dus laat me even nadenken…

Als ik het me goed herinner hebben Jean-Marc en ik het over nummers gehad die we graag hoorden en vandaar uit hebben we dan een selectie gekozen. Ik herinner mij niet meer dewelke…behalve degene die ik zelf zing, die vind ik prachtig.

Er staat heel wat Belgisch talent op die cd. Ik denk aan Sam Devos of wat vond je van Raya’s versie van “Enjoy the silence”?

Ook ik hou ervan wat zij gedaan hebben, en ook wat Sophie van Dark Poem gedaan heeft. Ik weet dat wij hier in England alles ignoreren wat niet van hier is. Tuurlijk zijn ze wel geintereseerd in de Amerikanen en eventjes waren de Zweden ook in…ik heb het niet over Abba, maar meer dingen zoals The Cardigans.

Het Verenigd Koninkrijk denkt vandaag nog dat ze belangrijk zijn, dat vind ik wel plezant…zo’n arrogantie dat die hebben!

Het is schandalig dat ze niet wat verder kijken dan hun neus lang is en niet eens gaan piepen in de tuinen van hun buren want in België groeien er heel wat mooie muzikale bloemen hoor!

Ik vraag het aan iedereen, dus ook aan mijn heldin.

Wat is jouw favoriete plaat aller tijden, Julianne?

Zo’n moeilijke vraag. Gewoon één liedje? Dit is moeilijk, moeilijk, moeilijk!

Laat me nadenken, ik ga er eentje uit mijn jeugd nemen : “Waterloo Sunset” van The Kinks, dat is een perfect popliedje.

Een speciale boodschap?

Als je het nog kan lezen voor het jaar voorbij is: zalig kerstfeest!

Ik wilde dat gewoon eens zeggen maar ik hoop dat 2011 voor iedereen een goed jaar wordt.

Ook veel muzikale ontdekkingen in 2011 en zoals Shakespeare zei: 'If music be the food of love, play on'... In today's language, 'Music feeds love, so don't stop playing it!' x x x

Julianne Regan wou ons ook nog iets meedelen, en voor haar doen we alles.

Misschien kennen jullie Cardiacs. Dit is een Britse band die meer dan twintig jaar progrock met een gothictintje maakte en meer dan eens aangehaald werd door John Peel als één van zijn lievelingen.

De oprichter van deze geniale groep, Tim Smith, werd onlangs het slachtoffer van een hartaanval maar deze muzikant kan zijn medische kosten niet betalen en leeft op de grens van de armoede. Een van zijn medemuzikanten Bic Hayes (die met Julianne in Mice zat) heeft een cd opgenomen waar ook Julianne heeft aan meegewerkt en de bedoeling is om Tim te helpen bij diens medische kostenplaatje. Info vindt u hier.

Dark Entries dankt volop Julianne regan voor dit prachtig interview die toch een special licht op deze zeer invloedrijke vrouw die wel tot de verbeelding sprak van één ieder die zich bezig hield met goth.

Ook zou ik ten zeerste mijn dank willen betuigen aan zowel Sam Devos en Jean-Marc Lederer die het mogelijk maakten dat ik een interview kon afnemen met mijn heldin. Dank u, jongens!

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
NIEUWS 27/06/2022 : Sinner’s Day Summer 2023, de eerste namen!

Ja u leest dit goed, de 2022 editie is nog maar net afgelopen en de organisatie gooit nu al een reeks namen voor onze voeten voor volgend jaar en struikelen zult u. Op deze affiche heel wat exclusiviteiten voor 2023; Project Pitchfork, Modern English, When In Rome, Corpus Delicti, Tyske Ludder, Golden Apes, NNHMN, Dorsetshire, Solor Dolorosa, ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...