casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

388 items

   

Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017
...work in progress...
25/02/2017, Jan Denolet
 Bookmark and Share

25/02/2017 : Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017 - ...work in progress...
Soms moet je als recensent eerst even je zinnen verzetten vooraleer je aan het verslag begint van het concert dat je net hebt bijgewoond. Er zijn er die misdaden oplossen terwijl ze naar muzak luisteren en anderen verorberen een zak pompoenpitten, reflecterend over de mogelijkheden waarmee de eigen regering ons in het ootje kan nemen. Hier doet strijken het altijd goed, maar deze keer werd het was plooien...

Een paar uur geleden stelde Flying Horseman het materiaal voor hun nieuwe album voor in de Antwerpse De Singel. 7 weken hadden ze geschaafd aan het songmateriaal dat op Rooms / Ruins (als dat de albumtitel wordt) zal komen te staan. U leest het goed: het nieuwe materiaal zal éérst -integraal- aan het publiek voorgesteld worden vooraleer het op plaat verschijnt. De bedoeling van Bert Dockx en de zijnen is dat het materiaal eerst live zal kunnen groeien voor de groep de knoop door hakt wat wel en wat niet het album zal halen, alsook in welke vorm. Een standpunt dat enerzijds hout snijdt en anderzijds het publiek voor een uitdaging stelt...

Daar zit je dan als recensent: je zal geen enkel nummer herkennen, je weet niet welke richting het nieuwe materiaal uit zal gaan, je weet eigenlijk niets... Een groep waarvan je het songmateriaal kent als de samenstelling van je favoriete gerecht schotelt je een concert voor met geen enkel referentiepunt. Hoe voelt dat...? Heel bevrijdend, als ik eerlijk mag zijn... Een uur en ongeveer 13 nummers verder kunnen we tot de vaststelling komen dat het geluid van Flying Horseman nog meer is gaan ademen. Er wordt meer met electronica gewerkt (Milan Warmoeskerken is nu een beetje meer knopjesman dan gitarist), De zelfverklaarde invloed van de ambient van Brian Eno op Bert Dockx sijpelt door in het geluid van de groep, de bass en percussie van Mattias Cré en Alfredo Bravo vormen nog steeds de inventieve en solide ruggegraat van de band en de zussen Martha en Loesje Maieu zijn als immer onmisbaar met hun aanvullende keyboardklanken en vocalen. Tijdens het concert is het eerst even wachten op een hoogtepunt, maar die horde wordt na het 4de nummer genomen. Op een ander moment krijgen we te horen hoe de groep aan het werk is gegaan met de akoestiek van de ruimte door er een heel leger (of een hele bayou vol) kikkers en dergelijke op los te laten. Zei ik 'geluid' en 'ademen'...? Check...! Heviger applaus na een nummer dat duidelijk op de oudere leest geschoeid is. Het ontlokt mij de (niet eens cynisch bedoelde) opmerking aan mijn buurman dat het opvalt dat mensen blijkbaar enthousiaster reageren wanneer ze een referentiepunt herkennen. Feit is wel dat dit ook voor de groep een kantelmoment in het concert is: het geluid wordt gedurfder en we krijgen enige prachtige en eclectische momenten te horen. Maar dan toch liever die momenten dat Flying Horseman terugkeert naar dat experimentelere geluid dat ze 7 weken lang mochten uittesten in de Blauwe Zaal van De Singel. Wie Dockx zegt, zegt sociaal bewustzijn; wat ook her en der goed te horen is. Maar om daar verder op in te kunnen gaan moeten ze dus eerst met dat album af komen...

Ik weet niet of het aan de podiumopstelling lag, maar ik had de indruk dat er minder contact was tussen de muzikanten onderling. Dit kan vanuit hun perspectief ook minder nodig zijn omdat ze sowieso al 7 weken op elkaars lip gezeten gespeeld hebben. Ik moest ook even terug denken aan een van die typische cafédiscussies waarbij de gesprekspartner verklaarde dat Bert Dockx een veel betere gitarist zou zijn indien hij minder zou pringelen en meer voor de volle melodie zou kiezen. Welnu beste: he's almost there... maar het zou tegelijkertijd geen Dockx zijn mocht hij het gepringel achterwege laten. Don't change a hair for me, etc. ... Hoe dan ook: het aanwezige publiek had wel oren naar het nieuwe materiaal en dus mocht Flying Horseman terugkomen, met een vrij communicatieve Bert Dockx die blij was dat de kop van de tournee én het nieuwe materiaal er af was. We werden welterusten gestuurd met Ghostwriter en om ervoor te zorgen dat onze dromen niet té zoet zouden zijn kregen we ook nog het 'feestje in de Hel' Brother er bovenop. Soms krijg je wat je verwacht hebt en is dat helemaal niet erg.

Flying Horseman laat mij na deze opener van hun tournee met enige vragen achter... Het voorgestelde materiaal bestaat uit de voorlopige versie van het materiaal waar ze hard aan gewerkt hebben. Het is 'work in progress' dus... Hebben we deze avond al het materiaal reeds gehoord? Welke veranderingen zullen de nummers nog ondergaan? Voor welke opbouw zullen ze kiezen wanneer ze terug de studio in duiken? Gaan ze voor de volledige set -Flying Horseman speelde iets meer dan een uur- of zal er nog materiaal sneuvelen...? Welke criteria zullen ze bij dit alles gebruiken...? Eén ding weet ik al zeker: wanneer het uiteindelijke album ter recensie op mijn bureau zal liggen, dan ga ik eerst effe een mandvol strijk erdoor jagen, mét hoofdtelefoon...

