canli casino

Dark Entries Logo

378 items

   

CRADLE OF FILTH & MOONSPELL
Twee van de beste metalbands op één avond (Trix, 1/03/2018)
03/03/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

03/03/2018 : CRADLE OF FILTH & MOONSPELL - Twee van de beste metalbands op één avond (Trix, 1/03/2018)
03/03/2018 : CRADLE OF FILTH & MOONSPELL - Twee van de beste metalbands op één avond (Trix, 1/03/2018)
Wat een topaffiche! Twee van de beste metalbands op één avond. Twee van de beste platen uit 2017 die live voorgesteld worden. ‘Cryptorania’ mag namelijk één van de beste excrementen van Cradle of Filth heten, en met ‘1755’ heeft Moonspell zichzelf alweer overtroffen.

Je moet je reppen om als niet in het Antwerpse wonende werkmens op tijd te komen, maar anderzijds is het goed voor diezelfde werkmens dat het concert reeds om 20u begint zodat hij zich om 23u alweer naar huis mag reppen om nog wat te rusten vooraleer een nieuwe dag van onderwerping aan de arbeidsmarkt aanvangt.

Het publiek is verrassend genoeg niet veel jonger dan op het modale wave of electrofeestje. Ook hier veertigers en vijftigers die nog eens komen genieten van hun favoriete muziek. Toch is de zaal goed gevuld en kun je stellen dat de metalscene er veel beter voor staat dan onze stilaan uitstervende gothicscene.

Op klokslag 20u weergalmt symfonische muziek. Er komt een man met een lange zwarte jas en een opmerkelijke hoed het podiumopgestrompeld. Met een lantaarnlamp in zijn hand! Het is Moonspell-zanger Fernando Ribiero. Een verwijzing naar Diogenes, vraag ik me af, die vaak op klaarlichte dag met een lantaarn rondliep en de vraag waarom beantwoordde met ‘ik ben op zoek naar de mens’?

Moonspell is alleszins een groep die zich graag aan filosofie waagt. En dat geldt zeker voor de laatste plaat ‘1755’. 1755 was immers het jaar waarop een verschrikkelijke aardbeving de Portugese hoofdstad Lissabon teisterde. De wereldstad - Portugal koloniseerde destijds een flink deel van de wereld - werd verwoest en er stierven tienduizenden mensen. En nog wel op allerheiligen! Was het een straf van god, of net een bewijs dat god niet bestaat? Is god rechtvaardig? Waarom net de zo gelovige bewoners van Lissabon? De vraag zou theologen en filosofen nog eeuwen blijven boeien.

Muzikaal is ‘1755’ uitzonderlijk, want ongetwijfeld de meest symfonische plaat van Moonspell tot nog toe. Ze hadden nochtans beloofd om na het meer gothicgetinte ‘Extinct’ - opnieuw een filosofisch getinte plaat over het uitsterven van diersoorten en andere milieuproblemen - weer volop de metaltoer op te gaan. Dat is niet volledig waar gebleken. In plaats van zware metalriffs te spelen, brengt Ricardo Amorim liever uitgekiende en verzorgde gitaarstukken aan, en ik moet erbij vermelden dat hij dat absoluut virtuoos doet.

De heren zijn trots op hun laatste opus, en bijna heel de set draait errond. Slechts een paar nummers komen uit vorige platen: ‘Scorpion Flower’ dat samen met Lindsay Schoolcraft van Cradle of Filth gebracht wordt, ‘Alma Mater’ uit het debuut ‘Wolfsheart’ en een paar nummers uit ‘Irreligious’ uit 1996 (Ribeiro kondigt dit aan als een sprong van meer dan 200 jaar: van 1755 naar 1996): ‘Opium’, ‘Awake’ en een uitgestrekte versie van ‘Full Moon Madness’ om te eindigen.

Cradle of Filth pakt het enigszins anders aan: niet alleen pakken ze wel met bruut gitaargeweld uit, hun set is ook evenwichtig opgesteld met nummers uit heel hun carrière. En dat is een lange carrière, met reeds 17 platen. Ooit waren ze de koningen van de black metal, maar nu wordt het ‘extreme metal’ genoemd, wellicht omdat ze te goed kunnen spelen. (Ik kan ook wel genieten van die black metal die door een eenzame ziel op zijn slaapkamer opgenomen is, maar het kan geen kwaad dat de grenzen verlegd worden door mensen die hun instrumenten wel beheersen.)

