casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

701 items

   

Matt Howden (Sieben)
speelt op 6 maart in Bar Mondial, Antwerpen samen met The Breath Of Life
26/02/2010
 Bookmark and Share

26/02/2010 : Matt Howden (Sieben) - speelt op 6 maart in Bar Mondial, Antwerpen samen met The Breath Of Life
26/02/2010 : Matt Howden (Sieben) - speelt op 6 maart in Bar Mondial, Antwerpen samen met The Breath Of Life
26/02/2010 : Matt Howden (Sieben) - speelt op 6 maart in Bar Mondial, Antwerpen samen met The Breath Of Life
Het is ondertussen dertien jaar geleden dat Matt Howden in Sheffield Sieben oprichtte. Voor het eerste album werkte hij nog met zangeressen maar al snel besloot hij alleen verder te gaan. Ondertussen zijn Matts stem, de viool en - onlosmakelijk daarmee verbonden - zijn loop-techniek (dwz. via een pedaal ter plaatse korte opnames maken en die dan afspelen terwijl hij zingt of een ander stuk speelt) een constante gebleven in zijn onemanproject dat hij een Duitse naam gaf. Hoe een Brit op die idee kon komen, vroeg ik mij ook af en wat blijkt? Eigenlijk had het even goed "Zeven" kunnen heten. De reden waarom hij "Sieben" gekozen heeft, is namelijk de volgende: hij vindt "Sieben" een geweldig woord omdat het zowel voor het cijfer "zeven" als ook het werkwoord "zeven" gebruikt wordt in het Duits. Hoewel ik hem gezegd heb dat wij daarvoor in het Nederlands ook hetzelfde woord hebben, heeft hij die naam toch niet meer willen veranderen. Maar dat moeten we hem vergeven, bovendien moet het ook nog uitspreekbaar blijven voor onze westerburen.

Binnenkort verschijnt zijn nieuwste album "Star Wood Brick Firmament"waarmee hij naar eigen zeggen ook een nieuw hoofdstuk wil inluiden. Zijn fans hoeven zich alleszins geen zorgen te maken want de veranderingen zullen zo subtiel zijn dat zij er nauwelijks iets van zullen merken. Op zaterdag 6 maart is Sieben live te zien in de Antwerpse Bar Mondial samen met de Belgische gothic rock band The Breath Of Life. Naar aanleiding van dat concert en het nieuwe album sprak ik met Matt.

Hallo Matt of moet ik nu ‘you miserable bastard’ zeggen na "The Matter Of Britain"? Laten we in dat geval maar hopen dat je inderdaad bier en pasteitjes bij de hand hebt!

Matt Howden: Daarvoor heb ik natuurlijk gezorgd. ;-)

Misschien begin ik best ook met dat laatste project. Ik herinner me dat je enkele jaren geleden gezegd had dat je van plan was eens ‘iets’ met je vader te doen. Sommige van zijn gedichten en schilderijen had je al in vroegere Sieben-albums gebruikt maar deze keer moest nog een stapje verder gaan. En dus verscheen vorig jaar plots een boek met de titel "The Matter Of Britain" het is eigenlijk in eerste instantie een gedichtenbundel, weliswaar met een cd. Die laatste kreeg de misschien wel een beetje provocatieve titel "The Sound Of Britain" en is natuurlijk niet zomaar een audioboek. Je kan het beschrijven als een Sieben-album zonder Matt Howdens stem, aangezien het je vader is die de gedichten voorleest tegen een instrumentale achtergrond. Toegegeven, het is vreemd om een andere stem in combinatie met jouw muziek te horen, maar het resultaat is indrukwekkend. Wat vindt je vader ervan?

Matt Howden: Dat is een goede vraag. Ik denk dat hij er tevreden mee is, maar hij is soms moeilijk in te schatten. ;-) Hij zei nadat hij zichzelf gehoord had dat ik hem ‘een voet (30cm voor jullie in de moderne wereld) groter’ had doen klinken. De kwaliteit van het boek en de presentatie vond hij alleszins goed. Verder merkte hij nog op dat ik door een oude man hoogdravende poëzie te laten declameren mijn fans zou kunnen verliezen. ;-) Ik heb het intussen opgegeven hem verder van het tegendeel te proberen overtuigen…

Misschien wil je je Belgische fans een beetje meer vertellen over je vader, Keith Howden, en "The Matter Of Britain"?

