casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

406 items

   

BLACK EASTER -Dag 1
De fun, de hits.
21/04/2019, Dimi Brands
 Bookmark and Share

21/04/2019 : BLACK EASTER -Dag 1 - De fun, de hits.
21/04/2019 : BLACK EASTER -Dag 1 - De fun, de hits.
21/04/2019 : BLACK EASTER -Dag 1 - De fun, de hits.
21/04/2019 : BLACK EASTER -Dag 1 - De fun, de hits.
21/04/2019 : BLACK EASTER -Dag 1 - De fun, de hits.
Black Easter, in het verleden was het tweemaal het door ons erg gesmaakte muzikale paradepaardje van Dark Entries webmaster/mede Peek-A-Boo oprichter Ward de Prins. Ward overleed vorig jaar geheel onverwacht, en wat zou er mooier zijn qua eerbetoon aan deze prachtige persoon dan nog eens een keertje zijn festival te laten doorgaan ter zijner nagedachtenis?

Zo gezegd, zo gedaan: enkele artiesten die de vorige edities reeds van de partij waren werden aangevuld met enkele nieuwe namen, geheel naar de smaak van Ward. Want dat was Black Easter: Wards festival, dat geheel opgebouwd was uit artiesten waarvan hij vond dat ze hier in België een podium verdienden. Zo liet hij het Belgische publiek in het verleden reeds kennismaken met Evi Vine, Jo Quail, Grausame Töchter en Schneewittchen: artiesten die tot dan voor velen onbekende namen waren.

Deze zaterdag wordt in katholieke kringen ook wel Stille Zaterdag genoemd. Opener Your Life On Hold zijn duidelijk ketters van het zuiverste soort want het woord “stil” staat niet in hun vocabularium. Dit zestal brengt immers zeer potige gothic rock en dit op het gerespecteerde Solar Lodge label. Zanger John Wolf, het bekt internationaal beter dan Jan Dewulf, kennen we natuurlijk van Mildreda. Na twintig jaar in de weer te zijn met het draaien aan knopjes om elektronische klanken te produceren vond hij het tijd voor wat anders. Een carrièreswitch met succes zo bleek, want Your Life On Hold werd meteen met lovende kritieken opgepikt. Zelf noemen ze hun stijl post-goth, doch wij hoorden vooral onversneden gothic rock met een frisse nasmaak. Onvermijdelijk maakten we de vergelijking met The Sisters Of Mercy, Fields Of The Nephilim en Love Like Blood en vroegen ons meteen af waarom je nog (te) veel geld zou uitgeven aan het zoveelste teleurstellende concert van bijvoorbeeld The Sisters Of Mercy, als blijkt dat de toekomst van het gothic rock met een band als Your Life On Hold levendig gehouden wordt. De fun en de hits?, om even de slogan van de ter ziele gegane hitzender Radio Donna aan te halen? De fun was bij Your Life On Hold zeker van de partij, wat de hits betreft vermoeden we dat dit slechts een kwestie van tijd zal zijn, want aan sterk materiaal geen gebrek.

U weet het ondertussen wel: Dark Entries viert dit jaar zijn 25ste verjaardag. Een van de groepen die onlosmakelijk met ons magazine verbonden is, is The Breath Of Life. Ook zij vieren dit jaar een mijlpaal, al staan er bij hen nog vijf jaartjes meer op de teller. The Breath Of Life is een van die groepen die we reeds meermaals aan het werk zagen, en die ons ook nog nooit teleurgesteld hebben. Het was vanavond niet anders. Een mooi uitgebalanceerde set die klassiekers en nieuw werk bevatte, toonde het publiek dat de band rond de charismatische zangeres Isabel Dekeyser met recht en reden tot de top van de vaderlandse gothic blijft behoren. Daar waar Your Life On Hold koos voor door spierballen aangedreven power songs, daar ligt de nadruk bij The Breath Of Life nog steeds op de kenmerkende stem van Isabel, die zweeft tussen engel- en spookachtig en natuurlijk de vioolpartijen van Giovanni Bortolin. In het nieuwe werk laat men steeds meer stevige beats toe, die deze geoliede machine van nog iets meer vaseline voorzien. Wederom een fijn weerzien met hitjes als ‘Noamina’ en het aan Ward opgedragen ‘Falling Drops’ en natuurlijk mocht ook ‘Nasty Cloud’ niet ontbreken. Een van die nummers die, mochten we een overzichtscompilatie van 25 jaar Dark Entries samenstellen, ontegensprekelijk op de tracklist zou prijken.

De passage van Evi Vine, drie jaar geleden op Black Easter, stond bij menig bezoeker nog in het geheugen gegrift. Toen had ze net haar tweede album Give Your Heart To The Hawks uit, dit jaar mocht ze haar nieuwe (en in mijn oren nog betere) BLACK//LIGHT//WHITE//DARK komen voorstellen. Evi beschikt over de zogenaamd ‘juiste vrienden’: ten tijde van haar vorige langspeler kwamen we te weten dat Wayne Hussey grote fan was van Vine, en op haar nieuwe plaat kreeg ze hulp van Simon Gallup (The Cure) en Peter Yates (Fields Of The Nephilim). Ook was ze in het verleden te horen bij gothic supergroep The Eden House (net zoals de eveneens vanavond op het toneel verschijnende Monica Richards). We hoorden nu al drie optredens die telkens onder de gothic noemer vallen, en net zoveel totaal verschillende benaderingen. Een eentonig genre? Absoluut niet dus! Maar met alle respect stellen we dat Evi Vine bewees dat ze de “zwarte” podia met gemak kan overstijgen en een veel ruimer publiek kan aanspreken. Hoewel het jaar nog niet halfweg is, maakt BLACK//LIGHT//WHITE//DARK reeds een serieuze kans op de titel plaat van het jaar, en ook haar passage op Black Easter zal moeiteloos zijn weg naar ons eindejaarslijstje vinden. Evi klinkt even getormenteerd als Beth Gibbons (Portishead) en Chelsea Wolfe samen, reken hierbij nog eens gitzwarte, trage doom-gitaren die het perfecte klankbord hierbij vormen en het plaatje is wat ons betreft compleet. Zeer aangrijpend was ook de elektronische instrumental drijvend op een hartslagritme alwaar Evi een spoken word boven poneerde die handelde over de pijn die we ervaren in het alledaagse leven. Denk hierbij ook aan de mensen die er niet meer zijn, refereerde ze niet voor de eerste maal in haar set naar Ward. Ontroering in het kwadraat.

“You must leave in kindness”, en dat nam Evi letterlijk want na ieder nummer werd het publiek uitvoerig bedankt. Indrukwekkend hoe deze frêle, ietwat verlegen dame samen met haar band een zodanig explosieve indruk naliet dat we ruim na afloop nog stonden na te daveren.

Toch dienden we onze geest snel in te stellen op een tweede persoonlijke favoriet die vanavond zou optreden. Toen bekend werd gemaakt dat een nieuwe editie van Black Easter zou plaatsvinden en men mij ook om een paar tips vroeg moest ik niet lang twijfelen om, de smaak van Ward indachtig, naast Daemonia Nymphe (al lang op Wards verlanglijstje, maar daarover morgen meer) het duo Hackedepicciotto naar voren te schuiven.

Toch wel een puike prestatie dat men deze globetrotters met een vuistdik muzikaal parcours zo ver kreeg om de affiche aan te vullen. Alexander Hacke kennen we natuurlijk vooral als bassist bij Einstürzende Neubauten, levensgezellin Danielle De Picciotto was actief bij Space Cowboys en was een van de medeoprichters van de Love Parade. Enkele jaren geleden gaven ze hun woonst in Berlijn op en sindsdien trekken ze de wereld rond, constant tourend. Dat deze wereldse invloeden hun weg vinden in hun muziek mag dan ook niet verbazen. Naast gitaar (Hacke) en viool (De Picciotto) komen hierbij ook nog minder gebruikelijke instrumenten zoals autoharp en hurdy gurdy kijken, en geeft Alexander ook een sterk staaltje keelzang ten berde. Een zangstijl die hij eerder per toeval ontwikkelde, zoals u reeds kon lezen in het interview dat ik met het koppel had. De nadruk van het optreden lag op hun meest recente (en ijzersterke) album Menetekel, al was ‘Awake’ een fijne keuze uit het album Perseverantia (2016). Het was heerlijk wegdromen bij deze langgerekte nummers die een avant-garde afslag namen van het vanavond heersende gothic pad. Sta ons toe nog even te benadrukken dat we deze bonte stijlenmix nu net het mooie vinden aan een festival als Black Easter. Het was leuk om zien dat Alexander Hacke zich ten volle kon uitleven. Iets wat we bij de Neubauten eerlijk gezegd, zeker in vergelijking met de beginjaren, graag terug wat meer zouden zien/horen.

Afsluiten deed het koppel toepasselijk met ‘Prophecy’, een van de vele hoogtepunten uit Menetekel en waarbij het Bijbelse verhaal over de Zondeval van naderbij bekeken wordt.

Een optreden dat alle verwachtingen (en die waren metershoog gespannen) perfect inloste.

Wat we helaas niet kunnen zeggen over de passage van Monica Richards. Ze liet zich voor de gelegenheid vergezellen van Anthony Jones, die actief is bij Monastic en onder deze naam covers bracht van Suicide Commando en L’Âme Immortelle. Hoewel de man talrijke positieve reacties mocht ontvangen om diens stemgeluid, had hij wat ons betreft gerust thuis mogen blijven. Tijdens de vorige editie van Black Easter moest la Richards om gezondheidsredenen helaas verstek geven, we waren dan ook maar wat blij dat ze in volle glorie terug op het podium te bewonderen viel. Eerlijk is immers eerlijk: de stem van “The Muse” daar draaide het voor ons natuurlijk om, en daar was weinig op aan te merken. Dat zij van de twee hier de publiekstrekker is, daar moeten we immers niet flauw over doen. Monica besefte dit ook maar al te goed, lijkt ons, wanneer ze even van het podium stapt om ook Anthony zijn moment de gloire te gunnen. Muzikaal lag de nadruk op het elektronische, de twee jonkies op gitaar en bas ten spijt. Voor deze speciale samenwerking werden zowel solo nummers van Monica als van Anthony, maar ook oude Faith And The Muse nummers samengevoegd om tot een geheel nieuw resultaat gekneed te worden. Ook maakte het tweetal reeds samen een EP, en kent deze samenwerking zijn weerklank in een nog te verschijnen album. Het was leuk Monica Richards nog eens terug te zien, al vonden we de uitvoeringen vanavond net ietsje te gewoontjes. Het kan ook aijn dat we vanavond, zoals u kon lezen, reeds zodanig verwend zijn geweest, dat onze lat net ietsje te hoog geschoven werd. Dat we niet alleen deze mening waren toegedaan, bleek ook uit de wel zeer gemengde reacties van het publiek achteraf, waarvan een deel ons volmondig gelijk gaf terwijl het andere deel het duidelijk oneens met ons was.

De Nederlanders van Clan Of Xymox vormden de terechte afsluiter van deze eerste dag Black Easter. Om de cirkel rond te maken citeren we ook hier weer de slogan “de fun, de hits”, die ook hier beiden present tekenden. Hoewel een deel van het publiek na het optreden van Monica Richards reeds huis- of hotelwaarts keerde, kon het handjevol overblijvers hun hart ophalen aan tijdloze klassiekers als ‘Louise’, ‘Jasmine And Rose’, ‘A Day’ en een van Xymox’ allereerste nummers ‘Going Round’. Te oordelen aan de bewegingen die deze deuntjes bij het nog aanwezige publiek teweeg brachten leerden ons dat er nog lang geen sleet zit op deze darkwavers. Zelf zaten we echter al in ons hoofd met morgen, en het blije weerzien met de fantastische Jo Quail en Daemonia Nymphe.

De Nederlanders hadden er zelf duidelijk zin in, er kon zowaar nu en dan een grapje af bij Ronny Moorings, die (was het ironie?) het publiek toesprak als was het een tot de nok gevulde zaal. Want laat ons eerlijk zijn, de opkomst kon stukken beter. Vandaag heeft u geen excuses meer dat u paaseieren moet verstoppen, en dus rekenen we massaal op uw opkomst tijdens de tweede dag van dit zeer fijne festival.

Foto's: 1.Clan Of Xymox / 2.Monica Richards & Anthony Jones / 3.Hackedepicciotto / 4.Evi Vine / 5.The Breath Of Life door Luc Luyten.

Black Easter

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 26/05/2019 : Apokalypse: nieuwe single Massenhysterie en voorloper van nieuw album.

Bijna dag op dag twee jaar na hun Belgische live debuut tijdens de eerste editie van Trouwfest komt het Oostenrijkse kinky electro project Massenhysterie met nieuw plaatwerk. ‘Apokalypse’ is de eerste single die uit dit album, dat op 14 juni het levenslicht zal zien, getrokken wordt. De song laat een ietwat ander geluid ...

lees meer...
FOTO'S : Larva - @ Dame C Rijsel, 24/05/2016 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Mirexxx - @ Dame C Rijsel, 24/05/2016 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Tempel - Tempel

Tempel is een zijproject van Kvelertak drummer Kjetil Haugland Gjermundrød en niet te verwarren met het gelijknamige, instrumentale metal duo uit Phoenix, Arizona. Andere groepsleden in het Noorse kamp zijn de twee broers van Kjetil. Espen speelt gitaar en Inge neemt de basgitaar en zang voor zijn rekening. Tweede gitarist is hun ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : The Grand Astoria / Montenegro - The Grand Astoria x Montenegro

