canli casino

Dark Entries Logo

370 items

   

DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft)
Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
Dark Entries lezers die mijn schrijfsels op de voet volgen en die me een beetje kennen, weten dat ik niets dan lovende woorden veil heb voor het Nederlandse evenement Dwaalspoor, dat sinds vorig jaar, vergeef me de flauwe woordspeling, terug op de rails staat.

Dit jaar ontbrak misschien een echte grote naam in Delft (Rotterdam was dit jaar niet het gebruikelijke eindstation), maar toch had de organisatie met het steeds aan populariteit winnende Har Belex, het ervaren Stein, de live première van Les Chasseurs De La Nuit en een exclusief mini concert van Miel Noir genoeg in huis om de liefhebbers van dark folk en aanverwante bombastische klanken ruimschoots op zijn/haar wenken te bedienen.

Antwerpen, 9 december 17u21.

Sinterklaas was nog alom tegenwoordig, want dochterlief kreeg dit weekend haar cadeautjes, waaronder een door haar gekozen Lego ziekenhuis, dat natuurlijk ook vandaag in elkaar gezet moest worden.

Onze gasten die ons zouden vergezellen naar Delft, en een hapje kwamen mee-eten voor het vertrek waren reeds aanwezig.

Na het laatste Lego blokje op zijn plaats gestoken te hebben, met één oog het kookpunt van de spaghetti in de gaten houdend, komt mijn dochter plots met mijn rinkelende telefoon naar me toe: “Kijk papa, het is een onbekend nummer.”

“Laat maar rinkelen, dat zal wel niets zijn.”, was mijn repliek, wat mijn standaard antwoord is bij anonieme bellers.

Toen even later bleek dat ik een ingesproken bericht had, en ik opmerkte dat het een Nederlands telefoonnummer betrof, wist ik al meteen waar het mee te maken had.

Brigitte, organisatrice van Dwaalspoor, belde me op met de mededeling dat één van de twee voorziene dj’s zich ziek had gemeld, en vroeg of het mogelijk zou zijn dat ik zijn plaats zou innemen vanavond.

Snel telefoontje terug met de melding dat we reeds vertrekkensklaar stonden, en dat het dus niet meer mogelijk was om nog een cd koffer te vullen... Tenzij ik natuurlijk met het materiaal van de andere dj kon draaien.

Marcel P, de andere dj in kwestie moest natuurlijk optreden met Miel Noir, en aangezien zij als laatste van de avond geprogrammeerd stonden, zaten ze met een gat dat opgevuld diende te worden, zowel voor als na het Miel Noir concert.

Aangezien ik Marcels platen mocht gebruiken, stemde ik toe. Ook al was het dan niet met mijn eigen gerief, toch zag ik het als een eer dat ik op dit fijne feestje mocht draaien. Brigitte, ter compensatie, volgend jaar een plekje op de affiche?

Delft, 9 december, 20u00

Mooi op tijd kwamen we in Delft aan, en aan de deur kregen we meteen een Dwaalspoor draagtasje in handen geduwd, een presentje voor alle aanwezigen.

Het is net dit wat het evenement doet uitsteken boven de rest, er zijn maar weinig concerten waar je als bezoeker zo in de watten gelegd wordt.

Want naast dit cadeautje, kon je je ook te goed doen aan de befaamde Luftwaffels (ik blijf het grappig vinden), chips, snoep, en dit allemaal gratis. Zeg nu nog eens dat Nederlanders gierig zijn?!

Het Flora Theater bleek bij het betreden een mooie locatie te zijn. Het had wel iets van een vergane glorie, maar qua sfeer paste het perfect bij de geafficheerde bands.

De eerste daarvan, was het Duitse Stein. De groep rond Norbert Strahl gaat al een tijdje mee, en de bandleden verdienden in het verleden al hun sporen bij bands als Dies Natalis en Seelenthron.

Dat Stein zich in hetzelfde straatje bevindt, zal dan ook niet verbazen. Aangename luisterfolk, met krachtige vocalen en instrumentatie. Met 5 mensen op het toch wel kleine podium, kwam de virtuositeit van de muzikanten misschien niet ten volle tot zijn recht, al speelde ook hier de kwaliteit van de geluidstechnicus een meer dan grote rol. Een euvel dat zich vanavond helaas niet tot slechts 1 optreden beperkte.

Verrassend genoeg kwam hierna Les Chasseurs De La Nuit, het zijproject van Kim Larsen (:Of The Wand And The Moon:) zoals u reeds kon lezen in een interview dat ik met hem had voor Dark Entries.

Doordat alles een beetje vertraging had opgelopen, moesten we ons tevreden stellen met een ingekorte set, waardoor alles terug op schema zat.

Kim, met zonnebril, en dus niet met masker zoals op de hoes van zijn laatste plaat, bracht ons projecties van bizarre beelden (waarvan we ons vooral verklede apen die muziek spelen in een psychedelisch sixties decor herinneren), donkere soundscapes die erg doen denken aan zijn werk bij Vril Jäger en voegde hier nog wat live percussie aan toe. Wie zijn ogen sloot had bij momenten het gevoel naar het begin van een Death In June concert te luisteren (u weet wel, wanneer Douglas gemaskerd zijn duivels ontbindt), dat sfeertje in combinatie met de diepe stem van Kim waren hiervoor verantwoordelijk.

Niks dan lof voor Les Chasseurs dus, alleen had het voor ons wat langer mogen duren.

Ook verrassend was de hoge positie van het Spaanse Har Belex op de affiche. We zagen ze vorig jaar nog aan het werk op WGT als zijnde een beloftevolle nieuwkomer. Een mening die doordrong tot in Aarschot, waar ze vorig jaar op Porta Nigra stonden.

Met amper 1 album (Chandelle (2014)) en 1 EP (Camino De Brea, 2016) op de teller, wisten deze Spanjaarden zich al snel tot in de harten van het neofolk minnende publiek te nestelen. Ook wij moeten toegeven, dat we ze in de tijdspanne van amper een goed jaar de drie keer dat we ze zagen, ze steeds sterker worden.

Electro liefhebbers kennen zanger Salva Maine misschien van het project Culture Kultür Cultur, bij Har Belex komt hij helemaal anders uit de hoek.

De Nederlanders (en zoals gebruikelijk vele Duitsers) konden het absoluut smaken, en vergastte het kwartet (met Sathorys Elenorth van o.a. Endless Asylum en Der Blaue Reiter op keyboards en percussie) na een grandioze finale dan ook terecht op een staande ovatie. De geluidstechnische problemen nam men er willens nillens bij, wie hier langs kon kijken kon immers alleen maar beamen dat dit een straf optreden was.

Toen ik na afloop Manix Salazar feliciteerde, barstte deze in lachen uit met de vraag of ik gek was geworden. Zelf was hij er zelf niet over te spreken, maar kon er gelukkig nog om lachen.

Waarna het tijd was aan mij om Marcel te vervangen achter de draaitafels, want hij moest zich voorbereiden voor het korte setje dat hij met Miel Noir zou spelen.

Toen ik hem vroeg of hij niet te zenuwachtig was, was zijn antwoord dat de enige uitdaging was om het geluid onder controle te houden. U ziet, dit was echt wel het gespreksonderwerp van de avond.

We moeten u teleurstellen: Miel Noir treedt eigenlijk nooit op, maar dit heeft vooral praktische redenen: naast Duitser Marcel Runde bestaat de groep ook nog uit Dimo Dimov die zijn vaste stek in Bulgarije heeft, en worden ze verder nog vaak bijgestaan door Oostenrijker Gerhard Hallstatt (Allerseelen) waardoor het geografisch gezien geen sinecure is voor deze drie heren om vlot af te spreken.

Marcel plukte dan ook uit de voor handen zijnde artiesten van vanavond om een “gelegenheids-Miel Noir” aan het publiek voor te stellen, met naast hem verder nog Sathorys, Manix Salazar en Norbert Strahl. Het begon met een intieme piano versie van ‘Anymore’, waardoor dit break-up nummer nog meer op een liefdeslied ging klinken dan in zijn oorspronkelijke versie. Amper vier nummertjes waren een fijne opwarmer, maar het liet toch vooral een honger naar meer achter. We hopen dan ook dat het alsnog ooit zou lukken om eens een volwaardig concert van deze door ons op handen gedragen (alle drie de Miel Noir albums wisten hier de maximumscore te behalen, dat deed hen, voor zover we weten, niemand na) groep te mogen meemaken, misschien ook iets voor de volgende Dwaalspoor, Brigitte?

Tijd dus voor de afterparty, en tot mijn grote tevredenheid bleef het publiek plakken. Twee grote frustraties bij concerten zijn immers 1.Wanneer er geen afterparty is en 2.Wanneer er wel een afterparty is, maar het publiek zo snel mogelijk na afloop naar huis wil.

Het neofolk publiek is een trouw publiek, dat is algemeen geweten, en met graagte gingen de beentjes dan ook vlotjes de dansvloer op.

Marcel eindigde zijn dj set met ‘Lili Marleen’ in de versie van Camerata Mediolanense dat door tal van Duitse vrienden luidkeels meegekeeld werd, zelfs na afloop van het nummer. Op Facebook maakte iemand melding van een neofolk karaoke, wat inderdaad een treffende beschrijving was.

Het illustreert alleen maar het gezellige (een woord dat de Nederlanders graag in de mond nemen, maar dat hier echt wel past) en familiale gevoel dat de Dwaalspoor feestjes tot een niet te missen ervaring maakt.

We zijn dan ook weer zwaar teleurgesteld in de Belgen, die anders dan de Duitsers, amper de moeite nemen om de grens over te steken en al dit moois aan hun neus laten voorbijgaan.

Zeg niet dat u het niet wist, want wij bij Dark Entries deden onze promotionele duit in het zakje, en we zullen dat in de toekomst blijven doen, want Dwaalspoor weet als geen ander de begrippen sympathiek en kwaliteit aan elkaar te binden.

Foto's: 1.Gratis tasje en snoep, ook dat is Dwaalspoor / 2.Stein / 3.Les Chasseurs De La Nuit / 4.Har Belex / 5.Miel Noir (door Volker Helwech)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Seven That Spells - The Death And Resurrection Of Krautrock: OMEGA

Derde en laatste deel van de trilogie “The Death And Resurrection Of Krautrock”, waarvan het eerste deel, “AUM” in 2011 verscheen en het tweede deel, “IO” in 2014. Het zopas uitgekomen “The Death And Resurrection Of Krautrock: OMEGA” is dus het derde en laatste deel van deze trilogie. Alle drie ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sextile - Albeit Living

Hell Yeah, hoe lekker vettig is dit? Een ritje terug naar de donkere en beschimmelde kelders en podia op bierbakken. Heerlijk, men neme de drift van de oude The Jeus And Mary Chain, giet daar wat Executive Slacks overheen en en passant breng je één en ander op smaak met een Bauhaus sausje. Deze “Albeit Living” ...

lees meer...
CD BESPREKING : Silent Runners - The Directory

Ze zien er strak uit. Afgelikt en in een maatpak. Een beetje koud ook en rijp. Amsterdam daar hokken ze samen deze Silent Runners die sedert 2015 ook muzikaal over en door de walletjes waaien. Nu ja, “The Directory” is een debuut dat bij ons in de bus valt dus moet er wel iets zijn dat ze aan Dark Entries linkt. Meer nog, hier ...

lees meer...
CD BESPREKING : Anemone Tube - The Three worlds - Forget Heaven

Onze redactie telt wel meerdere fans van Anemone Tube. Het was dan ook reikhalzende uitkijken naar de compilatietrilogie The Three worlds met moeilijk te vinden en onuitgegeven werk. U kunt de drie cd’s in één box kopen, maar wij wouden u een monsterrecensie besparen en besloten de drie cd’s apart te bespreken. ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2018 : Dark Entries geeft twee vrijkaarten weg voor W-fest

Goed nieuws voor de mensen die van goed nieuws houden: Dark Entries zal tussen nu en augustus elke maand twee vrijkaarten voor het W-Fest festival weggeven. Het festival gaat van 16 tot 19 augustus door in Amougies (Kluisbergen). Op het programma staan grote namen als Kim Wilde, Project Pitchfork, Chameleon Vox, DAF, Front Line Assembly, Vive ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2018 : Orphaned Land brengt Israëli's en Palestijnen dichter bij elkaar

Na de laatste provocatie van Trump - het verplaatsen van de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jerusalem - zijn de spanningen in het midden-oosten weer hoog opgelaaid. De Israëli's zijn extatisch, want voor hen is de heilige stad 'één en ondeelbaar' deel van Israël, maar de Palestijnen - die aanspraak ...

lees meer...
CD BESPREKING : StringStrang - Waasland

Verloren in grijze kronkels De witte mist vervaagt de weg Drukt het zijn van de plek waar zij altijd is geweest Wie de achtergrond kent, kan niet anders dan stil worden bij het lezen van dit gedicht. Jan Kees Helms, StringStrang, verloor de moeder van zijn kinderen en componeerde deze muziek tijdens de ...

lees meer...
INTERVIEW : Mřrke - ... inspired by old classic gothic metal ...

Enkele weken geleden liet Dark Entries u, beste lezer via een nieuwsberichtje kennismaken met de band Mørke. Dit deed geen belletje rinkelen, totdat we u erop wezen dat er wel een hele bekende naam achter dit gothic metal combo schuilt. Niemand minder dan Stig Johansen (ex-The Sins of thy Beloved en Savn) is het muzikale brein achter ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2018 : Dolores O'Riordan van The Cranberries overleden

Ik herinner me dat ik ooit terstond verliefd werd op Dolores O'Riordan, zangeres van The Cranberries, bij het zien van de clip van 'Linger' op MTV. Het programma heette 120 minutes en het was de tijd dat MTV zijn naam nog waar maakte en werkelijk muziek uitzond. Vandaag is Dolores niet meer. Ze stierf op 46-jarige leeftijd en laat ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 14/01/2018 : Weet u nog wat u deed in april 1998? En hoeveel 100 frank waard was?

Dit jaar blaast het jaar 1998 twintig kaarsen uit. Herinnert u zich nog wat u toen deed? Ging u in het weekend naar het Syndroom? Bereidde u zich voor het Leipziger Gothic Treffen? Of moest u nog verwekt worden? Van een beetje nostalgie is nog niemand gestorven en daarom presenteren wij u met enige trots de digitale versie van het Dark Entries ...

lees meer...
FOTO'S : DANIEL.B.PROTHESE - CC Het Gasthuis, Aarschot, Belgium, 10/01/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : NOTHING BUT NOISE - CC Het Gasthuis, Aarschot, Belgium, 10/01/2018 door Benny Serneels

lees meer...
NIEUWS 12/01/2018 : De Machine en het Beest

Na ‘Lacus Somniorum’ (2014) van de Franse band Alwaid mag je je begin februari 2018 verwachten aan de opvolger. Dit female fronted melodic metal combo, met invloeden van onder andere Therion en Epica, laat hun tweede album ‘The Machine and the Beast’ dan immers los op de Lage Landen. Inspiratie werd geput uit de grote ...

lees meer...
FOTO'S : TB Frank & Baustein - Try Out @ The Backpacker Bar Brussel, 05-01-2018 door Luc Luyten