casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

717 items

   

Pieter Nooten
De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.
28/08/2010 : Pieter Nooten - De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achtergelaten.

Sinds mijn “loopbaan” bij Dark Entries heb ik soms het gevoel dat ik al mijn helden aan het interviewen ben, en deze mijnheer is een zeer grote held. Het is zelfs een mijnheer die een leven (in dit geval, het mijne dus) zwaar beïnvloed heeft, ook al is het maar de vraag of het gezond is om gevangen te zitten in een wereld van melancholie.

Pieter Nooten was in de jaren ’80 één van de kernleden van een groep die ik samen met The Sound en The Chameleons zou omschrijven als één van de beste bands ooit, nl. Clan Of Xymox.

Terwijl Clan Of Xymox in een andere bezetting zich ging specialiseren in gothpareltjes ging Pieter Nooten een andere weg op. Die weg was al te horen op zijn geniaal solodebuut “Sleeping with the fishes” waar geen mens zijn ogen droog kan bij houden, tenzij je een azijnpisser bent.

Pieter verdween in de anonimiteit, nooit uit het hart, maar plots verscheen er op mijn inbox een mailtje : Pieter is terug met een nieuwe cd en na de eerste beluistering wist ik het meteen dat de nieuwe “Here is why” terug zo’n plaat ging worden die iets zou betekenen in mijn leven.

Het is zo’n plaat geworden waar je wel eens naar buiten durft te staren, er zijn momenten bij waarop je op het bed wil liggen en dromen over wat niet is.

Dark Entries presenteert u met trots een exclusief interview met één van de mensen die het new wave/coldwave/gothleven een geluid bijschonk : Pieter Nooten.

Hallo Pieter, mijn eerste vraag is onvermijdelijk…waarom heeft het 20 jaar geduurd?

De muziekbusiness ging mij zo tegenstaan dat ik geen andere optie had dan ermee te stoppen. Overigens heb ik niet stilgezeten die tijd. Eind jaren tachtig ben ik de anonimiteit van de ‘dance-cultuur’ ingedoken en heb legio ambient-achtige muziek geproduceerd.

Ik heb in Londen gewoond, daar meegewerkt aan verschillende projecten, waaronder Anka’s solocd en een nooit uitgebrachte collaboratie met Heidi Berry.

Later terug in Nederland heb ik o.a. gewerkt aan materiaal voor kleinkunstenares Marlies Somers en de briljante zangeres Sophie Zeyl, hier ook weer samen met Anka.

Verder het produceren van muziek voor theater en kleine, soms zelfs wat commercieele opdrachten. Niets wereldschokkends, ik geef toe.

Wat ook je uitleg mag zijn, Pieter, begrijp ik dat niet omdat ik je als één van de meest getalenteerde muzikanten ooit beschouw en van u verwacht ik zo’n tien tot vijftal platen.

Dankjewel. Maar serieus, mijn muzikale ambitie was geschronken tot dat van een werkmier. Muziek produceren zonder er teveel van te verwachten. De valsheid en corruptie binnen de internationale muziekindustrie heeft me echt naar de keel gegrepen en amechtig achter- gelaten.

Die wereld doet iets met je en dat is echt niet perse positief! Je moet niet al te gevoelig ingesteld zijn...

Laten we even terug gaan in de tijd. Je begon dertig jaar terug met Clan Of Xymox.

Rolde jij toevallig in de muziek terecht of was het echt iets waar je je leven wou voor geven?

Ik kon als kind erg moeilijk leren. Hedentendage zou het als adhd worden gekenmerkt. Ik kon simpelweg niet stilzitten en wilde alleen maar naar buiten, weg uit die bedompte omgeving. Mijn ouders zagen gelukkig snel in dat het beter was mij te stimuleren in waar ik het beste in was: achter het huiskamerorgel zitten en druk improviseren; muziek dus! Als ik een piano zie MOET ik erachter kruipen, ook al ben ik volledig autodidact en kan ik geen notenschrift lezen.

De muziek van Clan Of Xymox was op zijn minst melancholisch, en triest te noemen.

Was je ook zo als mens?

Misschien. Ik geloof dat ik wel moeilijk ben en melancholisch. Maar zeker geen chagrijn! Ik heb een ontwikkeld gevoel voor humor, ben bourgondisch ingesteld en hou van gezelligheid en de schone dingen des levens.

Echter, vooral die wat cynische humor zou idd compensatie-gedrag kunnen zijn voor een diepgewortelde neerslachtigheid. Ik lijd af en toe aan behoorlijk ingrijpende sombere periodes.

Ik merkte al gauw dat je op een Yamaha DX7 speelde en in mijn tienerjaren ontdekte ik al gauw dat dit instrument bespeeld werd door Eno op “Low”?

Toevallig mijn lievelingsplaat aller tijden….was dat toeval, of niet?

De DX7 werd destijds aangesleept in de Londense studio waar wij opnamen. Daar stond ook een Mellotron, een Fairlight en later een step sequencer, ik geloof van Roland. Vooral Anka en ik hebben daar echt heel veel mee ge-experimenteerd. Veel drumsounds maakten we zelf door bv tegen een kartonnen doos te trappen enzovoorts. In die tijd waren we allemaal pioniers op sampling gebied.

De DX7 is een heel ander verhaal natuurlijk. Het was heel moeilijk te programmeren kan ik me herinneren. Tijdens de opnames van “Sleeps” hadden Michael en ik de beschikking tot Brian Eno’s DX7 en eerlijk gezegd hebben we veel van zijn sounds gebruikt! Die hoor jij waarschijnlijk terug via “Low”!

Ik ken de warme sounds en het ambient gevoel van “Low” zeer zeker. Ik weet niet of ik er onbewust door ben beinvloed. Waarschijnlijk wel, hoewel er meer obscuurdere bands waren waar ik veel duidelijker door werd beinvloed. Cabaret Voltaire, Tuxedo Moon, Eyeless In Gaza, The Sound, This Heat. Deze laatste heeft een echte cultklassieker achtergelaten met ‘deceit’.

In mijn entourage heb ik toch vrij veel vrienden die muzikanten zijn, technisch gezien begrijp ik er geen snars van en soms zeg ik hun dat dit me net gelukkig maakt : zo blijf ik muziek door een naïeve bril zien.

Heel goed. Houden zo. Zo luister ik al jaren nauwelijks meer naar popmuziek! Echt. Ik weet hoe aanmatigend het klinkt maar ik luister sinds de jaren negentig alleen nog maar naar klassieke muziek. Zo blijft mijn eigen “pop” muziek authentiek. Ik vind het soms vreemd als iemand mijn muziek vergelijkt met deze of gene band of artiest terwijl ik geheel diens muziek niet ken!

Net voor je Xymox verliet, kwam je op de proppen met “Sleeping with the fishes”.

Je zal me wel gelijk geven dat ik dit de meest onderschatte plaat ooit vind….

Niet optimaal gepromoot destijds. De sound was zo bevreemdend en uniek (mede dankzij Michael’s geniale guitaarwerk en co-productie) dat maar weinig mensen er raad mee wisten. Wel kreeg het hemelbestormend mooie kritieken. Daar was ik zielsgelukkig mee.

Ook op deze plaat was er een clash met mijn idolen. Op “Sleeping with the fishes” hoorde ik duidelijk de ambient-invloed van Eno.

Ook met het werk van Eno ben en was ik helemaal niet zo bekend hoor. Maar zijn DX7 stond tot onze beschikking en daar hebben we veel sounds uit gedestilleerd.

Als ik je nu in alle eerlijkheid vertel, Pieter, dat “Sleeping with the fishes” me meerdere malen tot tranen bracht (gewoon door de melancholische schoonheid), begrijp je zoiets?

Ik begrijp dat absoluut! Ik zou geen muziek kunnen componeren zonder de ambitie te hebben om te ontroeren. Kunst en muziek met name is dood als zij alleen maar technisch knap in elkaar zit of oude, steelse ideeen herkauwt. Een rondgang door een festival als Lowlands levert al zoveel herkauwde geluiden op, dat is echt ontmoedigend.

Kan muziek bij u zoiets teweeg brengen?

Zeker weten! Heb je Der Abschied uit Mahler’s Lied Von Der Erde wel eens gehoord? Op het allerlaatst, na een hartstochtelijk afscheid, wordt de tekst gezongen: “allüberall und ewig
blauen licht die fernen... ewig... ewig...” en die laatste twee woorden worden ettelijke malen herhaald terwijl de muziek in een soort eeuwige loop wegebt. Dat is zo treurig maar tegelijkertijd zo vreselijk esthetisch, met dat beeld van dat ‘blauen licht die fernen’, hou daar je ogen maar eens bij droog!

Ik kan me niet inbeelden dat je niet werd aangesproken door mensen die onmiddellijk een vervolg wilden horen op “Sleeping with the fishes”.

Nou niet dus. Daarbij zat ik ook onder een streng regime bij Ronny die niet zo blij was met dit muzikale uitstapje en de aandacht die het genereerde. Ik heb Ivo van 4AD wel een tweede aangeboden maar hij was niet geinteresseerd. Nochmaals, ik geloof dat maar weinig mensen de werkelijke impact van deze bijzondere collaboratie konden vooruitzien.

“Here is why” is je nieuwe cd en eigenlijk vind ik het een logisch vervolg op “Sleeping with the fishes”.

Dat is een enorm compliment. Deze cd is gewoon thuis op een mac book pro geproduceerd. Het is derhalve een bewijs hoe ver we technisch gekomen zijn in 20 jaar. Maar tegelijkertijd is het ook een eerbetoon aan de ware intentie van muziek; dat deze niet afhankelijk is van allerlei onbetaalbare geluidstechniek. Dat is een revolutie. Iedereen kan nu een mooie cd afleveren. Het is enkel nog afhankelijk van het al dan niet bezitten van talent...

Het zal wel mijn fascinatie met uw geluid zijn denk ik, Pieter, maar bij een tweede beluistering bekroop me weer dat triest, melancholisch gevoel…een opgewekte plaat is het niet geworden.

Hmm. Toch is dat de bedoeling niet. Ook de lyrics zijn haast nergens zwaarmoedig. Ik probeer –en zeker ook met ‘sleeps’- een gevoel van berusting en gemoedsrust op te roepen met mijn muziek. Geen heftige emoties. Meer een soort aardse, ongodsdienstige devotie. Rust in een chaotische tijd. Veel diepte in de productie zodat er altijd iets is om je concentratie naar te verleggen. Dit is wat ik bedoel wanneer ik zeg door baroque muziek te zijn beinvloed: polyfone melodielijnen die door elkaar lopen, elkaar overlappen en kruisen waardoor nieuwe tonen en harmonieeen ontstaan.

“Here is why” als titel klinkt bijna als : hier is na twintig jaar waarom….

Ja, inderdaad. Maar de titel verwijst meer naar het hier en nu. Het heden is dat telt. De toekomst is niet te voorzien en het verleden ligt achter ons. Daarom ook moet muziek proberen te vernieuwen. Niet op een krampachtige manier. Maar wel zoekende blijven.

Je plaat is uitgebracht op Rocket Girl, een Brits label dat zelfs indie van The Brothers Movement uitbrengt. Kun je die keuze eens uitleggen….

Nochmaals –met alle respect- ik luister nauwelijks naar popmuziek. Rocketgirl is fantastisch omdat het wordt gerund door een geweldige dame die echt veel voor haar artiesten doet en over heeft, Vinita Joshi.

Zeer indrukwekkend zijn ook wel de vocalen van Yvette Winkler. Hoe voorspelbaar de opmerking ook moge weze, het klinkt bijna This Mortal Coil.

Ik zal het doorgeven. Dankjewel. Ik heb geen idee of het als TMC klinkt. Yvette heb ik gevonden –of eigenlijk zij mij- via myspace. Ik zocht al jaaaaaren naar een echte goede vocaliste die eens NIET r&b zingt en een enorm ego heeft. Yvette heeft een heel authentieke, ietwat ijzige, typisch west-europese, ingehouden stem. De emotie zit heel mooi verborgen, maar is er zeer zeker. Het klinkt echt prachtig samen met mijn toch wat onzekere en fragile stem en zij tilt mij bijna mee naar haar level. Ik had niet beter kunnen treffen en ze gaat zeker meer zingen in de toekomst.

Het lijkt er op Pieter dat jij gefascineerd bent door klassieke muziek, met name Bach in het bijzonder. Eerlijk gezegd, ik hoor dat absoluut niet…..

Je stelt goede vragen want ik moet er steeds uitgebreid toch op ingaan! Het is onmogelijk een vraag kort en bondig te beantwoorden. Daarom verwijs ik liever terug naar het antwoord op de vraag “...een opgewekte plaat is het niet geworden...”

Moeten we nu nog eens twintig jaar wachten op een nieuwe plaat.

Asoluut niet. Ik heb mijn muse hervonden en ben productiever dan ooit.

Blijft het bij een cd of zijn er ook optredens in het verschiet?

Ik wil zeker gaan optreden. Mooie, kleine shows afleveren die ontroeren. Ik ben op dit moment aan het repeteren met een fantastische cellist en –natuurlijk- Yvette. Er is ook een meeslepende video backdrop in de maak. Het wordt iets heel moois.

Vraagje om af te ronden, is de vraag die iedereen krijgt….

Uw favoriete plaat aller tijden is….. en waarom?

Ik zou het echt niet weten. Toen ik nog erg jong was, gingen we met de hele familie nog naar de kerk zondags. Daar zat een oude organist tijdens het ter communie gaan van die Bach-fuga’s te dreutelen. Van die onnavolgbare melodielijntjes die continue veranderden, over elkaar heen gespeeld werden, elkaar spiegelden en naliepen. En dat allemaal in zo’n melacholiek tempo dat door de zware basspedalen werd aangezet. Daar kon ik eindeloos bij wegdromen. Immers wat die man in die jurk daar allemaal voor capriolen stond te maken en stond te orakelen interesseerde mij hoegenaamd niets. Maar die muziek.... Sindsdien al vond ik het repetitieve van popmuziek maar saaitjes. Een verarming van de muziekbeleving. Dus zeg ik: “Die Kunst Der Fuge” van Bach, liefst subtiel gespeeld door een strijkquartet. Een onaardse muziek, een schimmig gebied, dat maar voor weinigen toegankelijk is. Ook en zelfs niet voor mij, Maar ik blijf het proberen.

Ik geef het laatste woord aan u Pieter.

Ik zie er naar uit om op tour te gaan met dit materiaal. Ik ga ook wat tracks uit ‘sleeps’ spelen natuurlijk, maar zonder Michael is dat niet makkelijk. Op mijn ‘oude dag’ lijkt het me heerlijk weer het podium op te mogen kruipen en aanwezig te zijn tussen de mensen die mijn muziek waarderen.

www.pieternooten.com

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Hecker - Inspection II

Een album dat ons geduld danig op de proef heeft gesteld, deze Inspection II van (Florian) Hecker. De man gaat verder met het onderzoeken van computationele technieken voor analyse en hersynthese. Inderdaad, het is weer zo een plaatje... Wanneer men met zulke termen komt aandraven is het voor de goede verstaander vaak al voldoende om te weten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Korinthians - Chaos/Control

In 2016 volstonden 5 songs als eerste sublieme kennismaking met het Gentse Korinthians. Verzameld op de in eigen beheer uitgebrachte EP ‘Olympus’. Melodieus, toegankelijk, toegeeflijk aan eigen muzikale opvoeding. Maar volgens eigengereide geestdrift. Nu, 3 jaren later, is het tijd voor het allereerste full-album : Chaos/Control. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XIV - Best Of Edition - 30/11/2019 Nieuwe Nor Heerlen

