casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

430 items

   

40 jaar Joy Division in Plan K
Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
Plan K is een zaal die met geschiedenis beladen is. 40 jaar na het optreden van Joy Division in deze zaal wordt een speciale avond gehouden, die slechts voor weinigen bestemd is. Op 17 januari 1980 speelde de groep rond Ian Curtis hier immers voor de tweede en laatste keer. Een van de aanwezigen was Philippe Carly, die foto’s nam van het concert. Het is Philippe Carly die het initiatief nam voor deze herdenkingsavond.

Weinig mensen hebben immers meer gedaan om de gedachtenis van de Plan K te bewaren dan Philippe Carly, en één en ander heeft te maken met zijn boek ‘Au Plan K’ uit 2017. Philippe Carly is concertfotograaf, en kwam vaak in de Plan K om foto’s te nemen van de evenementen. Hij liep al jaren met het plan rond hier een fotoalbum rond te maken, maar pas na het overlijden van Annik Honoré – waarvan we het belang zo meteen nog uit de doeken doen – raapte hij zijn moed bij elkaar om het project te verwezenlijken.

De Plan K werd oorspronkelijk in 1973 opgericht als een danstheatergroep. De troep reisde de wereld rond, en na heel wat plaatsen bezocht te hebben, en vooral na de beatschrijver William Burroughs ontmoet te hebben in New York, ontstond het plan om in Brussel een eigen plek te zoeken voor multidisciplinaire avant-garde kunst. Ze vonden er de raffinaderij van de suikerproducent Graeffe, een oud industrieel gebouw dat ze voor een appel en een ei konden huren.

Michel Duval, op dat ogenblik een journalist, interviewt het gezelschap Plan K, en van de weeromslag wordt hij gevraagd of hij niet kan zorgen voor een muzikaal programma voor de openingsavond, waarop uiteraard William Burroughs tussen verschillende literaire namen geprogrammeerd was. Duval consulteerde zijn goede vriendin Annik Honoré, en die stelde Joy Division voor, een groep die ze als medewerkster van de Belgische ambassade in Londen reeds aan het werk had gezien, overigens voor het eerste optreden van de mythische groep buiten het Verenigd Koninkrijk.

Zo geschiedde. De anekdote van Ian Curtis die aan Burroughs zijn bewondering voor hem komt vertellen of zelfs een gratis boek vraagt, en daarop in niet mis te verstane bewoondingen wordt gevraagd om op te hoepelen – fuck off! – hebt u missschien al gehoord. En dat Curtis die avond opnieuw Annik Honoré ontmoette, met wie hij een idylle had sinds ze hem eerder in Londen interviewde, weet u wellicht ook. Hoe ver de relatie tussen Curtis en Honoré ging is niet geweten, en doet er ook weinig toe, ware het niet dat de spreidstand tussen het huwelijk van Curtis en zijn gevoelens voor Honoré soms als aanleiding tot zijn tragische zelfmoord in 1980 worden beschouwd.

Vandaag is dat het belangrijkste wat er van de Plan K wordt onthouden, maar eigenlijk was er veel meer. Vanaf zijn opening in 1979 tot midden jaren 80 was de zaal immers een bruisend toevluchtsoord voor culturele alternativo’s. Goed, het was er vaak koud, er stonden overal palen die het zicht belemmerden, de metalen trappen stonden niet bekend als veilig en het geluid was er naar verluid vaak slecht, maar er kwamen wel tal van interessante artiesten optreden, en dit volgens een concept waarin zowel optredens, tentoonstellingen, video’s, poëzie, installaties en performances er konden geschieden, vaak zelfs gelijktijdig.

Artiesten als Echo & The Bunnymen, Cabaret Voltaire (samen met Joy Division en William Burroughs op de openingsnacht), Bauhaus, Front 242, à:GRUMH, Eurytmics, Nitzer Ebb, Psychedelic Furs, Einstürzende Neubauten, Malaria!, The Birthday Party (het eerste optreden van Nick Cave in België), Cocteau Twins, The Human League en vele anderen zouden hier spelen. Het zou ook aanleiding geven tot de oprichting van het uiterst gewaagde culturele post-punk-label Les disques du crépuscule, dat ook Factory Benelux in zijn schoot zou nemen, een filiaal van het Britse moederhuis uit Manchester. (Dat de Plan K in de Manchesterstraat gelegen was en veel van deze groepen programmeerden was een merkwaardig toeval.)

Zelf was ik nog maar één keer in deze zaal geweest, en wel voor de Factory Night (once again) uit 2007. De avond was een groot succes, met optredens van Kevin Hewick, Crispy Ambulance, The Names en Section 25. Ik herinner me de ingang en de palen, maar had me de zaal wat groter voorgesteld (al denk ik dat de zaal wat verkleind werd omdat het verwachte volk vanavond niet zo talrijk is).

Deze avond – exact 40 jaar na het tweede Joy Division-optreden op deze plek – werd georganiseerd door Philippe Carly om de uitgave van een addendum bij zijn boek uit 2017 voor te stellen. De genodigden zijn de mensen die aan de crowdfunding voor zijn boek hebben deelgenomen. Het addendum is een aanvulling op het oorspronkelijke – rijk geïllustreerde – boek. Hij brengt het uit omdat de dochter van Annik Honoré haar archieven voor hem opengesteld heeft. Dit leverde een hoop extra informatie op, en er werden ook aanvullende teksten gevraagd van onder andere Steven Brown (van Tuxedomoon, die zelfs een tijd lang in de Plan K resideerden nadat ze uit Nederland kwamen).

Bernard Sumner – gitarist van Joy Division – van zijn kant vertikte het om een tekst te leveren. Hij leeft in het heden, zegt hij, en niet in het verleden (zoals die vermaledijde Peter Hook, voegt Carly eraan toe). De vete tussen Sumner en Hook kan trouwens voor een deel teruggebracht worden op die reeds vernoemde Factory Night (once again). Hook was er uitgenodigd als dj, en speelde er met Section 25 een versie van ‘Temptation’ (iets dat ik me niet herinner, maar het staat op video vast, zie onder).

Een tijd later zou Hook samen met Section 25 optreden in de AB en er nummers van Joy Division en New Order brengen. Dat optreden herinner ik me wel, en het was abominabel, vooral omdat de stem van Larry Cassidy in de verste verte niet in de buurt komt van die van Ian Curtis, en zelfs gewoon onaangenaam is om naar te luisteren. Hook had intussen wel door dat er vraag was naar herdenkingen van Joy Division, en is steeds verder gegaan in het teren op hun nummers, iets wat Bernard Sumner hem nooit vergeven heeft.

Carly vertelt in zijn speech dat hij de bladzijde Plan K nu definitief omdraait. 15 jaar van zijn leven heeft hij eraan besteed, als je al de jaren meerekent dat hij het idee heeft laten rijpen. Hij wil evenwel nog een project volbrengen met zijn archief aan oude foto’s. De komende jaren wil hij een drieluik uitgeven over rebelse vrouwelijke muzikanten, die over een periode van drie jaar moet uitkomen. Het eerste deel zal gewijd zijn aan Siouxsie, het tweede deel aan Debbie Harry (van Blondie) en het derde deel aan verschillende vrouwelijke muzikanten. We zien wel wat ervan komt.

De voorstelling van het addendum van Philippe Carly op deze mythische plek moest wat meer om het lijf hebben dan enkel een speech van de auteur, en dus werd er ook een verrassingsact voorzien. De aanwezigen weten op voorhand niet wie dat zal zijn, maar ik wel. Ik ben er immers op uitnodiging van de groep. Ground Nero mag het podium betreden. Een mooie keuze, want deze groep heeft wortels in de jaren 80 – zanger Gwijde en gitarist Nomad speelden toen al in verschillende groepen – en blijft trouw aan de muzikale normen die dat decennium groot maakten.

Het moet een overweldigend gevoel zijn om te mogen optreden in dezelfde zaal als Joy Division, dag na dag 40 jaar na hun optreden hier. De groep laat ook meermaals weten ‘zeer vereerd’ te zijn, en het gebeuren zelfs ‘iconisch’ te vinden. Tot mijn verrassing openen ze met ‘Run From Your Relatives’ van hun eerste ep ‘Beyond’. Een verrassing omdat ik had verwacht dat ze vooral werk zouden spelen hun recente langspeler ‘Divergence’, die heel goed ontvangen is (zeker bij Dark Entries). Doch meteen erna spelen ze ‘Jabez’ uit hun nieuweling, en eigenlijk wisselen ze nog een tijdje oud en nieuw werk af.

Het optreden is tot in de puntjes afgewerkt, zowel muzikaal als wat de achtergrondprojecties betreft. Het is opmerkelijk dat het zo goed klinkt, want de groep gaf in een interview met dit magazine toe heel wat sporen en geluiden in zijn muziek verwerkt te hebben. Nu moeten ze het doen met slechts één gitaar en één bas, en uiteraard synths en drummachine op de achtergrond. Toch klinkt het geluid even vol als op de plaat.

Als de groep ‘Heaven Sent’ speelt, één van hun vroegste nummers die evenwel pas op de laatste plaat ‘Divergence’ verscheen, moet ik denken aan Tuxedomoon en hun ‘Creatures of the night’ die zo onlosmakend met deze zaal verbonden zijn. Het optreden is een gepast hommage aan deze mythische plek en zijn geschiedenis, wat nog versterkt wordt als achteraf dj Blackmarquis nog muziek uit de hoogdagen van de Plan K speelt vergezeld van de foto’s van Philippe Carly.

