casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

707 items

   

Leather Strip
Als je in dit wereldje iedereen een plezier doet behalve jezelf dan kan je er zeker van zijn dat het eindresultaat brol zal zijn.
21/11/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

21/11/2010 : Leather Strip - Als je in dit wereldje iedereen een plezier doet behalve jezelf dan kan je er zeker van zijn dat het eindresultaat brol zal zijn.
21/11/2010 : Leather Strip - Als je in dit wereldje iedereen een plezier doet behalve jezelf dan kan je er zeker van zijn dat het eindresultaat brol zal zijn.
21/11/2010 : Leather Strip - Als je in dit wereldje iedereen een plezier doet behalve jezelf dan kan je er zeker van zijn dat het eindresultaat brol zal zijn.
21/11/2010 : Leather Strip - Als je in dit wereldje iedereen een plezier doet behalve jezelf dan kan je er zeker van zijn dat het eindresultaat brol zal zijn.
21/11/2010 : Leather Strip - Als je in dit wereldje iedereen een plezier doet behalve jezelf dan kan je er zeker van zijn dat het eindresultaat brol zal zijn.
Onlangs verscheen bij Alfa Matrix de nieuwe dubbel cd van Leather Strip waarvan één schijfje de soundtrack van “Dark Passages” werd. Ondertussen werd ook bekend gemaakt dat onze zusterorganisatie BodyBeats op 23 april deze Deen te gast heeft, een dubbele reden dus voor Dark Entries om deze sympathieke mens eens te gaan opzoeken.

Beste Claus, je zit nu reeds dan twee decennia in de muziekbiz….das nogal een lange tijd zeg!

Ik weet het, ik ben een oude vent aan het worden. Maar toch moet ik zeggen dat ik me nog nooit zo goed heb gevoeld en bovendien zit ik vol inspiraties. Zolang het zo blijft is daar dus niks mee en ik hou zowel van cd-opnames als van hetgeen ik op een podium uitsteek.

Nadat mijn label in de problemen zat en ik te kampen kreeg met depressies verdween ik zo’n vijf jaar van het toneel. Ik heb in die tijd als de dingen enigszins leren relativeren en al die professionele beslommeringen niet zo persoonlijk op te vatten.

Ik ben er altijd geweest omdat ik een zeer grote liefde had voor de muziek en zijn underground, ook al duurde het ettelijke jaren vooraleer ik inzag dat al de moeite en pijn die het kost, allemaal de moeite loont.

Als ik die jaren moet samenvatten dan komt het er op neer dat ik steeds in mezelf ben blijven geloven en alle beslissingen zelf nam, en men nooit iets aantrok van anderen die het beter dachten en denken te weten.

Als je een publiekelijk figuur bent moet je leren aanvaarden dat iedereen wel een opinie over je heeft, en ik heb daar niks op tegen…het enige wat sommige zouden mogen leren is dat er zoiets als respect bestaat.

Maar goed, veel reden tot klagen heb ik nu ook weer niet want in mij zit nog steeds dezelfde droom die ik als 14-jarige had toen ik wat op mijn Moog zat te tokkelen.

Jij had het al over die muziekindustrie, hoe kijk jij tegen al die veranderingen op?

We moeten eerlijk blijven en zeggen dat het internet veel om zeep geholpen heeft, wees daar maar zeker van. Een andere waarheid is natuurlijk ook dat het voor andere nieuwe artiesten heel wat deuren heeft geopend.

Het grootste probleem blijft natuurlijk ook dat door het net er een heleboel labels zijn die van de kaart geveegd werden en daardoor is het voor bepaalde groepen quasi onmogelijk geworden om nog een platendeal uit de wacht te slepen, en dat is tot op de dag van vandaag het grote probleem.

De weinige labels die vandaag nog bestaan worden gerund door mensen die een passie voor muziek hebben, het voordeel dat je hier door hebt is natuurlijk dat je wel zowel eerlijke bands als eerlijke labels hebt, en voor deze mensen blijft het zeer belangrijk dat je de releases blijft kopen.

