casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

424 items

   

M'era Luna 2018 - Dag 2 - 12 augustus - Hildesheim
Der Tag der Schönheiten
15/08/2018, Danny Quetin
 Bookmark and Share

15/08/2018 : M'era Luna 2018 - Dag 2 - 12 augustus - Hildesheim - Der Tag der Schönheiten
ZONDAG 12 AUGUSTUS 2018 – MAINSTAGE

Waar vorig jaar M’era Luna nog te maken had met regenbuien en een drassige weide en een parking herschapen tot modderpoel kondigde dag 2 van 2018 zich aan als een warme zomerse dag. En dat werd het ook.

Er werd zelfs al redelijk vroeg postgevat aan het hoofdpodium om Schattenmann deze tweede dag te laten aanvangen. Schattenmann brak het ijs al vrij direct met het ‘Licht An’ en staat gekend door zijn melodieuze elektro-rock waar ‘Brennendes Eis’ als aftrap mocht fungeren. Met al veel wuivende handen tot gevolg. Tekstueel gaat het vooral over de liefde en alles wat daar in mis kan gaan. En erotiek om 11 u in de morgen onder het mom van steek eens je hand in je broek en laat je vinger er uitkomen als ware het je pietje. En dat op nuchtere maag. Goedemorgen.

Het gebeurt wel meer dat er ridders en paters verschijnen op een festival als M’era Luna, en niet alleen op het podium. Dit jaar was het niet anders met Heimataerde, medieval-rock-elektro die in het land des herkomst best wel op een grote aanhang mag rekenen. De doedelzakken kwamen dan wel uit een elektronisch kastje, het deed niets aan de sfeer. Met maliënkolder en hakbijl en pij. Meer moet het niet altijd zijn. Hick Hack Hackebeil nog aan toe.

Volks en puur en daar gaan die van Die Kammer prat op. Ze noemen het dan zelf ook Pure Handmade Music, zonder enige sequencers, zonder enige elektronica. Akoestisch zonder veel gedoe. Je zou dan eerder gaan denken dat het wat saai gaat worden, maar totaal niets daar van. Die Kammer weet zijn nummers zo te schrijven dat ze boeiend blijven, ook op een groot podium. Dit was pakkend, dit was beklijvend en toch met meer dan voldoende daadkracht voor het hoofdpodium.

Met nog meer schoonheid en in traditionele folksongs mocht Bannkreis aantreden. Even toch, want het werd al vlug duidelijk dat er iets mis was met het geluid. Tot het dan helemaal uitviel. En de band, they played on. Omdat ze natuurlijk werken met in-ears en niet dadelijk doorhadden dat er niets meer te horen was. Al waren ze daar vlug door het publiek op attent gemaakt. Heel lang duurde de stilte niet, de herstart was er eentje van pure volkse eenvoud. Maar wel bijzonder mooi.

Als je al in meer dan 30 landen hebt opgetreden, heb je geen echte gimmick meer nodig om je voor te stellen. Gewoon in hun sobere alledaagse plunje deed Lacrimas Profundere zijn ding met hun eigengereide Gothic Metal. Hildesheim inpakkend met hun Good Old Fucking Rock and Roll. Waar ook ruimte werd gemaakt voor ingetogenheid. En er ook wel eens een akoestische gitaar aan te pas mocht komen. Veelzijdig, veelzeggend.

Deze tweede dag van M’era Luna was er eentje waar de schoonheid durfde zegevieren. En denken we al heel graag aan het superieure stemgeluid van Sonja Kraushofer, dit keer in het gezelschap van Thomas Rainer die er toch nog was van de dag er voor met Nachthmahr. Dan weet je dat het gaat over L’Âme Immortelle. Synthpop die een groot verschil durft maken met de doorsnee geluiden die je er doorgaans in durft horen. Het is vooral het stemgeluid en de performance van Frau Kraushofer die hierin het verschil durft te maken. Genieten in Hildesheim.

Er zijn van die solo-artiesten die willens nillens een eigen leven kunnen leiden, deelgenoot van Wolfsheim maar alleenstaand een bijzonder grote favoriet in Duitsland. Zijn naam : Peter Heppner, nog steeds God bij de Germanen. Doorgaans kan je op de festivalweide aan de T-shirts zien waar de meerderheid voor komt. Herr Heppner heeft zonder die shirts ook meer dan de nodige aandacht. Het was hij waar velen voor kwamen. Nochtans, hetgeen hij doet kan je nog het best in de categorie van popmuziek noemen. Nergens overweldigend, nergens in één of andere mate in uitblinkend. Gewoon doorsnee. Al was het wel een leuk moment toen hij Joachim Witt mee het podium opbracht omdat ze samen bijvoorbeeld ‘Was Bleibt’ hebben opgenomen.

Wel veel T-shirts van Saltatio Mortis, en laat ook duidelijk blijken waarom. Publiekslieveling zonder meer, met ook nu weer de tegenwoordige tijd van de Middeleeuwen. Mittelalter-Rock waar mag gefeest worden, waar mag gedanst en geschranst worden. Je zou in Duitsland rijk kunnen worden door een winkeltje te beginnen met historische doedelzakken. Ze waren talrijk aanwezig tijdens de 2018-editie van M’era Luna. Maar ze hadden dan ook hun doel, en zeker bij deze Saltatio Mortis. De volledige festivalweide in vervoering brengen. Missie geslaagd. Brot Und Spiele, wat wil een mens nog meer

Dat zij en zij alleen de godfathers zijn van de Electronic Body Music lieten die van Front 242 geheel luidruchtig weten aan het Publikum. Zij openden ook in Hildesheim de mosterdpot waar door de jaren heel wat vooral Duitse bands uit gelepeld hebben. Front gooiden, zoals we ook wel verwacht hadden, de decibels omhoog. Met ‘Happiness’ als startpunt waar de moderne engelen zich des duivels wisten te gedragen op de festivalweide en denk zelfs nog ver daar buiten. ‘Take One’ en doe er nog maar enkele bij. Front 242 deed wat ze moesten doen, Hildesheim inpakken. En met glans.

Het is meer dan een gegeven dat Eisbrecher doorheen de jaren een hele status heeft weten op te bouwen. Een status die hen uiteindelijk tot de headliner voor M’era Luna heeft gebombardeerd. 15 jaren van de crossover tussen elektro en metal/rock heeft hen niet bepaald windeieren gelegd. Knap ook wel hoe ze hun podium wisten om te bouwen als ware het hun eigen schip, eerst verborgen achter eigen banner. De stormram met Sturmfahrt, hun schip kan elke ijsberg trotseren. Stuurboord of bakboord, niemand bleef onbewogen, om op het einde op de tonen van ‘Junge, Komm Bald Wieder’ afscheid te nemen aan de gehypnotiseerde aanhang.

ZONDAG 12 AUGUSTUS 2018 – HANGARSTAGE

Futurepop uit Moskou, en zich daarbij laten inspireren door Games of Thrones, waar ook wordt verkondigt dat wat dood is niet meer kan sterven. Laat de groepsnaam Too Dead To Die dan ook toepasselijk zijn. Al gaat het meer om een eenmansproject van Andrej XXV. Afgeborsteld net zoals de muziek die hij voortbrengt. Op dag 2 mocht Too Dead To Die de Hangar openen en deed dat met een bepaalde eenheidsworst. Propere jongen met propere dansbaarheid. Maar ook niet meer dan dat.

Wat veel meer aanstekelijk werkte was de androgyne verschijning van Mark Massive en zijn Massive Ego. Ooit nog model, en met vooral Beautiful Suicide laten blijken dat het aldaar achter de schermen ook wel eens vaak koekenbak is. Massive Ego is vooral de verschijning en het stemgeluid van deze Massive. Bijzonder blij dat hij eindelijk eens op M’era Luna mocht staan. En wij bijzonder blij dit te mogen meemaken. Electro/Synthwave die kan boeien, die een meerwaarde biedt. ‘I Idolize You’, hij deed hetzelfde voor zijn toeschouwers op M’era Luna.

Geboenk en gekletter, zonder veel inhoud. FabrikC heeft zeker zijn aandachtspunten en zijn aanhang, het resultaat was echter in de Hangar iets van voorbijgaande aard. Krachtig en fors, maar zonder veel verder verhaal. Industrial neigend naar techno, ze speelden alvast een thuismatch. Persoonlijk eerder een ver-van-mijn-bed-show.

Laat het Sloveense Torul dan een welgekome afwisseling zijn. Zich huisvestigend in de wijde wereld van de indie en elektronica. In zulke gevallen is het niet moeilijk om je te laten vangen in middelmatigheid. Toch wisten ze iets begeesterend achter te laten, met veel enthousiasme, met veel je m’en fous en vooral overtuiging. De volgelopen Hangar dacht er hetzelfde over.

Tanzt die Revolution, het is zowat het handelsmerk van Frozen Plasma. Gedanst werd er zeer zeker, maar zij durfden wel al dan niet gemeend in de val trappen van de middelmatigheid. Electro-pop die ginder wel bijzonder gesmaakt werd, en een dolenthousiast publiek voor zich had. Maar de kenmerken waren er zonder twijfel : goed voor enkele nummers om zo de eentonigheid in te voeren.

Bij Aesthetic Perfection zat er al meer schwung in, maar ook zij gingen niet veel verder dan de grens van het nog net toelaatbare. Grenzen worden nochtans doorgaans met graagte doorbroken op een festival als M’era Luna. Concerteren met de veiligheidsgordel nog om, zo iets. Maar het publiek stond er zot van, dus geen man overboord.

Random is Resistance, op de tweede dag van M’era Luna ging de hoofdmoot naar de elektro-synthwave en mocht ook Rotersand niet ontbreken. Het is niet alleen Rotersand die bij de Duitse buren geliefd zijn maar ook het algehele genre. Een goede zet dan ook van de organisatie om van de Hangar voor even een danstempel te maken. Rotersand deed meer dan zijn band, maar overkill kan soms teveel van het goede zijn.

Al kon Atari Teenage Riot toch nog wat soelaas bieden. Met de ode aan de oude Atari. Digitale peper in de kont, de geluidsmuur laten aanbranden, energie voor twee of tweeduizend. U zegt het maar. Hardcore met een zekere inhoud, al was in de herrie niet altijd duidelijk waar het zo al over ging. Daarvoor moet je meer hun achtergrond maar eens checken. Atari Teenage Riot heeft geen gesloten paletten energiedrank nodig om aan te vallen. Het zit gewoon in hun genen.

Het was diezelfde energie die nog bleef nazinderen bij Hocico. Neuropunk, Harsh Electro, noem het hoe je wil. Mexicaanse doordringerheid zonder omzien. Na de stormram van ATR klonk Hocico plots minder hard. Of hoe je oorschelpen zich al vlug weten aan te passen. Kracht en energie nochtans genoeg in overvloed. Daar niet van. En met een heus dansfeestje tot gevolg.

M’era Luna kreeg dit jaar de steun mee van de weergoden. Het dorp van M’era Luna mag aan elke bewoner zijn burgemeesterssjerp terugvragen. De echte realiteit wacht buiten het slagveld. M’era Luna voldeed ook dit jaar aan de verwachtingen, het is weer voor even goed geweest. Organisatorisch dik in orde, zoals het hoort. Volgend jaar zal M’era Luna plaatsvinden op 10 en 11 augustus. De voorlopige namen voor 2019 kan je hier terugvinden.

Website M’era Luna

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : In Quantum - Memory 417

“We beloven plechtig dat we ons uiterste best doen om nog enkele titels die er (in dit geval het label Cryo Chamber,n.v.d.r.) dit jaar verschenen te bespreken.”, klonk het onlangs nog plechtig in onze bespreking van Davidian, het laatste album van Council Of Nine. Belofte maakt niet alleen schuld, en in het geval van Cryo Chamber ...

lees meer...
CD BESPREKING : Council Of Nine - Davidian

Het is alweer eventjes geleden dat we nog eens een album van Atrium Carceri’s label Cryo Chamber bespraken, dit kwam doordat we de laatste tijd overstelpt werden met promo materiaal, waardoor het Amerikaanse label even onder onze radar voorbijvloog. Maar het is nooit te laat om de draad terug op te pikken, en we beloven plechtig ...

lees meer...
CD BESPREKING : Propan - Trending

Wanneer er een plaatje met stemkunstenaars op de Dark Entries redactietafel tevoorschijn komt, krijgt ondergetekende automatisch last van grijpgrage handen. Allemaal te wijten aan een jarenlange adoratie van Diamanda Galás! Het leverde dit jaar een zeer gesmaakte (al deelde duidelijk niet iedereen mijn mening) ontmoeting op met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Merry's Funeral - Medusa

Izzy Stone (bas en zang) en Julius Wentor (gitaar en zang) wonen in het Europese Turkije, Istanbul om precies te zijn en daar is er, geloof het of niet, evenzeer een gothic / dark wave scene die meer te bieden heeft dan het ook bij ons populaire She Past Away. Deze Merry’s Funeral bijvoorbeeld, het project van Izzy en Julius, dat ...

lees meer...
INTERVIEW : IC 434 - Ik vind het verbazend in een hoog ontwikkelde maatschappij te leven en tegelijk vast te stellen wat een puinhoop het vaak is op mentaal vlak.

IC 434 bestaat 25 jaar, en heeft in die tijd zijn stempel op de Belgische electro-scene gedrukt. Dat is geen kleine verdienste, want als België ooit in één ding groot is geweest, dan toch in electro. We zijn niet weinig fier dat we met Dark Entries het enige optreden van IC 434 mogen houden, op 16 november in de Kinky Star ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar (vinyl) - Sing Me Something Sinister

Puik idee toch een verzameling alternatieve donkere muziekjes uit de lage landen bij elkaar persen op één vinyl. De lage landen dat zijn dan bij deze Nederland en België. Niet om te duelleren, neen, om te bewijzen dat er anno 2019 nog altijd een wave scene fier overeind staat. Al valt het dan in het straatbeeld misschien ...

lees meer...
NIEUWS 17/10/2019 : Into The Dark Night in Maasmechelen

Into The Dark. Het zou energiebesparend kunnen werken ware het niet dat vijf bands op 1 podium toch voluit de stekkerdozen gaan gebruiken. Laat Into The Dark dan ook een organisatie zijn die in het verleden wel eens losse concerten organiseerde. Op zaterdag 19 oktober houden ze een eerste samenvattend festival simpelweg onder de benaming ...

lees meer...
INTERVIEW : Gore op Breaking Barriers !! - Vroeger was niets beter want de mens is niet in staat echt te veranderen.

Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, Malcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreedt op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgenre in al zijn facetten en subgenres vandaar ...

lees meer...
NIEUWS 11/10/2019 : Floor, de beste zangeres?

Het zijn drukke tijden voor Nightwish. Terwijl zangeres Floor Jansen de afgelopen twee maanden in eigen land een landelijke bekendheid werd door haar deelname aan de TV-show 'Beste Zangers', werkt de Finse metalband aan een nieuw studio-album voor 2020 en wordt op vrijdag 6 december het monumentale document 'Decades: Live In ...

lees meer...
NIEUWS 10/10/2019 : Zaterdag So What-punkfestival in Aarschot

Sham 69, Ramonas, Unite Against Society, Capital Scum en Nope, ze staan allemaal op de affiche van het derde So What-festival dat deze zaterdag in De Klinker in Aarschot. Wie nog eens een stevige portie punk wil zoals dat in gouden tijden gemaakt werd, weet waar hij moet zijn. De Klinker: Demervalei 14, 3200 Aarschot Deuren: 17u Facebook ...

lees meer...
FOTO'S : Ground Nero - @ De Klinker Aarschot, 05/10/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 02/10/2019 : Walhalla pakt uit met exclusieve rerelease van Ton Lebbink's cult plaat “Luchtkastelen”

Ton Lebbink (1943-2017) was de voormalige drummer van de Nederlandse new wave band en kunstcollectief Mecano en tevens portier bij het wereldberoemde poppodium Paradiso in Amsterdam. In de vroege jaren tachtig van de vorige eeuw was hij één van de allereerste Nederlandse popdichters, samen met anderen zoals Diana Ozon en Bart ...

lees meer...
NIEUWS 30/09/2019 : Soft Riot en Kezdown treden donderdag op in Brussel

De Fantomatic.Nights zijn het kleine broertje van de Fantastique.Nights, en om de haverklap bieden ze je gratis concerten aan in het centrum van Brussel. Deze gaan door in Café Central, op wandelafstand van de AB, en er komen deze keer opnieuw twee heel aanbevelenswaardige groepen af. Soft Riot komt helemaal uit Canada en maakt ...

lees meer...
FOTO'S : Kollaps - @ Tour à Plomb Brussel 26/09/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Nytt Land - @ Tour à Plomb Brussel, 26/09/2019 door Luc Luyten