casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

697 items

   

Pieter Nooten
De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.

Sinds mijn “loopbaan” bij Dark Entries heb ik soms het gevoel dat ik al mijn helden aan het interviewen ben, en deze mijnheer is een zeer grote held. Het is zelfs een mijnheer die een leven (in dit geval, het mijne dus) zwaar beïnvloed heeft, ook al is het maar de vraag of het gezond is om gevangen te zitten in een wereld van melancholie.

Pieter Nooten was in de jaren ’80 één van de kernleden van een groep die ik samen met The Sound en The Chameleons zou omschrijven als één van de beste bands ooit, nl. Clan Of Xymox.

Terwijl Clan Of Xymox in een andere bezetting zich ging specialiseren in gothpareltjes ging Pieter Nooten een andere weg op. Die weg was al te horen op zijn geniaal solodebuut “Sleeping with the fishes” waar geen mens zijn ogen droog kan bij houden, tenzij je een azijnpisser bent.

Pieter verdween in de anonimiteit, nooit uit het hart, maar plots verscheen er op mijn inbox een mailtje : Pieter is terug met een nieuwe cd en na de eerste beluistering wist ik het meteen dat de nieuwe “Here is why” terug zo’n plaat ging worden die iets zou betekenen in mijn leven.

Het is zo’n plaat geworden waar je wel eens naar buiten durft te staren, er zijn momenten bij waarop je op het bed wil liggen en dromen over wat niet is.

Dark Entries presenteert u met trots een exclusief interview met één van de mensen die het new wave/coldwave/gothleven een geluid bijschonk : Pieter Nooten.

Hallo Pieter, mijn eerste vraag is onvermijdelijk…waarom heeft het 20 jaar geduurd?

De muziekbusiness ging mij zo tegenstaan dat ik geen andere optie had dan ermee te stoppen. Overigens heb ik niet stilgezeten die tijd. Eind jaren tachtig ben ik de anonimiteit van de ‘dance-cultuur’ ingedoken en heb legio ambient-achtige muziek geproduceerd.

Ik heb in Londen gewoond, daar meegewerkt aan verschillende projecten, waaronder Anka’s solocd en een nooit uitgebrachte collaboratie met Heidi Berry.

Later terug in Nederland heb ik o.a. gewerkt aan materiaal voor kleinkunstenares Marlies Somers en de briljante zangeres Sophie Zeyl, hier ook weer samen met Anka.

Verder het produceren van muziek voor theater en kleine, soms zelfs wat commercieele opdrachten. Niets wereldschokkends, ik geef toe.

Wat ook je uitleg mag zijn, Pieter, begrijp ik dat niet omdat ik je als één van de meest getalenteerde muzikanten ooit beschouw en van u verwacht ik zo’n tien tot vijftal platen.

Dankjewel. Maar serieus, mijn muzikale ambitie was geschronken tot dat van een werkmier. Muziek produceren zonder er teveel van te verwachten. De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achter- gelaten.

Die wereld doet iets met je en dat is echt niet perse positief! Je moet niet al te gevoelig ingesteld zijn...

Laten we even terug gaan in de tijd. Je begon dertig jaar terug met Clan Of Xymox.

Rolde jij toevallig in de muziek terecht of was het echt iets waar je je leven wou voor geven?

Ik kon als kind erg moeilijk leren. Hedentendage zou het als adhd worden gekenmerkt. Ik kon simpelweg niet stilzitten en wilde alleen maar naar buiten, weg uit die bedompte omgeving. Mijn ouders zagen gelukkig snel in dat het beter was mij te stimuleren in waar ik het beste in was: achter het huiskamerorgel zitten en druk improviseren; muziek dus! Als ik een piano zie MOET ik erachter kruipen, ook al ben ik volledig autodidact en kan ik geen notenschrift lezen.

De muziek van Clan Of Xymox was op zijn minst melancholisch, en triest te noemen.

Was je ook zo als mens?

Misschien. Ik geloof dat ik wel moeilijk ben en melancholisch. Maar zeker geen chagrijn! Ik heb een ontwikkeld gevoel voor humor, ben bourgondisch ingesteld en hou van gezelligheid en de schone dingen des levens.

Echter, vooral die wat cynische humor zou idd compensatie-gedrag kunnen zijn voor een diepgewortelde neerslachtigheid. Ik lijd af en toe aan behoorlijk ingrijpende sombere periodes.

Ik merkte al gauw dat je op een Yamaha DX7 speelde en in mijn tienerjaren ontdekte ik al gauw dat dit instrument bespeeld werd door Eno op “Low”?

Toevallig mijn lievelingsplaat aller tijden….was dat toeval, of niet?

De DX7 werd destijds aangesleept in de Londense studio waar wij opnamen. Daar stond ook een Mellotron, een Fairlight en later een step sequencer, ik geloof van Roland. Vooral Anka en ik hebben daar echt heel veel mee ge-experimenteerd. Veel drumsounds maakten we zelf door bv tegen een kartonnen doos te trappen enzovoorts. In die tijd waren we allemaal pioniers op sampling gebied.

De DX7 is een heel ander verhaal natuurlijk. Het was heel moeilijk te programmeren kan ik me herinneren. Tijdens de opnames van “Sleeps” hadden Michael en ik de beschikking tot Brian Eno’s DX7 en eerlijk gezegd hebben we veel van zijn sounds gebruikt! Die hoor jij waarschijnlijk terug via “Low”!

Ik ken de warme sounds en het ambient gevoel van “Low” zeer zeker. Ik weet niet of ik er onbewust door ben beinvloed. Waarschijnlijk wel, hoewel er meer obscuurdere bands waren waar ik veel duidelijker door werd beinvloed. Cabaret Voltaire, Tuxedo Moon, Eyeless In Gaza, The Sound, This Heat. Deze laatste heeft een echte cultklassieker achtergelaten met ‘deceit’.

In mijn entourage heb ik toch vrij veel vrienden die muzikanten zijn, technisch gezien begrijp ik er geen snars van en soms zeg ik hun dat dit me net gelukkig maakt : zo blijf ik muziek door een naïeve bril zien.

Heel goed. Houden zo. Zo luister ik al jaren nauwelijks meer naar popmuziek! Echt. Ik weet hoe aanmatigend het klinkt maar ik luister sinds de jaren negentig alleen nog maar naar klassieke muziek. Zo blijft mijn eigen “pop” muziek authentiek. Ik vind het soms vreemd als iemand mijn muziek vergelijkt met deze of gene band of artiest terwijl ik geheel diens muziek niet ken!

Net voor je Xymox verliet, kwam je op de proppen met “Sleeping with the fishes”.

Je zal me wel gelijk geven dat ik dit de meest onderschatte plaat ooit vind….

Niet optimaal gepromoot destijds. De sound was zo bevreemdend en uniek (mede dankzij Michael’s geniale guitaarwerk en co-productie) dat maar weinig mensen er raad mee wisten. Wel kreeg het hemelbestormend mooie kritieken. Daar was ik zielsgelukkig mee.

Ook op deze plaat was er een clash met mijn idolen. Op “Sleeping with the fishes” hoorde ik duidelijk de ambient-invloed van Eno.

Ook met het werk van Eno ben en was ik helemaal niet zo bekend hoor. Maar zijn DX7 stond tot onze beschikking en daar hebben we veel sounds uit gedestilleerd.

Als ik je nu in alle eerlijkheid vertel, Pieter, dat “Sleeping with the fishes” me meerdere malen tot tranen bracht (gewoon door de melancholische schoonheid), begrijp je zoiets?

Ik begrijp dat absoluut! Ik zou geen muziek kunnen componeren zonder de ambitie te hebben om te ontroeren. Kunst en muziek met name is dood als zij alleen maar technisch knap in elkaar zit of oude, steelse ideeen herkauwt. Een rondgang door een festival als Lowlands levert al zoveel herkauwde geluiden op, dat is echt ontmoedigend.

Kan muziek bij u zoiets teweeg brengen?

Zeker weten! Heb je Der Abschied uit Mahler’s Lied Von Der Erde wel eens gehoord? Op het allerlaatst, na een hartstochtelijk afscheid, wordt de tekst gezongen: “allüberall und ewig
blauen licht die fernen... ewig... ewig...” en die laatste twee woorden worden ettelijke malen herhaald terwijl de muziek in een soort eeuwige loop wegebt. Dat is zo treurig maar tegelijkertijd zo vreselijk esthetisch, met dat beeld van dat ‘blauen licht die fernen’, hou daar je ogen maar eens bij droog!

Ik kan me niet inbeelden dat je niet werd aangesproken door mensen die onmiddellijk een vervolg wilden horen op “Sleeping with the fishes”.

Nou niet dus. Daarbij zat ik ook onder een streng regime bij Ronny die niet zo blij was met dit muzikale uitstapje en de aandacht die het genereerde. Ik heb Ivo van 4AD wel een tweede aangeboden maar hij was niet geinteresseerd. Nochmaals, ik geloof dat maar weinig mensen de werkelijke impact van deze bijzondere collaboratie konden vooruitzien.

“Here is why” is je nieuwe cd en eigenlijk vind ik het een logisch vervolg op “Sleeping with the fishes”.

Dat is een enorm compliment. Deze cd is gewoon thuis op een mac book pro geproduceerd. Het is derhalve een bewijs hoe ver we technisch gekomen zijn in 20 jaar. Maar tegelijkertijd is het ook een eerbetoon aan de ware intentie van muziek; dat deze niet afhankelijk is van allerlei onbetaalbare geluidstechniek. Dat is een revolutie. Iedereen kan nu een mooie cd afleveren. Het is enkel nog afhankelijk van het al dan niet bezitten van talent...

Het zal wel mijn fascinatie met uw geluid zijn denk ik, Pieter, maar bij een tweede beluistering bekroop me weer dat triest, melancholisch gevoel…een opgewekte plaat is het niet geworden.

Hmm. Toch is dat de bedoeling niet. Ook de lyrics zijn haast nergens zwaarmoedig. Ik probeer –en zeker ook met ‘sleeps’- een gevoel van berusting en gemoedsrust op te roepen met mijn muziek. Geen heftige emoties. Meer een soort aardse, ongodsdienstige devotie. Rust in een chaotische tijd. Veel diepte in de productie zodat er altijd iets is om je concentratie naar te verleggen. Dit is wat ik bedoel wanneer ik zeg door baroque muziek te zijn beinvloed: polyfone melodielijnen die door elkaar lopen, elkaar overlappen en kruisen waardoor nieuwe tonen en harmonieeen ontstaan.

“Here is why” als titel klinkt bijna als : hier is na twintig jaar waarom….

Ja, inderdaad. Maar de titel verwijst meer naar het hier en nu. Het heden is dat telt. De toekomst is niet te voorzien en het verleden ligt achter ons. Daarom ook moet muziek proberen te vernieuwen. Niet op een krampachtige manier. Maar wel zoekende blijven.

Je plaat is uitgebracht op Rocket Girl, een Brits label dat zelfs indie van The Brothers Movement uitbrengt. Kun je die keuze eens uitleggen….

Nochmaals –met alle respect- ik luister nauwelijks naar popmuziek. Rocketgirl is fantastisch omdat het wordt gerund door een geweldige dame die echt veel voor haar artiesten doet en over heeft, Vinita Joshi.

Zeer indrukwekkend zijn ook wel de vocalen van Yvette Winkler. Hoe voorspelbaar de opmerking ook moge weze, het klinkt bijna This Mortal Coil.

Ik zal het doorgeven. Dankjewel. Ik heb geen idee of het als TMC klinkt. Yvette heb ik gevonden –of eigenlijk zij mij- via myspace. Ik zocht al jaaaaaren naar een echte goede vocaliste die eens NIET r&b zingt en een enorm ego heeft. Yvette heeft een heel authentieke, ietwat ijzige, typisch west-europese, ingehouden stem. De emotie zit heel mooi verborgen, maar is er zeer zeker. Het klinkt echt prachtig samen met mijn toch wat onzekere en fragile stem en zij tilt mij bijna mee naar haar level. Ik had niet beter kunnen treffen en ze gaat zeker meer zingen in de toekomst.

Het lijkt er op Pieter dat jij gefascineerd bent door klassieke muziek, met name Bach in het bijzonder. Eerlijk gezegd, ik hoor dat absoluut niet…..

Je stelt goede vragen want ik moet er steeds uitgebreid toch op ingaan! Het is onmogelijk een vraag kort en bondig te beantwoorden. Daarom verwijs ik liever terug naar het antwoord op de vraag “...een opgewekte plaat is het niet geworden...”

Moeten we nu nog eens twintig jaar wachten op een nieuwe plaat.

Asoluut niet. Ik heb mijn muse hervonden en ben productiever dan ooit.

Blijft het bij een cd of zijn er ook optredens in het verschiet?

Ik wil zeker gaan optreden. Mooie, kleine shows afleveren die ontroeren. Ik ben op dit moment aan het repeteren met een fantastische cellist en –natuurlijk- Yvette. Er is ook een meeslepende video backdrop in de maak. Het wordt iets heel moois.

Vraagje om af te ronden, is de vraag die iedereen krijgt….

Uw favoriete plaat aller tijden is….. en waarom?

Ik zou het echt niet weten. Toen ik nog erg jong was, gingen we met de hele familie nog naar de kerk zondags. Daar zat een oude organist tijdens het ter communie gaan van die Bach-fuga’s te dreutelen. Van die onnavolgbare melodielijntjes die continue veranderden, over elkaar heen gespeeld werden, elkaar spiegelden en naliepen. En dat allemaal in zo’n melacholiek tempo dat door de zware basspedalen werd aangezet. Daar kon ik eindeloos bij wegdromen. Immers wat die man in die jurk daar allemaal voor capriolen stond te maken en stond te orakelen interesseerde mij hoegenaamd niets. Maar die muziek.... Sindsdien al vond ik het repetitieve van popmuziek maar saaitjes. Een verarming van de muziekbeleving. Dus zeg ik: “Die Kunst Der Fuge” van Bach, liefst subtiel gespeeld door een strijkquartet. Een onaardse muziek, een schimmig gebied, dat maar voor weinigen toegankelijk is. Ook en zelfs niet voor mij, Maar ik blijf het proberen.

Ik geef het laatste woord aan u Pieter.

Ik zie er naar uit om op tour te gaan met dit materiaal. Ik ga ook wat tracks uit ‘sleeps’ spelen natuurlijk, maar zonder Michael is dat niet makkelijk. Op mijn ‘oude dag’ lijkt het me heerlijk weer het podium op te mogen kruipen en aanwezig te zijn tussen de mensen die mijn muziek waarderen.

www.pieternooten.com

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 27/06/2019 : KL Dark Records pakt uit met een tribute to And One

And One was ooit zeer populair in de scene met hun aanstekelijke en donkere electro pop /ebm, vooral nummers als “Techno Man”, “Metalhammer”, “Deutsmachine”, “Tanz Der Arroganz”,... deden menig donkere dansvloer in de jaren 90 vol lopen. Tegenwoordig is And One bij ons uit de picture verdwenen, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Logical Tears - Reboot 2.0

Deze “Reboot 2.0” is eigenlijk een ietwat opgepimpte heruitgave van het album “Japanese Lovers” dat reeds in 2015 bij Manic Depression verscheen (en ook toen door Dark Entries aan een kritische luisterervaring werd onderworpen, hier het bewijs). Bij Icy Cold een label dat nauw samen werkt met Manic Depression, is er ...

lees meer...
CD BESPREKING : Lotus Feed - Songs From The Silent Age

Deze formatie uit Keulen zag reeds in 1995 het levenslicht, tijdens de hoogdagen van de Duitse gothic golf zeg maar. Geen wonder dat groep aanvankelijk de kaart trok van de meer traditionele gothic rock, iets wat te horen is op hun debuut “A Different Place” dat pas in 2011 verscheen. Meteen werd Lotus Feed bij het legertje gotihc ...

lees meer...
CD BESPREKING : Delphine Coma - Leaving The Scene

Een band uit Portland USA, die met enige vetraging de redactietafel bereikt. Beter laat dan nooit durf ik dan denken en als ik deze “Leaving The Scene” door mijn cd speler laat opeten schiet het openingsnummer “Touch” al meteen raak. Cold wave badend in een gothisch angstzweet. Hoewel ze zich zelf geen gothic band ...

lees meer...
CD BESPREKING : Joy Disaster - Aeternum

Joy Disaster gaat alweer mee sedert 2005 en de jaartjes dikken dus aardig aan. In al die jaren is de stijl, de groep beleefde haar hoogdagen ten tijde van het debuutalbum “StäyGätôW” (2009), een album dat toen sterk knipoogde naar de hernieuwde belangstelling in het gothic rock en vooral death rock subgenre, een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sofy Major - Total Dump

Met het eerder dit jaar verschenen Blood On The Street, het laatste album van onze eigenste noiserock trots Vandal X, kregen we een portie lawaai zoals we dat graag hebben. Deze plaat kwam er volgens eigen zeggen na een moeilijke periode. Zeggen dat men van iets negatiefs iets positiefs gemaakt heeft, past niet echt in de Vandal X kraam; ...

lees meer...
NIEUWS 25/06/2019 : Metropolis eert het nieuwe zwart

Dat er anno 2019 nog volop en wereldwijd donkere riedeltjes worden gefabriceerd, dat zu u moeten weten. Zeker als u Dark Entries leest. Het Amerikaanse Metropolis verzamelde nu 24 van de ze bekende en minder bekende nieuwkomers op één compilatie “Dark Nouveau”. De compilatie is enkel digitaal te koop en via onderstaand ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : I.M. Nicky Hellemans (°1981-+2019)

Wanneer hier een in memoriam verschijnt handelt deze meestal over een muzikant. Doordat we met ons werk voor Dark Entries met vele muzikanten een sterke band kunnen ontwikkelen, komt het aan als zo iemand ons verlaat. Nog tastbaarder wordt deze pijn wanneer het zoals vandaag geen muzikant betreft (hoewel deze dame ook actief was in de ...

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : Vrijdag Dark Entries Night met To Avoid (EBM), Dässwat zegt af

Deze vrijdag 21 juni gaat de volgende Dark Entries Night door. Het wordt een EBM-editie met To Avoid. To Avoid is een trio dat intussen al 21 jaar actief is. Ze hebben zich recent hervormd nadat hun stichter GrandT het voor bekeken had gezien. Verwacht je maar aan stevige beats van de oude school. Heel uitzonderlijk zal enkel To Avoid ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st#3 - Eigenzinnigheid en serendipiteit

Trouwfe(e)st#3. Het is ondertussen al lang geen trouwfeest meer, maar de verjaardag van een trouwfeest. Toen Dimi en Sigrid twee jaar geleden in het huwelijksbootje stapten, vonden ze er immers – als liefhebbers van dark ambient en neofolk – niets beter op dan een aantal van hun lievelingsgroepen uit te nodigen om hun hoogdag te ...

lees meer...
NIEUWS 13/06/2019 : Trouwfest: gratis festival met onze goedkeuring.

U kon er onmogelijk naast kijken op onze site: ook dit jaar (aanstaande zaterdag meer bepaald) is er weer een editie van Trouwfest, het festival ter ere van de huwelijksverjaardag van ondergetekende. Nogmaals willen we, de misleidende titel van het evenement indachtig, benadrukken dat dit een openbaar evenement is waar iedereen welkom ...