canli casino

Dark Entries Logo

378 items

   

Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot)
'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
02/05/2017 : Porta Nigra XII Walpurgisnacht (31-04-2017, JC De Klinker Aarschot) - 'In Sweden we burn shitloads of things, not because it's Walpurgisnight, we do it just for fun!'
Walpurgisnacht, het feest dat heidenen en wicca’s aanzet tot het ontsteken van vreugdevuren, zoals Beltane, het Keltische voorjaarsfeest, om de lente te verwelkomen. Aangezien we zelf niet zo een pyromane trekjes hebben, stelden we ons al meer dan tevreden met wederom een prachtaffiche die ons onze bezem op de Porta Nigra parking te Aarschot deed parkeren.

Met Walpurgisnacht in het achterhoofd, en uitdrukkelijk vermeld op de affiche, waren de electro-elfenzusjes van Dark Poem natuurlijk de gedroomde opener.

Hun vorig jaar verschenen tweede album The Fire Lives Inside werd enorm goed ontvangen, en ook op het podium loopt alles gesmeerd. Met een song als ‘Beltane’ waarin deze 1ste mei letterlijk aangehaald wordt, was de toon meteen gezet.

Collega Peter De Koning, die voor de gelegenheid blauw geschilderd was en met gehoornd masker de percussie voor zijn rekening nam, leek als een ware Oberon zijn twee meest getalenteerde elfenonderdaantjes (‘Elfish Warriors’!) het publiek op sleeptouw te laten nemen in hun rituele, doch toegankelijke, maar daarom niet minder magische wereld. Met een song als ‘Lughnasadh’ onder de arm, kan het niet moeilijk zijn zieltjes voor zich te winnen.

Vijf jaar geleden stond Dark Poem ook op het Porta Nigra podium, en ook het volgende optreden van vanavond katapulteerde ons terug naar die bewuste avond.

In 2012 stonden Liquid G en TraumaSutra trouwens samen op het podium, een samenwerking die duidelijk naar meer smaakte, en die zijn vervolg kende in Liquid Trauma. Peter had nog even de tijd om de blauwe verf van lijf en leden te wassen, en mocht daarna aangekleed en wel terug het podium op, naast spitsbroeder Peter Van Bogaert (Liquid G).

Op het scherm zien we een hoofd dat gedwongen in de gewenste grimas getrokken wordt, zelfs al is daar een haak voor nodig... Een behoorlijk dominant beeld, dat ook zijn weergave vond in het geluid van dit samenwerkingsverband. De synthklanken van de ene Peter (Liquid) brachten het beste uit de jaren 90 terug naar boven, toen dark electro nog een keurmerk was, terwijl de andere Peter (TraumaSutra) zich vooral bezig hield met stembewerking en ook meer analoge klanken te voorschijn toverde. Op een gegeven moment meenden we zelfs een echo van het geweldige Calva Y Nada te horen. Toen Peter (De Koning) op een gegeven moment de microfoon greep en in het Nederlands zijn poëtische teksten in de micro spuwde, klonk dit haast als het neefje van Hedera Helix (ook een van zijn projecten) dat “op het slechte pad geraakt is.” Waarmee we niets negatiefs willen zeggen, integendeel!

Naar het einde toe maakte een ritmische afsluiter volgens het HANDS-boekje het feest compleet. Dit was een zeer gevarieerde show die van dark electro tot helemaal richting power electronics ging, en was, bijzonder intens (eveneens een project van Peter De Koning) te noemen.

Al die willen te kap’ren varen, moeten... Die Weisse Rose zijn. Inderdaad, wie zich op het uitgaansvlak in neofolk kringen ophoudt, heeft ongetwijfeld al vaak de kans gehad deze sympathieke baarden live te mogen aanschouwen. Alvorens we naar Aarschot reden maakte ik persoonlijk nog even het rekensommetje en kom ik uit op zeven keer.

Over Die Weisse Rose zouden we kort kunnen zijn. Simpelweg omdat de show letterlijk veel te kort was! Na slechts een vijftal nummers was het immers al afgelopen.

