casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

440 items

   

Sinner’s Day 30 oktober - 1 november, The Max Venues Heusden-Zolder
De eerste Sinner’s Day driedaagse deed even de mijnsite herleven. Het zag er nog een keer ‘zwart’ van het volk. Een eigenzinnige weergave van een beleving.
02/11/2021, Kurt Ingels
 Bookmark and Share

02/11/2021 : Sinner’s Day 30 oktober -  1 november, The Max Venues Heusden-Zolder - De eerste Sinner’s Day driedaagse deed even de mijnsite herleven. Het zag er nog een keer ‘zwart’ van het volk. Een eigenzinnige weergave van een beleving.
02/11/2021 : Sinner’s Day 30 oktober -  1 november, The Max Venues Heusden-Zolder - De eerste Sinner’s Day driedaagse deed even de mijnsite herleven. Het zag er nog een keer ‘zwart’ van het volk. Een eigenzinnige weergave van een beleving.
02/11/2021 : Sinner’s Day 30 oktober -  1 november, The Max Venues Heusden-Zolder - De eerste Sinner’s Day driedaagse deed even de mijnsite herleven. Het zag er nog een keer ‘zwart’ van het volk. Een eigenzinnige weergave van een beleving.
02/11/2021 : Sinner’s Day 30 oktober -  1 november, The Max Venues Heusden-Zolder - De eerste Sinner’s Day driedaagse deed even de mijnsite herleven. Het zag er nog een keer ‘zwart’ van het volk. Een eigenzinnige weergave van een beleving.
02/11/2021 : Sinner’s Day 30 oktober -  1 november, The Max Venues Heusden-Zolder - De eerste Sinner’s Day driedaagse deed even de mijnsite herleven. Het zag er nog een keer ‘zwart’ van het volk. Een eigenzinnige weergave van een beleving.
In covid tijden een onderneming als deze Sinner’s Day uit de grond stampen is geen evidentie. Dat bleek nog maar een keer uit het wegvallen van diverse groepen die vooral om die pandemie reden verstek gaven. Immers covid maakt een Europese toer op poten zetten, waarbij alle landen hun eigen covid ongemakken en dito regeltjes kennen, verre van evident. En aantal bands haakten voordien af, een paar daarvan staan voor de juni editie op de affiche.

Maar we moeten het hier vooral hebben over zij die er wel waren, zoals ik bijvoorbeeld. En ik zag dat het goed was. Als organisator heb je de weergoden niet in de hand. Er was voordien een verwittiging uitgestuurd om ‘dik’ gekleed (zomerfestivals zijn wat dit betreft om diverse redenen ‘leuker’) af te zakken naar de ‘feestzaal’ want met covid in het achterhoofd was een extreem evidente luchtcirculatie voorzien in het industriële pand waardoor de natuurelementen helaas ook vrij spel kregen af en toe. “Nature Isn’t Bound By Borders” weet u wel. Zo moest Enzo Kreft op zondag midden in de set buigen voor een strakke wind en het vallende water, maar hij barstte niet. Dat deed Diary Of Dreams helaas wel. Hun apparatuur, klaar om tijdens de wissel op het podium te zetten, raakte door het regenwater, dat plots uit het niets fiks en ongevraagd het pand kwam binnen gewaaid, beschadigd en het sierde Adrian Hates dat hij dit in eigen persoon kwam mededelen. Helaas geen optreden, dit jaar al de tweede keer dat de weergoden hem niet gunstig waren gezind liet hij horen. Een domper voor velen, maar gelukkig kon na hard labeur van de stagecrew het festival nadien wel weer gewoon verder plaatsvinden. Soms moet je ook een keer weten wat er achter het podium gebeurt en hoe uit de chaos alles weer vrij vlot wordt recht getrokken. Enzo Kreft bleef er rustig onder en werkte na de bui gewoon zijn set af alsof er niks was gebeurd, “It’s going On And On” deed me even mijmeren of de klimaattop, die ondertussen door de hoge omes van deze wereld werd beklommen, al dan niet iets heeft uitgehaald.... Het hangt er natuurlijk maar vanaf hoe hoog je die top legt. Een beetje zoals de verwachting waarmee je naar een festival trekt.

Het was grijs, de rit richting Limburg, en nat. Een beetje troosteloos, zoals Limburg er ook in de jaren 80 moet hebben uitgezien. Nu is er opsmuk, en in Leopoldsburg, waar ik mijn hotelletje had (ja ik ben een welstellende middenklasser, maar ééntje die gelukkig af en toe zijn middelvinger nog eens durft op te steken), merkte ik evenzeer een vergrijzing van de populatie. Niet dat de jeugd op Sinner’s Day zat. Ook daar schat ik, geïnspireerd door wat Kwaremonts gerstenat, de gemiddelde leeftijd op 45,8 jonge jaren. Niet dat er geen hoop is, want Such Beautiful Flowers, die hun wieg zowat op de mijnterril hebben staan, wisten me met hun elektronisch aangestuurde dark wave / post punk meer dan te charmeren. Niet alleen mij trouwens, maar elkeen met een bovengemiddeld goede smaak. En wie beelden uit de schitterende ‘mockumentary’ “Häxan” projecteert heeft dan nog een keer een extra streepje voor. In de gaten houden deze. Een gevoel dat ik ook wel had bij Frozen Nation, die hoewel muzikaal van een andere orde het ook in zich hebben om perfect sfeervolle donkere pop naar deze tijden te vertalen. Ook deze jongens zou ik maar beter in de gaten houden.

Waren er ook tegenvallers zult u zich afvragen? Uiteraard, dat is nu eenmaal eigen aan een festival van drie dagen. Maar laat u vooral niet van de wijs brengen want wat voor de ene tegenvalt, valt voor de andere dan weer mee. Zo vond ik Covenant een goede maar mislukte poging. Het is duidelijk dat de band een andere richting uit wil dan het ebm / future pop keurslijf waar ze nog altijd stevig in vast zitten en dit verleden van zich af wenst te spelen. Wat ze brachten was dan ook slappe kost voor de één maar inspirerend en verrassend voor de ander. Goed, er was op de mindere momenten ook The Batcave waar er kon worden gedanst en vooral opgewarmd. Dat doe je nu éénmaal als je danst, ook al kun je zoals ik niet eens dansen. Ook DAF viel jammer genoeg in de prijzen wat grootste ontgoochelingen van het festival betreft. Robert Görl stond er een beetje bedeesd bij, had op een pupiter zijn teksten liggen die eerder afstandelijk op minimale electro beats werden ‘verteld’. Iemand in de buurt merkte op ‘dit is precies een minimaal elektronisch aangestuurde Goethes Erben’. Nu, dit gaat misschien iets te ver maar ik kon me er wel iets bij voorstellen. Ik heb dan ook een rijke fantasie. DAF is niet meer, dat maakte Sinner’s Day vooral duidelijk en dat is maar goed ook want bij DAF hoort wat mij betreft ook ene Gabi Delgado (RIP).

Maar goed een aantal tegenslagen kan en mag de pret niet drukken. Iedereen bleef welgezind en vrolijk lachen en daar kon het koude, natte pokkenweer of die paar teleurstellende optredens, mag ik u er even droogweg aan herinneren dat er 55 + 1 optredens op het programma stonden, niks aan veranderen. De één is dan voor Stijn Meuris, blijkbaar op zaterdag verhinderd, die de concerten mocht aankondigen en hoewel ik niet meteen een fan ben van deze ‘noordknaap’ (hij had nooit met Gruppenbild mogen stoppen), deed hij dat toch met enthousiasme. Zo ook een aantal bands die duidelijk blijk gaven er zin in te hebben. Weer of geen weer. Your Life On Hold maakte hun belofte meer dan waar. Al had het volume best wat voller gemogen. The Fields Of The Nephilim lieten kort voor het festival dan wel verstek gaan dé Belgische versie was er wel en hoe! Ik genoot tevens op het middaguur (!) van Minuit Machine, rijm dat maar eens aan elkaar, maar ook zekerheden; (die groepen waarvan je weet dat het live sowieso en zelfs op een mindere dag in orde gaat zijn) Siglo XX, Red Zebra, A Split Second, Absolute Body Control, Suicide Commando, The Bollock Brothers, Enzo Kreft, Leather Strip of Agent Side Grinder ontgoochelden niet. Mij niet in elk geval. Al vond ik Agent Side Grinder live toch vooral sterker in hun eerdere, meer experimentele gedaante. Maar dat deze jongens eigentijdse en eigenzinnige popsongs kunnen schrijven mag duidelijk zijn. Reuzen vallen niet zomaar (cf. "Giants Fall").

Funeral Dress en UK Subs mochten de punksfeer, geen post punk zonder eerst punk, in ere houden en vooral Belgisch nog oudst levende en internationaal beruchte feestorkest Funeral Dress deed dat, verpakt in twee minuten songs, met brio. De temperatuur steeg plots met minstens vijf graden en feestelijke deunen als “Party On” of “The Pogo Never Stops” toverden een glimlach op vele gezichten. EBM was natuurlijk ook van de partij met als Belgische vertegenwoordiger The Juggernauts maar ook bassist Jah Wobble met dub en één “Public Image” cover. Dat en veel meer, tot de zichzelf mutilerende oerschreeuw van de meest vettige garage rock met noise en metal neigingen van La Muerte over de romantische bombastische post punk van And Also The Trees die charmant buiten de genre lijntjes kleuren en daarmee het publiek aardig op de hand hadden. Zwart kent vele kleuren, eigenlijk vreet zwart ze allemaal op en wat wordt uitgespuwd is een diversiteit aan eigenzinnige muzikale voorkeuren die graag samen de nacht in dansen. En dansen, ik ben het verdomme na die klote corona nog altijd niet verleerd ook al scoor ik qua leeftijd aardig boven mijn eerder vermeld zelf berekend gemiddelde. Maar goed, we zijn er nog niet op drie dagen valt heel wat te beleven.

Een festival als Sinner’s Day heeft een echte ‘danskeet’ nodig. Basta. The Batcave heet die. En dat mag best wat groter en al. En jawel aangenaam verrast dat niet alleen de veilige klassiekers door de boksen werden gejaagd (die horen we echt meer dan genoeg) maar zelfs mijn geliefde gothic rock genre (en dan heb ik het niet alleen over The Sisters Of Mercy) kwam aardig aan bod. Ik zou haast vergeten dat er ook nog live prestaties waren en ik mijn plicht als Dark Entries redacteur diende te vervullen. Mooi was ook het eerbetoon aan Stijn, de kort voor het aangekondigde concert overleden bassist van Star Industry. Ingetogen en toch feestelijk, wellicht had Stijn het niet anders gewild. Mooie geste die je maar weer eens stil deed staan bij de relativiteit en nietigheid van alles.

Mag ik dank ook nog even uw aandacht voor de “Fantasmas” van Twin Tribes die na hun optreden voor een ware toeloop naar de merchandising wisten te ze zorgen. Helaas was het album nog enkel in remix versie beschikbaar wellicht daar dit ook meteen hun laatste concert van hun Europese toer betrof. De ‘twins’ genoten van de aandacht en het succes en dan moet u weten dat deze file aan de merchandise er eentje was op het middaguur. Met She Past Away scoor je altijd en dat was ook nu weer het geval. Al passeerde de band nu wel al tientallen keren, goed een kleine overdrijving, ons Belgenland, voor sommigen was dit nog altijd een ontdekking. Wellicht door covid te lang onder een steen gelegen? Ground Nero mocht live hun nieuwe zanger presenteren en die kweet zich perfect van zijn taak, een romantisch rustige set dark wave met gothic rock invloeden die zelfs genietbaar zou zijn vanuit een knusse zetel. Net als de set van die andere dark wavende Belgen A Slice Of Life met vader en zoon op het podium. Hoe fantastische moet het niet zijn een zoon te hebben die kan invallen omdat corona, ja dat beestje weer, de eigenlijke gitarist had geveld?

Juist, zeker zo fantastisch als het concert dat veteraan Gary Numan ten best gaf. Een show die er vanaf de eerste noot stond en geen seconde ging vervelen ondanks dat er maar twee ‘klassiekers’ werden gespeeld “Cars” en het obligate “Are Friends Electric” (wat voor mij dan niet echt hoeft, neen dan liever een “Down In The Park” Gary; u merkt het: ‘neuten’ kan altijd en kost niks). De jaren lijken geen vat te hebben op meneer Numan en de “Ruin” waarvan sprake is er nog lang niet. Sterk, net zoals de performance van Clan Of Xymox die me steeds weer verstommen met de vaststelling hoe sterk een nummer als bijvoorbeeld “Louise “ wel is. Briljant, zoals de ganse set, al had die beslist wel wat langer mogen duren. De groep heeft ondertussen immers een repertoire waar ze een aantal uurtjes mee kunnen vullen.

Meteen was dit ook het concert waarmee ik mijn Sinner’s Day driedaagse afsloot. Uiteraard is het onmogelijk om op dergelijk festival alles te zien. Al is het maar omdat er ook natuurlijke behoeftes zijn zoals eten af en toe eens een babbel met ‘oudstrijders’. Je kent ze wel die rakkers met een Peter Pan syndroom die net daardoor ondanks een gevorderde leeftijd nog zeer potent ogen. Peter Pan was een schrander kereltje. Het blijft me verbazen, maar het is dan wel een zeer aangename verbazing, dat een scene als de onze, ondertussen al ruim de 40 voorbij er op vandaag nog altijd staat. Ondanks het gebrek aan interesse van de reguliere media. Of misschien net daardoor. Sinner’s Day deed deugd, ondanks alles. En om de kritikasters de mond te snoeren. Er was eten voor iedereen, ruime keuze aan drank, de organisatie speelde in op de noden van het moment (zo werden er een aantal zitbanken in de zaal gezet, de gemiddeld leeftijd weet u wel) en deed zijn stinkende beste om in moeilijk tijden en omstandigheden alles in goede banen te leiden. Zeiken doet u in een urinoir (dames maar beter niet). De toiletten waren gratis overigens, ook dat is voor sommigen blijkbaar belangrijk.

Zo, in juni (24 en 25) worden jullie verwacht in Oostende, waar onder meer al The Mission, Skinny Puppy , The Stranglers, PIL, Nitzer Ebb, Nosferatu, Merciful Nuns, Front 242, Test Dept, Tyske Ludder ... zijn aangekondigd. En ook voor een nieuwe Halloween editie volgend jaar zijn er al namen vrij gegeven (Ministry, Dead Kennedies, The Jesus And Mary Chain, Peter Hook And The Light, Die Krupps, Vomito Negro, ...). Nu nog een locatie! Maar het wordt steevast Limburg. Hou dus vooral de officiële berichtgeving in de gaten! Afwezigen hadden zoals altijd ongelijk.

Laat ons vooral nog lang in zonde leven!

(c) fotos Luc Luyten / Who Cares

foto 2: Gary Numan

foto 3: Your Life On Hold

foto 4: Red Zebra en publiek

foto 5: Clan Of Xymox

Sinner’s Day / Sinner’s Day (facebook)

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuw live audio-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven' van Wardruna

Een jaar na de release van zijn meest recente studio-album 'Kvitravn' (en als opmaat naar de komende live data), presenteert Nordic/dark folk/ambient band Wardruna zijn live-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven'. Dit is een luxe release op 2CD en op digitale formaten waaronder het originele studioalbum ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuwe single van Darkher

Darkher laat terug van haar horen met de single ‘Lowly Weep’. En we krijgen daarbij ook wat inkijk in een nieuw album ‘The Buried Storm’. Het debuutalbum ‘Realms’ (2016) werd door Dark Entries alvast goed onthaald! Deze nieuwe storm geeft vorm aan de duisternis die op de loer ligt aan de rand van het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Remote - Дым / Smoke

Vorig jaar bespraken we twee oudere albums van deze Russen, die na een digitale release een nieuw promorondje kregen. Het waren "The Great Bong Of Buchenwald" uit 2014 (waarmee de band dikke ambras kreeg met Bandcamp maar dat leest u in de review) en “The Gift” uit 2016. En hier zijn ze dan met “Дым ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 18/01/2022 : Het Eindejaarslijstje van Henk Vereecken (Moonchild)

ALBUM TOP 10 2021 Het tweede pandemiejaar 2021 was weer een vruchtbaar jaar aan het muzikale front en leverde een mooi internationaal Top 10 gezelschap op met ook drie Belgische acts. 1. Enzo Kreft: Different World Enzo Kreft overleefde de jaren 80 en staat nog steeds (of liever: weer) aan het wave front. Minimal wave uit Mechelen ...

lees meer...
CD BESPREKING : BySenses - MonoCHROOM

Achter dit project zit Gentenaar Didier Dewachtere, die we reeds kenden van zijn samenwerking met die andere Gentenaar Johan De Paepe alias Owann in het project The Tower Tree. De digitale albums “InSense” (2014) en “5 Jours de Liberté” (2021) meegerekend is dit het vijfde album van BySenses. In 2014 verscheen ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2022 : Dirk Da Davo brengt Kings Of Fools uit

Dirk Da Davo heeft een naam die onuitwisbaar tot het einde der tijden zal gelinkt worden aan The Neon Judgement. Dat sentiment der veler jeugd is al even opgehouden met bestaan. Laat Da Davo er vooral niet de man naar zijn om bij ondertussen vergrendelde pakken te blijven zitten. Met Neon Electronics al even in een uitgebreide bezetting, geheel ...

lees meer...
CD BESPREKING : Miasmatha - Miasmatha

Klaar voor een portie controverse? Miasmatha draagt dit titelloze (mini)album op aan Biopreparat, de onderzoeksorganisatie voor biologische wapens van de Sovjet-Unie dat vanaf 1973 met 30000 werknemers pathogenen en hun remedies (antigiffen, sera, antibiotica) onderzocht. Sinds de ineenstorting van de USSR is de status van het onderzoek onbekend, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Черноплодь (Chernoplod') - Черноплодь

Chernoplod’ is een obscure black metal band uit het noorden van Rusland die op dit titelloze album hun eerste 2 demo’s verzamelt. De nummers werden geheel eigen aan de muziekstijl opgenomen op de zolder van een verlaten huis in een net zo verlaten dorp. Het resultaat is black metal zoals die door puristen het liefst gesmaakt ...

lees meer...
CD BESPREKING : Люди На Холме (Lyudi Na Holme) - Дикие Цветы [Wild Flowers]

“Hopende dat ze hiermee niet al hun kruit verschoten hebben, hopen we eveneens op een beloftevolle toekomst van deze uiterst getalenteerde Russen”, alzo besloten we onze bespreking van Nocturnus, het tweede album van Lyudi Na Holme. Ook wel het album van de bevestiging, en lees er de bespreking nog maar eens op na: overtuigen was ...

lees meer...
NIEUWS 04/01/2022 : Het eindejaarslijstje van Danny Quetin

Het eindejaarslijstje van Danny Quetin 2021. Het jaar waar zowat iedereen naar uit keek. Een jaar waar normaal weer normaal mocht zijn. Op enkele opflakkeringen na was het meer van hetzelfde. Tante Mie deed aan gezinsuitbreiding en legde de wereld andermaal het zwijgen op. 2021. Het jaar waarin de zomer eentje was van De Zondvloed. ...