canli casino

Dark Entries Logo

386 items

   

M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim
Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017, Danny Quetin
 Bookmark and Share

16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
16/08/2017 : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven
Waar niemand nog op gehoopt had, werd toch waarheid. Wakker worden voor dag 2 van M’era Luna onder de zonnestralen. Zondag 13 augustus beloofde een heldere hemel met blauwe lucht en zonder regenbuien. Op de weide was het uitgestrooide hooi inmiddels platgetreden en was het nog wel zompig en drassig. Maar toch, onze kletskop beloofde droog te blijven. Opluchting ook bij de andere bezoekers, de uitgedoste figuren kwamen boven euhm water. Want ook dat maakt deel uit van de festivalcultuur van M’era Luna. Dag 2 van M’era Luna beloofde dan ook veel goeds.

ZONDAG 13 AUGUSTUS MAINSTAGE

JOHNNY DEATHSHADOW

De organistatie van M’era Luna houdt er wel van om in de vroegte de wekker te laten afgaan door middel van de nodige hardheid. Met vroegte bedoelen we dan 11 uur, de aftrap voor dag 2 van M’era Luna. Met het doodseskadron van de ontblote schedel van Johnny Deatshadow. Op nuchtere maag kan het wel tellen. Dag 2 openen is niet makkelijk, maar ze kregen toch al vroeg een menigte op bezoek. Industrial-Metal met de nodige Melodie en pakkendheid. Het is eens iets anders wakker worden.

SCHWARZER ENGEL

Metal in symphonie-formaat, daar tekent Schwarzer Engel voor. Gepakt in het harnas van de mystiek. Schwarzer Engel wist ook live het samenspel tussen symfonische klanken te mengen met hun metaalgeluid. Neem daar nog melodieuze refreinen bij en je bent er zo wat. Veel langer mocht het concert niet duren, om zo de val van de herhaling te kunnen vermijden.

DARKHAUS

Vreemde groepsnaam, toch zit er een logica in. Darkhaus bevat immers bandleden die zowel uit Schotland, Amerika, Duitsland en Oostenrijk afkomstig zijn. Het amalgaam van de nationaliteiten die zich omringen in een geluid van alternatieve rock. Rasmuzikanten, met weldoordachte songs maar ook hier weer een veelvoud van hetzelfde. Recht toe recht aan, dat wel maar zonder enige verrassingen.

VERSENGOLD

Voor Middeleeuwse muziekjes zijn we zeker wel te vinden, maar met het debacle van de dag er voor met Feuerschwanz nog in ons achterhoofd was het wel bang afwachten wat deze Versengold ging doen. En die angst bleek ongegrond, dit was ook een feestje, maar wel om van te snoepen. Dan weer ingetogen, dan weer billenkletsend. Maar met een serieusheid die er wel toe deed. Om af te sluiten a capella als dankbaarheid.

MEGAHERZ

Neue Deutschen Härtze, Megaherz kijkt ook niet op een pot schmink meer of minder. Recht door zee, zonder omkijken maar onvoorstelbaar zelfs emotioneel. In hun set zat dan ook ‘Für Immer’ uit hun Zombieland-album. Een eerbetoon aan allen die veel te vroeg van ons zijn heengegaan maar wel altijd in ons hart zullen blijven. Ook vervaarlijk uitziende addergebroed kan een klein hartje hebben.

THE CRÜXSHADOWS

Rogue weet zich altijd wel te omringen met vrouwelijk schoon als deelgenoten van zijn muzikantenbundel. En met een duidelijk georkestreerde choreografie. The Crüxshadows hadden een nieuw album te promoten, maar live op M’era Luna deed hij het toch vooral met zijn meest gekende nummers. Denk daarbij aan ‘Valkyrie’, ‘Birthday’ en uiteraard ‘Winterborn’. Het ging er in als zoete koek. Om op het eind toch nog vlug wat promotie te maken voor het nieuwe album. Strategisch.

MONO INC

De publiekslieveling van het hele weekend moet zeker Mono Inc zijn. Afgaande op het aantal t-shirts dat er heinde en verre rondliep. Kuifje met decibels, charismatisch, melancholisch en vooral melodieus. Het M’era Luna-publiek klapt en zingt bij zulks graag mee. En dat levert mooie beelden op, en getuigt van een meer dan geslaagd optreden. Children Of The Dark moet het op plaat hebben van de samenwerking met Tilo Wolff van Lacrimosa, Joachim Witt van zichzelf en Chris Harms van Lords Of The Lost. Live waren ze er niet bij, maar dat deerde niet om de massa zo ver het oog reikte te laten meegenieten. En dat is wat een festival zo mooi maakt.

SCHANDMAUL

M’era Luna programmeert wel graag bands die hun instrumentarium voorzien van Middeleeuwse instrumenten, hun Medieval Market wordt dan ook graag bezocht. Schandmaul stond dan ook zeker op zijn plaats op het hoofdpodium. Een folkloristische mix van folk en rock die meer dan geapprecieerd werd. Ze wisten het publiek dan ook te bespelen als geen ander. Dankbaar publiek. Dankbare band.

BLUTENGEL

Met de hoofdletter B van Berlijn, met de hoofdletter B van Black, met de hoofdletter B van Blutengel. Chris Pohl en de zijnen wisten er een hele show van te maken. Waar nonnetjes worden bekeerd door de duivelin. Waar duisterheid de innige omhelzing aangaat met de melodie. ‘Black’ mocht openen omdat Blutengel er binnenkort nog iets speciaal mee gaat doen. Het bloedvergieten in ‘Dein Gott’, de ontbinding van vuur naar ijs in ‘Asche zu Asche’, om nog meer Leitbild uit Leitbild te halen waaronder ‘Say Something’. Blutengel toonde zich als vanouds van hun beste zijde en het klonk goed, heel goed.

AND ONE

And One kreeg de opportuniteit op het hoofdpodium af te sluiten. De reden daarvoor was dat ze zowat de bands met de meeste Elektro-hits op hun naam hebben staan. Waar zwart plots wit wordt maar de dansbaarheid overheerst. Met na ongeveer een half uur het massa-experiment met de I-Tunes-app, waar hij vraagt om allen tegelijkertijd op de aankoop-knop te drukken. Gehaaide jongen, die Steve Naghavi. And One speelt voornamelijk synthpop, maar die door aanblijvend succes hen terecht tot headliner bombardeerde.

ZONDAG 13 AUGUSTUS HANGAR STAGE

ACCESSORY

Het overkomt M’era Luna niet dikwijls, maar toch was er een afzegging, namelijk die van Dear Strange. Geveld door ziekte niet aanwezig, maar tijdig wel een vervanging gevonden met Accessory. Een duo dat al vroeg de beat er in smeet met EBM zoals die al een tijdje zegeviert in het Duitse vasteland. Hard, energiek en met de kaakslag van de elektronica in hun kielzog. Er werd al vlug gedanst in de Hangar.

THE ARCH

Ook dit jaar Belgen op het podium, en wel van The Arch. Live altijd wel zeer genietbaar, twijfel hadden we dus zeer zeker niet op voorhand. En ook dit keer waren The Arch weer zoals ze zijn, met de nodige dosis temperament, koelheid en vakkennis. ‘Babsi Ist Tot’ mocht openen. Op M’era Luna spelen betekent ook : je houden aan de tijden, waardoor het concert van The Arch net wat te kort was. Geluidstechnisch was het niet in orde, waardoor de nuance wat verloren ging. Maar desondanks dat een meer dan geslaagd optreden.

ABSURD MINDS

Futurepop met inhoud, Absurd Minds waren verrassend goed, elektronica die niet in de val trapt van het genre, namelijk zichzelf en anderen kopiëren. Nergens in de herhaling vallen, hun eigen weg zoekend en vindend. En daar dan hun eigen ding mee doen. Future schuine streep Synthpop heeft vele gezichten. Deze heeft een gezicht dat we graag tegenkomen.

TYSKE LUDDER

Wat we van Tyske Ludder hadden verwacht was ook uitgekomen. Gedreven power op de tonen van de donkerheid des elektronica. EBM met een strakke slagvaardigheid. Waar energie al vlug zorgt voor zweetdruppels. En waar men luidkeels en schor schreeuwend het anthem meebrulde dat ‘Panzer’ heet. De vochtigheidsgraad in de Hanger groeide zienderogen. Om dan zo met ‘Meskalin’ af te sluiten. Strak plan.

LEATHER STRIP

Leather Strip is Klaus Larsen, maar Klaus Larsen is veel meer dan Leather Strip. Producer, labelbaas, studio-eigenaar. Zijn leefwereld gaat dan ook verder dan waar hij in grote getale voor gekend is. Met de provocatie van de afwisseling. Doordrammend dan weer zelfgenoegzaam, maar met steeds het ritme in de aanbieding. Het ritme doordrenkt in dansbare beats en goed geoliede sounds. Net niet aangebrand maar goed verteerbaar.

HAUJOBB

Er vallen altijd wel leuke dingen te ontdekken op M’era Luna. Haujobb bijvoorbeeld, die de synths vergulden met pathos, met expressionisme op een geheel eigen manier. En die elementen toevoegen aan een geheel dat bijzonder boeiend blijkt te zijn. Haujobb bewijst dat je met elektronische instrumenten bijzonder creatief kan omgaan. Er zijn er velen die er een lesje uit kunnen leren.

FRONT LINE ASSEMBLY

Idem dito voor het collectief dat Front Line Assembly heet. Innovatief in de elektronische wereld, doelgericht en vooral fascinerend. Bill Leeb en Co zorgen iedere keer weer voor meer dan voldoende Canadese gründlichkeit. Met de sporen van Skinny Puppy nog in hun schaduw. FLA EBM noemen zou te kortzichtig zijn. Het is veel meer dan dat. De dag er voor nog in het Nederlandse Heerlen, maar nog steeds even energiek zonder gebruik te maken van energiedrankjes. Het zit gewoon in hun genen.

DAF

Met Deutsch-Amerikanische Freundschaft is het altijd wat uitkijken wat het Live teweeg brengt. Vorig jaar bijzonder teleurstellend op Sinner’s Day. Ze hadden dus wel wat goed te maken. En warempel, dat deden ze. Of het te maken heeft met voor eigen publiek spelen is niet geheel duidelijk, maar het vuur sloeg wel degelijk over met ‘Verschwende Deine Jugend’ om daarna ‘Der Mussolini’ in te zetten. Een vuur dat ze niet meer loslieten en de Hangar deed shaken. DAF ist DAF en weer helemaal terug.

DE/VISION

Net als op het hoofdpodium bij And One stond De/Vision genoteerd als afsluiter van de Hangar Stage. Omwille van hun hits en hitpotentieel. Met een carrière van inmiddels 20 jaren hebben ze dan ook een ware fanbase weten uit te bouwen. Minder slagkracht, meer melancholie. Maar met toch ook weer het cliché van de hedendaagse synthpop. Het kon er nog net bij om iets later het licht uit te doen.

M’era Luna 2017 zal de geschiedenisboeken ingaan als het jaar met de regen als algemene spelbreker, maar over de gehele lijn bekeken mocht de organisatie zich tevreden stellen met een meer dan geslaagde tweedaagse.

Ze hebben ondertussen al laten weten dat M’era Luna 2018 zal doorgaan op 11 en 12 augustus. Tickets er van zijn reeds beschikbaar. Bestellen kan alvast hier. Vooralsnog zijn er nog geen eerste bands bekend gemaakt.

Website

Foto 1 : Johnny Deathshadow - M’era Luna – Robin Schmiedebach

Foto 2 : Darkhaus - M’era Luna – Christoph Eisenmenger

Foto 3 : Mono Inc – M’era Luna – Christoph Meyer

Foto 4 : The Crüxshadows - M’era Luna – Christoph Meyer

Foto 5 : And One – M’era Luna – Robin Schmiedebach

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Vidna Obmana - The Trilogy

Dirk Serries is een man die in onze reviewsectie erg vaak de revue passeert. We leerden de man uiteraard kennen via het legendarische Vidna Obmana, waarvan onlangs bij Zoharum het terugblikkende ‘The Trilogy’ heruitgegeven werd. Maar laat ons beginnen bij het begin... De eerste releases onder de Vidna Obmana moniker verschenen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Herr Lounge Corps & Cadaverous Condition - The Breath Of A Bird

Hoewel ik vertrouwd ben met het werk van zowel Cadaverous Condition als van Herr Lounge Corps, bleek dit een bijzonder moeilijke cd om te bespreken. Het was Miro Snejdr (Herr Lounge Corps) zelve die me aansprak met de vraag of ik deze wou bespreken. We kennen de man vooral als de huispianist van Douglas P bij Death In June, maar tevens ...

lees meer...
CD BESPREKING : Analogue-X - Course Of Life

Als er één ding is waar ik als recensent de wubbes van krijg, is het wel een gebrek aan transparantie. Echozone zou een samenwerking zijn aangegaan met het Duitse RMP Records om een aantal (toekomstige) releases van de electropop-band Analogue-X uit te brengen, maar ik vind niks terug over dit label. Op Discogs zijn er verschillende ...

lees meer...
CD BESPREKING : protoU - Khmaoch

We lieten u al eerder kennis maken met de Oekraïense artieste protoU, middels haar uitstekende samenwerking met Hilyard. Inderdaad, artiestE, het blijft het vermelden waard, aangezien het vrouwelijk geslacht in het anonieme dark ambient milieu nog steeds zwaar in de minderheid is. Maar dat deze protoU, oftewel Sasha Cats, meer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sophya - Broken Mirrors

Het van oorsprong Israëlische Sophya (niet te verwarren met de Sophia van Peter Bjärgö) resideert al een tijdje in Nederland. Wanneer we de puntjes Nederland en dark wave (want in deze muzikale vijver vist Sophya) met elkaar verbinden komen we als vanzelf bij Clan Of Xymox terecht. Niet verwonderlijk dan ook dat het via Ronny ...

lees meer...
FOTO'S : The Alarm - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Partisan - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : THE KIDS - Mensen verwachten onze klassiekers en dat zijn de songs van de eerste twee LP's

Welke groep zette België op de wereldpunkkaart. The Kids natuurlijk! Op zaterdag 10 november spelen ze op Breaking Barriers, het Leuvense festival dat hoopt te bewijzen dat punk nog steeds niet dood is. Malcolm Nix had een gesprek met frontman Ludo Mariman. Eigenlijk hebben we geen behoefte aan een inleiding, want elke Belgische muziekliefhebber ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Trouwfe(e)st: het trouwfeest met instemming van Dark Entries

Trouwfeesten... Ons advies als Dark Entries luidt dat u ze moet vermijden als de pest. Maar nu en dan maken we wel eens een uitzondering. Als iemand voor zijn trouwfeest - in dit geval gaat het zelfs om de verjaardag van een trouwfeest - gratis optredens organiseert met donkere groepen, bijvoorbeeld. Dimi en Sigrid - het mannelijk deel van ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Der Klinke wacht op iemand die lacht

Yep, het is eenzaam in de wereld van Der Klinke. Het succes van de laatste cd - The Unexpected - heeft daar helaas niets aan veranderd. Daarop liet Geert 'Chesko' Vandekerkhof al in 'Someone who smiles' weten dat hij graag eens iemand naar hem zou zien lachen. Het is er nog niet van gekomen, en dus herhaalt hij die oproep nog ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Persephone en Seesayle in Brussel

Persephone is het neoklassieke project van Sonja Krauthofer, zangeres van l'Âme Immortelle, en Martin Höfert, een cellist die voor Sopor Aeternus, Goethes Erben en tal van andere projecten gespeeld heeft. Samen brengen ze neoklassieke muziek met een mythologisch kantje. Op zaterdag 15 september kunt u de groep aan het werk zien ...

lees meer...
FOTO'S : VV303 - @ Judgement Fest. Landgraaf, 9/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : DEAD MAN'S HILL - Ik wou net als de artiesten op Cold Meat Industry machtige muziek maken die een deur opende naar een totaal andere, veel mysterieuzere wereld.

Het Belgische dark ambient-martial-industrial-black-metal-project Dead Man's Hill bestaat 20 jaar en is cult tot in Polen en Rusland. Optredens zijn schaars, maar de komende weken kunt u Dead Man's Hill aan het werk zien in de Wommel in Wommelgem op 16 juni, en op de Dark Entries Night in Gent op 29 juni. Voor de gelegenheid hadden ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Derde langspeler Anna Calvi eind augustus in de winkel.

Anna Calvi, de Britse gitaarvirtuose die daarenboven met een prachtig stemgeluid gezegend is, doorbreekt de stilte en kondigt haar nieuwe plaat aan. Brian Eno roemde haar als “the best thing since Patti Smith”, en wie zijn wij om de goede man tegen te spreken. Het was 5 jaar wachten op de opvolger van One Breath, maar haar ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Eerste lading namen BIMFest XVII.

De fans van de betere elektronische klanken moeten we er niet meer aan herinneren dat traditiegetrouw op 14 en 15 december het Belgian Indepedent Music Festival of kortweg BIMFest, voor de 17de keer alweer zijn tenten zal opslaan in de Casino te Sint-Niklaas. Organisatie BodyBeats maakt ons al warm met een eerste reeks namen, die we toch ...