casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

641 items

   

We Got This Far
Profileert zich als anders en uniek
17/11/2009, Paul Van de gehuchte
 Bookmark and Share

17/11/2009 : We Got This Far - Profileert zich als anders en uniek
17/11/2009 : We Got This Far - Profileert zich als anders en uniek
17/11/2009 : We Got This Far - Profileert zich als anders en uniek
17/11/2009 : We Got This Far - Profileert zich als anders en uniek
Met hun debuut schijf 'Blunt Force Volume' heeft deze Amerikaanse band een prima album afgeleverd. Voor Dark Entries reden genoeg om de twee protagonisten Oliver Marsh en Jason Ames-Silva een paar vraagjes voor te leggen.

Waarom kozen jullie voor We Got This Far als groepsnaam?

Jason:‘Alhoewel het bedoelt is als een abstract begrip is het zo dat elk pad leidt naar dezelfde plaats. Het verwijst eveneens naar vooruitgang en bezinning. Het was dit of Monkey Dandruff From Mars. We hebben erom getost en We Got This Far heeft het gehaald.’

Oliver: ‘Ik vind nog altijd dat om absoluut zeker te zijn we een tweede keer hadden moeten tossen’ ‘

Zijn jullie professionele muzikanten? Hebben jullie lessen gevolgd aan het muziekconservatorium?

Jason: ‘Ik heb les gevolgd aan het B.I.T. (Bass Institute of Technology), een afdeling van het M.I.T. (Musicians Institute of Technology) in Hollywood. Eén van de topics die er aan bod komt is hoe een professionele carrière uit te bouwen. Ik leerde onder meer dat je als artiest jezelf moet in vraag durven stellen en compromissen aanvaarden. Als je met de verkoop van je platen een lening of hypotheek moet afbetalen dan zal je eerder geneigd zijn om ‘het meest verkoopbare product’ te maken. Het artistieke aspect komt dan pas op de tweede plaats. Kunst en kapitalisme gedragen zich tot elkaar als water en vuur. Mocht de kwaliteit van een kunstenaar worden afgemeten aan de grote van de som op zijn bankrekening dan zouden mensen als Miley Cirus, Britney Spears en The Black Eyed Peas tot de groten der aarde behoren (mocht dat toch het geval zijn dan is het niet het soort wereld waar ik wil in leven) (lacht). Persoonlijk houd ik het liefst de twee gescheiden. Gelukkig zijn er nog muzikanten die er dezelfde mening op na houden zoals Chuck Billy (Testament) en Phil Demmel (Machine Head). Ik zou graag zien dat artiesten die in belangrijke mate bijdragen tot onze cultuur beter zouden ondersteund worden. Ik probeer daar zelf - zij het op beperkte schaal - iets aan te doen en ben bezig met het oprichten van een non-profit organisatie. Ik hoop met het papierwerk rond te zijn tegen het einde van 2010.’

Oliver: ‘Na mijn middelbare studies ben ik naar een universiteit getrokken in Canada om er klassieke gitaar te studeren, maar ik ben ermee gestopt nog voor het einde van het eerste semester. Je moet er in de eerste plaats plezier aan beleven en dat was zeker niet het geval. I bleek niet in de wieg gelegd om echt muziek te studeren. Ik ben door de jaren heen wel blijven oefenen op mijn eentje en speel zowel jazz als klassiek.’

Wat doen jullie om de kost te verdienen?

Jason: ‘Ik ben beleggingsadviseur en medewerker van een financieel agentschap.’

Oliver: ‘Dezer dagen, om de rekeningen te kunnen betalen, verdien ik mijn boterham als webdesigner. Daarvoor heb ik enkele jaren als technicus in een opnamestudio gewerkt, maar in die sector is het heel moeilijk geworden om te overleven.’

Waarom koos je als titel voor ‘Blunt Force Volume’?

Jason: ‘Eigenlijk om twee redenen. Ten eerste, toen we bezig waren met de opnames van ‘Bludgeon’ kwamen we tot de vaststelling dat je volumeknop een flinke ruk naar rechts mag geven terwijl je er naar luistert. Ten tweede, de teksten behandelen de vele verpletterende aspecten van het leven en dan denk ik aan termen als sterke volumes en vermorzelende krachten.’

Hoe verloopt het schrijfproces? Schrijf je eerst teksten waar je dan muziek bij componeert of net omgekeerd?

Jason: ‘Het idee voor een nieuwe compositie kent niet altijd dezelfde oorsprong. Soms is het alleen maar een zinnetje, een gedachte, een geluid. Hoe het initieel tot stand komt is voor ons het belangrijkste. Eenmaal de vonk overslaat is de rest alleen nog een kwestie van tijd. Ik mag me gelukkig prijzen om met een kompaan als Ollie te mogen werken. Ik vertrouw op zijn visie en samen zijn we in staat om met iets voor de dag te komen waar we allebei achter staan.’

Waar haal je de inspiratie voor je teksten?

Jason: ‘Om eerlijk te zijn; als je goede teksten wil schrijven met een artistieke weerklank, dan kan dat alleen door het vertrouwen van de mensen te winnen met wie je in contact komt. Eerlijkheid is de enige weg om diepgaande gesprekken te kunnen voeren en oprechte antwoorden te krijgen op je vragen. Ook onderlinge solidariteit is belangrijk. Leven, liefde, dood en verdriet zijn een vorm van inspiratie en we ervaren het allemaal. Ollie en ik proberen die emoties in onze liedjes te vatten.’

Wacht je op het ‘juiste moment’ om nieuwe nummers te schrijven of is het een proces dat voortdurend in beweging is?

Jason: ‘Onze muziek staat in het leven en dat is een inspiratiebron die nooit opdroogt. Het komt erop aan als artiest om datgene wat je wilt gebruiken te herkennen. Pas later begint het ‘productie proces’ waarmee alles een vaste vorm krijgt en nog kan bijgestuurd worden met als ultieme bekroning het uitbrengen van een album. Hoe dan ook, we zijn op één of andere manier wel altijd bezig met muziek maken.’

Oliver: ‘De ideeën rond enkele songs op ‘Blunt Force Volume’ gaan al een aantal jaren. We hoefden ze alleen in het huidige tijdskader te plaatsen. Andere nummers kwamen tot stand zittend voor het computerscherm, maar het varieert. Je kunt altijd proberen van iets te forceren, doch het beste en meest bevredigende resultaat krijgen we toch via een spontane manier van werken.’

Ik weet dat het nog vroeg is, want jullie debuut album is pas een paar maanden uit, maar denken jullie al aan een opvolger? En hoe moeilijk zal het zijn om dezelfde hoogstaande kwaliteit aan te houden?

Jason: ‘Aan deze plaat hebben we heel hard gewerkt en het heeft niets te maken met geluk hebben. We hebben het beste van onszelf gegeven en alles op ‘Blunt Force Volume’ is authentiek. Het is niet zozeer een zaak van ‘beter’, ‘even goed’ of ‘slechter’, maar ‘anders’ en ‘uniek’. We zien het volgende album als een nieuwe opportuniteit, een manier om ons uit te drukken, want er zijn nog veel dingen die we willen vertellen. De aandacht en overpeinzingen die we aan onze volgende plaat gaan besteden is de best mogelijke manier om ons respect te betonen aan diegenen die er de tijd zullen voor nemen om er naar te luisteren.’

Hoe gaan jullie live te werk? Hoe moeilijk is het om alleen met jullie tweetjes te zingen en alle instrumenten te bespelen?

Jason: ‘Ja, als we optreden hebben we onze handen vol. We herwerken veel van het songmateriaal net om het live te kunnen brengen. Eén van de belangrijkste elementen is dat we ons zelf de ruimte geven tot improviseren om zo tot interactie te komen met het publiek. Een aantal van de elektronische hulpmiddelen zijn geprogrammeerd en de videobeelden lopen synchroon met de muziek. Door onze songs telkens opnieuw ‘uit te vinden’ is geen enkel concert van We Got This Far twee keer hetzelfde. Het is altijd een uniek spektakel.’

