casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

NO MORE
'Eerst was bijna niemand geïnteresseerd in “Suicide Commando”, maar nadien begon de song een eigen leven te leiden'
01/11/2008, Henk Vereecken
 Bookmark and Share

Ze zijn vooral bekend omwille van hun onvergetelijke minimal wave hit uit 1981: “Suicide Commando”. Maar vergis u niet: No More zijn niet zomaar een ‘one hit wonder’ – of een ‘one classic wonder’ zoals aangehaald in het interview! Ze hebben genoeg andere steengoede new wave songs zoals je bijvoorbeeld kan horen op “7 Years - A Compilation 1979-1986”, een compilatie die we ten zeerste kunnen aanbevelen. “1979-1986” was dus de periode van de eerste incarnatie van No More. In 2006 besloten Andy Schwarz en Tina Sanudakura – terwijl ze bezig waren aan het “Remake/Remodel” album dat zou verschijnen ter ere van 25 jaar “Suicide Commando” – om met een nieuw hoofdstuk No More te beginnen. No More staan dus terug op het podium met een sterke set oude en nieuwe songs en natuurlijk “Suicide Commando”!

Kunnen jullie No More eens voorstellen aan de jongere generatie die de band niet altijd even goed kent?

Andy Schwarz: Wij zijn van Kiel, een Duitse stad ten noorden van Hamburg aan de Baltische zee.
Tina Sanudakura: No More begon als een kwartet in 1979, als een soort no wave/post-punk band. Na onze eerste release stapte onze bassist uit de band en we gingen verder als een trio.
Andy: Dat was het punt van de eerste grote verandering. We namen “Suicide Commando” op en de sound werd meer elektronisch. Vandaag zou men dat cold wave noemen of dark wave of minimal wave. Rond 1983 werden we weer een kwartet en de sound werd minder elektronisch en legde meer de nadruk op de gitaarklank.
Tina: En we splitten in 1986. Andy en ik startten The Nijinsky Style. Nadat die band rond 1994 werd opgedoekt, maakten we lange tijd geen muziek meer. Maar nu zijn we verrezen!

Toen jullie muziek begonnen te maken, wat waren toen jullie muzikale inspiratiebronnen?

Andy: In het begin van No More was dat hoofdzakelijk alles uit dat punk of post-punk tijdperk. Vroege Ultravox (de John Foxx versie), Wire, Siouxsie & The Banshees, The Adverts, Chrome, al de no wave ‘stars’ van New York zoals Lydia Lunch met Teenage Jesus, James White, DANN enzovoort. En een aantal Duitse bands en bands van de Kielse scene. Te veel om op te noemen…
Tina: En ook wel dingen uit het pre-punk tijdperk, zoals glamrock, Bowie en Roxy Music, die waren en zijn nog altijd belangrijk voor ons.

De song “Suicide Commando” werd een echte new wave cult classic. Hoe blikken jullie terug op die song na 27 jaar? Kunnen jullie ons iets meer vertellen over het ontstaan van die song? En hoe zit het met de lyrics? Wie is of was Lydia?

Andy: We hadden “Suicide Commando” enige tijd live gespeeld, maar hoewel iedereen het als een potentiële ‘hit’ beschouwde, waren we niet echt tevreden over het arrangement.
Tina: Om een lang verhaal kort te maken: we reduceerden het arrangement tot een minimum, vonden die combinatie van de drummachine met de echo stomp box en stuurden dat door een kleine gitaarversterker. Dat was dat.
Andy: Het opnamegeheim prijsgeven is één ding, de betekenis van een song uitleggen een ander. Maar zoals veel van mijn lyrics, refereert “Suicide Commando” zowel naar ‘echte’ mensen die ik ken als naar figuren of gebeurtenissen in de kunst of de geschiedenis. En de meest interessante vraag is: ‘wie is King Kong’?

Klopt het dat de band een soort liefde/haat verhouding ontwikkelde met die song? Er wordt beweerd dat No More de song “Suicide Commando” een tijd lang weigerde te spelen. Is dat verhaal waar en zo ja, hoe kwam dat?

Andy: Ja, dat is waar. Eerst was bijna niemand geïnteresseerd in de “Suicide Commando” single. Het succes begon eind 1983, ongeveer twee jaar na de release. Intussen hadden we de “A Rose Is A Rose” mini-LP uitgebracht en waren we een andere muzikale richting ingeslagen.
Tina: En we waren toen gewoon niet in staat om de song op een behoorlijke manier live te recreëren. Dat is vandaag de dag veel gemakkelijker.
Andy: En we waren natuurlijk heel ‘indie’. Ik denk dat we de song niet live speelden van eind 1984 tot het laatste concert voor de split in 1986.
Tina: Wat op het eerste zicht een fout lijkt te zijn, is misschien wel een van de redenen voor het feit dat “Suicide Commando” een klassieker werd. De song begon een eigen leven te leiden.
Andy: Het kon de song niks schelen of No More en vogue was of niet. En we zijn geen one hit wonder, we zijn een one classic wonder – dat is veel beter. :-)

Wist je dat de Belgische electro act Suicide Commando zichzelf noemde naar die song?

Andy: Eerst dacht ik dat dat slechts toeval was. Jaren later las ik dat hij de groep noemde naar de song. We voelen ons vereerd.

Wat zijn jullie favoriete No More songs? Mijn persoonlijke top 3 is: “Suicide Commando”, “I Still Bear The Scars” en “Istanbul”.

Tina: Zoals de meeste artiesten zou ik zeggen dat nieuwe songs zoals “Sunday Mitternacht” en “Esther Says” mijn favorieten zijn. En “In A White Room”, de “Suicide Commando” b-kant die we niet meer live gespeeld hebben sinds 1983 of zo. Die song heeft zo een speciaal gevoel – we hebben die song in het verleden ondergewaardeerd.
Andy: Mijn persoonlijke favorieten zijn “Suicide Commando”, “Dim The Lights”, een andere echte No More classic en in het bijzonder “Quiet Days/On Celluloid” – een mash-up van een oude en een nieuwe song.

In het begin maakte No More zogenaamde minimal wave. Na een tijdje veranderde de sound en No More begon een soort dark wave te spelen met oriëntaalse elementen. Vanwaar kwam die verandering in muziekstijl?

Tina: Dat was geen plotse verandering. Dat is langzaam aan zo gegroeid en op een bepaald moment wilden we tot een sound komen die grootser was en niet zo kaal.
Andy: We werden ‘geobsedeerd’ door die oosterse sound, op het einde werd het te veel “Lawrence Of Arabia”. Maar we spelen “Istanbul” nog altijd.

De band splitte in 1986 en nu - na 20 jaar - is No More terug! Wat is het verhaal achter de reünie?

Andy: Eerst wilden Tina en ik enkel een jubileum-compilatie - 25 jaar “Suicide Commando” – doen met verschillende versies en remixen. Maar het eindigde met een nieuwe instrumentale versie, videos, mash-ups en zelfs nieuwe songs.
Tina: Dat werd dan de “Remake/Remodel” cd. Rond die tijd waren we ook curatoren van een tentoonstelling in Kiel over de Kielse post-punk scene van de periode 1977-1982. We zagen in dat we opnieuw met No More konden beginnen. Maar we wisten dat we niet verder konden gaan vanaf het punt waar we gestopt waren.
Andy: We realiseerden ons dat we terug moesten gaan in de tijd (zoals Sam Tyler) en terug vanaf nul moesten beginnen.

Wat zijn jullie plannen voor de nabije toekomst?

Tina: Zoveel als mogelijk live spelen, nieuwe songs opnemen – en plezier maken.

Wat kunnen we verwachten van het concert op het BIMfest in Antwerpen?

Andy: Wat kan men op zulk een vraag als antwoord geven? Er was dat jong meisje na het optreden in Poznan, Polen. Ze zag ons optreden toevallig en was verbaasd en betoverd. Ze verwachtte niets en ze kreeg die ganse post-punk-electronica-kraut-glam van No More.
Tina: Maar als je haar vertelde dat dat het eerste No More concert was sinds 22 jaar, zei ze: ‘Oh, dan zijn jullie oud...’. Je stelde haar teleur in haar verwachtingen.
Andy: Je kan dus beter niets verwachten.

Wat vind je van de BIMfest 2008 affiche? Zijn er bands die je graag zelf zou zien?

Andy: Het is een heel interessante en gevarieerde line up van hoge klasse. We speelden met Vomito Negro in St.-Niklaas in ’85 or ’86. Ik kan me niet herinneren hoe ze toen klonken, maar ik hou van wat ze nu doen.
Tina: We zagen The Cassandra Complex lang geleden, ze hadden dezelfde Duitse uitgever. Ik kijk er absoluut naar uit om hen te zien.

Hebben jullie nog een laatste boodschap voor onze lezers? Waarom moeten ze zeker naar het No More concert in Hof Ter Lo, Antwerpen komen kijken?

No More: Er was die Belgische kerel die in Kiel studeerde – we noemden hem ‘Bernd, der Belgier’. Hij nam de eerste kopies van “Suicide Commando” mee naar België. En België werd het startpunt voor het succes van de song. We kijken dus echt uit naar het Antwerpse BIMfest!

Henk Vereecken


Suicide Commando

She was my dark haired Lydia
Of my suburban German dreams
And he was the boy called James
And it will all end up like the
New York scene
Too much drugs, too much pills
And too much songs
Suicide commando
Suicide commando

King Kong was a murderer
But it was me
I can't stand the scene at all
You are hip and you are down
You are hip and you are down
Find a city, find a room
And find a drug
Suicide commando
Suicide commando

http://www.no-more-remake-remodel.com

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...