Zonder deze eerlijke mensen is het afgelopen voor iedereen en ik denk dat iedereen dat maar eens in zijn hoofd moet prenten. Zowel wij als de labels hebben elk van jullie hard nodig om de muziek te blijven uitbrengen.

En dan is er nog het nieuw talent, ook die hebben de labels even hard nodig net zoals wij de idioten uit de Middeleeuwen….

Over die middeleeuwen gesproken, toen jij de eerste stappen in de muziek zette op Zoth Ommog, had jij hetzelf ooit gedacht dat je nog in 2010 geinterviewd ging worden?

Tot op vandaag gebeurt het dat ik elke dag mijn releases in mijn handen hou net alsof ik ze voor de eerste keer zie. Ik hou nog steeds als een 20-jarige jongen de brief van Talla vast waarin ze schreef dat ze het zag zitten om met ons in zee te gaan en niks op deze wereld kan dit gevoel evenaren, geloof me.

Ik bezit nog steeds diezelfde passie als toen en ik heb nog steeds de behoefte om muziek te maken, en ja hoor….ik besef maar al te goed hoe gepriviligeerd ik ben dat ik na al die jaren terug kan kijken op een ruime fanbasis en ik weet dat lang niet alle artiesten dat hebben en daarom ben ik al die fans enorm dankbaar.

In al die jaren was de electronica jouw bondgenoot, heb jij nooit de drang gehad om eens iets volledig anders in elkaar te boksen?

Eigenlijk niet neen. Toen ik nog op school zat waren er een heleboel van die leraren die op me neerkeken en me uitscholden dat ik nooit iets in mijn leven zou bereiken, ik was enkel goed genoeg om bij het huisvuil te worden gezet. Ik trok er mij niks van aan en voor ik het wist had ik mij een Moog-synthesizer aangeschaft.

Na een paar weken had deze jongen hier zijn eerste nummer “Dreaming” gecomponeerd en ik zweerde bij mijzelf dat ik die smeerlappen en mezelf ging tonen dat ik wel iemand was. Het veranderde mijn leven en plots was er wel sprake van trots, liefde en hoop in mijn leven. Wat kon ik nog meer van dit leven verlangen?

Jij bent een Deen, Claus, maar ik veronderstel dat Leather Strip niet echt tot de Deense muziekscene behoort.

Oh, ik heb het al jaren geleden opgegeven om tot de Deense muziekscene te behoren. De meeste van mijn luisteraars wonen in andere landen.

Er is een zeer kleine electronische scene hier en het blijft fantastisch om daar concerten voor te geven omdat ik weet dat die mensen er echt om geven en het is bij manier van spreken je eigen familie die daar staat.

Als je dit zit te lezen heb ik reeds in Copenhagen gespeeld met bevriende acts als Nattefrost, en Neotek of Epic Typo op een festivalletje dat ”Danish Synth Festival” heet en we verwachten zo’n 2 à 3000 man dus dat is wel in orde.

Wat ik zo fantastisch vind aan Leather strip zijn de titels van uw nummers. Directe one-liners die je heel je leven herinnert!

Bedankt. Ik veronderstel dat dit een erfenis is van mijn vader want die zat in de marketing en de commerciële wereld. Ik denk eigenlijk nooit over de titels op voorhand na, pas als ze op cd moeten verschijnen dan begin ik erover te piekeren.

Uw laatste cd noemt “Seasons change, I don’t” en als statement kan dat ook wel tellen vind ik….

Tja, net als vele van mijn nummers is dit inderdaad een zeer persoonlijke bedoening geworden. Als je mijn leeftijd bereikt zijn zulke dingen normaal veronderstel ik. Het is normaal dat je over dingen eens begint na te denkt en de film van je leven begint af te draaien en daar gaat dat nummer en de albumtitel over.

