casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

397 items

   

GARY NUMAN
Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
21/10/2017 : GARY NUMAN - Intens apocalyptisch (Het Depot 19/10/2017)
Toen Gary Numan ‘Splinter (Songs From A Broken Mind)’ uitbracht in 2013 waren de kritieken laaiend. Sommigen gewaagden zelfs van de beste Numan-plaat ooit, en ik zal alvast toegeven dat het mijn lieveling is. Het is een hele opdracht geweest voor Numan om met een opvolger op de proppen te komen, maar met ‘Savage (Songs From A Broken World)’ is die er. Deze is duidelijk bedoeld om een vervolg te zijn op ‘Splinter’. Hij slaagt er niet in om zijn voorganger te overtreffen, maar komt toch in de buurt. Op donderdag 19 oktober stond Numan op het podium van Het Depot in Leuven om zijn nieuweling voor te stellen aan een uitverkochte zaal, drie jaar nadat hij hetzelfde deed voor ‘Splinter’. En het was weer een avond om van te smullen.

Numan had ook een voorprogramma meegebracht. Persoonlijk had ik nog niet van Jayce Lewis gehoord, maar de man is blijkbaar erg groot in Azië en heeft al eerder met Numan samengewerkt. Ik begrijp de band tussen beide artiesten, want ze zijn zeer gelijkaardig. Zelfde imago, zelfde act, zelfde muziek… al zou ik toch zeggen dat de muziek van Lewis iets meer ‘Pretty Hate Machine’ klinkt, wat agressiever dus dan Numan. (Het relativeert ook wat de vergelijkingen tussen Numan en Nine Inch Nails, want Numan heeft zich uiteraard geïnspireerd op de muziek van Trent Reznor, maar blijft toch een eigen stijl hebben, die kalmer en ijziger is.)

Lewis neemt twee bassisten mee die het optreden moeten aankleden, maar die de muziek ook wat vertroebelen. Het feit dat er geen zuivere baslijn inzit maar eerder een broehaha van bas is eigenlijk geen meerwaarde. Op twee nummers neemt Lewis zelf een gitaar ter hand om een paar eenvoudige akkoorden aan te slaan, en hij neemt hiervoor netjes twee verschillende gitaren mee. Kort samengevat: ik ben blij dat ik Jayce Lewis nu ken, maar echt overdonderd was ik niet.

Dat zou veranderen eens Numan en zijn groep op het podium treden. De muzikanten gaan allemaal gekleed in apocalyptische grijze kleren, en de reden daarvoor wordt meteen duidelijk. Het optreden start met ‘Ghost Nation’, dat ook de opener is van de nieuwe plaat. Het nummer schetst een desolaat beeld van een wereld waarin mensen proberen te overleven nadat de klimaatverandering alle mogelijke rampen op de mensheid heeft losgelaten en de wereld in een grote woestijn omgevormd is.

Numan schrijft een boek over dit apocalyptisch scenario, en het thema sijpelde door in zijn teksten voor de plaat. Het verklaart ook de ondertitel ‘Songs From A Broken World’, dat ook aangeeft dat waar voorganger ‘Splinter (Songs From A Broken Mind)’ eerder de individuele psychologische draai inging, het nu de bedoeling is om er een ferme schep maatschappijkritiek bovenop te doen. En uiteraard komt daar ook een scheut religiekritiek bij kijken, al is dat al langer een thema dat de overtuigde atheïst Numan aankaart.

Het tweede nummer ‘Metal’ gaat dan weer terug naar het prille begin van Numans carrière. Numan beseft maar al te goed dat een deel van het publiek die oude nummers wil horen, en hij heeft zijn best gedaan om wat meer dergelijke nummers in zijn set te verwerken in vergelijking met zijn vorige passage in 2014. Zo horen we deze keer ook minder vanzelfsprekende nummers als ‘Remind Me To Smile’ en ‘We Are Glass’. Als ‘Down In The Park’ door de boxen loeit gaat het publiek voor de eerste keer volledig loos, en uiteraard zorgt ook een krachtige versie van ‘Cars’ voor de nodige beroering.

Maar uiteindelijk draait de set voornamelijk rond de laatste twee platen. Je kan van iemand die al 40 jaar in het vak zit niet verwachten dat hij enkel nummers uit de eerste drie jaar van zijn oeuvre speelt. Het valt wel op dat de vroege nummers erg poppy klinken in vergelijking met het huidig werk. Geniale, kille pop, uiteraard. En vanzelfsprekend heeft Numan de versies aangepast aan zijn hedendaags geluid.

Opvallend is ook dat er niets uit heel de periode 1980-2000 niets gespeeld wordt. Van de jaren 80 verwondert dat niet zo, want na ‘Telekon’ uit 1980 ging het snel bergaf met Numan. In de jaren 90 vond hij zichzelf terug uit met een geluid dat industriëler en dreigender klinkt, en daar blijft hij tot op vandaag aan trouw. Het zijn de nummers uit ‘Splinter’ die me het meest aanspreken: ‘Everything Comes Down To This’, ‘Here In The Black’ en vooral een energieke versie van ‘Love Hurt Bleed’ zijn stuk voor stuk hoogtepunten, en sluiten ook van sfeer goed aan bij het werk uit de laatste plaat. Dient het gezegd dat de sfeer een heel optreden lang pikzwart is?

Het geluid is zoals gewoonlijk perfect, en dus moeten we opnieuw even ingaan op de insinuatie dat Numan zou playbacken tijdens zijn optredens. Laat ons dit eens definitief uit de wereld helpen, of toch proberen. Numan zingt duidelijk live, maar heeft ervoor gekozen om bijvoorbeeld tijdens refreinen andere vooraf opgenomen stemmen mee te laten klinken. Daardoor gaat zijn eigen stem soms verloren in de multitude van stemmen. Maar 90% van de tijd hoor je enkel zijn live stem. Numan gebruikt die methode ook als zijn 11-jarige dochter Persia hem komt begeleiden op ‘My Name Is Ruin’. Persia, die omdat ze schoolplichtig is slechts enkele concerten mee het podium op mag, zingt tussen een veelheid van zwaar bewerkte stemmen. De aanmoedigingen van papa en de dikke knuffel achteraf zijn evenwel volledig terecht.

Na een heel intense versie van ‘A Prayer For The Unborn’ - het nummer verwijst naar de moeite die Numan en zijn vrouw gehad hebben om kinderen te krijgen - sluit Numan het optreden af. Hij komt nog terug voor twee oudere nummers: ‘We Are Glass’ en uiteraard ‘Are Friends Electric’, waarop het publiek helemaal uit de bol gaat. Het was een beetje kort, maar wel goed. Numan speelde anderhalf uur lang de getormenteerde artiest, liep onrustig en gekweld over het podium, waarop hij en zijn muzikanten er helemaal voor gingen. Numan weet een bijzonder duistere sfeer op te wekken, geruggesteund door een fantastische lichtshow en mooie achtergrondprojecties. Grote klasse.

Bekijk de foto-reportage van Luc Luyten: Gary Numan / Jayce Lewis

Lees ons verslag van de vorige passage van Numan in Het Depot (2014)

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 18/01/2019 : Draconian in Antwerpen!

Zo’n kans krijg je niet dikwijls. Allicht de beste gothic doom metal act uit Zweden zal op 27 januari 2019 optreden te Antwerpen (Kavka). Voor onze vrienden uit Nederland: helaas, de dag ervoor, op 26 januari doen ze ook Rotterdam (Baroeg) aan maar dat is al uitverkocht! Als opwarmer kan je ook het optreden van Sojourner meepikken. Dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Weathermen - The Weathermen’s Long Lost Live Instrumental Backing Tapes + Live cd concert!

Dans Les Profondeurs is een nieuw sublabel van het mij en u vertrouwde Wool-E Discs. Niet zomaar sub, neen, een label met het doel om rariteiten op te graven, verloren gewaande parels op te rakelen en dan past deze The Weathermen, de groep van wijlen Bruce Geduldig en Jean-Marc Lederman, perfect in dit plaatje. The Weathermen hield er ...

lees meer...
CD BESPREKING : Die Klute - Planet Fear

Wat verwacht je van een industrial supergroep rond Jürgen Engler (Die Krupps), Claus Larsen (Leæther Strip) en Dino Cazares (Fear Factory)? Repetitieve, dansbare industrial, drijvend op stevige sythlijnen, verrijkt met blazende metalgitaren, toch? Dat is dan ook exact wat Die Klute aflevert in hun debuut: Planet Fear. En je verwacht ...

lees meer...
NIEUWS 16/01/2019 : Downhill XIII New Years Edition

Het is die periode van het jaar dat je hier en daar wordt uitgenodigd voor een nieuwjaarsreceptie. Doorgaans staan we daar niet zo voor te springen. Gelukkig zijn er uitzonderingen, want eentje waar we echt naar uit kijken is de New Years Edition van Downhill. Alwaar je de benaming receptie mag vervangen door een feest waarin je jezelf ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Under Starch Clouds (vinyl)

Aalst. Priester Daens. Carnaval en ‘Voal Zanetten’. ‘Aijeun’. ‘Aoolst’, aan de Dender, wat is er van jou geworden. Er waren roemrijkere tijden. Tijden van ontwaken, van het zelf doen en beter doen.Tijd van actie. Tijden van underground en alternatief. Aalst wat is er van jou geworden?... Dj Attila De ...

lees meer...
CD BESPREKING : Borghesia - Proti Kapitulaciji

Een naam die u zou moeten kennen, Slovaaks en Kroatisch, maar bij oprichting gewoon Yougouslavisch deze avant-garde act (na Laibach allicht de best gekende uit de regio), die in de jaren 80 met electro / ebm uitpakte en zelfs tot bij ons een aantal hitjes wist te scoren. Niet meteen verwonderlijk daar ze door het Belgische PIAS werden getekend, ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Achtste single op rij voor The Arch: 'Tangled Stones'

The Arch volhardt in de boosheid. 12 singles op rij ging de groep uitgeven, die dan na afloop een nieuwe plaat moeten vormen. Het concept dwingt de groep om steeds weer te scoren, want met deze werkmethode kunnen de heren zich geen zwak nummer veroorloven. Uiterst ambitieus dus, misschien zelfs te ambitieus. Het oorspronkelijke doel om maandelijks ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Concerttip: Dear Deer in Kinky Star

Sabatel is een bezig bijtje in de Franse deathrockgemeenschap. Vorige week kon u haar nog aan het werk zien in het voorprogramma van het sublieme Fangs On Fur in Brussel, met haar minimalistische batcaveband Cheshire Cat (The Bouncing). Enkel bas, tribale drums en gestoorde zang. Met haar partner Frederico Lovino – en dat is dan weer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Militia - Ambiorix

Hebben we niet allemaal op school geleerd dat de Belgen ‘de dappersten aller Galliërs’ waren? Het citaat komt van Julius Caesar. Dat Caesar eraan toevoegde dat de Belgen ‘het verst verwijderd zijn van de cultuur en de beschaving’ en dat ze in permanente ontbering en oorlog leefden, wordt er meestal niet bij gezegd, ...

lees meer...
INTERVIEW : MILITIA - Ambiorix verdween in de mist van de geschiedenis, maar hij zal voor de muzikanten van Militia nooit vergeten worden.

De anarchistische industialgroep Militia brengt een cd uit over de geschiedenis van Ambiorix, de Gallische leider die het opnam tegen Julius Caesar toen hij Gallië veroverde. De ideale gelegenheid om heel te geschiedenis nog eens te overlopen. Militia stuurde ons achtergrond bij hun nieuwe werk en bij de verschillende nummers op de cd. Voorgeschiedenis Toen ...

lees meer...
NIEUWS 14/01/2019 : Darkest Night 2019 in Retie

Energiebesparende maatregelen in Retie. Of toch niet. Feit is wel dat de organisatie van Dark Balloon helemaal klaar is voor de Darkest Night 2019. Het licht zal dan wel uit gaan, het stroomverbruik zal stijgen. Omdat het ondertussen een jaarlijks wederkerend gegeven is dat Dark Balloon er in slaagt om een affiche samen te stellen met ...

lees meer...
FOTO'S : La Muerte - @ AB Brussel 12-01-2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : GOETHES ERBEN - Vreemd genoeg zijn diegenen die het luidst jammeren niet diegenen die verdrinken tijdens hun vlucht.

In 2014 doorbrak Goethes Erben het jarenlange stilzwijgen waarin de theatrale avant-garde groep zich sinds 2006 omhuld had, toen de groep voor onbepaalde tijd op pauze ging. Er volgden optredens en een muziektheater, maar met ‘Am Abgrund’ is er ook de eerste studioplaat in 12 jaar. ‘Te lang gezwegen’, zegt de plaat. ...

lees meer...
FOTO'S : Star Industry - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : DaGeist - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten