casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

Samy Birnbach
Weet je, nu ik daar over nadenk zou ik durven te beweren dat iedere plaat staat voor een periode uit ons leven.
21/10/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

21/10/2010 : Samy Birnbach - Weet je, nu ik daar over nadenk zou ik durven te beweren dat iedere plaat staat voor een periode uit ons leven.
21/10/2010 : Samy Birnbach - Weet je, nu ik daar over nadenk zou ik durven te beweren dat iedere plaat staat voor een periode uit ons leven.
21/10/2010 : Samy Birnbach - Weet je, nu ik daar over nadenk zou ik durven te beweren dat iedere plaat staat voor een periode uit ons leven.
21/10/2010 : Samy Birnbach - Weet je, nu ik daar over nadenk zou ik durven te beweren dat iedere plaat staat voor een periode uit ons leven.
21/10/2010 : Samy Birnbach - Weet je, nu ik daar over nadenk zou ik durven te beweren dat iedere plaat staat voor een periode uit ons leven.
Mooie liedjes duren niet lang, maar in het geval van Samy Birnbach wel. Reeds decennia lang is Samy één van mijn grote helden die me even lang heeft weten te ontroeren met de mooiste muziek die ik me maar kan inbeelden : Minimal Compact.

Met knikkende knieën ging ik op weg naar de grote mijnheer om te vragen of hij het zag zitten om samen met mij zijn carriere te overlopen. Hij keek in mijn ogen en zei “Of course!”.

Samy, samen met Malka en Berry richtte jij Minimal Compact op. Waar gebeurde dit, in Amsterdam of Tel Aviv? En waarom ging jij naar Nederland?

Wij verlieten Tel Aviv als een stel vrienden en Berry was de enige professionele muzikant. Hij leerde Malka hoe ze wat akkoordjes op haar bas moest spelen, ik zong thuis voor mijn plezier.

Op dat moment was Rami Fortis het vriendje van Malka en die leerde zelf hoe hij gitaar moest spelen. Wij waren echt op zoek om concerten te zien van mensen waar we van naar opkeken en dat was niet zo evident in een land als Israel dat een vrij conservatieve smaak had.

Wou je naar een optreden dan kon je naar Eric Clapton of Elton John, maar dat was het….wij verveelden ons daar echt te pletter! Ik was verantwoordelijk voor het schrijven van de nummers en wij stampten de eerste punkplaat in Israel uit de grond.

Dat was samen met Rami in 1978, de groep heette Plonter en is verkrijgbaar op CBS Israel. Fortis was echt een wildebras en totaal verkeerd begrepen in Israel, dus voor hem was het moeilijk om ergens te spelen want men had een grote vrees voor diens reputatie.

Hij werd daar helemaal gefrustreerd van en wij hadden vrienden in Amsterdam die ons voorstelden om naar ginder te gaan. Men vertelde ons over de Paradiso en de Melkweg waar elke week interessante concerten waren, en zo besloten we in 1980 om naar Amsterdam te verhuizen.

Dat was in mei 1980…de week waarin Ian Curtis zich ophing. Berry, Malka en ik zaten samen op een kleine flat en het enige dat we daar hadden was een Sony dubbeldeck waar we ons eerste demootje met opnamen. Dat werd het nummer “Creation is perfect” (I am a camera) naar een gedicht van Bob Kaufman, één van de eerste dichters uit de Beatgeneratie waar ik echt van hield.

“To get inside” kwam daar ook op, maar eigenlijk was het niet de bedoeling om een groep te gaan oprichten hoor, het was Dick Polak van de legendarische groep Mecano die ons trachtte daartoe te overhalen.

Diezelfde Dick had trouwens ook een platenlabel dat Torso heette en die stelde voor om een single op te nemen op zijn label. Op dat moment zat er ook een vriend van mij, Marc Hollander, in Brussel en die nodigde mij uit…en op dat moment wist ik helemaal nog niet dat hij zijn eigen label Crammed opgericht had.

Toevallig had ik die demos meegenomen om ze hem te laten horen en zowel hij als zijn vrouw Veronique waren er wild van en ze stelden ons voor om een single op te nemen.

Dick Polak stelde ons voor aan een drummer en voor we het wisten was “Statik’ Dancin’” geboren. Wij hadden 3 nummers en in de studio zaten Marc en Dick die alles produceerden en ook meespeelden.

