canli casino

Dark Entries Logo

622 items

   

SOL19
Het leuke aan synths en computers is dat het voelt alsof je in een ruimteschip stapt...
22/11/2009, Henk Vereecken
 Bookmark and Share

22/11/2009 : SOL19 - Het leuke aan synths en computers is dat het voelt alsof je in een ruimteschip stapt...
22/11/2009 : SOL19 - Het leuke aan synths en computers is dat het voelt alsof je in een ruimteschip stapt...
22/11/2009 : SOL19 - Het leuke aan synths en computers is dat het voelt alsof je in een ruimteschip stapt...
22/11/2009 : SOL19 - Het leuke aan synths en computers is dat het voelt alsof je in een ruimteschip stapt...
Sol 19 is live te zien op het Belgian Independent Music Festival op 19 december 2009 in Hof ter Lo / Trix!

De uitdaging om het BIM festival te openen, wordt dit jaar aangegaan door SOL19. Het project van deze oudgedienden van de zwarte scene is in Antwerpse new wave kringen een begrip, voor velen daarbuiten nog een nobele onbekende. Wij hopen dat hier dra verandering in zal komen. Dirk Ivens heeft ze al ontdekt. Nu u nog…

Stel SOL19 eens voor aan het Dark Entries en BIMfest publiek?

Ka: SOL19 onstond voornamelijk als solo-project van mezelf (singer/programmer, genaamd Ka). Dit project bestaat echter ook uit vele songs en ideeën van Rat-Project (singer/programmer, genaamd Roel). Daarbij is dan later een bassist (genaamd Roefke) gekomen.

Je mag SOL19 beschouwen als een soort dagboek, maar daarom niet perse in chronologische volgorde. Het is een reiskoffer vol periodieke herinneringen. Een jukebox gevuld met momentopnames van gevoelens in klank en woord.

Waar komt de naam SOL19 (of Sol XIX zoals eerst de schrijfwijze was) eigenlijk vandaan? Waarom kozen jullie voor die naam? Het doet me denken aan zonnen en zonnestelsels. Ontwaren we daar enige interesse in astronomie of science (fiction)? Zit er trouwens een verhaal/anekdote achter de verandering van schrijfwijze van Sol XIX naar SOL19?

Ka: XIX of 19 is zoals het kip en het ei; het maakt in feite niet uit. Negentien is altijd een getal geweest dat mij persoonlijk heeft achtervolgd. Niet dat ik numerologie praktiseer, maar het getal heeft simpelweg een grote symbolische waarde binnenin mijn persoonlijke interpretaties gekregen. Je kan het getal dan ook al terugvinden in vroege schrijfsels.

Later, in de zomer van 2000 (was ik erg gelukkig en) vertoefde ik toevallig in Franse velden vol zonnebloemen. Hierna spookte de naam Tournesol XIX geregeld doorheen mijn hoofd. In diezelfde periode was ik bezig aan een Flash-presentatie dat het werk van Frieda Harris diende te eren, een ode aan, zeg maar. Deze vrouw heeft ooit Tarotkaarten op doek gezet die ik erg bewonder; in Tarot is de 19de kaart de zon, SOL. Hierdoor werd de naam dus ingekort. Laat het wel duidelijk zijn dat ik geen Tarot-volgeling of Qabalah-meester ben; ik heb dan ook geen behoefte aan de toekomst te voorspellen, maar ik bewonder wel de gevoelens en sferen die men aan deze wiskundige getallenreeks heeft gekoppeld. Daarnaast hou ik natuurlijk wel van een beetje magie en mystiek, maar evengoed van zonnen, planeten, psychologie, geschiedenis, alchemie en zelfs science fiction.

Hoe zou je de muziek van SOL19 omschrijven? Persoonlijk hoor ik er zowel The Cure als Pink Floyd in… Zowel electro en cold wave als space rock en psychedelic rock…

Ka: Wijzelf definiëren het als ‘ridiculous complaints’, maar ik denk niet dat je het kan omschrijven naar één bepaalde stijl, noch kan je het klasseren onder één noemer. Wij groeiden op met rock’n’roll, hippie stuff, disco en de eerste heavy metal. We puberden met reggae, punk, psychedelic, new wave en (synth)pop. Tegelijkertijd kregen we klassiek onderwezen in muziekscholen en hoempapa in fanfares. Daarachter kwamen jazz en blues invloeden. Alsook EBM, elektro, house, techno en industrial volgden. De jaren 90 brachten dan weer trance, space, hiphop, jungle en goa.

Al deze invloeden kan je dan ook terugvinden, vaak meerdere in één song. Omdat echter elke song wel wordt beheerst door dramatische boventonen, vallen de andere stijlen minder op en worden ze herleid tot onderdelen.

Een lijst van invloeden zou al snel een top 1000 opleveren, maar de groepen met de meeste impact zijn o.a. Pink Floyd, The Cure, Joy Division, Siouxsie And The Banshees, Sisters of Mercy, Dead Can Dance, Front242, NIN en toch ook wel Moloko. Etcetera...

Was SOL19 in den beginne een duo-project, tegenwoordig is het een 3-koppige groep. Hoe kwam het tot deze evolutie? Hoe en waar kwamen de groepsleden elkaar tegen?

Ka: Ik ken Roel sinds 1985 toen we in eenzelfde klaslokaal belandden. Hij leek een voorbeeldige student op de voorste bank, terwijl ik vanaf de achterste banken hard mijn best deed de rebel van de klas te zijn. In de zomer van 1986 ontmoetten we elkaar terug, wanneer in een repetitielokaal achterin een dancing, werd besloten een groep op te richten. Die zomer werden een resem songs opgenomen die een keerpunt vormden in ons leven. De groep viel enkele maanden later uit elkaar, en leden verhuisden naar andere bands, maar door onze gezamenlijke passie voor synths, bleven Roel en ik tussendoor opnames maken, waarbij we duidelijk op dezelfde golflengte zaten. Wanneer uiteindelijk andere prioriteiten (school, werk, relaties, enz.) ons dagelijkse leven binnentraden, werd het moeilijker om nog vaak samen songs te maken en doordat we beide onze eigen synths en computers aanschaften, zaten we uiteindelijk ieder onze eigen songs te maken.

In de jaren ‘90, bleef ik de eerdere songs herwerken, omdat ik er geen afscheid van kon nemen, en tussendoor was ik continu op zoek naar nieuwe, experimentele songs. In 1999 vond ik mezelf terug met een honderdtal songs, demo’s, opnames in een PC en besloot ik deze songs eindelijk in albums te gieten, hetgeen ik eerder had gepland, maar altijd had uitgesteld. Het project werd ondertussen omgevormd tot SOL19 en wanneer anno 2001 mijn persoonlijk leven wederom drastisch de dieperik inging, kanaliseerde ik dit naar een pak nieuwe, songs. Levend bijna als een kluizenaar en voortdurend mezelf zitten analyseren, leverden vaak emotionele momentopnames op.

Tegen 2007 hadden we songs voor een dozijn albums en wanneer “The Real You” op de SITD compilatie verschijnt, diende ik sinds lang een optreden te geven. Ik zeurde hierover tegen Roefke dat ik er tegenop zag om dit in mijn eentje te moeten doen. Hij stelde voor te helpen met de bass te spelen. Daarnaast werd onze eerdere toetsenist Roel erbij gehaald en voelde ik me als groep toch terug iets minder alleen en klaar voor de nieuwe uitdaging. In samenspraak, worden de sterkste nummers in een playlist gegoten en deze geven live dan weer een andere belevenis dan op cd.

Hoe ontstaat een SOL19 song en hoe komen jullie van ideeën tot een afgewerkte song?

Ka: Ondertussen na 23 jaar van opnames, zijn songs al op allerhande manieren ontstaan. Het leuke aan synths en computers is dat het voelt alsof je in een ruimteschip stapt en op een vlucht vertrekt naar een vervolgens spontaan pad. Met allemaal lichtjes, knopjes, golfjes en midi-blokjes voor je neus. Het ruimteschip bestuur je dan wel heel wiskundig, maar het gaat soms een eigen leven leiden. De geest in de machine verschijnt dan plots en brengt een treurige, apocalyptische sfeer. Of misschien is de geest net de melodie die ontstaat. Een melodie of ‘catchy tune’ is natuurlijk het belangrijkste waar je een song omheen plooit.

Roel werkt anders en samenwerken geeft op zich weer een ander plaatje. In den beginne ontstonden songs erg snel, maar werden ze slecht opgenomen. De sterkste melodieën overleven echter de tijd en het gebeurt maar al te vaak dat er maandelijks ideeën worden opgenomen die dan weer jaren later worden herwerkt. Dataverlies heeft er ook soms voor gezorgd dat songs volledig met andere klanken moesten worden heruitgevonden.

Bovenal vind ik het erg moeilijk een song als afgewerkt te beschouwen. Het kan pas jaren later opvallen dat een bepaalde noot beter eruit wordt gegooid of dat daar nu net een cymbal moest komen. Meestal ben ik ook nooit tevreden over een snare klank en wens ik een analoge drummer.

Mensen vragen vaak of je nu met bass begint, een drum of de tekst ervoor of erna werd geschreven. Nogmaals, ik geloof alle variaties al wel doorlopen te hebben, hoewel er mogelijk nog wel onbekende terreinen wachten.

Waar gaan de songs zoal over tekstueel en waar vind je de inspiratie voor de lyrics?

Ka: Voor 99% gaat het over liefde. Niets ter wereld dat je zo slecht kan doen voelen, hoewel het niet zou mogen natuurlijk. Het verhaalt over onze eigen ervaringen met menselijke relaties en bijhorend gedrag. Het is dan ook recht uit het hart. Ongetwijfeld zal het hierbij eveneens voorvallen dat onze eerdere invloeden, zowel van schrijvers, muzikanten, alsook films en theater, worden omgezet naar eigen interpretaties. Daarnaast spelen we ook graag met psychologische begrippen, oorlogstaferelen in de liefde, en andere.

Voor zover ik weet, is “Never Again” de enige song met een politiek karakter, maar deze is dan ook weer zo in het belachelijke getrokken. Politiek vinden we belachelijk, behalve wanneer het onze vrijheid in gevaar brengt uiteraard.

Hoe zit het met de respons vanuit het buitenland? Krijgen jullie soms reacties/fanmail uit het buitenland?

Omdat er al die jaren niet echt een album is uitgebracht en we voornamelijk in schuilkelders vertoefden met ons brein geconnecteerd aan computers en synths, zijn we zo goed als onbekend in het buitenland. Met de komst van networking komen er wel reacties natuurlijk. Sommige zijn alsook recht uit het hart: bvb. een elektropunker die zegt te hebben geweend bij een bepaald nummer en dat hij wist hoe het moest gevoeld hebben, of van iemand wiens vriendin het jammer vindt dat ze de cd-r niet op haar ipod krijgt. Nog iemand die spontaan beelden post online. Deze reacties brengen uiteraard een glimlach op je gezicht.

Treden jullie vaak live op? Zijn er bepaalde optredens waar jullie goede herinneringen aan hebben?

Ka: Neen, optredens zijn erg schaars, mogelijk omdat geen van ons een manager of agent kent, of zelf niet over deze kwaliteiten beschikt. Onze bassist doet hierin nochtans erg zijn best. Dankzij SITD beginnen sommigen ons te kennen en daarnaast trachten we ook 1x per jaar zelf iets te organiseren, maar dan in gesloten kring.

Vroeger was het allemaal erg lokaal en soms op private parties. In die tijd vond ik optreden erg vervelend omdat ik me moest concentreren opdat alle midi apparaten juist zouden functioneren. Met deze laatste SOL19 bezetting, kan ik me echter volledig op de zang storten en voelt optreden toch veel gemakkelijker met pakken minder technische zorgen. Op dit ogenblik zijn we drie hechte vrienden die elk een rol brengen en er ook overtuigd zin in hebben.

Qua herinneringen, zal ik nooit ons allereerste optreden in de Phantom vergeten, omwille van zijn tijdsgeest en natuurlijk toen Liquid G uit volle borst “Never Again” meebrulde.

Heb je soms een favoriet nummer? Het mijne is alvast “Little Wicked” dat me zelfs doet denken aan Wire.

Ka: “Where Are You” brengt ons allen in trance keer op keer, “Possessed” en “Wardrums” zijn lievelingen en in “Never Again” laten we ons graag gaan.

“Little Wicked” zing ik zelf niet zo graag, omdat het voelt alsof ik iemand sta te bespotten, maar het is absoluut een catchy song en meezinger. Ik zing sommige teksten gewoon niet graag, omdat het soms surrealistisch wordt wanneer mensen een idee van je persoon vormen omwille van schrijfsels die dateren van lang geleden.

Vertel eens wat meer over de SOL 19 releases, want op de duur zien we door de bomen het bos niet meer. Er zijn 12 SOL 19 albums die nooit officieel zijn uitgebracht, maar op termijn via het internet te beluisteren zouden moeten zijn. Daarnaast is er het “SOL 19” cd-r album en stonden jullie met “The Real You” als Sol XIX op Dirk Ivens’ “Shadows In The Dark” (Minimal Maximal) compilatie. Klopt dat zo’n beetje? Wat me vooral interesseert zijn die 12 (!) albums. Hebben jullie ooit moeite gedaan om die uit te geven via een label of interesseert jullie dat niet echt?

Ka: Tja, de tijd vliegt nu eenmaal en na 23 jaar vind ik 12 albums zelfs nog niet veel. Ik zweer dat ik op mijn oude Atari nog zoveel ideeën heb staan waarvan ik weet dat ik zal sterven alvorens deze nog te kunnen afwerken. Er waren jaren dat ik maandelijks toch 3 tot 4 ideeën stockeerde op harde schijf. En zoals ik al zei, de beste melodieën overleven en daar steek je je tijd in om ze uit te werken. Maar goed, daar zit je dan met hopen demo’s en stijlen waar de meeste labels op reageerden als: ‘ja, wel goed, maar...’. Na dat genoeg gehoord te hebben, gaf ik mijn geloof daar al snel in op, maar de muziek blijft natuurlijk doorgaan. Het moment dat ik de eerste zes albums op een rijtje zette, heb ik echter wel jaren zitten piekeren welke songs het best op welk album pasten. Zoals die madame met haar schilderijen, een rode draad erdoor heen proberen te weven om tot een voor mij, typische en juiste volgorde van de songs te komen. En ik kan daarbij erg koppig zijn wanneer anderen deze keuzes anders zouden willen zien, al dan niet om het zogezegd ‘commerciëler’ te maken. Meestal spring ik van de hak op de tak en ga je van new wave naar pop en dan naar een instrumentale trance, plus een tearjerker om met een klassieker te eindigen. Labels begrijpen dit niet, omdat ze toch een bepaalde stijl vertegenwoordigen.

Op mijn zeventiende zag ik The Klinik in de eerder genoemde Phantom en onmoette Dirk Ivens later nog en heb hem onwaarschijnlijk verward met weirde demo’s, maar ik ben hem meer dan dankbaar voor de SITD compilatie; enerzijds dat SOLXIX er deel van mocht uitmaken en anderzijds dat hij onwaarschijnlijk heeft getracht om ongekende en ondergrondse Belgische talenten te verzamelen en te willen steunen op die manier.

Met een website probeer ik inderdaad een soort van SOL19 museum te bouwen. Dit is helaas nog in een begin stadium en het kost me pakken tijd om flash filmpjes te maken natuurlijk. Een ware pijniging eigenlijk, maar goed het 1ste album “From The Inside Out” zal spoedig online kunnen afgespeeld worden, weliswaar in mp3 vorm.

De cd-r kwam er om toch iets te kunnen aanbieden. Het is een aardige compilatie van sterke songs. Sommige daarvan zijn echter ondertussen weer aangepast en de cd-r zal daarom iets unieks blijven.

Vandaag is het best betaalbaar om iets zelf te laten persen en mogelijk tracht ik dit ook wel met het eerste album. De enige reden dat ik nog naar een label verlang is echter de kans om je songs op te nemen in een professionele studio. In eigen beheer uitbrengen betekent momenteel dat ik zelf geluidsman dien te zijn met een homestudio, maar ik steek liever tijd in het maken van songs dan ze te finalizen. Ik twijfel niet dat wanneer je jezelf opsluit voor een week in een studio en je de betreffende songs achtereen opneemt, dat je op het eind van de rit een voller geheel aflevert. Equalizing en frequencies zijn een vak apart en er zijn ongetwijfeld betere geluidsmannen dan ikzelf.

Wat vind je van de affiche van het BIM-festival? Welke bands wil je zelf zeker zien?

Ka: Aangenaam verrast zeker. Natuurlijk zijn we opgegroeid met Red Zebra, Aroma di Amore, C Cat Trance en Crash Course in Science. 32Crash ga ik zeker zien en kijk alsook naar de rest uit. De plotse verandering van affiche is er zeker niet slechter op geworden.

Wat mogen we verwachten van het optreden van SOL19 op het BIMfestival?

Ka: Daar de playlist van het optreden in Bar Mondial een stevige indruk achterliet, wens ik deze liefst te herhalen. Het lijkt misschien laf om op veilig te spelen, maar als opener op deze affiche, kunnen we moeilijk anders. We zouden stom zijn niet onze sterkste nummers te spelen, maar omdat we onszelf echter niet graag herhalen, is de volgorde wat doorheen geroerd en plannen we toch ook 2 nummers te spelen die we nog niet live hebben gebracht. Daarnaast nog 2 extra nummers aan de playlist ter afwisseling toegevoegd.

Waarom moeten we zeker komen kijken naar het optreden van SOL19 op het BIMfest?

Ka: Omdat het dansbaar is en we hopen je te kunnen meevoeren uiteraard, maar ook omdat we niet vaak optreden, is dit een uniek moment, want SOL19 in pole-position is als een vis in het water!

Ik zou zeggen: kom vroeg genoeg zodat je dit miskend Belgisch talent zeker niet mist!

Henk Vereecken

http://www.myspace.com/sol19

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Monophona - Girls On Bikes Boys Who Sing

Trio uit Luxemburg die muziek maakt waar elektronisch en akoestisch, analoog en digitaal, gitaren en piano’s, samples en beats elkaar ontmoeten. Laten zich leiden en inspireren door artiesten als Portishead, Björk, Trentemøller, Tricky en Fever Ray. Debuteerden in 2012 met het album ‘The Spy’. In 2015 gevolgd ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Belgian Asociality @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Anti Nowhere League @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
CD BESPREKING : radio.string.quartet - In Between Silence

In Oostenrijk residerend internationaal kwartet dat een brede waaier van invloeden uit diverse genres als jazz, klassiek, folk, rock, pop, elektronische en eigentijdse klassieke muziek met elkaar weet te verenigen. Na de release van ‘Posting Joe - Celebrating Weather Report - live’ (2013), een eerbetoon aan de in 2007 overleden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sensory++ - Art Of Sadness

Zonder voorkennis zou je bijna zweren dat dit een heruitgave is van een album met kosmische muziek van de Berlijnse school ergens uit de jaren 70 van vorige eeuw. Maar nee hoor, Sensory++ (spreek uit Sensory Plus Plus) is een hedendaagse project van ene Joost Egelie uit Belgisch Limburg, geboren in 1973 in het Nederlanse Sittard. Sensory++ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Nils Økland Band - Lysning

De Noorse violist Nils Økland maakt al dertig jaar muziek in velerlei vormen gaande van solowerk tot opnames met andere artiesten, ensembles of orkesten. Met zijn naar hemzelf genoemde band is hij na ‘Kjølvatn’ - dat verscheen einde maart 2015 - toe aan een tweede album. Nils is zowel thuis in de traditionele Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2017 : Georgio 'the Dove' Valentino brengt The Future Lasts A Long Time uit en gaat nog een allerlààtste keer op tour...

3 jaar geleden had Dark Entries reeds een interview met Georgio 'the Dove' Valentino, naar aanleiding van het verschijnen van zijn dubbelalbum Mille Plateaux. De man maakte indruk, evenals zijn album (en ook het minialbum daarvoor)... Die positieve indruk werd ook op het podium bevestigd en het was onze wens dat de man algauw met nieuw ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jacaszek - Kwiaty

Poëzie als inspiratiebron voor componisten. Het is van alle tijden. Arthur Rimbaud heeft zo al velen meer dan voldoende asem gegeven om hele albums vol te laten schrijven. Minder voor de hand liggend zijn de gedichten van de 17de –-eeuwse geestelijke Robert Herrick. Gedichten die vooral tot doel hadden een carpe diem toe te ...

lees meer...
NIEUWS 19/11/2017 : Fantastique.Night XLXIII: Carla dal Forno, Black Heart, P.∆.N.T.H.E.R

Fantastisch nieuws over de Fantastique.Nights: voor hun 53ste editie op zaterdag 25 november hebben ze alweer drie namen gestrikt die misschien niet meteen bekend in de oren klinken, maar die erg veelbelovend zijn. Wie de organisatie een beetje kent, weet dat je er mooie ontdekkingen kunt doen. Carla del Forno komt uit Australië maar ...

lees meer...
NIEUWS 18/11/2017 : Luminous Dash Festival

Het valt niet uit te sluiten dat u op de hoogte bent dat er naast Dark Entries nog andere muziekzines op het wereldwijde web beschikbaar zijn. Eén daarvan is Luminous Dash, een magazine waar over rock, pop maar ook heel wat over wave geschreven wordt. Luminous Dash doet daarbij nog meer: ze organiseren festivals, die net als onze eigenste ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : So What Fest laat je smullen van de beste (belgische) punk!

Het So What Festival is aan zijn derde editie toe, en reken maar dat het een donderende editie wordt. De affiche is werkelijk een godsgeschenk voor iedereen die van punk en hardcore houdt. We zetten de groepen op een rijtje: The Anti-Nowhere League: Britse Hardcoregroep die reeds sinds 1980 actief zijn, en dat anno 2017 nog steeds zijn, ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : Mantus: Phosphor

Mantus weet ons keer op keer te verrassen met geweldige cd's, maar van de laatste 'Refugium' waren we wel danig onder de indruk. En de kans is groot dat we dat ook zullen zijn van opvolger 'Staub & Asche', de 17de plaat reeds van het Duitse duo. Waarom we dat denken? Zomaar. Oh ja, en ook omdat we reeds ondersteboven ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LE GUESS WHO? (9-11-2017, Utrecht) - Impressie van het Nederlandse stadsfestival.

Aangekomen in Utrecht, zakten we af naar de Domkerk, een imposant gotisch bouwwerk alwaar het Bulgaarse vrouwenkoor Le Mystère Des Voix Bulgares het festival op gang zou trekken. Een perfecte setting voor deze in de hoogdagen van het prestigieuze 4AD label opmerkelijke ‘groep’ leek ons. Een halfuurtje voor aanvang bleek ...