Een aantal van de nummers op ‘Blunt Force Volume’ stonden al op de setlist en werden live gespeeld nog voor het album uitkwam. Is dat voor nieuw materiaal, naargelang de reactie van het publiek, de ultieme test of een song valt of staat en zijn jullie van plan deze werkwijze ook aan te houden in de toekomst?

Oliver: ‘De nummers die we live hebben gespeeld voor de release van ‘Blunt Force Volume’ waren in de studio toch voor 99 % afgewerkt. Het blijft interessant om te zien hoe een publiek reageert op iets dat men voor de eerste keer hoort. Toch schrijven we de muziek in de eerste plaats voor onszelf en kunnen alleen maar hopen dat er een positieve respons komt. Het valt moeilijk te zeggen wat we zouden doen mocht een nieuw nummer slecht worden ontvangen. Zouden we het uitbrengen op ons volgende album? Ik denk het wel.’

Zijn jullie bijgelovig? Hebben jullie een bepaald ritueel voor je de bühne opgaat?

Jason: ‘Ons vast ritueel bestaat erin om al het materiaal op tijd op en in de juiste orde op het podium te krijgen en er voor te zorgen dat alles werkt. Eenmaal die klus geklaard ontspannen we bij een glaasje tequila. Liefst van het merk Patrón. Op een dag hopen we lekker te kunnen relaxen terwijl een groep getalenteerde gremlins het werk van ons overneemt. Daarna drinken we met zijn allen tequila, Patrón natuurlijk (lacht).’

Hoe staan jullie tegenover het medium internet

Oliver: ‘De digitale snelweg is een prachtige uitvinding om je te profileren en te promoten als band. Er is echter zo een toevloed van zoveel talent dat je verdrinkt in de massa. Labels, organisatoren en de grote namen in de rockmuziek worden bestookt met en overstelpt door mails en allerhande verzoeken dat het bijna onmogelijk is geworden is om ontdekt te worden ook al klinkt je muziek fantastisch. Dus ondanks de technologische vooruitgang en de nieuwe mogelijkheden, die men vroeger niet had, heeft de economische impact gezorgd voor een nieuwe vorm van vervlakking. Wie wil opgemerkt worden heeft naast talent en hard werken evenveel nood aan factoren als geluk, op de juiste plaats zijn op het juiste moment en de juiste vrienden hebben. Dit gezegd zijnde; het grootste pluspunt is dat je als artiest voor weinig geld de mogelijkheid hebt om een kwaliteitsvol product af te leveren dat je zomaar online kan zetten. En ook al wordt er weinig of niet naar geluisterd het is er weldegelijk.’

Vind je dat het aanschaffen en consumeren van drugs op dezelfde manier zou moeten kunnen zoals dit nu het geval is met sigaretten en alcohol? Ben je zelf een gebruiker?

Jason: ‘Behalve een occasioneel glas onder vrienden heb ik me nooit ingelaten met verslavende middelen en in heel mijn leven heb ik misschien drie sigaretten gerookt. Ik kan begrip opbrengen voor beide standpunten: legalisatie voor recreatief gebruik en aan de andere kant verbodsbepalingen. Die laatste moet je altijd in vraag stellen, maar je kunt niet ontkennen dat een verslaving mensenlevens kan verwoesten. Persoonlijk denk ik dat overheden soms een probleem hebben met een teveel aan regels uit te vaardigen, al ik ben er van overtuigd dat een regulering en meer ontmoedigend effect zou sorteren dan de huidige manier van aanpakken door het Drug Enforcement Agency.’

Oliver: ‘Ik denk niet dat omdat drugs illegaal zijn dit er iemand van weerhouden heeft ze te gebruiken. Dat geldt eveneens voor de trafiek van drugs. Het heeft nog niemand gestopt om ze aan te kopen. Het haalt wel de kwaliteit naar beneden en dat maakt de drugs nog giftiger en gevaarlijker dan ze al zijn. Een legalisatie zou kom af maken met de oorlogen tussen de drugkartels en deze nieuwe inkomsten zouden kunnen aangewend worden om te investeren in voorlichtingscampagnes en het opzetten van programma’s die mensen kunnen begeleiden en afhelpen van hun verslaving. Maar ik denk dat de maatschappij van vandaag er klaar voor is staat is om een dergelijke oplossing te aanvaarden. Overigens de ‘war on drugs’ is meer een symbolische term geworden. Van een echte strijd kan je niet meer spreken.’

Krijgen jullie veel fanmail en beantwoord je die persoonlijk?

Jason: ‘Ja, we krijgen nogal wat mails en we beantwoorden ze allemaal zelf. Het meest waardevol wat iemand met je kan delen is vriendschap. Daar zijn we echt dankbaar voor. We houden ervan om mensen te ontmoeten via onze muziek. Het is één van de meest belonende en leuke kanten van het muzikant zijn!’

Wat was het gekste voorstel dat een fan je ooit deed of wat was het raarste wat je ooit is overkomen?

Jason: ‘Het gekste wat me ooit is overkomen... . Er was eens een emotioneel erg onstabiel meisje. Ze vloog 10.000 kilometer om me te zien. Omdat ze zich raar gedroeg werd ze op de luchthaven opgepakt voor ondervraging door het veiligheidspersoneel. Enige tijd later belde een agente me en zei dat de dame in kwestie beweerde met mijn kersverse vrouw te zijn en ze had gevraagd wanneer ik haar kwam oppikken om te vertrekken op huwelijksreis. Echt waar, ik verzin dit niet.’

De meeste besprekingen van ‘Blunt Force Volume’ zijn erg positief. Heeft dat zijn weerslag op de verkoopcijfers?

Jason:’ De plaat is inderdaad goed ontvangen. Het verbaasde ons wel dat de kritiek bijna unaniem lovend was. We appreciëren dat enorm. Ik denk dat er twee zaken zijn die de platenverkoop kunnen beïnvloeden: Hoe fascinerend is het album voor iemand en hoe toegankelijk is het. De besprekingen zijn duidelijk geschreven door mensen die heel bewust omgaan met en gepassioneerd zijn door muziek. Ze zijn discreet, hebben een brede, muzikale smaak en reageren doordacht. Ze zijn de voortrekkers die anderen muziek laten ontdekken en die vinden er dan dezelfde fascinatie in terug. Al wat wij kunnen doen is zoveel mogelijk mensen de hand reiken en met wat geluk gebruiken ze een beetje van hun tijd om naar onze muziek te luisteren.’

Oliver: ‘De distributie van ‘Blunt Force Volume’ is uitstekend dankzij ons label Spiralchords en het moederbedrijf COP International. Het album is zowat overal ter wereld te koop, van Amerika over Europa tot zelfs delen van Azië. De enige schaduwzijde, omdat er zoveel tussenstations zijn, is dat het heel wat tijd in beslag kan nemen voor de officiële verkoopcijfers bekend zijn. Tot het zover is kunnen we alleen maar hopen dat het antwoord op je vraag positief is (lacht).’

Hoe belangrijk is geld? Hou je ervan om rijkelijk te leven? (Blitse auto, penthouse, mooie kleren, feestjes ...)

Jason : ‘Geld kan belangrijk zijn als je daardoor de mogelijkheid krijgt om je muziek aan de man/vrouw te brengen. Dingen ontwerpen, opnemen, cd’s persen, concerten spelen, Geld bepaalt echter niet de waarde van de muziek, wel je relatie tot de mensen. In het dagelijkse leven blijft geld van grote betekenis. Wanneer je weet dat je genoeg poen hebt om voor je gezin en familie te zorgen geeft het je een gevoel van veiligheid en warmte. Ik ben nu nog wel vrijgezel en kinderloos. Al hoop ik ooit nog papa te worden.’

Oliver: ‘De laatste tijd maak ik er een punt van om alleen maar te werken aan projecten van mijn eigen bedrijf. Vroeger had ik meer geld. Toch ben ik nu gelukkiger. Ik heb geen eigen auto, noch een huis, maar ik reis veel en graag.’

We Got This Far werd gevraagd om muziek bij te dragen tot het online videospel ‘Vector Conflict: The Siege’. Hoe belangrijk is de video industrie voor een groep als We Go This Far?

Oliver: ‘Videospelletjes zijn enorm belangrijk geworden, mijn inziens nog meer dan videoclips. Kijk maar naar de bijbehorende muziek in een spel als ‘Madden NFL’. Die soundtracks lijken wel Top 40 compilaties en de majors zijn er als de kippen bij en investeren zwaar in hun rijzende sterren en op stapel staande albums door ze te introduceren in videospelletjes. Tussen haakjes “Vector Conflict: The Siege’ werd onlangs gelanceerd. Je kunt het hier spelen: http://www.digyourowngrave.com/vector-conflict-the-siege/. En de remix van ‘So This Is Doom’ die we speciaal ervoor hebben gemaakt vind je hier: http://www.wegotthisfar.com/2009/09/wgtf-does-vector-conflict-the-siege/

Denk je dat door geweld te propageren in films en clips dit jongeren op het slechte pad kan brengen of hun gedrag kan beïnvloeden?

Oliver: ‘Hun gedrag kan beïnvloeden? Dat zou kunnen, maar maakt een film of videospel van iemand een seriemoordenaar of terrorist? Dat geloof ik niet. Volgens mij is men voorbestemd. Als iemand gewapend een klaslokaal binnen stapt en op iedereen te beginnen schieten, dan kan ik me niet voorstellen dat een film, spel of clip hem of haar tot die daad heeft aangezet.’

Wat is er zo interessant om andere muzikanten een remix te laten maken van je eigen songs? Is het een manier om vlug wat extra geld te verdienen of zijn er artistieke beweegredenen?

Jason: ‘Ik vind het prettig dat iemand anders zijn licht kan laten schijnen over je eigen composities. Het kan een unieke manier zijn om je eigen muziek te herbeleven. Als auteur ken je elke noot, elke toonwisseling en wanneer het nummer is geremixed klinkt het totaal anders. Een aspect van remixes dat ik erg apprecieer is dat het vooral wordt beoefend in het dark wave en industrial genre. Ik vind het een vorm van erkenning om anderen uit te nodigen en om zelf gevraagd te worden om een eigen visie en expressie te geven aan iemand zijn werk. Het is een diep geworteld en uniek gegeven in de industrial muziek en cultuur.’

Tot slot: wat zing je onder de douche?

Jason: ‘‘Ice Ice Baby’ van Vanilla Ice.’

Oliver: ‘Liedjes van Taylor Swift.’

We Got This Far

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : In This Moment - @ Graspop door Luc Luyten, 22/06/2018

lees meer...
CD BESPREKING : Dronny Darko - Black Hive

Over de toestand van de bijen tegenwoordig valt het een en ander te zeggen. Dat deze diertjes uitermate nuttig zijn is een vaststaand feit. Indien u hierbij enkel aan de honing op uw boterham denkt, raad ik u aan toch wat diepgaande research te doen. Een titel als deze Black Hive, voert onze gedachten dan ook automatisch naar deze insecten. ...

lees meer...
NIEUWS 23/06/2018 : Dark Entries geeft twee vrijkaarten weg voor W-fest

Iedereen kijkt uit naar het W-festival dat van 15 tot 19 augustus doorgaat in Amougies? Goed. Moeten we u eraan herinneren dat er meer dan 60 artiesten komen waaronder Kim Wilde, Project Pitchfork, Chameleons Vox, DAF, Front Line Assembly, Die Krupps, Vive La Fete, Suicide Commando, She Past Away, Paul Young, A Flock Of Seagulls, Parade Ground, ...

lees meer...
NIEUWS 23/06/2018 : Dark Entries Night 23: Dead Man's Hill en Causenation

In samenwerking met de Kinky Star in Gent organiseren we met regelmaat de Dark Entries Nights, gratis optredens van groepen uit de lokale wave en electro scene. We zijn intussen aan de 23ste editie toe, en daarvoor gaan we de kant op van duistere dark ambient en EBM. Dead Man's Hill is cult tot in Polen en Rusland. Het project van ...

lees meer...
NIEUWS 23/06/2018 : Laibach Revisited Box + Liberation Day

De barbaren komen uit het oosten, en ze zijn er op uit om het westen leeg te plunderen. De Slovenen van Laibach wil dat doen aan de hand van een nieuwe box die best aantrekkelijk lijkt, en die je in voorverkoop kan bestellen voor de luttele prijs van 150 euro. Nu goed, je krijgt er wel wat voor. De eerste plaat die uitkwam in 1985, de plaat ...

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop door Luc Luyten, 21/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Ghost - @ Graspop door Luc Luyten, 21/06/2018

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 20/06/2018 : M'era Luna 2018 : de verdeling der bands

Het zal op 11 en 12 augustus weer een heuse volksverhuizing zijn als M’era Luna voor zijn 2018-editie zijn poorten der duisternis zal openen. Het is nog even wachten op een exact tijdsschema, maar de organisatie heeft netjes zijn bands weten te verdelen over de twee dagen. Vrijdag 10 augustus kan je er op het vliegveld van Hildesheim ...

lees meer...
NIEUWS 20/06/2018 : Ground Nero: tijdreizigers uit de jaren 80

Tijdreizigers uit de jaren 80, zo wordt Ground Nero voorgesteld in het nieuwe promotiefilmpje van Danse Macabre, het platenlabel waar onze Limburgse vrienden onderdak gevonden hebben voor de uitgave van de nieuwe ep 'Scales'. Ze spelen de gothic rock uit de jaren 80, maar dan nu, zo leggen Nomad, Peter en Gwijde de Eerste uit in het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Vidna Obmana - The Trilogy

Dirk Serries is een man die in onze reviewsectie erg vaak de revue passeert. We leerden de man uiteraard kennen via het legendarische Vidna Obmana, waarvan onlangs bij Zoharum het terugblikkende ‘The Trilogy’ heruitgegeven werd. Maar laat ons beginnen bij het begin... De eerste releases onder de Vidna Obmana moniker verschenen ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st #2 - Een eigenzinnige huwelijksverjaardag

Trouwfe(e)st 2 is het vervolg op Trouwfe(e)st, het minifestival voor het huwelijk van Dimi en Sigrid, verleden jaar. Een jaar later vonden ze het de moeite om opnieuw een aantal groepen uit te nodigen in Jeugdhuis Wommel, en opnieuw bevonden deze groepen zich eerder in het bereik van dark ambient en neofolk…. UrZon is het Noise-project ...

lees meer...
CD BESPREKING : Herr Lounge Corps & Cadaverous Condition - The Breath Of A Bird

Hoewel ik vertrouwd ben met het werk van zowel Cadaverous Condition als van Herr Lounge Corps, bleek dit een bijzonder moeilijke cd om te bespreken. Het was Miro Snejdr (Herr Lounge Corps) zelve die me aansprak met de vraag of ik deze wou bespreken. We kennen de man vooral als de huispianist van Douglas P bij Death In June, maar tevens ...

lees meer...
CD BESPREKING : Analogue-X - Course Of Life

Als er één ding is waar ik als recensent de wubbes van krijg, is het wel een gebrek aan transparantie. Echozone zou een samenwerking zijn aangegaan met het Duitse RMP Records om een aantal (toekomstige) releases van de electropop-band Analogue-X uit te brengen, maar ik vind niks terug over dit label. Op Discogs zijn er verschillende ...

lees meer...
CD BESPREKING : protoU - Khmaoch

We lieten u al eerder kennis maken met de Oekraïense artieste protoU, middels haar uitstekende samenwerking met Hilyard. Inderdaad, artiestE, het blijft het vermelden waard, aangezien het vrouwelijk geslacht in het anonieme dark ambient milieu nog steeds zwaar in de minderheid is. Maar dat deze protoU, oftewel Sasha Cats, meer ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Judgement Fest - Feest in de catacomben van de muzikale onderwereld...

Ja, wij horen bij de mensen die vol vreugde uitkijken naar De dag des oordeels. En als De dag des oordeels een feestje houdt, Judgement Fest, dan willen we er graag bij zijn. De dag des oordeels, dat is natuurlijk het radioprogramma van Danny Quetin op Radio VRD, het donkerste programma op Limburgs leukste, elke maandagavond om 22u rechtstreeks ...