casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

418 items

   

M'era Luna 2018 - Dag 1 - 11 augustus - Hildesheim
Dunkelheit für die Seele
15/08/2018, Danny Quetin
 Bookmark and Share

15/08/2018 : M'era Luna 2018 - Dag 1 - 11 augustus - Hildesheim - Dunkelheit für die Seele
Het is een organisatie als FKP Scorpio gegeven om ieder jaar weer te slagen in de omvorming van vliegveld naar heus dorp. Een dorp waar de tijdelijke bewoners zich weten te manifesteren en verzamelen in een eigen gecreëerde wereld. Een dorp waar ieder individu zijn eigen burgemeester is op persoonlijke creatieve wijze. Jawel, een dorp waarin 3 podia zich weten te omringen door een Gothic Fashion Town (in een grote tent), lezingen, de Academy, de Gothic Fashion Show, de Disco op vrijdagavond in een aparte hangar. De Middeleeuwse markt in moderne tijden, shopping-standjes en uiteraard de Mainstage en de Hangarstage. Het tijdelijke dorp heet M’era Luna en opende zijn duivelse poorten dit jaar op 11 en 12 augustus in het Duitse Hildesheim-Drispenstedt. Dit is het relaas van M’era Luna 2018 dag 1.

ZATERDAG 11 AUGUSTUS 2018 – MAINSTAGE

M’era Luna is het type festival dat nog groeiende bands een kans weet te geven door middel van een wedstrijd waarbij de winnaar op de eerste dag het hoofdpodium mag openen. Voor 2018 ging de gouden plak hiervoor naar Cyborg. 4 Hamburgers wiens haren lang genoeg zijn om te headbangen op wat ze zelf noemen Science-Fiction-Metal. Metaal uit de toekomst in tegenwoordige tijden. Waarbij ze slechts met 3 nummers hun ding konden doen. Beginnend met hun meest gekende ‘Stahl und Fleisch’. Star Trek meets stalen gitaren.

Terug naar het nu, waar aardbewoners zichzelf zijn met Erdling on stage. Dark-Rock uit de streek waar de Bavaria wordt gebrouwen, en met een voorstelling van hun nieuwe plaat ‘Dämon’. Erdling deed zijn uiterste best om het publiek op gang te trekken en slaagde daar als vanzelf in. ‘Mein Element’ als opening fungeerde ook als het in element zijn voor zij die voor het podium stonden. Een band als Erdling klinkt rauw maar met een hoog meezingbaar-gehalte. ‘Blitz und Donner’ met het kaliber van een stevige donderslag, de nieuwe single ‘Wieso Weshalb Warum’ en zeker ook ‘Tieftaucher’. Erdling pakte zijn aardbewoners in.

Momenteel bezig aan hun afscheidstoernee die een einde zal kennen in september 2019. Merciful Nuns nog voor een allerlaatste keer op M’era Luna. In goede vorm al duurde het wat tot aan ‘Karma Inn’ voor de vonk echt oversloeg. De leefwereld van de Aeons waarbij ze hun occultisme voortaan in een andere dimensie mogen zegevieren. Het concept van de mythologie kent zijn eindstation. Ergens hier ver vandaan. In een andere wereld. Jammer.

Sven Friedrich is al langer geen onbekende meer, zelfs tot buiten zijn geboorteland. Denk daarbij vooral aan zijn Dreadful Shadows en zeker ook Solar Fake. Om wat afstand te nemen van zijn elektronica heeft hij ook zijn alternatieve rock-band Zeraphine. Uiteraard ginder nog steeds op handen gedragen, maar in rock-gedaante tijdens M’era Luna niet altijd even stemvast. Muzikaal met Zeraphine ook niet van buitengewone proporties. Te toegankelijk, te doorsnee.

Het ontbinden der duivels. Wat ooit begon als een alternatieve rockband evolueerde in de tijd der jaren tot een Medieval-Industrial-Rockband. Tanzwut zorgde daarmee voor een eerste feestje. De crossover van prehistorische doedelzak met indus-rock zorgde voor de perfecte samenzang. Zaterdag de elfde werd voor even vrijdag de dertiende. Waar handen zwaaien en het portaal van de hel zich openbaarde. Het Nieuwe Testament herschreven, waar water durft veranderen in bloed.

Nog meer Hamburgers, maar ditmaal overgoten met een wel heel pakkende saus. Lord Of The Lost was er twee jaar geleden met een strijkersensemble. Dit jaar in geheel eigen gedaante, denk dan aan sterke Dark Metal waar het stemgeluid durft evolueren van loepzuiver tot diep keelgeluid. Maar met een slagkracht die kan tellen. Chris Harms als frontman is dan ook publiekslieveling in Hildesheim. Energie die durft afwisselen met ingetogenheid. Lord Of The Lost is zo het type band dat vooral live geen tegenstand biedt. En met een gigantische uitvoering van ‘Six Feet Underground’. Men hoorde het tot in Keulen donderen.

Rock and Roll in zijn puurste vorm. Vampiers overgewaaid uit Finland. The 69 Eyes klonken strak met gitaren die van The Fields Of The Nephilim konden zijn. Al hoeven zij hun ogen niet te richten op wat anderen doen, zij hebben nog steeds hun eigen identiteit, opgebouwd doorheen talrijke jaren. Snedig als een scheermesje dat pas uit de verpakking komt, doeltreffend alsof het WK 2018 nog gaande was. Rechttoe-Rechtaan. Maar wel sterk. Zeer sterk.

Apoptygma Berzerk mag ondertussen 25 kaarsjes uitblazen. Met een anciënniteit die evolueerde van dansbare elektro tot veredelde dark pop. Live op M’era Luna vooral ingepakt met het lint van de dansbaarheid. ‘Love Never Dies’ mocht al direct openen, inclusief het ondertussen verboden ‘Carmina Burana’. Lichtjes herwerkt maar nog steeds herkenbaar. Maar met vooral ook een hoogtepunt voor ‘Non Stop Violence’ als meezingmoment. Fans van het eerste uur willen APOP terug naar zijn roots brengen, wie zijn wij om het tegendeel te bewijzen. Het lijkt er op dat ze het zelf ook zo begrepen hebben, want bij M’era Luna zorgde vooral de dansbaarheid voor de hoofdmoot. Hetgeen zijn uitwerking dan ook wel had.

Donald Trump en vooral de (Amerikaanse) politiek in het algemeen door de mangel halen. Het is vooral niets nieuw voor wat Al Jourgensen met zijn Ministry tegenwoordig doet. Decibeloverschrijdende antipolitiek waarbij dan ook vooral gepuurd werd uit hun AmeriKKKant-album. Waarbij ‘Twilight Zone’ inclusief beelden uit de bijbehorende clip zorgden voor de opstart. ‘Wargasm’ als soundtrack voor het einde der tijden. Kwaad, agressief en gemeend. Het nooit gestopte fascisme mag dan ook al reden genoeg zijn om muzikale agressiviteit op los te laten. Industrial-Metal met inhoud en samples, al durven criticasters er anders over denken. Ministry stak zijn middelvinger uit naar deze figuren, en naar alles wat maar enigszins naar rechts durft te neigen. Relevant ? Potverdikke ja.

Een mens durft zich wel eens af te vragen of een band als In Extremo het ondertussen nog niet beu is om steeds maar weer aan te komen draven met hun ‘Feuertaufe’. Het zat dan wel verrassend vroeg in de set, maar mist nog steeds zijn uitwerking niet. Vlammenwerpers als onderdeel van feestje nummer twee. Het is al langer geen geheim meer. In Extremo live brengt niet alleen ontploffingen richting podium maar zeker ook met het publiek. En dat was talrijk. Puffend, zwetend, dansend, springend. Quid Pro Quo zonder ophouden. Zelfs al is het een band in eigen moederstaal, ook het buitenland zwicht tegenwoordig voor deze Medieval-Metal. Immer wenn die Sonne untergeht en In Extremo is in de buurt, verwacht je dan maar aan een volksfeest. Ook nu weer.

Het hoofdpodium voor dag 1 mocht afgesloten worden met The Prodigy. Moet het nog gezegd worden dat dit gepaard gaat met een energiereep zonder vervaldatum. Natuurlijk teren ze op oude successen, waaronder ‘Voodoo People’ of ‘Breathe’ of ‘Firestarter’. The Bitch Upsmacken hoort nu eenmaal met datgene wat ze al jarenlang uitdragen. Energie, agressie zonder weerga. Zonder noodrem. Zij die hen al vaker live hebben mogen aanschouwen vinden het wel genoeg geweest. Op het vliegveld van Hildesheim reikte hun uitdaging nog steeds en wel tot ver buiten de festivalweide. Tinnitus was ook voor jullie het gevolg.

ZATERDAG 11 AUGUSTUS 2018 – HANGARSTAGE

Het is vooral in de Hangar van M’era Luna dat je wel eens toffe dingen kan ontdekken. Ook dat is iets waar de organisatie prat op gaat. Al moeten we wel zeggen dat een band als Whispering Sons voor ons al meer dan redelijk bekend in de oren klinkt. Zij mochten op de eerste dag de Hangarstage openen. Whispering Sons verwacht je doorgaans na het vallen van de zon in een donkere venue, nu moest het in de late voormiddag gebeuren. De Sons speelden in Hildesheim vooral op safe, met weliswaar nieuwe nummers om hun album Image te promoten. Het grote (h)erkenningsapplaus kwam vooral voor dingen uit hun ‘Endless Party’. En laat ook ‘White Noise’ er vlotjes ingaan. Whispering Sons lieten een meer dan degelijke indruk na. En zo kennen we hen. Dat siert hen. Zelfs in de voormiddag.

Dark Elektro uit Dresden, de Gott Maschine Vaterland van Cephalgy klinkt ook plaat behoorlijk aanstekelijk. Synthetische bands die live wat doen vergt doorgaans iets wat al zeker tot dansen moet aanzetten. Er werd wel degelijk gedanst, dat wel. Live bij Cephalgy was het eerder wat trappen in de val van eentonigheid. Meer variatie en finesse op het podium zou het zoveel aangenamer gemaakt hebben.

Sneeuwmannen in de zomer, het kan voor problemen zorgen. Even wat technisch oponthoud voor een toch wel geduldig publiek. De Hangar was al aardig volgelopen en dat dikte alleen maar aan toen Eisfabrik dan toch zijn set kon opstarten. Eisfabrik is, geloof me, echt wel een toffe band. Aanstekelijk, de ode aan de winter als soundtrack voor superieure future-pop. Frisheid geschapen door figuren als Dr. Schnee, Der Frost en °Celcius. Het werkt, zelfs in volle zomertijd.

Mexico zond zijn zonen uit en laat dat geweten zijn. Niks aan te doen, the world ends today. Maar niet vooraleer Rabia Sorda zijn decibels ten gronde liet daveren en net niet de wijzer op de schaal van Richter tilt deed slaan. Rabia Sorda, u weet wel, dat zijproject van Erk Aicrag van Hocico zorgde voor een aanslag op de trommelvliezen. Hard Electro zonder compassie. Zonder mededogen. Maar wel rechtvaardig en gemeend. Gelukkig was de Hangar stevig verankerd in zijn huisvesten.

Das Ich had zijn attributen bij en dan moet er eerst wat gesleuteld worden. Zij moeten dan ook kunnen beschikken over wat bewegingsruimte. De Neue Deutsche Todeskunst is nog niet dood. God dan weer wel. Beperkt in tijd waardoor ze zorgvuldig moesten kiezen wat in hun set te steken. Met uiteraard ‘Die Propheten’ en een sterke uitvoering van ‘Kain & Abel’. Gott ist Tot, verrijzen kan niet meer. ‘Destillat’ werd gemist omdat bisnummers op M’era Luna uit den boze zijn. Desondanks Das Ich in topvorm.

Badend in soberheid, zonder veel tralala. En laat dat ook niet nodig zijn voor een band als Clan Of Xymox. Ronny Moorings haast als oudstrijder in donkere tijden, het voordeel dat hij al jaren meedraagt en daarmee dan ook kon rekenen op een vooral trouw publiek in een overvolle Hangar. Oud en nieuw door elkaar verstrengeld, omdat hij uit meer dan voldoende dingen kan kiezen om in de set te steken. Medaille ook voor de heerlijke uitvoering van een ‘Jasmine And Rose’. We hadden met hun staat van dienst dan ook niet anders verwacht. Tradities mogen soms niet doorbroken worden.

Het minste wat je van een band als Welle:Erdball kan zeggen is dat ze meer dan perfectionistisch zijn. Veel getaffel bij de soundcheck, er zat namelijk te weinig ping pong in zijn delay. De visuals stonden niet symmetrisch opgesteld, de apparatuur moest worden opgesteld volgens eigen normen. Maar laat net dat perfecte ook toonaangevend zijn in het geluid van de synthetische symfonie. De visualisatie van de C-64 als ondertoon waarbij de witte ballonnen zorgden voor de paradox tussen doorgaans een donker gekleed publiek. Wit en zwart gingen nooit zo goed samen als tijdens hun doortocht tijdens M’era Luna 2018. Inpakkend. En hoe.

Het visuele van Nachtmahr beperkt zich eerder tot de hostessen die tot hun identiteit behoren. Industriële techno met Supreme Commander Thomas Rainer aan het roer van eigen vlaggenschip dat zich na 11 jaren niet meer hoeft te bewijzen. Gecamoufleerd tussen beats die durven kraken en kletteren. Hildesheim lustte het, zij het rauw. Al hoopten we dat hun setting zich meer richting nieuwe album zou drijven. Maar ze hebben beloofd dat bij hun volgende concerten in orde te maken. Ooit. Ergens.

Ergens zit de organisatie van M’era Luna best met een probleem. Hoe later op de avond hoe voller de Hangarstage geraakt. Tot proppens toe. Tot eigenlijk wel te klein. Er hangt aan de buitenkant dan wel een scherm waar je alles kan volgen en meeluisteren maar je mist dan wel de vibe die er binnen hangt. Voor In Strict Confidence was dat het geval. Vanop afstand dan maar, bij het vallen van de avond. Het scherm toonde alvast veel bijval, voldoende slagkracht en opwinding. Aan het trillen van de muren van de Hangar te horen moet het binnen ook zeer aangenaam geweest zijn.

Ook de Hangar kende zijn politieke correctheid. London After Midnight is legendarisch, draagt het progressieve van de punk-scene nog in zijn aderen. Liberaal, milieubewust, zich inzettend voor de dieren- en mensenrechten. Veelzijdig in goede zin, en zo ook muzikaal. LAM kent zijn pappenheimers en wist deze met veel verve over te brengen. Een Violent Act Of Beauty, maar nog veel meer dan dat. Hoe doeltreffend kan men een eerste dag van een tweedaags festival afsluiten ? Zelfs al is het binnen de muren van de Hanger. Zelfs dan nog. Waardig !

Website M’era Luna

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : The Membranes - What Nature Gives…Nature Takes Away

Na hun comeback plaat ‘Dark Matter / Dark Energy’ in 2015 komen The Membranes als opvolger meteen met een dubbelelpee. Een groots opgevat conceptalbum waar ze een twintig vrouwen sterk koor (van het British & Irish Modern Music Institute) laten opdraven en die gastoptredens bevat van de kranige, vierentachtig jaar oude ...

lees meer...
CD BESPREKING : Local Store - Magpie And The Moon

Local Store is het nieuwe project van Needlepoint zanger en gitarist Bjørn Klakegg. Met 61 jaar op de teller is hij nog niet van plan om op te houden met muziek maken. Na het vorig jaar verschenen ‘The Diary Of Robert Reverie’ had Klakegg al meteen een nieuw project op stapel staan waarvoor hij muzikanten zocht. Bjørn ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Lèche Moi - A6

De groepsnaam van dit Frans duo staat voor ‘lik me’. Een naam met een erotische bijklank wat ook aan de oppervlakte komt in hun muzikale escapades, inclusief hun expliciete teksten en video’s. Het duo Lasido Ladore en Mika Pusse brengt een duistere en ranzige vorm van electro met daaraan toegevoegd sterke naar industrial ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
INTERVIEW : Mise en Scène op Breaking Barriers !! - Je kan ons wel zien als een erfgenaam van de punk. Graag zelfs. Dus sowieso zijn we verwant met de bands op de affiches.

Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, Malcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreed op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgerne in al zijn facetten en subgenres vandaar dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Supersimmetria - Abiogenesis

Het verschil tussen ritmische industrial (ofte powernoise) en techno is tegenwoordig vaak enkel nog met een vergrootglas waar te nemen. Maar in een tijd waarin men (gelukkig) veel minder in hokjes denkt dan vroeger het geval was is dat al lang geen bezwaar meer. Waarom immers het beste van twee werelden niet verenigen? Een mooi voorbeeld ...

lees meer...
CD BESPREKING : Brainquake - In These Borrowed Times

Binnenkort kan je in de Wommel naar de tweede editie van Sewerfest. Vorig jaar wist dit zo goed als gratis festival heel wat mensen te verrassen door de Antwerpse cultact Psych Krist Kastrator nog eens van onder het stof te halen. En het sloeg aan, want na lang aandringen verscheen niet veel later het hebbeding Nothing Subtle (About Psychotic ...

lees meer...
FOTO'S : Motor!k - @ De Smoutpot Zwijndrecht, 09/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Allez Allez - @ Fonne Feesten Lokeren, 08/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Red Zebra - @ Fonne Feesten Lokeren, 08/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...

lees meer...
INTERVIEW : Duncan Reid op Breaking Barriers! - Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen

Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, MAcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreed op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgerne in al zijn facetten en subgenres vandaar dat ...