casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

409 items

   

M'era Luna 2018 - Dag 2 - 12 augustus - Hildesheim
Der Tag der Schönheiten
15/08/2018, Danny Quetin
 Bookmark and Share

15/08/2018 : M'era Luna 2018 - Dag 2 - 12 augustus - Hildesheim - Der Tag der Schönheiten
ZONDAG 12 AUGUSTUS 2018 – MAINSTAGE

Waar vorig jaar M’era Luna nog te maken had met regenbuien en een drassige weide en een parking herschapen tot modderpoel kondigde dag 2 van 2018 zich aan als een warme zomerse dag. En dat werd het ook.

Er werd zelfs al redelijk vroeg postgevat aan het hoofdpodium om Schattenmann deze tweede dag te laten aanvangen. Schattenmann brak het ijs al vrij direct met het ‘Licht An’ en staat gekend door zijn melodieuze elektro-rock waar ‘Brennendes Eis’ als aftrap mocht fungeren. Met al veel wuivende handen tot gevolg. Tekstueel gaat het vooral over de liefde en alles wat daar in mis kan gaan. En erotiek om 11 u in de morgen onder het mom van steek eens je hand in je broek en laat je vinger er uitkomen als ware het je pietje. En dat op nuchtere maag. Goedemorgen.

Het gebeurt wel meer dat er ridders en paters verschijnen op een festival als M’era Luna, en niet alleen op het podium. Dit jaar was het niet anders met Heimataerde, medieval-rock-elektro die in het land des herkomst best wel op een grote aanhang mag rekenen. De doedelzakken kwamen dan wel uit een elektronisch kastje, het deed niets aan de sfeer. Met maliënkolder en hakbijl en pij. Meer moet het niet altijd zijn. Hick Hack Hackebeil nog aan toe.

Volks en puur en daar gaan die van Die Kammer prat op. Ze noemen het dan zelf ook Pure Handmade Music, zonder enige sequencers, zonder enige elektronica. Akoestisch zonder veel gedoe. Je zou dan eerder gaan denken dat het wat saai gaat worden, maar totaal niets daar van. Die Kammer weet zijn nummers zo te schrijven dat ze boeiend blijven, ook op een groot podium. Dit was pakkend, dit was beklijvend en toch met meer dan voldoende daadkracht voor het hoofdpodium.

Met nog meer schoonheid en in traditionele folksongs mocht Bannkreis aantreden. Even toch, want het werd al vlug duidelijk dat er iets mis was met het geluid. Tot het dan helemaal uitviel. En de band, they played on. Omdat ze natuurlijk werken met in-ears en niet dadelijk doorhadden dat er niets meer te horen was. Al waren ze daar vlug door het publiek op attent gemaakt. Heel lang duurde de stilte niet, de herstart was er eentje van pure volkse eenvoud. Maar wel bijzonder mooi.

Als je al in meer dan 30 landen hebt opgetreden, heb je geen echte gimmick meer nodig om je voor te stellen. Gewoon in hun sobere alledaagse plunje deed Lacrimas Profundere zijn ding met hun eigengereide Gothic Metal. Hildesheim inpakkend met hun Good Old Fucking Rock and Roll. Waar ook ruimte werd gemaakt voor ingetogenheid. En er ook wel eens een akoestische gitaar aan te pas mocht komen. Veelzijdig, veelzeggend.

Deze tweede dag van M’era Luna was er eentje waar de schoonheid durfde zegevieren. En denken we al heel graag aan het superieure stemgeluid van Sonja Kraushofer, dit keer in het gezelschap van Thomas Rainer die er toch nog was van de dag er voor met Nachthmahr. Dan weet je dat het gaat over L’Âme Immortelle. Synthpop die een groot verschil durft maken met de doorsnee geluiden die je er doorgaans in durft horen. Het is vooral het stemgeluid en de performance van Frau Kraushofer die hierin het verschil durft te maken. Genieten in Hildesheim.

Er zijn van die solo-artiesten die willens nillens een eigen leven kunnen leiden, deelgenoot van Wolfsheim maar alleenstaand een bijzonder grote favoriet in Duitsland. Zijn naam : Peter Heppner, nog steeds God bij de Germanen. Doorgaans kan je op de festivalweide aan de T-shirts zien waar de meerderheid voor komt. Herr Heppner heeft zonder die shirts ook meer dan de nodige aandacht. Het was hij waar velen voor kwamen. Nochtans, hetgeen hij doet kan je nog het best in de categorie van popmuziek noemen. Nergens overweldigend, nergens in één of andere mate in uitblinkend. Gewoon doorsnee. Al was het wel een leuk moment toen hij Joachim Witt mee het podium opbracht omdat ze samen bijvoorbeeld ‘Was Bleibt’ hebben opgenomen.

Wel veel T-shirts van Saltatio Mortis, en laat ook duidelijk blijken waarom. Publiekslieveling zonder meer, met ook nu weer de tegenwoordige tijd van de Middeleeuwen. Mittelalter-Rock waar mag gefeest worden, waar mag gedanst en geschranst worden. Je zou in Duitsland rijk kunnen worden door een winkeltje te beginnen met historische doedelzakken. Ze waren talrijk aanwezig tijdens de 2018-editie van M’era Luna. Maar ze hadden dan ook hun doel, en zeker bij deze Saltatio Mortis. De volledige festivalweide in vervoering brengen. Missie geslaagd. Brot Und Spiele, wat wil een mens nog meer

Dat zij en zij alleen de godfathers zijn van de Electronic Body Music lieten die van Front 242 geheel luidruchtig weten aan het Publikum. Zij openden ook in Hildesheim de mosterdpot waar door de jaren heel wat vooral Duitse bands uit gelepeld hebben. Front gooiden, zoals we ook wel verwacht hadden, de decibels omhoog. Met ‘Happiness’ als startpunt waar de moderne engelen zich des duivels wisten te gedragen op de festivalweide en denk zelfs nog ver daar buiten. ‘Take One’ en doe er nog maar enkele bij. Front 242 deed wat ze moesten doen, Hildesheim inpakken. En met glans.

Het is meer dan een gegeven dat Eisbrecher doorheen de jaren een hele status heeft weten op te bouwen. Een status die hen uiteindelijk tot de headliner voor M’era Luna heeft gebombardeerd. 15 jaren van de crossover tussen elektro en metal/rock heeft hen niet bepaald windeieren gelegd. Knap ook wel hoe ze hun podium wisten om te bouwen als ware het hun eigen schip, eerst verborgen achter eigen banner. De stormram met Sturmfahrt, hun schip kan elke ijsberg trotseren. Stuurboord of bakboord, niemand bleef onbewogen, om op het einde op de tonen van ‘Junge, Komm Bald Wieder’ afscheid te nemen aan de gehypnotiseerde aanhang.

ZONDAG 12 AUGUSTUS 2018 – HANGARSTAGE

Futurepop uit Moskou, en zich daarbij laten inspireren door Games of Thrones, waar ook wordt verkondigt dat wat dood is niet meer kan sterven. Laat de groepsnaam Too Dead To Die dan ook toepasselijk zijn. Al gaat het meer om een eenmansproject van Andrej XXV. Afgeborsteld net zoals de muziek die hij voortbrengt. Op dag 2 mocht Too Dead To Die de Hangar openen en deed dat met een bepaalde eenheidsworst. Propere jongen met propere dansbaarheid. Maar ook niet meer dan dat.

Wat veel meer aanstekelijk werkte was de androgyne verschijning van Mark Massive en zijn Massive Ego. Ooit nog model, en met vooral Beautiful Suicide laten blijken dat het aldaar achter de schermen ook wel eens vaak koekenbak is. Massive Ego is vooral de verschijning en het stemgeluid van deze Massive. Bijzonder blij dat hij eindelijk eens op M’era Luna mocht staan. En wij bijzonder blij dit te mogen meemaken. Electro/Synthwave die kan boeien, die een meerwaarde biedt. ‘I Idolize You’, hij deed hetzelfde voor zijn toeschouwers op M’era Luna.

Geboenk en gekletter, zonder veel inhoud. FabrikC heeft zeker zijn aandachtspunten en zijn aanhang, het resultaat was echter in de Hangar iets van voorbijgaande aard. Krachtig en fors, maar zonder veel verder verhaal. Industrial neigend naar techno, ze speelden alvast een thuismatch. Persoonlijk eerder een ver-van-mijn-bed-show.

Laat het Sloveense Torul dan een welgekome afwisseling zijn. Zich huisvestigend in de wijde wereld van de indie en elektronica. In zulke gevallen is het niet moeilijk om je te laten vangen in middelmatigheid. Toch wisten ze iets begeesterend achter te laten, met veel enthousiasme, met veel je m’en fous en vooral overtuiging. De volgelopen Hangar dacht er hetzelfde over.

Tanzt die Revolution, het is zowat het handelsmerk van Frozen Plasma. Gedanst werd er zeer zeker, maar zij durfden wel al dan niet gemeend in de val trappen van de middelmatigheid. Electro-pop die ginder wel bijzonder gesmaakt werd, en een dolenthousiast publiek voor zich had. Maar de kenmerken waren er zonder twijfel : goed voor enkele nummers om zo de eentonigheid in te voeren.

Bij Aesthetic Perfection zat er al meer schwung in, maar ook zij gingen niet veel verder dan de grens van het nog net toelaatbare. Grenzen worden nochtans doorgaans met graagte doorbroken op een festival als M’era Luna. Concerteren met de veiligheidsgordel nog om, zo iets. Maar het publiek stond er zot van, dus geen man overboord.

Random is Resistance, op de tweede dag van M’era Luna ging de hoofdmoot naar de elektro-synthwave en mocht ook Rotersand niet ontbreken. Het is niet alleen Rotersand die bij de Duitse buren geliefd zijn maar ook het algehele genre. Een goede zet dan ook van de organisatie om van de Hangar voor even een danstempel te maken. Rotersand deed meer dan zijn band, maar overkill kan soms teveel van het goede zijn.

Al kon Atari Teenage Riot toch nog wat soelaas bieden. Met de ode aan de oude Atari. Digitale peper in de kont, de geluidsmuur laten aanbranden, energie voor twee of tweeduizend. U zegt het maar. Hardcore met een zekere inhoud, al was in de herrie niet altijd duidelijk waar het zo al over ging. Daarvoor moet je meer hun achtergrond maar eens checken. Atari Teenage Riot heeft geen gesloten paletten energiedrank nodig om aan te vallen. Het zit gewoon in hun genen.

Het was diezelfde energie die nog bleef nazinderen bij Hocico. Neuropunk, Harsh Electro, noem het hoe je wil. Mexicaanse doordringerheid zonder omzien. Na de stormram van ATR klonk Hocico plots minder hard. Of hoe je oorschelpen zich al vlug weten aan te passen. Kracht en energie nochtans genoeg in overvloed. Daar niet van. En met een heus dansfeestje tot gevolg.

M’era Luna kreeg dit jaar de steun mee van de weergoden. Het dorp van M’era Luna mag aan elke bewoner zijn burgemeesterssjerp terugvragen. De echte realiteit wacht buiten het slagveld. M’era Luna voldeed ook dit jaar aan de verwachtingen, het is weer voor even goed geweest. Organisatorisch dik in orde, zoals het hoort. Volgend jaar zal M’era Luna plaatsvinden op 10 en 11 augustus. De voorlopige namen voor 2019 kan je hier terugvinden.

Website M’era Luna

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Delphine Coma - Leaving The Scene

Een band uit Portland USA, die met enige vetraging de redactietafel bereikt. Beter laat dan nooit durf ik dan denken en als ik deze “Leaving The Scene” door mijn cd speler laat opeten schiet het openingsnummer “Touch” al meteen raak. Cold wave badend in een gothisch angstzweet. Hoewel ze zich zelf geen gothic band ...

lees meer...
CD BESPREKING : Joy Disaster - Aeternum

Joy Disaster gaat alweer mee sedert 2005 en de jaartjes dikken dus aardig aan. In al die jaren is de stijl, de groep beleefde haar hoogdagen ten tijde van het debuutalbum “StäyGätôW” (2009), een album dat toen sterk knipoogde naar de hernieuwde belangstelling in het gothic rock en vooral death rock subgenre, een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sofy Major - Total Dump

Met het eerder dit jaar verschenen Blood On The Street, het laatste album van onze eigenste noiserock trots Vandal X, kregen we een portie lawaai zoals we dat graag hebben. Deze plaat kwam er volgens eigen zeggen na een moeilijke periode. Zeggen dat men van iets negatiefs iets positiefs gemaakt heeft, past niet echt in de Vandal X kraam; ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chris Brokaw - End Of The Night

De in Boston gevestigde gitarist Chris Brokaw ken je misschien van beeldbepalende bands als Codeine en Come of zijn collaboraties met The Willard Grant Conspiracy, Cobra Verde, Manta Ray, Steve Wynn, Evan Dando, Thalia Zedek, The Lemonheads, Thurston Moore, Hugo Race of Stephen O’Malley. Sinds 2001 is hij ook solo actief en heeft ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ash Code - Perspektive

Ik weet het, ik weet het, dit album dateert al van vorig jaar maar er is een wet die zegt, ‘ene review mee ne keer anders weze jij nie objektief nie meer’ (beter gekend als de wet van Ingels) al moet ik toegeven dat het lang duurde vooraleer deze derde Ash Code mij ter ore viel. Maar zoals zo vaak uitstel is geen afstel, en nu ...

lees meer...
NIEUWS 25/06/2019 : Metropolis eert het nieuwe zwart

Dat er anno 2019 nog volop en wereldwijd donkere riedeltjes worden gefabriceerd, dat zu u moeten weten. Zeker als u Dark Entries leest. Het Amerikaanse Metropolis verzamelde nu 24 van de ze bekende en minder bekende nieuwkomers op één compilatie “Dark Nouveau”. De compilatie is enkel digitaal te koop en via onderstaand ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : I.M. Nicky Hellemans (°1981-+2019)

Wanneer hier een in memoriam verschijnt handelt deze meestal over een muzikant. Doordat we met ons werk voor Dark Entries met vele muzikanten een sterke band kunnen ontwikkelen, komt het aan als zo iemand ons verlaat. Nog tastbaarder wordt deze pijn wanneer het zoals vandaag geen muzikant betreft (hoewel deze dame ook actief was in de ...

lees meer...
NIEUWS 19/06/2019 : Vrijdag Dark Entries Night met To Avoid (EBM), Dässwat zegt af

Deze vrijdag 21 juni gaat de volgende Dark Entries Night door. Het wordt een EBM-editie met To Avoid. To Avoid is een trio dat intussen al 21 jaar actief is. Ze hebben zich recent hervormd nadat hun stichter GrandT het voor bekeken had gezien. Verwacht je maar aan stevige beats van de oude school. Heel uitzonderlijk zal enkel To Avoid ...

lees meer...
INTERVIEW : TO AVOID (Dark Entries Night 28) - We hebben ons nooit kunnen verzoenen met het uiteengaan van To Avoid.

Pure, onversneden old school electro, iemand? Ok, we doen een aanbod: To Avoid brengt al 21 jaar EBM en treedt op vrijdag 21 juni op in de Kinky Star te Gent. Gratis bovendien, op een Dark Entries Night. We hadden een gezellige babbel met de drie heren, over het verleden maar vooral ook over de toekomst. Want To Avoid werkt aan nieuwe zaken ...

lees meer...
NIEUWS 13/06/2019 : Trouwfest: gratis festival met onze goedkeuring.

U kon er onmogelijk naast kijken op onze site: ook dit jaar (aanstaande zaterdag meer bepaald) is er weer een editie van Trouwfest, het festival ter ere van de huwelijksverjaardag van ondergetekende. Nogmaals willen we, de misleidende titel van het evenement indachtig, benadrukken dat dit een openbaar evenement is waar iedereen welkom ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2019 : Een avondje met FolkWorld in België

Een beetje met de hulp van Dark Entries kunnen we het volgende evenement wel noemen. Toen de Duitse neofolk organisatie FolkWorld ons vroeg naar een gepaste locatie voor een concert van Rome en of we en passant ook geen leuke lokale act kende voor het voorprogramma begon onze denktank reeds te bollen, en werden deze vragen vliegensvlug van ...