casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

439 items

   

Flying Horseman en Peenoise (voorprogramma)
...weer op de bühne én op de kaart met een geslaagde thuismatch...
22/10/2021, Jan Denolet
 Bookmark and Share

22/10/2021 : Flying Horseman en Peenoise (voorprogramma) - ...weer op de bühne én op de kaart met een geslaagde thuismatch...
Om redenen ons allen wel gekend moest de Antwerpse band Flying Horseman wachten om hun album Mothership, hun zesde album in een zo goed als vlekkeloze carrière, in levende lijve aan ons voor te stellen. Wanneer dat ook nog eens achter mijn hoek, in De Roma, gebeurt dan zeg ik geen nee…

Tijdens gekeuvel met oude bekenden kwamen vanuit de zaal reeds de eerste flarden muziek de foyer binnen waaien, dus geen tijd verliezen… …om kennis te nemen van het voorprogramma… Ik was niet op de hoogte van een voorprogramma en dan is het altijd even balen omdat het wachten op de band waarvoor je komt nog wat langer duurt. Een bezetting met 2 keyboardspelers, een drummer, een gitarist en… een schilder…?? Niet echt gebruikelijk, dus een meer oprechte interesse werd gewekt… De bezetting bleek niet het enige ongebruikelijke te zijn aan Peenoise. Laten we beginnen met de podiumoutfits : bijna allen hadden de heren van Peenoise een ruimvallend open vest aan, met op de achterkant een abstract schilderij, wat op zijn manier ook aan gaf dat bij Peenoise het evenzeer draait om het visuele (de live schilder) als om het auditieve. Wat dat auditieve betreft : tijdens hun set werd duidelijk dat de heren lak hebben aan al te conventionele songstructuren en hoe men zijn instrumenten gebruikt. Dit werd duidelijk toen alle spelende leden tegelijk op blokfluiten met en door elkaar een -coherente- kakafonie ten beste gaven, die me hier weer maar eens laat knipogen naar the idiot flute players of Nyarlathotep van H.P.Lovecraft. Niet dat Peenoise over kwam als een stelletje idioten… Integendeel! Hun muziek is eigenzinnig, origineel, off the beaten track… geheel hun eigen ding…! Nummers als The Core en Don’t See (u ziet, we hebben huiswerk gedaan) waren juweeltjes die een eigen visie weerspiegelden van hoe elektronische popmuziek ook kan klinken. Het siert Peenoise ook dat ze zorgvuldig omspringen met ritme en leemtes die niet opgevuld hoeven te worden. Elektronische muziek die liefhebbers van The Knife en ook de Tin Drum-periode van Japan best wel eens zouden kunnen smaken. En op een of andere manier was het sferische Requiem for a Milkman ook al een goede sfeerbrenger naar de klanklandschappen waar Flying Horseman ook graag mee experimenteert…

Flying Horseman en experimenteren, het gaat goed samen… Hoe zich dat verzoent met het meer toegankelijke materiaal van het nieuwe album Mothership was een vraag die snel een antwoord zou krijgen…

Met de eerste tonen van Citizen werd, net als op het album, de aftrap van deze thuismatch gegeven én werd bovengenoemde vraag al meteen beantwoord : hoewel het materiaal op het album structureler en toegankelijker dan ooit klinkt, live doet Flying Horseman gewoon waar ze zin in hebben en wordt een uitstapje naar de effectenpedalen en dito niet geschuwd. Ook opvolger Hotel en nummers als Secrets en Flare overstegen hierdoor de op zich toch ook al prima albumversies. Uit albumrecensies van de collega’s mocht men hier en daar het woord funky weerhouden en dat gold zeker voor vooruitgeschoven single Set / Reset. Ik ga niet de reeds voorgekauwde vergelijking maken met bepaalde postpunk artiesten, maar Bert Dockx en de zijnen verloochenen hun helden niet… Feit is dat het duo Mathias Cré (bass) en Alfredo Bravo (drums) meer dan ooit onontbeerlijk zijn om een voldoende tegenwicht te bieden waartegen Bert Dockx zijn gitaarcapriolen kan laten knetteren. Met het meer sferische Where Do You Live werd het materiaal van Mothership afgesloten om samen met Flying Horseman terug in de tijd te gaan. Private Isle van Rooms/Ruins was slechts één album terug en daarna namen we een sprong verder in de tijd. Wanneer Loesje Maieu de handgong ter hand neemt dan weten we hoe laat het is : t.m.l., de opener van het album Twist uit 2012… Veel bijval vanuit het publiek, dat duidelijk appreciatie had voor dit uitstapje. Album Night Is Long tekende aanwezig met Faithfully Yours en zijn titelnummer, het laatste weer een dankbaar moment om te gaan experimenteren. Tijdens dit lange nummer begon ik me te storen aan het ongegeneerde geroezemoes in de zaal, op een moment dat de groep nauwgezet bezig was met toch een van hun beste maar edoch rustiger nummers. Mensen, het is voor iedereen lang geleden en zeker voor de artiesten die stonden te popelen om terug op een podium te kunnen staan… so if you meet them : have some courtesy, have some sympathy… have some taste… Maar boven hen uit beginnen tateren getuigt van weinig smaak (noch respect), me dunkt…

Bert Dockx had ergens onderweg ons zijn excuses aangeboden voor zijn podiumprésence, die door lichamelijke klachten ‘nog meer statisch dan anders’ was, maar had hij het niet gezegd het ware niet geweten. En het is een van die gitaristen waarvan ik ook niet onmiddellijk een duckwalk zou verwachten, maar je weet maar nooit…

Alleszins wél bewogen was de eerste toegift onder vorm van Brother, altijd een festijn. Temeer omdat Loesje Maieu zich nu terug waagde aan de witch’s wail die het nummer een absolute meerwaarde geeft (Rose McDowall had trots geweest)… Laten we haar zus Martha ook belichten : nadat ze reeds afwisselend keyboard en gitaar had gecombineerd met haar zang deelde ze voor de tweede toegift het podium met enkel nog zus Loesje en Bert Dockx, nadat de heren van de ritmesectie zich bescheiden terug hadden getrokken. In deze intimistische setting kregen we America Is Dead, een nummer dat om terechte redenen een vaste plaats gekregen heeft op de setlists van een iets langer dan tienjarige carrière. Met 3 stemmen en een gitaar kregen Dockx en zijn geheime wapen de zaal deze keer wél muisstil… Laat het nog eens gezegd zijn dat de stemmen van de zussen Martha en Loesje Maieu goud waard zijn binnen het geheel dat Flying Horseman vormt. Met afsluiter Bitter Storm keerde Flying Horseman dan uiteindelijk weer terug naar zijn roots : het album Wild Eyes uit 2010 (misschien vind u nog ergens de recente herpersing op dubbel vinyl). Een waardige afsluiter van een setlist die naast een gedegen voorstelling van Mothership een eclectische greep deed uit oudere albums. Na deze geslaagde thuismatch vergaf ik ze met gemak dat ze niks gespeeld hadden uit persoonlijke favoriet City / Same City

Flying Horseman is terug naar buiten gekomen… en hoé… Het feit dat op de weg naar huis langzamerhand loodzware druppels ontaardden in een verfrissende plensbui die het stof van de straten veegde werd dan ook als symbolisch verwelkomd…

En ik ga het nog één keer zeggen : verliest u de naam Peenoise vanaf nu niet meer uit het oog…!

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Koffinsurfer - Koffinsurfer (vinyl 7')

Dit klinkt wel heel speciaal. Bij Koffinsurfer hoor je zowat de meest extreme en morbide gruntzang die je ooit hebt gehoord en dat in combinatie met akoestisch folky gitaarspel. En de derde component zijn droney ambient/noise elektronische geluiden. Aldus krijg je een soort akoestische doom metal, al kan je het ook als neofolk beschouwen met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Remote - The Great Bong Of Buchenwald

Van deze band uit Kaluga, een middelgrote stad van dikke 300.000 inwoners op 200 km van Moskou, bespraken we onlangs nog het tweede album “The Gift” uit 2016. Remote spelen ultralogge stonerdoom met een fikse portie vuile, vettige sludge. Die sludge invloeden zijn in de eerste plaats te horen in de vocals; de zanger heeft een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ledfoot - Black Valley

‘The King of gothic blues’ noemt hij zichzelf, deze Ledfoot. Nee, valse bescheidenheid is hem alvast niet vreemd. Tim Scott McConnell (°1958) heet de man achter de artiestennaam Ledfoot. Hij groeide op in de USA (Florida) in de vrij armoedige omstandigheden van een trailerpark. Zijn grote liefde was al van jongsaf zijn gitaar ...

lees meer...
CD BESPREKING : Allerseelen - Morgenröte

Begin 2019 Binnen het genre waarin ondergetekende zich nog steeds het best thuis voelt, neofolk inderdaad, is de naam en staat van dienst van Allerseelen een standvastige zekerheid te noemen. Het project van de charismatische Oostenrijker Gerhard Hallstatt wist op het moment van z’n 30 jarige bestaan nog steeds de relevantie ...

lees meer...
CD BESPREKING : Parikul - Related Memories

Er lijkt een frisse wind te waaien, of beter er waait een frisse wind in onze hoofdstad waar post punk en wave eigenlijk nooit zijn weg geweest. Partikul, het duo Aly en Stef, gingen in 2019 aan de slag met hun elektronisch aangestuurde dark wave en dat resulteerde de zomer (ik weet het beter laat dan nooit) in het albumdebuut “Related ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 24/11/2021 : Zaterdag Wool-E Fest in Magasin 4

Het regent afgelastingen van concerten, al is dit gelukkig nog niet overal. Optredens mogen immers nog steeds doorgaan mits er zowel naar een Covid Safe Ticket als naar het dragen van een mondmasker wordt gevraagd. En dat is het geval op Wool-E Fest, dat volgende zaterdag doorgaat in het Brusselse Magasin 4. Wool-E Fest, dat doorgaat op ...

lees meer...
NIEUWS 23/11/2021 : Amerikaanse gothic rock band The Wake gaat de remix toer op!

Na vele jaren wachten verscheen rond deze tijd vorig jaar het album “Perfumes And Fripperies” (klik hier voor de Dark Entries review) van deze Amerikaanse cult formatie. De groep gaat ondertussen weer live de hort op en om zich in de kijker te spelen, pakt de groep nu uit met de ep “Mixers And Elixirs” waarop de gothic ...

lees meer...
NIEUWS 22/11/2021 : Het Cold Transmission label heeft weer een paar leuke releases klaar!

Hopelijk liggen ze gauw op de redactietafel voor een kritische review hoor ik u al denken. Feit is dat Cold Transmission naarstig aan de weg blijft timmeren om minder gekende internationale post punk acts (en alles wat onder dat label vegeteert) tot bij ons in de woonkamer te brengen en dat alleen al verdient respect. Recent verscheen er nieuw ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2021 : 'Leidenschaft' van Lacrimosa voor onder de kerstboom?

Er werd een plaat van Lacrimosa beloofd voor 2020, maar er is de afgelopen twee jaar zoveel gebeurd dat we Tilo Wolff kunnen vergeven dat het wat langer geduurd heeft. Al sinds een paar dagen worden er evenwel steeds meer details bekend gemaakt over de nieuwe Lacrimosa. Deze komt op 24 december 2021 uit, net op tijd dus om het als kerstcadeau ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2021 : Dicentra Macrantha: een vernieuwend gothic rock project

Laten we er maar eens als bij de kippen bij zijn. Dicentra Macrantha is een nieuw project uit Leuven, dat net zijn eerste nummers uitgebracht heeft: 'Goddess' en 'Halloween'. Toch gaat het hier ook om een oude bekende. Krys Lunacy van Dicentra Macrantha is immers ook de man die rond 2011 de muziek van de batcave cultgroep The ...

lees meer...
FOTO'S : Winterkälte - @ Porta Nigra Autumn Passage, 13/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : DIVE - @ Porta Nigra Autumn Passage, 13/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Iszoloscope - @ Porta Nigra Autumn Passage, 13/11/2021 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : WHISPERS IN THE SHADOW - Ik ben geen conservatieve songwriter en ik ben niet geïnteresseerd in de status-quo. Ik ben geïnteresseerd in vooruitgang.

Whispers In The Shadow bestaat 25 jaar, en dat mag gevierd worden. Er komt een nieuwe verzamelaar uit, 'Gilding The Lily', die gedeeltelijk bestaat uit nieuwe opnames van de beste nummers uit de afgelopen kwarteeuw. En dat de groep een serieuze evolutie heeft doorgemaakt in die periode, kunt u lezen in het gesprek dat we met frontman ...