Setlist Ground Nero: Run From Your Relatives / Jabez / Karoshi / Dark Descent / Litany / Arctic / Divergence / Alacrity / Today No Day / Heaven Sent / Plethora

(Foto Ground Nero uit archief, door Luc Luyten)

Klink hier om het boek van Philippe Carly te bestellen

Ground Nero

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Fear Incorporated - Of Nightmares And Strychnine

Twee keer goed nieuws. Vooraleer dit album in de lente van dit jaar aan een gelimiteerde cd release toe is kunt u het deze maand reeds kosteloos (jawel) downloaden via de Sacred Realm Records website. Het andere goede nieuws, indien u voor komende Valentijn op zoek bent naar de passende horror soundtrack, aarzel niet, dit is hem. Fear ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Manifest van Mantus

In 1997 zag Mantus het levenslicht ergens in Keulen. Twee jaar geleden verscheen het dubbelalbum ‘“Katharsis” / “Pagan Folk Songs. Om dit jaar goed in te zetten heeft Martin Schindler een nieuw album in petto, dat binnen enkele weken verschijnt. ‘Manifest’ staat terug bol van donkere landschappen, gekaderd ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2021 : Sirenia al 20 jaar springlevend!

Het zit nog fris in mijn geheugen. Al een eeuwigheid geleden, verscheen het cultalbum ‘At Sixes and Sevens’ (2001) van Sirenia, de goth metalband rond Morten Veland. Dit nadat hij de band Tristania noodgedwongen diende te verlaten. Nu kondigt dit Frans-Noorse gezelschap hun tiende studioalbum, met de inspirerende titel ‘Riddles, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ikon - The Thirteenth Hour - the singels 2007 -2020

Een band die al mee gaat sedert 1991 en we niet meer hoeven voor te stellen. Vanuit Australië, hun heimat, veroverden ze ook Europa. In de jaren 90 en aanvang van de jaren 2000 zat een florissante labeldeal met het Duitse en al lang verdwenen Apollyon label daar voor veel tussen. Nadien was er nog sporadisch een uithaal waardoor de groep ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : CUTS - Unreal

Een paar jaar geleden mocht ik kennismaken met CUTS, die met de twee Exist EP’s toch wel indruk wist te maken. Het daaropvolgende full album A Gradual Decline schoot echter helemaal aan me voorbij, en toen ik de bespreking hier las, was dat achteraf gezien een spijtige zaak. Tijd voor een herkansing, die ik krijg in de vorm van ...

lees meer...
NIEUWS 11/01/2021 : Gary Numan lost eerste single uit nieuwe plaat 'Intruder'

Hij gaat intussen al 42 jaar mee. In zijn begindagen was hij een pionier van de elektronische muziek met Tbeway Army en daarna solo. Hij scoorde hits met 'Cars', 'Are 'Friends Electric' en vele andere pientere popsongs. Halverwege de jaren 90 gaf hij zijn werk een nieuwe draai door de industrial-tour. Hij gaf op zijn oude ...

lees meer...
CD BESPREKING : Penterakt - Conquest Of The Moon

Dit is weer zo een uitgave waarbij je aan het artwork al direct kan zien wat voor muziek je te horen zal krijgen. En met een projectnaam als Penterakt en een albumtitel als “Conquest Of The Moon” kan het ook haast niet anders. Inderdaad klinkt dit als kosmische krautrock zoals we die al kennen van in de jaren 70 van acts als Tangerine ...

lees meer...
CD BESPREKING : Backworld - Sacred And Profane Songs

Ik weet het, voor neo folk en aanverwante activiteiten hebben we een erudiet redactielid. Vandaar dat het voor mij zowat een eeuwigheid geleden is dat ik nog iets uit dit subgenre heb besproken op deze geniale site. Het laatste moet iets van Death In Rome geweest zijn meen ik, maar nu dus deze Backworld die ik best even voor u introduceer. Backworld ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Death in Rome schrijft hymne bij bestorming van het Capitool

'Het is niet de job van een artiest om politieke statements te maken. Het beste wat we kunnen doen is een soundtrack aanbieden over historische gebeurtenissen.' Aan het woord is Death in Rome, en het historisch evenement dat ze in de verf willen zetten is uiteraard de bestorming van het Capitool twee dagen geleden. Dit doen ze met ...

lees meer...
NIEUWS 08/01/2021 : Hedera helix maakt het weer heel abstract

Wij zijn grote fans van Hedera helix, het gestoorde intellectroproject van Oscar Valerius Kandinsky en Maestro Virgule. We hebben al lang niets meer van hen gehoord, maar in 2016 maakten ze indruk met 'Pastiche', een plaat vol dolgedraaide Nederlandstalige elektronische brouwsels die je vooral in verwarring willen brengen. Nu brengen ...

lees meer...
INTERVIEW : LUC WAEGEMAN - Passie en bezieling, daar draait het om.

De verrassende (en toch ook weer niet) nummer 1 in mijn eindejaarslijstje: de Limburgers van Kregel! Een interview met hen kon je hier reeds lezen, daarom leek het ons het ideale moment om eens een babbeltje te slaan met hun werkgever. Wagonmaniac Music bracht namelijk naast de 4 Kregel EP’s nog tal van sterk materiaal uit, en dit in ...