Matt Howden: Hij is een gepubliceerd dichter en heeft enkele jaren geleden hier in het Verenigd Koninkrijk de National Poetry Competition gewonnen. Poëzie en hijzelf ‘behoren tot het verleden’, beweert hij vaak. Mijn vader komt uit Noord-Engeland, Lancashire meerbepaald, en zorgde ervoor dat ik toen ik klein was met mijn linker voet even hard leerde schoppen als met mijn rechter voet. Ik ben hem daarvoor nog steeds heel erg dankbaar.

"The Matter Of Britain" is de mythe, de idylle van Camelot, omgewoeld door de wormen die haar aan het licht brachten. Het hof is verdorven. De idylle een leugen. Maar eigenlijk vraag je het hem beter zelf, het is een heel complexe materie en de gedichten hebben een sterke uitdrukkingskracht. Ik vrees dat ik het onrecht zou kunnen aandoen, wanneer ik erover praat. Ik heb ze ook niet zelf geschreven dus hoef ik het daarom alleen al niet aan anderen uit te leggen. :-)

Goed, volgende vraag: hoe verliep de samenwerking tussen vader en zoon?

Matt Howden: Als op wieltjes; geolied met alcohol. Op een dag kwam hij naar mijn studio en toen hebben we bijna al de gedichten opgenomen. De Witchword-gedichten hebben we geloof ik op een andere dag opgenomen. Ik heb lang geprobeerd ervoor te zorgen dat hij zijn hoofd op dezelfde afstand van de microfoon zou houden maar uiteindelijk heb ik het moeten opgegeven. Ik moet zeggen dat het speciale effect dat hij daarmee onbewust gecreëerd heeft zelfs interessant is geworden: hij bewoog spontaan zijn hoofd dichter naar de microfoon toe wanneer hij bij belangrijke passages moest inspreken en die veranderingen in tonaliteit heb ik versterkt met de muziek.

Of werd zijn mening misschien niet gevraagd als het over "The Sound Of Britain" ging?

Matt Howden: Daar zou ik nooit zo gemakkelijk vanaf gekomen zijn, geloof me vrij! ;-) Het was mijn taak het onderste uit de kan te halen om de woorden en hun kracht door de muziek tot hun recht te laten komen. De muziek moest dus de woorden ondersteunen en kwam zo op de tweede plaats. De Witchword-gedichten zijn, zoals je zegt, ergens vergelijkbaar met Sieben-nummers. Maar de andere muzikale stukken in "The Matter Of Britain"zijn toch een beetje anders omdat ze gebaseerd zijn op verschillende loops die hun eigen leven leiden en rond de woorden moeten kunnen zweven in plaats van gewoon het ritme op te vangen zoals ze dat bij de "Witchwords" wel doen.

Je bent als muzikant in bands beginnen spelen maar nu werk je al een tijdje alleen. Is daar een bijzondere reden voor of ben je gewoon zo een onuitstaanbaar persoon dat niemand met je wil samenwerken?

Matt Howden: Wel eh, ;-) ik WAS zeker ooit, in een ver verleden, wel in zekere zin een dictator in mijn bands, maar die neiging heb ik uiteindelijk leren te onderdrukken. De mensen met wie ik gespeeld heb, hebben ook altijd beter gerepeteerd, meer concerten gegeven en dat op meer locaties dan voordien, omdat ik mijn werk nu eenmaal au sérieux neem en een gedreven man ben. Uiteindelijk heb ik moeten vaststellen dat je bij (goede) muzikanten betere resultaten boekt als ze zichzelf kunnen zijn en hun eigen stijl kunnen ontwikkelen. Het feit dat ik graag zelf de touwtjes in handen houd, is nu eenmaal inherent aan de soort muziek die ik schrijf. Het heeft niets te maken met de samenwerking op zich, ik werk trouwens nog altijd vaak met andere muzikanten samen voor andere projecten en doe dat ook met volle overgave. In de studio werk ik met bands en studenten. Maar je gaat mij in de studio nooit zien wachten op een drummer of zien panikeren wanneer de gitarist plots ziek valt, omdat ik van hen afhankelijk ben en mijn werk niet zou kunnen doen. Dat zijn zo van die dingen die ik inderdaad niet onmiddellijk mis, neen. ;-)

Misschien ben je een te grote perfectionist of bestaat zoiets niet?

Matt Howden: Neen, muzikaal gezien heb ik mijn draai ondertussen wel gevonden. Ik weet wie ik ben en zo laat ik mezelf ook zien in mijn muziek. Ik moet niet nadenken; enkel nog ideeën filteren. Meestal toch blijft het daarbij. Versta me niet verkeerd, jarenlang heb ik obsessief gewerkt om mijn eigen stijl te kunnen ontwikkelen ten koste van mijn vrienden, relaties en familie. Nog altijd moet er aan werken, maar de muziek ontpopt zich tegenwoordig uiteindelijk vanzelf en klinkt zoals het ongeveer zou moeten klinken. In neem aan dat het natuurlijk aanvoelt omdat het ondertussen een natuurlijk proces geworden is.

Oorspronkelijk verwijst "The Matter Of Britain" naar een literaire cyclus over Britse legendes, de Ridders van de Tafelronde enz., inderdaad een heel Engels (of moet ik Brits zeggen) thema dat je vader daar gekozen heeft.

Matt Howden: Inderdaad. Hoewel hij de dingen toch op hun kop gezet heeft en een stevig pak voor de broek gegeven heeft.

Misschien is het toch anders dan de stof die jij doorgaans voor Sieben-nummers gebruikt die niet gebonden aan tijd en ruimte lijken te zijn, ook wanneer er voor niet-moedertaalsprekers van het Engels misschien exotische, cultuurgebonden elementen in je songs zitten zoals in het Ogham-album. Denk je dat het belangrijk is om je culturele verleden in je werk te ‘verwerken’, in welke zin drukt het zijn stempel op ons?

Matt Howden: Ik weet niet of we het moeten ‘verwerken’ maar we moeten er definitief wel uit kunnen putten. Dat gebeurt vaak onbewust, het zit gewoon in elke kunstenaar. Ik ben zelfs niet zeker of het mogelijk is je er bewust mee bezig te houden, ik denk dat we er te nauw mee verbonden zijn, dat we er te vertrouwd mee zijn. Inspiratie put ik in elk geval uit mijn directe omgeving, vooral omdat ik mij nu eenmaal in die bepaalde omgeving bevind; niet zozeer omdat ik me er bewust mee wil bezighouden.

Denk je dat je concerten in het buitenland en de verschillende mensen die je er leert kennen invloed op je hebben en op je muziek? Je bent bijvoorbeeld al een tijdje Oost-Europa aan het veroveren, ik denk bijvoorbeeld aan al die concerten in Polen en Litouwen.

Matt Howden: Die indruk heb ik wel. Het publiek is overal anders, van zaal tot zaal verschilt het; laat staan van land tot land! Het is fantastisch om voor mensen te spelen die mijn muziek al kennen, maar ook voor mensen die ze nog niet kennen en ik dus nog moet overtuigen. En ook mijn manier van reizen geeft me de gelegenheid die landen in normale omstandigheden te bezoeken. Mijn gastgevers geven me de kans deel te hebben aan hun alledaagse leven, ik loop er dus niet geïsoleerd rond als een toerist. Daar hou ik wel van, zeker wanneer in die landen ook nog een lekkere locale eetcultuur te ontdekken valt.

Opvallend is de verschillende houding die mensen innemen wanneer het over de inhoud van nummers gaat. In Duitsland bijvoorbeeld zal een zanger al vlug van extreemrechtse sympathieën beschuldigd worden wanneer hij over het Germaanse verleden zingt. Omdat die materie effectief in het verleden misbruikt werd maar ook nu nog misbruikt wordt. Wat dan weer niet het geval is - of toch niet in die mate - in Groot-Britannië. Voel jij je soms verkeerd begrepen door fans of recensenten?

Matt Howden: Ik kan niet zeggen dat ik mij verkeerd begrepen voel. Over het algemeen is dat niet echt het geval zou ik zeggen. Het is aangenaam om te voelen hoe mensen verstaan wat je doet. Ik denk dat mijn muziek veel over mezelf zegt. Wat wel waar is, is dat ik af en toe verkeerdelijk beticht wordt van het gebruik van studiofragmenten tijdens mijn optredens, terwijl ik eigenlijk gewoon aan het loopen ben. Mensen beseffen dan niet dat ik live aan het spelen ben, trouwens alle muziek, op elk moment van het concert, is bij mij live gespeeld. Het gebeurt zelfs soms ook dat muzikanten dat niet door hebben. ;-) Mijn loop-techniek wordt dus soms verkeerd begrepen, dat wel.

