casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

391 items

   

Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot)
Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
Maart staat traditiegetrouw voor onze jaarlijkse afspraak met het fijne Porta Nigra festival. Ook op deze elfde editie werden de dark folk en rhythmic industrial adepten niet aan hun lot overgelaten.

Eigen aan het genre was het aanwezige, toch wel talrijk opgekomen, publiek voornamelijk afkomstig van buurlanden als Duitsland, Nederland en Frankrijk. De Belgen, die eerder kozen voor de New Wave Club Classics fuif in de Gentse Vooruit, blonken maar weer eens uit in voorspelbaarheid.

Tekenend was dan ook een gesprek dat ik had met de organisatrice van het Rotterdamse Dwaalspoor, die maar moeilijk kon begrijpen dat dit fijne genre in België op zo weinig bijval kon rekenen.

Maar goed, laat ons om het kort te houden stellen dat de afwezigen meer dan ongelijk hadden, want wederom kregen we deze avond 7 optredens te zien, waarvan geen enkele teleurstellend te noemen was. Een verdienste van de optredende artiesten, maar ook weer een bewijs van de neus voor talent die daar in Aarschot jaar na jaar affiches weet samen te stellen alwaar mensen met graagte een verplaatsing voor willen maken.

De aard van het beestje (te laat komen) overwinnend, konden we bij aankomst al meteen naar voren schuiven om de Spanjaarden van Har Belex aan het werk te zien.

Een herkansing voor ondergetekende na het concert op WGT, toen moesten we immers het onderspit delven tegen de zelfde aard van dat beestje, en kregen we maar de helft van het optreden te zien.

Na beluistering van de vorig jaar uitgebrachte EP Camino De Brea, sloegen we ons hiervoor meermaals voor het hoofd. Dus, dank Porta Nigra om deze Spanjaarden naar België te brengen. De songs van Har Belex laveren tussen rustige luisterliederen alwaar melancholische strijkers mee de sfeer bepalen, maar ook met Spaanse passie gezongen meer uptempo nummers alwaar percussie de aandacht trekt (het fijne ‘Freedom’ bijvoorbeeld). Dat de beste dark/neo folk afkomstig is uit het zuiden van Europa is met grootmacht Italië al lang geen geheim meer. Een band als Har Belex bewijst dat ook de Spanjaarden aan een opmars bezig zijn.

Wanneer de band zich van de moedertaal bedient, zoals in ‘Camino De Brea’, tonen ze aan dat de Spaanse klankkleur zich perfect leent voor dit soort nummers. En laat met de lente voor de deur, een zwierig nummers als ‘Springtime’ de koude winter uitwuiven. Meteen al een van de hoogtepunten van deze avond, deze Har Belex, die op drie kwartier lieten zien dat ze deze klassebak in wording beschikt over massa’s potentieel!

Peter Bjärgö is een graag geziene gast in Aarschot, zo stond hij vorig jaar nog met Sophia op de planken van Porta Nigra, dit jaar mocht hij onder zijn eigen naam zijn plaatsje op de affiche opeisen.

Dat het hier om een familieonderonsje ging werd al snel duidelijk toen vrouwlief Cecilia naast hem postvatte aan de microfoon, en ook Sergi Hogaku Martinez, samen met Cecilia actief bij Der Blaue Reiter tekende present (Sergi mocht ook meedoen bij Har Belex, en had dan ook een zeer actieve avond, een eer die andere edities van Porta Nigra steevast weggelegd was voor Nicolas Van Meirhaeghe.) Mede door de gezangen van Cecilia moesten we al snel denken aan Arcana, een van de projecten van Peter Bjärgö (net als Sophia en Karjalan Sissit), zeker toen men er niet voor terugdeinsde ook een nummertje van Arcana in de set te verwerken. Een set die voornamelijk bestond uit dromerige dark ambient, nu en dan aangevuld met djembé’s en viool, maakten dit alles tot een meer dan aangename ervaring, die samen met de geprojecteerde natuurbeelden uitnodigde tot wegdromen.

Na deze twee zweverige acts zorgde Hysteresis voor een ware aardschok. Het Belgische duo dat uitkomt op het legendarische HANDS label had niet veel tijd nodig om op te bouwen, en al snel liet het zijn repetitieve beats die invloeden uit techno en trance niet schuwen als een zweep over het publiek knallen. Ik wil geen afbreuk doen aan de performance van de twee Antwerpenaren, die na hun doortocht op het Dark Demons Festival verleden jaar op mijn aandacht kunnen rekenen, maar doordat ik nog een beetje in de sfeer van de vorige twee optredens was, nam ik de gelegenheid te baat om de cd-standjes af te schuimen en de sociale contacten een beetje te onderhouden.

Der Blaue Reiter zagen we onlangs op Dwaalspoor te Rotterdam, maar al snel bleek dat een groot deel van het publiek naar Aarschot was afgezakt om de groep van Cecilia Bjärgö en Sergi Hogaku Martinez aan het werk te zien. Voor de tweede keer present trouwens, op Porta Nigra. Voor het eerst deze avond waren er geen rokers buiten te bespeuren, en de Klinker zat dan ook netjes vol voor de zoveelste triomftocht van deze ‘blauwe ruiter’ van de Apocalyps. Op de korte tijdspanne van tien jaar heeft de groep zich weten op werken tot de top van de huidige dark folk beweging, en de bombastische klanken gingen er dan ook vlotjes in. Aan percussie dan ook geen gebrek, met vijf trommelaars op het podium, en de gebruikelijke visuals die o.a. beelden van de bevrijding toonden. Een song als ‘Conquest Of Glory’ kan dan ook stilaan het lijstje met moderne klassiekers van het genre op.

Mede doordat het nog niet zo lang geleden was dat we Der Blaue Reiter aan het werk zagen, zochten we dan ook halverwege de show het eetkraampje op. Een extra pluim voor de organisatie die met het aanbod Thaise snacks ook aan de vegetariërs onder ons denkt (het is vaak anders op festivals!). Door het eten en het verder onderhouden van de sociale contacten, was Ah Cama-Sotz ondertussen al aan zijn set begonnen.

Herman Klapholz heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, en het aanwezige publiek werd getrakteerd op een mooi uitgebalanceerde set van oud en recenter werk.

De tribale ritmes aangevuld met allerhande occulte visuals slaagden er in om het publiek in trance te voeren, en brachten in de voorste gelederen al snel de voetjes in beweging.

Al vroeg in de set van :Of The Wand And The Moon: passeerde ‘My Devotion Will Never Fade’ de revue, meteen zowat het bekendste nummer van het project van Kim Larsen. Een graag geziene gast, niet alleen in België, en ik omschreef hem in het verleden samen met John Murphy zaliger nog als “the hardest working man in neofolkbusiness”, want ook bij een ontelbaar aantal bands kroop de übersympathieke Deen mee het podium op als gastmuzikant. Vorig jaar mochten we op WGT nog een zeer genietbaar :OTWATM: aanschouwen, en wist Larsen de hoofdvogel af te schieten met zijn zijproject Vril Jäger, dat hij samen vormt met Thomas Bøjden van Die Weisse Rose. Het laatste album van :OTWATM: dateert alweer uit 2011, (Larsen is momenteel vooral bezig met nog een ander zijproject: Les Chasseurs De La Nuit) dat het hier dus om een soortement best of optreden zou gaan, leek ons dan ook nogal voor de hand liggend.

Vergelijkbaar met de show in Leipzig met andere woorden, al koos Larsen in Aarschot voor een meer bescheiden line-up dan de full band die hij meehad op WGT.

Desalniettemin was het volop genieten blazen op dit feest der herkenning. Fans van Death In June zitten dan ook gebeiteld bij :Of The Wand And The Moon:, want als er een band is die de fakkel van Douglas Pearce zou kunnen overnemen, dan is het wel deze groep. Larsen zorgde in zijn eentje deze avond voor een flinke stijging van de Jupiler omzet, want er was geen moment dat we hem zonder blik in zijn handen zagen. Dat dit wel eens een technisch mankementje op het podium met zich meebracht, kon de pret niet drukken en werd door Larsen zelf ook met de glimlach van de baan geholpen. ‘s Anderdaags wist hij me te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.

Het was al een tijdje geleden dat we headliner Sol Invictus nog eens in België mochten aanschouwen. De groep rond Tony Wakeford, een in het verleden nogal omstreden figuur (laat zijn naam maar eens vallen in Antifa kringen) alwaar de laatste jaren vooral zijn fysieke hoedanigheid ter sprake kwam als hij over de lippen rolde. Groot was onze verbazing dan ook toen de man het podium betrad, toen bleek dat Wakeford op zo korte tijd heel wat kilo’s verloren was (ter illustratie, tot voor kort kon hij niet lopen zonder wandelstok, en moest hij noodgedwongen zittend optreden).

Wakeford was dus duidelijk een vorm, wat we ook kunnen zeggen van zijn begeleidingsgroep. Sol Invictus heeft met platen als In A Garden Green, Lex Tallionis, King & Queen en The Blade stuk voor stuk pareltjes uitgebracht die in geen enkele collectie zouden mogen ontbreken. Tegenwoordig zijn ze bezig met een nieuwe plaat, alwaar de vooruitgeschoven single ‘The Last Man’ alvast reikhalzend doet uitkijken naar de release. Loepzuiver is Tony’s stem nooit geweest, om even een eufemisme uit de kast te halen, maar als we klassiekers als ‘Black Easter’ of ‘Kneel To The Cross’ krijgen voorgeschoteld, dan slaat ons hart toch weer net dat tikkeltje harder.

Een mooie afsluiter van een festival met alleen maar hoogtepunten, we maken ons al op voor een nieuwe afspraak met Porta Nigra, volgende maand. Met een affiche waarop de namen Ordo Rosarius Equilibrio, Thorofon, Die Weisse Rose, Dark Poem en Liquid Trauma pronken, hebben we nu al het gevoel dat ook dit weer eens een voltreffer zou kunnen zijn.

Foto's: 1.Sol Invictus / 2.:Of The Wand And The Moon: / 3.Der Blaue Reiter / 4.Peter Bjärgö / 5.Har Belex door Xavier Marquis.

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 15/10/2018 : Eerste drie namen voor Black Easter zijn bekend.

Het jaar was nog maar net uit de startblokken, maar met het overlijden van onze goede vriend Ward De Prins hing er al meteen een pikzwarte wolk boven 2018. Ward was niet alleen een belangrijke persoon bij Peek-A-Boo, tevens organiseerde hij ook het Black Easter Festival, dat tot op heden reeds 2 maal had plaatsgevonden. Ter ere van ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dřdsmaskin - Fiende

Met Fiende, het tweede album van het Noorse Dødsmaskin, maken we een sprong in de tijd. Daar waar het op debuut Fullstendig Brent nog ging over de Noorse heksenverbrandingen in de 17de eeuw, werpt het duo op Fiende een blik in de toekomst. Een blik die niet bijster optimistisch te noemen is. Het concept achter deze plaat is immers ...

lees meer...
INTERVIEW : COPH NIA - In dit genre zijn er te veel artiesten die sombere, saaie live shows brengen.

Coph Nia gaf vorig jaar tijdens het verjaardagsfestival ter ere van 30 jaar Cold Meat Industry een verpletterend optreden dat door vele bezoekers als absoluut hoogtepunt ervaren werd. Onder deze bezoekers ook de organisatie van het Nederlandse Dwaalspoor en zij wilden maar wat graag dat de Zweed Mikael Aldén (of Aldenon Satorial ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Numan: de planeet zou het beter doen zonder ons

Bluedot lijkt wel een ideaal festival om Gary Numan uit te nodigen. Het festival draait rond wetenschap en is genoemd naar het blauwe puntje dat onze planeet in het universum vormt. Gary Numan heeft met 'Savage' een plaat gemaakt over hoe mensen proberen te overleven nadat de klimaatverandering alle mogelijke rampen op de mensheid ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Heruitgave van drie eerste Siglo XX-ep's

40 jaar Siglo XX moet gevierd worden. Met een uitzonderlijke reünietournee natuurlijk, maar ook een paar heruitgaven zullen niet misstaan. Het Leuvense Onderstroom specialiseert zich al jaren in heruitgaven van wavegrootheden en zijn uiteraard ideaal voor de klus. Zij brachten eerder de lp 'Siglo XX' uit, en brengen nu de drie ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Wavefest in Baroeg met Agent Side Grinder, Dive, Zanias...

Op 20 oktober kunt u in de Baroeg van Rotterdam terecht voor de vierde editie van Wavefest, en er staat heel wat moois op de affiche. Agent Side Grinder heeft een turbulente tijd gekend, met het - vriendschappelijk - vertrek van verschillende leden waaronder oorspronkelijk zanger Kristoffer Grip. De groep is nu herleid tot een trio, maar ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : thisquietarmy - Unconquered: 2008-2018 (10th Anniversary Edition)

Tien jaar is het geleden dat thisquietarmy, het alias voor Eric Quach (eveneens actief in Destroyalldreamers, Parallel Lines, Ghidrah en Mains De Givre) debuteerde met het album ‘Unconquered’. De plaat werd in 2011 al eens opnieuw uitgebracht op vinyl als dubbelelpee bij Denovali, maar in samenwerking met Midira is er nu deze verjaardagseditie ...

lees meer...
CD BESPREKING : RARA - Planet Death Re/Architecture

In 2016 bracht Dark Entries de review van “W//\TR”, het eerste album van RARA, verschenen op het Poolse label Zoharum. De eerste paragraaf ging toen als volgt: ‘Nee, het is niet de bedoeling dat u de naam van deze band raadt. RARA ís de naam. Voorheen heetten ze Przed Państwem Rara en onder die naam brachten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Lagüna - Lagüna ep (tape)

De winnaars van de Beloften en een tweede plaats in Humo’s Rock Rally 2018. Adelbrieven dus. Niet dat we ons daardoor bij Dark Entries laten chanteren. Integendeel, we luisteren liever zelf. Lagüna is een vijfkoppig gezelschap uit het Antwerpse dat werd gesmeed uit de asse van Melting Time en met deze titelloze ep bewijst dat er ...

lees meer...
CD BESPREKING : Bokanté & Metropole Orkest - What Heat

Bokanté is een internationaal gezelschap van acht muzikanten uit vijf verschillende landen verspreidt over vier continenten. Het woord bokanté betekent ‘uitwisseling’ in het Creools, de taal van vocaliste Malika Tirolien, die haar jeugd doorbracht op het Caribische eiland Guadeloupe. De muziek van Bokanté is ...

lees meer...
NIEUWS 09/10/2018 : Toekomstmuziek door VNV Nation

'No Future' zongen de punkers. VNV Nation is daar niet zo zeker van... Zij wachten geduldig op de toekomst, en vragen zich af wanneer die er dan eindelijk aankomt. Dat is natuurlijk verwarrend, want elke keer je denkt dat de toekomst er eindelijk is, verandert die in heden en al even snel in verleden. Alle existentiële twijfels ...

lees meer...
INTERVIEW : COCAINE PISS - Natuurlijk is iedereen vroeger en nu door de oldschool punk bands beďnvloed, maar ik denk dat het goed is ook te luisteren naar wat nu gebeurt.

Die punkgroepen klinken allemaal hetzelfde, ik heb het allemaal al eerder gehoord… Wie zo denkt, moet dringend eens naar Cocaine Piss luisteren, het bewijs dat er anno nu nog steeds vernieuwende dingen worden gemaakt in het genre. Cocaine Piss komt op 10 november naar het Breaking Barriers festival in Leuven, en Malcolm Nix nam in de ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : UK Subs - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice Of Life - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel