canli casino

Dark Entries Logo

367 items

   

M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim
Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017, Danny Quetin
 Bookmark and Share

16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
Waar niemand nog op gehoopt had, werd toch waarheid. Wakker worden voor dag 2 van M’era Luna onder de zonnestralen. Zondag 13 augustus beloofde een heldere hemel met blauwe lucht en zonder regenbuien. Op de weide was het uitgestrooide hooi inmiddels platgetreden en was het nog wel zompig en drassig. Maar toch, onze kletskop beloofde droog te blijven. Opluchting ook bij de andere bezoekers, de uitgedoste figuren kwamen boven euhm water. Want ook dat maakt deel uit van de festivalcultuur van M’era Luna. Dag 2 van M’era Luna beloofde dan ook veel goeds.

ZONDAG 13 AUGUSTUS MAINSTAGE

JOHNNY DEATHSHADOW

De organistatie van M’era Luna houdt er wel van om in de vroegte de wekker te laten afgaan door middel van de nodige hardheid. Met vroegte bedoelen we dan 11 uur, de aftrap voor dag 2 van M’era Luna. Met het doodseskadron van de ontblote schedel van Johnny Deatshadow. Op nuchtere maag kan het wel tellen. Dag 2 openen is niet makkelijk, maar ze kregen toch al vroeg een menigte op bezoek. Industrial-Metal met de nodige Melodie en pakkendheid. Het is eens iets anders wakker worden.

SCHWARZER ENGEL

Metal in symphonie-formaat, daar tekent Schwarzer Engel voor. Gepakt in het harnas van de mystiek. Schwarzer Engel wist ook live het samenspel tussen symfonische klanken te mengen met hun metaalgeluid. Neem daar nog melodieuze refreinen bij en je bent er zo wat. Veel langer mocht het concert niet duren, om zo de val van de herhaling te kunnen vermijden.

DARKHAUS

Vreemde groepsnaam, toch zit er een logica in. Darkhaus bevat immers bandleden die zowel uit Schotland, Amerika, Duitsland en Oostenrijk afkomstig zijn. Het amalgaam van de nationaliteiten die zich omringen in een geluid van alternatieve rock. Rasmuzikanten, met weldoordachte songs maar ook hier weer een veelvoud van hetzelfde. Recht toe recht aan, dat wel maar zonder enige verrassingen.

VERSENGOLD

Voor Middeleeuwse muziekjes zijn we zeker wel te vinden, maar met het debacle van de dag er voor met Feuerschwanz nog in ons achterhoofd was het wel bang afwachten wat deze Versengold ging doen. En die angst bleek ongegrond, dit was ook een feestje, maar wel om van te snoepen. Dan weer ingetogen, dan weer billenkletsend. Maar met een serieusheid die er wel toe deed. Om af te sluiten a capella als dankbaarheid.

MEGAHERZ

Neue Deutschen Härtze, Megaherz kijkt ook niet op een pot schmink meer of minder. Recht door zee, zonder omkijken maar onvoorstelbaar zelfs emotioneel. In hun set zat dan ook ‘Für Immer’ uit hun Zombieland-album. Een eerbetoon aan allen die veel te vroeg van ons zijn heengegaan maar wel altijd in ons hart zullen blijven. Ook vervaarlijk uitziende addergebroed kan een klein hartje hebben.

THE CRÜXSHADOWS

Rogue weet zich altijd wel te omringen met vrouwelijk schoon als deelgenoten van zijn muzikantenbundel. En met een duidelijk georkestreerde choreografie. The Crüxshadows hadden een nieuw album te promoten, maar live op M’era Luna deed hij het toch vooral met zijn meest gekende nummers. Denk daarbij aan ‘Valkyrie’, ‘Birthday’ en uiteraard ‘Winterborn’. Het ging er in als zoete koek. Om op het eind toch nog vlug wat promotie te maken voor het nieuwe album. Strategisch.

MONO INC

De publiekslieveling van het hele weekend moet zeker Mono Inc zijn. Afgaande op het aantal t-shirts dat er heinde en verre rondliep. Kuifje met decibels, charismatisch, melancholisch en vooral melodieus. Het M’era Luna-publiek klapt en zingt bij zulks graag mee. En dat levert mooie beelden op, en getuigt van een meer dan geslaagd optreden. Children Of The Dark moet het op plaat hebben van de samenwerking met Tilo Wolff van Lacrimosa, Joachim Witt van zichzelf en Chris Harms van Lords Of The Lost. Live waren ze er niet bij, maar dat deerde niet om de massa zo ver het oog reikte te laten meegenieten. En dat is wat een festival zo mooi maakt.

SCHANDMAUL

M’era Luna programmeert wel graag bands die hun instrumentarium voorzien van Middeleeuwse instrumenten, hun Medieval Market wordt dan ook graag bezocht. Schandmaul stond dan ook zeker op zijn plaats op het hoofdpodium. Een folkloristische mix van folk en rock die meer dan geapprecieerd werd. Ze wisten het publiek dan ook te bespelen als geen ander. Dankbaar publiek. Dankbare band.

BLUTENGEL

Met de hoofdletter B van Berlijn, met de hoofdletter B van Black, met de hoofdletter B van Blutengel. Chris Pohl en de zijnen wisten er een hele show van te maken. Waar nonnetjes worden bekeerd door de duivelin. Waar duisterheid de innige omhelzing aangaat met de melodie. ‘Black’ mocht openen omdat Blutengel er binnenkort nog iets speciaal mee gaat doen. Het bloedvergieten in ‘Dein Gott’, de ontbinding van vuur naar ijs in ‘Asche zu Asche’, om nog meer Leitbild uit Leitbild te halen waaronder ‘Say Something’. Blutengel toonde zich als vanouds van hun beste zijde en het klonk goed, heel goed.

AND ONE

And One kreeg de opportuniteit op het hoofdpodium af te sluiten. De reden daarvoor was dat ze zowat de bands met de meeste Elektro-hits op hun naam hebben staan. Waar zwart plots wit wordt maar de dansbaarheid overheerst. Met na ongeveer een half uur het massa-experiment met de I-Tunes-app, waar hij vraagt om allen tegelijkertijd op de aankoop-knop te drukken. Gehaaide jongen, die Steve Naghavi. And One speelt voornamelijk synthpop, maar die door aanblijvend succes hen terecht tot headliner bombardeerde.

ZONDAG 13 AUGUSTUS HANGAR STAGE

ACCESSORY

Het overkomt M’era Luna niet dikwijls, maar toch was er een afzegging, namelijk die van Dear Strange. Geveld door ziekte niet aanwezig, maar tijdig wel een vervanging gevonden met Accessory. Een duo dat al vroeg de beat er in smeet met EBM zoals die al een tijdje zegeviert in het Duitse vasteland. Hard, energiek en met de kaakslag van de elektronica in hun kielzog. Er werd al vlug gedanst in de Hangar.

THE ARCH

Ook dit jaar Belgen op het podium, en wel van The Arch. Live altijd wel zeer genietbaar, twijfel hadden we dus zeer zeker niet op voorhand. En ook dit keer waren The Arch weer zoals ze zijn, met de nodige dosis temperament, koelheid en vakkennis. ‘Babsi Ist Tot’ mocht openen. Op M’era Luna spelen betekent ook : je houden aan de tijden, waardoor het concert van The Arch net wat te kort was. Geluidstechnisch was het niet in orde, waardoor de nuance wat verloren ging. Maar desondanks dat een meer dan geslaagd optreden.

ABSURD MINDS

Futurepop met inhoud, Absurd Minds waren verrassend goed, elektronica die niet in de val trapt van het genre, namelijk zichzelf en anderen kopiëren. Nergens in de herhaling vallen, hun eigen weg zoekend en vindend. En daar dan hun eigen ding mee doen. Future schuine streep Synthpop heeft vele gezichten. Deze heeft een gezicht dat we graag tegenkomen.

TYSKE LUDDER

Wat we van Tyske Ludder hadden verwacht was ook uitgekomen. Gedreven power op de tonen van de donkerheid des elektronica. EBM met een strakke slagvaardigheid. Waar energie al vlug zorgt voor zweetdruppels. En waar men luidkeels en schor schreeuwend het anthem meebrulde dat ‘Panzer’ heet. De vochtigheidsgraad in de Hanger groeide zienderogen. Om dan zo met ‘Meskalin’ af te sluiten. Strak plan.

LEATHER STRIP

Leather Strip is Klaus Larsen, maar Klaus Larsen is veel meer dan Leather Strip. Producer, labelbaas, studio-eigenaar. Zijn leefwereld gaat dan ook verder dan waar hij in grote getale voor gekend is. Met de provocatie van de afwisseling. Doordrammend dan weer zelfgenoegzaam, maar met steeds het ritme in de aanbieding. Het ritme doordrenkt in dansbare beats en goed geoliede sounds. Net niet aangebrand maar goed verteerbaar.

