casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

Red Zebra
Wie tijdens zijn vakantie in ItaliŽ zit, zakt het best af naar Fano.
23/04/2010, Didier Becu
 Bookmark and Share

23/04/2010 : Red Zebra - Wie tijdens zijn vakantie in ItaliŽ zit, zakt het best af naar Fano.

Zondag 30 mei 2010 zal New Wave Club Classix nog eens de bel van de Belpop doen luiden want dan kan je zowel Aroma Di Amore als Red Zebra aan het werk zien.

Eigenlijk is Red Zebra nooit weggeweest en anderzijds zijn deze Vlaamse post-punkers te vaak beschouwd geweest als dat groepje met die ene onvergetelijke pogo-hit “I can’t live in a living room”.

Het klinkt anno 2010 allemaal zo eenvoudig maar deze Bruggelingen hebben een hele weg afgelegd alvorens het zo ver kwam.

Om u op uw wenken te bedienen en ook omdat er veel te weinig over geschreven is vond Dark Entries het hoog tijd om eens een babbel te hebben met deze legendes.

Hoe het begon, hoe het eindigde, hoe het verder gaat…

Allen naar de Vooruit en breng een banaan mee!

Dag heren van Red Zebra…

Eerst wat vragen over het verleden…

Jullie deden je ding vanuit Brugge, was er sprake van een scene of waren jullie gewoon outsiders?

In het begin was er zeker geen sprake van een scene.

Er was geen internet en je wist gewoon niks van andere gelijkgezinde Belgische groepen.

De Engelse groepen daarentegen werden op de voet gevolgd via NME die hier verkrijgbaar was.

Pas naderhand toen we intens begonnen met op te treden, kwamen we plots al die Limburgse groepen tegen zoals Siglo XX, De Brassers, Cultural Decay, Struggler, etc…

Aangezien ik nog een beetje “jong” ben kan ik het allemaal niet zo goed plaatsen…

Nu is Red Zebra een naam, maar heel in het begin kan ik me toch niet inbeelden dat de pers stond te springen op zulke muziek?

Dit is inderdaad zo.

Toen we de Rock Rally finale speelden in 1980 bestond de jury uit de verzamelde Belgische muziekpers.

Enkel de beruchte Marc Didden had het voor ons (en de Brassers).

Hij heeft urenlang de anderen proberen te overuigen van hun ongelijk, maar tevergeefs.

The Machines wonnen uiteindelijk.

Ik zou dit kunnen vragen aan gelijk welke Belgische groep uit de jaren ’80, maar waren jullie beïnvloedt door de Britse of Amerikaanse post-punk en new wave voorbeelden ?

Natuurlijk waren we beinvloed.

Het waren de jaren van Joy Division, The Sound, Echo & the Bunnymen, Magazine, Gang Of Four, The Clash, The Buzzcocks, Siouxsie & The Banshees en vele meer.

Voornamelijk Engelse groepen dus.

Elk van deze groepen heeft zijn eigen invloed gehad op onze sound.

De beginjaren van de eighties waren hoogdagen voor de muziek.

“I can’t live in a living room” is in eigen beheer opgenomen en veroorzaakte zo’n aardbeving…

In alle eerlijkheid denk ik niet dat in 2010 dit mogelijk is…

Ik bedoel nu vandaag de dag haalt een plaat in eigen beheer zelfs de radio niet…

Nu is dat inderdaad ondenkbaar, maar wij hadden ook geen andere keus.

Radiogewijs was er enkel BRT 1, 2 en 3, dus geen jongerenzender.

De enige mogelijkheden om gedraaid te worden , was de woensdagnamiddag (Vrijaf) en de zaterdagavond (Domino van Luk Jansen).

Platenfirma’s waren al helemaal niet geïnteresseerd in new wave.

De DIY mentaliteit van de punkbeweging is juist daaruit gegroeid.

Zelf de opnames bekostigen, artwork aanmaken, plaatjes laten persen, een verdeler zoeken en that’s it.

Een groep werd in die tijd bekend door veel op te treden, hetgeen we toen ook veel gedaan hebben.

Tegenwoordig hebben de platenfirma’s nog weinig oor voor de muziek, het “product” moet er zijn hé.

De radio is dan ook bijna volledig in de greep van de platenfirma’s.

Jonge gasten van nu zullen misschien ironisch reageren dat het vroeger allemaal zo gemakkelijker was…

Het was gewoon anders.

Nu grijpt iedere jonge gast/meisje wel eens naar een gitaar of een microfoon en er is dus enorm veel concurrentie.

Lukt het niet dan vliegt bij de meesten de gitaar terug in de hoek en de goesting is over. Vroeger waren er gewoon veel minder groepen.

Diegenen die in een groep speelden waren echte muziekfreaks en deden het puur om de muziek.

Natuurlijk zijn er nu ook dergelijke groepen, maar zij moeten opboksen tegen zovele anderen. In die zin was het toen anders.

Maar als het je nu lukt, dan is het succes ook veel groter.

De communicatiemiddelen zijn er en een buitenlandse toernee lijkt nu vanzelfsprekend. Vroeger was dat eerder een ontdekkingsreis.

Jullie zijn ook ontegensprekelijk punks, of waren dat.

Als je de wereld ziet in 2010 en je ziet waar je voor gevochten hebt 30 jaar geleden dan is er eigenlijk geen bal verandert hee?

Inderdaad en op muzikaal gebied is het nog erger geworden.

De punk, post-punk en new wave veroorzaakten een vloedgolf van kleine labeltjes, kleine platenzaken die allen gerund werden door mensen die gebeten waren door de muzikale microbe.

Tegenwoordig is alles van de kaart geveegd. Weg zijn de independents en onze lokale platenboer.

We houden enkel megalabels over en hypermarkten waar muziek net zo in de rekken ligt als de tubes tandpasta.

CD’s zijn wegwerpproducten geworden en alles is zeer vluchtig geworden.

Opkomend talent staat eventjes in de spotlight en moet een half jaar later alweer plaats maken voor iemand anders.

Het wordt tijd dat er weer geïnvesteerd wordt in muziek.

“I can’t live in a living room” is dat niet tegelijkertijd jullie zegen maar ook jullie vloek?

Ik bedoel maar…het moet toch gefrustreerd zijn dat men steeds naar dat nummer teruggrijpt?

Je slaat de nagel op de kop.

Wij zijn zeer gelukkig en vereerd dat dit nummer na dertig jaar nog steeds een dansvloer op zijn kop kan zetten.

Het is aan ons om tijdens onze live-optredens te tonen dat wij zoveel meer zijn dan dat ene nummer.

Zebrakenners weten dat natuurlijk al lang.

“Maquis” en “Bastogne” zijn wel sublieme platen, maar waren die platen echte suksessen?

Bastogne alleszins,

Maquis minder omdat de Belgische boom zijn einde kende en iemand nog Belgisch kocht. Bastogne ligt vlak in die Belgische boom en werd nog op ons Zebra Records uitgebracht (naderhand op Parsley).

Van die plaat zijn er toch duizenden over de toonbank gegaan.

Na “Maquis” werd het zeer stil.

Denken jullie dat jullie foute beslissingen hebben gemaakt?

Ik denk het niet.

We hebben altijd onze goesting gedaan, los van wat de rest van de wereld dacht wat het zou moeten zijn.

Dat het na Maquis stiller werd had alles te maken met die downfall van de Belgische boom. Niemand verkocht nog een plaat en ook de optredens kelderden de diepte in.

Vele Belgische groepen uit die tijd hielden het toen voor bekeken.

Ik bedoel het met alle respekt maar Red Zebra heeft toch nooit op de Belpop-boom kunnen teren hee?

We hebben ook nooit bij een grote platenfirma gezeten.

Daarvoor hadden we in het begin teveel om ons heen geschopt.

Niet dat we er spijt van hebben hoor.

Bij ons heeft het altijd om de muziek gedraaid en we zijn nooit op de knieën gegaan voor iemand.

Het heeft ons als groep in the long run geen windeieren gelegd, we staan nog steeds op podia die iets betekenen.

Het feit dat we samen met Aroma Di Amore straks in de Gentse Vooruit staan na al die tijd betekent voor ons toch iets.

De comeback-platen werden sowieso altijd met vroeger vergeleken, werd je dat nooit beu?

De mens zit nu éénmaal zo in mekaar.

We hebben toch allemaal graag dat een groep wat ouder werk speelt, maar het mag natuurlijk niet enkel dat zijn, want dat zouden we snel beu worden.

Als groep werk je nog altijd het liefst aan nieuw werk.

Live proberen we dan ook steeds een evenwicht te vinden tussen oud en nieuw.

Op jullie site is er sprake van nieuw platenwerk.

Wat mogen we daarvan verwachten?

Daar zijn we volop mee bezig.

De basisstructuren van de nummers liggen praktisch vast en live werden er al een paar uitgeprobeerd.

De slinger is weer wat naar de new wave aan het gaan en de zo typische Zebraklank blijft natuurlijk behouden.

Ik hoop dat we iedereen kunnen verrassen met een aantal nummers.

Onlangs hebben jullie je oud materiaal heruitgebracht op “Eighties”, was dat een reactie tegen de peperdure collectors van “Maquis” of “Bastogne”?

Niet echt neen, maar we wilden maar al te graag weer iets op het zwarte goud (vinyl) uitbrengen voor de vinylfreaks onder jullie.

Dit zal niets veranderen aan die collectors, maar het geeft diegenen die het op vinyl willen toch de kans het aan te schaffen tegen een normale prijs.

Eigenlijk…hoe voelt het voor een punk als je ziet dat jullie vroeger materiaal aan quasi onbetaalbare prijzen wordt verkocht?

Het voelt natuurlijk dubbel aan.

Aan de ene kant ben je natuurlijk wel opgezet dat er wat geld geboden wordt voor ouder werk en dat het niet zomaar in de uitverkoopbakken staan.

Aan de andere kant is het natuurlijk niet meer weggelegd voor jonge gasten met een minder gevulde portefeuille.

Jullie gaan binnenkort weer concerteren.

In Gent wordt dat met Aroma Di Amore.

Dat moet iets speciaals worden, niet?

We kijken er erg naar toe uit.

Enkele maanden geleden stonden we samen op het BIM festival te Antwerpen en zonder denigrerend te doen naar de andere (buitenlandse groepen) zijn wij tweetjes toch lekker met de pluimen gaan lopen.

Niet te missen zo ik zo zeggen.

Wat mag het publiek verwachten?

The public gets what the public wants, om het met de woorden van The Jam te zeggen.

New Wave Classix is organisator en die zullen ze natuurlijk krijgen.

Vanzelfsprekend gaan we twee of drie nieuwe nummers uittesten.

Ik heb begrepen dat jullie ook uitgenodigd zijn op het Gothik Treffen?

We spelen in Leipzig op het Gothic Pogo Festival dat naast het Gothik Treffen doorgaat. Duitsland is ons de laatste jaren vrij goed gezind, we hebben er een schare fans die de nummers van binnen en van buiten kennen.

Ondertussen kan ik ook melden dat we begin juli ook staan op het podium van het Moonlight Festival te Fano-Rimini.

Na onze doortocht vorig jaar in Rome weten we dat ook de Italianen nogal heftig kunnen tekeer gaan.

Wie tijdens zijn vakantie in Italie zit, zakt het best af naar Fano.

Komt er ooit een definitief afscheidsconcert van Red Zebra?

Ergens zal het wel stoppen zeker, maar daar houden we ons momenteel niet mee bezig.

Het is veel plezanter om nieuwe nummers in elkaar te draaien dan afscheidsfeestjes te plannen.

Zolang het voor ons fun blijft en zolang het publiek ons nog wil gaan we door.

En dan de vraag die iedereen wil horen : raak je die bananen nooit beu?

We hebben een vijftigjarig contract met Chiquita…

Zeer wel bedankt!

Wees er bij in de Vooruit, alle info omtrent tickets vind je op http://www.new-wave-classix.be/

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : European Ghost - Pale And Sick (2020 edition)

Dit album verscheen origineel reeds in 2016 bij het Spaanse Unknown Pleasure Records. Eind vorig jaar vond Icy Cold Records het hoog tijd om dit ondertussen niet meer verkrijgbare album in een 2020 versie heruit te geven. Terecht want in 2016 deelde ik een 8,5 op 10 uit voor de prestaties van dit trio uit Bologna. Moderne post punk. Lekker ...

lees meer...
CD BESPREKING : Twice A Man - On The Other Side Of The Mirror

Je eigen uitwendige zelf zie je dagelijks in de spiegel. Maar is er een groot verschil tussen dat wat je daadwerkelijk ziet en dat van je innerlijke ziel ? Twice A Man ziet deze vraag als uitgangspunt van het album On The Other Side Of The Mirror. Eerder dystopisch van aard dan psychologisch. En dat heeft alles met huidige tijden ...

lees meer...
CD BESPREKING : XTR Human - Interior

Het is geleden van 2014 dat er nog eens een nieuw album werd uitgebracht door XTR Human, enkele singles of EP’s niet meegerekend. Goed zes jaren dus om de moeilijke tweede te openbaren. Niet dat Johannes Stabel en de zijnen de hangmat der luiheid hebben opgezocht, neen, vooral omdat het hier gaat over een band die op regelmatige tijden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fotocrime - South Of Heaven

Op zijn paspoort staat nog steeds Ryan Patterson maar als het gaat om de identiteit waarvan hij met zijn band Fotocrime wil aangesproken worden doe je dat best gewoon als R. Er zal wel een reden zijn voor deze bewuste anonimiteit, en wel omdat hij zijn eigen verleden wil laten rusten. Een verleden dat vooral gekenmerkt werd door zijn metal-band ...

lees meer...
CD BESPREKING : Causenation - Promises Of Hope And Fear

Debuutalbum van deze Antwerpse electroband na een reeks demo’s en virtuele singles. Causenation is een duo bestaande uit Vain Sacrosanct en Van Der Goes. Een Dark Entries interview uit 2018 toen Causenation kwam optreden op onze Dark Entries Night in de Gentse Kinky Star, lees je hier. Vain Sacrosanct heeft een verleden als programmamaker ...

lees meer...
NIEUWS 24/01/2021 : Epica zwemt tegen de stroom van het leven in

Epica heeft een nieuwe plaat klaar voor jullie. Op 26 februari komt 'Omega' uit, en dat is de opvolger voor het onder lof bedolven 'The Holographic Principle' uit 2016. Na video's voor 'Abyss Of Time' en 'Freedom - The Wolves Within', is de derde single een mooie ballade op piano: 'Rivers'. '"Rivers" ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Vaselyne: Waiting to Exhale

Zegt de naam Frank Weyzig u iets? Niet erg als het geen belletje doet rinkelen, maar hij zat in de eerste opstelling van Clan of Xymox en richtte daarna Born For Bliss op, en dat zijn twee groepen waar u hopelijk wel al van gehoord hebt. Sinds jaren heeft hij ook een project met de Nederlandse zangeres Yvette Winkler, die u misschien ook kent ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Dark Entries zoekt... jou?

Inderdaad, wie weet kan jij ons een dienst bewijzen! Graag houden we ons webzine zo up to date mogelijk, het feit dat we vorig jaar onze 25ste verjaardag mochten vieren bewijst toch wel dat de vrijwilligers die onze redactie telt hiervoor stuk voor stuk telkens weer hun beste beentje voorzetten. Maandelijks worden we bedolven onder de ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : 'All or Nothing', aldus Moonspell

Dark metal sensatie uit Portugal, Moonspell, draait al bijna 30 jaar mee in het vak. Op 26 februari 2021 doet ze opnieuw een gooi naar liefhebbers van donkere goth metalen met album ‘Hermitage’ en dit via metal gigant Napalm Records. Naar eigen zeggen staat dit album symbool voor een epische reis doorheen de donkere dagen van het ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2021 : De link tussen Joe Biden en Ministry: Varicella.

Vandaag neemt nieuwbakken (gezien zijn leeftijd misschien niet de beste woordkeuze, maar kom) president Joe Biden zijn intrek in het Witte Huis. Laat ons dat voorzien van een passend nummertje, zo dacht de Amerikaanse industrial metal band Varicella. Speciaal ter gelegenheid van de inauguratie nam de band, voor de gelegenheid samen ...