casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

NO MORE
'Eerst was bijna niemand geïnteresseerd in “Suicide Commando”, maar nadien begon de song een eigen leven te leiden'
01/11/2008, Henk Vereecken
 Bookmark and Share

Ze zijn vooral bekend omwille van hun onvergetelijke minimal wave hit uit 1981: “Suicide Commando”. Maar vergis u niet: No More zijn niet zomaar een ‘one hit wonder’ – of een ‘one classic wonder’ zoals aangehaald in het interview! Ze hebben genoeg andere steengoede new wave songs zoals je bijvoorbeeld kan horen op “7 Years - A Compilation 1979-1986”, een compilatie die we ten zeerste kunnen aanbevelen. “1979-1986” was dus de periode van de eerste incarnatie van No More. In 2006 besloten Andy Schwarz en Tina Sanudakura – terwijl ze bezig waren aan het “Remake/Remodel” album dat zou verschijnen ter ere van 25 jaar “Suicide Commando” – om met een nieuw hoofdstuk No More te beginnen. No More staan dus terug op het podium met een sterke set oude en nieuwe songs en natuurlijk “Suicide Commando”!

Kunnen jullie No More eens voorstellen aan de jongere generatie die de band niet altijd even goed kent?

Andy Schwarz: Wij zijn van Kiel, een Duitse stad ten noorden van Hamburg aan de Baltische zee.
Tina Sanudakura: No More begon als een kwartet in 1979, als een soort no wave/post-punk band. Na onze eerste release stapte onze bassist uit de band en we gingen verder als een trio.
Andy: Dat was het punt van de eerste grote verandering. We namen “Suicide Commando” op en de sound werd meer elektronisch. Vandaag zou men dat cold wave noemen of dark wave of minimal wave. Rond 1983 werden we weer een kwartet en de sound werd minder elektronisch en legde meer de nadruk op de gitaarklank.
Tina: En we splitten in 1986. Andy en ik startten The Nijinsky Style. Nadat die band rond 1994 werd opgedoekt, maakten we lange tijd geen muziek meer. Maar nu zijn we verrezen!

Toen jullie muziek begonnen te maken, wat waren toen jullie muzikale inspiratiebronnen?

Andy: In het begin van No More was dat hoofdzakelijk alles uit dat punk of post-punk tijdperk. Vroege Ultravox (de John Foxx versie), Wire, Siouxsie & The Banshees, The Adverts, Chrome, al de no wave ‘stars’ van New York zoals Lydia Lunch met Teenage Jesus, James White, DANN enzovoort. En een aantal Duitse bands en bands van de Kielse scene. Te veel om op te noemen…
Tina: En ook wel dingen uit het pre-punk tijdperk, zoals glamrock, Bowie en Roxy Music, die waren en zijn nog altijd belangrijk voor ons.

De song “Suicide Commando” werd een echte new wave cult classic. Hoe blikken jullie terug op die song na 27 jaar? Kunnen jullie ons iets meer vertellen over het ontstaan van die song? En hoe zit het met de lyrics? Wie is of was Lydia?

Andy: We hadden “Suicide Commando” enige tijd live gespeeld, maar hoewel iedereen het als een potentiële ‘hit’ beschouwde, waren we niet echt tevreden over het arrangement.
Tina: Om een lang verhaal kort te maken: we reduceerden het arrangement tot een minimum, vonden die combinatie van de drummachine met de echo stomp box en stuurden dat door een kleine gitaarversterker. Dat was dat.
Andy: Het opnamegeheim prijsgeven is één ding, de betekenis van een song uitleggen een ander. Maar zoals veel van mijn lyrics, refereert “Suicide Commando” zowel naar ‘echte’ mensen die ik ken als naar figuren of gebeurtenissen in de kunst of de geschiedenis. En de meest interessante vraag is: ‘wie is King Kong’?

Klopt het dat de band een soort liefde/haat verhouding ontwikkelde met die song? Er wordt beweerd dat No More de song “Suicide Commando” een tijd lang weigerde te spelen. Is dat verhaal waar en zo ja, hoe kwam dat?

Andy: Ja, dat is waar. Eerst was bijna niemand geïnteresseerd in de “Suicide Commando” single. Het succes begon eind 1983, ongeveer twee jaar na de release. Intussen hadden we de “A Rose Is A Rose” mini-LP uitgebracht en waren we een andere muzikale richting ingeslagen.
Tina: En we waren toen gewoon niet in staat om de song op een behoorlijke manier live te recreëren. Dat is vandaag de dag veel gemakkelijker.
Andy: En we waren natuurlijk heel ‘indie’. Ik denk dat we de song niet live speelden van eind 1984 tot het laatste concert voor de split in 1986.
Tina: Wat op het eerste zicht een fout lijkt te zijn, is misschien wel een van de redenen voor het feit dat “Suicide Commando” een klassieker werd. De song begon een eigen leven te leiden.
Andy: Het kon de song niks schelen of No More en vogue was of niet. En we zijn geen one hit wonder, we zijn een one classic wonder – dat is veel beter. :-)

Wist je dat de Belgische electro act Suicide Commando zichzelf noemde naar die song?

Andy: Eerst dacht ik dat dat slechts toeval was. Jaren later las ik dat hij de groep noemde naar de song. We voelen ons vereerd.

Wat zijn jullie favoriete No More songs? Mijn persoonlijke top 3 is: “Suicide Commando”, “I Still Bear The Scars” en “Istanbul”.

Tina: Zoals de meeste artiesten zou ik zeggen dat nieuwe songs zoals “Sunday Mitternacht” en “Esther Says” mijn favorieten zijn. En “In A White Room”, de “Suicide Commando” b-kant die we niet meer live gespeeld hebben sinds 1983 of zo. Die song heeft zo een speciaal gevoel – we hebben die song in het verleden ondergewaardeerd.
Andy: Mijn persoonlijke favorieten zijn “Suicide Commando”, “Dim The Lights”, een andere echte No More classic en in het bijzonder “Quiet Days/On Celluloid” – een mash-up van een oude en een nieuwe song.

In het begin maakte No More zogenaamde minimal wave. Na een tijdje veranderde de sound en No More begon een soort dark wave te spelen met oriëntaalse elementen. Vanwaar kwam die verandering in muziekstijl?

Tina: Dat was geen plotse verandering. Dat is langzaam aan zo gegroeid en op een bepaald moment wilden we tot een sound komen die grootser was en niet zo kaal.
Andy: We werden ‘geobsedeerd’ door die oosterse sound, op het einde werd het te veel “Lawrence Of Arabia”. Maar we spelen “Istanbul” nog altijd.

De band splitte in 1986 en nu - na 20 jaar - is No More terug! Wat is het verhaal achter de reünie?

Andy: Eerst wilden Tina en ik enkel een jubileum-compilatie - 25 jaar “Suicide Commando” – doen met verschillende versies en remixen. Maar het eindigde met een nieuwe instrumentale versie, videos, mash-ups en zelfs nieuwe songs.
Tina: Dat werd dan de “Remake/Remodel” cd. Rond die tijd waren we ook curatoren van een tentoonstelling in Kiel over de Kielse post-punk scene van de periode 1977-1982. We zagen in dat we opnieuw met No More konden beginnen. Maar we wisten dat we niet verder konden gaan vanaf het punt waar we gestopt waren.
Andy: We realiseerden ons dat we terug moesten gaan in de tijd (zoals Sam Tyler) en terug vanaf nul moesten beginnen.

Wat zijn jullie plannen voor de nabije toekomst?

Tina: Zoveel als mogelijk live spelen, nieuwe songs opnemen – en plezier maken.

Wat kunnen we verwachten van het concert op het BIMfest in Antwerpen?

Andy: Wat kan men op zulk een vraag als antwoord geven? Er was dat jong meisje na het optreden in Poznan, Polen. Ze zag ons optreden toevallig en was verbaasd en betoverd. Ze verwachtte niets en ze kreeg die ganse post-punk-electronica-kraut-glam van No More.
Tina: Maar als je haar vertelde dat dat het eerste No More concert was sinds 22 jaar, zei ze: ‘Oh, dan zijn jullie oud...’. Je stelde haar teleur in haar verwachtingen.
Andy: Je kan dus beter niets verwachten.

Wat vind je van de BIMfest 2008 affiche? Zijn er bands die je graag zelf zou zien?

Andy: Het is een heel interessante en gevarieerde line up van hoge klasse. We speelden met Vomito Negro in St.-Niklaas in ’85 or ’86. Ik kan me niet herinneren hoe ze toen klonken, maar ik hou van wat ze nu doen.
Tina: We zagen The Cassandra Complex lang geleden, ze hadden dezelfde Duitse uitgever. Ik kijk er absoluut naar uit om hen te zien.

Hebben jullie nog een laatste boodschap voor onze lezers? Waarom moeten ze zeker naar het No More concert in Hof Ter Lo, Antwerpen komen kijken?

No More: Er was die Belgische kerel die in Kiel studeerde – we noemden hem ‘Bernd, der Belgier’. Hij nam de eerste kopies van “Suicide Commando” mee naar België. En België werd het startpunt voor het succes van de song. We kijken dus echt uit naar het Antwerpse BIMfest!

Henk Vereecken


Suicide Commando

She was my dark haired Lydia
Of my suburban German dreams
And he was the boy called James
And it will all end up like the
New York scene
Too much drugs, too much pills
And too much songs
Suicide commando
Suicide commando

King Kong was a murderer
But it was me
I can't stand the scene at all
You are hip and you are down
You are hip and you are down
Find a city, find a room
And find a drug
Suicide commando
Suicide commando

http://www.no-more-remake-remodel.com

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Vaselyne: Waiting to Exhale

Zegt de naam Frank Weyzig u iets? Niet erg als het geen belletje doet rinkelen, maar hij zat in de eerste opstelling van Clan of Xymox en richtte daarna Born For Bliss op, en dat zijn twee groepen waar u hopelijk wel al van gehoord hebt. Sinds jaren heeft hij ook een project met de Nederlandse zangeres Yvette Winkler, die u misschien ook kent ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Dark Entries zoekt... jou?

Inderdaad, wie weet kan jij ons een dienst bewijzen! Graag houden we ons webzine zo up to date mogelijk, het feit dat we vorig jaar onze 25ste verjaardag mochten vieren bewijst toch wel dat de vrijwilligers die onze redactie telt hiervoor stuk voor stuk telkens weer hun beste beentje voorzetten. Maandelijks worden we bedolven onder de ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : 'All or Nothing', aldus Moonspell

Dark metal sensatie uit Portugal, Moonspell, draait al bijna 30 jaar mee in het vak. Op 26 februari 2021 doet ze opnieuw een gooi naar liefhebbers van donkere goth metalen met album ‘Hermitage’ en dit via metal gigant Napalm Records. Naar eigen zeggen staat dit album symbool voor een epische reis doorheen de donkere dagen van het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Exponentia - Tränen des Leidens

Vergeef me! Om een of andere reden is deze Franse band Exponentia steeds onder mijn radar gebleven. Toen de perskit binnen viel bij de redactie van Dark Entries, trok de cover van ‘Tränen des Leidens’ meteen de aandacht! Ludovic Dhenry, de man achter dit donkere gothic neo classic project, verraste enkele maanden geleden met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Miki Yui - Aperio!

Nee, Miki Yui heeft geen drankprobleem. Althans, voor zover we weten toch niet. De titel van haar zevende langspeler Aperio! is afgeleid van de Latijnse oorsprong van de maand april, “aperire” wat “openen” of “onthullen” betekent. Het is meteen in een notendop een hint naar de manier waarop haar muziek ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2021 : De link tussen Joe Biden en Ministry: Varicella.

Vandaag neemt nieuwbakken (gezien zijn leeftijd misschien niet de beste woordkeuze, maar kom) president Joe Biden zijn intrek in het Witte Huis. Laat ons dat voorzien van een passend nummertje, zo dacht de Amerikaanse industrial metal band Varicella. Speciaal ter gelegenheid van de inauguratie nam de band, voor de gelegenheid samen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Labasheeda - Status Seeking

Voor mij werden de jaren 90 voornamelijk ingekleurd door gitaarrock. In een pre-internet tijdperk was het dan ook eerder een kwestie van wat je te pakken kon krijgen, en je hier eerder noodgedwongen verder in te verdiepen. Dit klinkt haast verontschuldigend, maar zo wil ik het geenszins bedoelen aangezien er toch heel wat van deze bands zijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ulrich Troyer - NOK 2020

Onder de categorie: zot zijn doet geen zeer stellen we u Ulrich Troyer voor. Een lid van het tienkoppige Oostenrijkse Vegetable Orchestra. Een orkest dat muziek maakt met, inderdaad, groenten. Een stijloefening tussen de soep en de patatten, hier letterlijk te nemen: als er tijd over is tussen het koken en vrienden uitnodigen voor het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Arurmukha - 14.11.90 -Ein Akustisches Psychogramm

Berlijn met zijn rijke geschiedenis is een stad die tot veler verbeelding spreekt. Indien ook tot de uwe, dan hebben we met deze 14.11.90 -Ein Akustisches Psychogramm van Arurmukha beslist iets wat je nieuwsgierigheid zal prikkelen. Dit is een heruitgave van het album dat Marc Weiser (Rechenzntrum, Zeitkratzer) en Jürgen Hendlmeier ...

lees meer...
NIEUWS 19/01/2021 : Ground Nero: In The Blood

Hij is er gekomen. De nieuwe single van Ground Nero werd gisteren voorgesteld op het radioprogramma De dag des oordeels en werd daarna promt ook op YouTube gedeeld. Het is even wennen aan de stem van de nieuwe zanger, want de single is ook het eerste nummer dat uitkomt sinds Gwijde Wampers de groep verlaten heeft en vervangen werd door een ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Goethes Erben - Online uitzending NCN Special in lockdown

Een online concert van Goethes Erben, en dat terwijl er in Duitsland een strenge lockdown aan de gang is? Neen, dat is het niet. Het concert dat op zaterdag 26 december werd uitgezonden, was eigenlijk al eerder opgenomen, met name op 4 september, toen Goethes Erben optrad op het NCN festival in de buurt van Leipzig. Het gaat om een concert ...