casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

390 items

   

Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot)
'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
Walpurgisnacht, het feest dat heidenen en wicca’s aanzet tot het ontsteken van vreugdevuren, zoals Beltane, het Keltische voorjaarsfeest, om de lente te verwelkomen. Aangezien we zelf niet zo een pyromane trekjes hebben, stelden we ons al meer dan tevreden met wederom een prachtaffiche die ons onze bezem op de Porta Nigra parking te Aarschot deed parkeren.

Met Walpurgisnacht in het achterhoofd, en uitdrukkelijk vermeld op de affiche, waren de electro-elfenzusjes van Dark Poem natuurlijk de gedroomde opener.

Hun vorig jaar verschenen tweede album The Fire Lives Inside werd enorm goed ontvangen, en ook op het podium loopt alles gesmeerd. Met een song als ‘Beltane’ waarin deze 1ste mei letterlijk aangehaald wordt, was de toon meteen gezet.

Collega Peter De Koning, die voor de gelegenheid blauw geschilderd was en met gehoornd masker de percussie voor zijn rekening nam, leek als een ware Oberon zijn twee meest getalenteerde elfenonderdaantjes (‘Elfish Warriors’!) het publiek op sleeptouw te laten nemen in hun rituele, doch toegankelijke, maar daarom niet minder magische wereld. Met een song als ‘Lughnasadh’ onder de arm, kan het niet moeilijk zijn zieltjes voor zich te winnen.

Vijf jaar geleden stond Dark Poem ook op het Porta Nigra podium, en ook het volgende optreden van vanavond katapulteerde ons terug naar die bewuste avond.

In 2012 stonden Liquid G en TraumaSutra trouwens samen op het podium, een samenwerking die duidelijk naar meer smaakte, en die zijn vervolg kende in Liquid Trauma. Peter had nog even de tijd om de blauwe verf van lijf en leden te wassen, en mocht daarna aangekleed en wel terug het podium op, naast spitsbroeder Peter Van Bogaert (Liquid G).

Op het scherm zien we een hoofd dat gedwongen in de gewenste grimas getrokken wordt, zelfs al is daar een haak voor nodig... Een behoorlijk dominant beeld, dat ook zijn weergave vond in het geluid van dit samenwerkingsverband. De synthklanken van de ene Peter (Liquid) brachten het beste uit de jaren 90 terug naar boven, toen dark electro nog een keurmerk was, terwijl de andere Peter (TraumaSutra) zich vooral bezig hield met stembewerking en ook meer analoge klanken te voorschijn toverde. Op een gegeven moment meenden we zelfs een echo van het geweldige Calva Y Nada te horen. Toen Peter (De Koning) op een gegeven moment de microfoon greep en in het Nederlands zijn poëtische teksten in de micro spuwde, klonk dit haast als het neefje van Hedera Helix (ook een van zijn projecten) dat “op het slechte pad geraakt is.” Waarmee we niets negatiefs willen zeggen, integendeel!

Naar het einde toe maakte een ritmische afsluiter volgens het HANDS-boekje het feest compleet. Dit was een zeer gevarieerde show die van dark electro tot helemaal richting power electronics ging, en was, bijzonder intens (eveneens een project van Peter De Koning) te noemen.

Al die willen te kap’ren varen, moeten... Die Weisse Rose zijn. Inderdaad, wie zich op het uitgaansvlak in neofolk kringen ophoudt, heeft ongetwijfeld al vaak de kans gehad deze sympathieke baarden live te mogen aanschouwen. Alvorens we naar Aarschot reden maakte ik persoonlijk nog even het rekensommetje en kom ik uit op zeven keer.

Over Die Weisse Rose zouden we kort kunnen zijn. Simpelweg omdat de show letterlijk veel te kort was! Na slechts een vijftal nummers was het immers al afgelopen.

Na zeven keer heb je het al wel gezien, zal je denken, maar deze vlieger ging vanavond absoluut niet op! Hoewel dus aan de (veel te) korte kant, was dit met kop en schouders de beste performance die ik al zag van Die Weisse Rose.

Thomas Bøjden lijkt met Kim Larsen (:OTWATM:) en Gary Carey (Joy Of Life) een vast percussief duo gevonden te hebben, en de Deen zelf bracht zijn teksten wederom met blik op oneindig, en met zo een daadkracht dat je er bijna angst van zou krijgen.

