casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

INTERVIEW MET FURSAXA, ZIJNDE MISS TARA BURKE…
01/03/2005, Jan Denolet
 Bookmark and Share

Ik had, net als u waarschijnlijk, tot enige tijd terug nog nooit gehoord van Fursaxa, het soloproject van Tara Burke uit Philadelphia, US. Gelukkig maar kwam hier verandering in dankzij het initiatief van Kunstencentrum ’t Ey (gelegen in Belsele) om zowel Fursaxa als Sharron Kraus toe te voegen aan hun benefietfestival t.v.v. vzw Land In Zicht, dat met de opbrengst grond kan kopen voor biologische landbouw.
Velen kregen hierdoor de kans kennis te maken met twee originele en geïnspireerde artiesten. Staat u mij toe om samen met Tara Burke Fursaxa aan u voor te stellen…

Hallo, Tara. Voor we aan het eigenlijke interview beginnen zou ik je graag vragen naar het hulpinstrument dat je op het podium toestaat om loops te maken en je muziek laagje over laagje op te bouwen. Ik zag David Moss het ooit gebruiken en ik was onder de indruk. Ook jij blijkt er creatief mee om te springen. Wat voor iets is het juist, wat zijn de verschillende mogelijkheden en hoeveel heeft het je ongeveer gekost?

Tara Burke: Het is een Line 6 DL-4. Het heeft een heleboel mogelijkheden (waarvan ik er eigenlijk maar ongeveer 3 van gebruik) en natuurlijk ook de loop setting. De normale loop is rond de 10 seconden of zo, maar je kan er uiteraard verscheidene laagjes bovenop spelen om in de loop te verwerken. Daar ik bij studio-opnames vaak tot 3 verschillende stempartijen in één nummer heb, is dit instrument voor mij onmisbaar als ik optreed. Ik denk dat het zoiets van een 200 $ gekost heeft…

Dank je. Wat is de eerste muzikale herinnering die je hebt, wat heeft je de stap naar de muziekwereld doen maken en hoe ben je er uiteindelijk in terecht gekomen?

Burke: Wel, ik denk dat mijn vroegste muzikale herinneringen teruggaan naar de pianolessen die ik kreeg toen ik zo’n 10 jaar oud was, iets wat ik trouwens niet altijd even leuk vond. Dan ongeveer 10 jaar geleden begon ik muziek te spelen met vrienden: jamsessies in kelders, vooral voor de fun. Daarna was er een vriend die een plaat had opgenomen en een kleine tournee had om deze te promoten. Hij vroeg mij dan of ik zijn band wou komen versterken met mijn Farfisa-orgel. Tijdens die periode kwam ik in contact met verscheidene artiesten en bands die het soort muziek maakten dat mij wel aantrok en ook hun materiaal konden uitbrengen via sympathiserende labels. Toen viel de band waar ik in zat uit elkaar en kon ik mij plotseling concentreren op mijn eigen muziek. Ik begon ook demo’s te sturen naar allerlei mensen en labels in de hoop dat ze het zouden uitbrengen. Kawabata Makoto van Acid Mothers Temple was de eerste persoon die geïnteresseerd was om iets van mij uit te brengen, nl. ‘Mandrake’. Van de ACT-uitgave werden slechts 100 CD’s geperst, maar later werd het door Eclipse terug uitgebracht in een oplage van 1000 LP’s.

Je hebt ondertussen al een mooie hoeveelheid releases op je naam staan. Hoe zou je zelf zeggen dat je werk geëvolueerd is in de loop der jaren?

Burke: Wel, in het begin was ik nogal verlegen om voluit te durven gaan, vooral wat mijn stem betreft. Ik denk dat ik wat onzeker was omdat ik geen ‘geschoolde’ muzikante ben. Na verloop van tijd ontdekte ik voor mezelf dat muziek niet om virtuositeit moet draaien, maar dat artistieke expressie zeker zo belangrijk is, zoniet belangrijker. Ik moet ook zeggen dat het leren werken met de verscheidene instrumenten en pedalen die ik gebruik mijn muziek ook in belangrijke mate hebben beïnvloed.

Na je optreden in ’t EY vertelde ik dat je me deed denken aan Nico, maar dan met gitaar i.p.v. met harmonium (hopende dat dit een compliment zou zijn). In Brussel maakte iemand anders ook die Nico-vergelijking. Wat denk je er zelf over?


Burke: Ik ben zelf een groot liefhebber van Nico’s muziek, dus ik neem het compliment wel aan… Het enige wat me hierin stoort is dat ik liever hoor dat ik als mezelf klink, maar ik veronderstel dat je in deze moderne tijd moeilijk nog écht origineel kunt klinken en dat mensen altijd wel een vergelijking vinden met andere artiesten.

Ik heb gelezen dat je houdt van the Velvet Underground, Brian Eno en Pentangle… Wat hebben ze betekend voor jou en misschien voor je muziek…?

Burke: Via the Velvet Underground leerde ik muziek met een scherp kantje appreciëren. Brian Eno is prachtig omdat zijn (en aanverwante) muziek je zo mee naar hemelse sferen neemt. En Pentangle maakt de Britse folkie in mij wakker! Jacqui McShee van Pentangle was als zangeres ook een geweldige invloed voor mij…

Je muziek (en ook je podiumprésence: de mushroom-blouse) bevat enige hints richting psychedelica… Wat is je ervaring hiermee en hoe beïnvloedt dit je muziek en je kunst?

Burke: Ik hou inderdaad wel van paddestoelen, maar niet op die manier waaraan je denkt: het heeft meer te maken met mijn liefde voor planten. Wat de psychedelica betreft: ik denk dat er meer in onze ‘realiteit’ is dan we kunnen waarnemen, dingen die niet te vatten zijn op een wetenschappelijke manier. Ik veronderstel dat ik via mijn muziek en kunst probeer mezelf en anderen mee te nemen naar het randje van onze waarneembare realiteit…

Hierbij aansluitend: is het een vorm van spiritualiteit om deze muziek te maken?

Burke: Oh ja, zeker en vast!

Zijn er dingen die van invloed zijn op jou en die je hier zeker wilt vermelden?

Burke: Ik probeer in mijn muziek gevoelens uit te drukken wanneer ik dingen doe waarvan ik hou: boeken lezen, films kijken, in het bos gaan wandelen, naar kunst kijken en tuinieren…

Kan je iets vertellen over de albums die je tot hiertoe al hebt uitgegeven? Ik heb tot hiertoe enkel de cd-r ‘Amulet’, die ik trouwens heel goed vind…

Burke: Wel, ik heb ‘Amulet’, ‘The cult from Moon Mountain’ en ‘Trobairitz are here from Venus’, welke allemaal cd-r’s in eigen beheer zijn met opnames uit optredens van de laatste 3 jaar. Dan zijn er ook nog de ‘officiële’ albums: ‘Madrigals in Duos’ op Time Lag Records, ‘Mandrake’ op AMT en Eclipse Records en de ‘Fursaxa’ LP op Ecstatic Peace records.

Waarom kies je ervoor om zowel albums uit te geven via labels en tegelijkertijd ook cd-r’s uit te geven in eigen beheer?

Burke: Ik vind dat mijn live-materiaal voldoende verschilt van mijn studiomateriaal, en ik wil beide kanten van Fursaxa kunnen tonen. Als ik op tournee ben en ik kan dan mijn cd-r’s verkopen, dan ben ik hierdoor financieel extra ondersteund…zo is het idee ontstaan om na optredens livemateriaal op cd-r te verkopen…

Sommige van je releases zijn zeer gelimiteerd, wat ertoe leidt dat een aantal mensen er een kleine stock van opkopen om bv. via het internet er een hogere prijs voor vragen, in de wetenschap dat het toch verkocht geraakt. Ze maken dus goed geld met jouw hard werk op de rug van je fans… Wat denk je over zo’n praktijken?

Burke: They will all go to Capitalistic Hell…….

Je bent op tournee geweest met Black Forest / Black Sea, Christina Carter en daarna met Sharron Kraus. Kan je iets van jouw ervaringen vertellen, hoe verschillend is bv. een Europees publiek t.o.v. een Amerikaans, enz.,…?

Burke: Wel, het is de allereerste keer dat ik een Europese tour gedaan heb, en ik moet zeggen dat het een zalige belevenis was! Het Europese publiek, overal waar we geweest zijn, is veel talrijker en ook veel enthousiaster dan het Amerikaanse. Volgens mij is een Amerikaans publiek veel apathischer omdat ze meer muzikanten te zien krijgen (hoewel dit slechts mijn interpretatie is). Ook wordt je in Europa blijkbaar veel beter ‘gesoigneerd’ als artiest; en ’t EY was hierin een perfect voorbeeld. Er werd voor gezorgd dat we zeker voldoende te eten kregen, dat we meer dan voldoende hoeveelheden heerlijk Belgisch bier hadden (nvdr: daar moet je natuurlijk voor in ’t EY zijn…) en dat we achteraf een meer dan comfortabele plaats hadden om te verblijven. In de VS is zulk ’n gastvrijheid eerder uitzonderlijk…! Het geeft je echt het gevoel dat er een wereldwijde ‘family’ van gelijkgestemde muzikanten en andere mensen bestaat…

Kan je iets zeggen over het optreden in ’t EY? Ik had de indruk dat je jouw set bijna onaangekondigd begon met een ‘te nemen of te laten’-attitude; beetje direct ter zake komend, wat wel in orde was… Had je het gevoel dat je de vreemde eend in de bijt zou zijn, het rare afsluitertje…? Nogal wat mensen (en niet enkel de jongeren) lieten zich nadien positief uit over je muziek. De set die je in Belsele bracht leek me ook zachter (maar rijker) dan de set in Brussel. Was je jezelf bewust van het hoge folky-gehalte bij het publiek?

Burke: Ja, ik moet zeggen dat dit een rol gespeeld heeft. Ik denk dat ik tijdens een set naar het publiek toe werk. Meestal ga ik voor een optreden wat rondhangen in de zaal, wat sfeer snuiven en kijken hoe ik er me voel, en dat bepaalt dan mede hoe ik mijn set ga invullen. Ik veronderstel dus dat ik heel gevoelig reageer op m’n omgeving…

Je bent met de natuur bezig en je hebt ook groene vingers. Hoe belangrijk is tuinieren en contact onderhouden met de natuur voor jou? Heb je hiervoor wel genoeg ruimte in een stad als Philadelphia en ook tijdens een tournee?

Burke: Ja, in de stad mis ik deze dingen wel gedeeltelijk. Maar ik heb wel een eigen auto, wat me in staat stelt om buiten de stad de natuur te gaan opzoeken. Wel toevallig dat je hierover begint, want ik was plannen aan het maken om dichter bij de natuur te gaan wonen. Ik weet nog wel niet waar ik naartoe ga.
Tijdens mijn tournee had ik wel enige mooie ervaringen met de natuur: heerlijk wandelen in de bossen en velden van Finland, België en Engeland… Ik vond het ook leuk om de verschillen te kunnen bestuderen tussen bomen en planten in Europa en de USA. Oh ja: ik ben in Parijs en Kopenhagen ook naar de botanische tuinen geweest.

Als ik het goed voor heb woon (of woonde) je in Philadelphia samen met een aantal collega-artiesten in 3 huizen met één gemeenschappelijke tuin. Is het een commune of iets dergelijks? Hoe pakken jullie het daar aan?

Burke: Wel, eigenlijk woont Sharron daar… Ik heb m’n eigen huis. Ik heb wel ervaring met wonen in een commune, maar ik ben teveel ’n eenzaat…

Voor ik het vergeet: Welk soort muziek vind je tegenwoordig goed en wat vind je absolute shit?

Burke: Tijdens mijn tournee heb ik een hele hoop fantastische cd’s en cd-r’s kunnen verzamelen. Uit Finland heb ik Avarus, Kuupuu, LauNau en Kemialliset Ystavat. Van Denemarken heb ik een hoop cd’s van de Family Underground. In Parijs kreeg ik een mooie cd van Colleen. Uit Ierland heb ik wat muziek van Deserted Village en uit England een Alexander Tucker-cd-r en iets van Music for One. Natuurlijk vergeet ik nog enkele dingen… Wat die shitmuziek betreft: geen idee, ik hoe me enkel bezig met muziek die ik leuk vind…

Uiteraard ben je niet blij met het feit dat Bush herverkozen is. Enige vrijblijvende commentaar?

Burke: Ja: ik vind onze (VS) situatie nu echt walgelijk! Ik ben geneigd het patriarchaat er de schuld van te geven. Ik ga wat onderzoek doen naar matriarchale samenlevingsvormen en waarom het ons moeilijk valt dit terug in ere te herstellen. Het is ronduit om te kotsen dat we Bush voor nog eens 4 jaar in onze maag gesplitst krijgen; maar het walgelijkste is dat blijkbaar meer van de helft van onze kiezers hem terug wilden. Ik voel me echt meer en meer en buitenstaander in de VS, zeker na mijn bezoek aan Europa… Nu ik het verschil kan maken, vind ik de Amerikanen zo’n verspilzuchtig volk. Ik heb onlangs gelezen dat de bevolking van de VS ongeveer 5% uitmaakt van de totale wereldbevolking, maar dat we 1/3 van de beschikbare grondstoffen verbruiken. Ik begrijp niet hoe het zover kunnen komen is…

Mijn innige deelneming met de situatie…en uiteraard bedankt voor het interview, Tara!


J.D.

