THE SCARY BITCHES

‘Wij zijn geen comedy band en geen parodie. Wij zijn een soort antipopgroep’

Kan je The Scary Bitches eens voorstellen aan het Belgische publiek?

Alma Geddon: Hi there. Wij zijn de Scary Bitches. Drie gekke vrouwen die oud genoeg zouden moeten zijn om beter te weten. Ik ben Alma Geddon, gitariste en zangeres en mijn twee vriendinnen zijn DEADri Ransiid, keyboardspeelster en zangeres en onze drumster is Bet the Lyncher. Ons doel is om songs te creëren van een soort die niemand ooit gebracht heeft. Sommigen beschouwen ons gewoon als vreemd, anderen zien ons als een comedy band. We hebben niet de bedoeling om comedy te zijn, enkel surrealistisch, maar sommige mensen beschouwen ons toch als dusdanig. Je kan het voor jezelf uitmaken als je ons hoort en ziet.

Hoe groeide de idee voor een band als The Scary Bitches? Groeide het banddesign na de formatie van de band of was het allemaal vooraf gepland?

Alma: Het was zeker niet vooraf gepland. Ik haat geprefabriceerde bands, waarbij ze met een concept komen en dan mensen zoeken om het in te vullen. We zijn zo’n beetje organisch gegroeid en tot op zekere hoogte toevallig. Laat ons een elftal jaar terug gaan. DEADrii en ik musiceerden als bijverdienste in een aantal bands, die allerlei covers speelden, maar we waren daar niet echt gelukkig mee. Je kan maar een beperkt aantal keren “Mustang Sally” spelen met een smile op je gezicht. We hoorden over sequencer programma’s en kochten een vroege versie van Cubase. Ik begon te experimenteren en kwam af met een spooky klinkende instrumental die ik “Witchfinder General” doopte. DEADrii vond die goed en zij kwam af met een weirde polka song, waar ik de lyrics van “Doppleganger” bij schreef. We hadden nu een thema: vampieren, weerwolven en dat soort dingen, waar we als kind graag naar keken: Hammer House Of Horror, weet je wel...

En of! Beschouw je The Scary Bitches als een parodie?

Alma: Nee. Helemaal niet. Waarop zou het een parodie zijn?

Op het hele gothic concept met al die mensen (binnen én buiten de scene) die dat allemaal veel te serieus nemen...

Alma: Hmm, ik neem aan dat het gezien kan worden als een parodie op de gothic scene. Alleen, toen we begonnen en met die idee kwamen, zaten we niet in de gothic scene. Ik heb weliswaar altijd al van gothic muziek gehouden, zelfs van dingen waarvan ik niet eens wist dat het gothic was en ik was altijd al in het zwart gekleed, maar we kwamen pas in de ‘officiële’ (nou ja) gothic scene terecht toen we ontdekt werden door de mensen van het gothic festival Dance Of The Vampyres in Morecambe. Die hebben ons zo’n beetje in de scene uitgenodigd en sindsdien maken we deel uit van deze wonderlijke wereldwijde familie.
Nee, een parodie is The Scary Bitches niet. Het is misschien wat tongue in cheek. We zijn niet echt kannibalen, vampieren en dergelijke, maar wanneer je een song schrijft, kan je alle richtingen uit. Op onze website stellen we dat de visies die in de songs naar voor komen, niet noodzakelijk die van de auteurs zijn. We trachten gewoon interessant te lijken en originele songs te brengen. Niet zomaar de zoveelste band! We zijn te oud om de glamour wereld te betrachten, dus probeerden we iets anders en het lijkt te werken. Als mensen lachen, is dat omdat we zo uit de context gerukt zijn en gewoon een beetje gek. Drie vrouwen van middelbare leeftijd, vormen normaal gezien geen rock band, dat is sowieso weird. En dan zingen we nog songs over dingen waar normaal niemand over zingt. Ik haat de geprefabriceerde popcultuur die onze radios, TV’s en dagbladen besmet. We zijn een soort antipopgroep.

Wie ontwerpt en maakt de opvallende kostuums?

