casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

394 items

   

Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017
...work in progress...
25/02/2017, Jan Denolet
 Bookmark and Share

25/02/2017 : Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017 - ...work in progress...
Soms moet je als recensent eerst even je zinnen verzetten vooraleer je aan het verslag begint van het concert dat je net hebt bijgewoond. Er zijn er die misdaden oplossen terwijl ze naar muzak luisteren en anderen verorberen een zak pompoenpitten, reflecterend over de mogelijkheden waarmee de eigen regering ons in het ootje kan nemen. Hier doet strijken het altijd goed, maar deze keer werd het was plooien...

Een paar uur geleden stelde Flying Horseman het materiaal voor hun nieuwe album voor in de Antwerpse De Singel. 7 weken hadden ze geschaafd aan het songmateriaal dat op Rooms / Ruins (als dat de albumtitel wordt) zal komen te staan. U leest het goed: het nieuwe materiaal zal éérst -integraal- aan het publiek voorgesteld worden vooraleer het op plaat verschijnt. De bedoeling van Bert Dockx en de zijnen is dat het materiaal eerst live zal kunnen groeien voor de groep de knoop door hakt wat wel en wat niet het album zal halen, alsook in welke vorm. Een standpunt dat enerzijds hout snijdt en anderzijds het publiek voor een uitdaging stelt...

Daar zit je dan als recensent: je zal geen enkel nummer herkennen, je weet niet welke richting het nieuwe materiaal uit zal gaan, je weet eigenlijk niets... Een groep waarvan je het songmateriaal kent als de samenstelling van je favoriete gerecht schotelt je een concert voor met geen enkel referentiepunt. Hoe voelt dat...? Heel bevrijdend, als ik eerlijk mag zijn... Een uur en ongeveer 13 nummers verder kunnen we tot de vaststelling komen dat het geluid van Flying Horseman nog meer is gaan ademen. Er wordt meer met electronica gewerkt (Milan Warmoeskerken is nu een beetje meer knopjesman dan gitarist), De zelfverklaarde invloed van de ambient van Brian Eno op Bert Dockx sijpelt door in het geluid van de groep, de bass en percussie van Mattias Cré en Alfredo Bravo vormen nog steeds de inventieve en solide ruggegraat van de band en de zussen Martha en Loesje Maieu zijn als immer onmisbaar met hun aanvullende keyboardklanken en vocalen. Tijdens het concert is het eerst even wachten op een hoogtepunt, maar die horde wordt na het 4de nummer genomen. Op een ander moment krijgen we te horen hoe de groep aan het werk is gegaan met de akoestiek van de ruimte door er een heel leger (of een hele bayou vol) kikkers en dergelijke op los te laten. Zei ik 'geluid' en 'ademen'...? Check...! Heviger applaus na een nummer dat duidelijk op de oudere leest geschoeid is. Het ontlokt mij de (niet eens cynisch bedoelde) opmerking aan mijn buurman dat het opvalt dat mensen blijkbaar enthousiaster reageren wanneer ze een referentiepunt herkennen. Feit is wel dat dit ook voor de groep een kantelmoment in het concert is: het geluid wordt gedurfder en we krijgen enige prachtige en eclectische momenten te horen. Maar dan toch liever die momenten dat Flying Horseman terugkeert naar dat experimentelere geluid dat ze 7 weken lang mochten uittesten in de Blauwe Zaal van De Singel. Wie Dockx zegt, zegt sociaal bewustzijn; wat ook her en der goed te horen is. Maar om daar verder op in te kunnen gaan moeten ze dus eerst met dat album af komen...

Ik weet niet of het aan de podiumopstelling lag, maar ik had de indruk dat er minder contact was tussen de muzikanten onderling. Dit kan vanuit hun perspectief ook minder nodig zijn omdat ze sowieso al 7 weken op elkaars lip gezeten gespeeld hebben. Ik moest ook even terug denken aan een van die typische cafédiscussies waarbij de gesprekspartner verklaarde dat Bert Dockx een veel betere gitarist zou zijn indien hij minder zou pringelen en meer voor de volle melodie zou kiezen. Welnu beste: he's almost there... maar het zou tegelijkertijd geen Dockx zijn mocht hij het gepringel achterwege laten. Don't change a hair for me, etc. ... Hoe dan ook: het aanwezige publiek had wel oren naar het nieuwe materiaal en dus mocht Flying Horseman terugkomen, met een vrij communicatieve Bert Dockx die blij was dat de kop van de tournee én het nieuwe materiaal er af was. We werden welterusten gestuurd met Ghostwriter en om ervoor te zorgen dat onze dromen niet té zoet zouden zijn kregen we ook nog het 'feestje in de Hel' Brother er bovenop. Soms krijg je wat je verwacht hebt en is dat helemaal niet erg.

Flying Horseman laat mij na deze opener van hun tournee met enige vragen achter... Het voorgestelde materiaal bestaat uit de voorlopige versie van het materiaal waar ze hard aan gewerkt hebben. Het is 'work in progress' dus... Hebben we deze avond al het materiaal reeds gehoord? Welke veranderingen zullen de nummers nog ondergaan? Voor welke opbouw zullen ze kiezen wanneer ze terug de studio in duiken? Gaan ze voor de volledige set -Flying Horseman speelde iets meer dan een uur- of zal er nog materiaal sneuvelen...? Welke criteria zullen ze bij dit alles gebruiken...? Eén ding weet ik al zeker: wanneer het uiteindelijke album ter recensie op mijn bureau zal liggen, dan ga ik eerst effe een mandvol strijk erdoor jagen, mét hoofdtelefoon...

(JD)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : La Muerte - La Muerte

Dat La Muerte van in ‘83 startte, afscheid nam in ‘94 en dan in 2015, in een ietwat andere bezetting, terug leven in werd geblazen om een achteraf niet zo eenmalig live concert voor de opening van een nieuwe zaak in Gent te spelen hoef ik u niet meer te vertellen. Bij muzikanten begint het in zo een geval wel eens te kriebelen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Plyxy - Gloryland

Ros Knopov werd geboren in Dnepropetrovsk, bij ons bekend als Dnipro, ten zuiden van de Oekraïense hoofdstad Kiev. In die tijd was deze stad, dankzij zijn activiteiten op het gebied van nucleaire industrie, wapens en lange-afstandsraketten een centraal onderdeel van de Sovjetindustrie. Meer zelfs, Dnipro was toen een gesloten stad ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dive - Live Maschinenfest 2017

Volgend jaar mag Dark Entries 25 kaarsjes uitblazen. Terugkijkend op die twee en een half decennia kunnen we niet om de figuur van Dirk Ivens heen die onlosmakelijk met ons magazine verbonden lijkt. Niet alleen is zijn solo project ook bijna 30 jaar oud, spendeerden we maar liefst een heel hoofdstuk in het prestigieuze “Black Book” ...

lees meer...
CD BESPREKING : Hypnoskull - The Manichaean Consciousness

Bij iedere Hypnoskull release denken we steeds dat het niet beter kan. Als er iets is wat we Patrick Stevens moeten nageven is dat hij er keer op keer maar weer in slaagt om ons van het tegendeel te vergewissen. Ook op de afgelopen editie van Maschinenfest liet Hypnoskull zich onderscheiden door een performance met een auto in het publiek ...

lees meer...
CD BESPREKING : Amgala Temple - Invisible Airships

Multi-instrumentalist Lars Horntveth, drummer Gard Nilssen en gitarist Amund Maarud hebben samen de krachten gebundeld en kozen Amgala Temple als naam voor hun nieuw en zuiver instrumentaal project. Dit album, ‘Invisible Airships’ zou het eerste zijn van een serie van platen die het trio wil uitbrengen via het Pekula label. De ...

lees meer...
FOTO'S : Ground Nero - @ Dance Macabre Festival Essen, 06/12/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Astari Nite - @ Dance Macabre Festival Essen, 06/12/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Spiritual Bat - @ Dance Macabre Festival Essen, 06/12/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 08/12/2018 : De ondergrond in Brazilië leeft nog, misschien wel meer dan ooit!

Het is na de extreem rechtse ruk niet al kommer en kwel in Brazilië. De ondergrond leeft, nog steeds. En daar wordt verdomd leuke muziek gemaakt. Het Braziliaanse Paranoia Music presenteert ons, “Some Underground Sounds From Brazil” en zeggen zelf... 'The best way to resist in a world that becomes increasingly oppressive ...

lees meer...
NIEUWS 08/12/2018 : Zevende single op rij van The Arch: Joan's In Prison

Er was even twijfel, maar nu is het zeker: The Arch is terug op dreef! Ter herinnering: begin 2018 nam de groep uit Breendonk zich voor om maandelijks een nummer met video uit te brengen, die dan tegen het eind van het jaar een nieuwe plaat met 12 nummers moesten vormen. Het bleek wat hooggegrepen. De intervallen tussen de nummers werd langer, ...

lees meer...
NIEUWS 07/12/2018 : R.I.P. Pete Shelley (Buzzcocks)

Pete Shelley, zanger-gitarist van de legendarische punkband Buzzcocks stierf op donderdag 6 december 2018 op 63-jarige leeftijd in Estland (waar hij woonde) aan wat vermoedelijk een hartaanval was. Pete Shelley werd geboren in 1955 en zijn echte naam was eigenlijk Peter McNeish. Hij richtte The Buzzcocks op in 1975 samen met schoolmakker ...

lees meer...
NIEUWS 07/12/2018 : La Muerte brengt eerste studioplaat in 27 jaar uit

La Muerte is terug. Al een tijdje eigenlijk, want de groep die furore maakte tussen 1983 en 1994, is sinds 2015 aan een tweede jeugd begonnen. U hebt ze misschien live aan het werk gezien, en zo dat niet het geval is: het was indrukwekkend. La Muerte staat duidelijk nog steeds garant voor een aggressieve mix van metal, punk, garagerock en ...

lees meer...
NIEUWS 06/12/2018 : The Third Noise Principle, nieuwe interessante luxe box op Cherry Red

Zoals u allicht titelgewijs kunt vermoeden betreft het hier elektronische muziek, minimal tot avant-garde, experimenteel tot industrieel en zelfs dansbaar allemaal gemaakt in de periode tusen 1975 en 1984 in Noord Amerika. Mooi is dat, ongetwijfeld zult u een aantal namen van deze 4cd’s tellende box, goed voor een totaal van 60 nummers, ...

lees meer...
INTERVIEW : THE ARCH - Gezond leven kan behoorlijk stresserend zijn, dus waarom zouden we in een grote boog rondom de geneugten des levens sluipen?

The Arch drukt reeds sinds 1986 zijn stempel op de Belgische wave-scene. Na hun vorige plaat 'Fates' waren de verwachtingen voor een opvolger hooggespannen. Het deed de groep grijpen naar een buitengewoon experiment. Volgende vrijdag ontvangen we The Arch op onze 26ste Dark Entries Night in de Kinky Star, en dat is het ideale moment ...

lees meer...
INTERVIEW : SIEBEN - De Europese Unie is te verkiezen boven wat we dreigen te krijgen, nu we veinzen geen deel uit te maken van de wereld.

De Brexit laat de gemoederen weer oplaaien. Eén van de mensen die er niet over uitgeraasd raakt, is de Brit Matt Howden van Sieben. Dat heeft zelfs een prachtplaat opgeleverd met ‘Crumbs’, een verzameling nummers over de stand van zaken in de wereld. Een woedende plaat, aangelengd met een flinke portie humor. We deden een ...