AROMA DI AMORE

Wij hebben altijd zowel voor het hart, het hoofd als de benen willen spelen.

Voor de tweede keer op het BIM-podium: Aroma di Amore. De new wave band rond Elvis Peeters en Fred Angst vergaarde zelfs roem in het buitenland, wat voor een band met Nederlandse teksten allesbehalve vanzelfsprekend is. Zeer binnenkort stelt Aroma di Amore de dubbele compilatie "Onverdeeld" voor. Dark Entries sprak met zanger Elvis Peeters.

Stel Aroma di Amore eens voor aan diegenen die jullie nog niet zouden kennen.

Elvis Peeters: Aroma di Amore stond in 1982 in de finale van de Rock Rally als een van de weinige met Nederlandstalige teksten. De groep bestond vooral uit Elvis Peeters (zang), Lo Meulen (bas) en Fred Angst (gitaar). Wij maakten enkele EP’s, twee MLP’s en twee LP’s. Wij speelden in België, Nederland, Frankrijk, Zwitserland en Spanje.

Een van mijn geliefde interviewvragen is de vraag naar de oorsprong van de bandnaam. Waarom noemden jullie de band Aroma di Amore? En vanwaar komt eigenlijk de artiestennaam Elvis Peeters?

Elvis Peeters: Aroma di Amore is eigenlijk fout Italiaans, maar we kozen het omdat het achterstevoren bijna net hetzelfde klinkt, vooral om de klankrijkdom van de naam, dus. Elvis Peeters kwam er omdat Presley net gestorven was en Costello al in de hitparades stond. Er was dus een Elvis vacant, en zo’n rock & roll naam gecombineerd met het oer-vlaamse Peeters, dat is opnieuw rock & roll.

Was het voor jullie een logische keuze om in het Nederlands te zingen? Er waren zo nog wel een paar new wave groepen die (geheel of gedeeltelijk) in het Nederlands zongen: Arbeid Adelt, De Brassers, Mensen Blaffen... In hoeverre voelde Aroma di Amore zich met hen verwant?

Elvis Peeters: Wij traden regelmatig op met Arbeid Adelt! En met mensen Blaffen. Ik heb Sylvie, de zangeres van Mensen Blaffen zelfs twee keer live vervangen toen zij een optreden hadden en Sylvie niet kon, de optredens waren zo schaars dat het jammer zou zijn als er een niet doorging, dus sprong ik maar in.

Songs als “Zij Is Blij” en “Meisje Zijn” vind ik eigenlijk erg aangrijpende teksten hebben, die – denk ik – voor velen herkenbaar zijn. In hoeverre zijn de Aroma di Amore lyrics autobiografisch?

Elvis Peeters: Zij zijn niet echt autobiografisch, ik lees veel, “Dobberman” bvb. is gebaseerd op een roman van Thomas Bernhard, “De Kalkfabriek”, enz. En ik kijk naar de wereld en lees de media en daar vind ik vaak inspiratie, zo ook “Meisje Zijn” over het ongemak van het mannelijke en vrouwelijke in onze samenleving. De tekst van “Zij Is Blij” is overigens geschreven door H.K., onze eerste gitarist.

Twee grote thema’s vind ik terug in de teksten van Aroma di Amore. In de eerste plaats gaat het vaak over liefde (cf. ook de bandnaam) en vooral de vele frustraties en het verdriet dat ermee gepaard gaat. Anderzijds vindt men in de Aroma di Amore teksten ook vaak een soort (links/pacifistisch) politiek/maatschappelijk engagement terug. En soms komen beide thema’s zelfs in dezelfde song aan bod, zoals – heel mooi – in “NV Verdriet”. Ben je het een beetje eens met deze analyse?

Elvis Peeters: Ja, dat klopt redelijk. Wij hebben altijd zowel voor het hart, het hoofd als de benen willen spelen.

Nog even doorbomen op de maatschappijkritiek die vaak onderhuids of ook meer expliciet aanwezig is in het werk van Aroma di Amore. “Voor De Dood” is daar wel het bekendste voorbeeld van. Aroma di Amore ontstond in een tijd van koude oorlog (jullie noemden er een MLP naar!), rakettendemonstraties, werkloosheid, een beginnende milieubeweging etc. Waren julie daar bewust mee bezig met die problematiek? Met politiek? Vonden/vinden jullie het belangrijk om enig engagement in jullie muziek te steken? Voelden jullie je verwant met landgenoten als Red Zebra (spelen dit jaar ook op het BIMfest en ik legde ze dezelfde vraag voor), De Brassers, The Kids… die enigszins hetzelfde deden?

Elvis Peeters: Ikzelf vind “En Toen Was Er Niets Meer” van De Brassers nog altijd een relevante plaat, ik ben destijds twee keer naar de Traumatoer van De Brassers/Red Zebra gaan kijken, ik heb The Kids vaak gezien, maar dat was net voor wij met Aroma di Amore begonnen… maar er was toen wel enige verwantschap en onderlinge stimulans met al die groepen die niet alleen maar vrijblijvend rock & roll wilden spelen.

Er was/(is?) sprake van succes en interesse in de band tot ver buiten de landsgrenzen. In Spanje, Frankrijk en Zwitserland traden jullie op, in Spanje belandden jullie op een sampler. En naar het schijnt haalden Aroma di Amore de alternatieve charts van Polen tot Canada. Allemaal landen waar de gemiddelde inwoner geen jota Nederlands begrijpt. Hoe verklaren jullie dit? Blijkbaar moet de muziek op zich veel mensen aangesproken hebben?

Elvis Peeters: Ja, onze muziek drukte wel iets uit, denk ik, waar een deel mensen zich toen fel in herkende, zelfs in landen waar ze het Nederlands niet begrepen, ik zie dat als Einstürzende Neubauten of Noir Désir, Manu Chao of De Kift, die in hun eigen taal blijven zingen, wat toch maar normaal is, en niettemin anderstaligen kunnen aanspreken. Muzikaal waren wij heel internationaal georiënteerd, wij keken naar Wire, Big Black, Sisters of Mercy, Der Plan, P.I.L, Kraftwerk eerder dan naar Johan Verminnen of De Kreuners destijds. En dan doet de taal waarin je zingt er minder toe dan de attitude waarmee je je nummers brengt, al maakte dat in onze eigen taal zingen deel uit van onze attitude.

Ook in Nederland traden jullie geregeld op. Ga eens wat dieper in op het succes bij onze Noorderburen?

Elvis Peeters: Wij zaten bij hetzelfde boekingsbureau als Claw Boys Claw en dat hielp wel in Nederland, wij hadden een poot aan huis in het Amsterdamse kraakmilieu waar wij vaak optraden met bands als Morzelpronk, The Ramona’s enzo, wij werden daar ook op de vrije zenders nogal gedraaid, onze tweede MLP De sfeer van grote dagen is in opnamestudio van Nasmak opgenomen met Theo Van Eenbergen.

Op jullie website vallen wel een aantal interessante weetjes te sprokkelen. Zoals deze: ‘Chris Reed (Red Lorry Yellow Lorry) producete en speelde gitaar op “Zonder Omzien”.’ Hoe kwam het zover? Vertel ons eens de anekdote hierachter?

Elvis Peeters: Red Lorry Yellow Lorry zat in België ook bij PIAS, zoals wij, en via de platenfirma kwamen we in contact met Chris Reed. Red Lorry Yellow Lorry en Aroma di Amore hadden een beetje dezelfde sound waar het hardere gitaarnummers betrof.

Persoonlijk vind ik het erg spijtig dat de Aroma di Amore releases nooit deftig op cd zijn verschenen. De cd “Radikal” bevatte een paar erg interessante dingen (zoals de alternatieve versie van “Zij Is Blij”). Maar uiteindelijk vind ik dat toch niet echt zo'n geslaagde compilatie. Alleen al omdat “Gorilla, Dans De Samba” er niet eens op staat. Hadden jullie eigenlijk inspraak in de songkeuze voor die compilatie?

Elvis Peeters: Ja, wij hadden zeker inspraak, en we stonden voor de keuze minder dan de helft van ons repertoire op één cd te zetten, zo vallen er nummers af natuurlijk. Wij hielden toen meer van een dobberman dan van een gorilla blijkbaar.

Binnenkort komt er een nieuwe compilatie op de markt die er al veel degelijker en uitgebreider uitziet: “Onverdeeld”. Vertel daar eens wat meer over en hadden jullie deze keer inspraak in de songkeuze?

Elvis Peeters: “Onverdeeld” komt uit bij het nieuwe label OnderStroom. Bijna gans ons oeuvre staat erop, en wat er niet op staat komt in april 2010 apart uit op vinyl. Ja, ook hier hadden we volledige inspraak, wij zijn geheel zelf verantwoordelijk voor wat geselecteerd is, de platenfirma heeft zich daar absoluut niet mee gemoeid.

New wave in België is blijkbaar aan een revival toe. Er worden weer redelijk wat grootschaliger fuiven georganiseerd in het genre en een festival als Sinners Day trok 10.000 man. Heb je daar een mening over? Plukt Aroma di Amore mede de vruchten van deze revival of gaat deze (tot nog toe) aan jullie voorbij?

Elvis Peeters: Dat zal nog moeten blijken. Maar ik heb het niet zo met revivals. Onze gitarist is overigens met een boeiend hedendaags project bezig, Zool, en ikzelf maak nog af en toe een plaat met De Legende.

Het is reeds de tweede maal dat Aroma di Amore op onze affiche prijkt. Welke herinneringen hebben jullie aan het optreden op het BIM festival van 2004?

Elvis Peeters: Dat we toen als afsluiter op een onmogelijk nachtelijk uur moesten spelen, maar dat het een geweldig concert was. We kregen er toen echt weer zin in en hebben daarna nog een keer of vier opgetreden.

Wat mogen we verwachten van het optreden van Aroma di Amore op het BIMfestival? Gaan jullie ook nieuwe nummers brengen?

Elvis Peeters: Wij gaan in ieder geval een zeer verrassende cover brengen. En enkel nummers die we zeer zelden live hebben gespeeld.

Waarom moeten we zeker komen kijken naar het optreden van Aroma di Amore op het BIMfest 2009?

Elvis Peeters: Omdat het nog altijd een van de beste Nederlandstalige bands is uit België. Dit soort songs hoor je nergens anders. Toen we Onverdeeld samenstelden hebben we aandachtig naar al onze nummers geluisterd. We schrokken er zelf van hoe gevarieerd en onvergelijkbaar ze zijn, ook dankzij de ideeën van onze betreurde saxofonist Frits De Cauter. De arrangementen bijvoorbeeld voor NV Verdriet, Alles wordt zand, Ik schaam haar en Koekoek in de stad zijn tot nu toe nog altijd uniek in de Belgische muziek.

Henk Vereecken

http://www.aromadiamore.be

http://www.myspace.com/aromadiamore