casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

720 items

   

Automelodi
De manier waarop ik mijn songs zie loopt niet echt parallel met de nieuwste ontwikkelingen van Apple.
04/09/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

04/09/2010 : Automelodi - De manier waarop ik mijn songs zie loopt niet echt parallel met de nieuwste ontwikkelingen van Apple.
04/09/2010 : Automelodi - De manier waarop ik mijn songs zie loopt niet echt parallel met de nieuwste ontwikkelingen van Apple.
Onlangs verscheen op het New Yorkse minimal synth label Wierd Records het gelijknamige album van de Canadese formatie Automelodi. 45 minuten lang wordt je terug in de tijd gezwierd waarbij het lijkt alsof je in 1982 stond te swingen op Franse synthpop in de traditie van Taxi Girl of Etienne Daho, ook al hoor je de synths uit een vroeger Gary Numan-album. Dark Entries had een gesprek met Xavier Paradis, en neen hij is geen familie van dat mooie meisje die in de jaren ’80 met een taxi rond reed.

Hoe zou jezelf je muziek omschrijven?

Onmogelijke folk.

Het is natuurlijk een cliché om te zeggen, maar ik hoor hier overduidelijk iemand die verliefd is op de jaren ’80.

Dat is natuurlijk, goed en slecht hee. Als je mijn leeftijd bekijkt dan zijn de eighties natuurlijk het tijdperk waarbij ik muziek begon te ontdekken. In die periode had ik het voorrecht om fantastische muziek te leren kennen, en dan heb ik het niet over die typische radiodingetjes. Nadien begon ik mij voor allerlei andere stijlen te interesseren, maar ik zie niet in waarom ik mij eigenlijk zou moeten schamen om te zeggen dat ik van die periode houd.

Ooit hebben ze de eighties afgebroken, nu is het plots goed….

Ja maar, mij interesseert het geen zier wat hip is enniet. Ik weet ook wel dat nu bepaalde personen het als een gimmick beschouwen omdat het nieuw is voor hun. Ik heb het altijd zo jammer gevonden dat er vele mensen zijn die vinden dat elektronische muziek vernieuwend of futuristisch moet klinken. Persoonlijk heb ik steeds gevonden dat de vernieuwingen in de electronische scene gestorven zijn rond de jaren ’90 en die termen zijn de dag van vandaag totaal irrelevant geworden, tenzij je natuurlijk een holbewoner bent want dan klinkt alles uit de jaren ’80 als nieuw, hee.

Dit gezegd zijnde vind ik dat je de geluiden die 20/30 jaar geleden als futuristisch werden aanzien, in een ander perspectief kan plaatsen. Je zou zeggen dat het geluiden zijn van een mislukte utopie. Eigenlijk is het net dat beeld dat me zo fascineert. Je hebt die geluiden van die analoge synthesizers met de bijbehorende drummachines en weet je…in mijn oren klinkt dit echt als folkmuziek.

Ik zie het ook niet echt als een retroding : ik leef vandaag, en niet gisteren, ik zie het alleen als een soort van folkmuziek. Reeds meer dan 15 jaar heb ik op zo’n manier gewerkt en de manier waarop ik mijn songs zie loopt niet echt parallel met de nieuwste ontwikkelingen van Apple.

Hoe kwam jij in contact met Wierd Records?

Het was eigenlijk per mail dat Pieter Schoolwerth van Wierd met mij in contact kwam. Zover ik het me nog herinner had hij wat materiaal van Arnaud Lazlaud gehoord, en kwam zo bij Automelodi terecht. Hij vernam later dat ik nog steeds bezig was met Automelodi en hij nodigde me uit voor de wekelijkse Wierd Party in New York en zo zijn we beginnen samenwerken.

Automelodi komt van Canada, bestaat er zoiets als een Canadese minimal synth-scene?

Puur vanuit Montreal bekeken zou ik niet direct gaan beweren dat er hier een actieve minimal synth scene is, maar in zijn geheel zijn er de laatste jaren toch heel wat bands uit Canada bijgekomen. Maar van een scene of zelfs evenementen is er helemaal geen sprake. Zoiets als de wekelijkse Wierd Nacht in New York helpt wel om de artiesten te verenigen.

Ik vind Automelodi een geweldig mooie naam, hoe kwam je er op?

Enkele jaren geleden begon ik te experimenteren waar het concept bestond uit meer automatisme in de muziek te brengen. Ook al zijn er nummers op de cd te horen waar we dagen aan gezwoegd hebben, werden de meeste nummers opgenomen in een mum van 2,3 uur tijd. Dat is voor mij bijna een obsessie geworden : je kan het vergelijken als iemand die droomt, plotse ideeën en zo wil ik dat mijn brein ook werkt als het op composities aankomt.

Echt nieuw in de scene ben je nu ook weer niet, kun je wat over je verleden vertellen?

Ik begon met electronische muziek ergens in het begin van de jaren ’90, ik deed dat met verschillende taperecorders…zo van het ene geluid naar het ander overgaan. IK begon stilletjes aan zelf mijn eigen studio te bouwen en een paar jaar later begon ik dingen op te nemen onder de naam Arnaud Lazlaud. Ik moet er wel bij zeggen dat je in die tijd heel wat meer geduld aan de dag moest leggen als je bezig was met electronische muziek want dan was alles gebaseerd op hardware. Om echt eerlijk te zijn ben ik het een beetje beu geworden om over mijn verleden te praten, ik voel mij daar een beetje oud door!

In mijn review heb ik gezegd dat je muziek op Taxi Girl en de begindagen van Etienne Daho leek….

Ik heb dus echt geen problemen met die vergelijkingen hee! Ik apprecieer echt Taxi Girl en die duiken vaak op in mijn DJ-set. Wat Etienne Daho betreft, ik weet dat dit een mainstream artiest is en ik moet opletten wat ik zeg : maar neen…zijn eerste werk is echt zeer goed. Het is eigenlijk wel een beetje raar dat je dat zegt want Daho heeft echt mijn kindertijd bepaald en dat was zo het soort artiesten die er net niet over was. Weliswaar was Etienne Daho mainstream pop maar die had ook zo van die new wave-invloeden…

Automelodi is dat ook een groep die je live kan zien?

Vanaf het moment dat wij Automelodi opgericht hebben, zijn wij live beginnen spelen. Dat was dus vanaf 2006 met Mauricio op gitaar, Guillaume op drums en synths. Ik (Xavier Paradis) zong, speelde synths en hield de electronische drums in het oog. Sindsien kun je ons regelmatig op een podium ien.

Waar haal jij zelf je inspiratie, in de 80’s of in nog iets anders?

Zoals je wel kan vermoeden heb ik een boontje voor muziek die gemaakt is eind jaren ’70, begin jaren ’80. Wat mezelf betreft ga ik dat niet onder stoelen of banken steken, net alsof het zou lijken dat ik er mij moet voor schamen of zo. Anderzijds wil ik nu ook niet het soort artiest zijn die blindelings die periode gaat beginnen naapen zonder daar iets van mezelf in te brengen. Ook deins ik er niet voor terug om iets van een ander tijdperk in te brengen. Ik schrik er niet voor om bepaalde stijlen door elkaar te zwieren ook al zullen sommigen dat als een anachronisme beschouwen. Als je het puur op de structuur van een nummer houdt dan kan het me niet schelen uit welk jaar dat komt ; 1962, 1982 of 2042.

Ik heb begrepen dat jij een grote fan bent van Serge Gainsbourg…dat is toevallig één van mijn helden.

Tja, iemand die post-moderne Franse nummers schrijft zoals ik kan toch moeilijk aan Serge Gainsbourg voorbijgaan. Ik heb zijn muziek leren kennen toen ik 11 was, dat was in een park eigenlijk…daar stond een straatmuziek op accordeon “Le poinçonneur de lilas” te spelen, op tamelijk dramatische wijze moet ik zeggen. Dat heeft me echt aangegrepen en later ook, met Serge zelf, dat iemand in 1958 met zo weinig middelen mensen me zo diep kon raken. Eigenlijk doe ik hetzelfde maar mijn accordeon is een analoge synthesizer.

Ik ben jaloers op je dat je Xavier Paradis noemt!

Niemand gelooft dat dus hee, dat Xavier Paradis op mijn paspoort staat. Vooral de Amerikanen denken dat dat mijn artiestennaam is, maar om u te kalmeren : genetisch gezien heb ik niks met Vanessa te maken.

Wat is uw favoriete plaat aller tijden…

Toen ik 14 was had ik een ongelooflijke droom toen ik een fantastische 12”inch op mijn platendraaier. Ik heb er geen flauw benul meer van wie de uitvoerder was, zelfs de naam van het nummer weet ik niet meer. Het was een rare naam, iets zoals Stretch-Etira of zo. Die plaat had zo’n fantastische basslijn en ik ben er nog steeds op zoek achter….

Een Dark Entries-journalist zal het oplossen voor u : “Why did you do it” van Stretch.

Zeg ons waarom lezers moeten luisteren naar Automelodi…

Omdat ze gewoon moeten!

En kom niet zagen dat u de cd niet vindt want die ligt gewoon bij Wool-E.