Corry Bolton die bij Mecano zat zorgde ook voor wat extra keyboards en gitaar. Voor we het wisten zaten er nog twee andere drummers bij : Peteja van de Mick Ness Group die op Torso zat had een zeer speciale drum uitgevonden had.

Weet je, James Murphy van LCD Soundsystem blijkt een zeer grote fan te zijn van dit nummer en hij vroeg mij hoe die drums tot stand gekomen zijn, en ik heb het hem allemaal mooi uitgelegd.

Die andere drummer was Stefan die bij een groep zat die Called Des Airs heette, die hebben ooit een EP uitgebracht op Crammed Discs. Nu is Stefan manager van Taraff de Hidouks.

De atmosfeer zat goed en we besloten om nog twee nummers op te nemen en voor we het wisten zaten we met een mini-lp in plaats van met een single.

Maar goed, zowel Berry, Malka en ik dachten dat we dit gewoon voor de gein zouden doen en toen kwamen plots al die positieve reacties en het enige wat we dan nog nodig hadden was een echte drummer!

Dick’s vriendin, Bea die ondertussen overleden is stelde ons voor aan Max Franken. Die had ook alles zelf geleerd en het was ook bedoeld als iets kortstondig maar het duurde zeven jaar! En zeven albums lang….

Heb ik het juist voor dat jullie de eerste waren die wave met wereldmuziek mengden?

Dat is juist. Zeker omdat wij zelf uit het Midden Oosten kwamen, ook al was de wereldmuziek slechts een gedeeltelijke invloed.

Berry was geboren in Turkije en Fortis heeft een Iraakse moeder, dus eigenlijk was het niet meer dan logisch dat wij wereldmuziek in ons geluid integreerden, ook al was dat nooit echt de bedoeling geweest.

De enige groep die dat ook deed bij mijn weten was de Engelse groep C Cat Trance.

Nu zou dat onmogelijk zijn, Samy

Inderdaad, maar toen had je ook de post-punklabels, mensen die iets te zeggen hadden en niet naar één of andere muziekschool gingen, mensen namen gewoon meer risico’s.

Wij hebben alles stap per stap geleerd en het was vooral de frisheid en het enthousiasme dat ons staande hield. Nu is het anders : je moet het op je eerste plaat doen, heb je geluk dan heb je tijd tot je tweede, je hebt gewoon geen tijd om je te ontwikkelen.

België speelde ook een groot deel in je leven….

Ja, zoals ik het vertelde gebeurde dat met Max Hollander. In 1984 besloten wij om van Amsterdam naar Antwerpen te trekken. Dat was na onze eerste lp “One by one”.

Daarna kwam “Deadly Weapons” uit waarvan het meeste geschreven werd in Amsterdam, maar toch opgenomen in Brussel. Het werd een vrije donkere plaat die onze klassieker “Next one is real” bevatte en we besloten om in Brussel te blijven.

Eigenlijk was dat één van de betere periodes uit ons leven. Iedereen werd verliefd op iemand, wat later uitdraaide in hun echtgenoten en echtgenotes.

Ergens was de sfeer in Brussel minder drukkend en dat resulteerde in “Raging Souls”…dat moet de meest romantische plaat zijn die we ooit deden!

Weet je, nu ik daar over nadenk zou ik durven te beweren dat iedere plaat staat voor een periode uit ons leven.

Was die romantiek ook te vinden binnenin Crammed Discs, soms lijkt dat de gezellige grote familie….

Ja en neen. Er was liefde dat is zeker, maar soms ook het tegenovergestelde. Dat is iets menselijks want er waren hevige interne conflicten en gevechten tussen onszelf, of met het label…in 1988 zijn we niet voor niets gesplit.

Jullie deden ook een sessie voor John Peel, raar dat dit geen deuren in England heeft geopend.

Ja, maar die sessie was niet echt in ideale omstandigheden, Berry zat vast in een gevangenis in Israel en we zaten net 20 uur op een vliegtuig dat van Japan kwam, we deden daar een toernee met The Honeymoon Killers…in 1984 was dat.

We hadden een jetlag en niet echt in goede vorm, dus die Peel sessie : dat was inblikken en wegwezen! Eerlijk gezegd was die sessie voor John Peel niet goed.

Ik mis die man zo erg, die stem was een vaste waarde op de BBC World Service en hij had zo’n ruime smaak en zonder hem zouden veel muzikanten het niet gemaakt hebben!

Niemand kan hem vervangen, zonder John Peel zou ik zelfs nooit DJ Morpheus zijn geworden!Soms kan iets raars uitdraaien.

Wij zaten in 81 nog in Amsterdam toen de mini-lp “Statik Dancin’” uitkwam maar niemand in Nederland die ons ook maar wou bespreken!

De eerste die dat wel deed was Richard Cook die later de grote man van Wire-magazine werd en ook zo’n beetje vandaag als een jazzguru gezien wordt. Hij was de eerste die ons een positieve bespreking in de NME gaf…een week later zag Oor dat ook en ze stuurden een journalist en een fotograaf op ons af!

England…als je niet van daar bent of uit Amerika mag je het gewoon vergeten ginder. We hadden wel positieve besprekingen en in 1984 stonden we wel in de ICA in London, maar daar bleef het bij….

Nu ja begin volgend jaar gaan ze op Cherry Red een compilatie uitbrengen van Minimal Compact….

Sommige zullen akkoord gaan, andere niet…maar voor mij was “The figure one cuts” het beste dat jullie ooit gedaan hebben…

Ja, iedereen heeft blijkbaar een andere favoriete Minimal Compact-plaat, maar als ik die reacties op mijn Facebook en op mijn My Space zie dan doet me dat iets.

Ook van jonge mensen die ons ontdekken, ook dat doet deugd.Onze laatste lp werd uiteindelijk de liveplaat. Live werden wij sterker en sterker en er kwam meer volk op af.

Zelfs de regisseur Wim Wenders was een grote fan van ons en die gebruikte “When I go” voor zijn “Die himmel über Berlin”-film.Ook al was bij ons de spanning steeds te snijden, maar er was wel creativiteit te vinden.

Op een bepaald moment veranderde dat en tijdens de rehearsals merkten we dat we niet in staat waren om met iets nieuws te komen en dat was voor mij een teken dat het gedaan was.

Mensen die niet wisten wat er in de groep gaande was, zeiden dat we krankzinnig waren, maar we voelden dat er tussen ons geen band meer was, maar al bij al….zeven albums op zeven jaar tijd, het was plezant zolang het duurde

Hoe voelde dat einde aan, Samy?

Een echtscheiding, ik was er echt totaal van in de put. Maar ik voelde dat we zo niet verder konden…. Het enige wat er op zat was aan iets anders beginnen.

Ik werkte aan mijn hommage voor de poezie op “When God was famous” samen met Benjamin Lew dat trouwens de tiende Made To Measure werd. Op dat momenten zaten Berry en Fortis samen met Foreign Affair.

Iemand zei mij ooit dat jullie in Israel supersterren zijn….

Tja, Minimal Compact worden inderdaad aanbeden in Israel en men ziet ons daar als culturele helden, wij zijn ook de enige groep ginder die iets deden zonder toegevingen te doen, en wereldwijd zijn wij toch een beetje bekend. Berry en Fortis hebben een dozijn soloplaten gemaakt en waren ook betrokken in allerlei projecten.

Berry is zonder twijfel één van de grootste sterren in Israel, maar dat is lokaal want hun cd’s zijn in het Hebreeuws gezongen. Maar het heeft hun geen windeieren gelegd toen zij besloten om daar te gaan wonen.

Malka en Max vind je terug bij Githead en zij hebben drie cd’s uitgebracht. Ze doen dat samen met Colin Newman, de man van Wire en Malka’s echtgenoot.

In Israel was er een grote vraag voor een reünieconcert en de eerste deden we in 1991. Nadien is er in 2003/4 een box uitgekomen op Crammed Discs, “Returning Wheel” was dat. Daarop vond je alles van remixes tot een 80 minuten durende documentaire. Wij deden daarna terug wat shows in Israel, Brussel, Hasselt en Amsterdam.

Het laatste concert wat we deden was in 2005 in een park in Parijs, dat was samen met LCD Soundsystem en het regende dat het goot maar toch bleven de mensen verder dansen!

Twee jaar terug werd ik 60 en ik vroeg de groep om het nog eens te doen en die concerten waren op 24 uur uitverkocht nog voor het bekend gemaakt was, en er kwamen nog twee er bij.Volgend jaar wordt Max 60 in September, wie weet….

Nu doe jij Morpheus Secrets, wat betekent die groep in het leven van Samy Birnbach?

Ik ben zeer blij dat ik kan werken met David, Serge, Gabriel en Stephan. Het zijn allemaal muzikanten die voor hun muziek leven zonder dat ze zich een attitude gaan aanmeten.

Ik ga je de details besparen maar ik heb een verschrikkelijke periode gekend met Penelopes. Vorig jaar kwam de cd uit “Priceless concrete echoes” op Citizen Records en het was echt balen…spijtig dat ik daar mijn tijd in heb gestoken.

Stephane heeft een platenwinkel in Brussel en ik vertelde hem mijn verhaal, hij wist wie Minimal Compact was en hij overtuigde me om mensen te vinden en een groep te beginnen….

Het rare is wel dat je set uit nummers bestaat van Minimal Compact. Is dat iets tijdelijks? Ik bedoel is dat niet gewoon omdat je er nu geen andere hebt?

Een vriend van mij wist van dit dilemma :ga ik nu twee jaar wachten en werken aan nieuw materiaal of gaan we gewoon het oude brengen?

Hij zei me : genoot jij van die nummers die je deed tijdens de Minimal Compact-reunie van 2003/2005? Vind je dat de songs achterhaald zijn?

Ik antwoordde hem natuurlijk dat dit niet zo was en dat de nummers nog zeer veel voor me betekenden. Het zijn tijdsloze klassiekers en ik ben er nog steeds trots op.

Maar je hebt toch gemerkt, Didier, dat de arrangementen bij Morpheus Secrets anders waren dan bij Minimal Compact?

Morpheus Secrets klinkt meer rock en minder wereldmuziekachtig. Ergens zelfs meer dynamisch dan Minimal Compact…. Naast Minimal Compact doe ik ook nog drie nummers van het Penelopes-album, te weten : "Saved", "Stuck in lala land" en "Long black fly".

Ik doe ook nog “Crackin’ up first time live” een nummer dat in 2007 in Frankrijk uitkwam en “The absence”, een ballade die ik deed op het Anorak Supersport-label.

De bedoeling is natuurlijk dat we in de toekomst meer eigen materiaal gaan brengen.

En, zal Minimal Compact ooit nog terugkomen?

Wie weet naar aanleiding van die 60e verjaardag, maar er is niks gepland….niets is trouwens eeuwig.

Eigenlijk vergat ik Malka toen ik Morpheus Secrets zag, dat betekent al veel….

Ik heb Malka uitgenodigd om te komen zingen op “Saved” op het Penelopes-album en ze deed dat zo mooi!

Zelf is ze volop bezig met haar Githead-project en ook met haar foto’s.

We zullen wel iets samen doen later denk ik, in feite hebben we dat al gedaan met de groep Tree. Colin Newman zat daar ook bij en dat was op hun eigen Swim-label.

Hoe komt het dat jij plotseling die goesting weer hebt om op een podium te staan?

Zo opeens kwam dat niet hoor. Die goesting kwam er weer toen we in 2003 en 2005 die reünieconcerten met Minimal Compact deden.

Ik schrijf graag nummers, zing ze graag, doe graag een DJ-setje en af en toe moet je eens op mensen wachten.

In de livereview die ik schreef, heb ik je opgehemeld maar heb wel de wereld vervloekt dat iemand als jij in een cafe moet optreden….

Het heeft mij het gevoel dat ik van nul moet beginnen… Weet je, ik zou er niks aan vinden om mijn show in Vorst Nationaal te gaan doen.

Hoe groot een zaal is, interesseert me geen donder…het zijn gewoon de vibes die telen. En de groep heeft me gewoon omver geblazen, ik denk dat ze zichzelf overtroffen hebben…

En ga je met Morpheus Secrets weer de politieke toer op, of worden het deze keer liefdesliedjes?

Nu gaat het over alles gaan zie…ik ga geen enkele topic uit de weg gaan. Ik ga over liefde, politiek, sex, dood, waanzin, de Bijbel, plezier en koekjes schrijven. In feite ga ik dat niet doen, alhoewel…..

We gaan dit superlang gesprek afsluiten, dus wil ik die favoriete plaat van je!

Moeilijke vraag meteen want ik kan je er tien geven. Ik hou wel zeer veel van “Forever Changes” van Love. Het perfecte album van een briljant artiest, Arthur Lee, en twee nummers van Brian McLean die alle twee dood zijn.

Sinds de jaren ’60 is dit niet van mijn platendraaier verdwenen. “Rock bottom” met het mooiste liefdesliedje daarop : “Sea song”, voor mij is Robert Wyatt de beste soulsinger!

Een speciale tip voor de lezers?

Naar onze shows komen kijken natuurlijk!

Minimal Compact

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...