Dark Entries Logo

468 items

   

Eindelijk live op BIM: IC 434
‘Het is de eerste keer in twee jaar dat we nog eens voor eigen publiek spelen’
01/12/2005
 Bookmark and Share

Stevige maar melodieuze, donkere electro; da’s nu al ruim tien jaar het handelsmerk van IC 434 aka Geert de Wilde. Een plaatsje op het podium van ons vierde Belgian Independent Music Festival mocht dan ook niet ontbreken op zijn palmares (in 2002 sloopte hij er overigens al muzikale barrières met het nevenproject Pangea). IC 434, tegenwoordig live aangevuld met Empusae-mastermind Nicolas Van Meirhaeghe, zal je gegarandeerd wakker maken die zaterdag – gesteld dat dit nog nodig zou zijn om 15u30 ’s middags en na de zonder twijfel al even explosieve passage van Ionic Vision. Wij gingen alvast even bijpraten met Geert over verleden, heden en toekomst van zijn geesteskind...

Sinds het ‘afscheidsconcert’ van IC 434, in november 2003 op The Event in Geel, is er wel een en ander gebeurd wat een woordje uitleg verdient. Kan je voor de goede orde de voorbije twee jaar even samenvatten, voor zij die het allemaal niet zo goed meer konden volgen?

Geert de Wilde: De bedoeling was om na het laatste optreden in 2003 met een nieuw concept te starten, waarbij ik niet langer alles binnen een groep voor eigen rekening zou nemen. Ook was ik na een kleine tien jaar toen wat uitgekeken op de nogal typische IC 434-sound. Samen met goede vriend Nicolas Van Meirhaeghe (‘Sal-Ocin’) van Empusae ging ik dan op muzikaal pad onder de naam Obedience, en ons enthousiasme was groot. We kregen echter heel snel te kampen met de meest onwaarschijnlijke technische en organisatorische problemen, waardoor de pret er na een jaar volledig af was. Het was zelfs zo erg dat het leek alsof ons nieuwe project letterlijk verdoemd was.

Als ik het goed heb, bestaat IC 434 (voorlopig?) enkel nog als een live-project. Vanwaar die keuze?

de Wilde: We hebben onze Obedience-ambities ondertussen dus - voorlopig - terug opgeborgen. Het moest leuk blijven. Omdat ik toch graag muzikaal actief blijf binnen de scene én vooral erg graag optreed, leek me een IC 434 als live-act een geschikte tussenoplossing. Nieuwe songs maken ermee is echter waarschijnlijk niet meer de bedoeling. (Hoewel er na de laatste cd nog net een paar het daglicht hebben gezien.) De typische IC 434-sound komt uit de Korg M1, en dat beestje is volledig uitgemolken ondertussen. Mensen die nog maar enkele jaren vertrouwd zijn met het zelf maken van elektronische muziek kunnen zich niet voorstellen hoe log de bediening van zo’n late 80’s-synth is. Hij is bijvoorbeeld slechts heel beperkt compatibel met Cubase (noot aan/af, that’s it). Het is alsof je i.p.v. Word en printer nog steeds een tikmachine zou gebruiken.

Wat zijn je plannen met je (zij)projecten Obedience en Pangea?

de Wilde: Behalve de remix van “Ladykiller” voor Hocico eind 2003 is er op Obedience-vlak niets gebeurd wat tot concrete resultaten heeft geleid. Ik blijf ondertussen wel experimenteren met synths en software, en als ik de smaak terug echt te pakken krijg, zie ik me nog wel alsnog een Obedience-album uitbrengen. Pangea is een ander verhaal. Het heeft eigenlijk niet veel met deze scene te maken, hoewel ik van collega-muzikanten enkel erg positieve reacties krijg. Voor de gemiddelde ‘zwartzak’ neigt het echter terecht veel te hard naar goa trance, techno of whatever. Het is en blijft in elk geval muziek die meer studiogericht is. Wat wel wat spijtig is, want het zijn juist optredens die me hoofdzakelijk kunnen motiveren. Plannen zijn er niet, ik zie wat de inspiratie en de ‘goesting’ meebrengt.

Wat is de filosofie achter je eigen label Breakdown, en wil je er ook andere artiesten op releasen? Zijn de banden met Daft Records volledig doorgeknipt?

de Wilde: Breakdown is meer dan een label. Het is momenteel vooral de naam van mijn mastering studio, iets waar ik me de laatste jaren hard heb op toegelegd. De “Dark demons”-reeks was door de soms erbarmelijke geluidskwaliteit van de inzendingen een eerste goede oefening, en ondertussen denk ik een tamelijk professioneel niveau bereikt te hebben. Als label zie ik het nu enkel als een soort try out voor eigen werk. Sinds de opstart van het label is het in de muziekindustrie nog allemaal veel slechter geworden, zoals iedereen weet. Het is erg spijtig, maar andere groepen releasen is iets wat ik in deze tijd enkel na heel zwaar overwegen en overpeinzen kan doen.
Met Daft is het altijd een losse relatie geweest. Had ik iets af, dan werd dat uitgebracht. Geen druk, geen verplichtingen. Het moest uiteraard wel wat in Dirk Ivens’ visie passen, dat spreekt voor zich. Gezien er zich niet onmiddellijk nieuwe releases aandienen, staat het contact met Daft nu uiteraard op een lager pitje.

Hoe kijk je zelf terug op de muzikale evolutie van IC 434 doorheen z’n drie albums? Was (is) het belangrijk voor jou om een eigen, typerende sound te hebben, of streef je er vooral naar de muziek te spelen waar je je zelf goed bij voelt?

de Wilde: Elke groep evolueert, dat is een logisch proces. Je leert bij. Nochtans heb ik er bewust voor gekozen om toch min of meer bij de typische sound te blijven, omdat ik zoiets als een eigenheid als muzikant belangrijk vind. Belangrijker nog is dat je je er natuurlijk wel goed bij blijft voelen. Voor de meesten in onze scene is het nog steeds een hobby, en dus moet je er van kunnen genieten, van het musiceren. Zodra daar iets schort, moet je een andere weg inslaan. Andere groep beginnen of wat dan ook. Je doet wat je wil. Je moét niks.

Ik neem aan dat je aangenaam verrast was door de blijvende belangstelling in de groep na de ‘split’ twee jaar geleden, wat uiteindelijk in deze wedergeboorte resulteerde?

de Wilde: Uiteraard was ik blij. Het streelt je ego, hé. Ik ga niet doen alsof ik ongevoelig ben voor zo’n belangstelling van buitenaf. En ‘wedergeboorte’ is dus relatief, zoals gezegd. Het is trouwens de eerste keer in twee jaar dat we nog eens voor eigen publiek spelen.

Wat vind je in het algemeen van de actuele (Belgische) muziekscene? Welke bands of artiesten springen er volgens jou uit anno 2005?

de Wilde: Laten we het binnen ‘de scene’ houden? Empusae en This Morn’ Omina zijn parels qua sfeer en muzikale complexiteit vind ik, wat voor mij persoonlijk belangrijke criteria zijn. Wat dan eerder de (internationale) dark electroscene betreft, heb ik wel wat bedenkingen i.v.m. oeverloos herkauwen van klanken en tekstonderwerpen. Verder dan in het beste geval éénjaarsvliegen lijkt men nog zelden te komen.

Zijn je muzikale smaak en voorkeuren doorheen de jaren veel veranderd? Naar welke genres luister je tegenwoordig vooral?

de Wilde: Mijn smaak is niet drastisch veranderd. Om eerlijk te zijn zet ik wel alsmaar minder muziek op, merk ik. Shame on me. Ik heb wel altijd van erg uiteenlopende dingen gehouden. Als er een sfeer in zit die me op een of andere manier aanspreekt, is het goed. Genre maakt niet uit. Maar laten we zeggen dat het vooral death metal en goa trance is buiten het electro/gothic/industrial-gebeuren.

Hoe sta je tegenover het concept van Bimfest, waarop je dit jaar voor het eerst sinds 2003 opnieuw voor het voetlicht treedt als IC 434? Moet er al dan niet gesleuteld worden aan de formule in de toekomst? (Alle kritiek is welkom!)

de Wilde: Heel fijn concept, wie twijfelt daar nu nog aan? Als ik dan toch iets van kritiek moet geven... het introduceren van die buitenlandse ‘legendes’ vind ik wat vreemd. En dat er nu al Belgische groepen gerecycleerd worden... zonder de groepen zelf te bekritiseren. Persoonlijk vind ik tien groepen een beetje te veel van het goede. Waar blijft de aandacht om nog iets nieuws te ontdekken als je al uren doof (letterlijk of figuurlijk) bent gedreund?

Zijn er bepaalde groepen op de affiche dit jaar waar jijzelf in het bijzonder naar uitkijkt, waar je veel van verwacht? Wie had je er graag nog bij gehad?

de Wilde: Elke groep kan me op haar eigen manier wel boeien, en als het enigszins mogelijk is zal ik proberen elk optreden mee te pikken. Speciale aandacht gaat alleszins uit naar Ionic Vision. Voor het optreden op zich (waar heel de nieuwe ‘EBM’-lichting veel van kan leren, de moderne live-acts vind ik soms om te huilen), en ook omdat we in 1994 beide op dezelfde plaats ons eerste optreden deden.
Het gerucht deed de ronde dat we Poésie Noire wel eens te zien konden krijgen dit jaar, wat me wel had bevallen. Niet dus. Volgende keer misschien...

Jan Vael

http://www.ic434.com

Peek A Boo Magazine
Black Easter 2015
Plague Recordings
Dark Entries op MySpace
Forced Nostalgia
Kagan Kalender, hier vindt u waarheen vandaag!
Body Beats Productions
HomeContactLinksSitemap
lees meer...
NIEUWS 30/07/2014 : The Batcave (Londen): bakermat van een cultuur

Nu we in een nostalgische bui zijn, na het lezen van het overigens fantastische boek “Some Wear Leather, Some Wear Lace” (klik hier voor de review) en de puntschoen (zie eerdere berichten), gaat een mens in z’n vrije tijd al eens grasduinen op het wereldwijde web. En zie, The Batcave, een Londense club (en ook Finse club, ...

lees meer...
NIEUWS 30/07/2014 : Goths houden van vampieren. Zuigt deze docu?

Komkommertijd. Goths en vampieren, als uzelf de link niet legt, maakt Jan Modaal hem wel. Maar wat is er nu van aan? Zijn alle goths vampierliefhebbers, of bestaan er ook vampier-die hards die geen of nauwelijks uitstaans hebben met de goth scene? Hoe ver kan je gaan in je liefde voor de sympathieke bloedzuiger? Pocket Films maakte er een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Andi Harriman en Marloes Bontje - Boek: Some Wear Leather Some Wear Lace – The Worldwide Copendium Of Postpunk And Goth In The 1980’s

Een boek over de scene verschijnt niet elke dag, al zeker niet over de scene van de jaren 80, die magische jaren waar ook bij Dark Entries tot vervelens toe wordt naar gerefereerd maar waar, de geschiedenis heeft zijn rechten, zwart als jeugdig mode statement van de (in die jaren) tegencultuur z’n wortels heeft. De Amerikaanse Andi ...

lees meer...
NIEUWS 29/07/2014 : The Gothic Shoe Company zorgt eindelijk voor uw puntschoen…

Nieuwe pikes, puntschoenen in het Nederlands: een hels karwei dezer dagen om er eentje naar uw smaak en maat te vinden. Eindelijk is er een nieuw bedrijfje op deze markt gesprongen dat van de puntschoen opnieuw haar handelsmerk maakt. De naam van het bedrijfje is duidelijk: The Gothic Shoe Company. Vanaf augustus beloven ze ook vleermuis- ...

lees meer...
NIEUWS 29/07/2014 : Front 242 Belpop-docu!

Komkommers kunt u halen in de winkel, maar komkommertijd spendeert u natuurlijk hier bij ons, bij Dark Entries. Een paar jaar geleden (2008) zond men op Canvas de Belpop-reeks uit waarin Front 242 een eigen aflevering kreeg. Niet meer dan terecht. Tijdens hun hoogdagen weggejouwd door de kortzichtige nationale pers, maar nu ook nationaal alom ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Klinik - box 84 91

8 cd’s, de hele backcatalogus van de Belgische cult band The Klinik in de eerste versie, goed voor 87 nummers, waarvan twee nooit eerder verschenen. Fraai verpakt in een donkere, minimalistische stijl net als het bijhorende boekje waarin nog eens keurig alle releases van de originele The Klinik (Dirk Ivens + Marc Verhaeghen) op een rijtje ...

lees meer...
NIEUWS 28/07/2014 : WOI: Dark Entries herdenkt de groote oorlog

Vannacht 100 jaar geleden, op 28 juli 1914, werd het eerste schot gevuurd in wat een abominabele slachting zou worden: de Eerste Wereldoorlog. U zult de komende dagen, weken en maanden overspoeld worden met berichten over de herdenking, en raad eens... Dark Entries zal daar ook aan meedoen. Wij doen dat vanuit ons eigen perspectief, en dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Desiderii Marginis - Thaw

Johan Levin heet de man achter Desiderii Marginis. Sinds het debuut “Songs Over Ruins” uit 1997 verschenen er 7 albums van deze Zweedse dark ambient act. Heel erg positief waren we over zijn laatste reguliere album dat verscheen bij het Canadese label Cyclic Law. “Procession”, het zevende album, dateert ook alweer uit ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
lees meer...
CD BESPREKING : IN sCissorS - The Circus Of Ichneumons

Uit de Griekse hoofdstad Athene bereikt ons het nieuwe album van IN sCissorS. De act werd in 1999 opgericht door ene Vincent Andelmoth en combineert diverse muzikale genres zoals neoklassiek, dark ambient, ritual en ook avant garde en industriële structuren om zo een cinematografische sfeer te creëren. “The Circus Of Ichneumons” ...

lees meer...
CD BESPREKING : Opioids - Temporary Phase

We komen het niet elke dag tegen, een deathrockband uit Israël! Op Danse Macabre nog wel, het label van Das Ich. Opioids werd opgericht in 2007 te Tel Aviv en de bandleden heten Sharon Reuveni (zang), Erez Moshe (gitaar), Igal Levy (bas) en Roney Leigh Dubnov (drums). Opioids hebben een sound ergens halverwege de vroege Christian ...