casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

427 items

   

Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017
...work in progress...
25/02/2017, Jan Denolet
 Bookmark and Share

25/02/2017 : Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017 - ...work in progress...
Soms moet je als recensent eerst even je zinnen verzetten vooraleer je aan het verslag begint van het concert dat je net hebt bijgewoond. Er zijn er die misdaden oplossen terwijl ze naar muzak luisteren en anderen verorberen een zak pompoenpitten, reflecterend over de mogelijkheden waarmee de eigen regering ons in het ootje kan nemen. Hier doet strijken het altijd goed, maar deze keer werd het was plooien...

Een paar uur geleden stelde Flying Horseman het materiaal voor hun nieuwe album voor in de Antwerpse De Singel. 7 weken hadden ze geschaafd aan het songmateriaal dat op Rooms / Ruins (als dat de albumtitel wordt) zal komen te staan. U leest het goed: het nieuwe materiaal zal éérst -integraal- aan het publiek voorgesteld worden vooraleer het op plaat verschijnt. De bedoeling van Bert Dockx en de zijnen is dat het materiaal eerst live zal kunnen groeien voor de groep de knoop door hakt wat wel en wat niet het album zal halen, alsook in welke vorm. Een standpunt dat enerzijds hout snijdt en anderzijds het publiek voor een uitdaging stelt...

Daar zit je dan als recensent: je zal geen enkel nummer herkennen, je weet niet welke richting het nieuwe materiaal uit zal gaan, je weet eigenlijk niets... Een groep waarvan je het songmateriaal kent als de samenstelling van je favoriete gerecht schotelt je een concert voor met geen enkel referentiepunt. Hoe voelt dat...? Heel bevrijdend, als ik eerlijk mag zijn... Een uur en ongeveer 13 nummers verder kunnen we tot de vaststelling komen dat het geluid van Flying Horseman nog meer is gaan ademen. Er wordt meer met electronica gewerkt (Milan Warmoeskerken is nu een beetje meer knopjesman dan gitarist), De zelfverklaarde invloed van de ambient van Brian Eno op Bert Dockx sijpelt door in het geluid van de groep, de bass en percussie van Mattias Cré en Alfredo Bravo vormen nog steeds de inventieve en solide ruggegraat van de band en de zussen Martha en Loesje Maieu zijn als immer onmisbaar met hun aanvullende keyboardklanken en vocalen. Tijdens het concert is het eerst even wachten op een hoogtepunt, maar die horde wordt na het 4de nummer genomen. Op een ander moment krijgen we te horen hoe de groep aan het werk is gegaan met de akoestiek van de ruimte door er een heel leger (of een hele bayou vol) kikkers en dergelijke op los te laten. Zei ik 'geluid' en 'ademen'...? Check...! Heviger applaus na een nummer dat duidelijk op de oudere leest geschoeid is. Het ontlokt mij de (niet eens cynisch bedoelde) opmerking aan mijn buurman dat het opvalt dat mensen blijkbaar enthousiaster reageren wanneer ze een referentiepunt herkennen. Feit is wel dat dit ook voor de groep een kantelmoment in het concert is: het geluid wordt gedurfder en we krijgen enige prachtige en eclectische momenten te horen. Maar dan toch liever die momenten dat Flying Horseman terugkeert naar dat experimentelere geluid dat ze 7 weken lang mochten uittesten in de Blauwe Zaal van De Singel. Wie Dockx zegt, zegt sociaal bewustzijn; wat ook her en der goed te horen is. Maar om daar verder op in te kunnen gaan moeten ze dus eerst met dat album af komen...

Ik weet niet of het aan de podiumopstelling lag, maar ik had de indruk dat er minder contact was tussen de muzikanten onderling. Dit kan vanuit hun perspectief ook minder nodig zijn omdat ze sowieso al 7 weken op elkaars lip gezeten gespeeld hebben. Ik moest ook even terug denken aan een van die typische cafédiscussies waarbij de gesprekspartner verklaarde dat Bert Dockx een veel betere gitarist zou zijn indien hij minder zou pringelen en meer voor de volle melodie zou kiezen. Welnu beste: he's almost there... maar het zou tegelijkertijd geen Dockx zijn mocht hij het gepringel achterwege laten. Don't change a hair for me, etc. ... Hoe dan ook: het aanwezige publiek had wel oren naar het nieuwe materiaal en dus mocht Flying Horseman terugkomen, met een vrij communicatieve Bert Dockx die blij was dat de kop van de tournee én het nieuwe materiaal er af was. We werden welterusten gestuurd met Ghostwriter en om ervoor te zorgen dat onze dromen niet té zoet zouden zijn kregen we ook nog het 'feestje in de Hel' Brother er bovenop. Soms krijg je wat je verwacht hebt en is dat helemaal niet erg.

Flying Horseman laat mij na deze opener van hun tournee met enige vragen achter... Het voorgestelde materiaal bestaat uit de voorlopige versie van het materiaal waar ze hard aan gewerkt hebben. Het is 'work in progress' dus... Hebben we deze avond al het materiaal reeds gehoord? Welke veranderingen zullen de nummers nog ondergaan? Voor welke opbouw zullen ze kiezen wanneer ze terug de studio in duiken? Gaan ze voor de volledige set -Flying Horseman speelde iets meer dan een uur- of zal er nog materiaal sneuvelen...? Welke criteria zullen ze bij dit alles gebruiken...? Eén ding weet ik al zeker: wanneer het uiteindelijke album ter recensie op mijn bureau zal liggen, dan ga ik eerst effe een mandvol strijk erdoor jagen, mét hoofdtelefoon...

(JD)

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : DaGeist - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Arch - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Der Himmel Über Berlin - @ Dark Winter Festival Liège, 18/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Todor Todoroff - Univers Parallèles

Toen onlangs bekend werd gemaakt dat we afstevenen op een beleid waarin de subsidies voor cultuur danig teruggeschroefd worden, schreeuwden cultuurmakers van alle slag (terecht!) moord en brand. Wanneer we de (uitgebreide, 6 pagina’s tellende!) perstekst die we bij Todor Todoroffs overzichtscompilatie Univers Parallèles doornemen, ...

lees meer...
NIEUWS 19/01/2020 : Fetish Café presents: optredens van PreEmptive Strike 0.1, IC 434 en Degenerated Sequences

Er werd reeds gewag van gemaakt in onze reviews van de meest recente releases van PreEmptive Strike 0.1 en Degenerated Sequences, maar bij deze vermelden we het ook hier: op zaterdag 29 februari kan u beide Griekse electro-acts, alsook onze eigenste IC 434 live aanschouwen in het Fetish Café (Kleine Pieter Potstraat 8, 2000 Antwerpen). ...

lees meer...
NIEUWS 18/01/2020 : Vinyl met Valentijn: de 'Dreamweb'-trilogie van mind.in.a.box

Kent u mind.in.a.box nog? Dit Oostenrijkse duo was in 2004 dé beste nieuwkomer in de electro/synthop-scene. Hun debuut 'Lost Alone' was zo vernieuwend, gevarieerd en emotioneel dat het recht door het hart van elke rivethead ging en ook de daaropvolgende albums 'Dreamweb' en 'Crossroads' konden op lovende recensies ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2020 : Icy Cold Records en Dark Entries hebben nieuwjaarsgeschenkjes voor u! Week 2!

Vanaf 11 januari geven we u, beste lezer, de kans om 5 weken lang een album uit het labelrooster van het Icy Cold label te winnen! U stuurt gewoon uw antwoord op de prijsvraag binnen de vooropgestelde termijn naar kurt.ingels(at)darkentries(dot)be en als u gelukt hebt, is het album van u! De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht ...

lees meer...
CD BESPREKING : Downwell - I See Death In Your Eyes ep (vinyl)

Als ebm en techno samen een feestje zouden vieren dan kwam je ongewijfeld bij dit gezelschap uit Tbilisi terecht. Euhm, welaan Georgië of all places want ook daar houden ze wel van wat clubben op een altijd hamerende maar daarom niet altijd even fijn besnaarde ebm beat in eigentijdse techno pas. Zowel bij ebm als (minimal) techno ...

lees meer...
CD BESPREKING : Shelter - Spetsnaz

Een vijfkoppige alternatieve band uit het Franse Lyon met een bezetting bestaande uit twee gitaristen, een bassist, een trompettist en een drummer. Shelter heten ze en ze hebben hun eerste EP uit: “Spetsnaz” (4 tracks, 19 minuten speelduur). De titel is een Russische term voor de speciale eenheden van zowel politie als leger (en ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2020 : Vierde studioalbum van Snakeskin (zijproject Tilo Wolff)!

Vorig jaar trakteerde Lacrimosa zijn fans nog op een tijdreis en de belofte dat er aan een nieuw Lacrimosa-album getimmerd wordt. Voor het zijproject van frontman Tilo Wolff, Snakeskin, kent het geduldig wachten een einde. Het is alweer vier jaren geleden dat het gesmaakte ‘Tunes for my Santiméa’ losgelaten werd. Op 7 ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar (vinyl) - Ride The Wave III

Een hebbedingetje, Oraculo is wel goed in het uitbrengen van hebbedingetjes. Gelimiteerd (300 exemplaren, 299 als u dat van mij in mindering brengt) op witte vinyl deze 5 nummers tellende vinyl compilatie met voor elk wat wils, maar vooral 5 eerder onbekende, actuele groepen die meer verdienen dan de schaduw al mogen ze daar graag in vertoeven. Van ...

lees meer...
CD BESPREKING : Katariin Raska & Christian Meaas Svendsen - Finding Ourselves In All Things

Dit is toch wel een van de meest weirde instrumentale duo’s die ik al ben tegengekomen. Christian Meaas Svendsen (°1988) komt uit Noorwegen en bespeelt een staande bas of contrabas (double bass in het Engels). Hij is bekend van Noorse avant garde en jazz bands als Paal Nilssen-Love Large Unit, Mopti, Duplex en Nakama. Katariin Raska ...

lees meer...
NIEUWS 13/01/2020 : Hocico in Magasin 4.

Sinds halverwege de jaren 90 weten we dat uit het land van de taco’s, Mexico dus, ook boze mannen komen die hun agressie graag mogen uitschreeuwen op een al even stevige beat. Hoewel er nog steeds mensen bestaan die de naam Hocico verkeerd uitspreken, is het duo, tot spijt van wie het benijdt, een niet te onderschatten invloed geweest ...

lees meer...
INTERVIEW : THIBAULT VIAENE (CONSOULING SOUNDS) - Gent haalt zijn sterkte uit zijn compactheid.

Als er het afgelopen jaar een Belgisch label was dat van zich liet spreken dan was het wel het Gentse Consouling Sounds. Niet alleen dankzij enkele zeer sterke releases (Empusae, Vandal X, Monnik, Bolt Ruin,...), ook het prestigieuze project Consouling in Residence sprak tot de verbeelding. De eerste dag van het jaar is dan ook het perfecte ...

lees meer...
INTERVIEW : EMPUSAE - Eén ding weet ik zeker, ik stop nooit met componeren.

Ook in 2019 mochten we muzikaal gezien fier zijn op onze Belgische landgenoten. Een release die er voor mij persoonlijk uitsprong was Iter In Tenebris van Empusae. Een artiest die steevast garant staat voor torenhoge kwaliteit wist op dit album dat een onderdeel was van het prestigieuze Consouling In Residence concept zichzelf zowaar te overtreffen. Kortom, ...