In deze korte set waren er toch nog twee absolute kippenvelmomenten te noteren: allereerst tijdens ‘At The Doorsteps Of Our Temple’, waarbij het drietal het publiek de rug toekeert en een stap achteruit zet. De muziek die gespeeld wordt, klinkt als een aftandse platenspeler die een pianodeuntje uitbraakt, als enige restant van een platgebombardeerde stad. Een Duitse radiostem die termen als ‘verräter’, “feigling’ laat vallen dragen bij tot een wel zeer unheimlich gevoel, maar in de wereld van Die Weisse Rose is er hoop: “At the doorsteps of out temple we shall cry the words of freedom, freedom oh freedom!” weerklinkt het uit de mond van Thomas. Ik draaide dit nummer tijdens mijn dj-set op Coalescaremonium dit jaar, en na afloop kwam iemand me vragen welk nummer dit was, want naar eigen zeggen was dit het akeligste nummer dat hij al in heel zijn leven gehoord had. Veelbetekenend, lijkt mij!

Kippenvelmoment nummer twee: ‘Treue Um Treue’, op het einde van dit nummer smijt Thomas de microfoonstandaard gewoon tegen de vlakte en brult zijn tekst geheel onversterkt de zaal in. Vol bezieling in de ogen, en het vaak herhaalde “We will never break our word” dat zelfs zonder microfoon duidelijk hoorbaar was, maakten dit alles tot een belevenis om u tegen te zeggen. Een vervormde versie van Edith Piaf’s ‘Non, Je Ne Regrette Rien’ die de band uitgeleide doet, laat niet alleen uw reporter, maar tevens heel het aanwezige publiek verbouwereerd achter.

(Wat betreft de korte duur van het optreden van Die Weisse Rose, wist Thomas me vandaag te zeggen dat hij vroeg terug richting Denemarken moest, want daar is het, in tegenstelling tot bij ons Belgen, vandaag een gewone werkdag.)

Zoals altijd krijgen we bij Porta Nigra altijd een mix van dark folk en ritmisch geweld. Voor dit laatste was vooral Thorofon verantwoordelijk. Dit Duitse duo bestaande uit Daniel Hoffmann en Geneviève Pasquier (die jullie misschien ook kennen van haar solowerk) wisten met hun strakke ritmes al heel wat zieltjes voor zich te winnen.

Over het kleed van Geneviève kunnen we veel zeggen, maar dat het even strak zat toch niet. De camera’s gingen dan ook gretig de lucht in, als was het om dat ene moment vast te kunnen leggen dat de zwaartekracht van de omvangrijke boezem van deze dame het ging winnen van het loshangende stukje stof.

Net wanneer dat je denkt dat er muzikaal niets verkeerd kan gaan, aangezien al de beats netjes op de laptop staan, ging het optreden toch een paar keer de mist in wegens technische storingen. Gelukkig was dit alles ook maar van korte duur en het publiek liet het niet aan zijn hart komen. Tijdens nummers als ‘In Blood And Heels’ gingen de voetjes dan ook vlot van de vloer, en zelf vonden wij het heerlijk gejaagde ‘Riotdictator’ alsnog een garantie voor een zinderende finale.

Tijd voor een primeur, want het was de eerste keer dat het Duitse Darkwood in België zijn opwachting mocht maken. Porta Nigra bewees hiermee de muziekliefhebbers niet alleen een heel grote dienst, maar tevens andere programmatoren hun ongelijk... want Darkwood was in één woord fantastisch te noemen.

Alles werd live gespeeld, dit optreden was puur ambachtelijk vakmanschap. Het eerste deel van de set leek zich te concentreren op de Engelstalige nummers (waarin we vooral ‘Nothing Left To Lose’ blijven onthouden), terwijl men later koos voor het repertoire in de taal van de eigen Heimat. Wat ons vooral zal bijblijven van Darkwood live is de prachtige vioolklanken die mee bijdroegen aan de warme, melancholische sfeer van zanger/gitarist Henryk Vogel maar ook de percussie die voor neofolk standaard tamelijk ongewoon was (het betrof hier bijna een volledig drumstel, alleen de basdrum ontbrak) en een percussionist in de rangen die zich niet tevreden stelde met een eentonige begeleiding.

