casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

429 items

   

Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017
...work in progress...
25/02/2017, Jan Denolet
 Bookmark and Share

25/02/2017 : Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017 - ...work in progress...
Soms moet je als recensent eerst even je zinnen verzetten vooraleer je aan het verslag begint van het concert dat je net hebt bijgewoond. Er zijn er die misdaden oplossen terwijl ze naar muzak luisteren en anderen verorberen een zak pompoenpitten, reflecterend over de mogelijkheden waarmee de eigen regering ons in het ootje kan nemen. Hier doet strijken het altijd goed, maar deze keer werd het was plooien...

Een paar uur geleden stelde Flying Horseman het materiaal voor hun nieuwe album voor in de Antwerpse De Singel. 7 weken hadden ze geschaafd aan het songmateriaal dat op Rooms / Ruins (als dat de albumtitel wordt) zal komen te staan. U leest het goed: het nieuwe materiaal zal éérst -integraal- aan het publiek voorgesteld worden vooraleer het op plaat verschijnt. De bedoeling van Bert Dockx en de zijnen is dat het materiaal eerst live zal kunnen groeien voor de groep de knoop door hakt wat wel en wat niet het album zal halen, alsook in welke vorm. Een standpunt dat enerzijds hout snijdt en anderzijds het publiek voor een uitdaging stelt...

Daar zit je dan als recensent: je zal geen enkel nummer herkennen, je weet niet welke richting het nieuwe materiaal uit zal gaan, je weet eigenlijk niets... Een groep waarvan je het songmateriaal kent als de samenstelling van je favoriete gerecht schotelt je een concert voor met geen enkel referentiepunt. Hoe voelt dat...? Heel bevrijdend, als ik eerlijk mag zijn... Een uur en ongeveer 13 nummers verder kunnen we tot de vaststelling komen dat het geluid van Flying Horseman nog meer is gaan ademen. Er wordt meer met electronica gewerkt (Milan Warmoeskerken is nu een beetje meer knopjesman dan gitarist), De zelfverklaarde invloed van de ambient van Brian Eno op Bert Dockx sijpelt door in het geluid van de groep, de bass en percussie van Mattias Cré en Alfredo Bravo vormen nog steeds de inventieve en solide ruggegraat van de band en de zussen Martha en Loesje Maieu zijn als immer onmisbaar met hun aanvullende keyboardklanken en vocalen. Tijdens het concert is het eerst even wachten op een hoogtepunt, maar die horde wordt na het 4de nummer genomen. Op een ander moment krijgen we te horen hoe de groep aan het werk is gegaan met de akoestiek van de ruimte door er een heel leger (of een hele bayou vol) kikkers en dergelijke op los te laten. Zei ik 'geluid' en 'ademen'...? Check...! Heviger applaus na een nummer dat duidelijk op de oudere leest geschoeid is. Het ontlokt mij de (niet eens cynisch bedoelde) opmerking aan mijn buurman dat het opvalt dat mensen blijkbaar enthousiaster reageren wanneer ze een referentiepunt herkennen. Feit is wel dat dit ook voor de groep een kantelmoment in het concert is: het geluid wordt gedurfder en we krijgen enige prachtige en eclectische momenten te horen. Maar dan toch liever die momenten dat Flying Horseman terugkeert naar dat experimentelere geluid dat ze 7 weken lang mochten uittesten in de Blauwe Zaal van De Singel. Wie Dockx zegt, zegt sociaal bewustzijn; wat ook her en der goed te horen is. Maar om daar verder op in te kunnen gaan moeten ze dus eerst met dat album af komen...

Ik weet niet of het aan de podiumopstelling lag, maar ik had de indruk dat er minder contact was tussen de muzikanten onderling. Dit kan vanuit hun perspectief ook minder nodig zijn omdat ze sowieso al 7 weken op elkaars lip gezeten gespeeld hebben. Ik moest ook even terug denken aan een van die typische cafédiscussies waarbij de gesprekspartner verklaarde dat Bert Dockx een veel betere gitarist zou zijn indien hij minder zou pringelen en meer voor de volle melodie zou kiezen. Welnu beste: he's almost there... maar het zou tegelijkertijd geen Dockx zijn mocht hij het gepringel achterwege laten. Don't change a hair for me, etc. ... Hoe dan ook: het aanwezige publiek had wel oren naar het nieuwe materiaal en dus mocht Flying Horseman terugkomen, met een vrij communicatieve Bert Dockx die blij was dat de kop van de tournee én het nieuwe materiaal er af was. We werden welterusten gestuurd met Ghostwriter en om ervoor te zorgen dat onze dromen niet té zoet zouden zijn kregen we ook nog het 'feestje in de Hel' Brother er bovenop. Soms krijg je wat je verwacht hebt en is dat helemaal niet erg.

Flying Horseman laat mij na deze opener van hun tournee met enige vragen achter... Het voorgestelde materiaal bestaat uit de voorlopige versie van het materiaal waar ze hard aan gewerkt hebben. Het is 'work in progress' dus... Hebben we deze avond al het materiaal reeds gehoord? Welke veranderingen zullen de nummers nog ondergaan? Voor welke opbouw zullen ze kiezen wanneer ze terug de studio in duiken? Gaan ze voor de volledige set -Flying Horseman speelde iets meer dan een uur- of zal er nog materiaal sneuvelen...? Welke criteria zullen ze bij dit alles gebruiken...? Eén ding weet ik al zeker: wanneer het uiteindelijke album ter recensie op mijn bureau zal liggen, dan ga ik eerst effe een mandvol strijk erdoor jagen, mét hoofdtelefoon...