Het is al sedert 2004 een feit dat een kleiner festival ook groots kan zijn. Het bewijs wordt eens te meer geleverd door de Downhill-organisatie dat er telkens in slaagt om bands te programmeren die je zelden of nooit tegenkomt op een podium waar dan ook in de Lage Landen. Voor de inmiddels veertiende editie van Downhill werd geopteerd ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2019 : R.I.P. Bodo Staiger (Rheingold) (27 oktober 1949 – 4 december 2019)

Bodo Staiger is dood. De zanger-gitarist van de Neue Deutsche Welle (NDW) band Rheingold is dinsdag (4 december 2019) overleden, de doodsoorzaak is nog niet bekend. Rheingold schrijft over een plotselinge en onverwachte dood. Met "Dreiklangsdimensionen" had het Duitse new wave trio, naast zanger en gitarist Bodo Staiger nog bestaande ...

lees meer...
CD BESPREKING : Craven Faults - Erratics & Unconformities

Qua sound ergens halverwege de kosmische krautrock van Tangerine Dream (‘Berlin School’) en het minimalisme van Philip Glass (die van onder meer “Koyaanisqatsi”) of Steve Reich vinden we Craven Faults, een Brits project gevestigd in een oude textielfabriek in Yorkshire. Na drie EP’s in de periode 2017-2019, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Empusae - Iter In Tenebris

We hebben het er al uitgebreid over gehad: onze vrienden van Consouling Sounds kwamen dit jaar met een zeer prestigieus project aanzetten, waarbij men actief in vraag wil stellen hoe een platenlabel anno 2019 weerstand kan bieden aan het snel veranderende muzikale landschap. Men riep Consouling in Residence in het leven, en voor de eerste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Stigmata - Dust, Nothingness And Light

Eerder, vorig jaar, besprak ik reeds “Dark One”, waarbij enig speurwerk mij en u leerde dat deze Stigmata reeds tussen 1989 en 1993 een eerste leven kende en nu vooral het solo project van David Aboucaya betreft. Met deze “Dust, Nothingness And Light” wordt nu een vervolg gepresenteerd, opnieuw in eigen beheer en ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Kent u Dead Souls Rising nog?

Als u al enige tijd mee gaat in de scene (lees een eeuwigheid) en dus niet zomaar een hipstertje of meelopertje bent dan zegt u deze naam vast nog iets. Dit duo rond Laurent en de feërieke verschijning Alastrelle is, zoals het goeie goths betaamt, weer onder de levenden. Hier bij ons was dit duo live een graag geziene gast, en hun albums ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2019 : Engelsstaub klopt weer op de deur.

Deze groep was ooit relatief populair, een off shoot van Madre Del Vizio, veel meer dark wave en zelfs folk invloeden, licht tribaal en zelfs een beetje heidens. De groep werd vooral populair met de albums “Malleus Mallficarum”(1993) en “Ignis Fatus;Irrlichter”(1994). Nadien waren er nog wel tekenen van leven, zo was ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : R.I.P. Keith Brewer (°1970-+2019)

Keith Brewer, de man achter het geliefde power electronics project Taint is vorige week overleden ten gevolge van een zeer agressieve darmkanker. Door de uitzaaiingen werd zijn doodsvonnis reeds na enkele maanden getekend. Taint was al een tijdje niet meer actief, maar de man uit Texas bracht onder de naam Mania nog muziek uit. Taint ...

lees meer...
FOTO'S : Dässwat - @ C.C. Palethe Pelt, 03/12/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : Zaterdag HerrNia en WÜLF7 op Dark Entries Nights, gratis...

Toegegeven, onze Dark Entries Nights hebben in 2019 nogal een elektronische draai gekregen. We willen andere donkere genres uiteraard niet verwaarlozen, maar we herinneren er graag aan dat België zijn naam gemaakt heeft in de electro, en wie er laatst bij was op het optreden van IC 434 zal ons niet tegenspreken. De laatste Dark Entries ...

lees meer...
FOTO'S : Linea Aspera - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Desperate Journalist - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten