casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

406 items

   

Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn)
ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018, Dimi Brands
 Bookmark and Share

19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
De laatste editie van Dwaalspoor, het mocht speciaal zijn. Al zullen alle artiesten die doorheen de jaren al hun opwachting mochten maken bij onze Noorderburen (een greep uit het indrukwekkende aanbod: Foresta Di Ferro, Luftwaffe, Der Blauwe Reiter, Jännerwein, Die Weisse Rose,...) beamen dat ze meer dan in de watten gelegd werden.

De eerste die nog eens met het clichébeeld van de gierige Nederlanders komt aanzetten, die kan van ons een boze blik terug verwachten want dat beeld stemt in niets overeen met wat wij ook aan den lijve mochten ondervinden.

Immers, ook voor ondergetekende, die als een van de dj’s geboekt stond voor de afterparty, werd dezelfde luxebehandeling geboden als voor de optredende artiesten. Dit betekende een overnachting op hotel inclusief ontbijt, er was eten voorzien en alsof dit alles nog niet genoeg was, kregen we er nog een geschenkje bovenop.

Het helpt natuurlijk ook een handje als je de organisatie een tijdje kent, en we hen via het geschreven woord op onze website steeds een duwtje in de rug hebben gegeven. Maar toch blijven we er van overtuigd dat er weinig organisaties zijn die hun artiesten zo hard verwennen als ze dat bij Dwaalspoor doen.

Na ingecheckt te hebben in het hotel (waarbij we daarenboven -indien we dit zouden willen, of de kater het zou toelaten, vul zelf maar in- ‘s anderdaags gratis naar het aanpalende vogelpark Avifauna konden) begaven we ons naar Stichting Max, de naam van de zaal waar Dwaalspoor dit jaar zijn tenten had opgeslagen.

De voorkant van het gebouw had de aanblik van een discotheek maar eenmaal binnen waanden we ons toch eerder in een typisch jeugdhuis. Wat dit etablissement uiteindelijk ook bleek te zijn.

Maar eenmaal de deuren van de zaal geopend kregen we ineens weer de discotheek flashback toen we de imposante lichtinstallatie zagen hangen, maar de metershoge banners met daarop runentekens Algiz en Wynn maakten aan verdere associaties in deze richting een eind. We hoopten wel nog dat de gigantische discobal tegen het plafond vanavond niet op iemands hoofd zou donderen.

Aangekomen legde Coph Nia de laatste hand aan de soundcheck. Na een begroeting vroeg ik Aldenon of hij nerveus was. Zijn repliek “Nervous? Me?.... Never!”, luidde met zo’n bittere ernst dat we hem meteen op zijn woord geloofden.

Na nog wat begroetingen her en der, was het tijd voor een laatste soundcheck voor de Noren van Dødsmaskin. Ook door hen werden we zeer hartelijk begroet, en kregen we nog wat woordjes van dank voor zowel het interview als de reviews die ik van hen deed.

Niet veel later voorzorg de plaatselijke koerierdienst ons van Chinees krachtvoer, waarbij ook aan ons vegans gedacht werd. Ik zei het al, alles was tot in de puntjes in orde.

Na nog wat decoratiewerk en het vullen van de vele snoep-, chips-, pepernoten- en dropkommetjes, natuurlijk waren ook de befaamde Luftwaffels weer van de partij, was Dwaalspoor er helemaal klaar voor de eerste bezoekers te verwelkomen.

Onder deze bezoekers traditiegetrouw heel wat Duitsers, al was het aandeel Nederlanders wat dat betreft wel evenredig, schatten we.

De Belgen blonken maar weer eens uit in afwezigheid, wij zullen wel moeite doen om evenementen als deze te promoten...

Aangezien het gros van het publiek mooi op tijd aanwezig was, dachten we dat velen net als ons erg nieuwsgierig waren naar het eerste optreden van Dødsmaskin buiten hun eigen Noorse landsgrenzen.

De soundcheck die onze avondmaaltijd mocht begeleiden, was misschien niet bepaald spijsverteringsbevorderend, onze oren konden dit voorsmaakje alvast smaken!

Het duo trapte af met een alles verpulverende drone die meteen de aandacht van het publiek wist vast te grijpen. Olievaten werden bewerkt met kettingen, trommelstokken, hamers tot zelfs een vijl. Teringherrie hoor ik u denken. Absoluut, maar toch tot een tot de verbazing sprekend verteerbaar geheel gesmeed. Een kunstje dat ons niet zo simpel lijkt als het gemak waarmee het hier tentoongespreid werd.

Niet alleen op plaat dus, want zoals u hier al kon lezen zijn de drie reeds verschenen Dødsmaskinplaten schoten in de roos, maar ook live weten deze Noren een fantastische set neer te poten. Samenvattend kunnen we zeggen dat we hier een zeer boeiende kruising tussen Test Dept. en Brighter Death Now te horen kregen die absoluut naar meer smaakte. Laat dit eerste optreden dan ook een aanloop naar een zeer succesvolle carrière zijn, met onze zegen!

