Dark Entries Logo

468 items

   

Diskonnekted
Het is een cliché, maar wij menen het als we zeggen dat we lak hebben aan een ‘hype’.
22/09/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

22/09/2010 : Diskonnekted - Het is een cliché, maar wij menen het als we zeggen dat we lak hebben aan een ‘hype’.
22/09/2010 : Diskonnekted - Het is een cliché, maar wij menen het als we zeggen dat we lak hebben aan een ‘hype’.
22/09/2010 : Diskonnekted - Het is een cliché, maar wij menen het als we zeggen dat we lak hebben aan een ‘hype’.
22/09/2010 : Diskonnekted - Het is een cliché, maar wij menen het als we zeggen dat we lak hebben aan een ‘hype’.
22/09/2010 : Diskonnekted - Het is een cliché, maar wij menen het als we zeggen dat we lak hebben aan een ‘hype’.
Op 15 oktober is het eindelijk zover want dan kan je in Brugge het Necropolisfestival bijwonen en dat is een festival die gewoonweg niet te missen is.

Santa Hates You (project van Project Pitchfork man Peter Spilles), electro goth legende The Eternal Afflict, Absolute Body Control en Clan Of Xymox maken deel uit van een affiche die geen enkele Dark Entries lezer mag missen.

Wie ook op Necropolis 2010 staat te glunderen is de Belgische band Diskonnekted, ondertussen is Jan Dewulf reeds een decennia bezig met het uitbrengen van alternatieve elektronische klanken.

Ook voor Diskonnekted wordt Necropolis een speciale gebeurtenis, Jan Dewulf legt uit waarom….

Dag Jan, hoe zou jezelf de muziek van Diskonnekted gaan omschrijven?

Het is een beetje de hoofdfilosofie van Diskonnekted om ons niet te willen vastpinnen op een genre. Dus je zal al duimschroeven moeten bovenhalen om mij zover te krijgen dat ik één label op de muziek zou moeten plakken.

We houden ervan om invloeden uit verschillende genres te plukken en die te verwerken in een zo spannend en eigenzinnig mogelijk geheel. De basis zal steevast elektronisch zijn, maar de invloeden variëren van industrial en dark wave tot dance, drum ’n bass en vele andere genres.

Je begon in 2003, eigenlijk is dat een beetje raar want dat was net in de periode toen alles een beetje stil viel. Ik heb het hierover de publieke belangstelling voor de alternatieve electro scene.

Het eerste wapenfeit ‘Jesus Raves’ was er inderdaad in 2003, maar Diskonnekted was eigenlijk al rond de eeuwwisseling ontstaan nadat ik mijn ander project Mildreda, waarmee ik erg duistere electro maakte, wilde inwisselen voor een nieuw en frisser geluid.

Noem het gerust eigenzinnigheid als we steevast kiezen voor een bepaald geluid, zelfs al zijn de media op dat moment op iets anders gericht. Nog steeds zal het ons worst wezen trouwens. Het is een cliché, maar wij menen het als we zeggen dat we lak hebben aan een ‘hype’.

Dit is nu eens een smerig vraagje....maar maken we het ons zelf niet moeilijk om ons in een alternatief hoekje te duwen? Ik bedoel de essentie van jullie muziek is eigenlijk intelligente, alternatieve popmuziek.....

Vast wel, maar wij kiezen zelf niet voor dat ‘hoekje’. Het is een label dat je als groep snel krijgt opgekleefd omdat je bijvoorbeeld bij een bepaald platenlabel zit en door bepaalde kanalen wordt opgevangen en er meteen wordt op vastgepind.

Let wel, we zijn bewust ‘eigenzinnig’ en willen al even bewust een alternatief zijn voor stompzinnige en voorgekauwde muziek. Maar we gaan niet hard op zoek naar een alternatief etiket dat we ons per se willen aanmeten. Nee, dat doen andere kanalen wel voor ons.

De reden waarom ik dat eigenlijk vraag is zeer simpel... Ik heb al veel groepen geinterviewd en velen zijn er blij mee dat ze in de alternatieve sector zitten en er hun brood niet mee kunnen verdienen.... In alle eerlijkheid, Jan, soms geloof ik er geen snars van....

Dat klinkt inderdaad onzinnig. Als je als muzikant je eigen muziek serieus neemt, dan wil je ook dat die gehoord en beluisterd wordt. En je brood ermee verdienen zou toch wel verdomd handig zijn zeker, want het zou betekenen dat je alle tijd in je muziek kan steken. De voornoemde bewering lijkt me op de eerste plaats dan ook vooral ondoordacht.

De scene is ook maar een niche in de muziekindustrie en kan dus alleen maar blijven bestaan als er platen worden verkocht en optredens en fuiven worden georganiseerd. De regels zijn dezelfde om de boel draaiend te houden. En hoe beter het draait, hoe beter voor iedereen zou ik zeggen. Dat de muziek die doorgaans op Dark Entries wordt behandeld geen platform krijgt op bijvoorbeeld StuBru is dus vooral doodjammer.

Het keerpunt met Diskonnekted kwam toen jullie samen werkten met Dirk Ivens. Kun je daar iets meer over vertellen?

Het was voor mij vooral muzikaal een keerpunt omdat ik mijn voorliefde voor meer duistere en hardere muziek herontdekte en dus bijvoorbeeld ook distortion en ander venijn opnieuw in mijn muziek begon te verwerken.

Voor mijn carrière had ik de omwenteling evenwel spectaculairder gewild. Maar meningsverschillen tussen label en andere betrokkenen smoorde het verder groeien in het project meteen in de kiem. Er had meer ingezeten, want ‘Frozen’ was zonder meer een uppercut.

Zoiets vind ik nu wel raar... Dirk Ivens is een icoon, in Duitsland bijna een ster maar hier wordt er in de pers met geen woord over gerept terwijl de eerste beste groep die een Beatleskopie in elkaar klungelt op de voorpagina gezwierd wordt.....

Het ‘ons kent ons’ van de Vlaamse media is ronduit ergerlijk. Ik heb thuis geen tv en ben blij dat ik al die onzin mag missen. Hoe steeds dezelfde mensen over dezelfde muziek blijven lullen is enerverend. En hoe Humo, Canvas, Knack Focus en StuBru steevast dezelfde dingen voorknabbelen en dan ook nog eens ophemelen stoot tegen de borst.

Zelf heb ik er geen zicht op, maar hoe zou je Diskonneted en zeven jaar appreciatie van het publiek omschrijven?

We moesten vechten om ons plaatsje op te eisen. In het begin waren we te ‘dance’ of te fris om aanvaard te worden in een scene dat zich net klaarstoomde om verk(n)ocht te worden (aan) door de future pop. Onze eigenzinnigheid heeft ons vaak parten gespeeld omdat we steeds hebben geweigerd de populaire formules te volgen. Gelukkig maar want future pop is iedereen ondertussen al vergeten en ook hellektro heeft bijna afgedaan.

Onze eigenzinnigheid begint nu zowat zijn vruchten af te werpen. De groeipijnen zijn achter de rug. Onze fanbase blijft groeien, we hebben een onze eigen plek binnen de scene en slagen erin om platen te mogen blijven maken.

Je hebt me verteld dat er nu een tweede hoofdstuk voor Diskonnekted komt. Kun je dit even toelichten?

Diskonnekted is blijven evolueren sinds de start. Waren we in het begin overenthousiast en ook ietwat naïef, dan zijn we ondertussen een pak volwassener en professioneler geworden. Gaandeweg hebben we de knepen van het vak geleerd, zowel in de studio als op het podium. Elk album was een stap in de goeie richting.

Maar met wat we nu mee bezig zijn, heb ik pas echt het gevoel dat we een nieuw hoofdstuk binnenstappen. Meer dan ooit weet ik hoe Diskonnekted moet en zal klinken en waar Diskonnekted voor moet staan. We stappen ook bewust af van het typische electro/industrial-pad waar we dreigden in vast te roesten. Geen typische electrobeats meer voor ons maar een goed georkestreerde clash van rockdrums en dancebeats, van elektronica en gitaar, van ruw en zacht.

Diskonnekted had al een live gitarist, maar die is het voorbije jaar mee de studio ingedoken wat vaak voor openbaringen heeft gezorgd. Het was een avontuurlijke tocht waarbij we verschillende genres hebben afgetast en die probeerden samen te brengen in een originele mix.

Ook weer een smerig vraagje...waarom dan Diskonnekted blijven heten?

Een groep moet kunnen groeien vind ik. Het zou unfair zijn tegenover jezelf en het publiek om van naam te wisselen alleen maar omdat je bent geëvolueerd. Fans zullen trouwens nog steeds de layered sounds en onze vrij atmosferische aanpak herkennen in de nieuwe nummers. Ik noem het een tweede hoofdstuk vooral omdat we tot een soort zelfbewustzijn zijn gekomen. Diskonnekted wordt met de volgende plaat volwassen, noem het gerust zo.

Jullie nieuwe cd zal “Hotel existence” noemen. Hoe makkelijk/moeilijk is het voor een Belgische electrogroep om een label te overtuigen, of is het een DIY-opgave?

Hier voel je pas echt de gevolgen van de downloadcultuur. Hoe maak je een business plan als muziek voor velen geen waarde meer heeft? Voor muzieklabels en bands is het erg moeilijk om je ding verkocht te krijgen. Voor nieuwe groepen is dat uiteraard nog moeilijker. De lat hoog leggen en streven naar professionaliteit is daarom zeker een must. DIY lukt tot op zekere hoogte, maar ergens kom je aan een punt dat je als groep advies nodig hebt van professionele lui in het vak: producers, managers, etc. Zonder die professionele ruggesteun kom je uiteindelijk nergens. Veel goesting en nog meer ambitie moeten evenwel de drijfveren blijven.

Ik vraag het aan zo veel mensen, maar toch... Het downloaden vermindert weliswaar de waarde van het “product” maar het is wel de manier om alles te leren ontdekken! En geef zelf toe, groepen in jullie genre konden niet echt op media-exposure rekenen.

Ik vind het een moeilijke discussie. Zelf download ik niet, simpelweg omdat ik niet van mp3’s hou: precies of je een digitaal kiekje op je harde schijf staan hebt van een kunstwerk. Dat kunstwerk hoort aan mijn muur, en muziek hoort in mijn platenkast. Maar ik ben vast ouderwets.

Ik denk trouwens dat een niche scene zoals electro/gothic/indutrial nog meer dan populaire muziek kan rekenen op websites, e-zines (Dark Entries bijvoorbeeld), magazines en fora. In zo’n niche bestaat ergens wel nog de ouderwetse cultuur waar nieuwtjes en publiciteit door een enthousiaste fan base de wereld worden ingestuurd. De downloadcultuur dreigt evenwel ook dat te vernietigen.

Ik vraag dit aan iedereen : wat is je favoriete plaat aller tijden?

Ik twijfel tussen "Pretty Hate Machine" en "Downward Spiral" van NIN. De twee platen zijn een soundtrack geweest van verschillende periodes in mijn leven en hebben me muzikaal meer beïnvloed dan gelijk wat ooit. Telkens ik die platen opleg ben ik opnieuw verrast. "Pretty Hate Machine" raakt misschien ietwat verouderd, maar Downard Spiral zou, moest die nu verschijnen, opnieuw een knaller zijn: die raakt nooit verouderd. Een mijlpaal.

Binnenkort sta je op Necropolis, wat kunnen we verwachten?

Nieuwe nummers en dus een nieuwe sound. Het is ook spannend voor ons. We speelden de nieuwe nummers al eens deze zomer op de Paulusfeesten en hebben dus al kunnen leren uit die ervaring. Er zal ook een tijdelijke verschuiving zijn in de bezetting van de groep wat het voor ons een extra uitdaging maakt. Ik heb er in elk geval veel zin in.

Als je nog iets te zeggen hebt is het nu het moment :

Misschien een dikke ‘bravo’ aan het adres van Dark Entries die na al die jaren nog steeds bestaan. Ik kocht ooit het eerste nummer op papier en ben sindsdien een vaste lezer gebleven. Hip hip hoera.

Diskonnekted

Body Beats Productions
Die Krupps live 9/08
Forced Nostalgia
Plague Recordings
Bimfest 2014
Peek A Boo Magazine
Kinky Star
HomeContactLinksSitemap
lees meer...
CONCERT BESPREKING : Amphi Festival 2014, dag 1 - Gedonder in Keulen: Project Pitchfork, Front 242, Blutengel, The Klinik, Clan Of Xymox…

Het verslag van de melige Duitse Schlagersredactie, deel 1 Meteen na mijn aankomst in de Keulse Hauptbahnhof merk ik al de eerste zwarte schimmen op, en hun aantal blijft oplopen terwijl ik langs de Rijn naar mijn hotel wandel. Ik weet nu al dat het een fantastisch weekend zal worden. Ik heb Keulen in het verleden al meermaals bezocht, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Amphi Festival 2014, dag 2 - Gedonder in Keulen: Lacrimosa, Die Krupps, London After Midnight, Mono Inc., Corde Oblique…

Het verslag van de melige Duitse Schlagersredactie, deel 2 Mijn biologische klok zag er het nut niet van in om langer uit te slapen. Ik ben dus vroeg op en maak er een rustige ochtend van, trek naar het festival om nog wat aankopen te doen en ben ruim op tijd voor het optreden van Torul, die een aangenaam rustige mix brengen van elektronica ...

lees meer...
NIEUWS 30/07/2014 : The Batcave (Londen): bakermat van een cultuur

Nu we in een nostalgische bui zijn, na het lezen van het overigens fantastische boek “Some Wear Leather, Some Wear Lace” (klik hier voor de review) en de puntschoen (zie eerdere berichten), gaat een mens in z’n vrije tijd al eens grasduinen op het wereldwijde web. En zie, The Batcave, een Londense club (en ook Finse club, ...

lees meer...
NIEUWS 30/07/2014 : Goths houden van vampieren. Zuigt deze docu?

Komkommertijd. Goths en vampieren, als uzelf de link niet legt, maakt Jan Modaal hem wel. Maar wat is er nu van aan? Zijn alle goths vampierliefhebbers, of bestaan er ook vampier-die hards die geen of nauwelijks uitstaans hebben met de goth scene? Hoe ver kan je gaan in je liefde voor de sympathieke bloedzuiger? Pocket Films maakte er een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Andi Harriman en Marloes Bontje - Boek: Some Wear Leather Some Wear Lace – The Worldwide Copendium Of Postpunk And Goth In The 1980’s

Een boek over de scene verschijnt niet elke dag, al zeker niet over de scene van de jaren 80, die magische jaren waar ook bij Dark Entries tot vervelens toe wordt naar gerefereerd maar waar, de geschiedenis heeft zijn rechten, zwart als jeugdig mode statement van de (in die jaren) tegencultuur z’n wortels heeft. De Amerikaanse Andi ...

lees meer...
NIEUWS 29/07/2014 : The Gothic Shoe Company zorgt eindelijk voor uw puntschoen…

Nieuwe pikes, puntschoenen in het Nederlands: een hels karwei dezer dagen om er eentje naar uw smaak en maat te vinden. Eindelijk is er een nieuw bedrijfje op deze markt gesprongen dat van de puntschoen opnieuw haar handelsmerk maakt. De naam van het bedrijfje is duidelijk: The Gothic Shoe Company. Vanaf augustus beloven ze ook vleermuis- ...

lees meer...
NIEUWS 29/07/2014 : Front 242 Belpop-docu!

Komkommers kunt u halen in de winkel, maar komkommertijd spendeert u natuurlijk hier bij ons, bij Dark Entries. Een paar jaar geleden (2008) zond men op Canvas de Belpop-reeks uit waarin Front 242 een eigen aflevering kreeg. Niet meer dan terecht. Tijdens hun hoogdagen weggejouwd door de kortzichtige nationale pers, maar nu ook nationaal alom ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Klinik - box 84 91

8 cd’s, de hele backcatalogus van de Belgische cult band The Klinik in de eerste versie, goed voor 87 nummers, waarvan twee nooit eerder verschenen. Fraai verpakt in een donkere, minimalistische stijl net als het bijhorende boekje waarin nog eens keurig alle releases van de originele The Klinik (Dirk Ivens + Marc Verhaeghen) op een rijtje ...

lees meer...
NIEUWS 28/07/2014 : WOI: Dark Entries herdenkt de groote oorlog

Vannacht 100 jaar geleden, op 28 juli 1914, werd het eerste schot gevuurd in wat een abominabele slachting zou worden: de Eerste Wereldoorlog. U zult de komende dagen, weken en maanden overspoeld worden met berichten over de herdenking, en raad eens... Dark Entries zal daar ook aan meedoen. Wij doen dat vanuit ons eigen perspectief, en dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Desiderii Marginis - Thaw

Johan Levin heet de man achter Desiderii Marginis. Sinds het debuut “Songs Over Ruins” uit 1997 verschenen er 7 albums van deze Zweedse dark ambient act. Heel erg positief waren we over zijn laatste reguliere album dat verscheen bij het Canadese label Cyclic Law. “Procession”, het zevende album, dateert ook alweer uit ...

lees meer...
CD BESPREKING : IN sCissorS - The Circus Of Ichneumons

Uit de Griekse hoofdstad Athene bereikt ons het nieuwe album van IN sCissorS. De act werd in 1999 opgericht door ene Vincent Andelmoth en combineert diverse muzikale genres zoals neoklassiek, dark ambient, ritual en ook avant garde en industriële structuren om zo een cinematografische sfeer te creëren. “The Circus Of Ichneumons” ...

lees meer...
CD BESPREKING : Opioids - Temporary Phase

We komen het niet elke dag tegen, een deathrockband uit Israël! Op Danse Macabre nog wel, het label van Das Ich. Opioids werd opgericht in 2007 te Tel Aviv en de bandleden heten Sharon Reuveni (zang), Erez Moshe (gitaar), Igal Levy (bas) en Roney Leigh Dubnov (drums). Opioids hebben een sound ergens halverwege de vroege Christian ...