|
Life in Sodom is misschien een naam die je niet veel zegt maar toch kunnen deze Amerikanen in hun thuisbasis rekenen op een vaste kern van fans en dat is niet verwonderlijk. Hun laatste cd “Alone” vertoont zowat alle elementen die een darkwave-cd tot een must maken. Soms denk je eens aan Clan Of Xymox, soms aan The Cure, soms aan Death In June en soms aan Deine Lakaien ook al hebben onze Amerikanen nog nooit van Veljanov gehoord.
Een interview met een groep die u beslist eens moet ontdekken!
Hallo, wie is nu eigenlijk Life In Sodom?
De hoofdkern van onze groep bestaat uit Gerrie Brand (zang, teksten, programmering) en Daniel Heinze (gitaar). Er zijn ook wel andere mensen betrokken zoals Virginia Fuillerat die alle vrouwelijke vocalen op de laatste cd verzorgde.
Zo moeilijk was het nu ook weer niet om je muziek te beschrijven, maar ik hoorde zowel neofolk als dark wave.
Is dat iets wat je sowieso wou of is gewoon een samenloop van omstandigheden?
Je kan het zien als een toeval doordat bepaalde bandsleden op een bepaald moment een welbepaald gevoel hadden.
Ik bedoel maar, wij hadden dat niet op voorhand gepland of zo, zelfs niet besproken…dus ja, louter toeval!
Wat me ook opvalt is dat jullie echte instrumenten spelen, ik bedoel maar de klassieke instrumenten zijn niet zomaar op een keyboard gespeeld….
Eigenlijk, vertrekken wij altijd vanuit onze teksten waar we later traditionele instrumenten (bv. een klassieke gitaar) aan toe voegen en nog later wat keyboards.
Later kunnen daar nog elementen bijkomen, afhankelijk van wat we echt willen…
Maar wat de instrumenten zelf betreft, sluiten wij niks uit.
Als zou blijken dat bij een bepaald nummer een sample beter past dan gewoon een akoestische gitaar, dan moet dat maar…
Het eerste wat ik dacht was…hey, Deine Lakaien…maar toen bedacht ik al vlug dat de kans klein is dat jullie daar ooit al van hebben gehoord…
In alle eerlijkheid : wij hebben nog nooit van Deine Lakaien gehoord, maar we gaan het wel eens uitchecken…
Ik hoorde ook Clan Of Xymox en de begindagen van The Cure….
Dat zijn echt wel die twee groepen die veel voor ons betekenen.
We durven zelfs stellen dat het de bedoeling was om als hun te klinken, maar ook post-punkgroepen als The Chameleons, Gang Of Four, Ultravox, Joy Division, …
De titels spreken voor zich, niet echt de plezantste dingen in het leven…
Meestal zou je de teksten als tamelijk melancholisch kunnen omschrijven.
Soms komt het idee van iets dat in onze herinnering vastzit of gewoon iets dat vroeger gebeurde…
Hier zul je misschien wat meer bekend zijn doordat je op de Hex Files-compilatie stond.
Dat betekent misschien allemaal niet zo veel maar toch zijn zulke compilaties toch wel belangrijk om deuren te openen, niet?
Zeker. Ik hoop echt dat we op die manier mensen hebben kunnen aanspreken die nog nooit van ons hadden gehoord. Alle manieren om gehoord te worden zijn goed, en als dat op zo’n stijlvolle manier kan, is het nog beter!
Toch was het zo dat na die Hex-File contributie we hier niks meer van jullie hoorden, maar ik veronderstel dat jullie het anders wilden….
Natuurlijk, als het van ons afhangt zouden we willen dat iedereen naar onze muziek kon luisteren…
Eigenlijk, hoe is het vandaag om in een darkwaveband te spelen in tijden dat men beweert dat geen mens noch een cd koopt…
Och, wij doen gewoon verder ongeacht wat het klimaat van de muziekindustrie of de muzikale trends die er zijn. Wij zijn al blij dat we kunnen terugvallen op een toegewijde underground fanbasis die zich niks aantrekt van die crisis!
Lievelingsplaat aller tijden graag…
Gerrie: New Gold Dream van Simple Minds.
Daniel: Toch moeilijk om hierop te antwoorden hoor, maar ik keer steeds terug naar
Nick Cave and the Bad Seeds (Tender Prey) , The Gun Club (Fire of Love), Echo and the Bunnymen (Heaven Up Here), Nick Drake (Pink Moon) and Television (Marquee Moon).
Prachtlijstje, hoe is het leven nu in Sodom?
Alle dagen ontdekken we iets nieuws!!!!
Ontdek nu gauw die groep
www.lifeinsodom.com
www.myspace.com/lifeinsodom
|