casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

437 items

   

GARY NUMAN
Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
Toen Gary Numan ‘Splinter (Songs From A Broken Mind)’ uitbracht in 2013 waren de kritieken laaiend. Sommigen gewaagden zelfs van de beste Numan-plaat ooit, en ik zal alvast toegeven dat het mijn lieveling is. Het is een hele opdracht geweest voor Numan om met een opvolger op de proppen te komen, maar met ‘Savage (Songs From A Broken World)’ is die er. Deze is duidelijk bedoeld om een vervolg te zijn op ‘Splinter’. Hij slaagt er niet in om zijn voorganger te overtreffen, maar komt toch in de buurt. Op donderdag 19 oktober stond Numan op het podium van Het Depot in Leuven om zijn nieuweling voor te stellen aan een uitverkochte zaal, drie jaar nadat hij hetzelfde deed voor ‘Splinter’. En het was weer een avond om van te smullen.

Numan had ook een voorprogramma meegebracht. Persoonlijk had ik nog niet van Jayce Lewis gehoord, maar de man is blijkbaar erg groot in Azië en heeft al eerder met Numan samengewerkt. Ik begrijp de band tussen beide artiesten, want ze zijn zeer gelijkaardig. Zelfde imago, zelfde act, zelfde muziek… al zou ik toch zeggen dat de muziek van Lewis iets meer ‘Pretty Hate Machine’ klinkt, wat agressiever dus dan Numan. (Het relativeert ook wat de vergelijkingen tussen Numan en Nine Inch Nails, want Numan heeft zich uiteraard geïnspireerd op de muziek van Trent Reznor, maar blijft toch een eigen stijl hebben, die kalmer en ijziger is.)

Lewis neemt twee bassisten mee die het optreden moeten aankleden, maar die de muziek ook wat vertroebelen. Het feit dat er geen zuivere baslijn inzit maar eerder een broehaha van bas is eigenlijk geen meerwaarde. Op twee nummers neemt Lewis zelf een gitaar ter hand om een paar eenvoudige akkoorden aan te slaan, en hij neemt hiervoor netjes twee verschillende gitaren mee. Kort samengevat: ik ben blij dat ik Jayce Lewis nu ken, maar echt overdonderd was ik niet.

Dat zou veranderen eens Numan en zijn groep op het podium treden. De muzikanten gaan allemaal gekleed in apocalyptische grijze kleren, en de reden daarvoor wordt meteen duidelijk. Het optreden start met ‘Ghost Nation’, dat ook de opener is van de nieuwe plaat. Het nummer schetst een desolaat beeld van een wereld waarin mensen proberen te overleven nadat de klimaatverandering alle mogelijke rampen op de mensheid heeft losgelaten en de wereld in een grote woestijn omgevormd is.

Numan schrijft een boek over dit apocalyptisch scenario, en het thema sijpelde door in zijn teksten voor de plaat. Het verklaart ook de ondertitel ‘Songs From A Broken World’, dat ook aangeeft dat waar voorganger ‘Splinter (Songs From A Broken Mind)’ eerder de individuele psychologische draai inging, het nu de bedoeling is om er een ferme schep maatschappijkritiek bovenop te doen. En uiteraard komt daar ook een scheut religiekritiek bij kijken, al is dat al langer een thema dat de overtuigde atheïst Numan aankaart.

Het tweede nummer ‘Metal’ gaat dan weer terug naar het prille begin van Numans carrière. Numan beseft maar al te goed dat een deel van het publiek die oude nummers wil horen, en hij heeft zijn best gedaan om wat meer dergelijke nummers in zijn set te verwerken in vergelijking met zijn vorige passage in 2014. Zo horen we deze keer ook minder vanzelfsprekende nummers als ‘Remind Me To Smile’ en ‘We Are Glass’. Als ‘Down In The Park’ door de boxen loeit gaat het publiek voor de eerste keer volledig loos, en uiteraard zorgt ook een krachtige versie van ‘Cars’ voor de nodige beroering.

Maar uiteindelijk draait de set voornamelijk rond de laatste twee platen. Je kan van iemand die al 40 jaar in het vak zit niet verwachten dat hij enkel nummers uit de eerste drie jaar van zijn oeuvre speelt. Het valt wel op dat de vroege nummers erg poppy klinken in vergelijking met het huidig werk. Geniale, kille pop, uiteraard. En vanzelfsprekend heeft Numan de versies aangepast aan zijn hedendaags geluid.

Opvallend is ook dat er niets uit heel de periode 1980-2000 niets gespeeld wordt. Van de jaren 80 verwondert dat niet zo, want na ‘Telekon’ uit 1980 ging het snel bergaf met Numan. In de jaren 90 vond hij zichzelf terug uit met een geluid dat industriëler en dreigender klinkt, en daar blijft hij tot op vandaag aan trouw. Het zijn de nummers uit ‘Splinter’ die me het meest aanspreken: ‘Everything Comes Down To This’, ‘Here In The Black’ en vooral een energieke versie van ‘Love Hurt Bleed’ zijn stuk voor stuk hoogtepunten, en sluiten ook van sfeer goed aan bij het werk uit de laatste plaat. Dient het gezegd dat de sfeer een heel optreden lang pikzwart is?

Het geluid is zoals gewoonlijk perfect, en dus moeten we opnieuw even ingaan op de insinuatie dat Numan zou playbacken tijdens zijn optredens. Laat ons dit eens definitief uit de wereld helpen, of toch proberen. Numan zingt duidelijk live, maar heeft ervoor gekozen om bijvoorbeeld tijdens refreinen andere vooraf opgenomen stemmen mee te laten klinken. Daardoor gaat zijn eigen stem soms verloren in de multitude van stemmen. Maar 90% van de tijd hoor je enkel zijn live stem. Numan gebruikt die methode ook als zijn 11-jarige dochter Persia hem komt begeleiden op ‘My Name Is Ruin’. Persia, die omdat ze schoolplichtig is slechts enkele concerten mee het podium op mag, zingt tussen een veelheid van zwaar bewerkte stemmen. De aanmoedigingen van papa en de dikke knuffel achteraf zijn evenwel volledig terecht.

Na een heel intense versie van ‘A Prayer For The Unborn’ - het nummer verwijst naar de moeite die Numan en zijn vrouw gehad hebben om kinderen te krijgen - sluit Numan het optreden af. Hij komt nog terug voor twee oudere nummers: ‘We Are Glass’ en uiteraard ‘Are Friends Electric’, waarop het publiek helemaal uit de bol gaat. Het was een beetje kort, maar wel goed. Numan speelde anderhalf uur lang de getormenteerde artiest, liep onrustig en gekweld over het podium, waarop hij en zijn muzikanten er helemaal voor gingen. Numan weet een bijzonder duistere sfeer op te wekken, geruggesteund door een fantastische lichtshow en mooie achtergrondprojecties. Grote klasse.

Bekijk de foto-reportage van Luc Luyten: Gary Numan / Jayce Lewis

Lees ons verslag van de vorige passage van Numan in Het Depot (2014)

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 27/10/2021 : Sinner’s Day; the final call!

Aftellen nu! Straks is het zover een eerste editie van Sinner’s Day 2.0, drie dagen en twee podia alsook een heuse danskeet die naar de naam The Batcave luistert. Tickets zijn nog altijd beschikbaar voor de volle drie dagen (beter koop), voor twee dagen naar keuze of gewoon een dagticket. Al kan ik geen goede reden bedenken waarom u ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ton Globiter - KITNL Dark Hour Reprise (vinyl ep)

Ton Globiter, geboren als Domenikas Blazevicius (niet meteen een 'artiestennaam'), is een Litouwse dj/producer die vooral in de edm/techno en dance scene al enig succes wist te oogsten. Zo verscheen begin 2021 een digitale versie van “Kaunas Is The New London” bij Wrong Era dat werd opgepikt door Oraculo Records. Doch ...

lees meer...
NIEUWS 25/10/2021 : Enter the Batcave op Sinner’s Day!

Sinner’s Day komt nu wel zeer dichtbij, rep je dus voor een ticket, u krijgt er drie dagen van 30 oktober tem 1 november maar liefst 54 bands op twee podia. Als u het allemaal niet kunt bij houden kunt u ook de Sinner’s Day app installeren. Stel je eigen tijdstabel samen met deze app en de app laat je ook toe met vriendinnetjes ...

lees meer...
CD BESPREKING : Glasgow Coma Scale - Sirens

Deze band komt niet uit Schotland zoals de naam zou kunnen laten vermoeden, maar wel uit het Duitse Frankfurt. De bandnaam is afkomstig uit de neurologie. De Glasgow Coma Scale is een internationaal erkende schaal waarmee de graad van bewustzijn van een persoon wordt gemeten. Glasgow Coma Scale laten een hoofdzakelijk instrumentale sound ...

lees meer...
CD BESPREKING : Abraxas - Embrace Capitalism (Until It Strangles You) Remixed

Dansmuziek opnieuw een geweten schoppen en bevrijden van de commerciële mentaliteit waaraan het zich heeft overgegeven. Dansen met lijf en verstand. Anarchisme en rebellie op beat. Dat is waar deze Abraxas kortweg voor staat. Scherp en lekker militant zoals het ooit was. Abraxas is ook het project van de Spaanse Damià Llorens, ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Here-X - You're Coming Home ep (vinyl)

Here-X is een vrij nieuw soloproject uit Griekenland rond multi-instrumentalist en zanger Stavros Nikolau die zich voor de teksten laat bij staan door verschillende personen, zo ook Roger Waters (Pink Floyd) van wie hij het nummer “Hey You” (zie clip) even leende om er een goede eigentijdse post punk cover uit te puren. Post ...

lees meer...
FOTO'S : Front 242 - @ Depot Leuven, 22/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Radical G - @ Depot Leuven, 22/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : TRAITRS - Horses In The Abattoir

Hippe post punk uit Canada met goth mascara en pop lipstick in een existentialistische nauw aansluitende outfit die past bij deze geconformeerde depressietijden. Zie, ik kan het ook een bio maken om het nieuwe album “Horses In The Abattoir” van het niet meer geheel onbekende TRAITRS aan te kondigen. Een charmant zagend stemmetje ...

lees meer...
NIEUWS 20/10/2021 : Sinner’ Day, zwart heeft veel tinten (deel 3 Allerheiligen)

Mijn persoonlijke voorkeuren voor de derde dag Sinner’s Day, we zitten immers in de laatste rechte lijn want nog 10 keer slapen en het is zover. Feest. Een ‘Alle Heiligen’ feesten mee op maandag 1 november in Heusden Zolder en wel op twee podia. Hopelijk hebt u dag 1 en dag 2 overleefd. Want ook op 1 november valt er één ...

lees meer...
INTERVIEW : WINTERSTILLE - Dit zijn twee tegenstrijdige aspecten van het individualisme: de belofte dat je alles in het leven kunt bereiken en de beschuldiging aan het individu als je dat niet kunt bereiken.

Eind oktober 2020 kwam ‘Puin van dromen’ uit, het debuut van Winterstille. De plaat biedt een mengeling van folk, chanson en gothic. Winterstille zal op 12 november zijn cd voorstellen in zaal De Krop in Kampenhout, en op 13 november het Porta Nigra Autumn Passage openen in Aarschot. Reden genoeg om eens dieper te graven naar de ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : 25 jaar Whispers In The Shadow: video voor 'Back To The Wound'

Whispers In The Shadow blaast 25 kaarsjes uit. In de afgelopen kwarteeuw hebben ze 10 platen uitgebracht. En dat willen ze in de kijker brengen door een uitstekende compilatie: 'Gilding the Lily - A Restrospective'. Daarop hebben ze niet enkel hun beste nummers verzameld, maar ze hebben ook verschillende nummers terug onder handen ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2021 : A Slice Of Life: Coraline (The Foreing Resort Remix)

Hoe zat het weer met A Slice Of Life? Oh ja, ze hebben in 2018 een prachtig debuut uitgegeven: 'Restless'. We weten uit goede bron dat ze sindsdien heel wat nieuwe nummers geschreven hebben en zelfs dat ze aan een nieuwe plaat werken. In de tussentijd verrassen ze ons nu en dan met een remix uit hun debuut, zoals 'Sweet Sin' ...

lees meer...
FOTO'S : Sovjet War - @ Depot Leuven, Breaking Barriers 09/10/2021 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : GERT - Sinds 2019 zijn we officieel een Nederlandstalig DIY kleinpunk kwartet

Gert - ook bekend als Gert Kleinpunk - maakt al zeventien jaar muziek, maar heeft nog nooit een interview gegeven. Daar moest verandering in komen, vond Malcolm Nix, te meer daar Gert op 9 oktober op Breaking Barriers in Het Depot te Leuven speelt... Zo, eindelijk een interview met Gert, die ondertussen wel al ongeveer zeventien jaar een ...