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Twice A Man - On The Other Side Of The Mirror

Je eigen uitwendige zelf zie je dagelijks in de spiegel. Maar is er een groot verschil tussen dat wat je daadwerkelijk ziet en dat van je innerlijke ziel ? Twice A Man ziet deze vraag als uitgangspunt van het album On The Other Side Of The Mirror. Eerder dystopisch van aard dan psychologisch. En dat heeft alles met huidige tijden ...

lees meer...
CD BESPREKING : XTR Human - Interior

Het is geleden van 2014 dat er nog eens een nieuw album werd uitgebracht door XTR Human, enkele singles of EP’s niet meegerekend. Goed zes jaren dus om de moeilijke tweede te openbaren. Niet dat Johannes Stabel en de zijnen de hangmat der luiheid hebben opgezocht, neen, vooral omdat het hier gaat over een band die op regelmatige tijden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fotocrime - South Of Heaven

Op zijn paspoort staat nog steeds Ryan Patterson maar als het gaat om de identiteit waarvan hij met zijn band Fotocrime wil aangesproken worden doe je dat best gewoon als R. Er zal wel een reden zijn voor deze bewuste anonimiteit, en wel omdat hij zijn eigen verleden wil laten rusten. Een verleden dat vooral gekenmerkt werd door zijn metal-band ...

lees meer...
CD BESPREKING : Causenation - Promises Of Hope And Fear

Debuutalbum van deze Antwerpse electroband na een reeks demo’s en virtuele singles. Causenation is een duo bestaande uit Vain Sacrosanct en Van Der Goes. Een Dark Entries interview uit 2018 toen Causenation kwam optreden op onze Dark Entries Night in de Gentse Kinky Star, lees je hier. Vain Sacrosanct heeft een verleden als programmamaker ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jonas Kasper Jensen - Plasma In DEX Garden

Jonas Kasper Jensen nodigt ons uit in zijn denkbeeldige tuin waarin hij onze oren onderdompelt in geluiden die dit oord tot iets werkelijks zouden omtoveren. Nice try, but close but no cigar. Plasma In DEX Garden schenkt ons 9 nummers die eigenlijk als 1 eentonige drone te aanhoren vallen. Contemplatief voor de ene, stierlijk vervelend ...

lees meer...
NIEUWS 24/01/2021 : Epica zwemt tegen de stroom van het leven in

Epica heeft een nieuwe plaat klaar voor jullie. Op 26 februari komt 'Omega' uit, en dat is de opvolger voor het onder lof bedolven 'The Holographic Principle' uit 2016. Na video's voor 'Abyss Of Time' en 'Freedom - The Wolves Within', is de derde single een mooie ballade op piano: 'Rivers'. '"Rivers" ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Vaselyne: Waiting to Exhale

Zegt de naam Frank Weyzig u iets? Niet erg als het geen belletje doet rinkelen, maar hij zat in de eerste opstelling van Clan of Xymox en richtte daarna Born For Bliss op, en dat zijn twee groepen waar u hopelijk wel al van gehoord hebt. Sinds jaren heeft hij ook een project met de Nederlandse zangeres Yvette Winkler, die u misschien ook kent ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Dark Entries zoekt... jou?

Inderdaad, wie weet kan jij ons een dienst bewijzen! Graag houden we ons webzine zo up to date mogelijk, het feit dat we vorig jaar onze 25ste verjaardag mochten vieren bewijst toch wel dat de vrijwilligers die onze redactie telt hiervoor stuk voor stuk telkens weer hun beste beentje voorzetten. Maandelijks worden we bedolven onder de ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : 'All or Nothing', aldus Moonspell

Dark metal sensatie uit Portugal, Moonspell, draait al bijna 30 jaar mee in het vak. Op 26 februari 2021 doet ze opnieuw een gooi naar liefhebbers van donkere goth metalen met album ‘Hermitage’ en dit via metal gigant Napalm Records. Naar eigen zeggen staat dit album symbool voor een epische reis doorheen de donkere dagen van het ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2021 : De link tussen Joe Biden en Ministry: Varicella.

Vandaag neemt nieuwbakken (gezien zijn leeftijd misschien niet de beste woordkeuze, maar kom) president Joe Biden zijn intrek in het Witte Huis. Laat ons dat voorzien van een passend nummertje, zo dacht de Amerikaanse industrial metal band Varicella. Speciaal ter gelegenheid van de inauguratie nam de band, voor de gelegenheid samen ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Goethes Erben - Online uitzending NCN Special in lockdown

Een online concert van Goethes Erben, en dat terwijl er in Duitsland een strenge lockdown aan de gang is? Neen, dat is het niet. Het concert dat op zaterdag 26 december werd uitgezonden, was eigenlijk al eerder opgenomen, met name op 4 september, toen Goethes Erben optrad op het NCN festival in de buurt van Leipzig. Het gaat om een concert ...