(JD)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : U Jsme Doma & Randy - Moravian Meeting

U Jsme Doma, we hadden er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Het lettertype van de groepsnaam doet ons uitwijken naar Oost-Europa, maar dat kon u ook reeds afleiden uit het Moravië in de titel. Aldaar, indien u beschikt over een aardrijkskundige knobbel weet u dat zich dit in Tsjechië bevindt, speelde deze groep samen met ...

lees meer...
NIEUWS 29/11/2020 : Zie ginds komt Fx8:Sd8!

Het wordt een trieste Sinterklaas en een nog veel triestere eindejaarsperiode, maar niet getreurd: Fïx8:Sëd8 heeft een nieuw album aangekondigd dat op 22 januari verschijnt en nu reeds besteld kan worden. 'The Inevitable Relapse' is het 5de album van de Duitse dark electro-sensatie en het 3de dat op Dependent wordt uitgebracht. ...

lees meer...
CD BESPREKING : Bergeton - Miami Murder

Bergeton is een project dat groots uitpakt. Bergeton is tevens het solowerk van Morten Bergerson Iversen (artiestennaam Teloch) die zijn sporen in death metal kringen verdiende met Mayhem en ook actief was in bands als Gorgoroth, Godseed en 1349. Goed, ik beken, ik ken er niks van maar dat hoeft ook niet als je naar ‘s mans project Bergeton ...

lees meer...
CD BESPREKING : Witch of None - Virtue of Starvation

Kent u Peter De Koning? Wij kennen hem goed. Hij was jarenlang onze collega bij Dark Entries, en is daarnaast nog actief in tal van groepen. TraumaSutra, Hedera helix, intens, Hybryds en Dark Poem zijn zo de eerste die bij me binnenvallen, maar het zijn er werkelijk veel meer en we vragen ons af of Peter zelf nog het overzicht heeft. Witch ...

lees meer...
NIEUWS 28/11/2020 : The Mars Model scheert hoge toppen met 'Frozen In Time'

Met hun nieuwe single 'Sister Glory / Frozen In Time' kunnen we zeggen dat The Mars Model echt hard toeslaat. We hadden reeds lof te over voor 'Sister Glory', waarvan de video twee weken geleden verscheen. Het was een ruig nummer met gitaren zoals we ze van Killing Joke en Siglo XX kennen. Wat een verrassing is de b-zijde 'Frozen ...

lees meer...
NIEUWS 28/11/2020 : Documentaire over Indonesische punkscene op Canvas

Punk is niet dood, enkel oud. Maar dat is bij ons. In andere delen van de wereld is punk nog helemaal jong en rebels, een alternatieve levensstijl die jongeren aantrekt om het anders aan te pakken dan de vorige generatie. En is het nog werkelijk gevaarlijk om punker te zijn. In de islamitische deelstaat Atjeh in Indonesië worden punkers ...

lees meer...
NIEUWS 27/11/2020 : Blutengel en Massive Ego maken niets dan leegte

Ok, u zult ons moeten vergeven voor de flauwe woordspeling in de titel. Maar als je een song maakt die 'Nothing But A Void' heet, mag je je er ook aan verwachten. Fans van het Duitse Blutengel en van het Britse Massive Ego mogen alvast opgelucht zijn, want het gaat wel degelijk om nieuw materiaal van beide groepen, en dat terwijl er ...

lees meer...
NIEUWS 27/11/2020 : Diorama herleid tot het minimum

Er komen wat minder platen uit nu er een lockdown heerst, maar sommige groepen wagen het er toch op. Diorama bracht onlangs 'Tiny Missing Fragments' uit, opnieuw een plaat vol melancholische synthwave zoals we dat van Torben Wendt - jaren geleden ook de vaste toetsenist van Diary of Dreams, maar intussen groot genoeg om op zijn eigen ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Dirty Scums - Flashback To '77

Geen ‘Hey Ho Let’s Go’, maar wel ‘Jin Twji Drie Bier’ (Westvlaams voor één twee drie bier). Zo kennen we The Dirty Scums. 3 jaar na The Past Is Back is er nu Flashback To '77, uitgebracht op hun eigen label Dirty Records. Is deze cd vernieuwend? Nee, maar dat hoeft niet! Ja, The Ramones sijpelen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kill Your Boyfriend - Killadelica

Vijf jaar diende u te wachten op het vervolg voor “The Killing Is Dead”, nu is er eindelijk “Killadelica’ een titel met een psychedelisch ‘killer’ thema denk ik dan. Maar goed, laat me eerst even deze Kill Your Boyfriend voorstellen mocht u deze band nog niet kennen. Een duo uit Treviso, dat ligt nog atijd ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : THE BREATH OF LIFE - Neen, ik heb nooit overwogen om te stoppen met muziek maken, noch om lekkere speciale bieren te proeven.

The Breath Of Life blaast dit jaar 35 kaarsjes uit. En ze brengen een nieuwe cd uit. ‘Sparks Around Us’ bevat alweer 11 pareltjes, en we kunnen stellen dat deze tiende cd zich in het vervolg bevindt van de vorige platen, waaronder we geen enkele uitschuiver of zwakkere plaat tellen. Wel komt hij op een verrassend moment uit, namelijk ...

lees meer...
INTERVIEW : We Are Ooh People - Het was een bewuste keuze om in de schaduw te blijven en te sluimeren als een duister beest, groeiend en wachtend op de ideale biotoop om na lang broeden uit de krochten van de duisternis naar boven te kruipen.

Het zijn 5 Bruggelingen die eerder al een aantal EP’s hebben uitgebracht. En daarmee onder onze radar zijn gebleven . Een volwaardig album was nodig, en vooral de verpakking er rond, om nu wel onze aandacht te trekken. Met analoge synths en een traditioneel rock-instrumentarium hebben ze de outer space even ontvlucht om de mensheid ...