Cradle of Filth staat ook nog steeds voor een opmerkelijke show, met extravagante kleding en bodypaint. Dat is deze keer niet anders. Eerst komen de muzikanten op en als laatste komt Dani Filth zelf op de verhoging achteraan het podium. Hij ziet er een beetje uit als de gebochelde van Notre Dame, met een grote kap en een breed kostuum vol slierten. Dat houdt hij echter slechts één nummer aan, voor de opener ‘Gilded Cunt’.

We wisten al dat Dani Filth eerder klein van gestalte is, maar het blijft verwonderlijk hoe alle andere muzikanten minstens een kop boven hem blijven uitsteken. Het moet gezegd dat Dani zich uitstekend weet te omringen. Alle muzikanten weten ons te overtuigen dat ze fantastisch kunnen spelen en bovendien absolute freaks zijn. Een eervolle vermelding verdient gitarist Richard Shaw, die als hij niet headbangt het publiek kil aanstaart van achter zijn make-up, baard en lange haren, en die al gitaar spelend allerhande kunstjes uitvoert.

De hele setlist overlopen zou ons te ver leiden, maar we moeten zeker vermelden dat Cradle of Filth dit jaar 20 jaar ‘Cruelty And The Beast’ viert - een concept-cd uit 1998 die over de legende van Erzébet Bathory handelde, de Hongaarse gravin die tientallen meisjes en jonge vrouwen vermoordde - en dat zal doen met een speciale uitgave met remixen en herwerkte versies. Voor de gelegenheid spelen ze ook de volledige Bathory Aria (Benighted Like Usher / A Murder of Ravens in Fugue / Eyes That Witnessed Madness) uit de plaat, goed voor 11 minuten gedonder.

Als daarna ‘Dusk And Her Embrace’ weerklinkt - titelnummer van de legendarische plaat die twee jaar geleden al het recht had om een speciale uitgave te krijgen voor zijn 20ste verjaardag, in feite de onuitgegeven eerste opnames van de plaat - zijn de fans helemaal in de wolken. Sommigen vinden het zelfs nodig om luidkeels elke noot gitaar mee te schreeuwen, wat de optimale muzikale beleving van andere concertgangers niet helemaal bevordert.

De nieuwe plaat - en we herhalen graag hoe goed we die vinden - komt slechts twee keer aan bod: met ‘Heartbreak And Seance’ en ‘You Will Know The Lion By His Claw’. ‘Cryptoriana. The Seductiveness Of Decay’ is gebaseerd op Victoriaanse literatuur en grijpt gedeeltelijk terug naar het begingeluid van Cradle of Filth, met veel twin guitars.

Andere hoogtepunten zijn ‘Nymphetamine Fix’, ‘The Promise of Fever’ van de buitengewone ‘Damnation And A Day’ - opnieuw een conceptalbum rond de gevallen engel Lucifer - en uiteraard afsluiter ‘From The Cradle To Enslave’. Al is eigenlijk heel de set van een buitengewoon niveau. Dani Filths vocale prestaties zijn daar niet vreemd aan. Nog steeds weet hij op een opmerkelijke manier te krijsen en te grunten als een haast buitenaards wezen. Dit vereist een heel bijzondere stemtechniek en die beheerst hij geweldig goed.

Als de lichten terug aangaan haast ik me naar buiten, zoals veel andere toeschouwers. Het speciale optreden van Mästürbätör dat nog aangekondigd werd voor de laatblijvers laat ik voor wat het is. Bedankt voor het aanbod. Maar met twee topoptredens voor de prijs van één had ik genoeg. Het was echt de moeite om naar Antwerpen af te zakken.

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Plurals - Tri Tone

Vorig jaar was collega Peter De Koning nog erg te spreken over Atlantikwall eveneens uit op Silken Tofu, we zijn niet minder enthousiast over de laatste release van dit (ondertussen) drietal uit Engeland dat toch enigszins anders uit de hoek komt... We kunnen zeggen dat Tri Tone een nieuw hoofdstuk is in de geschiedenis van Plurals (dit ...

lees meer...
CD BESPREKING : Arcana Obscura - 2000 Miles

Collega Paul Van De Gehuchte gaf onlangs het achtste album (Nachtblume) van Qntal maar liefst negen sterren. Luisterend naar dit album hoor ik vooral veel krampachtige pogingen om nog eens een clubhit als ‘Ad Mortem Festinamus’ of een ‘Omnis Mundi Creatura’ van Ernst Horns (ex Qntal) andere project Helium Vola neer ...

lees meer...
NIEUWS 22/04/2018 : Dead Can Dance legt de laatste hand aan nieuwe plaat

Dead Can Dance kan er prat op gaan aan de basis te liggen van de neoklassieke golf in de darkwave. Zij waren nu eenmaal de eersten om deze richting inte slaan, en hebben veel navolging gekregen. In feite hebben ze met elk van hun cd's de grenzen verlegd. Aanvankelijk waren ze een post-punk-groep, maar na één plaat en een ...

lees meer...
NIEUWS 22/04/2018 : Qntal komt naar Mechelen op vrijdag 27 april

Qntal, het heerlijk romantische project van Michael Pop en Sigrid Hausen, verwent ons al jaren met elektronische aanpassingen van middeleeuwse muziek. Al is dat met de jaren wel ruim geïnterpreteerd geweest. De groep heeft onlangs een nieuwe cd uitgebracht - Nachtblume - en daar vindt u ook vertoningen op van gedichten van Lord Byron, ...

lees meer...
NIEUWS 22/04/2018 : B52: optredens van The Bollock Brothers en Sex Gang Children

Eernegem, putje West-Vlaanderen, is een dorp van een paar straten groot, zonder station, dat vooral bekend is als dorp van kasseileggers. In wezen hebt u weinig redenen om het dorp te bezoeken, tenzij... u graag een bezoek brengt aan de B52, een fantastisch muziekcentrum dat erin slaagt om regelmatig new wave- en punkoptredens te organiseren ...

lees meer...
NIEUWS 21/04/2018 : Het nieuwe hoofdstuk voor Agent Side Grinder

Het was al langer geweten dat het Zweedse Agent Side Grinder noodgedwongen een nieuwe richting ging uitgaan. Noodgedwongen wegens het vertrek van hun frontman Kristoffer Grip, maar evenzo de verlating van bassist Thobias Eidevald en toetsenist Henrik Sunbring. Er werd al aangekondigd dat ze als drieling verder zouden gaan onder dezelfde ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Hybryds - Mistrust Authority & Tectonic Overload

Klappen in de handjes, blij blij blij, want we hebben er weer een Hybryds reissue op Zoharum bij! Voor de zevende keer alweer duikt Magthea in zijn archiefkast om met behulp van onze eigenste TraumaSutra het materiaal terug op te poetsen. Mistrust Authority & Tectonic Overload zal voor al wie Hybryds kent van het rituele ambient ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kutin | Kindlinger - Decomposition IV -Variations On Bulletproof Glass

In een genre als het experimentele, waarin werkelijk alles mogelijk is, is het niet moeilijk om verrassend uit de hoek te komen. Of net wel? Geluiden opnemen vanachter een kogelvrij glazen paneel bijvoorbeeld, scoort alvast hoge punten op de schaal van originaliteit. Zoals de titel aangeeft is dit het vierde deel in de Decomposition ...

lees meer...
CD BESPREKING : Palmbomen II - Memories of Cindy

Palmbomen II is Kai Hugo en Kai Hugo is Palmbomen II. Het is dan ook gewoon Kai die op muzikale wijze zijn obsessie botviert op deze al dan niet denkbeeldige Cindy. Het meisje fleurt de verpakking op met vier foto’s. We kennen haar niet, maar de weemoed druipt van haar gelaat en dit gevoel weerspiegelt perfect in de muziek. We horen ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2018 : Wave-Gotik-Treffen Leipzig: een handleiding

Van 18 tot 21 mei 2018 gaat in het Duitse Leipzig de 27ste editie van het Wave-Gotik-Treffen door. Iedere goth die er de mogelijkheid toe heeft, moet minstens één keer in zijn leven op bedevaart naar Leipzig, dat is genoegzaam bekend, en de kans is groot dat u na één bezoek de smaak te pakken hebt en jaarlijks blijft ...

lees meer...
FOTO'S : SPARK! - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : LESCURE 13 - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : ELM - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
INTERVIEW : BySenses - 'People': we zijn gewoon mensen, geen superras...

Zojuist verscheen een nieuwe release op Wool-E Discs in de reeks Belgian NeuMusik. ‘Chapter 6’ is dit alweer in deze reeks. Achter dit project, BySenses, zit Gentenaar Didier Dewachtere, die we reeds kenden van zijn samenwerking met die andere Gentenaar Johan De Paepe alias ‘Owann’ in het project The Tower Tree. “People”, ...