Na zeven keer heb je het al wel gezien, zal je denken, maar deze vlieger ging vanavond absoluut niet op! Hoewel dus aan de (veel te) korte kant, was dit met kop en schouders de beste performance die ik al zag van Die Weisse Rose.

Thomas Bøjden lijkt met Kim Larsen (:OTWATM:) en Gary Carey (Joy Of Life) een vast percussief duo gevonden te hebben, en de Deen zelf bracht zijn teksten wederom met blik op oneindig, en met zo een daadkracht dat je er bijna angst van zou krijgen.

In deze korte set waren er toch nog twee absolute kippenvelmomenten te noteren: allereerst tijdens ‘At The Doorsteps Of Our Temple’, waarbij het drietal het publiek de rug toekeert en een stap achteruit zet. De muziek die gespeeld wordt, klinkt als een aftandse platenspeler die een pianodeuntje uitbraakt, als enige restant van een platgebombardeerde stad. Een Duitse radiostem die termen als ‘verräter’, “feigling’ laat vallen dragen bij tot een wel zeer unheimlich gevoel, maar in de wereld van Die Weisse Rose is er hoop: “At the doorsteps of out temple we shall cry the words of freedom, freedom oh freedom!” weerklinkt het uit de mond van Thomas. Ik draaide dit nummer tijdens mijn dj-set op Coalescaremonium dit jaar, en na afloop kwam iemand me vragen welk nummer dit was, want naar eigen zeggen was dit het akeligste nummer dat hij al in heel zijn leven gehoord had. Veelbetekenend, lijkt mij!

Kippenvelmoment nummer twee: ‘Treue Um Treue’, op het einde van dit nummer smijt Thomas de microfoonstandaard gewoon tegen de vlakte en brult zijn tekst geheel onversterkt de zaal in. Vol bezieling in de ogen, en het vaak herhaalde “We will never break our word” dat zelfs zonder microfoon duidelijk hoorbaar was, maakten dit alles tot een belevenis om u tegen te zeggen. Een vervormde versie van Edith Piaf’s ‘Non, Je Ne Regrette Rien’ die de band uitgeleide doet, laat niet alleen uw reporter, maar tevens heel het aanwezige publiek verbouwereerd achter.

(Wat betreft de korte duur van het optreden van Die Weisse Rose, wist Thomas me vandaag te zeggen dat hij vroeg terug richting Denemarken moest, want daar is het, in tegenstelling tot bij ons Belgen, vandaag een gewone werkdag.)

Zoals altijd krijgen we bij Porta Nigra altijd een mix van dark folk en ritmisch geweld. Voor dit laatste was vooral Thorofon verantwoordelijk. Dit Duitse duo bestaande uit Daniel Hoffmann en Geneviève Pasquier (die jullie misschien ook kennen van haar solowerk) wisten met hun strakke ritmes al heel wat zieltjes voor zich te winnen.

Over het kleed van Geneviève kunnen we veel zeggen, maar dat het even strak zat toch niet. De camera’s gingen dan ook gretig de lucht in, als was het om dat ene moment vast te kunnen leggen dat de zwaartekracht van de omvangrijke boezem van deze dame het ging winnen van het loshangende stukje stof.

Net wanneer dat je denkt dat er muzikaal niets verkeerd kan gaan, aangezien al de beats netjes op de laptop staan, ging het optreden toch een paar keer de mist in wegens technische storingen. Gelukkig was dit alles ook maar van korte duur en het publiek liet het niet aan zijn hart komen. Tijdens nummers als ‘In Blood And Heels’ gingen de voetjes dan ook vlot van de vloer, en zelf vonden wij het heerlijk gejaagde ‘Riotdictator’ alsnog een garantie voor een zinderende finale.

Tijd voor een primeur, want het was de eerste keer dat het Duitse Darkwood in België zijn opwachting mocht maken. Porta Nigra bewees hiermee de muziekliefhebbers niet alleen een heel grote dienst, maar tevens andere programmatoren hun ongelijk... want Darkwood was in één woord fantastisch te noemen.

Alles werd live gespeeld, dit optreden was puur ambachtelijk vakmanschap. Het eerste deel van de set leek zich te concentreren op de Engelstalige nummers (waarin we vooral ‘Nothing Left To Lose’ blijven onthouden), terwijl men later koos voor het repertoire in de taal van de eigen Heimat. Wat ons vooral zal bijblijven van Darkwood live is de prachtige vioolklanken die mee bijdroegen aan de warme, melancholische sfeer van zanger/gitarist Henryk Vogel maar ook de percussie die voor neofolk standaard tamelijk ongewoon was (het betrof hier bijna een volledig drumstel, alleen de basdrum ontbrak) en een percussionist in de rangen die zich niet tevreden stelde met een eentonige begeleiding.

Maar bovenal was dit concert er eentje om in te kaderen, Aarschot werd er zowaar stil van, met uitzondering van de ovaties die de groep na elk nummer terecht in ontvangst mocht nemen.

Net als vorig jaar mocht ook op deze Walpurgisnacht Ordo Rosarius Equilibrio Porta Nigra afsluiten. Hun vorig jaar verschenen dubbelaar Vision:Libertine is ondertussen alom gekend, mede dankzij de unaniem lovende recensies die terecht gescoord werden. Er konden zowaar hier en daar wat grapjes af bij Tomas: “So, it’s Walpurgisnight tonight, and you people don’t burn things? On a night like this in Sweden we burn shitloads of things...not because there’s a reason, we just do it for fun!”

Net als hun vorige passage in Aarschot, werden we getrakteerd op een evenwichtige mengeling van recenter werk (‘Vision:Libertine’, ‘The Misanthropic Polygamist’) en “gouden oudjes” (‘A Song 4 Hate & Devotion’, ‘Hell Is Where The Heart Is’, ‘Three Is An Orgy, Four Is Forever’) en kregen we in première zelfs een gloednieuw nummer (‘4 All Of My Scissor Sisters') te horen.

Ordo Rosarius Equilibrio is de laatste tijd volop aan het toeren, waardoor de groep meer dan ooit als een goed geoliede machine draait. Doch dit heeft ook zo zijn gevolgen: zo gaf Tomas ons de wijze les mee dat 8 uren slaap op 3 dagen tijd geen goed idee is. Gelukkig was er van vermoeidheid geen spoor tijdens deze set, die afgesloten werd met een song die Tomas aankondigde als ‘contemporary’: ‘A World Not So Beautiful’ en waarin verhaalt wordt over de ondergang van Europa. Wij krijgen maar geen genoeg van deze sympathieke Zweden, en zullen waarschijnlijk volgende maand ook weer op post zijn wanneer ze Leipzig aandoen. Dat, beste mensen, noemen ze ‘support your scene’, het was dan ook pijnlijk om te zien dat een straffe affiche als deze maar een matig aantal bezoekers op de been wist te brengen. Wij troosten ons met de gedachte dat we een paar onvergetelijke concerten hebben mogen aanschouwen, en we hopen van ganser harte dat we volgend jaar wederom van zo een heerlijke affiche mogen smullen.

Foto's: 1.Ordo Rosarius Equilibrio / 2.Darkwood / 3.Die Weisse Rose / 4.Liquid Trauma / 5.Dark Poem (Luc Luyten)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Hybryds - Mistrust Authority & Tectonic Overload

Klappen in de handjes, blij blij blij, want we hebben er weer een Hybryds reissue op Zoharum bij! Voor de zevende keer alweer duikt Magthea in zijn archiefkast om met behulp van onze eigenste TraumaSutra het materiaal terug op te poetsen. Mistrust Authority & Tectonic Overload zal voor al wie Hybryds kent van het rituele ambient ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kutin | Kindlinger - Decomposition IV -Variations On Bulletproof Glass

In een genre als het experimentele, waarin werkelijk alles mogelijk is, is het niet moeilijk om verrassend uit de hoek te komen. Of net wel? Geluiden opnemen vanachter een kogelvrij glazen paneel bijvoorbeeld, scoort alvast hoge punten op de schaal van originaliteit. Zoals de titel aangeeft is dit het vierde deel in de Decomposition ...