Op je website heb je "The Matter Of Britain" aan de lijst met Matt Howden-albums toegevoegd; dus boven aan het lijstje van "Spurge The Sun", "Voyager", "Hellfires" en "Intimate And Obstinate". Is dat een toeval of wil dat zeggen dat je dat ander project, onder je eigen naam, dan toch niet hebt laten vallen; je hebt dus toch nog niet genoeg van Matt Howden gekregen?

Matt Howden: Ik ben mezelf inderdaad nog niet beu! Wel heb ik voorlopig nog geen speciale plannen voor een instrumentaal Matt Howden- album, maar alle muziek die ik voor dansgezelschappen of televisie maak komt wel onder mijn eigen naam uit.

Enkele jaren geleden ben je beginnen les te geven. Kan je ons iets meer over dat project vertellen? Welke invloed heeft het op je werk?

Matt Howden: Ik geef les in de Red Tape Central in Sheffield. Het is een performancevak, dat wil zeggen dat ik mijn cursisten leer hoe ze professioneel te werk moeten gaan voor ze het podium op moeten en wanneer ze voor een volle zaal staan. Ik geniet met volle teugen van die lessen. Daarnaast geef ik ook les aan studio producers, en leid ik een project waarin cursisten leren cd's maken. Ze leren dan hoe ze te werk moeten gaan vanaf de ontwikkeling van een idee tot de eigenlijke opname van de cd en de lay-out van het hoesje. Via mijn cursisten, die over het algemeen tussen 16 en 70 jaar zijn, kom ik met alle soorten muziek in contact. Sinds ik daar werk heb ik al veel bijgeleerd.

Je laatste Sieben-album heet "As They Should Sound" en bevat vooral oudere songs, maar toch wil je het geen ‘best of’ noemen. Het gaat hier eerder om de beste versie van ouder nummers. Naast enkele muzikale aanpassingen heb je ook je teksten aangepast. Waarom?

Matt Howden: Bij sommige omdat ze zo vlotter klinken en bij andere om het gewoon te vereenvoudigen en het niet te diepzinnig te maken. Bij nog andere vond ik het gewoon amusant en soms vond ik het origineel gewoon te stuntelig.

Maar je noemt "As They Should Sound" verder ook een "opsomming van mijn beste werk tot nu toe" en zegt dat dit album het einde betekent van een Sieben-hoofdstuk. Kan je hier specificeren wat je misschien concreet wil veranderen in de toekomst? Kan je ons al iets verraden over die ‘nieuwe sound’ en het ‘nieuwe gevoel’ waarnaar je in het volgende Sieben-hoofdstuk op zoek wil gaan?

Matt Howden: Die veranderingen gaan in eerste instantie voor mij groot zijn, misschien niet zozeer voor de luisteraars. Maar dat kan ik niet beoordelen. Ik zou alleszins meer met minder rivaliserende vioollijnen willen werken en het op sommige vlakken eenvoudiger willen houden. Voor het nieuwe album heb ik geen specifiek algemeen thema gebruikt, wel meerdere thema's. Ik heb mij vooral gefocust op de verhalen in de nummers en de verschillende kleuren waarmee ik ze moest weergeven. Ik breng er ook meer ritme in door op mijn viool te tikken. Ook zal ik minder uit onze mythologie putten, het zal meer over het moment, het eigenlijke verhaal gaan. Hoe dan ook je zal er naar moeten luisteren om het te weten te komen!

Een gerucht gaat de ronde dat je volgende album dan ook bijna gaat uitkomen. Wat kan je ons daar nu al over zeggen?

Matt Howden: Het nieuwe album heet "Star Wood Brick Firmament". Het is af en volledig opgenomen. Nu is het enkel nog wachten op het hoesje en waarschijnlijk komt het eind mei al uit. Er staat een nummer op dat ik over een openlucht theater aan de kust van Cornwall, de Minack, geschreven heb en er zijn een aantal nummers over de zeiler Donald Crowhurst, die spijtig genoeg stierf toen hij zijn droom achterna joeg en daarbij alle banden met de realiteit verloor, er is ook een nummer over het maken van nummers en over een tragisch voorval waarvan ik op de Poolse weg getuige was.

Het is twee jaar geleden sinds we je het laatst op een Belgisch podium konden zien, kijk je uit naar de reünie met je Belgische publiek?

Matt Howden: Inderdaad! Ik heb goede herinneringen aan concerten in België. Ik kijk ook uit naar The Breath Of Life, om ze nog eens te zien op het podium en backstage.

Wanneer ik naar concerten in het Verenigd Koninkrijk, Nederland of Duitsland ga, denk ik altijd dat wij Belgen eigenlijk een verlegen publiek zijn in vergelijking met onze buurlanden. Dat kan op zich een goede zaak zijn zeker wanneer het over de zatte praat of ander irritant lawaai tijdens optredens gaat, maar soms valt ook het applaus magertjes uit. Je zei dat het effect dat je nummer op het publiek hebben die nummers ook beïnvloeden, dan maak ik me soms toch zorgen over het effect dat wij op jou kunnen hebben.

Matt Howden: Ik zal er wel voor zorgen dat het publiek niet zo verlegen zal zijn. Ik zal de sufheid van de twijfelaars afschudden en iedereen amuseren met mijn betoverende sierlijke bewegingen tijdens het vioolspel (probeer dat maar eens naar het Nederlands te vertalen!) [bij dezen, Matt!]

Een laatste vraag, ik dacht dat ik het altijd nog eens kon proberen: ga je "Loading Bay" spelen in Antwerpen? Ook al loopt het niet?

Matt Howden: Maar natuurlijk! Ik bedoel, vanzelfsprekend loopt dat nummer niet maar ik zal uiteraard proberen om de veertien andere muzikanten die ik nodig zal hebben voor de drums, de bas, de cello, de viola, de gitaar, en de vioolstukken daartoe te brengen. Je kan op beide oren slapen, ik ga die muzikanten dag en nacht laten repeteren, zonder pauze of nachtrust tot wanneer ze hun deel perfect kennen. Nee serieus nu, ik zal echt nog eens een poging wagen en zien of ik het misschien toch niet aan het loopen kan krijgen. Wie weet krijg ik het tegen volgende week zaterdag zelfs voor elkaar om een volledige Joy Division cover te brengen enkel met mijn viool en de looper! ;-)

Breng ons niet op gedachten, Matt!

Tot dan!

Reglindis marking the days ‘with a white Stone’

interview en foto's: Reglindis De Ridder

Meer info over Sieben

http://www.matthowden.com

http://www.myspace.com/matthowden7

http://www.last.fm/Sieben

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Adrian Corker - Music For Lock Grooves

Dat de naald op het einde van een plaatkant niet over het papieren label in het centrum gaat schuiven is te danken aan de laatste groef (ook wel slotgroef genoemd) die vergrendeld is. Die is ook stil of er moet een kras in zitten die dan onbedoeld een soort van loop creëert. Dankzij vernieuwende studiotechnieken zijn muzikanten tijdens ...

lees meer...
CD BESPREKING : She Past Away - Disko Anksiyete

De groep die ons attent maakte op post punk / dark wave uit Turkije, ondertussen weten u en ik dat er daar wel meer moois te rapen valt zoals Art Diktator, Elz And The Cult, Bewitched As Dark of Dead Man’s Dream... maar het waren vooral zij die met hun debuut “Berlirdi Gece” (2012) een diepe indruk wisten na te laten. Tegenwoordig ...

lees meer...
CD BESPREKING : New Model Army - From Here

Aan de noordwestkust van Noorwegen ligt het kleine eiland Giske, een voormalige haven. Het is omgeven door fjorden en bergen aan de ene zijde en de uitgestrekte Noord-Atlantische oceaan aan de andere kant. Met slechts 700 inwoners is het leven er vaak rustig, ondanks het bijna constante gebrul van de wind. Daar, in de door twee neven en voormalige ...

lees meer...
CD BESPREKING : La Scaltra - The Third Eye

Het derde album van La Scaltra, wiens debuut in 2016 verscheen en bij mij toch wel enige indruk maakte. De missing link tussen minimal en gothic, tussen The Adams Family en Lost Highway. Zoiets. “The Third Eye” is meteen ook de derde langspeler van de dames en heer en klinkt wel, typisch La Scaltra maar minder koud en kil zoals ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mirco Magnani & Łukasz Trzciński - Lumiraum

De Italiaan Mirco Magnani, ook bekend als T.C.O. is een momenteel in Berlijn gevestigde componist en videokunstenaar. Hij is onder meer mede-oprichter van Minox, Technophonic Chamber Orchestra, 4Dkiller en de platenlabels Suite Inc. en Suitevision. Na T.C.O. in 2006 begon hij in 2012 onder de naam Undogmatisch aan een nieuw project én ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : VNV Nation - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lebanon Hanover - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...