casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

406 items

   

Wave-Gotik-Treffen 2018
het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018, Kurt Ingels
 Bookmark and Share

23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
23/05/2018 : Wave-Gotik-Treffen 2018 - het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek
Een festival waar je lyrische boeken over kunt schrijven, dat is Leipzig, en veel meer. Ondanks bromberen die menen dat de affiche er dit jaar en ongetwijfeld ook volgend jaar en het jaar daarvoor weerom niet goed genoeg uitziet of uitzag zakten opnieuw dik 20000 discipelen af naar het oude Libni. Inderdaad we bezochten de tentoonstelling over het middeleeuwse Leipzig in het Altes Rathaus, want het Wave Gotik Treffen is vooral muziek maar bovenal veel meer dan muziek.

Het is een toeristische hoogvlieger voor de stad, het is een allegaartje van subcultuur aan de rand in plaats van van de mainstream ‘snelweg’ en creativiteit van een halt aan het Europees kortzichtig en enggeestig denken. Kortom u had, ook al heeft u kritiek op de soms overdreven modeshow die Leipzig is, erbij moeten zijn. Immers, het oog wil ook wat; van knotsgekke steampunk outfits tot pompeuze Victoriaanse onpraktische garderobes, van fluo death rock en punky outfits, tot net nog een beetje latex om het lijf. En wat helemaal opviel, een trend die al goed werd ingezet vorig jaar: de puntschoen is weer helemaal terug, en terecht.

Leipzig is een speeltuin, zeker voor hen die de oorsprong van de beweging in België meemaakten, toen hier ook nog ‘iets’ kon en mocht en men zelfs vanuit het buitenland naar Belgische concerten, fuiven en optredens kwam afgezakt. In Leipzig is het weer eens per jaar helemaal terug en dat 5 dagen lang, tot jolijt van iedereen, de toeristen, de goths, de Leipzigers… één groot feest en zoals meermaals, ook weer dit jaar, werd in de pers benadrukt dat dit evenement nagenoeg incident vrij is, wat voor een event van een dergelijke omvang zeer uitzonderlijk is.

Natuurlijk zak je naar het oosten af met een hersenpan vol plannen, die dan altijd weer net iets anders blijken te lopen dan gedacht. Want Leipzig is ook mensen ontmoeten, bijpraten bij een Hefenweizen (het Betere Duitse bier) of 2, 3… En u gelooft het misschien niet, het is ook lachen en plezier maken en dansen… Zoals op de ebm warm up party in de Felsenkeller waar na een lange autorit al meteen werd doorgegaan tot de zon ons attent maakte op het al vroege uur. Nu ja, goed begonnen is half gewonnen, met dank ook aan Plastic Noise Experience, zoals altijd boenk er op. En meteen de enige groep echt vermeldenswaardig van de ebm warm up party in de Felsenkeller. Maar toen moest het uiteraard nog allemaal beginnen…

Vrijdag

Voldoende en gezond eten en af en toe wat slapen zijn geen luxe in Leipzig, een luxe appartement in de Riebeckstrasse, inclusief sauna die weliswaar niet werd gebruikt, moest dienst doen als uitvalsbasis om de stad te overwinnen. En vooral om even uit te blazen en alweer ijdele plannen te smeden in de zin van we gaan vandaag eens… uitslapen bijvoorbeeld, om nadien de stad in te duiken en ons te mengen onder de onzen, en de toeristen uiteraard waarvan ik er een aantal verdenk ook altijd dit tijdstip uit te kiezen voor hun city trip naar Leipzig om de fotocollectie nog wat aan te scherpen, er werden nogal wat plaatjes geschoten. Zelfs een pony draafde in galop voorbij maar kon niet aan de lenzen weerstaan. Het is ook een beetje ‘zoo’ voor de buitenstaanders. So be it. Sommige mensen zullen ook nooit iets van het leven in zijn vele facetten begrijpen en gulzig verder slurpen aan hun soft ice, nadat ze weerom een paar blote tietjes (de temperatuur zat goed in Leipzig) op hun slimme telefoon hebben staan.

Vrijdag dus, hopla richting Stadtbad, een gepimpt oude zwembad, waar we zeker Boy Harsher willen meepikken, en dat doen we geheel volgens plan ook Buzz Kull viel in de smaak. Detachments vielen dan weer wat tegen en Guerre Froide kabbelde rustig verder maar wisten ons aan het einde van hun set wakker te maken met wat oude cold wave riedels. Ode toch aan een groep die reeds in de jaren 80 werd opgestart en u weer vol de kaart van de alternatieve muziek trekt al lijkt de moshpit van weleer nu eerder een knus stoeltje in een theaterzaal. Ash Code deed wat van hen werd verwacht, ook al kan ik hun nieuwe singel maar moeilijk pruimen, in Duitsland lusten ze er wel ‘worst’ van en dus ging deze Ash Code, die een ongelooflijk paar mooie noten op hun zang hebben, er vrolijk in.

Smakelijk, effe in de taxi hoppen en nog een keer abtanzen, hoewel al een beetje levend lijk op dat moment, in Taubchental voor de Remember When We Were Young Party. Wat zijn herinneringen soms mooie dingen. Ik kon me niet weerhouden om te denken wat is dit naar België toch een plat conservatief boerennest. Even, heel even kon ik de hemel voelen, ook toen ik alweer veel te laat het bed indook (of beter in sukkelde).

Zaterdag

Zaterdag is altijd een hoogdag en niet zozeer omdat het Obsession Bizar fetisj event dan doorgaat, maar omdat er dan veel leuks is gepland en alle zalen, pubs, kelders en wat dan nog in Leipzig hun deuren wijd opengooien. De vermoeidheid, we worden een jaartje ouder elk jaar, noopte ons tot wat rust en cocktails in het immer plezante Heidnische Dorf (Torhaus Dölitz) maar ik zou kost wat kost en als goede Belg Siglo XX zien in de Felsenkeller, waar we daags voordien al wat naam hadden gemaakt met ons troepje en de Duitsters hadden getoond hoe men moet fuiven, alleen jammer van dat Becks vocht dat in mijn kop bleef hameren. Maar goed als er niks anders is drink je alles (behalve water want daar moet ik zo van plassen) want je zweet enorm op zo’n dagen.

De Felsenkeller dus, traditioneel een pleisterplaats voor mij op elk WGT, nu moesten we er Diorama en Monica Jeffries bij nemen, Monica mag er visueel best wezen maar muzikaal was dit niet echt hoogstaand en Diorama, nu ja, met die geforceerde teutoonse synth pop dark wave heb ik het nu wel gehad. Het roert me niet, wat me wel roerde was, inderdaad, Siglo XX…

De internationale werd met “Babies On A Battlefield” ingezet en de zaal druppelde weer langzaam vol voor een strakke, gespannen en indrukwekkende cold wave set van deze (halve) legende die extra muzikanten bij The Honeymoon Cowboys haalden. Maar wat ‘besant’ het, wat een set, wat een muziek, wat een fijnzinnige power… Een oudere Duitser achter mij zijn mond viel letterlijk open van verbazing. Misschien had de bebaarde man voorheen nooit van Siglo XX gehoord, maar zijn non verbale communicatie sprak boekdelen. Toen hij merkte dat ik hem in het oog had ging zijn duimpje de hoogte in. Kijk, dat was nog eens een ‘Dreams Of Pleasure’, al hadden de programmatoren met de voorprogramma’s veel beter kunnen doen, hier had Then Comes Silence moeten staan, doch deze zag ik nu jammer genoeg niet.

Dat wordt afkicken dacht ik nog en waar kan dat beter dan op de fetisj party die sinds enkele jaren twee dansvloeren kent, waarvan voor de jaren 80 dansvloer me kan boeien (net als die gezellige Duitse latex deernes, eerlijk is eerlijk) en het prachtige decorum van vrije geesten natuurlijk ook. Abtanzen, alweer, en zweten alweer…

Zondag

De zon schijnt het is bloedheet, het is zondag in Leipzig en het is WGT schiet me plots te binnen als ik wakker schiet. Hopla, frisse douche de kamergenoten wat op hun zenuwen werken en eens zien of ik vandaag plannen maak. Weinig, maar in de Volkspalast waar gisteren nog (half) naakt werd rond gehuppeld spelen vandaag wel een aantal leuke dingen en laat ons appartement nu net op wandelafstand van dit mooie Volkspalast zijn, wel ja waarom niet... Schonwald is altijd goed, de Bootblacks waren dat ook, de Actors nog beter en The KVB bewees de jonge versie van The Jesus And Mary Chain te zijn die dezelfde avond ook van de partij waren in de Agra maar evenzeer op rock Zottegem aantreden dus dat gemis was niet al te pijnlijk.

Mijn compagnon en ik slaagden er in een VIP zitje af te dwingen aan de PA om onze geplaagde benen en voeten wat rust te gunnen en met alweer wat Hefenweizen erbij was dat best gezellig, ‘t groepje Belgen aan ons VIP tafeltje zwol ondertussen aardig aan. Laat ons nog een keer jong wezen jongens sprak ik en ik slaagde er in de compagnie te overtuigen om weerom richting Taubchental te sporen voor alweer een Remember When We Were Young waar we net op tijd arriveerden om de fuif op gang te trappen… als ik het me nog goed herinner was “Severina” van The Mission ook van de partij. Maar op die film kunnen er allicht wat fouten zitten want ze bleken daar ook Hefenweizen te hebben. Abtanzen! Om dan ons als luxe beestjes met een taxi voor het appartement te laten droppen… in deze staat zweefde ik over de drie verdieppingen trappen zonder te puffen. Zo zie je maar.

Maandag

Maandag is altijd een beetje triest. Een beetje van het zwarte volk zie je al gepakt en gezakt als ezeltjes, ocharme dat frêle dametje dat bijna onder het gewicht van haar XXL rugzak in tweeën knakte, richting station of auto afdruipen. Nu, in die rugzak zat allicht ook wel wat buit, nieuwe spulletjes want ook daar nodigt dit festival met zijn uitgebreide gamma aan stalletjes, kraampjes en zelfs heuse winkels (in het centrum heb jo o.a. Dark City Store Leipzig, EMP Leipzig en Wonderland 13 Leipzig) toe uit. En ja, minkukel je hebt er ook een H&M en Primark zo u wil maar u begrijpt dat we daar ver vandaan blijven en zij ver van ons.

Soit, maandag dus en dan zijn we ook wel dubbel triest omdat naar mijn smaak het aanbod op die dag net dat ietsje minder is, ook wel handig omdat je op die manier nog eens iets kunt ontdekken, maar niet zo dit jaar. In de mooie vernieuwde zaal Haus Leipzig kwam het vuurwerk van een paar legendarische bands als Modern English , Trisomie 21 en Chameleons Vox (ooit The Chameleons) en daar moest ik bij zijn of wat dacht je. Voor de twee andere groepjes kwam ik te laat, of beter smaakte de Hefenweizen te goed op een stadsterrasje en na wat museum bezoekjes en kuieren in een oase van rust, het oude Johannes Friedhof, waar je in je hangmat mag liggen tussen de oude graven.

Geen Japan Suicide of Silent Runners voor mij dus. Mag ik er de lezer ook eens op wijzen dat het in Leipzig wemelt van de toffe zaaltjes met een capaciteit van 1000 tot 2000 personen en het hier bij ons allemaal naar de kloten gaat wat dat betreft heren politici. Soit, Modern English dus, ze hebben een nieuw album uit en daar hoort dan uit gespeeld en hoewel niet onaardig was deze performance op “16 Days” en “Gathering Dust” (dit blijft een dijk van een song) na eerder dubieus. Als dat maar goed komt dacht ik, want Trisomie 21 is zo’n groep van geen compromissen of het is indrukwekkend goed of het lijkt nergens op. Gelukkig koos deze tot trio herleide band (met de gitarist van Morthem Vlade Art mocht u zich deze naam nog herinneren) voor de eerste optie.

Wat een concert, natuurlijk alle hits maar één voor één op indrukwekkend niveau, het publiek lustte er weer worst van, enkel in het laatste nummer, hoe kan het ook anders dan “The Last Song”, hoorde je dat Philippe Lomprez zijn stem het liet afweten, maar wat dan nog dit blijft een dijk van een nummer en dat zijn wel meer nummers van de broers Lomprez bewees dit concert.

En dan het allerlaatste optreden van deze editie, een optreden waarvan je weet dat het je vrolijk zal doen dansen en tot tranen toe bewegen en geloof me dat deed het ook. Vuurwerk, wat een frontman, wat een band…’the goth audience is the best audience in the world’… en of dat zo was, dansen en genieten, hit voor hit. Om goed te zijn mocht dit niet stoppen, nooit “Monkeyland”, “Perfume Garden”, “Swamp Thing”, “Second Skin”, “View From A Hill”… moet er nog Hefenweizen zijn… Wel ja dat mag al was het maar om een bijzonder geslaagde editie van het WGT weg te drinken, met een lach en een traan… maar gelukkig zijn er goede vooruitzichten in 2019 is er uiteraard een nieuwe editie, laten we al vooral beginnen met snode plannen smeden. Leipzig here we go, Leipzig here we come!

De volgende editie van dit unieke festival gaat door van 7 tem 10 juni 2019, al wordt er uiteraard al op 6 juni opgewarmd!

© foto’s Luc Luyten, 1 plastic noise experience, 2 the jesus and mary chain, 3 siglo xx, 4 monica jeffries

Wave Gotik Treffen

Voor de fotoreportages over Leipzig, foto’s door Luc Luyten, klikt u hier door naar de fotorubriek van onze website!

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/05/2019 : Het WGT elftal van Dimi Brands.

Nog een tweetal weekjes en de jaarlijkse bedevaart naar Leipzig kan een aanvang nemen, geef maar toe dat u er weer een gans jaar naar heeft uitgekeken. Ondergetekende stuurt dit jaar zijn kat, maar laat niet na zijn persoonlijke elftal mee te geven, kwestie dat u niet bezwijkt aan keuzestress. 1.CAMERATA MEDIOLANENSE Italiaans ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Dancing In Darkness

Lang geleden dat ik mijn cd speler nog een keer een opmerkelijke, of beter nog relevante verzamelaar liet eten. Er waren tijden waarin er regelmatig van die compilaties verschenen die een must waren voor elkeen die de scene op de voet wou volgen en blijven volgen. Die tijd lijkt echter achter ons een ook deze “Dancing in Darkness” ...

lees meer...
CD BESPREKING : William Basinski - On Time Out Of Time

Wanneer we stellen dat William Basinski een even bepalende naam is voor het ambient genre als Brian Eno, verdenkt u ons misschien van grootspraak. Toch staan we niet alleen met deze mening. De man is al meer dan 40 jaar actief in de muziekwereld, en oogstte vooral bekendheid met het zeer tot de verbeelding sprekende vierluik The Disintegration ...

lees meer...
CD BESPREKING : Iain Chambers - The Eccentric Press

Iain Chambers is een Engelse componist, producer en kunstenaar. Hij is actief sinds de jaren negentig. Is het meest bekend voor zijn werk voor radio, tv en film. Vormde in 2003 samen met twee collega’s van BBC Radio 3 het musique concrète collectief Langham Research Centre. Enkele jaren later begon Chambers te experimenteren ...

lees meer...
CD BESPREKING : Detieti - Frogressive Punk

Een plaatje dat naar collega Henk Vereecken gestuurd werd, maar naar mij werd doorgespeeld. Het deed onze goede vriend denken aan Faith No More, en dat is nu net een van de groepen waar hij een godsgloeiende hekel aan heeft. Ondergetekende heeft in zijn platenkast wel plaats vrij gemaakt voor de dolle fratsen van Mike Patton en co, dus ...

lees meer...
CD BESPREKING : Je t'aime - Je t'aime

Parijs. Tall BastArd, Crazy Z en Dany Boy brengen in 2018 hun eerste singel uit “The Sound”, tevens de opener van hun albumdebuut, die in de lichtstad op gejubel wordt ontvangen. De groep die wortelt in de jaren 80 van de cold wave en post punk vat moed en belsuit een volledig album klaar te stomen. En zie, het titelloze debuut ...

lees meer...
NIEUWS 19/05/2019 : Second Still exclusief in Retie

De Westkust van de US of A weet schoon volk tot zijn inwoners te tellen. Paraderend langs de Hollywood Boulevard onder het alziend oog van de paparazzi. Al zien we een band als Second Still er weinig last van te weten ondervinden. Bijzonder straf dan weer wel in de postpunk / coldwave-subcultuur waarin ze zich als trio al enkele jaren ...

lees meer...
NIEUWS 18/05/2019 : Here are the young men... RIP Ian Curtis

Vandaag, 18 mei, is het exact 39 jaar geleden dat ene Ian Curtis zich, op 23 jarige leeftijd, van het leven beroofde. Het was allicht geen nieuws geweest ware het niet dat deze Ian Curtis frontman en zanger/tekstschrijver was bij beeldenstormers Joy Division die aan de vooravond stonden van de grote doorbraak en een eerste Amerikaanse toer. “Closer”, ...

lees meer...
NIEUWS 16/05/2019 : Miel Noir en Tommi Stumpff samen te horen op Reclaim Your Story.

Miel Noir, een van de weinige bands die het lukte om op onze review pagina’s steeds het maximum aantal sterretjes in de wacht te slepen, is volop bezig aan de opvolger van Honey-Beat (2016). Tevens werd er een verrassende gast gespot in de studio, zo blijkt ook uit de eerste single die Miel Noir uit The Phoenix-Swarm, want zo gaat ...

lees meer...
NIEUWS 16/05/2019 : Summer-Event: gratis zomerfestival voor het goede doel.

Met de eerste zonnestralen die zich stilaan laten gelden, beginnen we al uit te kijken naar de zomer. En wie zomer zegt, zegt festivals. Goed nieuws want op zaterdag 3 augustus pakt men in Schoten onder de noemer Summer-Event 2019 uit met een affiche op maat van de Dark Entries lezer gesneden. Redelijk indrukwekkend met La Scaltra, A Slice ...

lees meer...
FOTO'S : Praga Khan - @ YAP Leopoldsburg, 11/05/2019 daar Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: PANTSER FABRIEK - Het werkt inderdaad motiverend om op te mogen treden in het land van Front 242!

Op de affiche van Trouwfe(e)st ligt de nadruk ontegensprekelijk op de genres dark ambient, dark folk en waagt men ook graag een uitstapje naar het meer industriële genre. De naam van het Nederlandse Pantser Fabriek kwam dan ook als een verrassing. Deze pure EBM act is een project van Willem Witte, die we kennen van zijn neofolk alias ...

lees meer...
FOTO'S : De Klinke - @ MysteriA Fantasy-Fair Aarschot, 04/05/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : La Lune Noire - @ MysteriA Fantasy-Fair Aarschot, 04/05/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : 10 JAAR DER KLINKE - Mijn eerste vrouw zei me ooit dat echte kunst ontstaat uit het lijden van de ziel. Gelijk heeft ze.

Der Klinke blaast tien kaarsjes uit. Dat doen ze met een geschenk aan hun fans: een nieuwe plaat 'Decade' met daarop een aantal herwerkte versies van nummers uit hun eerste decennium, een aantal remixen en zelfs een handvol nieuwe nummers. De plaat moet een hoofdstuk afsluiten. Oorspronkelijk zou het zelfs de zwanezang van de groep ...