casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

424 items

   

Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn)
ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018, Dimi Brands
 Bookmark and Share

19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
De laatste editie van Dwaalspoor, het mocht speciaal zijn. Al zullen alle artiesten die doorheen de jaren al hun opwachting mochten maken bij onze Noorderburen (een greep uit het indrukwekkende aanbod: Foresta Di Ferro, Luftwaffe, Der Blauwe Reiter, Jännerwein, Die Weisse Rose,...) beamen dat ze meer dan in de watten gelegd werden.

De eerste die nog eens met het clichébeeld van de gierige Nederlanders komt aanzetten, die kan van ons een boze blik terug verwachten want dat beeld stemt in niets overeen met wat wij ook aan den lijve mochten ondervinden.

Immers, ook voor ondergetekende, die als een van de dj’s geboekt stond voor de afterparty, werd dezelfde luxebehandeling geboden als voor de optredende artiesten. Dit betekende een overnachting op hotel inclusief ontbijt, er was eten voorzien en alsof dit alles nog niet genoeg was, kregen we er nog een geschenkje bovenop.

Het helpt natuurlijk ook een handje als je de organisatie een tijdje kent, en we hen via het geschreven woord op onze website steeds een duwtje in de rug hebben gegeven. Maar toch blijven we er van overtuigd dat er weinig organisaties zijn die hun artiesten zo hard verwennen als ze dat bij Dwaalspoor doen.

Na ingecheckt te hebben in het hotel (waarbij we daarenboven -indien we dit zouden willen, of de kater het zou toelaten, vul zelf maar in- ‘s anderdaags gratis naar het aanpalende vogelpark Avifauna konden) begaven we ons naar Stichting Max, de naam van de zaal waar Dwaalspoor dit jaar zijn tenten had opgeslagen.

De voorkant van het gebouw had de aanblik van een discotheek maar eenmaal binnen waanden we ons toch eerder in een typisch jeugdhuis. Wat dit etablissement uiteindelijk ook bleek te zijn.

Maar eenmaal de deuren van de zaal geopend kregen we ineens weer de discotheek flashback toen we de imposante lichtinstallatie zagen hangen, maar de metershoge banners met daarop runentekens Algiz en Wynn maakten aan verdere associaties in deze richting een eind. We hoopten wel nog dat de gigantische discobal tegen het plafond vanavond niet op iemands hoofd zou donderen.

Aangekomen legde Coph Nia de laatste hand aan de soundcheck. Na een begroeting vroeg ik Aldenon of hij nerveus was. Zijn repliek “Nervous? Me?.... Never!”, luidde met zo’n bittere ernst dat we hem meteen op zijn woord geloofden.

Na nog wat begroetingen her en der, was het tijd voor een laatste soundcheck voor de Noren van Dødsmaskin. Ook door hen werden we zeer hartelijk begroet, en kregen we nog wat woordjes van dank voor zowel het interview als de reviews die ik van hen deed.

Niet veel later voorzorg de plaatselijke koerierdienst ons van Chinees krachtvoer, waarbij ook aan ons vegans gedacht werd. Ik zei het al, alles was tot in de puntjes in orde.

Na nog wat decoratiewerk en het vullen van de vele snoep-, chips-, pepernoten- en dropkommetjes, natuurlijk waren ook de befaamde Luftwaffels weer van de partij, was Dwaalspoor er helemaal klaar voor de eerste bezoekers te verwelkomen.

Onder deze bezoekers traditiegetrouw heel wat Duitsers, al was het aandeel Nederlanders wat dat betreft wel evenredig, schatten we.

De Belgen blonken maar weer eens uit in afwezigheid, wij zullen wel moeite doen om evenementen als deze te promoten...

Aangezien het gros van het publiek mooi op tijd aanwezig was, dachten we dat velen net als ons erg nieuwsgierig waren naar het eerste optreden van Dødsmaskin buiten hun eigen Noorse landsgrenzen.

De soundcheck die onze avondmaaltijd mocht begeleiden, was misschien niet bepaald spijsverteringsbevorderend, onze oren konden dit voorsmaakje alvast smaken!

Het duo trapte af met een alles verpulverende drone die meteen de aandacht van het publiek wist vast te grijpen. Olievaten werden bewerkt met kettingen, trommelstokken, hamers tot zelfs een vijl. Teringherrie hoor ik u denken. Absoluut, maar toch tot een tot de verbazing sprekend verteerbaar geheel gesmeed. Een kunstje dat ons niet zo simpel lijkt als het gemak waarmee het hier tentoongespreid werd.

Niet alleen op plaat dus, want zoals u hier al kon lezen zijn de drie reeds verschenen Dødsmaskinplaten schoten in de roos, maar ook live weten deze Noren een fantastische set neer te poten. Samenvattend kunnen we zeggen dat we hier een zeer boeiende kruising tussen Test Dept. en Brighter Death Now te horen kregen die absoluut naar meer smaakte. Laat dit eerste optreden dan ook een aanloop naar een zeer succesvolle carrière zijn, met onze zegen!

Als opwarmertje voor Coph Nia hoorden we een vrouwenstem die ademhalingsoefeningen reciteerde. Het feit dat Aldenon van zenuwen totaal geen last heeft werd bekrachtigd door het feit dat hij ondertussen in alle rust vlak naast het podium stond vooraleer het te betreden. Misschien dat het net deze ademhalingsoefeningen zijn die hem die innerlijke rust bezorgen, we zijn het hem achteraf vergeten te vragen.

De verwachtingen waren hooggespannen, want Coph Nia staat bekend als een van de beste live artiesten uit de legendarische Cold Meat Industry stal.

Vorig jaar trad hij na lange afwezigheid nog eens op tijdens het feestje ter ere van de 30ste verjaardag van het Zweedse label en werd daar door de aanwezigen unaniem gezien als een van de absolute hoogtepunten.

De kans dat je Aldenon live aan het werk ziet is ook klein zoals u kon lezen in het interview dat we met hem hadden, dus we waren maar wat blij dat Dwaalspoor deze muzikale legende (die voor ondergetekende een van de eerste kennismakingen met CMI was) nog eens een podium gaf.

Visueel mag Aldenon met zijn blauwe hanenkam er het uitzicht niet meteen van hebben, maar eens hij zijn diepe stem door de zaal laat galmen in combinatie met zijn charisma zien we de hogepriester voor ons zoals we hem ons voorstellen wanneer we zijn platen beluisteren.

Zijn hoogmis opende met ‘Lord Of The Air’, waarbij de percussie van kompaan Linus zoals zo vaak in dit genre live een absolute meerwaarde vormde.

Een snedige versie van The Leather Nuns ‘Prime Mover’ was een eerste cover, snel opgevolgd door Coph Nia’s versie van ‘Stigmata Martyr’. Niet alleen op plaat maar ook live kregen we van dit nummer een versie die zodanig de stuipen op het lijf jaagt dat het origineel van “gothfathers” Bauhaus maar een heel mager beestje lijkt in vergelijking.

Het gros van de set was gebaseerd op het tweede Coph Nia album Shape Shifter. Verbaast het u nog dat deze plaat onlangs nog een Oud Goud behandeling kreeg op Dark Entries?

Hoewel we graag ook wat nummers uit het fantastische debuut That Which Remains hadden gehoord kunnen we niet zeggen dat we op onze honger moesten blijven zitten.

Zeker niet als het fantastische ‘The Gnostic Anthem’ en ‘To Fix The Shadow’ ons door CMI vervulde hart sneller doen slaan en we alleen maar kunnen vaststellen dat deze show het ene muzikale hoogtepunt na het andere aan elkaar weet te rijgen.

De enkeling die nog niet compleet omver geblazen was, moest op het einde na het wederom fantastische ‘Holy War’ alsnog door de knieën.

“Ik word er niet jonger op, dit nummer kost meer en meer moeite”, wilde Aldenon niet gespeend van enig leedvermaak nog kwijt over deze klassieker die de kers op een reeds rijkelijk gevulde taart vormde. Een dikke pluim ook voor de man achter het geluid, want van de editie van vorig jaar herinnerden we ons dat niet iedere geluidsman even bekwaam is.

Hierna volgde nog een leuke afterparty met heerlijke Dwaalspoor klassiekers waarbij onze Duitse vrienden weer zorgden voor een flinke drankomzet tot finaal het doek viel. "Festivals ends as festivals must", mijn keuze om 'Rose Clouds Of Holocaust' van Death In June op de draaitafel te leggen was omwille van dit zinnetje wel op zijn plaats.

Enkele uren later moesten we al uit de veren om nog van het ontbijt te genieten, in een hotel alwaar heel wat neofolkers hun toevlucht hadden gevonden (zo kwamen onze vrienden van Stein te laat voor het ontbijt, maar konden ze hun zware kater gelukkig nog wegspoelen met een sloot sterke koffie). Maar al snel bleek dat het niet alleen het slaaptekort was waardoor we vandaag gebukt gingen onder een zwaar gemoed. Alles komt terug, zegt men, dus wie weet ook Dwaalspoor... Ooit?

Foto's: 1 & 2: Dødsmaskin, 3-5: Coph Nia (door Clark Ashton Smith)

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : R.I.P. Keith Brewer (į1970-+2019)

Keith Brewer, de man achter het geliefde power electronics project Taint is vorige week overleden ten gevolge van een zeer agressieve darmkanker. Door de uitzaaiingen werd zijn doodsvonnis reeds na enkele maanden getekend. Taint was al een tijdje niet meer actief, maar de man uit Texas bracht onder de naam Mania nog muziek uit. Taint ...

lees meer...
FOTO'S : Dšsswat - @ C.C. Palethe Pelt, 03/12/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 03/12/2019 : Zaterdag HerrNia en W‹LF7 op Dark Entries Nights, gratis...

Toegegeven, onze Dark Entries Nights hebben in 2019 nogal een elektronische draai gekregen. We willen andere donkere genres uiteraard niet verwaarlozen, maar we herinneren er graag aan dat België zijn naam gemaakt heeft in de electro, en wie er laatst bij was op het optreden van IC 434 zal ons niet tegenspreken. De laatste Dark Entries ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sky Burial - The Forcing Season: Further Acts Of Severance

De Amerikaan Michael Page is een bezig baasje. Hij is muzikant, schilder en visueel artiest met als thuisbasis New York City. Hij houdt er ook een ganse reeks muzikale projecten op na. Fire In The Head is zijn industrial/noise of power electronics project. Irukandji staat voor compromisloze harsh noise. Klit staat voor nog meer industrial ...

lees meer...
CD BESPREKING : Crystal Geometry - State Of Play

Niet zonder enige trots verwelkomt HANDS Fransman Maxime Fabre en zijn project Crystal Geometry in zijn stal. De man bracht reeds materiaal uit op labels als Sonic Groove en Tripalium dat behoorlijk wat opwinding veroorzaakte. Op deze EP wordt meteen duidelijk dat het muzikale DNA van Crystal Geometry een perfecte match vormt met dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : ÝjeRum - 7 Sjśle

Het streepje door de letter O leert ons dat we naar het noorden van Europa geklommen zijn, meer bepaald naar Denemarken. Aldaar is Paw Grabowski al geruime tijd bezig met experimentele muziek (en bestrijkt hierin een breed scala) onder de noemer øjeRum. Niet alleen staat hij garant voor mooie klanken, ook aan hen die van mening ...

lees meer...
CD BESPREKING : Lumen Drones - Umbra

Vijf jaar geleden debuteerden Nils Økland (Hardangerviool), drummer Ørjan Haaland en gitarist Per Steinar Lie als trio onder de naam Lumen Drones. Nu in 2019 komt er met ‘Umbra’ een vervolg op hun toen als indrukwekkend omschreven eerste plaat. Het drietal combineert verschillende muziekstijlen. Komen hier aan bod: ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!

‘- Meneer de minister, wij komen amper rond. Het klimaat warmt op. Er zijn duizenden mensen op de vlucht voor honger en oorlog. Zou U ons kunnen helpen? - Bwa, dat is mijn job niet. - Kunt U ons dan alstublieft zeggen wat jouw job inhoudt? - Ik belast de armen in plaats van de rijken. Ik open de grenzen voor het kapitaal ...

lees meer...
NIEUWS 02/12/2019 : Nieuwe videoclip van De Delvers plus optreden op 13 december in Antwerpen

De Delvers zijn een Nederlandstalig nachtorkest. Poëtische, donkere Nederlandstalige new wave met een groot hart voor kille tijden! De Delvers hebben een nieuw nummer klaar met videoclip: “Poolnacht”. Het nummer is (nog) niet verkrijgbaar op cd of vinyl. Met hun nieuwe single "Poolnacht" brengen De Delvers een ...

lees meer...
FOTO'S : Linea Aspera - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Desperate Journalist - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 26/11/2019 : Best Of Editie Downhill in De Nieuwe Nor Heerlen

Wanneer eerder welk groepke, van welk allooi of genre dan ook al een 14-tal albums heeft uitgebracht mag je er prat op gaan dat er vroeg of laat wel een verzamelplaat zal verschijnen, een Best Of als het ware. Zo ook moeten ze bij Downhill gedacht hebben, want de 14de editie van dit fijn festival zal ook een Best Of gaan worden. Downhill ...

lees meer...
NIEUWS 26/11/2019 : Dark Entries stelt voor; Rosegarden Funeral Party

Als trouwe bezoeker van deze webstek kent u mijn zwak voor wat sedert de jaren 80 vegeteert als gothic rock. Welnu, bij deze presenteer ik jullie graag deze Amerikaanse (Dallas) band rond Siouxsie fan Leah Lane die met “Martyr” (Moon sounds Records) een tweede album uitbrengen. Voordien had ik nog nooit van de band gehoord en hun ...

lees meer...
INTERVIEW : WEIHAN - Onze muziek biedt puur escapisme.

Het is een feit dat we niet veel Belgische groepen hebben die actief zijn in het neofolk genre. Dit jaar werd ik dan ook zeer aangenaam verrast door de nieuwkomers van La Merde (die we onmiddellijk ook in onze interviewruimte duwden) en zie, het einde van het jaar heeft nog een verrassing in petto: onze nationale trots in het genre, Weihan, ...