Maar bovenal was dit concert er eentje om in te kaderen, Aarschot werd er zowaar stil van, met uitzondering van de ovaties die de groep na elk nummer terecht in ontvangst mocht nemen.

Net als vorig jaar mocht ook op deze Walpurgisnacht Ordo Rosarius Equilibrio Porta Nigra afsluiten. Hun vorig jaar verschenen dubbelaar Vision:Libertine is ondertussen alom gekend, mede dankzij de unaniem lovende recensies die terecht gescoord werden. Er konden zowaar hier en daar wat grapjes af bij Tomas: “So, it’s Walpurgisnight tonight, and you people don’t burn things? On a night like this in Sweden we burn shitloads of things...not because there’s a reason, we just do it for fun!”

Net als hun vorige passage in Aarschot, werden we getrakteerd op een evenwichtige mengeling van recenter werk (‘Vision:Libertine’, ‘The Misanthropic Polygamist’) en “gouden oudjes” (‘A Song 4 Hate & Devotion’, ‘Hell Is Where The Heart Is’, ‘Three Is An Orgy, Four Is Forever’) en kregen we in première zelfs een gloednieuw nummer (‘4 All Of My Scissor Sisters') te horen.

Ordo Rosarius Equilibrio is de laatste tijd volop aan het toeren, waardoor de groep meer dan ooit als een goed geoliede machine draait. Doch dit heeft ook zo zijn gevolgen: zo gaf Tomas ons de wijze les mee dat 8 uren slaap op 3 dagen tijd geen goed idee is. Gelukkig was er van vermoeidheid geen spoor tijdens deze set, die afgesloten werd met een song die Tomas aankondigde als ‘contemporary’: ‘A World Not So Beautiful’ en waarin verhaalt wordt over de ondergang van Europa. Wij krijgen maar geen genoeg van deze sympathieke Zweden, en zullen waarschijnlijk volgende maand ook weer op post zijn wanneer ze Leipzig aandoen. Dat, beste mensen, noemen ze ‘support your scene’, het was dan ook pijnlijk om te zien dat een straffe affiche als deze maar een matig aantal bezoekers op de been wist te brengen. Wij troosten ons met de gedachte dat we een paar onvergetelijke concerten hebben mogen aanschouwen, en we hopen van ganser harte dat we volgend jaar wederom van zo een heerlijke affiche mogen smullen.

Foto's: 1.Ordo Rosarius Equilibrio / 2.Darkwood / 3.Die Weisse Rose / 4.Liquid Trauma / 5.Dark Poem (Luc Luyten)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Horror Vacui - New Wave Of fear

Sidder en beef, want Horror Vacui overvalt je met een nieuwe golf van angst. ‘New Wave Of Fear’ het is een passende titel voor een groep die zelf al vernoemd was naar de angst voor de leegte. We leerden de Italianen al kennen met hun debuut ‘In Darkness You Will Feel Alright’ – ook een heel programma – ...

lees meer...
FOTO'S : Bauhaus - @ W-Fest. Amougies, 15/08/2018, door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 14/08/2018 : Eerste namen voor M'era Luna 2019

Het ene is nog maar net afgelopen of er wordt en werd al naarstig gewerkt aan een volgende editie. M’era Luna heeft ondertussen reeds de eerste namen bekend gemaakt voor hun 2019-editie. Zo de traditie het wil zal er ook volgend jaar een totaalpakket worden afgeleverd met de Gothic Fashion Show, een heuse Gothic Fashion Town, de Medieval-markt, ...

lees meer...
NIEUWS 14/08/2018 : W-fest lost een resem namen voor de editie van 2019 (en nog eentje voor de editie van 2018)

Aan de vooravond van W-fest - vijf dagen feest met artiesten als Peter Murphy, Kim Wilde, Project Pitchfork, Chameleons Vox, DAF, Die Krupps, Vive La Fete, Suicide Commando, She Past Away, Paul Young, A Flock Of Seagulls, Parade Ground, Covenant, Clan Of Xymox, Lords Of Acid en Front Line Assembly - worden ook al een hele resem namen gelost ...

lees meer...
INTERVIEW : DJ DREXL (Darker Side Of The 80s) - 'Be there or be a white sock stuck in a Crock!'

Al wie wel eens na de optredens van onze Dark Entries Nights in de Gentse Kinky Star blijft plakken, heeft hem al ongetwijfeld al eens achter de draaitafels zien staan. Maar ook op andere feestjes is DJ Drexl, of wanneer we hem gewoon tussen de feestende massa terugvinden en hem mogen aanspreken met Marco, graag van de partij. Zelf ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dirk Serries - Epitaph

Het woord ophouden zien we niet snel opduiken in het vocabularium van Dirk Serries. De man die met Vidna Obmana sinds de jaren 80 ons land mee op de industrial kaart zette. In het begin als een jonge dolle hond wild om zich heen bijtend, kwam met het komen der jaren een overstap naar meer ambient en tribal gerichte atmosferen. Wat Vidna Obmana ...

lees meer...
CD BESPREKING : Contagious Orgasm - Impregnate Mannequin

Impregnate Mannequin werd in 1997 in beperkte oplage reeds uitgebracht op vinyl. Tegenwoordig niet meer zo makkelijk te krijgen, dus vond Raubbau het stilaan tijd voor een heruitgave (cd en digitaal). De periode waarin deze plaat verscheen ziet men als een sleutelmoment in de rijk gevulde carrière van Hiroshi Hashimoto (aanvankelijk ...

lees meer...
CD BESPREKING : Farzane Zamen - Z Bent

Vorig jaar besprak ik een album van Yasmine Hamdan, een Libanese artieste die een soort oosterse dreampop brengt met een feministische boodschap en waarin synthesizers harmoniëren met oosterse (Arabische) instrumenten. Het album verscheen op Crammed Discs. Aan deze Yasmine Hamdan moest ik direct denken bij het aanhoren van de muziek ...

lees meer...
INTERVIEW : A SLICE OF LIFE - We denken dat we alles naar onze hand kunnen zetten en gaan vrolijk door met het uitputten van onze planeet en van elkaar.

Aan de vooravond van hun optreden op W-fest brengt A Slice Of Life zijn debuut uit: Restless. Het is een puike postpunkplaat geworden. Dark Entries was benieuwd naar de ontstaansgeschiedenis van de groep en de plaat, en ging zijn oor te luister leggen bij de stichtende leden Dirk Vreys (zang) en Guy Wilssens (gitaar). A Slice Of Life is ...

lees meer...
CD BESPREKING : Autumn Tears - Convalescence - A Retrospective

Met het aantal uitgebreide compilaties en overzichtsalbums die we de laatste tijd al in ontvangst mochten nemen, wanen we ons, terwijl buiten de 30 graden ruimschoots overschreden worden, midden in de kerst- en eindejaarsperiode. De seizoenen mogen dan wel verschuiven, maar zo een vaart zal het ons inziens nog wel niet lopen. Ook de Amerikanen ...

lees meer...
FOTO'S : Front 242 - @ Lokerse Feesten, 11/08/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 12/08/2018 : Dark Entries Night 24: A Slice Of Life en Donder, Hel & Hagel

Op vrijdag 14 september nodigen we u graag uit op de 24ste editie van de Dark Entries Nights. Op deze gratis concerten stellen we u lokaal talent voor uit de zwarte scene. We hebben het geluk twee groepen te ontvangen die volop aan het losbreken zijn. A Slice Of Life heeft zonet zijn debuut uit, 'Restless', en na de uitstekende ...

lees meer...
FOTO'S : Gary Numan - @ Lokerse Feesten, 11/08/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 12/08/2018 : Moonspell brengt concert met drie integraal gespeelde platen uit

In 2017 wilden de Portugese gothic metal-grootheden Moonspell hun trouwe achterban eens verwennen. Voor 4000 fans werd in hun stad Lissabon een concert gehouden waarop drie van hun meest succesvolle platen integraal gepeeld werden: het debuut 'Wolfheart' uit 1995 en diens opvolger 'Irreligious' uit 1996, alsook de meer recente ...

lees meer...
NIEUWS 12/08/2018 : Lord Of The Lost bestormt Duitse hitparades met 'Thornstar'

Het was ons al opgevallen dat Lord Of The Lost bijzonder populair was. Hun debuut dateert slechts van 2010, maar door hun ontzettend hard geluid en compromisloze houding hebben ze meteen een stempel op de Duitse gothscene gedrukt. Hun nieuwe cd 'Thornstar' - hun zesde al - bestormde de Duiste hitparades en staat nu op 6. De plaat is ...