We moeten niet echt als persoon veranderen, het enige wat we nodig is hebben is een nieuw laagje. Zo voel ik mij, hier ben ik, de vlam zal wel brandend blijven ook als ik er niet meer ben…

Ik denk ook wel dat je trouw gebleven bent aan jezelf…het lijkt logisch maar in de hedendaagse wereld is het dat niet…

Nog eens bedankt. De bedoeling van Leather Strip bestond er net in dat ik er wou mee stoppen om andere mensen een plezier te doen. Iedereen werd op zijn wenken bedient behalve ikzelf.

In de jaren ’80 ging ik solo en dat was voor mij een punt waarop ik besloot dat ik enkel muziek wou maken die ikzelf wou doen. Toen ik de demo van “The pleasure of penetration” opstuurde zat daar zelfs een brief bij waarin ik verklaarde dat ik enkel voor een label wou tekenen indien zij mij 100% artistieke vrijheid beloofden, en dat ging van muziek tot de artwork.

Er waren mensen bij die mij zegden dat ik krankzinnig was en op zo’n manier naar een deal kon fluiten maar na twee tapes te hebben opgestuurd had ik de week daarop al een brief met aanbiedingen. Sindsdien is dat steeds het eerste punt geworden wanneer ik iets onderteken.

Dat betekent niet dat ik geen kritiek kan verdragen of dat je mij geen goede raad mag geven hoor, maar ik wil wel het laatste woord over mijn muziek. Als je in dit wereldje iedereen een plezier doet behalve jezelf dan kan je er zeker van zijn dat het eindresultaat brol zal zijn.

De passie komt steeds vanuit jezelf en als je al je talent daarin verwerkt dan zullen meer mensen respecteren wat je doet, en uiteindelijk zul je jezelf ook nog respecteren. Vele mensen die in de business zitten weten niet wat trots betekent, maar dat is mijn probleem niet.

Bij de laatste cd is er ook nog eens de soundtrack van “Dark passages” bijgevoegd. Als ik het goed begrepen heb is het steeds je droom geweest om een soundtrack uit te brengen, niet?

Eigenlijk was dat een droom nog voor Leather Strip bestond. Dus ja, toen ik op een dag een mail binnenkreeg waarin men mij vroeg om de soundtrack te doen voor een film was ik een zeer gelukkige jongen.

Bovendien had ik al de tijd die ik maar nodig had, en ik bent echt wel trots op “Dark passages” en ik kan niet wachten tot ik het eindresultaat van de film te zien krijg.

Ik ben een echte liefhebber van soundtracks en ik hoop dat ik nog meer aanbiedingen van dit allooi krijg, zelfs muziek voor theaterproducties zou ik zien zitten.

Die liefde ging zelfs zover dat je een soundtrack schreef voor een onbestaande film….

Klopt, dat was “Serenade for the dead”.

Nooit zelf één willen regiseren?

Neen, eigenlijk niet want ik denk dat ik veel te vriendelijk zou zijn met de acteurs en na een paar uur zouden zij het zijn die gaan bepalen hoe de film er zou uitzien.

Ik heb wel ooit eens de droom gehad om in één te spelen, dat wel. Ik zou maar al te graag zo’n moordenaar spelen en vandaag heb ik er de ideale kop voor. Ik zou echt een massamoordenaar kunnen zijn en ze hebben niet eens make up nodig!

Hmmm, de laatste cd deed mij herinneren aan “Theme from great cities” van Simple Minds. Niet muzikaal dat niet, maar zo’n sfeer waarin alle hoop weg is….je weet wel : alles is om zeep en de muzikant registreert dat…

Sorry, maar ik ga hier niet met akkoord want ik vind wel dat er hoop in de nummers zit. Maar ik luister niet met jouw oren dus ik respecteer jouw opinie. Ook al weet ik van mezelf dat ik heel wat nummers schrijf die over de donkere zijde van ons leven gaan, maar dat zit in ieder van ons. Ik neem het ook vaak op voor de zwakheden die we met ons mee dragen, ook de kracht van het vergeven.Toch wel even zeggen dat “Dark passages” geen persoonlijke nummers zijn, want het is de soundtrack van een film.

Wanneer ik Leather Strip bezig hoor dan merk ik dat daar een mens bezig is die totaal opgaat in zijn muziek.