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : DaGeist - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Arch - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Der Himmel Über Berlin - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Todor Todoroff - Univers Parallèles

Toen onlangs bekend werd gemaakt dat we afstevenen op een beleid waarin de subsidies voor cultuur danig teruggeschroefd worden, schreeuwden cultuurmakers van alle slag (terecht!) moord en brand. Wanneer we de (uitgebreide, 6 pagina’s tellende!) perstekst die we bij Todor Todoroffs overzichtscompilatie Univers Parallèles doornemen, ...

lees meer...
NIEUWS 19/01/2020 : Fetish Café presents: optredens van PreEmptive Strike 0.1, IC 434 en Degenerated Sequences

Er werd reeds gewag van gemaakt in onze reviews van de meest recente releases van PreEmptive Strike 0.1 en Degenerated Sequences, maar bij deze vermelden we het ook hier: op zaterdag 29 februari kan u beide Griekse electro-acts, alsook onze eigenste IC 434 live aanschouwen in het Fetish Café (Kleine Pieter Potstraat 8, 2000 Antwerpen). ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek

Plan K is een zaal die met geschiedenis beladen is. 40 jaar na het optreden van Joy Division in deze zaal wordt een speciale avond gehouden, die slechts voor weinigen bestemd is. Op 17 januari 1980 speelde de groep rond Ian Curtis hier immers voor de tweede en laatste keer. Een van de aanwezigen was Philippe Carly, die foto’s nam van ...

lees meer...
NIEUWS 18/01/2020 : Vinyl met Valentijn: de 'Dreamweb'-trilogie van mind.in.a.box

Kent u mind.in.a.box nog? Dit Oostenrijkse duo was in 2004 dé beste nieuwkomer in de electro/synthop-scene. Hun debuut 'Lost Alone' was zo vernieuwend, gevarieerd en emotioneel dat het recht door het hart van elke rivethead ging en ook de daaropvolgende albums 'Dreamweb' en 'Crossroads' konden op lovende recensies ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2020 : Icy Cold Records en Dark Entries hebben nieuwjaarsgeschenkjes voor u! Week 2!

Vanaf 11 januari geven we u, beste lezer, de kans om 5 weken lang een album uit het labelrooster van het Icy Cold label te winnen! U stuurt gewoon uw antwoord op de prijsvraag binnen de vooropgestelde termijn naar kurt.ingels(at)darkentries(dot)be en als u gelukt hebt, is het album van u! De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Downwell - I See Death In Your Eyes ep (vinyl)

Als ebm en techno samen een feestje zouden vieren dan kwam je ongewijfeld bij dit gezelschap uit Tbilisi terecht. Euhm, welaan Georgië of all places want ook daar houden ze wel van wat clubben op een altijd hamerende maar daarom niet altijd even fijn besnaarde ebm beat in eigentijdse techno pas. Zowel bij ebm als (minimal) techno ...

lees meer...
CD BESPREKING : Shelter - Spetsnaz

Een vijfkoppige alternatieve band uit het Franse Lyon met een bezetting bestaande uit twee gitaristen, een bassist, een trompettist en een drummer. Shelter heten ze en ze hebben hun eerste EP uit: “Spetsnaz” (4 tracks, 19 minuten speelduur). De titel is een Russische term voor de speciale eenheden van zowel politie als leger (en ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2020 : Vierde studioalbum van Snakeskin (zijproject Tilo Wolff)!

Vorig jaar trakteerde Lacrimosa zijn fans nog op een tijdreis en de belofte dat er aan een nieuw Lacrimosa-album getimmerd wordt. Voor het zijproject van frontman Tilo Wolff, Snakeskin, kent het geduldig wachten een einde. Het is alweer vier jaren geleden dat het gesmaakte ‘Tunes for my Santiméa’ losgelaten werd. Op 7 ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar (vinyl) - Ride The Wave III

Een hebbedingetje, Oraculo is wel goed in het uitbrengen van hebbedingetjes. Gelimiteerd (300 exemplaren, 299 als u dat van mij in mindering brengt) op witte vinyl deze 5 nummers tellende vinyl compilatie met voor elk wat wils, maar vooral 5 eerder onbekende, actuele groepen die meer verdienen dan de schaduw al mogen ze daar graag in vertoeven. Van ...

lees meer...
CD BESPREKING : Katariin Raska & Christian Meaas Svendsen - Finding Ourselves In All Things

Dit is toch wel een van de meest weirde instrumentale duo’s die ik al ben tegengekomen. Christian Meaas Svendsen (°1988) komt uit Noorwegen en bespeelt een staande bas of contrabas (double bass in het Engels). Hij is bekend van Noorse avant garde en jazz bands als Paal Nilssen-Love Large Unit, Mopti, Duplex en Nakama. Katariin Raska ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2020 : Hocico in Magasin 4.

Sinds halverwege de jaren 90 weten we dat uit het land van de taco’s, Mexico dus, ook boze mannen komen die hun agressie graag mogen uitschreeuwen op een al even stevige beat. Hoewel er nog steeds mensen bestaan die de naam Hocico verkeerd uitspreken, is het duo, tot spijt van wie het benijdt, een niet te onderschatten invloed geweest ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Onstuimige jeugd (Restless Youth) - Tentoonstelling in het Huis van de Europese geschiedenis

Het huis van de Europese geschiedenis opende in 2017 zijn deuren. Dit initiatief van het Europees Parlement wil een overzicht geven van de laatste twee eeuwen in de Europese geschiedenis. Naast een zeer uitgebreide permanente tentoonstelling is er ook ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen, en de tentoonstelling die momenteel loopt is ‘Onstuimige ...