canli casino

Dark Entries Logo

370 items

   

Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot)
Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
Maart staat traditiegetrouw voor onze jaarlijkse afspraak met het fijne Porta Nigra festival. Ook op deze elfde editie werden de dark folk en rhythmic industrial adepten niet aan hun lot overgelaten.

Eigen aan het genre was het aanwezige, toch wel talrijk opgekomen, publiek voornamelijk afkomstig van buurlanden als Duitsland, Nederland en Frankrijk. De Belgen, die eerder kozen voor de New Wave Club Classics fuif in de Gentse Vooruit, blonken maar weer eens uit in voorspelbaarheid.

Tekenend was dan ook een gesprek dat ik had met de organisatrice van het Rotterdamse Dwaalspoor, die maar moeilijk kon begrijpen dat dit fijne genre in België op zo weinig bijval kon rekenen.

Maar goed, laat ons om het kort te houden stellen dat de afwezigen meer dan ongelijk hadden, want wederom kregen we deze avond 7 optredens te zien, waarvan geen enkele teleurstellend te noemen was. Een verdienste van de optredende artiesten, maar ook weer een bewijs van de neus voor talent die daar in Aarschot jaar na jaar affiches weet samen te stellen alwaar mensen met graagte een verplaatsing voor willen maken.

De aard van het beestje (te laat komen) overwinnend, konden we bij aankomst al meteen naar voren schuiven om de Spanjaarden van Har Belex aan het werk te zien.

Een herkansing voor ondergetekende na het concert op WGT, toen moesten we immers het onderspit delven tegen de zelfde aard van dat beestje, en kregen we maar de helft van het optreden te zien.

Na beluistering van de vorig jaar uitgebrachte EP Camino De Brea, sloegen we ons hiervoor meermaals voor het hoofd. Dus, dank Porta Nigra om deze Spanjaarden naar België te brengen. De songs van Har Belex laveren tussen rustige luisterliederen alwaar melancholische strijkers mee de sfeer bepalen, maar ook met Spaanse passie gezongen meer uptempo nummers alwaar percussie de aandacht trekt (het fijne ‘Freedom’ bijvoorbeeld). Dat de beste dark/neo folk afkomstig is uit het zuiden van Europa is met grootmacht Italië al lang geen geheim meer. Een band als Har Belex bewijst dat ook de Spanjaarden aan een opmars bezig zijn.

Wanneer de band zich van de moedertaal bedient, zoals in ‘Camino De Brea’, tonen ze aan dat de Spaanse klankkleur zich perfect leent voor dit soort nummers. En laat met de lente voor de deur, een zwierig nummers als ‘Springtime’ de koude winter uitwuiven. Meteen al een van de hoogtepunten van deze avond, deze Har Belex, die op drie kwartier lieten zien dat ze deze klassebak in wording beschikt over massa’s potentieel!

Peter Bjärgö is een graag geziene gast in Aarschot, zo stond hij vorig jaar nog met Sophia op de planken van Porta Nigra, dit jaar mocht hij onder zijn eigen naam zijn plaatsje op de affiche opeisen.

Dat het hier om een familieonderonsje ging werd al snel duidelijk toen vrouwlief Cecilia naast hem postvatte aan de microfoon, en ook Sergi Hogaku Martinez, samen met Cecilia actief bij Der Blaue Reiter tekende present (Sergi mocht ook meedoen bij Har Belex, en had dan ook een zeer actieve avond, een eer die andere edities van Porta Nigra steevast weggelegd was voor Nicolas Van Meirhaeghe.) Mede door de gezangen van Cecilia moesten we al snel denken aan Arcana, een van de projecten van Peter Bjärgö (net als Sophia en Karjalan Sissit), zeker toen men er niet voor terugdeinsde ook een nummertje van Arcana in de set te verwerken. Een set die voornamelijk bestond uit dromerige dark ambient, nu en dan aangevuld met djembé’s en viool, maakten dit alles tot een meer dan aangename ervaring, die samen met de geprojecteerde natuurbeelden uitnodigde tot wegdromen.

Na deze twee zweverige acts zorgde Hysteresis voor een ware aardschok. Het Belgische duo dat uitkomt op het legendarische HANDS label had niet veel tijd nodig om op te bouwen, en al snel liet het zijn repetitieve beats die invloeden uit techno en trance niet schuwen als een zweep over het publiek knallen. Ik wil geen afbreuk doen aan de performance van de twee Antwerpenaren, die na hun doortocht op het Dark Demons Festival verleden jaar op mijn aandacht kunnen rekenen, maar doordat ik nog een beetje in de sfeer van de vorige twee optredens was, nam ik de gelegenheid te baat om de cd-standjes af te schuimen en de sociale contacten een beetje te onderhouden.

Der Blaue Reiter zagen we onlangs op Dwaalspoor te Rotterdam, maar al snel bleek dat een groot deel van het publiek naar Aarschot was afgezakt om de groep van Cecilia Bjärgö en Sergi Hogaku Martinez aan het werk te zien. Voor de tweede keer present trouwens, op Porta Nigra. Voor het eerst deze avond waren er geen rokers buiten te bespeuren, en de Klinker zat dan ook netjes vol voor de zoveelste triomftocht van deze ‘blauwe ruiter’ van de Apocalyps. Op de korte tijdspanne van tien jaar heeft de groep zich weten op werken tot de top van de huidige dark folk beweging, en de bombastische klanken gingen er dan ook vlotjes in. Aan percussie dan ook geen gebrek, met vijf trommelaars op het podium, en de gebruikelijke visuals die o.a. beelden van de bevrijding toonden. Een song als ‘Conquest Of Glory’ kan dan ook stilaan het lijstje met moderne klassiekers van het genre op.

Mede doordat het nog niet zo lang geleden was dat we Der Blaue Reiter aan het werk zagen, zochten we dan ook halverwege de show het eetkraampje op. Een extra pluim voor de organisatie die met het aanbod Thaise snacks ook aan de vegetariërs onder ons denkt (het is vaak anders op festivals!). Door het eten en het verder onderhouden van de sociale contacten, was Ah Cama-Sotz ondertussen al aan zijn set begonnen.

Herman Klapholz heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, en het aanwezige publiek werd getrakteerd op een mooi uitgebalanceerde set van oud en recenter werk.

De tribale ritmes aangevuld met allerhande occulte visuals slaagden er in om het publiek in trance te voeren, en brachten in de voorste gelederen al snel de voetjes in beweging.

Al vroeg in de set van :Of The Wand And The Moon: passeerde ‘My Devotion Will Never Fade’ de revue, meteen zowat het bekendste nummer van het project van Kim Larsen. Een graag geziene gast, niet alleen in België, en ik omschreef hem in het verleden samen met John Murphy zaliger nog als “the hardest working man in neofolkbusiness”, want ook bij een ontelbaar aantal bands kroop de übersympathieke Deen mee het podium op als gastmuzikant. Vorig jaar mochten we op WGT nog een zeer genietbaar :OTWATM: aanschouwen, en wist Larsen de hoofdvogel af te schieten met zijn zijproject Vril Jäger, dat hij samen vormt met Thomas Bøjden van Die Weisse Rose. Het laatste album van :OTWATM: dateert alweer uit 2011, (Larsen is momenteel vooral bezig met nog een ander zijproject: Les Chasseurs De La Nuit) dat het hier dus om een soortement best of optreden zou gaan, leek ons dan ook nogal voor de hand liggend.

Vergelijkbaar met de show in Leipzig met andere woorden, al koos Larsen in Aarschot voor een meer bescheiden line-up dan de full band die hij meehad op WGT.

Desalniettemin was het volop genieten blazen op dit feest der herkenning. Fans van Death In June zitten dan ook gebeiteld bij :Of The Wand And The Moon:, want als er een band is die de fakkel van Douglas Pearce zou kunnen overnemen, dan is het wel deze groep. Larsen zorgde in zijn eentje deze avond voor een flinke stijging van de Jupiler omzet, want er was geen moment dat we hem zonder blik in zijn handen zagen. Dat dit wel eens een technisch mankementje op het podium met zich meebracht, kon de pret niet drukken en werd door Larsen zelf ook met de glimlach van de baan geholpen. ‘s Anderdaags wist hij me te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.

Het was al een tijdje geleden dat we headliner Sol Invictus nog eens in België mochten aanschouwen. De groep rond Tony Wakeford, een in het verleden nogal omstreden figuur (laat zijn naam maar eens vallen in Antifa kringen) alwaar de laatste jaren vooral zijn fysieke hoedanigheid ter sprake kwam als hij over de lippen rolde. Groot was onze verbazing dan ook toen de man het podium betrad, toen bleek dat Wakeford op zo korte tijd heel wat kilo’s verloren was (ter illustratie, tot voor kort kon hij niet lopen zonder wandelstok, en moest hij noodgedwongen zittend optreden).

Wakeford was dus duidelijk een vorm, wat we ook kunnen zeggen van zijn begeleidingsgroep. Sol Invictus heeft met platen als In A Garden Green, Lex Tallionis, King & Queen en The Blade stuk voor stuk pareltjes uitgebracht die in geen enkele collectie zouden mogen ontbreken. Tegenwoordig zijn ze bezig met een nieuwe plaat, alwaar de vooruitgeschoven single ‘The Last Man’ alvast reikhalzend doet uitkijken naar de release. Loepzuiver is Tony’s stem nooit geweest, om even een eufemisme uit de kast te halen, maar als we klassiekers als ‘Black Easter’ of ‘Kneel To The Cross’ krijgen voorgeschoteld, dan slaat ons hart toch weer net dat tikkeltje harder.

Een mooie afsluiter van een festival met alleen maar hoogtepunten, we maken ons al op voor een nieuwe afspraak met Porta Nigra, volgende maand. Met een affiche waarop de namen Ordo Rosarius Equilibrio, Thorofon, Die Weisse Rose, Dark Poem en Liquid Trauma pronken, hebben we nu al het gevoel dat ook dit weer eens een voltreffer zou kunnen zijn.

Foto's: 1.Sol Invictus / 2.:Of The Wand And The Moon: / 3.Der Blaue Reiter / 4.Peter Bjärgö / 5.Har Belex door Xavier Marquis.

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Echo Us - To Wake A Dream In Moving Water

Dromerig, astraal, vluchtig, zweverig, gelaagd, complex, bevreemdend, overvol…. Het zijn een paar van de termen die we in het verleden gebruikten om de muziek van Echo Us te omschrijven. Deze is een mix van ambient, prog rock, new age met zelfs klassieke muziek en etnische invloeden. Na de hoog gegrepen Memoriam-trilogie over het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Moan/Genetic Transmission - Dedicated To Luigi Russolo

Geen deel 1 zonder deel 2, zo denken ze ook bij Zoharum, en daarom stellen ze ons na Collaboration 1 een ander samenwerkingsverband tussen de twee Poolse acts Genetic Transmission en Moan voor. Deel vier inmiddels uit de archiefreeks van Genetic Transmission met de titel Dedicated To Luigi Russolo. Enig opzoekwerk was aanbevolen want we ...

lees meer...
CD BESPREKING : Genetic Transmission/Moan - Collaboration 1

Toen er tijdens onze redactievergadering weer 2 delen uit de archiefreeks van Genetic Transmission op tafel verschenen, probeerde ik deze met enige argwaan alsnog af te wimpelen want de vorige twee Genetic Transmission platen met de spreekwoordelijke overschotjes, vond ik nu nu niet bepaald hoogvliegers. Met de wijsheid “it’s ...

lees meer...
CD BESPREKING : Maninkari - L’Océan Rêve Dans Sa Loisiveté, Second Session

L’Océan Rêve Dans Sa Loisiveté, Second Session, het is qua titel een hele mondvol. Tevens is het het vervolg op de in 2014 verschenen (niet bij Zoharum, maar bij Three:four Records) eerste sessie onder deze titel. Maninkari zijn de twee Parijse broers Frédéric en Olivier Charlot, geen onbekenden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Hecq - Chansons De Geste

Chansons De Geste van Ben Lukas Boysen oftewel Hecq is een heel persoonlijk album geworden van deze ervaren rot in het vak (actief sinds 2003, Chansons De Geste is zijn 18de album). De doelstelling van deze plaat was tweeledig; namelijk een soortement eerbetoon aan het verleden, maar tevens een streven om zowel gebeurtenissen en individuen ...

lees meer...
NIEUWS 17/12/2017 : Nu reeds te winnen : een duoticket voor M’era Luna 2018

We zijn er dan wel vroeg bij. Maar toch, het is nu reeds mogelijk om een gratis duoticket te winnen voor M’era Luna 2018. De eerste bandnamen werden reeds bekend gemaakt, met alvast grote namen als Apoptygma Berzerk, Ministry, Hocico, In Strict Confidence, Clan Of Xymox, Das Ich en Front 242. Het voorlopige overzicht kan je hier vinden. ...

lees meer...
NIEUWS 16/12/2017 : Het eindejaarslijstje van Dimi Brands

Met een nieuw jaar in het vizier kijken we bij Dark Entries traditiegetrouw nog eens achterom middels onze eindejaarslijstjes. 2017 bleek een meer dan uitstekend muziekjaar te zijn, want het was deksels moeilijk om een top 20 samen te stellen (een top 10 zou te veel sterke releases onrecht aandoen). Na veel denk- en schrapwerk ziet ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 15/12/2017 : Zusterliefde bij Midnattsol

Midnattsol, het project van Carmen Elise Espenæs, mag voor het volgende nieuwe album rekenen op de strot van haar bekende zus, dé Liv Kristine (ex-Theatre of Tragedy, ex-Leaves Eyes). Meer nog, ze wordt een vast lid van de bende. Een borrelhapje van wat komen zal, kan je hier proeven. Meer info over het vierde studioalbum (voorganger ...

lees meer...
NIEUWS 14/12/2017 : De eerste namen voor Porta Nigra XIII!

De kerstperiode brengt allerhande cadeautjes met zich mee, zo maakten onze Aarschotse vrienden van Porta Nigra ons alvast enorm blij met een eerste lading namen voor de dertiende editie van dit fijne festival, op 10 maart 2018, traditiegetrouw in de Klinker. Onlangs vond in Zweden een jubileum festival ter ere van 30 jaar Cold Meat Industry ...

lees meer...
NIEUWS 11/12/2017 : Aftellen naar BIMfest

Het is nu echt aftellen naar de volgende BIMfest-editie, de zestiende al in de geschiedenis van het festival. Het festival gaat op 15 en 16 december door in de Casino van Sint-Niklaas. Met namen als Blancmange, Crash Course In Science, Kirlian Camera, The Invisible Spirit, Psyche, No More, The Horrorist, Xotox, Parade Ground en Implant - aangevuld ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
FOTO'S : Cellar Darling - Moonlight Music Hall Diest

lees meer...
FOTO'S : GBH - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
INTERVIEW : MILDREDA - Het is verdorie zeer plezant was om duistere bombastische muziek op een publiek los te laten

We zijn bijzonder trots dat we op onze volgende Dark Entries Night - op vrijdag 8 december 2017 in de Kinky Star - Mildreda mogen ontvangen. Jan Dewulf heeft dit project in de jaren 90 opgericht, en na een wat lang uitgevallen winterslaap nieuw leven ingeblazen in 2010. Intussen hebben we recht gehad op een fantastische digitale uitgave: 'Coward ...

lees meer...
INTERVIEW : Sotho Houle & Helena Patricio, hoofdman van EXOS Performance Project en kasteelvrouwe van Château H. . - ...Château H. ...a place to live & create...

Zo via via komt een mens nog eens op interessante plaatsen waar ook inspirerende mensen wonen… Dankzij een verjaardagsfeestje/optreden van een bevriende muzikant kwam ondergetekende bijna 3 jaar geleden terecht in de Château H, een tot lusthof omgebouwd meisjespensionaat in Saint-Julia, een versterkt dorpje gelegen ergens in de ...