casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

COVENANT zag de voorbije jaren zwarte sneeuw
‘Soms dachten we dat onze dagen waren geteld’
01/02/2006
 Bookmark and Share

‘Life is what happens to you while you’re busy making other plans’ Die mooie zinsnede van John Lennon mag door overmatig gebruik bijna als een dooddoener klinken, het Zweedse trio Covenant ondervond de afgelopen jaren dat ze wel degelijk klopt. Met een vet platencontract, een ronkende promomachine én een ijzersterke plaat (‘Northern Light’) leek hen niets in de weg te staan voor De Grote Doorbraak. Maar één pennentrek van een platenbons in zijn ivoren toren besliste er anders over. Het avontuur werd afgeblazen en Covenant trok daarop door de woestijn. Het heeft niet veel gescheeld of ze waren er nooit uit terug gekeerd maar gelukkig staan ze nu weer met een nieuwe plaat: ‘Skyshaper’, uit vanaf 7 maart bij Synthetic Symphony.

De tournee waarmee de nieuwe langspeler wordt voorgesteld passeert helaas niet langs België. Covenant heeft ons landje luttele maanden geleden nog maar aangedaan met een turbulente passage in de Gentse Vooruit: te rommelig en bezopen voor wie de drie heren vooral van op plaat kent, een van de meest energieke concerten in jaren voor wie ze al eerder aan het werk zag. Voor ons smaakte het alleszins naar meer, nieuwe nummers met name, dus trokken we naar het Nederlandse Amstelveen waar de drie op 4 februari optraden. Daar aangekomen merken we dat de planning een beetje in de war is gestuurd door de verrassend grote persaandacht voor Covenant. De tijd begint te dringen en spreekbuis Joakim Montelius stelt ons en collega Nosferius van Gothtronic voor om hem samen te interviewen. We stemmen in met het triootje en Joakim troont ons mee naar de kleedkamer waar we ook zijn twee kompanen treffen: Clas Nachmanson en de doorgaans interviewschuwe frontman Eskil Simonsson . Die zet het verrassend genoeg niet op een lopen maar praat honderduit mee tot hij wordt weggeroepen voor zijn passie: prutsen aan de geluidsinstallatie.

Het valt onmiddellijk op dat de heren ook naast het podium er een erezaak van maken om keurig gekleed voor de dag te komen. Vooral Joakim springt in het oog met z’n beige pak van ribfluweel met daaronder een fantasierijk maar subtiel hemd. Clas, de haren glad achterover gestreken, zit in een donkerblauw vestje met zilveren krijtstreep en daaronder een jeans terwijl Eskil het sober houdt met ondermeer een donkere coltrui. Tijdens het interview, dat doorgaans meer heeft van een chaotische babbel waarbij Joakim even vaak als gretig de glazen rode wijn bijvult, gaat het al vrij vlug illegaal downloaden. Nog maar eens, want liefst twee maand voor de release kon je ‘Skyshaper’ al via allerhande kanalen gratis te pakken krijgen. “Ik vind het vooral jammer”, zegt Eskil met een wat vertwijfelde glimlach om de lippen. “Ik zou zo graag onze nieuwe plaat aan de mensen presenteren, met het hele artwork en zo. Misschien zijn we ongelooflijk oubollig wat dat betreft maar voor ons heeft het nog altijd veel charme om op de releasedatum een plaat echt in handen te hebben. Maar ik kan de mensen die downloaden weinig verwijten. Vroeger deed ik ook niets anders dan cassettetapes samenstellen, dus deed in min of meer hetzelfde.”

Over muziek samenstellen gesproken. Wat staat er op jullie Ipod?

