Dark Entries Logo

468 items

   

Eindelijk live op BIM: IC 434
‘Het is de eerste keer in twee jaar dat we nog eens voor eigen publiek spelen’
01/12/2005
 Bookmark and Share

Stevige maar melodieuze, donkere electro; da’s nu al ruim tien jaar het handelsmerk van IC 434 aka Geert de Wilde. Een plaatsje op het podium van ons vierde Belgian Independent Music Festival mocht dan ook niet ontbreken op zijn palmares (in 2002 sloopte hij er overigens al muzikale barrières met het nevenproject Pangea). IC 434, tegenwoordig live aangevuld met Empusae-mastermind Nicolas Van Meirhaeghe, zal je gegarandeerd wakker maken die zaterdag – gesteld dat dit nog nodig zou zijn om 15u30 ’s middags en na de zonder twijfel al even explosieve passage van Ionic Vision. Wij gingen alvast even bijpraten met Geert over verleden, heden en toekomst van zijn geesteskind...

Sinds het ‘afscheidsconcert’ van IC 434, in november 2003 op The Event in Geel, is er wel een en ander gebeurd wat een woordje uitleg verdient. Kan je voor de goede orde de voorbije twee jaar even samenvatten, voor zij die het allemaal niet zo goed meer konden volgen?

Geert de Wilde: De bedoeling was om na het laatste optreden in 2003 met een nieuw concept te starten, waarbij ik niet langer alles binnen een groep voor eigen rekening zou nemen. Ook was ik na een kleine tien jaar toen wat uitgekeken op de nogal typische IC 434-sound. Samen met goede vriend Nicolas Van Meirhaeghe (‘Sal-Ocin’) van Empusae ging ik dan op muzikaal pad onder de naam Obedience, en ons enthousiasme was groot. We kregen echter heel snel te kampen met de meest onwaarschijnlijke technische en organisatorische problemen, waardoor de pret er na een jaar volledig af was. Het was zelfs zo erg dat het leek alsof ons nieuwe project letterlijk verdoemd was.

Als ik het goed heb, bestaat IC 434 (voorlopig?) enkel nog als een live-project. Vanwaar die keuze?

de Wilde: We hebben onze Obedience-ambities ondertussen dus - voorlopig - terug opgeborgen. Het moest leuk blijven. Omdat ik toch graag muzikaal actief blijf binnen de scene én vooral erg graag optreed, leek me een IC 434 als live-act een geschikte tussenoplossing. Nieuwe songs maken ermee is echter waarschijnlijk niet meer de bedoeling. (Hoewel er na de laatste cd nog net een paar het daglicht hebben gezien.) De typische IC 434-sound komt uit de Korg M1, en dat beestje is volledig uitgemolken ondertussen. Mensen die nog maar enkele jaren vertrouwd zijn met het zelf maken van elektronische muziek kunnen zich niet voorstellen hoe log de bediening van zo’n late 80’s-synth is. Hij is bijvoorbeeld slechts heel beperkt compatibel met Cubase (noot aan/af, that’s it). Het is alsof je i.p.v. Word en printer nog steeds een tikmachine zou gebruiken.

Wat zijn je plannen met je (zij)projecten Obedience en Pangea?

de Wilde: Behalve de remix van “Ladykiller” voor Hocico eind 2003 is er op Obedience-vlak niets gebeurd wat tot concrete resultaten heeft geleid. Ik blijf ondertussen wel experimenteren met synths en software, en als ik de smaak terug echt te pakken krijg, zie ik me nog wel alsnog een Obedience-album uitbrengen. Pangea is een ander verhaal. Het heeft eigenlijk niet veel met deze scene te maken, hoewel ik van collega-muzikanten enkel erg positieve reacties krijg. Voor de gemiddelde ‘zwartzak’ neigt het echter terecht veel te hard naar goa trance, techno of whatever. Het is en blijft in elk geval muziek die meer studiogericht is. Wat wel wat spijtig is, want het zijn juist optredens die me hoofdzakelijk kunnen motiveren. Plannen zijn er niet, ik zie wat de inspiratie en de ‘goesting’ meebrengt.

Wat is de filosofie achter je eigen label Breakdown, en wil je er ook andere artiesten op releasen? Zijn de banden met Daft Records volledig doorgeknipt?

de Wilde: Breakdown is meer dan een label. Het is momenteel vooral de naam van mijn mastering studio, iets waar ik me de laatste jaren hard heb op toegelegd. De “Dark demons”-reeks was door de soms erbarmelijke geluidskwaliteit van de inzendingen een eerste goede oefening, en ondertussen denk ik een tamelijk professioneel niveau bereikt te hebben. Als label zie ik het nu enkel als een soort try out voor eigen werk. Sinds de opstart van het label is het in de muziekindustrie nog allemaal veel slechter geworden, zoals iedereen weet. Het is erg spijtig, maar andere groepen releasen is iets wat ik in deze tijd enkel na heel zwaar overwegen en overpeinzen kan doen.
Met Daft is het altijd een losse relatie geweest. Had ik iets af, dan werd dat uitgebracht. Geen druk, geen verplichtingen. Het moest uiteraard wel wat in Dirk Ivens’ visie passen, dat spreekt voor zich. Gezien er zich niet onmiddellijk nieuwe releases aandienen, staat het contact met Daft nu uiteraard op een lager pitje.

Hoe kijk je zelf terug op de muzikale evolutie van IC 434 doorheen z’n drie albums? Was (is) het belangrijk voor jou om een eigen, typerende sound te hebben, of streef je er vooral naar de muziek te spelen waar je je zelf goed bij voelt?

de Wilde: Elke groep evolueert, dat is een logisch proces. Je leert bij. Nochtans heb ik er bewust voor gekozen om toch min of meer bij de typische sound te blijven, omdat ik zoiets als een eigenheid als muzikant belangrijk vind. Belangrijker nog is dat je je er natuurlijk wel goed bij blijft voelen. Voor de meesten in onze scene is het nog steeds een hobby, en dus moet je er van kunnen genieten, van het musiceren. Zodra daar iets schort, moet je een andere weg inslaan. Andere groep beginnen of wat dan ook. Je doet wat je wil. Je moét niks.

Ik neem aan dat je aangenaam verrast was door de blijvende belangstelling in de groep na de ‘split’ twee jaar geleden, wat uiteindelijk in deze wedergeboorte resulteerde?

de Wilde: Uiteraard was ik blij. Het streelt je ego, hé. Ik ga niet doen alsof ik ongevoelig ben voor zo’n belangstelling van buitenaf. En ‘wedergeboorte’ is dus relatief, zoals gezegd. Het is trouwens de eerste keer in twee jaar dat we nog eens voor eigen publiek spelen.

Wat vind je in het algemeen van de actuele (Belgische) muziekscene? Welke bands of artiesten springen er volgens jou uit anno 2005?

de Wilde: Laten we het binnen ‘de scene’ houden? Empusae en This Morn’ Omina zijn parels qua sfeer en muzikale complexiteit vind ik, wat voor mij persoonlijk belangrijke criteria zijn. Wat dan eerder de (internationale) dark electroscene betreft, heb ik wel wat bedenkingen i.v.m. oeverloos herkauwen van klanken en tekstonderwerpen. Verder dan in het beste geval éénjaarsvliegen lijkt men nog zelden te komen.

Zijn je muzikale smaak en voorkeuren doorheen de jaren veel veranderd? Naar welke genres luister je tegenwoordig vooral?

de Wilde: Mijn smaak is niet drastisch veranderd. Om eerlijk te zijn zet ik wel alsmaar minder muziek op, merk ik. Shame on me. Ik heb wel altijd van erg uiteenlopende dingen gehouden. Als er een sfeer in zit die me op een of andere manier aanspreekt, is het goed. Genre maakt niet uit. Maar laten we zeggen dat het vooral death metal en goa trance is buiten het electro/gothic/industrial-gebeuren.

Hoe sta je tegenover het concept van Bimfest, waarop je dit jaar voor het eerst sinds 2003 opnieuw voor het voetlicht treedt als IC 434? Moet er al dan niet gesleuteld worden aan de formule in de toekomst? (Alle kritiek is welkom!)

de Wilde: Heel fijn concept, wie twijfelt daar nu nog aan? Als ik dan toch iets van kritiek moet geven... het introduceren van die buitenlandse ‘legendes’ vind ik wat vreemd. En dat er nu al Belgische groepen gerecycleerd worden... zonder de groepen zelf te bekritiseren. Persoonlijk vind ik tien groepen een beetje te veel van het goede. Waar blijft de aandacht om nog iets nieuws te ontdekken als je al uren doof (letterlijk of figuurlijk) bent gedreund?

Zijn er bepaalde groepen op de affiche dit jaar waar jijzelf in het bijzonder naar uitkijkt, waar je veel van verwacht? Wie had je er graag nog bij gehad?

de Wilde: Elke groep kan me op haar eigen manier wel boeien, en als het enigszins mogelijk is zal ik proberen elk optreden mee te pikken. Speciale aandacht gaat alleszins uit naar Ionic Vision. Voor het optreden op zich (waar heel de nieuwe ‘EBM’-lichting veel van kan leren, de moderne live-acts vind ik soms om te huilen), en ook omdat we in 1994 beide op dezelfde plaats ons eerste optreden deden.
Het gerucht deed de ronde dat we Poésie Noire wel eens te zien konden krijgen dit jaar, wat me wel had bevallen. Niet dus. Volgende keer misschien...

Jan Vael

http://www.ic434.com

Bimfest 2014
Dark Entries op MySpace
Dark Entries op Facebook
Kagan Kalender, hier vindt u waarheen vandaag!
Forced Nostalgia
Black Easter 2015
Peek A Boo Magazine
HomeContactLinksSitemap
lees meer...
NIEUWS 23/07/2014 : Project Pitchfork bloedt….

Het gaat goed met Peter Spilles en z’n Pitchies. Geen dank. De laatste albums toonden opnieuw een groep met de bevlieging van de beginjaren, toen de groep ook bij ons naar een ongekende populariteit doorschoot. Dark Entries heeft nog maar pas het keigoede album “Black” verteerd en “Blood” wordt al aangekondigd ...

lees meer...
NIEUWS 23/07/2014 : Umbra et Imago keert terug

Enige tijd geleden kondigden we de zwanenzang aan van de groep rond Mozart; de freeloaders maakten het voor Umbra et Imago onmogelijk te overleven… Tijd bracht echter bezinning. “Radiosong” is de eerste van drie singles, die het nieuwe album “Die Unsterblichen”, dat pas begin volgend jaar verschijnt, aankondigen. ...

lees meer...
NIEUWS 23/07/2014 : Dark Entries Records met drie oude-nieuwe titels

Het Amerikaanse label leek even af te glijden in de aanvoer van Italo disco, niet meteen ons favoriete genre, maar maakt met zijn drie laatste wapenfeiten één en ander goed. Zonet zijn er verschenen: “Subsequent Pleasures ep”, de allereerste nummers van een synthwavende Clan Of Xymox, de knaller ep “Dead Eyes ...

lees meer...
NIEUWS 23/07/2014 : Nieuwe Sopor Aeternus tegen eind september

Als er een project is dat tot de verbeelding blijft spreken, is het wel deze Sopor Aeternus. Op een eigenzinnig neoklassiek gotische wijze doet Anna Varney al eeuwen (zo lijkt het wel) haar ding. Het nieuwe oeuvre kreeg de naam "Mitternacht" en verschijnt alweer in 4 versies. Er is de op 1999 exemplaren gelimiteerde boekversie + ...

lees meer...
NIEUWS 23/07/2014 : Nieuw album voor oer-goths The House of Usher

De single “Reincarnation” (zie clip ) kondigde het al aan: The House of Usher werkt ijverig aan een nieuw album. Gezien de vooraf-single in juni een beetje achteloos aan Dark Entries voorbij ging, hier enig herstel. Opvallend: de typische The House of Usher-sound lijkt een soort rituele en trancey elementen in z’n geluid ...

lees meer...
CD BESPREKING : Opioids - Temporary Phase

We komen het niet elke dag tegen, een deathrockband uit Israël! Op Danse Macabre nog wel, het label van Das Ich. Opioids werd opgericht in 2007 te Tel Aviv en de bandleden heten Sharon Reuveni (zang), Erez Moshe (gitaar), Igal Levy (bas) en Roney Leigh Dubnov (drums). Opioids hebben een sound ergens halverwege de vroege Christian ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kitchen Of Insanity - Live In Ghent 1991

Misschien enigszins verrassend om op deze site een review van Kitchen Of Insanity, één van Belgisch meest beloftevolle rock groepen - ze werden bekroond met een tweede plaats op Humo’s Rock Rally, de jury gaf de voorkeur aan Noordkaap - te zien blinken. Het antwoord; neen. De groep werd opgericht toen de kaars van de new ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
lees meer...
CD BESPREKING : Trust - Joyland

Trust is het project van Canadees Robert Alfons die de sfeer van synth pop, toch ook een genre dat wortelt in de jaren80, naar deze moderne tijd wil vertalen. In Canada wordt vrolijk rond gestrooid met labels als cold wave en ebm maar wat mij betreft hebben deze helemaal niks met de muziek van Trust te maken. Noem het dan maar elektronisch ...

lees meer...
CD BESPREKING : Reptyle - Night And The River

In 1998 zag Reptyle het levenslicht, in 2004 verscheen hun albumdebuut “A High And Lonely Place”… de scene was weer een gothic rock groep rijker. Tien jaar later is het de beurt aan “Night And The River”, het derde album van dit vijftal uit Bielefeld, dat trouw zweert aangothic rock al is hun geluid in al die ...

lees meer...
CD BESPREKING : Too Dead To Die - Murder On The Dance Floor

Nee, And One heeft (nog) geen nieuwe cd uit en al zeker niet op Out Of Line. De jongeman op de albumhoes is niet Steve Naghavi, maar Andrey B., een Rus die na zijn ingenieursstudies besloten heeft om zijn kans te wagen in de muziek en meerbepaald in de dansbare elektronica. Met succes, want zijn project Too Dead To Die werd opgepikt door Out ...