casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

437 items

   

Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico
OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021
22/09/2021, Jan Denolet
 Bookmark and Share

22/09/2021 : Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico - OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021
22/09/2021 : Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico - OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021
22/09/2021 : Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico - OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021
22/09/2021 : Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico - OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021
22/09/2021 : Nacht van de Experimentele Film rond icoon Nico - OFFoff Artcinema te gast in Brusselse AB, 16 september 2021
Zoals aangekondigd maakte Dark Entries in hoofde van ondergetekende haar (of is het zijn?) opwachting op de Nacht van de Experimentele Film, de welke door OFFoff Cinema deze keer in de Brusselse AB georganiseerd werd… Niét in de AB-Club, zoals ondergetekende eerst dacht, maar wel degelijk in de grote zaal… Deze editie stond volledig in het teken van Tantetje Dood Nico (model, Beatnik, Bohemiènne, actrice, muze, zangeres, Goth icoon, junkie, …) en het feit dat OFFoff’s voormalig artistiek directeur Sofie Verdoodt (professor, dichteres, moeder, echtgenote) een zwak heeft voor de muziek van en films met Nico is hier niet vreemd aan. De eerste film met Nico van de Franse avantgarde filmmaker Phillippe Garrel, La Cicatrice Interieure uit 1972, werd in het verleden reeds gescreend door OFFoff, maar voor de goedkeuring voor de andere 2 films van de Garrel/Nico trilogie La Cicatrice Interieure, / Athanor / Le Berceau de cristal was het dus wachten tot deze editie van de Nacht. Opmerking : Garrel heeft in totaal 7 films gemaakt met Nico als actrice, maar bovenvermelde worden wel degelijk als een trilogie beschouwd…

Ik was sowieso te laat op het feestje, dus dan kon ik evengoed al iets bestellen aan de bar. Het feit dat in de foyer een playlist op stond met Nico’s muziek bracht ons alvast in de juiste stemming en deed ons stressniveau enigszins zakken, kwestie van enigszins op een waardige manier de volle (jawel) zaal binnen te kunnen sluipen… Ik schat dat Le Berceau de cristal (1975) toen al halfweg was. Een schone Dominique Sanda… Een intrigerende Anita Pallenberg… Bovenal een magnetiserende Nico, stelselmatig en -schijnbaar- obsessief gade geslagen door Pierre Clémenti, de welke evengoed symbool had kunnen staan voor Philippe Garrel’s eigen obsessie met zijn muze NicoNico lezend… Nico componerend… Nico reciterend… Nico met hashpijp of hookah chalice, Nico stoned, … dit alles gedocumenteerd in lange shots… alsook Nico die zichzelf op het einde op bijna theatraal-romantische manier dood schiet… Deze scène, alsook de film op zich (het Nico-bingen van de regisseur), zou men kunnen interpreteren als Garrel die nog één keer wil zwelgen in zijn obsessie voor zijn muze, alvorens een poging te ondernemen om schoon schip te maken… Heroïne had de donker-romantische relatie volledig overschaduwd, dan over genomen… De relationele impasse van gedeelde naald en gezamelijke roes… Nico was op dat moment een romance begonnen met de Duitse muzikant Lutz Ulbrich en diens band Ash Ra Temple zou tevens de soundtrack voor Le Berceau leveren… Het kon Garrel niet al teveel bezig houden, hoewel hij uiteindelijk hierna nog 2 films met Nico zou maken…

De volgende film, Positano, was er een van de hand van bovenvermelde Pierre Clémenti, met een live soundtrack verzorgd door experimenteel muzikant Linus Hillborg. Eerst werden we vergast door een welkomstwoord door Balthazar Clémenti, zoon van en figurant in deze als kunstzinnige homevideo bedoelde film van de hand van zijn vader… ‘What we did on our holidays’ zeg maar… Bijna allemaal hebben we trauma’s overgehouden aan de dia- en filmvoorstellingen van vrienden en familieleden die op reis geweest zijn, maar laat dit uw oordeel niet kleuren : we hebben het hier over Posinato en Pierre ClémentiPosinato werd vroeger wel eens smalend ‘the poor man’s Capri’ genoemd, maar heeft (of had toen) een heel eigen uitstraling bij artiesten, bohémiens, hippies, …, het welke Posinato een ànder karakter gaf… Hebben we het verder over het feit dat Pierre Clémenti wel degelijk met een handcamera overweg kon, waardoor de vakantiefilm met momenten iets onwerkelijks krijgt, een extra schijn van een paradijs voor zolang het je toegestaan is er te vertoeven… Nico, samen met Philippe Garrel in de film te zien, liet zich de magie van de plaats minder gelegen en gedroeg zich volgens de ook aanwezige actrice Tina Aumont (‘Nico, Life and Lies of an Icon’, Richard Witts, p. 235) als een asociale asceet, levend in haar eigen fantasma en grondig poetsend aan haar nieuwe aura van serieuze artieste (sinds The Marble Index), die zichzelf volgens sommigen iets té serieus nam, terwijl de anderen gewoon op vakantie waren en plezier maakten… Inderdaad, de momenten dat Nico in beeld komt, loopt ze niet over van enthousiasme en de speelsheid van de anderen is niet aan haar besteed. Het kwam zelfs zo ver dat Aumont Nico met harmonium en al naar een nabijgelegen eiland liet overzetten, zodat ze in alle ernst zich verder aan haar kunst kon wijden… Hier zouden de eerste stapstenen naar Nico’s 3de soloalbum Desertshore gelegd worden…

Met Athanor werden we getrakteerd op de -in feite- 2de film uit de trilogie. De titel verwijst naar de smeltpot van de Alchemisten, waarin zich de zwarte, witte en rode fasen (lood/Saturnus, zilver/Maan, goud/Zon) in afspelen… In een opeenvolging van statische scènes (een handelskenmerk van Garrel) zien we een roodharige Nico en ook de blonde Musky, die de dan reeds verslaafde Nico ongewild naar de kroon steekt. De verwijzingen naar alchemie zijn zéér abstract, maar ergens behoort dit ook wel… Dit gevoel hadden we ook bij Derek Jarman’s The Angelic Conversations, waarbij interpretaties over gelaten worden aan those who know… Oh gosh, dit klinkt arty… Absolute meerwaarde was de live soundtrack gespeeld door Mathieu Serruys. De man was een goede ambassadeur voor zijn label B.A.A.D.M. (het welke hij beheert samen met Joris Verdoodt, inderdaad broer van voormalig OFFoff artistiek directeur Sofie), een label dat in één adem genoemd mag worden met de traditie van De Nacht van de Experimentele Film.

Afsluiter was een fragment uit Chelsea Girls (1966) van Andy Warhol, waarbij we terugkeerden naar een moment waarbij Nico’s carrière als actrice (én zangeres) pas écht goed op de rails gezet werd, in het verlengde van de ervaring die ze o.m. bij Fellini (La Dolce Vita, iemand?) reeds had opgedaan. Chelsea Girls toont een reeks van 12 verhaallijnen, verdeeld over korte scènes, de welke zich afspelen in het roemruchte Chelsea Hotel in NYC en waarbij diens toenmalige artistieke inwoners als acteurs dienden. Deze verschillende scènes worden traditiegetrouw met 2 naast elkaar afgespeeld, soms in een andere volgorde per screening. Voor deze Nacht werd een scène met Nico in de hoofdrol geïsoleerd en apart vertoond… Het is de in kringen bekende scène van een zacht huilende Nico, die tevens toonbeeld is van Warhol’s werkwijze. Warhol had de gewoonte om zijn subjecten (acteurs en andere artiesten) zolang in één lang shot in beeld te brengen zodat de alom aanwezige camera inbeukte op de intieme comfortzone van zijn subject, tot alle door het subject opgeworpen muren één voor één gesloopt werden… In Nico’s scène krijgen we zo een vrouw te zien die zich onder haar ijzige imago soms zo gebroken en verdomd alléén voelt. Iemand die een groot gevoel van innerlijke leegte verbergt achter een masker van onaantastbaarheid maar wiens masker stuk gaat wanneer er geen middelen zijn om dit te onderhouden (interpretatie). Nico was toen nog niet verslaafd aan heroïne, maar had wel reeds haar deel gezien van de wreedheid van de wereld: een oorlogsjeugd met op de achtergrond een brandende stad, een armoedige naoorlogse periode met een afwezige vader (dood) en een moeder in overlevingsmodus, de verkrachting door een Amerikaanse soldaat, de egocentristische en narcistische modellenwereld waarbij de modellen fel geobjectiveerd werden, een woelig liefdesleven met de verstoting door Alain Delon (vader van haar zoon Ari) als trieste hoogtepunt, … Allemaal factoren die haar tekenden voor het leven, haar richting persoonlijkheidsstoornis dreven (de welke laat ik over een psychiaters) en later de dood van haar moeder die het laatste duwtje was om haar in de troostende omhelzing van heroïne, Mother Love, te drijven… Voor wie haar levensverhaal kent komt deze scène over als een kneep in het hart… Gelukkig was er ook de geslaagde elektroakoestische live soundtrack van het duo Maria W Horn & Mats Erlandsson, van wie we héél graag nog meer horen… Hallo, B.A.A.D.M Records…??

U hoort het al : de verhuis van De Nacht van de Experimentele Film richting de grotere locatie van AB was voor deze editie meer dan terecht en daar had de affiche zeker iets mee te maken. Benieuwd of OFFoff deze locatie volgend jaar wenst te behouden én met welke affiche ze dan deze editie zal trachten te evenaren… Hier bij Dark Entries kijken we er alweer naar uit…!

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Here-X - You're Coming Home ep (vinyl)

Here-X is een vrij nieuw soloproject uit Griekenland rond multi-instrumentalist en zanger Stavros Nikolau die zich voor de teksten laat bij staan door verschillende personen, zo ook Roger Waters (Pink Floyd) van wie hij het nummer “Hey You” (zie clip) even leende om er een goede eigentijdse post punk cover uit te puren. Post ...

lees meer...
FOTO'S : Front 242 - @ Depot Leuven, 22/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Radical G - @ Depot Leuven, 22/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : TRAITRS - Horses In The Abattoir

Hippe post punk uit Canada met goth mascara en pop lipstick in een existentialistische nauw aansluitende outfit die past bij deze geconformeerde depressietijden. Zie, ik kan het ook een bio maken om het nieuwe album “Horses In The Abattoir” van het niet meer geheel onbekende TRAITRS aan te kondigen. Een charmant zagend stemmetje ...

lees meer...
NIEUWS 20/10/2021 : Sinner’ Day, zwart heeft veel tinten (deel 3 Allerheiligen)

Mijn persoonlijke voorkeuren voor de derde dag Sinner’s Day, we zitten immers in de laatste rechte lijn want nog 10 keer slapen en het is zover. Feest. Een ‘Alle Heiligen’ feesten mee op maandag 1 november in Heusden Zolder en wel op twee podia. Hopelijk hebt u dag 1 en dag 2 overleefd. Want ook op 1 november valt er één ...

lees meer...
CD BESPREKING : Creux Lies - Goodbye Divine

Het wiegje van Creux Lies staat in Sacramento (Amerika) maar via het Duitse Freakwave label is hun muziek tegenwoordig ook vlotjes (sic) bij ons verkrijgbaar. Hun debuut “The Hearth” verscheen reeds in 2018 bij het Amerikaanse Cleopatra Records en schopte het ook bij ons in post punk minnende kringen tot cult sensatie. Zelf ...

lees meer...
CD BESPREKING : Feeling Of Presence - Of Lost Illusion

Het nieuwe soloproject van de Duitse multi-instrumentalist Andreas Hack, wiens vorige band Frequency Drift (progrock met female vocals) met zijn 8 uitgebrachte albums (2008-2018) en talrijke concerten een internationale fan base verwierf. Nu staat Andreas Hack er dus nagenoeg alleen voor maar krijgt voor dit eerste album met zijn soloproject ...

lees meer...
INTERVIEW : WINTERSTILLE - Dit zijn twee tegenstrijdige aspecten van het individualisme: de belofte dat je alles in het leven kunt bereiken en de beschuldiging aan het individu als je dat niet kunt bereiken.

Eind oktober 2020 kwam ‘Puin van dromen’ uit, het debuut van Winterstille. De plaat biedt een mengeling van folk, chanson en gothic. Winterstille zal op 12 november zijn cd voorstellen in zaal De Krop in Kampenhout, en op 13 november het Porta Nigra Autumn Passage openen in Aarschot. Reden genoeg om eens dieper te graven naar de ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : 25 jaar Whispers In The Shadow: video voor 'Back To The Wound'

Whispers In The Shadow blaast 25 kaarsjes uit. In de afgelopen kwarteeuw hebben ze 10 platen uitgebracht. En dat willen ze in de kijker brengen door een uitstekende compilatie: 'Gilding the Lily - A Restrospective'. Daarop hebben ze niet enkel hun beste nummers verzameld, maar ze hebben ook verschillende nummers terug onder handen ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : A Slice Of Life: Coraline (The Foreing Resort Remix)

Hoe zat het weer met A Slice Of Life? Oh ja, ze hebben in 2018 een prachtig debuut uitgegeven: 'Restless'. We weten uit goede bron dat ze sindsdien heel wat nieuwe nummers geschreven hebben en zelfs dat ze aan een nieuwe plaat werken. In de tussentijd verrassen ze ons nu en dan met een remix uit hun debuut, zoals 'Sweet Sin' ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : Dark Entries zoekt vers bloed

Ware vampieren zijn wij, die in de duisternis jagen op warmbloedige wezens om onze dorst aan te laven… Yep, we zoeken naar vers bloed om ons magazine te versterken. Uiteraard gaat onze voorkeur hierbij uit naar jonge maagden, maar op onze leeftijd en met ons uiterlijk kunnen we niet al te veeleisend zijn. Je geslacht, leeftijd of uiterlijk ...

lees meer...
NIEUWS 18/10/2021 : Sinner’s Day, zwart heeft veel tinten (deel of dag 2, Halloween).

Hier ben ik weer, trick or treat, met mijn bijzondere en smaakvolle voorkeuren voor de tweede dag Sinner’s Day van 31 oktober. Ondertussen hebben we al een dag achter de kiezen en belanden we meteen in de helft. Zondigen nu het nog kan want ook op 31 oktober staat veel moois op de affiche. Eén en ander passeerde reeds de Dark ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dark - Nightmare

Deze Dark uit Hamburg wordt al een ongeveer een jaar gehypet als zijnde het project dat de pure dark wave / goth weer op het voorplan moet zetten. Online werden reeds heel wat nummers de ether in gegooid en dat het moest komen tot een heus album is dus niet meteen een verrassing, al blijf ik 8 nummers wel wat mager vinden. Vorig jaar verscheen ...

lees meer...
FOTO'S : Sovjet War - @ Depot Leuven, Breaking Barriers 09/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : GERT - Sinds 2019 zijn we officieel een Nederlandstalig DIY kleinpunk kwartet

Gert - ook bekend als Gert Kleinpunk - maakt al zeventien jaar muziek, maar heeft nog nooit een interview gegeven. Daar moest verandering in komen, vond Malcolm Nix, te meer daar Gert op 9 oktober op Breaking Barriers in Het Depot te Leuven speelt... Zo, eindelijk een interview met Gert, die ondertussen wel al ongeveer zeventien jaar een ...