canli casino

Dark Entries Logo

364 items

   

Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot)
Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
Maart staat traditiegetrouw voor onze jaarlijkse afspraak met het fijne Porta Nigra festival. Ook op deze elfde editie werden de dark folk en rhythmic industrial adepten niet aan hun lot overgelaten.

Eigen aan het genre was het aanwezige, toch wel talrijk opgekomen, publiek voornamelijk afkomstig van buurlanden als Duitsland, Nederland en Frankrijk. De Belgen, die eerder kozen voor de New Wave Club Classics fuif in de Gentse Vooruit, blonken maar weer eens uit in voorspelbaarheid.

Tekenend was dan ook een gesprek dat ik had met de organisatrice van het Rotterdamse Dwaalspoor, die maar moeilijk kon begrijpen dat dit fijne genre in België op zo weinig bijval kon rekenen.

Maar goed, laat ons om het kort te houden stellen dat de afwezigen meer dan ongelijk hadden, want wederom kregen we deze avond 7 optredens te zien, waarvan geen enkele teleurstellend te noemen was. Een verdienste van de optredende artiesten, maar ook weer een bewijs van de neus voor talent die daar in Aarschot jaar na jaar affiches weet samen te stellen alwaar mensen met graagte een verplaatsing voor willen maken.

De aard van het beestje (te laat komen) overwinnend, konden we bij aankomst al meteen naar voren schuiven om de Spanjaarden van Har Belex aan het werk te zien.

Een herkansing voor ondergetekende na het concert op WGT, toen moesten we immers het onderspit delven tegen de zelfde aard van dat beestje, en kregen we maar de helft van het optreden te zien.

Na beluistering van de vorig jaar uitgebrachte EP Camino De Brea, sloegen we ons hiervoor meermaals voor het hoofd. Dus, dank Porta Nigra om deze Spanjaarden naar België te brengen. De songs van Har Belex laveren tussen rustige luisterliederen alwaar melancholische strijkers mee de sfeer bepalen, maar ook met Spaanse passie gezongen meer uptempo nummers alwaar percussie de aandacht trekt (het fijne ‘Freedom’ bijvoorbeeld). Dat de beste dark/neo folk afkomstig is uit het zuiden van Europa is met grootmacht Italië al lang geen geheim meer. Een band als Har Belex bewijst dat ook de Spanjaarden aan een opmars bezig zijn.

Wanneer de band zich van de moedertaal bedient, zoals in ‘Camino De Brea’, tonen ze aan dat de Spaanse klankkleur zich perfect leent voor dit soort nummers. En laat met de lente voor de deur, een zwierig nummers als ‘Springtime’ de koude winter uitwuiven. Meteen al een van de hoogtepunten van deze avond, deze Har Belex, die op drie kwartier lieten zien dat ze deze klassebak in wording beschikt over massa’s potentieel!

Peter Bjärgö is een graag geziene gast in Aarschot, zo stond hij vorig jaar nog met Sophia op de planken van Porta Nigra, dit jaar mocht hij onder zijn eigen naam zijn plaatsje op de affiche opeisen.

Dat het hier om een familieonderonsje ging werd al snel duidelijk toen vrouwlief Cecilia naast hem postvatte aan de microfoon, en ook Sergi Hogaku Martinez, samen met Cecilia actief bij Der Blaue Reiter tekende present (Sergi mocht ook meedoen bij Har Belex, en had dan ook een zeer actieve avond, een eer die andere edities van Porta Nigra steevast weggelegd was voor Nicolas Van Meirhaeghe.) Mede door de gezangen van Cecilia moesten we al snel denken aan Arcana, een van de projecten van Peter Bjärgö (net als Sophia en Karjalan Sissit), zeker toen men er niet voor terugdeinsde ook een nummertje van Arcana in de set te verwerken. Een set die voornamelijk bestond uit dromerige dark ambient, nu en dan aangevuld met djembé’s en viool, maakten dit alles tot een meer dan aangename ervaring, die samen met de geprojecteerde natuurbeelden uitnodigde tot wegdromen.

Na deze twee zweverige acts zorgde Hysteresis voor een ware aardschok. Het Belgische duo dat uitkomt op het legendarische HANDS label had niet veel tijd nodig om op te bouwen, en al snel liet het zijn repetitieve beats die invloeden uit techno en trance niet schuwen als een zweep over het publiek knallen. Ik wil geen afbreuk doen aan de performance van de twee Antwerpenaren, die na hun doortocht op het Dark Demons Festival verleden jaar op mijn aandacht kunnen rekenen, maar doordat ik nog een beetje in de sfeer van de vorige twee optredens was, nam ik de gelegenheid te baat om de cd-standjes af te schuimen en de sociale contacten een beetje te onderhouden.

Der Blaue Reiter zagen we onlangs op Dwaalspoor te Rotterdam, maar al snel bleek dat een groot deel van het publiek naar Aarschot was afgezakt om de groep van Cecilia Bjärgö en Sergi Hogaku Martinez aan het werk te zien. Voor de tweede keer present trouwens, op Porta Nigra. Voor het eerst deze avond waren er geen rokers buiten te bespeuren, en de Klinker zat dan ook netjes vol voor de zoveelste triomftocht van deze ‘blauwe ruiter’ van de Apocalyps. Op de korte tijdspanne van tien jaar heeft de groep zich weten op werken tot de top van de huidige dark folk beweging, en de bombastische klanken gingen er dan ook vlotjes in. Aan percussie dan ook geen gebrek, met vijf trommelaars op het podium, en de gebruikelijke visuals die o.a. beelden van de bevrijding toonden. Een song als ‘Conquest Of Glory’ kan dan ook stilaan het lijstje met moderne klassiekers van het genre op.

Mede doordat het nog niet zo lang geleden was dat we Der Blaue Reiter aan het werk zagen, zochten we dan ook halverwege de show het eetkraampje op. Een extra pluim voor de organisatie die met het aanbod Thaise snacks ook aan de vegetariërs onder ons denkt (het is vaak anders op festivals!). Door het eten en het verder onderhouden van de sociale contacten, was Ah Cama-Sotz ondertussen al aan zijn set begonnen.

Herman Klapholz heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, en het aanwezige publiek werd getrakteerd op een mooi uitgebalanceerde set van oud en recenter werk.

De tribale ritmes aangevuld met allerhande occulte visuals slaagden er in om het publiek in trance te voeren, en brachten in de voorste gelederen al snel de voetjes in beweging.

Al vroeg in de set van :Of The Wand And The Moon: passeerde ‘My Devotion Will Never Fade’ de revue, meteen zowat het bekendste nummer van het project van Kim Larsen. Een graag geziene gast, niet alleen in België, en ik omschreef hem in het verleden samen met John Murphy zaliger nog als “the hardest working man in neofolkbusiness”, want ook bij een ontelbaar aantal bands kroop de übersympathieke Deen mee het podium op als gastmuzikant. Vorig jaar mochten we op WGT nog een zeer genietbaar :OTWATM: aanschouwen, en wist Larsen de hoofdvogel af te schieten met zijn zijproject Vril Jäger, dat hij samen vormt met Thomas Bøjden van Die Weisse Rose. Het laatste album van :OTWATM: dateert alweer uit 2011, (Larsen is momenteel vooral bezig met nog een ander zijproject: Les Chasseurs De La Nuit) dat het hier dus om een soortement best of optreden zou gaan, leek ons dan ook nogal voor de hand liggend.

Vergelijkbaar met de show in Leipzig met andere woorden, al koos Larsen in Aarschot voor een meer bescheiden line-up dan de full band die hij meehad op WGT.

Desalniettemin was het volop genieten blazen op dit feest der herkenning. Fans van Death In June zitten dan ook gebeiteld bij :Of The Wand And The Moon:, want als er een band is die de fakkel van Douglas Pearce zou kunnen overnemen, dan is het wel deze groep. Larsen zorgde in zijn eentje deze avond voor een flinke stijging van de Jupiler omzet, want er was geen moment dat we hem zonder blik in zijn handen zagen. Dat dit wel eens een technisch mankementje op het podium met zich meebracht, kon de pret niet drukken en werd door Larsen zelf ook met de glimlach van de baan geholpen. ‘s Anderdaags wist hij me te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.

Het was al een tijdje geleden dat we headliner Sol Invictus nog eens in België mochten aanschouwen. De groep rond Tony Wakeford, een in het verleden nogal omstreden figuur (laat zijn naam maar eens vallen in Antifa kringen) alwaar de laatste jaren vooral zijn fysieke hoedanigheid ter sprake kwam als hij over de lippen rolde. Groot was onze verbazing dan ook toen de man het podium betrad, toen bleek dat Wakeford op zo korte tijd heel wat kilo’s verloren was (ter illustratie, tot voor kort kon hij niet lopen zonder wandelstok, en moest hij noodgedwongen zittend optreden).

Wakeford was dus duidelijk een vorm, wat we ook kunnen zeggen van zijn begeleidingsgroep. Sol Invictus heeft met platen als In A Garden Green, Lex Tallionis, King & Queen en The Blade stuk voor stuk pareltjes uitgebracht die in geen enkele collectie zouden mogen ontbreken. Tegenwoordig zijn ze bezig met een nieuwe plaat, alwaar de vooruitgeschoven single ‘The Last Man’ alvast reikhalzend doet uitkijken naar de release. Loepzuiver is Tony’s stem nooit geweest, om even een eufemisme uit de kast te halen, maar als we klassiekers als ‘Black Easter’ of ‘Kneel To The Cross’ krijgen voorgeschoteld, dan slaat ons hart toch weer net dat tikkeltje harder.

Een mooie afsluiter van een festival met alleen maar hoogtepunten, we maken ons al op voor een nieuwe afspraak met Porta Nigra, volgende maand. Met een affiche waarop de namen Ordo Rosarius Equilibrio, Thorofon, Die Weisse Rose, Dark Poem en Liquid Trauma pronken, hebben we nu al het gevoel dat ook dit weer eens een voltreffer zou kunnen zijn.

Foto's: 1.Sol Invictus / 2.:Of The Wand And The Moon: / 3.Der Blaue Reiter / 4.Peter Bjärgö / 5.Har Belex door Xavier Marquis.

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : Gary Numan - @ Depot Leuven

lees meer...
FOTO'S : Jayce Lewis - @ Depot Leuven

lees meer...
CD BESPREKING : Day Before Us - Nihil Interit

De duivel zit in de details, Gustave Flaubert (“Le bon Dieu est dans le détail”) wist het al in de 19de eeuw. En wie zijn wij om de schrijver van Madame Bovary tegen te spreken? We maakten al gewag van een ode aan het typische Cold Meat Industry geluid dat Paranoia Inducta ten toon spreidde op From The Depths, de sound ...

lees meer...
CD BESPREKING : Noxvox - Niedowidzenia

Polen blijft naast een goede afzetmarkt voor loodgieters, te oordelen aan de hand van de hier verschenen reviews tevens een land dat muzikaal een sterke opmars aan het maken is. Als we alleen naar het dark ambient en industriële genre kijken, begint de teller achter de rood witte vlag al aardig aan te dikken. Zo ook Noxvox, dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Paranoia Inducta - From The Depths

Als we het Poolse Paranoia Inducta (het klinkt haast als de naam van een of andere gangster rapper) één goede raad willen meegeven, laat het dan deze zijn: less is more. Op het negende album From The Depths, tevens het derde deel uit een heuse trilogie (voorafgegaan door Evil Angel (2010) en Maze Of Death (2013)), krijgen ...

lees meer...
FOTO'S : Epica -

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/10/2017 : Kevin Haskins schrijft een boek…

Wie? De al iets oudere lezer weet ongetwijfeld dat Kevin Haskins (Kevin Micheal Dompe) mede oprichter was van het legendarische Bauhaus, een groep die als één van de wegbereiders van het gothic (rock) genre moet worden beschouwd, zowel muzikaal als naar ‘image’. Welnu deze Kevin schreef een boek bijeen over z’n ...

lees meer...
NIEUWS 17/10/2017 : New wave tegen Schauvliege: Donder, Hel & Hagel!

Donder, Hel & Hagel, we hadden er tot gisteren nog nooit van gehoord maar het blijkt een Leuvense new wave band te zijn en die presenteren ons hun eerste videoclip. En wat voor een! Deze ecologisch geëngageerde medemensen kanaliseerden hun woede en verontwaardiging in “Joke Is Weer Daar”, een vlammende protestsong tegen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Spotlights - Seismic

Het echtpaar Mario en Sarah Quintero reageert met ‘Seismic’ op de evolutie van de mensheid en hoe die al maar meer zijn stempel drukt op moeder Aarde. Het koppel overschouwt de onvermijdelijke, destructieve consequenties die eraan verbonden zijn. Aan de verwoestende en gewelddadige uitbarstingen die ons te wachten staan dicht het ...

lees meer...
CD BESPREKING : 4 Kings - Vicious, weird and wild

Inderdaad, deze songs van 4 Kings klinken alsof ze weggeplukt zijn uit een of andere roadmovie. Dit viertal (de bandnaam geeft het aantal al weg) spelen iets dat je kan onder brengen onder (een milde vorm van) trash/death metal. Instrumentaal klinkt het beperkt en weinig vernieuwend: bas, gitaar en drums, daarmee moet je het elf nummers lang ...

lees meer...
NIEUWS 11/10/2017 : Nieuwe interessante 5cd box op Cherry Red; “To The Outside Of Everything”

Cherry Red Records grossiert tegenwoordig welig in het uitbrengen van uierst geslaagde en fraai uitgegeven cd boxen tegen een gunstprijsje. Recent nog bespraken we de gothic rock box “Silhouettes & Shadows” (klik hier voor de review) en straks ligt de post punk verzameling “To The Outside Of Everything” in de winkelrekken. Uiteraard ...

lees meer...
NIEUWS 11/10/2017 : Walhalla doet het met Belgische post punk en u?

Het woord zegt het zelf na de punk kwam, jawel de post punk, en nu zitten wel alweer drie tot vier generaties veder waardoor je vandaag even smakelijk het woord retro post punk in de mond kunt nemen. Doch dit geheel terzijde want er is heuglijk nieuws, het label met een voorkeur voor de oude (new wavende) Belgen pakte zonet uit met “The ...

lees meer...
NIEUWS 10/10/2017 : New Wave Top 100

Zaterdag ging naar goede traditie de New Wave Top 100 door in Antwerpen. Wie erbij was zal de avond niet snel vergeten, maar ook wie er niet bij was gunnen we zijn of haar pleziertje. Want dergelijke lijstjes zijn immer interessant. We merken dat vooral de klassiekers uit de jaren 80 het goed blijven doen, dat er ook wat nummers uit de jaren ...

lees meer...
INTERVIEW : DIE FORM - Ik zou graag optimistisch willen zijn, maar de wereld lijkt onverbiddelijk en blindelings richting een sombere toekomst te gaan.

2017 is het jaar van Die Form: niet alleen is het Franse koppel terug met nieuw plaatwerk (Baroque Equinox), ze vieren tevens het 40-jarige bestaan van het muzikale project dat na al die jaren nog steeds tot de verbeelding weet te spreken. Het was voor ondergetekende dan ook een hele eer om zijn idolen aan de tand te mogen voelen. DE: ...

lees meer...
INTERVIEW : KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder

Op wapenstilstand zullen de wapens zwijgen en de gitaren knetteren. Zo heeft het Breaking Barriers-punkfestival in Leuven het gewild. Alhoewel, punkfestival... voor haar tweede editie probeert Breaking Barriers groepen voor te stellen die uit de beweging voortkomen maar het oorspronkelijke punkgeluid trachten te overstijgen. Een van die groepen ...