casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

444 items

   

Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot)
Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
06/03/2017 : Porta Nigra XI (04-03-2017, JC De Klinker Aarschot) - Kim Larsen wist me 's anderdaags te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.
Maart staat traditiegetrouw voor onze jaarlijkse afspraak met het fijne Porta Nigra festival. Ook op deze elfde editie werden de dark folk en rhythmic industrial adepten niet aan hun lot overgelaten.

Eigen aan het genre was het aanwezige, toch wel talrijk opgekomen, publiek voornamelijk afkomstig van buurlanden als Duitsland, Nederland en Frankrijk. De Belgen, die eerder kozen voor de New Wave Club Classics fuif in de Gentse Vooruit, blonken maar weer eens uit in voorspelbaarheid.

Tekenend was dan ook een gesprek dat ik had met de organisatrice van het Rotterdamse Dwaalspoor, die maar moeilijk kon begrijpen dat dit fijne genre in België op zo weinig bijval kon rekenen.

Maar goed, laat ons om het kort te houden stellen dat de afwezigen meer dan ongelijk hadden, want wederom kregen we deze avond 7 optredens te zien, waarvan geen enkele teleurstellend te noemen was. Een verdienste van de optredende artiesten, maar ook weer een bewijs van de neus voor talent die daar in Aarschot jaar na jaar affiches weet samen te stellen alwaar mensen met graagte een verplaatsing voor willen maken.

De aard van het beestje (te laat komen) overwinnend, konden we bij aankomst al meteen naar voren schuiven om de Spanjaarden van Har Belex aan het werk te zien.

Een herkansing voor ondergetekende na het concert op WGT, toen moesten we immers het onderspit delven tegen de zelfde aard van dat beestje, en kregen we maar de helft van het optreden te zien.

Na beluistering van de vorig jaar uitgebrachte EP Camino De Brea, sloegen we ons hiervoor meermaals voor het hoofd. Dus, dank Porta Nigra om deze Spanjaarden naar België te brengen. De songs van Har Belex laveren tussen rustige luisterliederen alwaar melancholische strijkers mee de sfeer bepalen, maar ook met Spaanse passie gezongen meer uptempo nummers alwaar percussie de aandacht trekt (het fijne ‘Freedom’ bijvoorbeeld). Dat de beste dark/neo folk afkomstig is uit het zuiden van Europa is met grootmacht Italië al lang geen geheim meer. Een band als Har Belex bewijst dat ook de Spanjaarden aan een opmars bezig zijn.

Wanneer de band zich van de moedertaal bedient, zoals in ‘Camino De Brea’, tonen ze aan dat de Spaanse klankkleur zich perfect leent voor dit soort nummers. En laat met de lente voor de deur, een zwierig nummers als ‘Springtime’ de koude winter uitwuiven. Meteen al een van de hoogtepunten van deze avond, deze Har Belex, die op drie kwartier lieten zien dat ze deze klassebak in wording beschikt over massa’s potentieel!

Peter Bjärgö is een graag geziene gast in Aarschot, zo stond hij vorig jaar nog met Sophia op de planken van Porta Nigra, dit jaar mocht hij onder zijn eigen naam zijn plaatsje op de affiche opeisen.

Dat het hier om een familieonderonsje ging werd al snel duidelijk toen vrouwlief Cecilia naast hem postvatte aan de microfoon, en ook Sergi Hogaku Martinez, samen met Cecilia actief bij Der Blaue Reiter tekende present (Sergi mocht ook meedoen bij Har Belex, en had dan ook een zeer actieve avond, een eer die andere edities van Porta Nigra steevast weggelegd was voor Nicolas Van Meirhaeghe.) Mede door de gezangen van Cecilia moesten we al snel denken aan Arcana, een van de projecten van Peter Bjärgö (net als Sophia en Karjalan Sissit), zeker toen men er niet voor terugdeinsde ook een nummertje van Arcana in de set te verwerken. Een set die voornamelijk bestond uit dromerige dark ambient, nu en dan aangevuld met djembé’s en viool, maakten dit alles tot een meer dan aangename ervaring, die samen met de geprojecteerde natuurbeelden uitnodigde tot wegdromen.

Na deze twee zweverige acts zorgde Hysteresis voor een ware aardschok. Het Belgische duo dat uitkomt op het legendarische HANDS label had niet veel tijd nodig om op te bouwen, en al snel liet het zijn repetitieve beats die invloeden uit techno en trance niet schuwen als een zweep over het publiek knallen. Ik wil geen afbreuk doen aan de performance van de twee Antwerpenaren, die na hun doortocht op het Dark Demons Festival verleden jaar op mijn aandacht kunnen rekenen, maar doordat ik nog een beetje in de sfeer van de vorige twee optredens was, nam ik de gelegenheid te baat om de cd-standjes af te schuimen en de sociale contacten een beetje te onderhouden.

Der Blaue Reiter zagen we onlangs op Dwaalspoor te Rotterdam, maar al snel bleek dat een groot deel van het publiek naar Aarschot was afgezakt om de groep van Cecilia Bjärgö en Sergi Hogaku Martinez aan het werk te zien. Voor de tweede keer present trouwens, op Porta Nigra. Voor het eerst deze avond waren er geen rokers buiten te bespeuren, en de Klinker zat dan ook netjes vol voor de zoveelste triomftocht van deze ‘blauwe ruiter’ van de Apocalyps. Op de korte tijdspanne van tien jaar heeft de groep zich weten op werken tot de top van de huidige dark folk beweging, en de bombastische klanken gingen er dan ook vlotjes in. Aan percussie dan ook geen gebrek, met vijf trommelaars op het podium, en de gebruikelijke visuals die o.a. beelden van de bevrijding toonden. Een song als ‘Conquest Of Glory’ kan dan ook stilaan het lijstje met moderne klassiekers van het genre op.

Mede doordat het nog niet zo lang geleden was dat we Der Blaue Reiter aan het werk zagen, zochten we dan ook halverwege de show het eetkraampje op. Een extra pluim voor de organisatie die met het aanbod Thaise snacks ook aan de vegetariërs onder ons denkt (het is vaak anders op festivals!). Door het eten en het verder onderhouden van de sociale contacten, was Ah Cama-Sotz ondertussen al aan zijn set begonnen.

Herman Klapholz heeft onlangs een nieuw album uitgebracht, en het aanwezige publiek werd getrakteerd op een mooi uitgebalanceerde set van oud en recenter werk.

De tribale ritmes aangevuld met allerhande occulte visuals slaagden er in om het publiek in trance te voeren, en brachten in de voorste gelederen al snel de voetjes in beweging.

Al vroeg in de set van :Of The Wand And The Moon: passeerde ‘My Devotion Will Never Fade’ de revue, meteen zowat het bekendste nummer van het project van Kim Larsen. Een graag geziene gast, niet alleen in België, en ik omschreef hem in het verleden samen met John Murphy zaliger nog als “the hardest working man in neofolkbusiness”, want ook bij een ontelbaar aantal bands kroop de übersympathieke Deen mee het podium op als gastmuzikant. Vorig jaar mochten we op WGT nog een zeer genietbaar :OTWATM: aanschouwen, en wist Larsen de hoofdvogel af te schieten met zijn zijproject Vril Jäger, dat hij samen vormt met Thomas Bøjden van Die Weisse Rose. Het laatste album van :OTWATM: dateert alweer uit 2011, (Larsen is momenteel vooral bezig met nog een ander zijproject: Les Chasseurs De La Nuit) dat het hier dus om een soortement best of optreden zou gaan, leek ons dan ook nogal voor de hand liggend.

Vergelijkbaar met de show in Leipzig met andere woorden, al koos Larsen in Aarschot voor een meer bescheiden line-up dan de full band die hij meehad op WGT.

Desalniettemin was het volop genieten blazen op dit feest der herkenning. Fans van Death In June zitten dan ook gebeiteld bij :Of The Wand And The Moon:, want als er een band is die de fakkel van Douglas Pearce zou kunnen overnemen, dan is het wel deze groep. Larsen zorgde in zijn eentje deze avond voor een flinke stijging van de Jupiler omzet, want er was geen moment dat we hem zonder blik in zijn handen zagen. Dat dit wel eens een technisch mankementje op het podium met zich meebracht, kon de pret niet drukken en werd door Larsen zelf ook met de glimlach van de baan geholpen. ‘s Anderdaags wist hij me te vertellen dat hij al ergere katers had meegemaakt.

Het was al een tijdje geleden dat we headliner Sol Invictus nog eens in België mochten aanschouwen. De groep rond Tony Wakeford, een in het verleden nogal omstreden figuur (laat zijn naam maar eens vallen in Antifa kringen) alwaar de laatste jaren vooral zijn fysieke hoedanigheid ter sprake kwam als hij over de lippen rolde. Groot was onze verbazing dan ook toen de man het podium betrad, toen bleek dat Wakeford op zo korte tijd heel wat kilo’s verloren was (ter illustratie, tot voor kort kon hij niet lopen zonder wandelstok, en moest hij noodgedwongen zittend optreden).

Wakeford was dus duidelijk een vorm, wat we ook kunnen zeggen van zijn begeleidingsgroep. Sol Invictus heeft met platen als In A Garden Green, Lex Tallionis, King & Queen en The Blade stuk voor stuk pareltjes uitgebracht die in geen enkele collectie zouden mogen ontbreken. Tegenwoordig zijn ze bezig met een nieuwe plaat, alwaar de vooruitgeschoven single ‘The Last Man’ alvast reikhalzend doet uitkijken naar de release. Loepzuiver is Tony’s stem nooit geweest, om even een eufemisme uit de kast te halen, maar als we klassiekers als ‘Black Easter’ of ‘Kneel To The Cross’ krijgen voorgeschoteld, dan slaat ons hart toch weer net dat tikkeltje harder.

Een mooie afsluiter van een festival met alleen maar hoogtepunten, we maken ons al op voor een nieuwe afspraak met Porta Nigra, volgende maand. Met een affiche waarop de namen Ordo Rosarius Equilibrio, Thorofon, Die Weisse Rose, Dark Poem en Liquid Trauma pronken, hebben we nu al het gevoel dat ook dit weer eens een voltreffer zou kunnen zijn.

Foto's: 1.Sol Invictus / 2.:Of The Wand And The Moon: / 3.Der Blaue Reiter / 4.Peter Bjärgö / 5.Har Belex door Xavier Marquis.

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : White Lies - As I Try Not To Fall Apart

In de ondertussen al langdurige levenswandel van een band als White Lies heeft altijd al wel een soort van paradox gezeten. De somberheid van het bestaan in alle eerlijkheid weergeven via gestroomlijnde en weldoordachte songs waar het woord catchy geen verdere synoniemen nodig heeft. White Lies wist zichzelf al van in den beginne op de ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jesus Lives In Vegas - Jesus Lives In Vegas Maxi Single

Frankrijk is al sinds decennia het land van de coldwave, denk aan bands als Asylum Party, Little Nemo, Trisomie 21 en Norma Loy. Om er maar enkele te noemen. Een genre dat tot ver buiten eigen landsgrenzen zijn aantrek vond. Voeg daar nu nog bij : Jesus Lives In Vegas. Jesus Lives In Vegas is een duo bestaande uit Christophe Lacroix en ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Me In You - How Does It Feel To Be Wrong All The Time

Het staat al decennialang buiten kijf dat Belgen over het algemeen de kennis van de bescheidenheid met graagte omarmen en waar chauvinisme een vies woord durft te zijn. Waarom dan wel zou je vragen ? Geen idee. Hoe klein dat stipje van ons ook mag zijn op de grote wereldkaart, en hoe scheef het hier wel eens durft te lopen, naar muzikale ...

lees meer...
CD BESPREKING : Killthelogo - Reset

We komen er niet graag op terug, maar in sommige omstandigheden moeten we nu eenmaal. De tijden van de pandemie liggen nog maar net achter ons, al is het nog niet helemaal weg. De pandemie waar ieder op zich op een andere manier mee omging. De ene angstig teruggetrokken, de andere luidkeels om zich heen stampend. Dat laatste geldt vooral ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Programma Wave-Gotik-Treffen online