(JD)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Pavilion. Listening Practices by Lithuanian Artists

‘Luisteroefeningen door Litouwse artiesten’. De ondertitel van deze cd spreekt boekdelen. Dit zijn opnames waar zelfs het geoefende oor een zware dobber aan zal hebben. De uitleg bij de cd waarschuwt ons verder: ‘De werken die hier voorgesteld worden functioneren op verschillende wijzen, maar allen vereisen ze extensieve ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Mono Inc.: Long Live Death

‘Viva La Muerte!’ De leuze werd gelanceerd door de fascistische José Millán-Astray y Terreros, die het Spaanse vreemdelingenlegioen oprichtte tijdens de burgeroorlog in de jaren 30. Hij voegde er ook ‘dood aan de intelligentie’ toe (of dood aan de intelligentsia), om extra in de verf te zetten hoe sterk ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Ministry, Dimmu Borgir, Epica en Behemoth op het Alcatraz-festival

Al jaren staat het Alcatraz-festival in Kortrijk garant voor een keure aan metalgrootheden die het anders zo vrome en rustige West-Vlaanderen komen wakkerschudden. Ook dit jaar heeft het festival weer heel wat moois te bieden. Onder andere Ministry, Dimmu Borgir, Epica, Behemoth, Satyricon, Amorphis en Alestorm zullen er uw oren komen beschadigen. ...

lees meer...
NIEUWS 21/07/2018 : Katrina zonder W-aves op het W-festival

Het kan verkeren. Op minder dan een maand van het W-festival moet het Zweedse Secret Service afhaken. Ze stonden geprogrammeerd op zaterdag 18 augustus. Het W-festival maakt zijn reputatie verder waar en heeft prompt voor een vervanger van formaat gezorgd: Katrina, de voormalige zangeres van Katrina & The Waves. U zult op de zonneschijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Carl Stone - Electronic Music From The Eighties And Nineties

De Amerikaanse componist Carl Stone maakt al muziek sinds 1972. Hij specialiseerde zich in elektronische muziek en vandaag is zijn voornaamste instrument een laptop computer. De man heeft talloze werken op zijn conto staan. Veel er van bevatten zich langzaam ontwikkelende manipulaties van samples. Dit kunnen opnames zijn van akoestische instrumenten, ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Morgan King: Janet & John

Wie de nieuwe single van Morgan King hoort zal, misschien niet meteen horen dat hij ooit één van de meest succesvolle houseproducers ter wereld was. Zijn wortels had hij evenwel in de new wave, en na zich in de jaren 90 een tijdje teruggetrokken te hebben uit de muziekwereld, is hij meer experimentele elektronische muziek beginnen ...

lees meer...
NIEUWS 19/07/2018 : Theatre of Hate deelt live-versie van 'The Klan'

Theatre of Hate maakte begin jaren 80 furore met maatschappijkritische post-punk, destijds werd ook wel eens de term 'positive punk' gebruikt, maar die is wat in onbruik geraakt. Hoe dan ook, de groep bestaat nog steeds en Kirk Brandon en de zijnen treden - zeker sinds de uitgave van 'Kinshi' in 2016 - weer regelmatig op. Verleden ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Vlimmer - IIIIIIII + IIIIIIIII

In ons rekenkundig stelsel is 1 + 1 nog steeds gelijk aan 2. Toch ? Blijkt nu dat 8 + 9 ook gelijk kan zijn aan 2. Medeverantwoordelijk daarvoor is Vlimmer, het eenmansorkest van de Berlijnse Alexander Leonard Donat. En wel omdat hij er in slaagt om twee EP’s tegelijkertijd uit te brengen, en die dan ook nog eens IIIIIIII (tel ...

lees meer...
CD BESPREKING : NothingButNoise - eXistence Oscillation <> (possible) Future

Zeggen de namen Daniel Bressanutti en Dirk Bergen u iets? De EBM diehards al zeker wel maar de rest misschien ook als ik zeg dat Daniel Bressanutti beter bekend is als Daniel B. en jawel, dat is dus een van de twee oprichters van EBM legende Front 242. En het andere stichtende lid was dus Dirk Bergen, die uiteindelijk maar een drietal jaar ...

lees meer...
CD BESPREKING : N-Qia - Fantasica

Nozomi, de zangeres van N-Qia, klinkt als een elf die een paar routeinstructies heeft gemist en per ongeluk van het Nikko National Park in Tokio's drukste verkeersaders is beland. Met haar feeërieke stem lijkt ze de strijd aan te gaan met de hectiek van de grootstad. Voor deze stedelijke drukte zorgt haar muzikale wederhelft Serph. ...

lees meer...
INTERVIEW : Antipole - Ik zou nog heel graag remixes willen maken voor She Past Away of Lebanon Hanover, maar ik twijfel of ze al ooit van Antipole hebben gehoord.

Het verhaal van hoe een eenmansband zich weet te integreren in de hedendaagse wereld van de postpunk. En daarbij vooral weet samen te werken met goeie vrienden. Antipole kwam voor het eerst in ons vizier door het album Northern Flux dat werd uitgebracht via het Franse Unknown Pleasures-label. Een album dat donkerheid met lichtheid wist ...

lees meer...
INTERVIEW : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.

Theatre of Hate heeft met 'Westworld' muziekgeschiedenis geschreven. Ze maakten postpunk met grauwe, rauwe nummers die niet bepaald overvloeiden van optimisme. De groep leefde een kort maar krachtig bestaan tot de groep overging in Spear of Destiny in 1982. Vandaag is het evenwel Theatre of Hate dat terug van zich laat horen. In 2016 ...

lees meer...
FOTO'S : Lacuna Coil - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Eisbrecher - @ Graspop door Luc Luyten, 24/06/2018

lees meer...
FOTO'S : Marilyn Manson - @ Graspop door Luc Luyten, 23/06/2018