casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

THE BIG PINK, een nieuwe hype
Eigenlijk hadden we Kiss willen zijn!
01/06/2009, Jan Denolet
 Bookmark and Share

01/06/2009 : THE BIG PINK, een nieuwe hype - Eigenlijk hadden we Kiss willen zijn!
01/06/2009 : THE BIG PINK, een nieuwe hype - Eigenlijk hadden we Kiss willen zijn!
01/06/2009 : THE BIG PINK, een nieuwe hype - Eigenlijk hadden we Kiss willen zijn!
01/06/2009 : THE BIG PINK, een nieuwe hype - Eigenlijk hadden we Kiss willen zijn!
01/06/2009 : THE BIG PINK, een nieuwe hype - Eigenlijk hadden we Kiss willen zijn!
Enige maanden geleden kreeg Dark Entries van het label 4AD het bericht dat een nieuwe veelbelovende groep net bij hen getekend had. Het feit dat 4AD met deze mededeling kwam wekte al direct onze interesse. 4AD is immers van ongelooflijk belang geweest tijdens de jaren 80. Bauhaus was de eerste groep die met hen in zee ging en ook nog andere iconen uit het donkere muziekwereldje zijn dankzij 4AD groot geworden. Iedereen kent wel een aantal namen uit het rijtje met Modern English, X-Mal Deutschland, Dead Can Dance, Cocteau Twins en Clan of Xymox… 4AD had in de jaren 80, ondanks de verscheidenheid van de groepen, een eigen sound en op één of andere manier sluit The Big Pink hier perfect bij aan. Hoe twee jonge honden een eigentijdse versie kunnen maken van muziek uit een tijdperk dat ze zelf niet meegemaakt hebben en onbewust refereren naar het geluid van groepen die ze zelf niet eens blijken te kennen…
Hun tweede Belgische doortocht bracht hen in de Brusselse Botanique. Voor Dark Entries de kans om hen de pieren uit de neus te vragen. Ik stond alvast versteld van de jeugdigheid van de heren Milo en Robin…

Hallo heren. Voor mij zijn jullie bijna zo goed als nieuw. Het enige dat wij van jullie weten is dat jullie opgepikt zijn door 4AD en de enige nummers die ik van jullie ken –zoals iedereen, denk ik- zijn de nummers die op jullie MySpace staan.
Kunnen jullie zelf eens vertellen hoe alles voor jullie begonnen is?



Robin (zang en gitaar): Bedoel je vanaf The Big Pink of ook wat we ervoor gedaan hebben?

Beide zou wel leuk zijn…

Milo (toetsen en electronica, eigenaar indie label Merok Records): Wel, om eerlijk te zijn: The Big Pink is mijn allereerste band. Ik heb daarvoor zelfs nog nooit een instrument vast gehad…

Dat klinkt heel DIY…!

M.: Inderdaad. Ik had twee grote versterkers, type sluikstort, meegenomen en ik vroeg aan Robbie of hij zin had om een hoop lawaai te gaan maken. Op die manier zijn we eigenlijk begonnen: met het creëren van ongelooflijk luide noise met behulp van twee kapotte versterkers… We namen het op, beluisterden het en begonnen terug opnieuw. Telkens lieten we een aantal geluiden eruit of voegden we er andere bij. Een beetje knip- en plakwerk zeg maar… De eerste paar dagen wisten we niet goed wat we aan het doen waren, maar geleidelijk aan begonnen we er structuren in te vormen zodat we het ook konden gebruiken als ruwe basis voor een song.

Dat doet mij automatisch denken aan het aan het stofzuigergeluid van Jesus and the Mary Chain, zonder daarmee van een invloed te willen spreken…

M.: Het is ook een beetje zoals ze voor bepaalde dance en hip hop te werk gaan: ze beginnen met het zoeken tussen een hoop zelf gemaakte geluiden en nemen er nadien pas de gitaar bij… In plaats van je song op voorhand al in een keurslijf te gieten bouw je dus eerst die betrekkelijk losse structuur die veel handelbaarder is dan het traditionele gedoe…

Hoe ging na die experimentele fase de bal precies aan het rollen?

R.: We brachten eerst een 7” single uit in een beperkte oplage: ‘Too Young to love / Crystal Visions’ bij House Anxiety Records. Rond dezelfde tijd hadden we enige optredens in Londen. Tijdens de release-gig van onze single waren er ook een aantal mensen van TV On The Radio aanwezig in het publiek. Die zijn ons na het optreden komen opzoeken. Zij introduceerden ons bij 4AD en we mochten direct mee op tournee met TV on the Radio. Zo snel is het dus gegaan…

M.: Het moeilijke was dat we op relatief korte tijd een meer uitgebreide setlist moesten maken en dat we ook muzikanten moesten zoeken die mee konden gaan op tournee. In het begin is er wel wat volk de revue gepasseerd…

Jullie zijn er dan ook wel vlug ingesmeten. Jullie hebben vooral veel tijd moeten inhalen op het podium?

M.: Zo zou je het kunnen stellen, ja.

Blijkbaar heeft het jullie wel geholpen, want jullie wonnen de NME Radar Award.

M.: Ja, da’s voor beste nieuwe band in de, euh… hele wereld! Toen we genomineerd werden zei een vriendin van ons dat we zouden winnen. We hadden eerst zoiets van “Yeah, right…”; maar toen ze gelijk bleek te hebben voelden we ons toch geflatteerd door het geloof dat mensen in ons hebben.

Het heeft jullie levens ook wel serieus door elkaar gegooid, neem ik aan?

M.: Dat kan je wel zeggen, ja. Maar dit is wat we altijd willen doen. We leven nu onze jongensdroom, zeg maar…

Zijn er ook zaken die jullie niet zo bevallen aan dit nieuwe leven?

R.: Op dit moment nog niet eigenlijk. We genieten enorm van wat er nu allemaal op ons af komt en we gaan er volledig voor. We kunnen goed met elkaar opschieten, zien elkaar ook ongelooflijk graag.

Tot hiertoe heb je dus nog niet het punt bereikt dat je het beu bent van wéér op te treden en wéér een interview te moeten doen en wéér doodmoe in wéér een ander hotelbed neer te ploffen?

R.: Nee hoor! We leiden nu een leventje van optreden, drinken, vrijen…

M.: The best life… EVER!!

R.: We kunnen ook onze honden mee op tournee nemen, dus die moeten we ondertussen ook niet missen. En zoals ik al zei: alle mensen in de groep, onze extra gitarist, onze drumster en wij, geven ook écht om elkaar.

Je hebt daarnet al uitgelegd hoe het nummer technisch en instrumentaal tot stand komt. Hoe passen je teksten daarin? Waar gaan ze zo doorgaans over?

R.: Over alles waar we van houden in het leven, te beginnen met elkaar…

Zoals jij de liefde aan het prediken bent kan het niet anders dan dat je in een hippieband gespeeld hebt!!

R.: (lacht) Nee, écht niet, dat zweer ik… Ik speelde in een industrial noise band. We hadden ook een label waarmee we e.p.’s met heel agressieve noise uitbrachten. We werden onder andere door Alec Empire (van groep Atari Teenage Riot en label Digital Hardcore Recordings) opgemerkt. Met onze groep Panic DHH brachten we materiaal uit op DHR. Nogal het tegenovergestelde van ‘Hippie’ dus…

M.: Maar onze teksten gaan inderdaad veel over liefde: oude liefdes, nieuwe liefdes, toekomstige liefdes, de liefde voor wie en wat je omringt… We hebben soms niet de vrolijkste teksten maar we zijn in wezen een positieve band.
We houden ook van muziek waar veel gevoel in zit, zoals soulmuziek. Persoonlijk hou ik wel van Ottis Redding, Al Green, Percy Sledge, … Veel van die oudere afro-amerikaanse muzikanten leggen écht hun hart in hun teksten, als je daar gevoelig voor bent dan rààkt je dat echt. Dit heeft me meer beïnvloed dan de ogenschijnlijk meer voor de hand liggende postpunk- en psychedelicabands.

Ook Marc Almond zegt dat al zijn muziek –en die kan heel verschillend zijn- schatplichtig is aan soul. In feite ziet hij soul niet als een muziekgenre maar eerder als alle muziek die zonder omwegen vanuit het hart komt.

M.: (lachend) Ik wist wel dat wij een soulband zijn!!

Iets anders nu: toen ik ‘Velvet’ voor de eerste keer op internet hoorde, dan deed dit mij bijna direct denken aan de zgn. 4AD-sound van de jaren tachtig, maar dan vertaald naar het heden. Ik denk aan This Mortal Coil, The Wolfgang Press, Colourbox, Modern English, …
Het is bijna of jullie voorbestemd waren om bij 4AD te eindigen…


M.: We zijn niet echt bekend met de groepen die je opnoemt, dus een invloed was het niet. Toen men ons echter voor de eerste keer in contact bracht met 4AD heeft men ons de geschiedenis van het label ook uitgelegd. We konden ons direct vinden in de visie van het label en het klikte dan ook vlug. We hebben er zeker geen spijt van om bij 4AD te zijn. Ze waren ook het eerste label dat het niet had over ‘hits scoren’ en dergelijke. Ze respecteren dus de authenticiteit van de artiest…
Precies de ‘stal ‘die wij nodig hebben!

Ondanks het feit dat jullie niet in ‘hits scoren’ geloven, hebben jullie met ‘Velvet’ wel een single met potentieel in huis. Het is niet alledaags radiovoer maar blijft toch wel sterk hangen. Hoe is dat nummer eigenlijk ontstaan? Liepen jullie al een tijdje met het nummer rond of is het eerder op korte tijd geschreven?

M.: We hebben inderdaad wel aparte herinneringen aan dat nummer. (instemmend geknik van Robbie) Het is inderdaad ook op een aparte manier ontstaan. We hadden enkel een ‘loop’ van slechts één vers, in totaal maximum twintig seconden lang. Het bleef broeien en ik ging slapen terwijl ik de loop op repeat staan had. Ik werd er uiteraard ook terug mee wakker. Het was het symbolische ‘nachtje over slapen’, want de rest het nummer vloeide er daarna bijna uit… Het kwam allemaal van hier (wijst naar hart) en niet van hier (tikt op hoofd)…

Alsof je niet uit was op een hit, maar toch op je eigen manier een nummer schreef waartoe mensen zich vlug toe aangetrokken voelen?

R.: Ja, en volgens mij is dat omdat mensen onbewust aanvoelen of iets oprecht is of in elkaar geknutseld. Als je ‘Velvet’ vergelijkt met liedjes uit de ‘hitfabriek’ dan zal je trouwens merken dat wij een andere, meer natuurlijke opbouw gebruiken. Wij volgen het de platgetreden paden van ‘hoe schrijf je een nummer’ niet, wij doen wat voor ons goed voelt… We hadden aanvankelijk dan ook niet verwacht dat we zoveel gigs zouden krijgen, laat staan radioplay. Als je bedenkt dat we in eerste plaats vertrekken vanuit die noise dan is het een verrassing dat het allemaal zo snel mocht gaan, dat mensen zo vlug voor ons open stonden.

Jullie hechten nogal veel belang aan beeldmateriaal, getuige jullie website en MySpace?

R.: Dat klopt. Dat is vooral Milo zijn ding.

M.: Al dat beeldmateriaal bestaat uit afbeeldingen die ik verzameld heb via het internet: oud materiaal zoals Jodorowsky, Andy Warhol, ‘Alice in Wonderland’-achtige toestandjes… Noem het een aanvullen van onze muziek met beeldmateriaal dat in mijn ogen de juiste atmosfeer oproept. Nogal psychedelische toestanden ook, zoals photo’s van ogen en dergelijke…

Het trekt in ieder geval de aandacht, dus het doet zijn werk wel.

M.: Vroeger stonden er ook meer expliciete zaken op, zoals gay porno; maar dat moesten we van onze MySpace verwijderen. Als je iets op MySpace zet dan heb je de bedoeling dat het een zo volledig en correct mogelijk beeld van je weergeeft. Als muziekgroep is MySpace het perfecte visitekaartje. Da’s dan jammer dat je net daarin moet inbinden.

Wie beschouw je zelf als jouw grootste helden? Naar wiens voorbeeld zouden jullie verder willen groeien?

R.: Bedoel je nu muzikaal gezien of op vlak van persoonlijkheid?

Zo’n beetje beide, eigenlijk…

R.: Goh, effe denken…: Velvet Underground, Smashing Pumpkins, Nine Inch Nails, Ministry, Einstürzende Neubauten,…

M.: Eigenlijk hadden we KISS willen zijn!

Je meent het...!?

M.: (zich bewust zijnde van de hilariteit) Ja zeg, ik méén het wel! We zijn beiden fan van KISS!

R.: We zien het zo al voor ons: optreden in volle stadions met onze smoelen volledig onder de make up en er nog mee wegkomen ook… Dat moet toch geweldig zijn…!!

Je zou de nieuwe Lacrimosa kunnen worden; enkel en alleen voor de make up!

R.: Ja, we zouden er helemaal voor gaan… indien mogelijk…

Je kunt deze zomer alvast gaan oefenen op enkele festivalpodia… Waar juist allemaal?

R.: We spelen er toch wel een aantal: ik denk dat we bij jullie Dour Festival doen, verder nog enige podia in Japan, Scandinavië en de UK… We gaan tegen het einde van de zomer ook nog naar New York om de laatste hand te leggen aan ons debuutalbum. Daar kijken we ook ongelooflijk naar uit! Het album zou in september uit moeten komen.

Kan je al iets vertellen hoe ver het met dat album staat?

R.: Wel, het meeste materiaal hebben we al. We mogen de productie voor eigen rekening nemen, dus we krijgen nogal wat vrijheid. Het verdere opnemen en bijschaven doen we in de oude ‘Electric Lady’ studio. We kunnen bijna niet wachten om volledig in het materiaal te duiken en onszelf op te sluiten in de ‘Electric Lady’, om er niet uit te komen voor we ermee klaar zijn. Van New York zelf hebben we ook heel wat verwachtingen. We zullen proberen om ons binnen de mate van het mogelijke zoveel mogelijk te gedragen…

Nu jullie zo’n beetje op de mallemolen van het rock ’n roll leventje gesprongen zijn: hebben jullie al nare ervaringen opgedaan? Ik kan me voorstellen dat er mensen in de business zijn die graag van een jong groepje profiteren, zich opdringen,…

R.: Nee, eigenlijk is ons dergelijke kul tot hiertoe bespaard gebleven. Net voor je binnen kwam zij ik nog tegen Milo hoe geweldig het is wat ons nu overkomt: je speelt de muziek die je wilt spelen, je wordt er voldoende voor betaald,… Everything is fucking great!! Waarom zouden we iets anders willen doen… Zeker als je slecht uit bed kunt als ik… (hilariteit alom)

M.: We hebben voor dit leven gekozen en we willen daar ook volledig voor gaan!

Da’s een schitterende slogan om mee af te sluiten, dank jullie wel!

R.: Graag gedaan… Ik denk trouwens dat dit ons eerste interview in België was…

Is ’t echt? Nou, met Antony Hegarty van Antony and the Johnsons was Dark Entries ook de eerste; en zie waar die nu staan op die tijd! Ik hoop dat het jullie even goed voor de wind mag gaan!

M. + R.: Dat zou leuk zijn, dank je!

Jan Denolet


http://www.musicfromthebigpink.com

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...