Op dit titelloze split-album (47 minuten speelduur) dat ons uit Rusland werd toegestuurd, staan twee zeer lange stonerrock composities van twee verschillende bands: The Grand Astoria en Montenegro. The Grand Astoria brengen het net geen half uur durende “The Body Limits”, een psychedelische stonercompositie die me regelmatig ...

lees meer...
CD BESPREKING : The London Sound Survey - Thames

Ian Rawes woont in Londen. Hij werkt er voor de stadsdiensten als ‘urban field recorder’ en is de oprichter van The London Sound Survey website die hij fulltime runt. Sinds 2008 heeft Rawes het veranderende geluid van de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk gedocumenteerd door middel van een enorme reeks van meer dan tweeduizend ...

lees meer...
NIEUWS 22/05/2019 : Struggler maakt een update van Life Update+

“It Was A Very Long Conversation But At The End We Didn’t Shake Hands”. Het is en blijft de legendarische debuutplaat van Struggler. Hamont-Achel leerde tegen en wil en dank zijn eigen duistere kant kennen. De goegemeente heeft er mee leren omgaan en de band op zich is gedurende 40 jaren nog steeds zijn eigen koers aan het ...

lees meer...
NIEUWS 22/05/2019 : Darkdweller reist straks af naar Leipzig en hoopt van u hetzelfde. Hier zijn gratis tips!

Tip 1. indien u nog twijfelt, doen, kies voor een vakantie / city trip met Pinksteren naar het mooie, groene en historisch relevante Leipzig. Weerbarstig lief of vrouw? Doe alsof uw neus bloedt u weet zogezegd van niets want er zijn nog tickets beschikbaar aan de kassa en als je er dan toch bent... U vindt trouwens een ticket stalletje recht ...

lees meer...
CD BESPREKING : Robert Worby - Factitious Airs (Electronic Music)

Robert Worby is een componist, geluidskunstenaar, schrijver en omroeper. Net als Iain Marsh heeft hij zich gevestigd in Londen en werkt er sinds de jaren ’90 voor BBC Radio 3. Hij is de medeoprichter in 2002 van Cut & Splice, een festival met aandacht voor elektronische muziek en geluidskunst. Robert heeft een onverzadigbare ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2019 : Al die willen te kaap'ren varen...

Hoewel het legendarische Cold Meat Industry label al sinds 2014 op apegapen ligt, vond men het in 2017 toch wel gepast om de 30ste verjaardag van hun bestaan te vieren. In stijl, in dit geval met een tweedaags festival en een heleboel acts die het mede dankzij dit kwaliteitslabel tot grote namen wisten te schoppen. Wie er bij was daar ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2019 : Het WGT elftal van Dimi Brands.

Nog een tweetal weekjes en de jaarlijkse bedevaart naar Leipzig kan een aanvang nemen, geef maar toe dat u er weer een gans jaar naar heeft uitgekeken. Ondergetekende stuurt dit jaar zijn kat, maar laat niet na zijn persoonlijke elftal mee te geven, kwestie dat u niet bezwijkt aan keuzestress. 1.CAMERATA MEDIOLANENSE Italiaans ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Dancing In Darkness

Lang geleden dat ik mijn cd speler nog een keer een opmerkelijke, of beter nog relevante verzamelaar liet eten. Er waren tijden waarin er regelmatig van die compilaties verschenen die een must waren voor elkeen die de scene op de voet wou volgen en blijven volgen. Die tijd lijkt echter achter ons een ook deze “Dancing in Darkness” ...

lees meer...
FOTO'S : Praga Khan - @ YAP Leopoldsburg, 11/05/2019 daar Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: PANTSER FABRIEK - Het werkt inderdaad motiverend om op te mogen treden in het land van Front 242!

Op de affiche van Trouwfe(e)st ligt de nadruk ontegensprekelijk op de genres dark ambient, dark folk en waagt men ook graag een uitstapje naar het meer industriële genre. De naam van het Nederlandse Pantser Fabriek kwam dan ook als een verrassing. Deze pure EBM act is een project van Willem Witte, die we kennen van zijn neofolk alias ...

lees meer...
INTERVIEW : 10 JAAR DER KLINKE - Mijn eerste vrouw zei me ooit dat echte kunst ontstaat uit het lijden van de ziel. Gelijk heeft ze.

Der Klinke blaast tien kaarsjes uit. Dat doen ze met een geschenk aan hun fans: een nieuwe plaat 'Decade' met daarop een aantal herwerkte versies van nummers uit hun eerste decennium, een aantal remixen en zelfs een handvol nieuwe nummers. De plaat moet een hoofdstuk afsluiten. Oorspronkelijk zou het zelfs de zwanezang van de groep ...