casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

397 items

   

Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn)
ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018, Dimi Brands
 Bookmark and Share

19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
19/11/2018 : Dwaalspoor (17/11/2018, Stichting Max, Alphen aan den Rijn) - ScandinaviŽ heerst!
De laatste editie van Dwaalspoor, het mocht speciaal zijn. Al zullen alle artiesten die doorheen de jaren al hun opwachting mochten maken bij onze Noorderburen (een greep uit het indrukwekkende aanbod: Foresta Di Ferro, Luftwaffe, Der Blauwe Reiter, Jännerwein, Die Weisse Rose,...) beamen dat ze meer dan in de watten gelegd werden.

De eerste die nog eens met het clichébeeld van de gierige Nederlanders komt aanzetten, die kan van ons een boze blik terug verwachten want dat beeld stemt in niets overeen met wat wij ook aan den lijve mochten ondervinden.

Immers, ook voor ondergetekende, die als een van de dj’s geboekt stond voor de afterparty, werd dezelfde luxebehandeling geboden als voor de optredende artiesten. Dit betekende een overnachting op hotel inclusief ontbijt, er was eten voorzien en alsof dit alles nog niet genoeg was, kregen we er nog een geschenkje bovenop.

Het helpt natuurlijk ook een handje als je de organisatie een tijdje kent, en we hen via het geschreven woord op onze website steeds een duwtje in de rug hebben gegeven. Maar toch blijven we er van overtuigd dat er weinig organisaties zijn die hun artiesten zo hard verwennen als ze dat bij Dwaalspoor doen.

Na ingecheckt te hebben in het hotel (waarbij we daarenboven -indien we dit zouden willen, of de kater het zou toelaten, vul zelf maar in- ‘s anderdaags gratis naar het aanpalende vogelpark Avifauna konden) begaven we ons naar Stichting Max, de naam van de zaal waar Dwaalspoor dit jaar zijn tenten had opgeslagen.

De voorkant van het gebouw had de aanblik van een discotheek maar eenmaal binnen waanden we ons toch eerder in een typisch jeugdhuis. Wat dit etablissement uiteindelijk ook bleek te zijn.

Maar eenmaal de deuren van de zaal geopend kregen we ineens weer de discotheek flashback toen we de imposante lichtinstallatie zagen hangen, maar de metershoge banners met daarop runentekens Algiz en Wynn maakten aan verdere associaties in deze richting een eind. We hoopten wel nog dat de gigantische discobal tegen het plafond vanavond niet op iemands hoofd zou donderen.

Aangekomen legde Coph Nia de laatste hand aan de soundcheck. Na een begroeting vroeg ik Aldenon of hij nerveus was. Zijn repliek “Nervous? Me?.... Never!”, luidde met zo’n bittere ernst dat we hem meteen op zijn woord geloofden.

Na nog wat begroetingen her en der, was het tijd voor een laatste soundcheck voor de Noren van Dødsmaskin. Ook door hen werden we zeer hartelijk begroet, en kregen we nog wat woordjes van dank voor zowel het interview als de reviews die ik van hen deed.

Niet veel later voorzorg de plaatselijke koerierdienst ons van Chinees krachtvoer, waarbij ook aan ons vegans gedacht werd. Ik zei het al, alles was tot in de puntjes in orde.

Na nog wat decoratiewerk en het vullen van de vele snoep-, chips-, pepernoten- en dropkommetjes, natuurlijk waren ook de befaamde Luftwaffels weer van de partij, was Dwaalspoor er helemaal klaar voor de eerste bezoekers te verwelkomen.

Onder deze bezoekers traditiegetrouw heel wat Duitsers, al was het aandeel Nederlanders wat dat betreft wel evenredig, schatten we.

De Belgen blonken maar weer eens uit in afwezigheid, wij zullen wel moeite doen om evenementen als deze te promoten...

Aangezien het gros van het publiek mooi op tijd aanwezig was, dachten we dat velen net als ons erg nieuwsgierig waren naar het eerste optreden van Dødsmaskin buiten hun eigen Noorse landsgrenzen.

De soundcheck die onze avondmaaltijd mocht begeleiden, was misschien niet bepaald spijsverteringsbevorderend, onze oren konden dit voorsmaakje alvast smaken!

Het duo trapte af met een alles verpulverende drone die meteen de aandacht van het publiek wist vast te grijpen. Olievaten werden bewerkt met kettingen, trommelstokken, hamers tot zelfs een vijl. Teringherrie hoor ik u denken. Absoluut, maar toch tot een tot de verbazing sprekend verteerbaar geheel gesmeed. Een kunstje dat ons niet zo simpel lijkt als het gemak waarmee het hier tentoongespreid werd.

Niet alleen op plaat dus, want zoals u hier al kon lezen zijn de drie reeds verschenen Dødsmaskinplaten schoten in de roos, maar ook live weten deze Noren een fantastische set neer te poten. Samenvattend kunnen we zeggen dat we hier een zeer boeiende kruising tussen Test Dept. en Brighter Death Now te horen kregen die absoluut naar meer smaakte. Laat dit eerste optreden dan ook een aanloop naar een zeer succesvolle carrière zijn, met onze zegen!

Als opwarmertje voor Coph Nia hoorden we een vrouwenstem die ademhalingsoefeningen reciteerde. Het feit dat Aldenon van zenuwen totaal geen last heeft werd bekrachtigd door het feit dat hij ondertussen in alle rust vlak naast het podium stond vooraleer het te betreden. Misschien dat het net deze ademhalingsoefeningen zijn die hem die innerlijke rust bezorgen, we zijn het hem achteraf vergeten te vragen.

De verwachtingen waren hooggespannen, want Coph Nia staat bekend als een van de beste live artiesten uit de legendarische Cold Meat Industry stal.

Vorig jaar trad hij na lange afwezigheid nog eens op tijdens het feestje ter ere van de 30ste verjaardag van het Zweedse label en werd daar door de aanwezigen unaniem gezien als een van de absolute hoogtepunten.

De kans dat je Aldenon live aan het werk ziet is ook klein zoals u kon lezen in het interview dat we met hem hadden, dus we waren maar wat blij dat Dwaalspoor deze muzikale legende (die voor ondergetekende een van de eerste kennismakingen met CMI was) nog eens een podium gaf.

Visueel mag Aldenon met zijn blauwe hanenkam er het uitzicht niet meteen van hebben, maar eens hij zijn diepe stem door de zaal laat galmen in combinatie met zijn charisma zien we de hogepriester voor ons zoals we hem ons voorstellen wanneer we zijn platen beluisteren.

Zijn hoogmis opende met ‘Lord Of The Air’, waarbij de percussie van kompaan Linus zoals zo vaak in dit genre live een absolute meerwaarde vormde.

Een snedige versie van The Leather Nuns ‘Prime Mover’ was een eerste cover, snel opgevolgd door Coph Nia’s versie van ‘Stigmata Martyr’. Niet alleen op plaat maar ook live kregen we van dit nummer een versie die zodanig de stuipen op het lijf jaagt dat het origineel van “gothfathers” Bauhaus maar een heel mager beestje lijkt in vergelijking.

Het gros van de set was gebaseerd op het tweede Coph Nia album Shape Shifter. Verbaast het u nog dat deze plaat onlangs nog een Oud Goud behandeling kreeg op Dark Entries?

Hoewel we graag ook wat nummers uit het fantastische debuut That Which Remains hadden gehoord kunnen we niet zeggen dat we op onze honger moesten blijven zitten.

Zeker niet als het fantastische ‘The Gnostic Anthem’ en ‘To Fix The Shadow’ ons door CMI vervulde hart sneller doen slaan en we alleen maar kunnen vaststellen dat deze show het ene muzikale hoogtepunt na het andere aan elkaar weet te rijgen.

De enkeling die nog niet compleet omver geblazen was, moest op het einde na het wederom fantastische ‘Holy War’ alsnog door de knieën.

“Ik word er niet jonger op, dit nummer kost meer en meer moeite”, wilde Aldenon niet gespeend van enig leedvermaak nog kwijt over deze klassieker die de kers op een reeds rijkelijk gevulde taart vormde. Een dikke pluim ook voor de man achter het geluid, want van de editie van vorig jaar herinnerden we ons dat niet iedere geluidsman even bekwaam is.

Hierna volgde nog een leuke afterparty met heerlijke Dwaalspoor klassiekers waarbij onze Duitse vrienden weer zorgden voor een flinke drankomzet tot finaal het doek viel. "Festivals ends as festivals must", mijn keuze om 'Rose Clouds Of Holocaust' van Death In June op de draaitafel te leggen was omwille van dit zinnetje wel op zijn plaats.

Enkele uren later moesten we al uit de veren om nog van het ontbijt te genieten, in een hotel alwaar heel wat neofolkers hun toevlucht hadden gevonden (zo kwamen onze vrienden van Stein te laat voor het ontbijt, maar konden ze hun zware kater gelukkig nog wegspoelen met een sloot sterke koffie). Maar al snel bleek dat het niet alleen het slaaptekort was waardoor we vandaag gebukt gingen onder een zwaar gemoed. Alles komt terug, zegt men, dus wie weet ook Dwaalspoor... Ooit?

Foto's: 1 & 2: Dødsmaskin, 3-5: Coph Nia (door Clark Ashton Smith)

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 18/01/2019 : Draconian in Antwerpen!

Zo’n kans krijg je niet dikwijls. Allicht de beste gothic doom metal act uit Zweden zal op 27 januari 2019 optreden te Antwerpen (Kavka). Voor onze vrienden uit Nederland: helaas, de dag ervoor, op 26 januari doen ze ook Rotterdam (Baroeg) aan maar dat is al uitverkocht! Als opwarmer kan je ook het optreden van Sojourner meepikken. Dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Weathermen - The Weathermenís Long Lost Live Instrumental Backing Tapes + Live cd concert!

Dans Les Profondeurs is een nieuw sublabel van het mij en u vertrouwde Wool-E Discs. Niet zomaar sub, neen, een label met het doel om rariteiten op te graven, verloren gewaande parels op te rakelen en dan past deze The Weathermen, de groep van wijlen Bruce Geduldig en Jean-Marc Lederman, perfect in dit plaatje. The Weathermen hield er ...

lees meer...
CD BESPREKING : Die Klute - Planet Fear

Wat verwacht je van een industrial supergroep rond Jürgen Engler (Die Krupps), Claus Larsen (Leæther Strip) en Dino Cazares (Fear Factory)? Repetitieve, dansbare industrial, drijvend op stevige sythlijnen, verrijkt met blazende metalgitaren, toch? Dat is dan ook exact wat Die Klute aflevert in hun debuut: Planet Fear. En je verwacht ...

lees meer...
NIEUWS 16/01/2019 : Downhill XIII New Years Edition

Het is die periode van het jaar dat je hier en daar wordt uitgenodigd voor een nieuwjaarsreceptie. Doorgaans staan we daar niet zo voor te springen. Gelukkig zijn er uitzonderingen, want eentje waar we echt naar uit kijken is de New Years Edition van Downhill. Alwaar je de benaming receptie mag vervangen door een feest waarin je jezelf ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Under Starch Clouds (vinyl)

Aalst. Priester Daens. Carnaval en ‘Voal Zanetten’. ‘Aijeun’. ‘Aoolst’, aan de Dender, wat is er van jou geworden. Er waren roemrijkere tijden. Tijden van ontwaken, van het zelf doen en beter doen.Tijd van actie. Tijden van underground en alternatief. Aalst wat is er van jou geworden?... Dj Attila De ...

lees meer...
CD BESPREKING : Borghesia - Proti Kapitulaciji

Een naam die u zou moeten kennen, Slovaaks en Kroatisch, maar bij oprichting gewoon Yougouslavisch deze avant-garde act (na Laibach allicht de best gekende uit de regio), die in de jaren 80 met electro / ebm uitpakte en zelfs tot bij ons een aantal hitjes wist te scoren. Niet meteen verwonderlijk daar ze door het Belgische PIAS werden getekend, ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Achtste single op rij voor The Arch: 'Tangled Stones'

The Arch volhardt in de boosheid. 12 singles op rij ging de groep uitgeven, die dan na afloop een nieuwe plaat moeten vormen. Het concept dwingt de groep om steeds weer te scoren, want met deze werkmethode kunnen de heren zich geen zwak nummer veroorloven. Uiterst ambitieus dus, misschien zelfs te ambitieus. Het oorspronkelijke doel om maandelijks ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Concerttip: Dear Deer in Kinky Star

Sabatel is een bezig bijtje in de Franse deathrockgemeenschap. Vorige week kon u haar nog aan het werk zien in het voorprogramma van het sublieme Fangs On Fur in Brussel, met haar minimalistische batcaveband Cheshire Cat (The Bouncing). Enkel bas, tribale drums en gestoorde zang. Met haar partner Frederico Lovino – en dat is dan weer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Militia - Ambiorix

Hebben we niet allemaal op school geleerd dat de Belgen ‘de dappersten aller Galliërs’ waren? Het citaat komt van Julius Caesar. Dat Caesar eraan toevoegde dat de Belgen ‘het verst verwijderd zijn van de cultuur en de beschaving’ en dat ze in permanente ontbering en oorlog leefden, wordt er meestal niet bij gezegd, ...

lees meer...
INTERVIEW : MILITIA - Ambiorix verdween in de mist van de geschiedenis, maar hij zal voor de muzikanten van Militia nooit vergeten worden.

De anarchistische industialgroep Militia brengt een cd uit over de geschiedenis van Ambiorix, de Gallische leider die het opnam tegen Julius Caesar toen hij Gallië veroverde. De ideale gelegenheid om heel te geschiedenis nog eens te overlopen. Militia stuurde ons achtergrond bij hun nieuwe werk en bij de verschillende nummers op de cd. Voorgeschiedenis Toen ...

lees meer...
NIEUWS 14/01/2019 : Darkest Night 2019 in Retie

Energiebesparende maatregelen in Retie. Of toch niet. Feit is wel dat de organisatie van Dark Balloon helemaal klaar is voor de Darkest Night 2019. Het licht zal dan wel uit gaan, het stroomverbruik zal stijgen. Omdat het ondertussen een jaarlijks wederkerend gegeven is dat Dark Balloon er in slaagt om een affiche samen te stellen met ...

lees meer...
FOTO'S : La Muerte - @ AB Brussel 12-01-2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : GOETHES ERBEN - Vreemd genoeg zijn diegenen die het luidst jammeren niet diegenen die verdrinken tijdens hun vlucht.

In 2014 doorbrak Goethes Erben het jarenlange stilzwijgen waarin de theatrale avant-garde groep zich sinds 2006 omhuld had, toen de groep voor onbepaalde tijd op pauze ging. Er volgden optredens en een muziektheater, maar met ‘Am Abgrund’ is er ook de eerste studioplaat in 12 jaar. ‘Te lang gezwegen’, zegt de plaat. ...

lees meer...
FOTO'S : Star Industry - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : DaGeist - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten