canli casino

Dark Entries Logo

386 items

   

DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft)
Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
11/12/2017 : DWAALSPOOR (09-12-2017, Flora Theater, Delft) - Een meer dan geslaagde avond bij onze noorderburen.
Dark Entries lezers die mijn schrijfsels op de voet volgen en die me een beetje kennen, weten dat ik niets dan lovende woorden veil heb voor het Nederlandse evenement Dwaalspoor, dat sinds vorig jaar, vergeef me de flauwe woordspeling, terug op de rails staat.

Dit jaar ontbrak misschien een echte grote naam in Delft (Rotterdam was dit jaar niet het gebruikelijke eindstation), maar toch had de organisatie met het steeds aan populariteit winnende Har Belex, het ervaren Stein, de live première van Les Chasseurs De La Nuit en een exclusief mini concert van Miel Noir genoeg in huis om de liefhebbers van dark folk en aanverwante bombastische klanken ruimschoots op zijn/haar wenken te bedienen.

Antwerpen, 9 december 17u21.

Sinterklaas was nog alom tegenwoordig, want dochterlief kreeg dit weekend haar cadeautjes, waaronder een door haar gekozen Lego ziekenhuis, dat natuurlijk ook vandaag in elkaar gezet moest worden.

Onze gasten die ons zouden vergezellen naar Delft, en een hapje kwamen mee-eten voor het vertrek waren reeds aanwezig.

Na het laatste Lego blokje op zijn plaats gestoken te hebben, met één oog het kookpunt van de spaghetti in de gaten houdend, komt mijn dochter plots met mijn rinkelende telefoon naar me toe: “Kijk papa, het is een onbekend nummer.”

“Laat maar rinkelen, dat zal wel niets zijn.”, was mijn repliek, wat mijn standaard antwoord is bij anonieme bellers.

Toen even later bleek dat ik een ingesproken bericht had, en ik opmerkte dat het een Nederlands telefoonnummer betrof, wist ik al meteen waar het mee te maken had.

Brigitte, organisatrice van Dwaalspoor, belde me op met de mededeling dat één van de twee voorziene dj’s zich ziek had gemeld, en vroeg of het mogelijk zou zijn dat ik zijn plaats zou innemen vanavond.

Snel telefoontje terug met de melding dat we reeds vertrekkensklaar stonden, en dat het dus niet meer mogelijk was om nog een cd koffer te vullen... Tenzij ik natuurlijk met het materiaal van de andere dj kon draaien.

Marcel P, de andere dj in kwestie moest natuurlijk optreden met Miel Noir, en aangezien zij als laatste van de avond geprogrammeerd stonden, zaten ze met een gat dat opgevuld diende te worden, zowel voor als na het Miel Noir concert.

Aangezien ik Marcels platen mocht gebruiken, stemde ik toe. Ook al was het dan niet met mijn eigen gerief, toch zag ik het als een eer dat ik op dit fijne feestje mocht draaien. Brigitte, ter compensatie, volgend jaar een plekje op de affiche?

Delft, 9 december, 20u00

Mooi op tijd kwamen we in Delft aan, en aan de deur kregen we meteen een Dwaalspoor draagtasje in handen geduwd, een presentje voor alle aanwezigen.

Het is net dit wat het evenement doet uitsteken boven de rest, er zijn maar weinig concerten waar je als bezoeker zo in de watten gelegd wordt.

Want naast dit cadeautje, kon je je ook te goed doen aan de befaamde Luftwaffels (ik blijf het grappig vinden), chips, snoep, en dit allemaal gratis. Zeg nu nog eens dat Nederlanders gierig zijn?!

Het Flora Theater bleek bij het betreden een mooie locatie te zijn. Het had wel iets van een vergane glorie, maar qua sfeer paste het perfect bij de geafficheerde bands.

De eerste daarvan, was het Duitse Stein. De groep rond Norbert Strahl gaat al een tijdje mee, en de bandleden verdienden in het verleden al hun sporen bij bands als Dies Natalis en Seelenthron.

Dat Stein zich in hetzelfde straatje bevindt, zal dan ook niet verbazen. Aangename luisterfolk, met krachtige vocalen en instrumentatie. Met 5 mensen op het toch wel kleine podium, kwam de virtuositeit van de muzikanten misschien niet ten volle tot zijn recht, al speelde ook hier de kwaliteit van de geluidstechnicus een meer dan grote rol. Een euvel dat zich vanavond helaas niet tot slechts 1 optreden beperkte.

Verrassend genoeg kwam hierna Les Chasseurs De La Nuit, het zijproject van Kim Larsen (:Of The Wand And The Moon:) zoals u reeds kon lezen in een interview dat ik met hem had voor Dark Entries.

Doordat alles een beetje vertraging had opgelopen, moesten we ons tevreden stellen met een ingekorte set, waardoor alles terug op schema zat.

Kim, met zonnebril, en dus niet met masker zoals op de hoes van zijn laatste plaat, bracht ons projecties van bizarre beelden (waarvan we ons vooral verklede apen die muziek spelen in een psychedelisch sixties decor herinneren), donkere soundscapes die erg doen denken aan zijn werk bij Vril Jäger en voegde hier nog wat live percussie aan toe. Wie zijn ogen sloot had bij momenten het gevoel naar het begin van een Death In June concert te luisteren (u weet wel, wanneer Douglas gemaskerd zijn duivels ontbindt), dat sfeertje in combinatie met de diepe stem van Kim waren hiervoor verantwoordelijk.

Niks dan lof voor Les Chasseurs dus, alleen had het voor ons wat langer mogen duren.

Ook verrassend was de hoge positie van het Spaanse Har Belex op de affiche. We zagen ze vorig jaar nog aan het werk op WGT als zijnde een beloftevolle nieuwkomer. Een mening die doordrong tot in Aarschot, waar ze vorig jaar op Porta Nigra stonden.

Met amper 1 album (Chandelle (2014)) en 1 EP (Camino De Brea, 2016) op de teller, wisten deze Spanjaarden zich al snel tot in de harten van het neofolk minnende publiek te nestelen. Ook wij moeten toegeven, dat we ze in de tijdspanne van amper een goed jaar de drie keer dat we ze zagen, ze steeds sterker worden.

Electro liefhebbers kennen zanger Salva Maine misschien van het project Culture Kultür Cultur, bij Har Belex komt hij helemaal anders uit de hoek.

De Nederlanders (en zoals gebruikelijk vele Duitsers) konden het absoluut smaken, en vergastte het kwartet (met Sathorys Elenorth van o.a. Endless Asylum en Der Blaue Reiter op keyboards en percussie) na een grandioze finale dan ook terecht op een staande ovatie. De geluidstechnische problemen nam men er willens nillens bij, wie hier langs kon kijken kon immers alleen maar beamen dat dit een straf optreden was.

Toen ik na afloop Manix Salazar feliciteerde, barstte deze in lachen uit met de vraag of ik gek was geworden. Zelf was hij er zelf niet over te spreken, maar kon er gelukkig nog om lachen.

Waarna het tijd was aan mij om Marcel te vervangen achter de draaitafels, want hij moest zich voorbereiden voor het korte setje dat hij met Miel Noir zou spelen.

Toen ik hem vroeg of hij niet te zenuwachtig was, was zijn antwoord dat de enige uitdaging was om het geluid onder controle te houden. U ziet, dit was echt wel het gespreksonderwerp van de avond.

We moeten u teleurstellen: Miel Noir treedt eigenlijk nooit op, maar dit heeft vooral praktische redenen: naast Duitser Marcel Runde bestaat de groep ook nog uit Dimo Dimov die zijn vaste stek in Bulgarije heeft, en worden ze verder nog vaak bijgestaan door Oostenrijker Gerhard Hallstatt (Allerseelen) waardoor het geografisch gezien geen sinecure is voor deze drie heren om vlot af te spreken.

Marcel plukte dan ook uit de voor handen zijnde artiesten van vanavond om een “gelegenheids-Miel Noir” aan het publiek voor te stellen, met naast hem verder nog Sathorys, Manix Salazar en Norbert Strahl. Het begon met een intieme piano versie van ‘Anymore’, waardoor dit break-up nummer nog meer op een liefdeslied ging klinken dan in zijn oorspronkelijke versie. Amper vier nummertjes waren een fijne opwarmer, maar het liet toch vooral een honger naar meer achter. We hopen dan ook dat het alsnog ooit zou lukken om eens een volwaardig concert van deze door ons op handen gedragen (alle drie de Miel Noir albums wisten hier de maximumscore te behalen, dat deed hen, voor zover we weten, niemand na) groep te mogen meemaken, misschien ook iets voor de volgende Dwaalspoor, Brigitte?

Tijd dus voor de afterparty, en tot mijn grote tevredenheid bleef het publiek plakken. Twee grote frustraties bij concerten zijn immers 1.Wanneer er geen afterparty is en 2.Wanneer er wel een afterparty is, maar het publiek zo snel mogelijk na afloop naar huis wil.

Het neofolk publiek is een trouw publiek, dat is algemeen geweten, en met graagte gingen de beentjes dan ook vlotjes de dansvloer op.

Marcel eindigde zijn dj set met ‘Lili Marleen’ in de versie van Camerata Mediolanense dat door tal van Duitse vrienden luidkeels meegekeeld werd, zelfs na afloop van het nummer. Op Facebook maakte iemand melding van een neofolk karaoke, wat inderdaad een treffende beschrijving was.

Het illustreert alleen maar het gezellige (een woord dat de Nederlanders graag in de mond nemen, maar dat hier echt wel past) en familiale gevoel dat de Dwaalspoor feestjes tot een niet te missen ervaring maakt.

We zijn dan ook weer zwaar teleurgesteld in de Belgen, die anders dan de Duitsers, amper de moeite nemen om de grens over te steken en al dit moois aan hun neus laten voorbijgaan.

Zeg niet dat u het niet wist, want wij bij Dark Entries deden onze promotionele duit in het zakje, en we zullen dat in de toekomst blijven doen, want Dwaalspoor weet als geen ander de begrippen sympathiek en kwaliteit aan elkaar te binden.

Foto's: 1.Gratis tasje en snoep, ook dat is Dwaalspoor / 2.Stein / 3.Les Chasseurs De La Nuit / 4.Har Belex / 5.Miel Noir (door Volker Helwech)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Vidna Obmana - The Trilogy

Dirk Serries is een man die in onze reviewsectie erg vaak de revue passeert. We leerden de man uiteraard kennen via het legendarische Vidna Obmana, waarvan onlangs bij Zoharum het terugblikkende ‘The Trilogy’ heruitgegeven werd. Maar laat ons beginnen bij het begin... De eerste releases onder de Vidna Obmana moniker verschenen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Herr Lounge Corps & Cadaverous Condition - The Breath Of A Bird

Hoewel ik vertrouwd ben met het werk van zowel Cadaverous Condition als van Herr Lounge Corps, bleek dit een bijzonder moeilijke cd om te bespreken. Het was Miro Snejdr (Herr Lounge Corps) zelve die me aansprak met de vraag of ik deze wou bespreken. We kennen de man vooral als de huispianist van Douglas P bij Death In June, maar tevens ...

lees meer...
CD BESPREKING : Analogue-X - Course Of Life

Als er één ding is waar ik als recensent de wubbes van krijg, is het wel een gebrek aan transparantie. Echozone zou een samenwerking zijn aangegaan met het Duitse RMP Records om een aantal (toekomstige) releases van de electropop-band Analogue-X uit te brengen, maar ik vind niks terug over dit label. Op Discogs zijn er verschillende ...

lees meer...
CD BESPREKING : protoU - Khmaoch

We lieten u al eerder kennis maken met de Oekraïense artieste protoU, middels haar uitstekende samenwerking met Hilyard. Inderdaad, artiestE, het blijft het vermelden waard, aangezien het vrouwelijk geslacht in het anonieme dark ambient milieu nog steeds zwaar in de minderheid is. Maar dat deze protoU, oftewel Sasha Cats, meer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sophya - Broken Mirrors

Het van oorsprong Israëlische Sophya (niet te verwarren met de Sophia van Peter Bjärgö) resideert al een tijdje in Nederland. Wanneer we de puntjes Nederland en dark wave (want in deze muzikale vijver vist Sophya) met elkaar verbinden komen we als vanzelf bij Clan Of Xymox terecht. Niet verwonderlijk dan ook dat het via Ronny ...

lees meer...
FOTO'S : The Alarm - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Partisan - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : THE KIDS - Mensen verwachten onze klassiekers en dat zijn de songs van de eerste twee LP's

Welke groep zette België op de wereldpunkkaart. The Kids natuurlijk! Op zaterdag 10 november spelen ze op Breaking Barriers, het Leuvense festival dat hoopt te bewijzen dat punk nog steeds niet dood is. Malcolm Nix had een gesprek met frontman Ludo Mariman. Eigenlijk hebben we geen behoefte aan een inleiding, want elke Belgische muziekliefhebber ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Trouwfe(e)st: het trouwfeest met instemming van Dark Entries

Trouwfeesten... Ons advies als Dark Entries luidt dat u ze moet vermijden als de pest. Maar nu en dan maken we wel eens een uitzondering. Als iemand voor zijn trouwfeest - in dit geval gaat het zelfs om de verjaardag van een trouwfeest - gratis optredens organiseert met donkere groepen, bijvoorbeeld. Dimi en Sigrid - het mannelijk deel van ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Der Klinke wacht op iemand die lacht

Yep, het is eenzaam in de wereld van Der Klinke. Het succes van de laatste cd - The Unexpected - heeft daar helaas niets aan veranderd. Daarop liet Geert 'Chesko' Vandekerkhof al in 'Someone who smiles' weten dat hij graag eens iemand naar hem zou zien lachen. Het is er nog niet van gekomen, en dus herhaalt hij die oproep nog ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Persephone en Seesayle in Brussel

Persephone is het neoklassieke project van Sonja Krauthofer, zangeres van l'Âme Immortelle, en Martin Höfert, een cellist die voor Sopor Aeternus, Goethes Erben en tal van andere projecten gespeeld heeft. Samen brengen ze neoklassieke muziek met een mythologisch kantje. Op zaterdag 15 september kunt u de groep aan het werk zien ...

lees meer...
FOTO'S : VV303 - @ Judgement Fest. Landgraaf, 9/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : DEAD MAN'S HILL - Ik wou net als de artiesten op Cold Meat Industry machtige muziek maken die een deur opende naar een totaal andere, veel mysterieuzere wereld.

Het Belgische dark ambient-martial-industrial-black-metal-project Dead Man's Hill bestaat 20 jaar en is cult tot in Polen en Rusland. Optredens zijn schaars, maar de komende weken kunt u Dead Man's Hill aan het werk zien in de Wommel in Wommelgem op 16 juni, en op de Dark Entries Night in Gent op 29 juni. Voor de gelegenheid hadden ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Derde langspeler Anna Calvi eind augustus in de winkel.

Anna Calvi, de Britse gitaarvirtuose die daarenboven met een prachtig stemgeluid gezegend is, doorbreekt de stilte en kondigt haar nieuwe plaat aan. Brian Eno roemde haar als “the best thing since Patti Smith”, en wie zijn wij om de goede man tegen te spreken. Het was 5 jaar wachten op de opvolger van One Breath, maar haar ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Eerste lading namen BIMFest XVII.

De fans van de betere elektronische klanken moeten we er niet meer aan herinneren dat traditiegetrouw op 14 en 15 december het Belgian Indepedent Music Festival of kortweg BIMFest, voor de 17de keer alweer zijn tenten zal opslaan in de Casino te Sint-Niklaas. Organisatie BodyBeats maakt ons al warm met een eerste reeks namen, die we toch ...