HAUJOBB

Er vallen altijd wel leuke dingen te ontdekken op M’era Luna. Haujobb bijvoorbeeld, die de synths vergulden met pathos, met expressionisme op een geheel eigen manier. En die elementen toevoegen aan een geheel dat bijzonder boeiend blijkt te zijn. Haujobb bewijst dat je met elektronische instrumenten bijzonder creatief kan omgaan. Er zijn er velen die er een lesje uit kunnen leren.

FRONT LINE ASSEMBLY

Idem dito voor het collectief dat Front Line Assembly heet. Innovatief in de elektronische wereld, doelgericht en vooral fascinerend. Bill Leeb en Co zorgen iedere keer weer voor meer dan voldoende Canadese gründlichkeit. Met de sporen van Skinny Puppy nog in hun schaduw. FLA EBM noemen zou te kortzichtig zijn. Het is veel meer dan dat. De dag er voor nog in het Nederlandse Heerlen, maar nog steeds even energiek zonder gebruik te maken van energiedrankjes. Het zit gewoon in hun genen.

DAF

Met Deutsch-Amerikanische Freundschaft is het altijd wat uitkijken wat het Live teweeg brengt. Vorig jaar bijzonder teleurstellend op Sinner’s Day. Ze hadden dus wel wat goed te maken. En warempel, dat deden ze. Of het te maken heeft met voor eigen publiek spelen is niet geheel duidelijk, maar het vuur sloeg wel degelijk over met ‘Verschwende Deine Jugend’ om daarna ‘Der Mussolini’ in te zetten. Een vuur dat ze niet meer loslieten en de Hangar deed shaken. DAF ist DAF en weer helemaal terug.

DE/VISION

Net als op het hoofdpodium bij And One stond De/Vision genoteerd als afsluiter van de Hangar Stage. Omwille van hun hits en hitpotentieel. Met een carrière van inmiddels 20 jaren hebben ze dan ook een ware fanbase weten uit te bouwen. Minder slagkracht, meer melancholie. Maar met toch ook weer het cliché van de hedendaagse synthpop. Het kon er nog net bij om iets later het licht uit te doen.

M’era Luna 2017 zal de geschiedenisboeken ingaan als het jaar met de regen als algemene spelbreker, maar over de gehele lijn bekeken mocht de organisatie zich tevreden stellen met een meer dan geslaagde tweedaagse.

Ze hebben ondertussen al laten weten dat M’era Luna 2018 zal doorgaan op 11 en 12 augustus. Tickets er van zijn reeds beschikbaar. Bestellen kan alvast hier. Vooralsnog zijn er nog geen eerste bands bekend gemaakt.

Website

Foto 1 : Johnny Deathshadow - M’era Luna – Robin Schmiedebach

Foto 2 : Darkhaus - M’era Luna – Christoph Eisenmenger

Foto 3 : Mono Inc – M’era Luna – Christoph Meyer

Foto 4 : The Crüxshadows - M’era Luna – Christoph Meyer

Foto 5 : And One – M’era Luna – Robin Schmiedebach

HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : EUFORIC EXISTENCE - We worden graag onder de noemer EBM gezet, maar beseffen dat we een buitenbeetje zijn. Ik zou niet anders willen.

Euforic Existence mag op onze 21ste Dark Entries Night openen voor Mildreda. Euforic Existence is het project van Koen Vanderstappen - ook bekend van KnK -, live bijgestaan door Bart Peeters. Het project bestaat al 17 jaar, maar na een lange stilte tussen 2003 en 2013 zijn het vooral de laatste jaren die het project - dat een typisch EBM-geluid ...

lees meer...
CD BESPREKING : Monophona - Girls On Bikes Boys Who Sing

Trio uit Luxemburg die muziek maakt waar elektronisch en akoestisch, analoog en digitaal, gitaren en piano’s, samples en beats elkaar ontmoeten. Laten zich leiden en inspireren door artiesten als Portishead, Björk, Trentemøller, Tricky en Fever Ray. Debuteerden in 2012 met het album ‘The Spy’. In 2015 gevolgd ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Belgian Asociality @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Anti Nowhere League @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
CD BESPREKING : radio.string.quartet - In Between Silence

