casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

427 items

   

GARY NUMAN
Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
Toen Gary Numan ‘Splinter (Songs From A Broken Mind)’ uitbracht in 2013 waren de kritieken laaiend. Sommigen gewaagden zelfs van de beste Numan-plaat ooit, en ik zal alvast toegeven dat het mijn lieveling is. Het is een hele opdracht geweest voor Numan om met een opvolger op de proppen te komen, maar met ‘Savage (Songs From A Broken World)’ is die er. Deze is duidelijk bedoeld om een vervolg te zijn op ‘Splinter’. Hij slaagt er niet in om zijn voorganger te overtreffen, maar komt toch in de buurt. Op donderdag 19 oktober stond Numan op het podium van Het Depot in Leuven om zijn nieuweling voor te stellen aan een uitverkochte zaal, drie jaar nadat hij hetzelfde deed voor ‘Splinter’. En het was weer een avond om van te smullen.

Numan had ook een voorprogramma meegebracht. Persoonlijk had ik nog niet van Jayce Lewis gehoord, maar de man is blijkbaar erg groot in Azië en heeft al eerder met Numan samengewerkt. Ik begrijp de band tussen beide artiesten, want ze zijn zeer gelijkaardig. Zelfde imago, zelfde act, zelfde muziek… al zou ik toch zeggen dat de muziek van Lewis iets meer ‘Pretty Hate Machine’ klinkt, wat agressiever dus dan Numan. (Het relativeert ook wat de vergelijkingen tussen Numan en Nine Inch Nails, want Numan heeft zich uiteraard geïnspireerd op de muziek van Trent Reznor, maar blijft toch een eigen stijl hebben, die kalmer en ijziger is.)

Lewis neemt twee bassisten mee die het optreden moeten aankleden, maar die de muziek ook wat vertroebelen. Het feit dat er geen zuivere baslijn inzit maar eerder een broehaha van bas is eigenlijk geen meerwaarde. Op twee nummers neemt Lewis zelf een gitaar ter hand om een paar eenvoudige akkoorden aan te slaan, en hij neemt hiervoor netjes twee verschillende gitaren mee. Kort samengevat: ik ben blij dat ik Jayce Lewis nu ken, maar echt overdonderd was ik niet.

Dat zou veranderen eens Numan en zijn groep op het podium treden. De muzikanten gaan allemaal gekleed in apocalyptische grijze kleren, en de reden daarvoor wordt meteen duidelijk. Het optreden start met ‘Ghost Nation’, dat ook de opener is van de nieuwe plaat. Het nummer schetst een desolaat beeld van een wereld waarin mensen proberen te overleven nadat de klimaatverandering alle mogelijke rampen op de mensheid heeft losgelaten en de wereld in een grote woestijn omgevormd is.

Numan schrijft een boek over dit apocalyptisch scenario, en het thema sijpelde door in zijn teksten voor de plaat. Het verklaart ook de ondertitel ‘Songs From A Broken World’, dat ook aangeeft dat waar voorganger ‘Splinter (Songs From A Broken Mind)’ eerder de individuele psychologische draai inging, het nu de bedoeling is om er een ferme schep maatschappijkritiek bovenop te doen. En uiteraard komt daar ook een scheut religiekritiek bij kijken, al is dat al langer een thema dat de overtuigde atheïst Numan aankaart.

Het tweede nummer ‘Metal’ gaat dan weer terug naar het prille begin van Numans carrière. Numan beseft maar al te goed dat een deel van het publiek die oude nummers wil horen, en hij heeft zijn best gedaan om wat meer dergelijke nummers in zijn set te verwerken in vergelijking met zijn vorige passage in 2014. Zo horen we deze keer ook minder vanzelfsprekende nummers als ‘Remind Me To Smile’ en ‘We Are Glass’. Als ‘Down In The Park’ door de boxen loeit gaat het publiek voor de eerste keer volledig loos, en uiteraard zorgt ook een krachtige versie van ‘Cars’ voor de nodige beroering.

Maar uiteindelijk draait de set voornamelijk rond de laatste twee platen. Je kan van iemand die al 40 jaar in het vak zit niet verwachten dat hij enkel nummers uit de eerste drie jaar van zijn oeuvre speelt. Het valt wel op dat de vroege nummers erg poppy klinken in vergelijking met het huidig werk. Geniale, kille pop, uiteraard. En vanzelfsprekend heeft Numan de versies aangepast aan zijn hedendaags geluid.

Opvallend is ook dat er niets uit heel de periode 1980-2000 niets gespeeld wordt. Van de jaren 80 verwondert dat niet zo, want na ‘Telekon’ uit 1980 ging het snel bergaf met Numan. In de jaren 90 vond hij zichzelf terug uit met een geluid dat industriëler en dreigender klinkt, en daar blijft hij tot op vandaag aan trouw. Het zijn de nummers uit ‘Splinter’ die me het meest aanspreken: ‘Everything Comes Down To This’, ‘Here In The Black’ en vooral een energieke versie van ‘Love Hurt Bleed’ zijn stuk voor stuk hoogtepunten, en sluiten ook van sfeer goed aan bij het werk uit de laatste plaat. Dient het gezegd dat de sfeer een heel optreden lang pikzwart is?

Het geluid is zoals gewoonlijk perfect, en dus moeten we opnieuw even ingaan op de insinuatie dat Numan zou playbacken tijdens zijn optredens. Laat ons dit eens definitief uit de wereld helpen, of toch proberen. Numan zingt duidelijk live, maar heeft ervoor gekozen om bijvoorbeeld tijdens refreinen andere vooraf opgenomen stemmen mee te laten klinken. Daardoor gaat zijn eigen stem soms verloren in de multitude van stemmen. Maar 90% van de tijd hoor je enkel zijn live stem. Numan gebruikt die methode ook als zijn 11-jarige dochter Persia hem komt begeleiden op ‘My Name Is Ruin’. Persia, die omdat ze schoolplichtig is slechts enkele concerten mee het podium op mag, zingt tussen een veelheid van zwaar bewerkte stemmen. De aanmoedigingen van papa en de dikke knuffel achteraf zijn evenwel volledig terecht.

Na een heel intense versie van ‘A Prayer For The Unborn’ - het nummer verwijst naar de moeite die Numan en zijn vrouw gehad hebben om kinderen te krijgen - sluit Numan het optreden af. Hij komt nog terug voor twee oudere nummers: ‘We Are Glass’ en uiteraard ‘Are Friends Electric’, waarop het publiek helemaal uit de bol gaat. Het was een beetje kort, maar wel goed. Numan speelde anderhalf uur lang de getormenteerde artiest, liep onrustig en gekweld over het podium, waarop hij en zijn muzikanten er helemaal voor gingen. Numan weet een bijzonder duistere sfeer op te wekken, geruggesteund door een fantastische lichtshow en mooie achtergrondprojecties. Grote klasse.

Bekijk de foto-reportage van Luc Luyten: Gary Numan / Jayce Lewis

Lees ons verslag van de vorige passage van Numan in Het Depot (2014)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Alex McKechnie - Degrees Of Latitude

Het eerste solo album van een artiest waar ik nog nooit van gehoord had. Alex McKechnie is een experimenteel artiest en lector in Digital Arts aan het Weymouth College in Dorset, Zuid-Engeland. Van 1989 tot 2012 maakte hij deel uit van het elektronische duo Barbed dat een soort donkere en eigenzinnige elektronische collages creëerde met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Timelost - Dont Remember Me For This

We horen enige invloeden van grunge (vooral) en noiserock op het debuutalbum van Timelost maar dit duo uit Philadelphia, Pennsylvania, USA blijkt toch in de eerste plaats een heuse shoegazeband te zijn. Omwille van hun grunge invloeden worden ze wel eens aangeduid met de term ‘heavy shoegaze’ of (op hun facebook pagina) ‘dreamy ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jowisz - Trench Rat's Banquet

De toestand van het martial genre is als dat van een in het nauw gedreven dier. Beiden zijn op sterven na dood en ze weten het maar al te goed. Toch is een venijnige uithaal in beide gevallen geen zeldzaamheid. Het Poolse Jowisz bracht vorig jaar nog een split uit met de landgenoten van H.Ø.S.T., en hoewel weinig vernieuwend (een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Life In Sodom - Tears Run Dry (ep)

Deze band bleef bij ons lang onbekend, al deed Dark Entries in 2010 al eens een interview met bezielers Gerrie Brand en Daniël Heinze, lees het hier, al die tijd bleef Europa ietwat doof voor hun muziek. Dark Entries deed nochtans al zijn duit in het zakje mits het eerder vermelde interview en twee cd reviews. De groep is sedert 1990 ...

lees meer...
CD BESPREKING : IANVA - 1919 (7')

Hoewel het niet aangekondigd was zal het voor de IANVA-fans, waaronder ik mezelf graag reken, geen verrassing zijn dat ze in 2019 iets speciaals voor ons in petto hadden. Wie niet kan volgen: 2019 is een eeuw later dan het jaar 1919, een jaar dat een rode draad vormt in het werk van de Italianen. Meer bepaald het verhaal over de veroveringstocht ...

lees meer...
FOTO'S : Fx8:Sd8 - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Grausame Tchter - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lapis Exilis - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 24/01/2020 : Icy Cold Records en Dark Entries hebben nieuwjaarsgeschenkjes voor u! Week 3!

Vanaf 11 januari geven we u, beste lezer, de kans om 5 weken lang een album uit het labelrooster van het Icy Cold label te winnen! U stuurt gewoon uw antwoord op de prijsvraag binnen de vooropgestelde termijn naar kurt.ingels(at)darkentries(dot)be en als u gelukt hebt, is het album van u! De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht ...

lees meer...
NIEUWS 24/01/2020 : De herfst van Porta Nigra

Collega Kurt Ingels vestigde nogmaals de aandacht op de eerstkomende editie van Porta Nigra, de wintereditie (6 en 7 maart). Ook in de herfst kan je voor een muzikaal hoogstaande tweedaagse naar Aarschot afzakken. Voor de wintereditie is de affiche reeds compleet, en ook voor de herfsteditie beginnen de namen binnen te stromen. Voor ...

lees meer...
NIEUWS 23/01/2020 : W-FEST legt zijn ei in mei!

Uiteraard bent u reeds op de hoogte van de W-Fest editie 2020, net zoals vorig jaar op het terrein van Expo Waregem. Dit jaar gaat deze vierdaagse voor jaren 80 en new wave liefhebbers door van 21 tem 24 mei en de affiche wel die is al enige tijd compleet! We zetten alles hier nog eens op een rijtje, opgefleurd met een paar clipjes alsof u ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2020 : Nog n keer uw aandacht voor twee dagen Porta Nigra

Eerder berichtte uw lijfstek Dark Entries reeds over dit festival dat dit jaar op vrijdag doorgaat in De Klinker en op zaterdag, een pisboog verder, in de Stadsfeestzaal van Aarschot waar u diezelfde avond ook terecht kunt voor de jaarlijkse New Wave Club Class - X Party. Vrijdag 6 maart belooft een donkere neofolk / gothic nacht te worden ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2020 : Voor de fan van minimal naar jaarlijkse gewoonte afspraak op het Wave Teef Festival!

Het is ondertussen een vaste traditie geworden. Het Wave Teef Festival in De Wommel bij Antwerpen. Knappe locatie trouwens dat oude fort. Dit jaar zijn de festiviteiten gepland op 10, 11 en 12 april. Drie dagen concerten en after parties met muziekjes uit het minimal genre en de wonderjaren van de new wave die u opnieuw mag (her) beleven aan ...

lees meer...
INTERVIEW : THIBAULT VIAENE (CONSOULING SOUNDS) - Gent haalt zijn sterkte uit zijn compactheid.

Als er het afgelopen jaar een Belgisch label was dat van zich liet spreken dan was het wel het Gentse Consouling Sounds. Niet alleen dankzij enkele zeer sterke releases (Empusae, Vandal X, Monnik, Bolt Ruin,...), ook het prestigieuze project Consouling in Residence sprak tot de verbeelding. De eerste dag van het jaar is dan ook het perfecte ...