Het is nu echt aftellen geblazen. Over exact een week start in Leipzig het Wave-Gotik-Treffen, het grootste zwarte festival ter wereld. Na twee jaar afwezigheid om redenen die u intussen wel kent, is de 29ste editie een feit. Er worden niet minder dan 184 artiesten aangekondigd. Dat zijn er wat minder dan gewoonlijk, maar als je weet dat je ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Donder, Hel & Hagel viert kermis in de hel

In 2019 waren we laaiend enthousiast over 'Veel te lang beleefd geweest', het officiële debuut van de Leuvense anarchowavers Donder, Hel & Hagel. Het heeft even geduurd vooraleer er een opvolger aangekondigd werd, want in tussentijd is er uiteraard veel gebeurd. Een wereldwijde pandemie waarbij mensen opgesloten werden en ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Gert vindt het tijd voor meer solidariteit

U zal het nog vaak horen: Gert brengt in augustus een nieuwe plaat uit getiteld 'Alles is nog niet verloren'. Wat u kan verwachten? 18 protestliedjes waarin onderwerpen als ongelijkheid, oorlog, corona, migratie en mentaal welzijn de revue passeren. Om u alvast te doen uitkijken naar die plaat, die volgens ingewijdenen de beste Gert-plaat ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : R.I.P. Andrew 'Fletch' Fletcher, medeoprichter en keyboardspeler van Depeche Mode

Het voelt aan alsof het terug 2016 is > The Rapture all over again... Deze keer was het de beurt aan Andrew Fletcher, die de legendarische band Depeche Mode als bass- en keyboardspeler mee in de steigers zette. Samen met schoolkameraad Vince Clarke (later Yazoo en Erasure) was er eerst No Romance In China en na latere kennismaking ...

lees meer...
CD BESPREKING : Silver Dust - Lullabies

Silver Dust, Lullabies, … het klinkt het allemaal wat feeëriek. Maar dat is het niet. Als je dit kwartet uit Zwitserland bekijkt, doet het eerder Victoriaans aan. De bezieler is Lord Campbell (zang, gitaar, keyboards). Niet zijn echte naam, of wat dacht je. Op zijn identiteitskaart staat Christian Cretin en naar ik me laten vertellen ...

lees meer...
NIEUWS 26/05/2022 : Belgische parels op Sinner’s Day In Oostende

België is sedert de jaren 80 altijd al een notoire leverancier geweest van alternatieve muziek. Muziek die vaak wereldwijd op erkenning kon rekenen maar nooit echt sant in eigen land was. Enige erkenning volgt in het beste geval pas jaren of decennia later als de feiten het inzicht van de zeldzame professionele muziek journalist wel tot ...

lees meer...
INTERVIEW : Dubbelinterview met Feralia Planitia en Das Auge - ...dankzij onze overlappende smaak in muziek zijn we goed bevriend geraakt; muziek was onze cement, zeg maar…

Indien de naam Feralia Planitia, soloproject van Simona Dellamorte, u nog niks zegt dan verwijs ik u graag door naar de recensie van diens debuut EP (uitgebracht in 2021 door Desert Island Music) op deze site. Na dit dubbelinterview met Das Auge, soloproject van Hans Plasma, zal ze voor u nadien alvast geen onbekende meer zijn. Samen met de ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
FOTO'S : Pussy Riot - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hägar The Womb - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hetze - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : PUSSY RIOT - Helaas begreep iedereen pas hoe Poetin is toen hij in Oekraïne een oorlog begon.

Pussy Riot haalt weer het wereldnieuws. Maria Oljochina - een van de leden van Pussy Riot die in 2012 tot twee jaar werkkamp veroordeeld werd na een subversief optreden in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou - is samen met haar vriendin in het geniep uit Rusland gevlucht. Dit betekent ook dat ze kan deelnemen aan de huidige tournee, ...