casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

Sharron Kraus, Dark Folk between Love and Loss
01/11/2004, Jan Denolet
 Bookmark and Share

Met haar tweede CD ‘Songs of Love and Loss’ heeft Sharron Kraus onlangs bewezen dat ze één van die artiesten is waar je best mee rekening begint te houden als je nog eens aangenaam verrast wil worden. Haar muziek is in de eerste plaats gebaseerd op oude folk die ze in een heel eigen jasje steekt en voorziet van doorgaans eigen teksten. Zowel teksten als muziek bouwen een eigen wereldje op waar ruwe sprookjes terug tot leven kunnen komen en dood en verderf heersen, met hier en daar een ferme Vlam van Hoop. Na haar debuut ‘Beautiful Twisted’ en de samenwerking ‘Yuletide’ met the Iditarod trad ze vooral op voor een folky publiek. Nu haar nieuwe CD ‘Songs of Love and Loss’ uit is, begint ze om bepaalde redenen ook een meer ‘goth’ publiek aan te trekken. Na een excellent optreden in Kunstencentrum ’t Ey te Belsele gingen we haar opzoeken om ’t een en ’t ander uit te leggen…

Dark Entries: Hallo, Sharron. Mag ik je eerst eens naar je muzikale achtergrond vragen? Ik merk dat je Folk gebruikt als basis, hoewel je het een wel vrij donkere invulling geeft…
Sharron Kraus: Ik kreeg tijdens mijn jeugd voor piano en gitaar, maar dat zei me weinig… altijd oefenen en reproduceren… Ik vond er weinig creativiteit in zitten. Mijn interesse werd in muziek werd eerder gewekt door groepen te ontdekken als Fairport Convention, Steeleye Span…
D.E.: Pentangle?
Sharron: Nee, die vind ik minder; met hun jazzy bewerkingen en zo…
DE: (reageert geschokt)Oh!! Jij…
Sharron: (lacht) Maar Bert Jansch van Pentangle is wél goed en sommige dingen die ze gedaan hebben ook… Maar alle dingen van Fairport Convention waar Sandy Denny bij zingt vind ik zéér goed!
D.E.: Sandy Denny zonder de Fairports is ook goed…
Sharron: Ja, haar stem is heel mooi en speciaal; maar soms vind ik haar nummers wat saai worden.
D.E.: Hier ben ik het niet helemaal mee akkoord, maar dat doet er niet toe…
Sharron: Oh…(lacht) Ik luisterde ook naar Tom Waits, Nick Cave, P.J. Harvey en the Sisters of Mercy; al dat soort –in mijn ogen- meer intelligente goth of donkere dingen.
D.E.: Ik las in een recensie dat ‘ze’ vonden dat je wel iets van Current 93 had, maar daar volg ik niet in mee. Ik vind het veel verschillen met wat jij doet. Ik zie meer een Shirley Collins-kantje in jouw werk… (Sharron speelde tijdens het optreden trouwens ‘Ramble Away’ van Shirley Collins, een van de favorieten van ondertekende)
Sharron: Ja, het is soms raar hoe bepaalde muziek aan elkaar gelinkt wordt. Bij Current 93 bijvoorbeeld is er die connectie tussen David Michael Tibet en Shirley Collins.
D.E.: En zelfs Ann Briggs…
Sharron: Ja; muzikaal gezien hebben ze weinig met elkaar te maken, maar de personen David Tibet en Shirley Collins kunnen wél aan elkaar gelinkt worden…
D.E.: Ze hebben misschien wel een soort ‘feeling’ gemeenschappelijk?
Sharron: Dat wel. En zo gaan mensen die naar Current 93 luisteren na een tijdje ook luisteren naar Shirley Collins en andere folky dingen, wat op zich een goede zaak is…
D.E.: En, hoe ging dat bij jou…?
Sharron: Wel, ik speelde tijdens mij studies filosofie bij een Goth-band: Obsediene.
D.E.: Da’s interessant!! Het interview is voor een ‘Goth’-magazine, weet je…
Sharron: Oh, is’t echt!? (lacht) Wel… euh, we waren niet zo bekend, weet je… We waren met 4 en ik speelde keyboards en zong wat. Uiteindelijk deden we hoop en al 10 optredens rond Oxford en brachten we één demootje uit. En dan gingen we op in rook…(lacht)
Ken je toevallig Sigur Ross?
D.E.: Ja, hoor…
Sharron: Dat was het laatste optreden dat we gedaan hebben: spelen als voorprogramma van Sigur Ross. Het zat al goed fout binnen onze groep en drie van ons waren constant ruzie aan het maken. Tijdens het optreden scheelde het niet veel of iemand van de groepsleden zou beginnen gooien met materiaal… puur uit frustratie (lacht). Als ik erop terugkijk is het wel grappig, want we waren toen…
D.E.: Volledig opgefokt…?
Sharron: Dat kan je wel zeggen, ja…. (blijft maar lachen)
Daarna was ik zelf wat songs aan het schrijven, maar ik had er door mijn studies niet veel tijd en aandacht voor. Wat ik wél deed was, als ik maar even kon, in Oxford naar folk-sessies gaan , waar ik enkele geweldige traditionele folkzangers heb gezien. Ik heb veel van hen geleerd. Zo heb ik langzaam terug zin gekregen om met eigen materiaal bezig te zijn. Ik leerde toen ook bodhràn (ierse handdrum) spelen, dus kon ik meespelen. Na mijn studies ging ik naar Oakland, Californië; mijn toenmalige vriend achterna. Daar sloot ik me aan bij een plaatselijk groepje folkmuzikanten. We gingen van bar naar bar om muziek te spelen in ruil voor drank. Leuke tijd…
Hierdoor leerde ik beter folkmuziek spelen en schrijven. Uiteindelijk had ik genoeg materiaal en ervaring om mijn debuut-album ‘Beautiful Twisted’ op te nemen. Veel van de vrienden die ik toen gemaakt had zijn op de debuut-CD terecht gekomen als studio-muzikant.
D.E.: Was het materiaal dat niet echt binnen het groepsrepertoire paste, wegens te donker of te persoonlijk…?
Sharron: De groep was meer een ‘fun-band’ waarmee we plezier maakten en ook covers deden van o.a. Pogues, ‘Painted Black’ van de Stones, Johnny Cash…
D.E.: Who rules…
Sharron: Ja, dat zeker!! Het was dus veel spelen, drinken en plezier maken. Bijna alle muzikanten van die band (Belle Shore) hebben gespeeld op ‘Beautiful twisted’. Er was ook een banjo-speler die mij banjo leerde spelen voor hij naar Zuid-Amerika vertrok, zodat ik verder kon. Het was toen vooral veel leren voor mij…
D.E.: …en podiumervaring opdoen…
Sharron: Ja! En veel fun maken!! Het was vooral een live-band, er zijn dus jammer genoeg geen opnames van hen…
D.E.: Als ik je teksten lees, dan valt het me op dat je vooral teruggrijpt naar de duistere sprookjes, de ‘galgenliederen’ en niet naar de ‘happy-eind-goed-al-goed’ lovestories…
Sharron: (lacht betrapt) Wel, euh…het is zo dat…euh…
D.E.: En ik wil niet weten van “It’s my Goth-side”!! Da’s té gemakkelijk!!
Sharron: Nee, nee; helemaal niet!! Als kind las ik dat soort verhalen en hoorde ik over dingen die ik niet verstond. Je gaat dan op zoek nar een verklaring. Ik was dus geïnteresserd in verhalen over geesten en het bovennatuurlijke, maar ik probeerde er ook een soort logica in te vinden.
D.E.: Inderdaad: als ik bijvoorbeeld luister naar jouw ‘the Pale Prisoner’, dat je vandaag gelukkig gespeeld hebt, dan denk ik: maar dat gat over de realiteit! In mijn ogen gaat dat verhaal over het soort vrouwen waar je als man maar beter uit de buurt van kunt blijven, omdat ze je toch maar ten gronde richten…
Sharron: (schiet in de lach) Dat is een zeer geslaagde interpretatie!!
D.E.: (kijkt trots) Je kunt het dus zien op een mythische, sprookjesachtige manier en je kan het ook bijna direct toepassen op de werkelijkheid.
Sharron: Ja, bv. ‘the Pale Prisoner’ gaat over zoiets: als je als vrouw in een bar binnen komt en er komt zo’n soort kerel naar je toe, denkende dat hij je daarmee een plezier doet; terwijl je zelf zoiets hebt van “kerel, ga weg, ik wil hier alleen zitten”…
D.E.: Da’s dus de vrouwelijke interpretatie van ‘the Pale Prisoner’…(gegrinnik)
Het is dus niet zo dat je teruggrijpt op een soort magisch/mythisch privé-wereldje omdat je dat mooier vindt dan de werkelijkheid, maar omdat je hierin de geschikte vorm vindt om ‘het’ te zeggen…?
Sharron: Inderdaad, het is voor mij gemakkelijker om de inhoud van een tekst op zo’n manier weer te geven. Zoals Shakespeare bv. Ook werken maakte waarvan iedereen in zijn tijd wel de pointe had, maar die door het dramatische ervan nog iets extra meekregen. Dat spreekt nu eenmaal meer aan dan dat je het op een normale manier zou zeggen. Het is een abnormale uitvergroting van normale gevoelens en zo…(aarzelt om verder te gaan)
D.E. Stel ik soms vervelende vragen? Ik merk dat je soms even…
Sharron: Nee hoor, ze zijn niet vervelend! Ik wil gewoon zoveel uitleggen dat ik soms zelf de draad verlies…(lacht verontschuldigend)
O.k.; wat de teksten betreft ben ik vaak eerder geïnspireerd door schrijvers dan door songwriters. Mensen zoals Angela Carter bv., ze zou ondertussen wel vlot vertaald moeten zijn. Als je ooit iets van haar vindt…
D.E.: Ik ken haar niet maar (wijst op opnemer) ik zal het wel onthouden.
Sharron: Goed. Schrijvers die sterke en vrij extreme werelden creëren bevallen mij wel. Werelden waar je veel vijanden kunt hebben en uiteindelijk ook iemand tegenkomt waar je steun bij vindt…
D.E.: Om samen door alle shit heen te worstelen…
Sharron: Ja, iemand waarmee je tot een diepe en eerlijke interactie kunt komen. In het nummer ‘Beautiful Twisted’ heb je die 2 mensen die elkaar vinden om aan alle shit die hen overkomt te ontsnappen, om uiteindelijk in zekere zin hun dood tegemoet te rijden. Maar omdat ze in die korte tijdsspanne die fantastische ervaring beleefd hebben, is hun leven in mijn ogen zinvol geweest. Sommige religies denken dat je op een bepaalde manier naar het Hiernamaals toe moet leven om je leven zinvol te maken, maar…
D.E.: …eigenlijk is het belangrijker dat we voor NU leven…?
Sharron: Precies! Je hebt ervaringen bv. Als je iemand tegen komt met wie je eerlijk kunt zijn en waarvan je écht kunt houden; of als je naar muziek luistert of een prachtig landschap of een zonsondergang ziet, of eender wat…als we ons maar realiseren hoezéér het ons kan raken en er het bijzondere van inzien, dan is dat alles wat we écht nodig hebben. Tussen al het zgn. donkere is er altijd wel een kern van optimisme. Het donkere schept gewoon het contrast om te zien hoe bijzonder die kleine lichtpuntjes wel niet zijn.
D.E.: Maar volgens mij is het toch ook belangrijk om nààst die dualiteit te kijken, want…
Sharron: (valt bij…) …het is niet altijd dat donkere…
(onderling gekibbel)
D.E.:…nu weet ik niet goed hoe ik dit moet uitleggen in het engels…
Sharron: (teleurgesteld) Oh, en ik was net benieuwd naar wat je nu precies bedoelde!
D.E.: …Het is niet dat Lichte en dat Donkere, het is het Geheel dat telt voor mij.
Sharron: Ah ja! Weet je: in ‘Beautiful Twisted’ haal ik mij een beeld voor ogen van bomen in de winter; zo kaal en verwrongen, skeletten van bomen. Ze zien er dan maar duister en griezelig uit, maar tegelijkertijd ook zeer mooi …
D.E.: …En je weet dat ze in de lente terug in bloei staan…
Sharron: En dus doen Donker en Licht er op die manier niet echt toe…
D.E.: Dat gepraat over winterbomen brengt ons een beetje bij ‘Yuletide’, de CD die je met the Iditarod hebt gedaan. Ik had hem besteld in de platenzaak, maar bij aankomst zag het er heel anders uit: andere cover, je stond enkel even vermeld op de credit-list…
Sharron: Ah, ik denk dat ik weet hoe de vork aan de steel zit: volgens mij heb je een 2-CD?
D.E.: Dat klopt…

Sharron: Da’s een compilatie-2CD getrokken van de CD-R’s die the Iditarod altijd maakten om rond Kerstmis aan vrienden en familie cadeau te doen. Na hun split hebben ze dat ook officieel uitgegeven. Wat ik met hen opnam staat op een énkele CD die bij Elsie and Jack Recordings werd uitgegeven.
D.E.: Ik heb in april Jeffrey Alexander (van wijlen Iditarod, nu in Black Forest / Black Sea) nog gesproken en hij ontkent dat er een bepaalde scène voor jullie soort muziek zou bestaan. Wat ik wél merk, is dat de naam Jeffrey Alexander wel degelijk belangrijk is binnen een bepaalde entourage…
Sharron: (lacht) Goed je huiswerk gedaan… Ja, je kunt inderdaad niet van een bepaalde scène spreken want daarvoor is het nogal ongeorganiseerd. Je hebt wél een boel muzikanten die met elkaar in contact staan en naar elkaars muziek luisteren. Nu zijn er in Philadelphia een aantal mensen die min of meer op dezelfde golflengte staan. In Providence heb je Miriam en Jeffrey (samen BF/BS) die we proberen over te halen om vanuit Providence naar Phila te verhuizen; en dan zijn er nog een antal gelijkgezinde muzikanten hier en daar verspreid…
Wat Jeffrey betreft: hij is heel goed in het samenbrengen van mensen.
D.E.: Een beetje zoals een honingbij die verschillende bloemen gaat bestuiven…?
Sharron: Ja, precies! Zo krijgt hij dingen voor elkaar door constant te mailen en muzikanten aan elkaar voor te stellen. De meeste van de muzikanten die ik nu ken, leerde ik kennen via hem. Jeffrey is dus zeker een belangrijk persoon die iets op gang weet te brengen. Hij is ook een bijzonder aangenaam persoon. Ik heb samen met the Iditarod eens een toernee gedaan, en het was een zomer vol fun!!
D.E.: Euh, wanneer ik naar de podium-Sharron kijk, dan zie ik een eerder timide persoon (Sharron schiet in de lach) hoewel je daar niet direct reden voor hebt: iedereen was erg onder de indruk van je optreden. Ben je nerveus op een podium?
Sharron: (lacht verder) Nee! Helemaal niet!! Ik heb me juist ontzettend geamuseerd! Ik weet niet waarom ik zenuwachtig overkom… Ik veronderstel dat het komt omdat ik jullie taal niet spreek en ik ben me daar zeer bewust van, vind het ook vervelend. De meeste britten zijn heel lui wat talen betreft…
D.E.: (grijnst) Ik ben blij het eens van een britse te horen…
Sharron: Ja, en ik hààt het!! Ik spreek een beetje frans en dat is het.
D.E.: Da’s tenminste iéts !
Sharron: Ja, o.k.; maar het is niet genoég! De mensen hier spreken vaak 3 of zelfs 4 talen !!
D.E.: Nou ja; da’s dan ook zo typisch aan ons volk… We liggen in het ‘centrum’ van W>est-Europa en iedereen is hier ook al eens geweest om een oorlogje uit te vechten of de baas te komen spelen. Beschouw het maar als een soort vlaamse overlevingsdrang…
Sharron: O.k.; dit neemt echter niet weg dat ik het vervelend vind dat ik buiten de VS en de UK niet in staat ben bij sommige nummers de uitleg te geven die ze verdienen…
D.E.: Gelukkig begrijpen veel vlamingen nogal wat engels, hier is dat dus niet zo’n groot probleem. Iets anders nu: hier in ’t EY waren er vooral folkies in het publiek en vrijdag in ‘De Bunker’ in Brussel zullen er meer mensen zijn uit het alternatieve en experimentele milieu. Wie komt er zoal naar en doordeweeks optreden van jou?
Sharron: Het is een mix met voor het grootste deel folkies. De goth’s in mijn publiek zijn er pas vrij recent, misschien door het nieuwe album ‘Songs of Love and Loss’. In het algemeen zijn er wel wat mensen die geïnteresseerd zijn in experimentele muziek van eender welke soort. Als ik in de VS speel, dan is het vaak in plaatsen die veel acoustische groepen boeken; niet echt folk of goth, maar met toch wel raakvlakken. Groepen als Black Forest / Black Sea, free-impro-groepen en…
D.E.: Charalambides…?
Sharron: Ja, die ook. Het is geen scène ,zoals Jeffrey zei, maar het past ook nergens tussen de lijntjes die door de muziekwereld worden uitgetekend. Het is een soort…weet-ik-veel…waar een aantal mensen mee bezig zijn. We treden vaak op gewoon in mensen hun huis of tuin. In Philadelphia, waar ik nu samen met een muzikanten (ook Tara Burke van Fursaxa) woon, hebben we drie huizen naast elkaar. De heggen van de tuinen hebben we uitgedaan, zodat we één grote tuin hebben. Af en toe zetten we een podium op en houden een festivalletje van bv. 6 groepen op één dag. Vlak voor mijn vertrek op toernee was er nog een festivalletje bij iemand thuis in Washington D.C. met geïmproviseerde muziek. Je ziet het: we houden onszelf goed bezig…
En nu ben ik reuze-benieuwd naar jouw verklaring voor die kamelen die we vanuit de trein in een vlaamse weide hebben zien staan..(lacht)
D.E.: Dus je vroeg je af wat die hier tussen de koeien in de weide stonden te doen en hoe ze hier de winter kunnen overleven?
Sharron: Ja, ja…!! (kijkt ondertussen heel gretig)
D.E.: Wel: in Mongolië hebben ze ook kamelen. Mongolië ondergaat een hard continentaal klimaat met zeer strenge winters. De kamelen daar hebben een dikke vacht en zijn perfect gebouwd om het gure weer daar te doorstaan.
Sharron: (kijkt geïntrigeerd) En hoe komen die kamelen dan hier terecht?
D.E.: Oh, waarschijnlijk één of andere rijke kerel die dacht van: “Hé: laat ik eens wat kamelen kopen, leuk idee!”…Weet-ik-veel…
Sharron: (lacht) Ik ga waarschijnlijk eens een nummer schrijven over kamelen in België…Het is zo’n levendig beeld!!
D.E.: Alsjeblief: doe dat!! En bedankt voor het interview, trouwens!
(waarna we gewoon een andere tafel opzochten het gesprek officieus verder zetten…)

J.D.

http://www.sharronkraus.com/

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Fear Incorporated - Of Nightmares And Strychnine

Twee keer goed nieuws. Vooraleer dit album in de lente van dit jaar aan een gelimiteerde cd release toe is kunt u het deze maand reeds kosteloos (jawel) downloaden via de Sacred Realm Records website. Het andere goede nieuws, indien u voor komende Valentijn op zoek bent naar de passende horror soundtrack, aarzel niet, dit is hem. Fear ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Manifest van Mantus

In 1997 zag Mantus het levenslicht ergens in Keulen. Twee jaar geleden verscheen het dubbelalbum ‘“Katharsis” / “Pagan Folk Songs. Om dit jaar goed in te zetten heeft Martin Schindler een nieuw album in petto, dat binnen enkele weken verschijnt. ‘Manifest’ staat terug bol van donkere landschappen, gekaderd ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Sirenia al 20 jaar springlevend!

Het zit nog fris in mijn geheugen. Al een eeuwigheid geleden, verscheen het cultalbum ‘At Sixes and Sevens’ (2001) van Sirenia, de goth metalband rond Morten Veland. Dit nadat hij de band Tristania noodgedwongen diende te verlaten. Nu kondigt dit Frans-Noorse gezelschap hun tiende studioalbum, met de inspirerende titel ‘Riddles, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ikon - The Thirteenth Hour - the singels 2007 -2020

Een band die al mee gaat sedert 1991 en we niet meer hoeven voor te stellen. Vanuit Australië, hun heimat, veroverden ze ook Europa. In de jaren 90 en aanvang van de jaren 2000 zat een florissante labeldeal met het Duitse en al lang verdwenen Apollyon label daar voor veel tussen. Nadien was er nog sporadisch een uithaal waardoor de groep ...

lees meer...
CD BESPREKING : CUTS - Unreal

Een paar jaar geleden mocht ik kennismaken met CUTS, die met de twee Exist EP’s toch wel indruk wist te maken. Het daaropvolgende full album A Gradual Decline schoot echter helemaal aan me voorbij, en toen ik de bespreking hier las, was dat achteraf gezien een spijtige zaak. Tijd voor een herkansing, die ik krijg in de vorm van ...

lees meer...
NIEUWS 11/01/2021 : Gary Numan lost eerste single uit nieuwe plaat 'Intruder'

Hij gaat intussen al 42 jaar mee. In zijn begindagen was hij een pionier van de elektronische muziek met Tbeway Army en daarna solo. Hij scoorde hits met 'Cars', 'Are 'Friends Electric' en vele andere pientere popsongs. Halverwege de jaren 90 gaf hij zijn werk een nieuwe draai door de industrial-tour. Hij gaf op zijn oude ...

lees meer...
CD BESPREKING : Penterakt - Conquest Of The Moon

Dit is weer zo een uitgave waarbij je aan het artwork al direct kan zien wat voor muziek je te horen zal krijgen. En met een projectnaam als Penterakt en een albumtitel als “Conquest Of The Moon” kan het ook haast niet anders. Inderdaad klinkt dit als kosmische krautrock zoals we die al kennen van in de jaren 70 van acts als Tangerine ...

lees meer...
CD BESPREKING : Backworld - Sacred And Profane Songs

Ik weet het, voor neo folk en aanverwante activiteiten hebben we een erudiet redactielid. Vandaar dat het voor mij zowat een eeuwigheid geleden is dat ik nog iets uit dit subgenre heb besproken op deze geniale site. Het laatste moet iets van Death In Rome geweest zijn meen ik, maar nu dus deze Backworld die ik best even voor u introduceer. Backworld ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Death in Rome schrijft hymne bij bestorming van het Capitool

'Het is niet de job van een artiest om politieke statements te maken. Het beste wat we kunnen doen is een soundtrack aanbieden over historische gebeurtenissen.' Aan het woord is Death in Rome, en het historisch evenement dat ze in de verf willen zetten is uiteraard de bestorming van het Capitool twee dagen geleden. Dit doen ze met ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Hedera helix maakt het weer heel abstract

Wij zijn grote fans van Hedera helix, het gestoorde intellectroproject van Oscar Valerius Kandinsky en Maestro Virgule. We hebben al lang niets meer van hen gehoord, maar in 2016 maakten ze indruk met 'Pastiche', een plaat vol dolgedraaide Nederlandstalige elektronische brouwsels die je vooral in verwarring willen brengen. Nu brengen ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Goethes Erben - Online uitzending NCN Special in lockdown

Een online concert van Goethes Erben, en dat terwijl er in Duitsland een strenge lockdown aan de gang is? Neen, dat is het niet. Het concert dat op zaterdag 26 december werd uitgezonden, was eigenlijk al eerder opgenomen, met name op 4 september, toen Goethes Erben optrad op het NCN festival in de buurt van Leipzig. Het gaat om een concert ...