Als opwarmertje voor Coph Nia hoorden we een vrouwenstem die ademhalingsoefeningen reciteerde. Het feit dat Aldenon van zenuwen totaal geen last heeft werd bekrachtigd door het feit dat hij ondertussen in alle rust vlak naast het podium stond vooraleer het te betreden. Misschien dat het net deze ademhalingsoefeningen zijn die hem die innerlijke rust bezorgen, we zijn het hem achteraf vergeten te vragen.

De verwachtingen waren hooggespannen, want Coph Nia staat bekend als een van de beste live artiesten uit de legendarische Cold Meat Industry stal.

Vorig jaar trad hij na lange afwezigheid nog eens op tijdens het feestje ter ere van de 30ste verjaardag van het Zweedse label en werd daar door de aanwezigen unaniem gezien als een van de absolute hoogtepunten.

De kans dat je Aldenon live aan het werk ziet is ook klein zoals u kon lezen in het interview dat we met hem hadden, dus we waren maar wat blij dat Dwaalspoor deze muzikale legende (die voor ondergetekende een van de eerste kennismakingen met CMI was) nog eens een podium gaf.

Visueel mag Aldenon met zijn blauwe hanenkam er het uitzicht niet meteen van hebben, maar eens hij zijn diepe stem door de zaal laat galmen in combinatie met zijn charisma zien we de hogepriester voor ons zoals we hem ons voorstellen wanneer we zijn platen beluisteren.

Zijn hoogmis opende met ‘Lord Of The Air’, waarbij de percussie van kompaan Linus zoals zo vaak in dit genre live een absolute meerwaarde vormde.

Een snedige versie van The Leather Nuns ‘Prime Mover’ was een eerste cover, snel opgevolgd door Coph Nia’s versie van ‘Stigmata Martyr’. Niet alleen op plaat maar ook live kregen we van dit nummer een versie die zodanig de stuipen op het lijf jaagt dat het origineel van “gothfathers” Bauhaus maar een heel mager beestje lijkt in vergelijking.

Het gros van de set was gebaseerd op het tweede Coph Nia album Shape Shifter. Verbaast het u nog dat deze plaat onlangs nog een Oud Goud behandeling kreeg op Dark Entries?

Hoewel we graag ook wat nummers uit het fantastische debuut That Which Remains hadden gehoord kunnen we niet zeggen dat we op onze honger moesten blijven zitten.

Zeker niet als het fantastische ‘The Gnostic Anthem’ en ‘To Fix The Shadow’ ons door CMI vervulde hart sneller doen slaan en we alleen maar kunnen vaststellen dat deze show het ene muzikale hoogtepunt na het andere aan elkaar weet te rijgen.

De enkeling die nog niet compleet omver geblazen was, moest op het einde na het wederom fantastische ‘Holy War’ alsnog door de knieën.

“Ik word er niet jonger op, dit nummer kost meer en meer moeite”, wilde Aldenon niet gespeend van enig leedvermaak nog kwijt over deze klassieker die de kers op een reeds rijkelijk gevulde taart vormde. Een dikke pluim ook voor de man achter het geluid, want van de editie van vorig jaar herinnerden we ons dat niet iedere geluidsman even bekwaam is.

Hierna volgde nog een leuke afterparty met heerlijke Dwaalspoor klassiekers waarbij onze Duitse vrienden weer zorgden voor een flinke drankomzet tot finaal het doek viel. "Festivals ends as festivals must", mijn keuze om 'Rose Clouds Of Holocaust' van Death In June op de draaitafel te leggen was omwille van dit zinnetje wel op zijn plaats.

Enkele uren later moesten we al uit de veren om nog van het ontbijt te genieten, in een hotel alwaar heel wat neofolkers hun toevlucht hadden gevonden (zo kwamen onze vrienden van Stein te laat voor het ontbijt, maar konden ze hun zware kater gelukkig nog wegspoelen met een sloot sterke koffie). Maar al snel bleek dat het niet alleen het slaaptekort was waardoor we vandaag gebukt gingen onder een zwaar gemoed. Alles komt terug, zegt men, dus wie weet ook Dwaalspoor... Ooit?

Foto's: 1 & 2: Dødsmaskin, 3-5: Coph Nia (door Clark Ashton Smith)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : The London Sound Survey - Thames

Ian Rawes woont in Londen. Hij werkt er voor de stadsdiensten als ‘urban field recorder’ en is de oprichter van The London Sound Survey website die hij fulltime runt. Sinds 2008 heeft Rawes het veranderende geluid van de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk gedocumenteerd door middel van een enorme reeks van meer dan tweeduizend ...

lees meer...
NIEUWS 22/05/2019 : Struggler maakt een update van Life Update+

“It Was A Very Long Conversation But At The End We Didn’t Shake Hands”. Het is en blijft de legendarische debuutplaat van Struggler. Hamont-Achel leerde tegen en wil en dank zijn eigen duistere kant kennen. De goegemeente heeft er mee leren omgaan en de band op zich is gedurende 40 jaren nog steeds zijn eigen koers aan het ...

lees meer...
NIEUWS 22/05/2019 : Darkdweller reist straks af naar Leipzig en hoopt van u hetzelfde. Hier zijn gratis tips!

Tip 1. indien u nog twijfelt, doen, kies voor een vakantie / city trip met Pinksteren naar het mooie, groene en historisch relevante Leipzig. Weerbarstig lief of vrouw? Doe alsof u neus bloedt u weet zogezegd van niets want er zijn nog tickets beschikbaar aan de kassa en als je er dan toch bent... U vindt trouwens een ticket stalletje recht ...

lees meer...
CD BESPREKING : Robert Worby - Factitious Airs (Electronic Music)

Robert Worby is een componist, geluidskunstenaar, schrijver en omroeper. Net als Iain Marsh heeft hij zich gevestigd in Londen en werkt er sinds de jaren ’90 voor BBC Radio 3. Hij is de medeoprichter in 2002 van Cut & Splice, een festival met aandacht voor elektronische muziek en geluidskunst. Robert heeft een onverzadigbare ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2019 : Al die willen te kaap'ren varen...

Hoewel het legendarische Cold Meat Industry label al sinds 2014 op apegapen ligt, vond men het in 2017 toch wel gepast om de 30ste verjaardag van hun bestaan te vieren. In stijl, in dit geval met een tweedaags festival en een heleboel acts die het mede dankzij dit kwaliteitslabel tot grote namen wisten te schoppen. Wie er bij was daar ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2019 : Het WGT elftal van Dimi Brands.

Nog een tweetal weekjes en de jaarlijkse bedevaart naar Leipzig kan een aanvang nemen, geef maar toe dat u er weer een gans jaar naar heeft uitgekeken. Ondergetekende stuurt dit jaar zijn kat, maar laat niet na zijn persoonlijke elftal mee te geven, kwestie dat u niet bezwijkt aan keuzestress. 1.CAMERATA MEDIOLANENSE Italiaans ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Dancing In Darkness

Lang geleden dat ik mijn cd speler nog een keer een opmerkelijke, of beter nog relevante verzamelaar liet eten. Er waren tijden waarin er regelmatig van die compilaties verschenen die een must waren voor elkeen die de scene op de voet wou volgen en blijven volgen. Die tijd lijkt echter achter ons een ook deze “Dancing in Darkness” ...

lees meer...
CD BESPREKING : William Basinski - On Time Out Of Time

Wanneer we stellen dat William Basinski een even bepalende naam is voor het ambient genre als Brian Eno, verdenkt u ons misschien van grootspraak. Toch staan we niet alleen met deze mening. De man is al meer dan 40 jaar actief in de muziekwereld, en oogstte vooral bekendheid met het zeer tot de verbeelding sprekende vierluik The Disintegration ...

lees meer...
CD BESPREKING : Iain Chambers - The Eccentric Press

Iain Chambers is een Engelse componist, producer en kunstenaar. Hij is actief sinds de jaren negentig. Is het meest bekend voor zijn werk voor radio, tv en film. Vormde in 2003 samen met twee collega’s van BBC Radio 3 het musique concrète collectief Langham Research Centre. Enkele jaren later begon Chambers te experimenteren ...

lees meer...
NIEUWS 19/05/2019 : Second Still exclusief in Retie

De Westkust van de US of A weet schoon volk tot zijn inwoners te tellen. Paraderend langs de Hollywood Boulevard onder het alziend oog van de paparazzi. Al zien we een band als Second Still er weinig last van te weten ondervinden. Bijzonder straf dan weer wel in de postpunk / coldwave-subcultuur waarin ze zich als trio al enkele jaren ...

lees meer...
FOTO'S : Praga Khan - @ YAP Leopoldsburg, 11/05/2019 daar Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: PANTSER FABRIEK - Het werkt inderdaad motiverend om op te mogen treden in het land van Front 242!

Op de affiche van Trouwfe(e)st ligt de nadruk ontegensprekelijk op de genres dark ambient, dark folk en waagt men ook graag een uitstapje naar het meer industriële genre. De naam van het Nederlandse Pantser Fabriek kwam dan ook als een verrassing. Deze pure EBM act is een project van Willem Witte, die we kennen van zijn neofolk alias ...

lees meer...
FOTO'S : De Klinke - @ MysteriA Fantasy-Fair Aarschot, 04/05/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : La Lune Noire - @ MysteriA Fantasy-Fair Aarschot, 04/05/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : 10 JAAR DER KLINKE - Mijn eerste vrouw zei me ooit dat echte kunst ontstaat uit het lijden van de ziel. Gelijk heeft ze.

Der Klinke blaast tien kaarsjes uit. Dat doen ze met een geschenk aan hun fans: een nieuwe plaat 'Decade' met daarop een aantal herwerkte versies van nummers uit hun eerste decennium, een aantal remixen en zelfs een handvol nieuwe nummers. De plaat moet een hoofdstuk afsluiten. Oorspronkelijk zou het zelfs de zwanezang van de groep ...