Eskil: (haalt vol trots zijn flinterdunne zwarte Ipod Nano boven) “Alleen muziek van Covenant eigenlijk, maar dat is omdat we dit als backingtrack voor het optreden gebruiken. Voor op de bus heb ik ondermeer Duitse compilaties met onbekende dansmuziek mee.”
Joakim: “Momenteel spelen we heel vaak een zelfgemaakte punkcompilatie. Maar ik denk dat we in het verleden zowat alles al hebben meegebracht op tournee. Johnny Cash, 666, Gorillaz zelfs een verzamelaar met afschuwelijke eurodance. Dat was toen we jaren terug op tournee waren met Project Pitchfork en we die mannen bijna gek kregen met die muziek. Ze zijn zelfs onderweg gestopt om een grotere ghettoblaster te kopen om ons te overstemmen” (lacht)


Wachten met wodka

Mogen we jullie even herinneren aan het optreden in Gent. Wat was daar aan de hand?

Joakim: (gespeeld verbaasd:) “Gent? In jaren niet meer geweest. Serieus, ik zat na dat optreden eerlijk gezegd in zak en as omdat het muzikaal gezien absoluut geen hoogvlieger was. Maar daar stond tegenover dat de energie wel ongelooflijk was.”
Clas: “Tja, er waren lange soundchecks, we moesten lang wachten... En dan drink je al eens een glaasje, te veel.”
Joakim: “Het is daar in Gent overigens een heel rare zaal. We hoorden meer van onze muziek door de echo die langs de muren kwam dan door de monitor-boxen op het podium.”

Wat later traden jullie ook op in Moskou, wat ook bijzondere beelden opleverde.

Clas: (begint te giechelen) Daar hadden we héél veel vertraging...”
Joakim: “Het begon nadat we ’s nachts in Sint-Petersburg geland waren. Van daaruit namen we een trein, zo’n prachtige klassieke slaaptrein uit de jaren vijftig waarin het wel ongelooflijk koud was. In het gangpad kon je gewoon ijspegels plukken. Dus we dronken behoorlijk wat wodka. Om vijf uur ’s ochtends kwamen we aan in Moskou en kregen we maar een paar uur slaap. Want er was een fotosessie voorzien in het historische Ukraina Hotel, een van de Zeven Zusters, waar we opnieuw wodka geserveerd kregen. In de zaal kregen we nog meer wodka om het wachten te verzachten. En op het podium zijn we allemaal verschillende keren, voor de lens, gestruikeld over een zwart toestel dat zowat onzichtbaar was op dat zwarte podium.”

Russische fans klaagden achteraf op jullie website dat jullie dronken waren. Ik denk dat je dat niet vlug van Russen te horen zal krijgen.

Joakim: (grijnst een beetje groen) “Indrukwekkend, niet. Maar ik wil toch even benadrukken dat het stereotype beeld van bezopen Russen niet klopt. Het zijn doorgaans heel beschaafde mensen, op de autoriteiten na. Het is voor mij nog een hele heksentoer geweest om het land met ons materiaal uit te geraken.”


Nobelprijs basdrum

Over naar jullie nieuwe single ‘Ritual Noise’, die lijkt wel gezongen met een zucht van opluchting: ‘Hier zijn we terug en dit is waar het ons om te doen is: muziek maken’. Klopt dat een beetje?

Joakim: “De nagel op de kop. Je moet als artiest van tijd iets te vertellen hebben aan je luisteraars. Zeker wanneer je zo lang uit beeld bent geweest als ons. Op een bepaald moment vreesde ik dat iedereen ons zou vergeten zijn.”
Eskil: “En daar is het ons ook om te doen: muziek maken, onszelf uitdrukken. Express yourself. Dat leeft erg in Berlijn, waar ik woon. Doe iets omdat je het wil doen, niet om bakken geld te verdienen.”

De reacties over ‘Skyshaper’ zijn voorlopig heel erg verdeeld, zijn jullie er zelf al uit?

Clas: “Op ‘United States of Mind’ na zijn we nog nooit zeker geweest of een plaat zou aanslaan. Over ‘Skyshaper’ ben ik zelf eigenlijk nog altijd niet zeker. Maar kijk, we proberen gewoon de beste plaat binnen onze mogelijkheden te maken.”
Joakim: “Na ‘Northern Light’ was het voor ons duidelijk dat we weer een andere kant uitmoesten dus zijn we beginnen zoeken. Volgens mij is deze plaat van al zijn voorgangers nog het meest verwant aan ‘Sequencer’ omdat ze zo gelaagd is. Nog meer dan ‘Sequencer’ eigenlijk.”

Aan een nummer als ‘Sweet and Salty’ hoor je dat jullie uit het typische Covenant-keurslijf proberen te breken, niet?

Joakim: “Dat is een van de nummers op ‘Skyshaper’ waar ik het meest trots op ben. Vooral vanwege de basdrum. Ik heb die gemaakt met de legendarische drumcomputer TR 909 maar dan ongelooflijk versterkt met allerlei effecten waardoor de bassdrums als echte mokerslagen klinken. (lachend:) Eigenlijk verdien ik hiermee de Nobelprijs voor basdrum.”

Nog meer dan ‘Northern Light’ is ‘Skyshaper’ een heel emotionele plaat geworden. Van bijvoorbeeld ‘Greater than the sun’ krijg je het koud en voel je je heel alleen. ‘Pulse’ is dan weer meeslepend door z’n raadselachtige tekst: ‘I’m falling out of cars’ . Waar gaat dat eigenlijk over?

Joakim: “Bedankt, zo voelden wij ons ook toen we die nummers maakten en het doet goed te horen dat het gelukt is om dat gevoel over te brengen. De tekst van ‘Pulse’ is, net als die van ‘The Men’, geschreven door Eskil. Hij heeft zich gebaseerd op een verhaal van Jeff Noon én een eigen ervaring: een incidentrijke autorit na het Duitse M’Era Luna-festival eind jaren negentig. We waren behoorlijk in de wind en hadden ongelooflijk ruzie over god weet wat. Op een bepaald moment wordt het Eskil te veel, hij smijt het portier open en kruipt op de voorruit van de wagen. Iedereen zat te gillen maar het meisje achter het stuur heeft wagen toen heel langzaam tot stilstand gebracht. Het scheelde maar een haartje of er was niks van Covenant geworden. Met ‘Pulse’ hebben we dat gevoel opnieuw proberen oproepen: dat je het noorden helemaal kwijt bent en dat je uit de toestand wil breken.”


Sombere gedachten

Om ‘Northern Light’, te maken kregen jullie alle middelen en mensen die je maar wilden ter beschikking. Voor ‘Skyshaper’ stonden jullie er weer alleen voor. Hoe begin je aan die opdracht?

Clas: “Vooral Eskil was daardoor heel gestresseerd. Het werd een idee-fixe om hetzelfde niveau te halen en zelfs nog beter te doen.”
Joakim: “Dat ‘Skyshaper’ zo lang op zich heeft laten wachten, komt ondermeer omdat we een jaar lang opgebokst hebben tegen de erfenis van ‘Northern Light’. Dat was echt verlammend, maar het is ons uiteindelijk gelukt om ons erover heen te zetten.”

Met ‘Northern Light’ leken jullie helemaal vertrokken voor de grote doorbraak. Maar door bezuinigingen bij platengigant Sony werd Ka2, het sublabel waarop jullie zaten, zonder pardon opgedoekt. Wat is er de afgelopen jaren allemaal door jullie hoofd gegaan?

Joakim: “Ik had daar bij Sony graag een paar van die bobo’s een klap voor hun kop gegeven. (kijkt plots heel ernstig en somber) Nadat alles fout liep, zijn er echt periodes geweest dat ik het helemaal niet meer zag zitten, dat ik er van overtuigd was dat mijn dagen als artiest geteld waren. Het was allemaal zo frustrerend en zo dom ook. Sony had via Ka2 heel veel geld in ons geïnvesteerd, alles liep op wieltjes en ineens trekken ze de stekker eruit. Zonder ook maar te proberen iets van hun geld terug te verdienen door verder te doen. Dat snap ik niet.”
Clas: “Al hebben we altijd geprobeerd ons ervan bewust te blijven dat tekenen bij een major het einde van je carrière kan betekenen. We hadden ook bewust gekozen voor een contract voor slechts één plaat om ons niet te veel vast te rijden. Al heb ik de voorbije jaren mijn perspectieven ook wel moeten bijstellen. Ik heb er mij bij neergelegd dat we wellicht nooit nummer één zullen worden. We zien rondom ons verschillende bands, die op hetzelfde niveau als wij zitten, en die zich te pletter touren om er zo veel mogelijk geld aan over te houden. Dat hoeft voor ons ook niet meer, liever wat minder verdienen en een wat meer comfortabel leven. En wie weet lukt het op een dag toch om dankzij onze muziek helemaal financieel onafhankelijk te zijn.”

Hebben jullie de voorbije jaren op financieel vlak zwarte sneeuw gezien?

Joakim: “Wees maar zeker, het is bij momenten heel moeilijk geweest.” (zwijgt verder)
Clas: “Ik heb zelfs wat spaargeld in Covenant gestoken. En met het geld dat we van de platenfirma voorgeschoten krijgen, beheer ik de financiën van de groep zo’n beetje als een bedrijfje. We hebben het drieëneenhalf jaar kunnen trekken met het budget dat de platenfirma ons eigenlijk voor slechts twee jaar gegeven heeft. Daar ben ik eigenlijk best trots op.”

Jullie zaten niet goed in jullie vel en hebben ongelooflijk veel tijd samen in een kleine studio doorgebracht. Tot wat voor hoogoplopende spanningen heeft dat tussen jullie geleid?

Clas: “Als we zouden vertellen hoe een dag in de studio er bij Covenant aan toe gaat, zullen we onszelf behoorlijk moeten censureren, vrees ik. (lacht) De dag begint gebruikelijk met Eskil die acht uur lang Playstation speelt.”
Joakim: “En de daarop volgende vijf uur zijn e-mails checkt.”
Clas: “Vervolgens begint Eskil te plannen wat hij wel eens zou kunnen doen en rond vier à vijf uur ’s ochtends gaat hij aan de slag. En niet zelden is Joakim een uur vroeger al razend opgestapt en heeft hij bij het naar buiten stormen een computerscherm tegen de vlakte gekegeld.”
Joakim: (lacht) “Dat is helaas ook eens echt gebeurd. ‘Skyshaper’ maken was een tergend traag en slopend proces en we hebben meer dan ooit vlammende ruzie gemaakt. Maar weet je, Covenant gaat over vriendschap. Meer zelfs, het is bijna een relatie. Soms zou ik Clas de nek kunnen omwringen, maar op andere momenten voel ik mij vereerd en gelukkig dat ik gewoon bij die twee kerels mag zijn.”
Clas: “We kennen elkaar tenslotte al twintig jaar. We go back a long way, er moet al veel gebeuren om ons uiteen te krijgen.”
Joakim: “Ik ben ook niet rouwig om wat ons de voorbije jaren overkomen is. Als ‘Northern Light’ een succes was geweest, zouden we nu wellicht in een totaal andere situatie zitten. Doordat het anders is gelopen, hebben we ‘Skyshaper’ gemaakt, een moeilijke maar heel eerlijke plaat. En misschien maar best dat we geen supersterren zijn geworden. Een tijd terug las ik de biografie van Depeche Mode en het trof me hoeveel gelijkenissen er zijn met onze onderlinge verhouding. Het had met Covenant helemaal fout kunnen aflopen, mochten ze ons ego ook zo op hol hebben gebracht.”


Epxerimenteren met gitaren

Naar verluidt zijn jullie gevraagd om als voorprogramma op tournee te gaan met Depeche Mode. Was dat geen zoete wraak omdat Martin Gore en Andrew Fletcher op de Zweedse televisie jullie clip van ‘Stalker’ in de grond hebben geboord?