In Oostenrijk residerend internationaal kwartet dat een brede waaier van invloeden uit diverse genres als jazz, klassiek, folk, rock, pop, elektronische en eigentijdse klassieke muziek met elkaar weet te verenigen. Na de release van ‘Posting Joe - Celebrating Weather Report - live’ (2013), een eerbetoon aan de in 2007 overleden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sensory++ - Art Of Sadness

Zonder voorkennis zou je bijna zweren dat dit een heruitgave is van een album met kosmische muziek van de Berlijnse school ergens uit de jaren 70 van vorige eeuw. Maar nee hoor, Sensory++ (spreek uit Sensory Plus Plus) is een hedendaagse project van ene Joost Egelie uit Belgisch Limburg, geboren in 1973 in het Nederlanse Sittard. Sensory++ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Nils Økland Band - Lysning

De Noorse violist Nils Økland maakt al dertig jaar muziek in velerlei vormen gaande van solowerk tot opnames met andere artiesten, ensembles of orkesten. Met zijn naar hemzelf genoemde band is hij na ‘Kjølvatn’ - dat verscheen einde maart 2015 - toe aan een tweede album. Nils is zowel thuis in de traditionele Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2017 : Georgio 'the Dove' Valentino brengt The Future Lasts A Long Time uit en gaat nog een allerlààtste keer op tour...

3 jaar geleden had Dark Entries reeds een interview met Georgio 'the Dove' Valentino, naar aanleiding van het verschijnen van zijn dubbelalbum Mille Plateaux. De man maakte indruk, evenals zijn album (en ook het minialbum daarvoor)... Die positieve indruk werd ook op het podium bevestigd en het was onze wens dat de man algauw met nieuw ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jacaszek - Kwiaty

Poëzie als inspiratiebron voor componisten. Het is van alle tijden. Arthur Rimbaud heeft zo al velen meer dan voldoende asem gegeven om hele albums vol te laten schrijven. Minder voor de hand liggend zijn de gedichten van de 17de –-eeuwse geestelijke Robert Herrick. Gedichten die vooral tot doel hadden een carpe diem toe te ...

lees meer...
NIEUWS 19/11/2017 : Fantastique.Night XLXIII: Carla dal Forno, Black Heart, P.∆.N.T.H.E.R

Fantastisch nieuws over de Fantastique.Nights: voor hun 53ste editie op zaterdag 25 november hebben ze alweer drie namen gestrikt die misschien niet meteen bekend in de oren klinken, maar die erg veelbelovend zijn. Wie de organisatie een beetje kent, weet dat je er mooie ontdekkingen kunt doen. Carla del Forno komt uit Australië maar ...

lees meer...
NIEUWS 18/11/2017 : Luminous Dash Festival

Het valt niet uit te sluiten dat u op de hoogte bent dat er naast Dark Entries nog andere muziekzines op het wereldwijde web beschikbaar zijn. Eén daarvan is Luminous Dash, een magazine waar over rock, pop maar ook heel wat over wave geschreven wordt. Luminous Dash doet daarbij nog meer: ze organiseren festivals, die net als onze eigenste ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : So What Fest laat je smullen van de beste (belgische) punk!

Het So What Festival is aan zijn derde editie toe, en reken maar dat het een donderende editie wordt. De affiche is werkelijk een godsgeschenk voor iedereen die van punk en hardcore houdt. We zetten de groepen op een rijtje: The Anti-Nowhere League: Britse Hardcoregroep die reeds sinds 1980 actief zijn, en dat anno 2017 nog steeds zijn, ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : Mantus: Phosphor

Mantus weet ons keer op keer te verrassen met geweldige cd's, maar van de laatste 'Refugium' waren we wel danig onder de indruk. En de kans is groot dat we dat ook zullen zijn van opvolger 'Staub & Asche', de 17de plaat reeds van het Duitse duo. Waarom we dat denken? Zomaar. Oh ja, en ook omdat we reeds ondersteboven ...

lees meer...
INTERVIEW : THE IMAGINARY SUITCASE - In liefdesliedjes wordt een gevoel geprijsd dat voor mij meer wijst op de wil om de individualiteit van de ander te beheersen en te bezitten

The Imaginary Suitcase is terug met een zoetzure plaat: Thy Grace & Wisdom. Het is een moeilijke bevalling geweest, want Laurent Leemans - de man achter The Imaginary Suitcase - had er twee jaar voor nodig. In het verleden bracht hij soms verschillende platen per jaar uit. De nieuwe plaat klinkt opvallend geëngageerd, maar ook de ...