Ik ga volledig op in mijn muziek, mijn vriend. Ik leef en adem muziek en dat zal nooit stoppen.

Zo’n vriendelijke mens en toch blijf je erbij dat je alleen wilt musiceren!

Ik ben wat men noemt een vriendelijke beer maar als je iemand kwetst van wie ik hou of zelfs als je mij kwetst dan ben ik niet meer zo’n vriendelijke mens.

Ik hou ervan om met anderen te werken, ik hou ervan om remixes te doen voor anderen of gewoon naar de muziek van andere muzikanten luisteren.

Maar wat Leather Strip betreft weet ik dat er maar één mens kan doen wat ik wil en dat ben ikzelf. Het schrijfproces is veel te persoonlijk en de nummers moeten ook klinken zoals ik dat wil. Ik weet het, dit is alles zeer egocentrisch maar ik kan het ook niet verhelpen….

Sommige haten die vraag maar ik stel ze steeds : uw persoonlijke favoriete plaat…

En toch is het zeer simpel om er op te antwoorden : “Black celebration” van Depeche Mode. Je kan stellen dat dit album het zaadje is van wat later Leather Strip werd. Destijds had ik er geen idee dat dit zo zou worden maar deze cd had zo’n immense impact op mij, en het is eigenlijk nu pas dat ik zie hoe deze plaat zo’n rol gespeeld heeft in het werk van Leather Strip. Op die cd vind je geen enkel zwak nummer, het is de perfectie zelve. Moest deze plaat niet bestaan zou er een mogelijkheid zijn dat Leather Strip nooit bestaan zou hebben. Ik hoop dat ik ooit in mijn leven hun dat eens persoonlijk kan vertellen.

En binnenkort sta jij in Antwerpen….wat kunnen we verwachten?

Juist, ik ben al verschillende keren geboekt voor 2011. Ze zullen krijgen wat ze willen, wat nieuw werk maar ook de oudjes worden niet vergeten. Deze keer zullen het goede deel van mijn persoonlijkheid zien, de huisvader.

Op het podium zul je ook Kurt kunnen zien die een getraind pianist is maar ik kon hem overtuigen om mijn keyboardspeler te zijn. Het is niet meer dan normaal eigenlijk want Kurt is sinds 1994 het onzichtbare groepslid en ik wil dat hij die rush eens voelt om voor een bende mensen te spelen.

Mijn shows moeten plezant zijn en ik wil dat mensen er een feest van maken.Ik hou ervan op het podium te staan en al die gelukkige gezichten te zien.

En iets speciaals voor de lezers?

Bedankt Dark Entries, het is echt een magazine dat veel betekent. Ik wens jullie allemaal een zalige kerst toe en de beste wensen voor 2011.Blijf de groepen steunen en ik hoop dat jullie naar me komen kijken als ik op een podium sta. Knuffels vanuit Denemarken.

Leather Strip

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Fischer-Z - Swimming In Thunderstorms

27 december viert John Watts zijn vijfenzestigste verjaardag, maar dat belet hem niet om met zijn band Fischer-Z nog muziek te maken. Voor deze gelegenheid koos Watts voor een ruimere bezetting en laat zich omringen door vier doorwinterde muzikanten. Inmiddels is ‘Swimming In Thunderstorms’ het twaalfde studioalbum van deze toch ...

lees meer...
CD BESPREKING : Siavash Amini - Serus

Iraniër Siavash Amini is momenteel zowat de rijzende ster in de dark ambient wereld die ons om de haverklap met nieuw (én sterk) materiaal verblijdt. Zijn laatste album Serus is een ode aan de nacht geworden. Niet bijster origineel in het dark ambient genre horen we u al denken, maar Amini is clever genoeg om niet in clichés ...

lees meer...
CD BESPREKING : Techniques Berlin - Breathing

Geef toe, wat zou je als band met de naam Techniques Berlin en met dit artwork anders kunnen maken dan minimal synthpop? Techniques Berlins sound zit wat tussen minimal synthwave en synthpop in en ze komen trouwens helemaal niet uit Berlijn maar uit Toronto, Ontario, Canada. Bij het horen van dit album moet ik heel vaak denken aan oude ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2019 : Dead Man's Hill opent 1ste dag Porta Nigra 2020.

Het zijn drukke tijden voor Bart Piette, niet alleen verschijnt er binnenkort een eerste langspeler van het anarchistische new wave collectief Donder, Hel & Hagel; tevens haalt hij samen met levensgezellin Els de didgeridoo boven om overal te lande als Chrysopa Occulta op te treden, in het achterhoofd zijn ze dan nog eens met Kinderen ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2019 : Orryelle treedt dit jaar nog 1 keer op in Antwerpen, en doet dit niet alleen!

We steken het bij Dark Entries niet onder stoelen of banken dat we fan zijn van het duo UrZon & Orryelle. We zagen ze voor het eerst tijdens de tweede editie van Trouwfest, en onlangs waren ze nog het onbetwiste hoogtepunt van Sewerfest. Daartussen zagen we het duo nog samen aan het werk met Chrysopa Occulta (oftewel Bart en Els van Kinderen ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2019 : Tones On Tail met zeldzaam live materiaal present op youtube.

Tones On Tail was een Bauhaus offspring die naast bassist en voormalig Bauhaus roadie Glenn Campling ook ex Bauhaus leden Daniel Ash en Kevin Haskins in de gelederen telde. Diezelfde Glenn Campling zette recente zeldzame live clips online, die in 1984 in Schotland (Glasgow) op vhs werden opgenomen. Campling startte recent trouwens ook een ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Puce Mary - The Drought

We dachten eerst dat het om een schrijffout ging toen we onlangs bij de promomail aangaande Puce Mary’s ‘nieuwe’ album The Drought als releasedatum 5 oktober 2018 zagen staan. Dit was tot nog toe enkel een digitale uitgave, sinds april 2019 is dit album van het Deense wonderkind ook verkrijgbaar op cd en vinyl. Ik ...

lees meer...
NIEUWS 14/09/2019 : Het wordt een drukke herfst bij Wool-E !

Release 5 Oktober: Donder, Hel & Hagel - Lang Genoeg Beleefd Geweest CD (Wool-E Discs) 2 punkers & een hippie, 2 hippies & een punker... 3 anarchisten quoi, volleerd in het schenenschoppen en het omverblazen van heilige huisjes. 20 jaar in diverse bands die het deden met ska, punk, hardcore, electro, (neo)folk, darkambient industrial ...

lees meer...
NIEUWS 14/09/2019 : Salad Daze Tour brengt Wayne Hussey naar Retie

Dark Balloon als organisatie is er in geslaagd een iconische naam richting Retie te brengen. Wayne Hussey, grootgebracht in de gouden tijden van The Sisters Of Mercy, om later samen met Craig Adams The Mission op te richten. Verantwoordelijk voor groot geworden albums als First And Last And Always en God’s Own Medicine. Pionier van ...

lees meer...
CD BESPREKING : von Stroheim - Love ? Who Gets Love ?

Mogen we hierbij de stelling bevestigen dat film en muziek perfect kunnen samengaan zonder dat het een soundtrack is ? Zo we denken van wel, want het Brussels gezelschap von Stroheim wist zijn naam te ontlenen aan de Oostenrijkse filmregisseur, acteur en scriptschrijver Erich von Stroheim. Bij cinefielen ongetwijfeld gekend als ‘the ...

lees meer...
FOTO'S : The Spiritual Bat - @ Le Garage Luik, 06/09/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Sewerfest (31/08/19, De Wommel, Wommelgem) - Een traditie om in ere te houden.

De allerlaatste dag van de zomervakantie afsluiten met Sewerfest, het begint een leuke traditie te worden. Voor de tweede keer vond dit gezellige DIY festival, georganiseerd door de mensen achter de New Wave Top 100 fuiven en Pale Moon, plaats in de Wommel. Vorig jaar was het het geval met Psychic Krist Kastrator, ook dit jaar werd een ...

lees meer...
FOTO'S : And One - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Peter Hook and the Light - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...