lees meer...
CD BESPREKING : Palmbomen II - Memories of Cindy

Palmbomen II is Kai Hugo en Kai Hugo is Palmbomen II. Het is dan ook gewoon Kai die op muzikale wijze zijn obsessie botviert op deze al dan niet denkbeeldige Cindy. Het meisje fleurt de verpakking op met vier foto’s. We kennen haar niet, maar de weemoed druipt van haar gelaat en dit gevoel weerspiegelt perfect in de muziek. We horen ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2018 : Wave-Gotik-Treffen Leipzig: een handleiding

Van 18 tot 21 mei 2018 gaat in het Duitse Leipzig de 27ste editie van het Wave-Gotik-Treffen door. Iedere goth die er de mogelijkheid toe heeft, moet minstens één keer in zijn leven op bedevaart naar Leipzig, dat is genoegzaam bekend, en de kans is groot dat u na één bezoek de smaak te pakken hebt en jaarlijks blijft ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2018 : Dark Entries geeft twee vrijkaarten weg voor W-fest

Het W-festival, het festival met de onwaarschijnlijke line-up - Kim Wilde, Project Pitchfork, Chameleons Vox, DAF, Front Line Assembly, Die Krupps, Vive La Fete, Suicide Commando, She Past Away, Paul Young, A Flock Of Seagulls, Parade Ground, Covenant, Clan Of Xymox en Lords Of Acid zijn maar een paar van de meer dan 60 groepen die de verplaatsing ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2018 : Black Easter Festival in 2019 ter nagedachtenis van Ward De Prins

Twee maanden geleden moesten we jullie het spijtig heengaan van Ward De Prins melden, een man die een belangrijke rol speelde in de Belgische goth-scene. Ward had zich ingezet voor Peek-a-boo-magazine, BodyBeats en Dark Entries, maar was ook de organisator van twee uitstekende edities van het Black Easter Festival in 2015 en 2016. Groepen ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/04/2018 : Anna Von Hauswolff op 28 mei in Brussel

Zoals u hier eerder kon lezen is Anna Von Hauswolff, met haar laatste plaat Dead Magic, een zeer grote kanshebber in de categorie plaat van het haar. Goed nieuws voor de fans (en dus ook voor ons), want op maandag 28 mei komt ze naar de Brusselse AB Club voor een concert. Twee jaar terug was ze ook in Brussel waar ze het voorprogramma ...

lees meer...
CD BESPREKING : Elio Martusciello - Incise

Hoewel het genre na de gigantische boom halverwege de jaren 90 al snel een stille dood stierf, duikt zo nu en dan, vele jaren na datum, her en der nog een project op dat zijn inspiratie zoekt en vindt bij het (bij wijlen zeer donkere) genre dat zijn oorsprong kende in de Britse havenstad Bristol. Het is niet echt uitgesproken, toch vermoeden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Anna Von Hauswolff - Dead Magic

In 2012 brak Anna Von Hauswolff helemaal door met de plaat Ceremony. Tal van critici waren het er roerend over eens dat deze Zweedse verantwoordelijk was voor één van de topplaten van dat jaar. Het was vooral het gebruik van het niet zo voor de hand liggende instrument dat ze bespeelde, namelijk het orgel, in combinatie met ...

lees meer...
FOTO'S : SPARK! - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : LESCURE 13 - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : ELM - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
NIEUWS 13/04/2018 : Cathubodua: Belgische symphonic metal!

Net op vandaag, zwarte katten dag, kan je hier de clip bekijken van de symfonische metal band Cathubodua! Het lied titelt ‘The Journey of Lysilde’ en werd gefilmd tijdens het Black-Out Bast Fest 2017! Dansende gitaarrifs, emotionele gekras op de viool en stemmingsvolle vocalen. Ga het eens bekijken, en steun deze Belgische band! ...

lees meer...
INTERVIEW : BySenses - 'People': we zijn gewoon mensen, geen superras...

Zojuist verscheen een nieuwe release op Wool-E Discs in de reeks Belgian NeuMusik. ‘Chapter 6’ is dit alweer in deze reeks. Achter dit project, BySenses, zit Gentenaar Didier Dewachtere, die we reeds kenden van zijn samenwerking met die andere Gentenaar Johan De Paepe alias ‘Owann’ in het project The Tower Tree. “People”, ...