Alma: De kostuums waren een ander gelukkig toeval. Ik werkte toen met Dean Blunkell, die bezig was aan een master in theaterkostuumontwerp en hij vroeg of hij ons mocht gebruiken als project. De ideeën waren volledig van hem. Het waren de kostuums die ons echt onder de aandacht brachten.

De lyrics zijn vaak hilarisch grappig. Wie schrijft ze? Waar vind je de inspiratie voor de songteksten? Lachen met b-horrorfilms schijnt wel een favoriet onderwerp te zijn. Noem eens een paar van je favoriete horrorfilms?

Alma: Ik schrijf de meeste songs, maar DEADrii schrijft er ook wel, zo ongeveer twee per album. We lachen zeker met b-horrorfilms, maar dat is niet moeilijk, want als je erop terugblikt, zie je hoe afschuwelijk de meeste waren. Maar er zijn uitzonderingen; mijn favoriet is Razor Blade Smile. Wat de semi-serieuze betreft, hou ik van de Blade films en van de serieuzere: Interview With The Vampire en The Crow. En voor de echt serieuze: Bram Stoker’s Dracula. Niet volledig trouw aan het boek, omdat het zich afspeelt in Londen en niet in Whitby, maar die film is een echt kunstwerk. Ik kan me niet voorstellen dat er ooit een Dracula film uitkomt, die beter is dan die. Men zal dat ooit wel proberen, maar het zal niet lukken. Ik vind ook de allereerste - Nosferatu – een verbazingwekkende film. Om zo iets te verwezenlijken met een stille film met primitieve technologie en aldus een film te maken die na 70 jaar nog beangstigend overkomt, dat is een heuse prestatie.

Humor en de gothic scene, ‘t is toch iets vreemd. Buitenstaanders denken bijna altijd dat de gothic scene volkomen verstoken is van humor, dat het allemaal draait om depressiviteit en zelfverminking en nog zo van die gezellige zaken. Mensen in de gothic scene weten wel beter. Wat vind jij ervan? Kom je vaak mensen tegen die niet kunnen lachen met de humor van The Scary Bitches?

Alma: Jazeker. We trekken redelijk veel volk in Londen, maar regelmatig zijn er wel een of een paar mensen aanwezig, die denken dat we willen spotten, wat niet waar is. In het noorden van Engeland houden ze van ons en hebben ze een heel goed gevoel voor humor. Ook in het buitenland komen we dat nooit tegen. Ach, er zullen overal wel zo’n mensen zitten. Het zou ook oersaai zijn, moesten we allemaal hetzelfde goed vinden. Ik vind goths in het algemeen belezen en intelligent en ze hebben meestal een briljant gevoel voor humor en kunnen zich goed amuseren. Er is één criticus die ons echt haat. Met een pen gedrenkt in vitriool, schrijft hij tien pagina’s venijnige kritiek over ons, maar elke keer dat hij dat doet, verkopen we meer platen. En wat ik vooral heel leuk vind, is dat zijn vrouw ons wel goed vindt en ons draait bij hen thuis. Wraak kan o zo zoet zijn.

Ik ben een fan van de song “Ghost Riders In The Sky”. Waar haalde je de idee vandaan om je eigen versie te maken van deze legendarische country song? Wat is je favoriete interpretatie van deze song? De mijne is alvast de versie van Johnny Cash. 

Toen ik klein was, had mijn ma een stapel 78 toeren platen van toen zij jong was en een ervan was “Ghost Riders In The Sky”. Ik denk dat het de versie was van Frankie Laine. Het was nogal spooky en ik heb dat altijd meegedragen. Best mogelijk dat ik daardoor donkere muziek goed ben gaan vinden. De Johnny Cash versie heb ik nooit gehoord, maar ik ben er zeker van dat die goed is. Heb je zijn laatste album gehoord dat hij maakte voor hij stierf ? Ik hou erg veel van zijn versie van “Hurt” (origineel door Nine Inch Nails) en van zijn versie van Depeche Mode’s “Reach Out And Touch Faith”. Hij was de originele Man in Black!

De dames in The Scary Bitches Bitches zijn niet meer zó jong. We zijn dus wel benieuwd naar hun muzikale carrière. In welke bands speelden ze alvorens de The Scary Bitches te vervoegen?

Alma: Een beetje vanalles eigenlijk. DEADrii en ik zaten in diverse rock bands en het weirdste dat we ooit deden was middeleeuwse doedelzak spelen in een band van folk dansende Hells Angels. (En jij dacht dat The Scary Bitches weird waren!) Bet drumde in een band genaamd Boudica en dat doet ze nog soms.

Kan je ons al iets meer vertellen over het nieuwe album “The Island Of The Damned”? Er zou ook ouder heropgenomen materiaal op komen te staan?

Alma: Ons eerste album “No Reflections” was een home recording die nooit officieel uitkwam. Mensen bleven vragen naar kopieën daarvan, maar ik vond de kwaliteit echt niet goed genoeg. Toen we dus het nieuwe album opnamen, beslisten we om er ook vier songs van dat album op te zetten, zodat de mensen die eindelijk konden horen. “Doppleganger” zit daarbij en “Come Dance With Me”, songs die we nog steeds live brengen. De rest van het album is allemaal origineel materiaal en omdat de vampierenverhalen uitgeput zijn, zijn we overgegaan op andere onplezierige onderwerpen zoals longkanker en geslachtsziekten. We hebben gans de winter aan het album gewerkt. We hebben getracht om er ons beste album van te maken. En het lijkt erop dat het een succes gaat worden. DEADrii wou me “Lung Cancer” niet op het album laten zetten. Ze vond het te offensief, maar ik verloor mijn grootvader aan longkanker toen ik 18 maanden oud was, dus ik vind dat ik het recht heb om erover te zingen. Bet rookt als een schoorsteen en DEADrii en ik haten het, maar ik denk niet dat ze er na deze song mee gaat stoppen. We gingen ooit eens naar een optreden in Bets auto en ze rookte in haar auto. Ik ging bijna dood van een astma-aanval en ik heb toen gezworen van nooit meer in haar auto te stappen.

Wat kunnen we verwachten van het concert op het Gothic Festival 2009? Kan je al iets loslaten over de playlist?

Alma: We hebben maar 40 minuten. Het zal moeilijk zijn om binnen dat tijdsbestek een mix te brengen van nieuw materiaal met al de oude favorieten die de mensen willen horen, maar dat is wat we gaan doen binnen die tijdslimiet.

Zijn er soms concerten op het Gothic Festival die je zelf graag zou bijwonen?

Alma: Ik kijk er echt naar uit om Gary Numan te zien om twee redenen. Ten eerste omdat ik van zijn muziek hou, maar meer nog omdat ik hem ken van vroeger op een vliegveld in Essex, waar ik werkte en waar zijn vliegtuig stond. Als hij zich mij herinnert, zou ik hem willen verrassen. Ik hoop alleen maar dat ze mij binnen laten om hem te ontmoeten. Afgezien daarvan, spelen er een aantal excellente bands en na ons optreden wil ik ze allemaal zien. Er zijn er te veel om op te noemen. Ik kijk er echt naar uit. We spelen vroeg, dus ik ga me achteraf kunnen ontspannen en me amuseren!

Heb je soms bepaalde herinneringen aan het vorige Scary Bitches concert in België, ook in Waregem?

Alma: Dat was echt een goed concert. Alles liep heel vlot en nadien sloten we vriendschap met de andere bands en hebben we de ganse nacht gefeest. We keken er naar uit om terug te komen. Ze hadden ons vorig jaar al gevraagd, maar ik had toen andere verplichtingen, dus nu hebben we nog altijd iets om naar uit te kijken.

Heb je soms nog een laatste boodschap voor onze lezers? Waarom moeten ze zeker naar het Scary Bitches concert in Waregem komen kijken?

Alma: Als je eens iets anders wil zien, als je houdt van het bizarre en het surrealistische. Als je de underdog steunt. Drie vrouwen against the odds en tegen de wereld.

Een reusachtige dank je aan al wie ons gedurende de jaren gesteund heeft, onze muziek gespeeld, onze albums gekocht en aan de dj’s en journalisten die ons goed geholpen hebben om te staan waar we nu staan. En dank je voor je vragen en voor over ons te schrijven. Love, Alma xxx

Henk Vereecken

http://www.thescarybitches.com