casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

429 items

   

40 jaar Joy Division in Plan K
Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
18/01/2020 : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek
Plan K is een zaal die met geschiedenis beladen is. 40 jaar na het optreden van Joy Division in deze zaal wordt een speciale avond gehouden, die slechts voor weinigen bestemd is. Op 17 januari 1980 speelde de groep rond Ian Curtis hier immers voor de tweede en laatste keer. Een van de aanwezigen was Philippe Carly, die foto’s nam van het concert. Het is Philippe Carly die het initiatief nam voor deze herdenkingsavond.

Weinig mensen hebben immers meer gedaan om de gedachtenis van de Plan K te bewaren dan Philippe Carly, en één en ander heeft te maken met zijn boek ‘Au Plan K’ uit 2017. Philippe Carly is concertfotograaf, en kwam vaak in de Plan K om foto’s te nemen van de evenementen. Hij liep al jaren met het plan rond hier een fotoalbum rond te maken, maar pas na het overlijden van Annik Honoré – waarvan we het belang zo meteen nog uit de doeken doen – raapte hij zijn moed bij elkaar om het project te verwezenlijken.

De Plan K werd oorspronkelijk in 1973 opgericht als een danstheatergroep. De troep reisde de wereld rond, en na heel wat plaatsen bezocht te hebben, en vooral na de beatschrijver William Burroughs ontmoet te hebben in New York, ontstond het plan om in Brussel een eigen plek te zoeken voor multidisciplinaire avant-garde kunst. Ze vonden er de raffinaderij van de suikerproducent Graeffe, een oud industrieel gebouw dat ze voor een appel en een ei konden huren.

Michel Duval, op dat ogenblik een journalist, interviewt het gezelschap Plan K, en van de weeromslag wordt hij gevraagd of hij niet kan zorgen voor een muzikaal programma voor de openingsavond, waarop uiteraard William Burroughs tussen verschillende literaire namen geprogrammeerd was. Duval consulteerde zijn goede vriendin Annik Honoré, en die stelde Joy Division voor, een groep die ze als medewerkster van de Belgische ambassade in Londen reeds aan het werk had gezien, overigens voor het eerste optreden van de mythische groep buiten het Verenigd Koninkrijk.

Zo geschiedde. De anekdote van Ian Curtis die aan Burroughs zijn bewondering voor hem komt vertellen of zelfs een gratis boek vraagt, en daarop in niet mis te verstane bewoondingen wordt gevraagd om op te hoepelen – fuck off! – hebt u missschien al gehoord. En dat Curtis die avond opnieuw Annik Honoré ontmoette, met wie hij een idylle had sinds ze hem eerder in Londen interviewde, weet u wellicht ook. Hoe ver de relatie tussen Curtis en Honoré ging is niet geweten, en doet er ook weinig toe, ware het niet dat de spreidstand tussen het huwelijk van Curtis en zijn gevoelens voor Honoré soms als aanleiding tot zijn tragische zelfmoord in 1980 worden beschouwd.

Vandaag is dat het belangrijkste wat er van de Plan K wordt onthouden, maar eigenlijk was er veel meer. Vanaf zijn opening in 1979 tot midden jaren 80 was de zaal immers een bruisend toevluchtsoord voor culturele alternativo’s. Goed, het was er vaak koud, er stonden overal palen die het zicht belemmerden, de metalen trappen stonden niet bekend als veilig en het geluid was er naar verluid vaak slecht, maar er kwamen wel tal van interessante artiesten optreden, en dit volgens een concept waarin zowel optredens, tentoonstellingen, video’s, poëzie, installaties en performances er konden geschieden, vaak zelfs gelijktijdig.

Artiesten als Echo & The Bunnymen, Cabaret Voltaire (samen met Joy Division en William Burroughs op de openingsnacht), Bauhaus, Front 242, à:GRUMH, Eurytmics, Nitzer Ebb, Psychedelic Furs, Einstürzende Neubauten, Malaria!, The Birthday Party (het eerste optreden van Nick Cave in België), Cocteau Twins, The Human League en vele anderen zouden hier spelen. Het zou ook aanleiding geven tot de oprichting van het uiterst gewaagde culturele post-punk-label Les disques du crépuscule, dat ook Factory Benelux in zijn schoot zou nemen, een filiaal van het Britse moederhuis uit Manchester. (Dat de Plan K in de Manchesterstraat gelegen was en veel van deze groepen programmeerden was een merkwaardig toeval.)

Zelf was ik nog maar één keer in deze zaal geweest, en wel voor de Factory Night (once again) uit 2007. De avond was een groot succes, met optredens van Kevin Hewick, Crispy Ambulance, The Names en Section 25. Ik herinner me de ingang en de palen, maar had me de zaal wat groter voorgesteld (al denk ik dat de zaal wat verkleind werd omdat het verwachte volk vanavond niet zo talrijk is).

Deze avond – exact 40 jaar na het tweede Joy Division-optreden op deze plek – werd georganiseerd door Philippe Carly om de uitgave van een addendum bij zijn boek uit 2017 voor te stellen. De genodigden zijn de mensen die aan de crowdfunding voor zijn boek hebben deelgenomen. Het addendum is een aanvulling op het oorspronkelijke – rijk geïllustreerde – boek. Hij brengt het uit omdat de dochter van Annik Honoré haar archieven voor hem opengesteld heeft. Dit leverde een hoop extra informatie op, en er werden ook aanvullende teksten gevraagd van onder andere Steven Brown (van Tuxedomoon, die zelfs een tijd lang in de Plan K resideerden nadat ze uit Nederland kwamen).

Bernard Sumner – gitarist van Joy Division – van zijn kant vertikte het om een tekst te leveren. Hij leeft in het heden, zegt hij, en niet in het verleden (zoals die vermaledijde Peter Hook, voegt Carly eraan toe). De vete tussen Sumner en Hook kan trouwens voor een deel teruggebracht worden op die reeds vernoemde Factory Night (once again). Hook was er uitgenodigd als dj, en speelde er met Section 25 een versie van ‘Temptation’ (iets dat ik me niet herinner, maar het staat op video vast, zie onder).

Een tijd later zou Hook samen met Section 25 optreden in de AB en er nummers van Joy Division en New Order brengen. Dat optreden herinner ik me wel, en het was abominabel, vooral omdat de stem van Larry Cassidy in de verste verte niet in de buurt komt van die van Ian Curtis, en zelfs gewoon onaangenaam is om naar te luisteren. Hook had intussen wel door dat er vraag was naar herdenkingen van Joy Division, en is steeds verder gegaan in het teren op hun nummers, iets wat Bernard Sumner hem nooit vergeven heeft.

Carly vertelt in zijn speech dat hij de bladzijde Plan K nu definitief omdraait. 15 jaar van zijn leven heeft hij eraan besteed, als je al de jaren meerekent dat hij het idee heeft laten rijpen. Hij wil evenwel nog een project volbrengen met zijn archief aan oude foto’s. De komende jaren wil hij een drieluik uitgeven over rebelse vrouwelijke muzikanten, die over een periode van drie jaar moet uitkomen. Het eerste deel zal gewijd zijn aan Siouxsie, het tweede deel aan Debbie Harry (van Blondie) en het derde deel aan verschillende vrouwelijke muzikanten. We zien wel wat ervan komt.

De voorstelling van het addendum van Philippe Carly op deze mythische plek moest wat meer om het lijf hebben dan enkel een speech van de auteur, en dus werd er ook een verrassingsact voorzien. De aanwezigen weten op voorhand niet wie dat zal zijn, maar ik wel. Ik ben er immers op uitnodiging van de groep. Ground Nero mag het podium betreden. Een mooie keuze, want deze groep heeft wortels in de jaren 80 – zanger Gwijde en gitarist Nomad speelden toen al in verschillende groepen – en blijft trouw aan de muzikale normen die dat decennium groot maakten.

Het moet een overweldigend gevoel zijn om te mogen optreden in dezelfde zaal als Joy Division, dag na dag 40 jaar na hun optreden hier. De groep laat ook meermaals weten ‘zeer vereerd’ te zijn, en het gebeuren zelfs ‘iconisch’ te vinden. Tot mijn verrassing openen ze met ‘Run From Your Relatives’ van hun eerste ep ‘Beyond’. Een verrassing omdat ik had verwacht dat ze vooral werk zouden spelen hun recente langspeler ‘Divergence’, die heel goed ontvangen is (zeker bij Dark Entries). Doch meteen erna spelen ze ‘Jabez’ uit hun nieuweling, en eigenlijk wisselen ze nog een tijdje oud en nieuw werk af.

Het optreden is tot in de puntjes afgewerkt, zowel muzikaal als wat de achtergrondprojecties betreft. Het is opmerkelijk dat het zo goed klinkt, want de groep gaf in een interview met dit magazine toe heel wat sporen en geluiden in zijn muziek verwerkt te hebben. Nu moeten ze het doen met slechts één gitaar en één bas, en uiteraard synths en drummachine op de achtergrond. Toch klinkt het geluid even vol als op de plaat.

Als de groep ‘Heaven Sent’ speelt, één van hun vroegste nummers die evenwel pas op de laatste plaat ‘Divergence’ verscheen, moet ik denken aan Tuxedomoon en hun ‘Creatures of the night’ die zo onlosmakend met deze zaal verbonden zijn. Het optreden is een gepast hommage aan deze mythische plek en zijn geschiedenis, wat nog versterkt wordt als achteraf dj Blackmarquis nog muziek uit de hoogdagen van de Plan K speelt vergezeld van de foto’s van Philippe Carly.

Setlist Ground Nero: Run From Your Relatives / Jabez / Karoshi / Dark Descent / Litany / Arctic / Divergence / Alacrity / Today No Day / Heaven Sent / Plethora

(Foto Ground Nero uit archief, door Luc Luyten)

Klink hier om het boek van Philippe Carly te bestellen

Ground Nero

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Alphamay - Conformity

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een synthpop-cd heb besproken. Alphamay is een Duitse band die ik zo’n 3 jaar geleden heb leren kennen. Toen ik in 2017 het album 'The Simulation Hypothesis' meekreeg op de redactievergadering, wist ik niet waaraan mij te verwachten. Maar ik was meteen gewonnen voor de muziek van dit duo, ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2020 : Shining Light: Mono Inc. herneemt 'Lichtgestalt' van Lacrimosa met Tilo Wolff

Er werd ons een nieuwe samenwerking tussen Mono Inc. en Lacrimosa aangekondigd. Martin Engler van Mono Inc. en Tilo Wolff van Lacrimosa waarderen elkaars werk heel erg en zijn ook goede vrienden. Jaren geleden werkten ze al eens samen op de single 'Children Of The Dark' van Mono Inc., een nummer waaraan ook Chris Harms van Lord Of ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Lisfrank - The Human

Bij Final Muzik was men zeer in zijn nopjes met de Dark Entries review van “Elevator” (klik de link onder deze review) en dus kregen we de meest recente release in onze postbus van deze Italiaanse legende diens conceptie terug gaat tot in 1980! Inderdaad 40 jaar terug in de tijd besloot ene Fulvio Guidarelli mee te surfen op ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kregel - #1

Onder de Limburgse grond is er best wel meer te vinden dan enkel steenkool. Verdraaid goede muziek bijvoorbeeld, want als trouwe Dark Entries lezer weet u dat er binnen uw geliefde genre door de jaren heen heel wat artiesten hun bakermat in het bronsgroen eikenhout hadden/hebben staan. Denk maar aan Siglo XX, Struggler, Gruppenbild of meer ...

lees meer...
NIEUWS 01/07/2020 : Sinners' Day wordt verlegd naar 2021

Het zit de organisatoren van W-Festival en Sinner's Day niet mee. Het W-Festival werd een eerste keer verzet van mei naar augustus, en daarna - toen duidelijk werd dat grote festivals niet meer mochten doorgaan tot minstens eind augustus - naar 2021. Maar de organisatoren lieten de zaak niet vallen. In plaats van W-Fest zou in oktober ...

lees meer...
NIEUWS 27/06/2020 : De wereld is gek geworden, volgens Jaz Coleman en Ondrej Smeykal

Het einde is nabij! Al meer dan 40 jaar verkondigt Jaz Coleman dat de wereld zijn ondergang tegemoet gaat, en hij doet op veschillende wijzen. Het meeste bekendheid geniet natuurlijk de supergroep Killing Joke, maar hij maakt ook solo symfonische muziek. Zijn laatste wapenfeit is een samenwerking met Ondrej Smeykal, een eenpersoonsdidgeridoo-orkest ...

lees meer...
CD BESPREKING : Red Velvet Deception - Like Rain

Rijkelijk laat. Ik geef het grif toe. Het was het nummer “So Low” op de compilatie “A Matter Of Concepts - a post punk and wave compilation”, die reeds in 2018 bij het Zweedse Dead Wax Records verscheen maar pas enige maanden geleden in mijn bezit kwam, die met op deze band attendeerde. De aanleiding ongetwijfeld het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Croatian Amor & Varg²™ - Body Of Water/Body Of Carbon

Met Duitse pagan metalbands valt niet te sollen. Dat mocht de Zweed Jonas Rönnberg aan den lijve ondervinden. Hij zag zich genoodzaakt om zijn artiestennaam Varg te veranderen na zeer nadrukkelijke navraag van een band met dezelfde naam. Dat Rönnberg er nog wel mee kon lachen, vermoeden we uit het feit van zijn nieuw gekozen alias: ...

lees meer...
NIEUWS 23/06/2020 : Nieuwe videoclip For Greater Good vandaag in première.

U kon het reeds lezen in onze uitermate lovende recensie van de EP ...Unfolds: For Greater Good is terug van weggeweest. Om dit heugelijke feit nog meer luister bij te zetten gaat vandaag de videoclip bij het nummer ‘Synchronism’ in première. In dit nummer zorgt Raya Schaduwjaagster van Dark Poem voor de vocalen, ...

lees meer...
NIEUWS 22/06/2020 : Enzo Kreft gaat door en door

Enzo Kreft had ons in 2019 al zeer aangenaam verrast met 'Control', een conceptplaat over de nevenwerkingen van de technologische vooruitgang. De plaat was de derde al sinds Enzo in 2016 na een lange pauze terug begon te musiceren. Hij laat er geen gras over groeien, want er staat al een nieuwe plaat in de steigers. De exacte uitgavedatum ...