Joakim: “Dat klopt, hun tourmanagement heeft inderdaad onze manager hiervoor gecontacteerd. Helaas lag onze ‘Skyshaper’-tour al vast. Omdat touren zowat je enige inkomst is als artiest, konden we die niet annuleren. Jammer, maar van wraak is zeker geen sprake. Zo hard waren ze ook weer niet voor ‘Stalker’, ze leken het vooral ‘te techno’ te vinden.”

Nog een groep waarmee jullie een vreemde band hebben: Rammstein. ‘Northern Light’ is zowat gemaakt met hun mensen: de producer, de art-director. Ironisch toch, omdat jullie niet bepaald een gitaarband zijn.

Joakim: “Zo staan we bekend, maar het is een misvatting dat we een hekel hebben aan gitaren. Clas bespeelt er één, en ondermeer in ‘The Men’ zitten gitaarklanken verweven.”
Clas: “We hebben zelfs met het idee gespeeld om tijdens deze tournee een gitaar mee op het podium te nemen. Het is er uiteindelijk niet van gekomen omdat er niet genoeg tijd meer was om me voor te bereiden, maar wie weet voor het tweede deel van onze tour. Hoeveel platenbazen hebben overigens al niet gezegd dat we onze muziek met gitaren moeten maken. We zouden volgens hen stinkend rijk worden terwijl onze elektronische muziek nu te klinisch is om aan te slaan bij een breed publiek.”

Hoe staan jullie eigenlijk tegenover de zogenaamde Hellectro-generatie die een reactie lijkt op de Future Pop-generatie, waar jullie tegen wil en dank mee geassocieerd worden?

Joakim: (grijnst opnieuw) “Mooi zo, het werd wel eens tijd want de Future Pop heeft toch geen toekomst meer. Toch één bedenking bij Hellectro of hoe je het ook noemt: dat onophoudelijk zingen met distortion is wel heel erg voor de handliggend. Als je in een nummer pissed off wil klinken, is het te gemakkelijk om steeds naar distortion te grijpen. Future Pop is trouwens één van de weinige genres waarvoor een artiest met de naam op de proppen kwam. Al is dat natuurlijk echt iets voor Ronan (Harris van VNV Nation, red.)

Joakim, toen we jou in de zomer van 2002 spraken op het Eurorock festival was dat ruim een half jaar na de aanslagen van elf september. Je zei toen dat de wereld je hetzelfde onzekere en angstige gevoel gaf als toen je jong was in de jaren tachtig. Hoe zit het nu?

Joakim: “Het is er niet veel op verbeterd, hé. Het is er met de wereld zelfs zo op verslechterd dat dit jaar misschien wel het donkerste in de recente geschiedenis is. Dat we ons zo voelen, hoor je ook op ‘Skyshaper’. Er staan weinig vrolijke nummers op de plaat. Maar ik ben niet moedeloos. Iedereen beseft dat we er slecht aan toe zijn en ik denk dat we nu echt wel de bodem bereikt hebben. Samen kunnen en moeten we proberen er terug uit te geraken.”

Is er een wijze levensles, die jullie de afgelopen jaren hebben geleerd en die jullie nog willen meegeven?

Clas: “Wees open van geest, op alle vlakken. En noem me melig maar ik wil van elke fan, wat een vies woord trouwens, een vriend maken. Vrienden zijn het meest waardevolle om aan onze muziek over te houden.”

Na het interview lopen we ook nog even een nog steeds opmerkelijk praatlustige Eskil tegen het lijf. We kunnen het niet laten om even te polsen naar het auto-incident dat hem inspireerde tot de tekst van ‘Pulse’ maar dat gaat hij galant uit de weg door mysterieus glimlachend te zeggen “iedereen heeft natuurlijk zijn versie van dat verhaal.” Ondertussen heeft in de zaal het populaire Rotersand al de aftrap gegeven. Maar wij zijn hier vooral voor Covenant dus hebben we eerlijk gezegd maar met een half oor naar het voorprogramma geluisterd.


De eeuwigheid trotseren

Het is al behoorlijk laat wanneer Covenant het podium inneemt, meteen met enkele nieuwe nummers. Opener ‘20Hz’ is duidelijk een van de toegankelijkere stukken op ‘Skyshaper’ om het publiek niet te veel af te schrikken. Maar met het tweede nummer, het inderdaad stevig donderende en korrelige ‘Sweet and Salty’, doet Covenant helemaal z’n zin. Voor op het podium zijn de heren nog eens in hun garderobe gedoken. Clas heeft met zijn zwarte regenjas, die hij ook in Gent al droeg, blijkbaar de koop van zijn leven gedaan want ongeacht de temperatuur houdt hij die dichtgeknoopte jas van begin tot einde aan. Ook Eskil draagt een jasje, dat zichtbaar al wat langer mee gaat, terwijl Joakim geopteerd heeft voor een klassiekere Covenant-look: een zwart pak met rode das.

In tegenstelling tot Gent zit het geluid in de Amstelveense P60 snor en levert Covenant, met op de achtergrond een gigantische lichtkrant, een vrijwel vlekkeloos optreden zonder dat het routineus klinkt. We hebben wel al anders geweten bij groepen die op tournee zijn. De songkeuze illustreert tot wat een klasbakken Covenant is uitgegroeid. Met ‘Bullet’, ‘We stand Alone’, ‘Stalker’, ‘Dead Stars, ‘Call the Ships to Port’ en ondertussen ook al ‘Ritual Noise’ bewijzen ze evenveel hits te kunnen spelen als ze links laten liggen. Dat Covenant buiten categorie is, wordt helemaal duidelijk wanneer Eskil zich emotioneel compleet geeft met nummers als het beklijvend gezongen ‘Like Tears in the Rain’, ‘Prometheus’ en het nieuwe ‘Happy Man’ waarbij Clas en Joakim hem vertederd aankijken. Kan het nog meer symbolisch wanneer Clas na het slotnummer ‘Babel’ tussen een uitzinnige Eskil en uitgeputte Joakim gaat staan voor een innige knuffel?

Geen idee hoe het Covenant verder zal vergaan. De groep heeft de afgelopen jaren bewezen een verwoestende storm te kunnen doorstaan en de nieuwe plaat toont aan dat hun muzikale honger nog niet gestild is. Maar ‘Skyshaper’ en de ontmoeting in Amstelveen doen vermoeden dat de heren nog op zoek zijn naar de gedaante waarmee ze de eeuwigheid willen trotseren nu ze niet langer ‘de grote belofte’ zijn. Over een ding bestaat geen twijfel: Clas, Eskil en Joakim zullen het in alle oprechtheid doen.


Hans Van Goethem en Nosferius ( http://www.gothtronic.com )

http://www.covenant.se

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Fear Incorporated - Of Nightmares And Strychnine

Twee keer goed nieuws. Vooraleer dit album in de lente van dit jaar aan een gelimiteerde cd release toe is kunt u het deze maand reeds kosteloos (jawel) downloaden via de Sacred Realm Records website. Het andere goede nieuws, indien u voor komende Valentijn op zoek bent naar de passende horror soundtrack, aarzel niet, dit is hem. Fear ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Manifest van Mantus

In 1997 zag Mantus het levenslicht ergens in Keulen. Twee jaar geleden verscheen het dubbelalbum ‘“Katharsis” / “Pagan Folk Songs. Om dit jaar goed in te zetten heeft Martin Schindler een nieuw album in petto, dat binnen enkele weken verschijnt. ‘Manifest’ staat terug bol van donkere landschappen, gekaderd ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Sirenia al 20 jaar springlevend!

Het zit nog fris in mijn geheugen. Al een eeuwigheid geleden, verscheen het cultalbum ‘At Sixes and Sevens’ (2001) van Sirenia, de goth metalband rond Morten Veland. Dit nadat hij de band Tristania noodgedwongen diende te verlaten. Nu kondigt dit Frans-Noorse gezelschap hun tiende studioalbum, met de inspirerende titel ‘Riddles, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ikon - The Thirteenth Hour - the singels 2007 -2020

Een band die al mee gaat sedert 1991 en we niet meer hoeven voor te stellen. Vanuit Australië, hun heimat, veroverden ze ook Europa. In de jaren 90 en aanvang van de jaren 2000 zat een florissante labeldeal met het Duitse en al lang verdwenen Apollyon label daar voor veel tussen. Nadien was er nog sporadisch een uithaal waardoor de groep ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : CUTS - Unreal

Een paar jaar geleden mocht ik kennismaken met CUTS, die met de twee Exist EP’s toch wel indruk wist te maken. Het daaropvolgende full album A Gradual Decline schoot echter helemaal aan me voorbij, en toen ik de bespreking hier las, was dat achteraf gezien een spijtige zaak. Tijd voor een herkansing, die ik krijg in de vorm van ...

lees meer...
NIEUWS 11/01/2021 : Gary Numan lost eerste single uit nieuwe plaat 'Intruder'

Hij gaat intussen al 42 jaar mee. In zijn begindagen was hij een pionier van de elektronische muziek met Tbeway Army en daarna solo. Hij scoorde hits met 'Cars', 'Are 'Friends Electric' en vele andere pientere popsongs. Halverwege de jaren 90 gaf hij zijn werk een nieuwe draai door de industrial-tour. Hij gaf op zijn oude ...

lees meer...
CD BESPREKING : Penterakt - Conquest Of The Moon

Dit is weer zo een uitgave waarbij je aan het artwork al direct kan zien wat voor muziek je te horen zal krijgen. En met een projectnaam als Penterakt en een albumtitel als “Conquest Of The Moon” kan het ook haast niet anders. Inderdaad klinkt dit als kosmische krautrock zoals we die al kennen van in de jaren 70 van acts als Tangerine ...

lees meer...
CD BESPREKING : Backworld - Sacred And Profane Songs

Ik weet het, voor neo folk en aanverwante activiteiten hebben we een erudiet redactielid. Vandaar dat het voor mij zowat een eeuwigheid geleden is dat ik nog iets uit dit subgenre heb besproken op deze geniale site. Het laatste moet iets van Death In Rome geweest zijn meen ik, maar nu dus deze Backworld die ik best even voor u introduceer. Backworld ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Death in Rome schrijft hymne bij bestorming van het Capitool

'Het is niet de job van een artiest om politieke statements te maken. Het beste wat we kunnen doen is een soundtrack aanbieden over historische gebeurtenissen.' Aan het woord is Death in Rome, en het historisch evenement dat ze in de verf willen zetten is uiteraard de bestorming van het Capitool twee dagen geleden. Dit doen ze met ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Hedera helix maakt het weer heel abstract

Wij zijn grote fans van Hedera helix, het gestoorde intellectroproject van Oscar Valerius Kandinsky en Maestro Virgule. We hebben al lang niets meer van hen gehoord, maar in 2016 maakten ze indruk met 'Pastiche', een plaat vol dolgedraaide Nederlandstalige elektronische brouwsels die je vooral in verwarring willen brengen. Nu brengen ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Goethes Erben - Online uitzending NCN Special in lockdown

Een online concert van Goethes Erben, en dat terwijl er in Duitsland een strenge lockdown aan de gang is? Neen, dat is het niet. Het concert dat op zaterdag 26 december werd uitgezonden, was eigenlijk al eerder opgenomen, met name op 4 september, toen Goethes Erben optrad op het NCN festival in de buurt van Leipzig. Het gaat om een concert ...