casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

402 items

   

Wave-Gotik-Treffen 2018
het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018, Kurt Ingels
 Bookmark and Share

23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
Een festival waar je lyrische boeken over kunt schrijven, dat is Leipzig, en veel meer. Ondanks bromberen die menen dat de affiche er dit jaar en ongetwijfeld ook volgend jaar en het jaar daarvoor weerom niet goed genoeg uitziet of uitzag zakten opnieuw dik 20000 discipelen af naar het oude Libni. Inderdaad we bezochten de tentoonstelling over het middeleeuwse Leipzig in het Altes Rathaus, want het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek.

Het is een toeristische hoogvlieger voor de stad, het is een allegaartje van subcultuur aan de rand in plaats van van de mainstream ‘snelweg’ en creativiteit van een halt aan het Europees kortzichtig en enggeestig denken. Kortom u had, ook al heeft u kritiek op de soms overdreven modeshow die Leipzig is, erbij moeten zijn. Immers, het oog wil ook wat; van knotsgekke steampunk outfits tot pompeuze Victoriaanse onpraktische garderobes, van fluo death rock en punky outfits, tot net nog een beetje latex om het lijf. En wat helemaal opviel, een trend die al goed werd ingezet vorig jaar: de puntschoen is weer helemaal terug, en terecht.

Leipzig is een speeltuin, zeker voor hen die de oorsprong van de beweging in België meemaakten, toen hier ook nog ‘iets’ kon en mocht en men zelfs vanuit het buitenland naar Belgische concerten, fuiven en optredens kwam afgezakt. In Leipzig is het weer eens per jaar helemaal terug en dat 5 dagen lang, tot jolijt van iedereen, de toeristen, de goths, de Leipzigers… één groot feest en zoals meermaals, ook weer dit jaar, werd in de pers benadrukt dat dit evenement nagenoeg incident vrij is, wat voor een event van een dergelijke omvang zeer uitzonderlijk is.

Natuurlijk zak je naar het oosten af met een hersenpan vol plannen, die dan altijd weer net iets anders blijken te lopen dan gedacht. Want Leipzig is ook mensen ontmoeten, bijpraten bij een Hefenweizen (het Betere Duitse bier) of 2, 3… En u gelooft het misschien niet, het is ook lachen en plezier maken en dansen… Zoals op de ebm warm up party in de Felsenkeller waar na een lange autorit al meteen werd doorgegaan tot de zon ons attent maakte op het al vroege uur. Nu ja, goed begonnen is half gewonnen, met dank ook aan Plastic Noise Experience, zoals altijd boenk er op. En meteen de enige groep echt vermeldenswaardig van de ebm warm up party in de Felsenkeller. Maar toen moest het uiteraard nog allemaal beginnen…

Vrijdag

Voldoende en gezond eten en af en toe wat slapen zijn geen luxe in Leipzig, een luxe appartement in de Riebeckstrasse, inclusief sauna die weliswaar niet werd gebruikt, moest dienst doen als uitvalsbasis om de stad te overwinnen. En vooral om even uit te blazen en alweer ijdele plannen te smeden in de zin van we gaan vandaag eens… uitslapen bijvoorbeeld, om nadien de stad in te duiken en ons te mengen onder de onzen, en de toeristen uiteraard waarvan ik er een aantal verdenk ook altijd dit tijdstip uit te kiezen voor hun city trip naar Leipzig om de fotocollectie nog wat aan te scherpen, er werden nogal wat plaatjes geschoten. Zelfs een pony draafde in galop voorbij maar kon niet aan de lenzen weerstaan. Het is ook een beetje ‘zoo’ voor de buitenstaanders. So be it. Sommige mensen zullen ook nooit iets van het leven in zijn vele facetten begrijpen en gulzig verder slurpen aan hun soft ice, nadat ze weerom een paar blote tietjes (de temperatuur zat goed in Leipzig) op hun slimme telefoon hebben staan.

Vrijdag dus, hopla richting Stadtbad, een gepimpt oude zwembad, waar we zeker Boy Harsher willen meepikken, en dat doen we geheel volgens plan ook Buzz Kull viel in de smaak. Detachments vielen dan weer wat tegen en Guerre Froide kabbelde rustig verder maar wisten ons aan het einde van hun set wakker te maken met wat oude cold wave riedels. Ode toch aan een groep die reeds in de jaren 80 werd opgestart en u weer vol de kaart van de alternatieve muziek trekt al lijkt de moshpit van weleer nu eerder een knus stoeltje in een theaterzaal. Ash Code deed wat van hen werd verwacht, ook al kan ik hun nieuwe singel maar moeilijk pruimen, in Duitsland lusten ze er wel ‘worst’ van en dus ging deze Ash Code, die een ongelooflijk paar mooie noten op hun zang hebben, er vrolijk in.

Smakelijk, effe in de taxi hoppen en nog een keer abtanzen, hoewel al een beetje levend lijk op dat moment, in Taubchental voor de Remember When We Were Young Party. Wat zijn herinneringen soms mooie dingen. Ik kon me niet weerhouden om te denken wat is dit naar België toch een plat conservatief boerennest. Even, heel even kon ik de hemel voelen, ook toen ik alweer veel te laat het bed indook (of beter in sukkelde).

Zaterdag

Zaterdag is altijd een hoogdag en niet zozeer omdat het Obsession Bizar fetisj event dan doorgaat, maar omdat er dan veel leuks is gepland en alle zalen, pubs, kelders en wat dan nog in Leipzig hun deuren wijd opengooien. De vermoeidheid, we worden een jaartje ouder elk jaar, noopte ons tot wat rust en cocktails in het immer plezante Heidnische Dorf (Torhaus Dölitz) maar ik zou kost wat kost en als goede Belg Siglo XX zien in de Felsenkeller, waar we daags voordien al wat naam hadden gemaakt met ons troepje en de Duitsters hadden getoond hoe men moet fuiven, alleen jammer van dat Becks vocht dat in mijn kop bleef hameren. Maar goed als er niks anders is drink je alles (behalve water want daar moet ik zo van plassen) want je zweet enorm op zo’n dagen.

De Felsenkeller dus, traditioneel een pleisterplaats voor mij op elk WGT, nu moesten we er Diorama en Monica Jeffries bij nemen, Monica mag er visueel best wezen maar muzikaal was dit niet echt hoogstaand en Diorama, nu ja, met die geforceerde teutoonse synth pop dark wave heb ik het nu wel gehad. Het roert me niet, wat me wel roerde was, inderdaad, Siglo XX…

De internationale werd met “Babies On A Battlefield” ingezet en de zaal druppelde weer langzaam vol voor een strakke, gespannen en indrukwekkende cold wave set van deze (halve) legende die extra muzikanten bij The Honeymoon Cowboys haalden. Maar wat ‘besant’ het, wat een set, wat een muziek, wat een fijnzinnige power… Een oudere Duitser achter mij zijn mond viel letterlijk open van verbazing. Misschien had de bebaarde man voorheen nooit van Siglo XX gehoord, maar zijn non verbale communicatie sprak boekdelen. Toen hij merkte dat ik hem in het oog had ging zijn duimpje de hoogte in. Kijk, dat was nog eens een ‘Dreams Of Pleasure’, al hadden de programmatoren met de voorprogramma’s veel beter kunnen doen, hier had Then Comes Silence moeten staan, doch deze zag ik nu jammer genoeg niet.

Dat wordt afkicken dacht ik nog en waar kan dat beter dan op de fetisj party die sinds enkele jaren twee dansvloeren kent, waarvan voor de jaren 80 dansvloer me kan boeien (net als die gezellige Duitse latex deernes, eerlijk is eerlijk) en het prachtige decorum van vrije geesten natuurlijk ook. Abtanzen, alweer, en zweten alweer…

Zondag

De zon schijnt het is bloedheet, het is zondag in Leipzig en het is WGT schiet me plots te binnen als ik wakker schiet. Hopla, frisse douche de kamergenoten wat op hun zenuwen werken en eens zien of ik vandaag plannen maak. Weinig, maar in de Volkspalast waar gisteren nog (half) naakt werd rond gehuppeld spelen vandaag wel een aantal leuke dingen en laat ons appartement nu net op wandelafstand van dit mooie Volkspalast zijn, wel ja waarom niet... Schonwald is altijd goed, de Bootblacks waren dat ook, de Actors nog beter en The KVB bewees de jonge versie van The Jesus And Mary Chain te zijn die dezelfde avond ook van de partij waren in de Agra maar evenzeer op rock Zottegem aantreden dus dat gemis was niet al te pijnlijk.

Mijn compagnon en ik slaagden er in een VIP zitje af te dwingen aan de PA om onze geplaagde benen en voeten wat rust te gunnen en met alweer wat Hefenweizen erbij was dat best gezellig, ‘t groepje Belgen aan ons VIP tafeltje zwol ondertussen aardig aan. Laat ons nog een keer jong wezen jongens sprak ik en ik slaagde er in de compagnie te overtuigen om weerom richting Taubchental te sporen voor alweer een Remember When We Were Young waar we net op tijd arriveerden om de fuif op gang te trappen… als ik het me nog goed herinner was “Severina” van The Mission ook van de partij. Maar op die film kunnen er allicht wat fouten zitten want ze bleken daar ook Hefenweizen te hebben. Abtanzen! Om dan ons als luxe beestjes met een taxi voor het appartement te laten droppen… in deze staat zweefde ik over de drie verdieppingen trappen zonder te puffen. Zo zie je maar.

Maandag

Maandag is altijd een beetje triest. Een beetje van het zwarte volk zie je al gepakt en gezakt als ezeltjes, ocharme dat frêle dametje dat bijna onder het gewicht van haar XXL rugzak in tweeën knakte, richting station of auto afdruipen. Nu, in die rugzak zat allicht ook wel wat buit, nieuwe spulletjes want ook daar nodigt dit festival met zijn uitgebreide gamma aan stalletjes, kraampjes en zelfs heuse winkels (in het centrum heb jo o.a. Dark City Store Leipzig, EMP Leipzig en Wonderland 13 Leipzig) toe uit. En ja, minkukel je hebt er ook een H&M en Primark zo u wil maar u begrijpt dat we daar ver vandaan blijven en zij ver van ons.

Soit, maandag dus en dan zijn we ook wel dubbel triest omdat naar mijn smaak het aanbod op die dag net dat ietsje minder is, ook wel handig omdat je op die manier nog eens iets kunt ontdekken, maar niet zo dit jaar. In de mooie vernieuwde zaal Haus Leipzig kwam het vuurwerk van een paar legendarische bands als Modern English , Trisomie 21 en Chameleons Vox (ooit The Chameleons) en daar moest ik bij zijn of wat dacht je. Voor de twee andere groepjes kwam ik te laat, of beter smaakte de Hefenweizen te goed op een stadsterrasje en na wat museum bezoekjes en kuieren in een oase van rust, het oude Johannes Friedhof, waar je in je hangmat mag liggen tussen de oude graven.

Geen Japan Suicide of Silent Runners voor mij dus. Mag ik er de lezer ook eens op wijzen dat het in Leipzig wemelt van de toffe zaaltjes met een capaciteit van 1000 tot 2000 personen en het hier bij ons allemaal naar de kloten gaat wat dat betreft heren politici. Soit, Modern English dus, ze hebben een nieuw album uit en daar hoort dan uit gespeeld en hoewel niet onaardig was deze performance op “16 Days” en “Gathering Dust” (dit blijft een dijk van een song) na eerder dubieus. Als dat maar goed komt dacht ik, want Trisomie 21 is zo’n groep van geen compromissen of het is indrukwekkend goed of het lijkt nergens op. Gelukkig koos deze tot trio herleide band (met de gitarist van Morthem Vlade Art mocht u zich deze naam nog herinneren) voor de eerste optie.

Wat een concert, natuurlijk alle hits maar één voor één op indrukwekkend niveau, het publiek lustte er weer worst van, enkel in het laatste nummer, hoe kan het ook anders dan “The Last Song”, hoorde je dat Philippe Lomprez zijn stem het liet afweten, maar wat dan nog dit blijft een dijk van een nummer en dat zijn wel meer nummers van de broers Lomprez bewees dit concert.

En dan het allerlaatste optreden van deze editie, een optreden waarvan je weet dat het je vrolijk zal doen dansen en tot tranen toe bewegen en geloof me dat deed het ook. Vuurwerk, wat een frontman, wat een band…’the goth audience is the best audience in the world’… en of dat zo was, dansen en genieten, hit voor hit. Om goed te zijn mocht dit niet stoppen, nooit “Monkeyland”, “Perfume Garden”, “Swamp Thing”, “Second Skin”, “View From A Hill”… moet er nog Hefenweizen zijn… Wel ja dat mag al was het maar om een bijzonder geslaagde editie van het WGT weg te drinken, met een lach en een traan… maar gelukkig zijn er goede vooruitzichten in 2019 is er uiteraard een nieuwe editie, laten we al vooral beginnen met snode plannen smeden. Leipzig here we go, Leipzig here we come!

De volgende editie van dit unieke festival gaat door van 7 tem 10 juni 2019, al wordt er uiteraard al op 6 juni opgewarmd!

© foto’s Luc Luyten, 1 plastic noise experience, 2 the jesus and mary chain, 3 siglo xx, 4 monica jeffries

Wave Gotik Treffen

Voor de fotoreportages over Leipzig, foto’s door Luc Luyten, klikt u hier door naar de fotorubriek van onze website!

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Pylône - A Jamais / Ping

Dit is het derde album voor Pylône, het electro akoestische project van de Franse geluidskunstenaar Laurent Perrier. Slechts twee achttien minuten durende tracks vullen elk één kant van deze elpee. De composities zijn uitgevoerd met uitsluitend modulaire synthesizers. In ‘A Jamais’ wordt de stem van multimedia ...

lees meer...
CD BESPREKING : Saba Alizâdeh - Scattered Memories

Deze mix van dark ambient en ethereal met etnische, Midden-Oosterse elementen past wel in het rijtje Rapoon, Muslimgauze, Ah Cama-Sotz. Alleen komt deze artiest echt uit Iran. Saba Alizadeh werd geboren in Teheran in 1983. Hij haalde een diploma fotografie aan de Azad universiteit in Teheran en een diploma 'Experimental sound practices' ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ni - Pantophobie

Angsthazen aller lande: slaakt hoezee! Het Franse kwartet Ni brengt op zijn tweede album Pantophobie 11 nummers die elk gewijd zijn aan een bepaalde angst. Zo leren we ook nog wat bij want wist u alle angsten die we er tussen haakjes tussen gezet hebben: ‘Phonophobie’ (=overgevoeligheid of angst voor (luid) geluid of stemmen), ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sarah-Jane Summers - Kalopsia

Het zal je maar overkomen: kampen met hevige buikkrampen net op het moment dat je de studio in moet duiken. Uitstel van de opname is helaas niet meer mogelijk, net zomin als de meerdere bezoekjes per dag aan het kleinste kamertje. Terwijl de band begint te lopen bedenk je je dat die Mexicaanse bonenmaaltijd gisteren echt wel het slechtste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Combichrist - Hate Like Me

Het meest metal album van Combichrist ‘This is Where Death Begins’ is mijn favoriete Combichrist album, laat dat duidelijk zijn. Dat de gitaren niet ontbreken op deze nieuwe single – de voorbode van hun 9e album ‘On Fire’ dat op 7 juni uitkomt – wordt door mij dus op gejuich onthaald. De gitaar staat ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
INTERVIEW : JO QUAIL - Ik denk dat ik een beetje moeilijk te categoriseren ben.

Tijdens de tweede editie van Black Easter, in 2016, waren we met verstomming geslagen na het concert van Jo Quail. Enkel met haar cello (en een ingenieus looping-systeem) wist ze de zaal in te palmen en aardig wat nieuwe zieltjes te winnen. Organisator Ward De Prins had een goede band met de Londense, en zag er niet tegen op reisjes te maken ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

lees meer...
INTERVIEW : Wave Tension, de passie van Marc Frijns - Voor mij is een digitale release een bijproduct van een fysieke vinyl of cassette release.

Er zijn kwatongen die beweren dat de muziekbusiness dood is, anderzijds blijven de nieuwe groepjes bij Dark Entries binnen druppelen en blijven vooral underground labels, die nog worden opgericht uit liefde voor muziek, uit de grond schieten. Is deze dood dan wel zo definitief? Of is er nog hoop na de bombarderie van klaagzangen en negativiteit. ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten