casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

429 items

   

Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017
...work in progress...
25/02/2017, Jan Denolet
 Bookmark and Share

25/02/2017 : Flying Horseman @ De Singel, Antwerpen op 25 februari 2017 - ...work in progress...
Soms moet je als recensent eerst even je zinnen verzetten vooraleer je aan het verslag begint van het concert dat je net hebt bijgewoond. Er zijn er die misdaden oplossen terwijl ze naar muzak luisteren en anderen verorberen een zak pompoenpitten, reflecterend over de mogelijkheden waarmee de eigen regering ons in het ootje kan nemen. Hier doet strijken het altijd goed, maar deze keer werd het was plooien...

Een paar uur geleden stelde Flying Horseman het materiaal voor hun nieuwe album voor in de Antwerpse De Singel. 7 weken hadden ze geschaafd aan het songmateriaal dat op Rooms / Ruins (als dat de albumtitel wordt) zal komen te staan. U leest het goed: het nieuwe materiaal zal éérst -integraal- aan het publiek voorgesteld worden vooraleer het op plaat verschijnt. De bedoeling van Bert Dockx en de zijnen is dat het materiaal eerst live zal kunnen groeien voor de groep de knoop door hakt wat wel en wat niet het album zal halen, alsook in welke vorm. Een standpunt dat enerzijds hout snijdt en anderzijds het publiek voor een uitdaging stelt...

Daar zit je dan als recensent: je zal geen enkel nummer herkennen, je weet niet welke richting het nieuwe materiaal uit zal gaan, je weet eigenlijk niets... Een groep waarvan je het songmateriaal kent als de samenstelling van je favoriete gerecht schotelt je een concert voor met geen enkel referentiepunt. Hoe voelt dat...? Heel bevrijdend, als ik eerlijk mag zijn... Een uur en ongeveer 13 nummers verder kunnen we tot de vaststelling komen dat het geluid van Flying Horseman nog meer is gaan ademen. Er wordt meer met electronica gewerkt (Milan Warmoeskerken is nu een beetje meer knopjesman dan gitarist), De zelfverklaarde invloed van de ambient van Brian Eno op Bert Dockx sijpelt door in het geluid van de groep, de bass en percussie van Mattias Cré en Alfredo Bravo vormen nog steeds de inventieve en solide ruggegraat van de band en de zussen Martha en Loesje Maieu zijn als immer onmisbaar met hun aanvullende keyboardklanken en vocalen. Tijdens het concert is het eerst even wachten op een hoogtepunt, maar die horde wordt na het 4de nummer genomen. Op een ander moment krijgen we te horen hoe de groep aan het werk is gegaan met de akoestiek van de ruimte door er een heel leger (of een hele bayou vol) kikkers en dergelijke op los te laten. Zei ik 'geluid' en 'ademen'...? Check...! Heviger applaus na een nummer dat duidelijk op de oudere leest geschoeid is. Het ontlokt mij de (niet eens cynisch bedoelde) opmerking aan mijn buurman dat het opvalt dat mensen blijkbaar enthousiaster reageren wanneer ze een referentiepunt herkennen. Feit is wel dat dit ook voor de groep een kantelmoment in het concert is: het geluid wordt gedurfder en we krijgen enige prachtige en eclectische momenten te horen. Maar dan toch liever die momenten dat Flying Horseman terugkeert naar dat experimentelere geluid dat ze 7 weken lang mochten uittesten in de Blauwe Zaal van De Singel. Wie Dockx zegt, zegt sociaal bewustzijn; wat ook her en der goed te horen is. Maar om daar verder op in te kunnen gaan moeten ze dus eerst met dat album af komen...

Ik weet niet of het aan de podiumopstelling lag, maar ik had de indruk dat er minder contact was tussen de muzikanten onderling. Dit kan vanuit hun perspectief ook minder nodig zijn omdat ze sowieso al 7 weken op elkaars lip gezeten gespeeld hebben. Ik moest ook even terug denken aan een van die typische cafédiscussies waarbij de gesprekspartner verklaarde dat Bert Dockx een veel betere gitarist zou zijn indien hij minder zou pringelen en meer voor de volle melodie zou kiezen. Welnu beste: he's almost there... maar het zou tegelijkertijd geen Dockx zijn mocht hij het gepringel achterwege laten. Don't change a hair for me, etc. ... Hoe dan ook: het aanwezige publiek had wel oren naar het nieuwe materiaal en dus mocht Flying Horseman terugkomen, met een vrij communicatieve Bert Dockx die blij was dat de kop van de tournee én het nieuwe materiaal er af was. We werden welterusten gestuurd met Ghostwriter en om ervoor te zorgen dat onze dromen niet té zoet zouden zijn kregen we ook nog het 'feestje in de Hel' Brother er bovenop. Soms krijg je wat je verwacht hebt en is dat helemaal niet erg.

Flying Horseman laat mij na deze opener van hun tournee met enige vragen achter... Het voorgestelde materiaal bestaat uit de voorlopige versie van het materiaal waar ze hard aan gewerkt hebben. Het is 'work in progress' dus... Hebben we deze avond al het materiaal reeds gehoord? Welke veranderingen zullen de nummers nog ondergaan? Voor welke opbouw zullen ze kiezen wanneer ze terug de studio in duiken? Gaan ze voor de volledige set -Flying Horseman speelde iets meer dan een uur- of zal er nog materiaal sneuvelen...? Welke criteria zullen ze bij dit alles gebruiken...? Eén ding weet ik al zeker: wanneer het uiteindelijke album ter recensie op mijn bureau zal liggen, dan ga ik eerst effe een mandvol strijk erdoor jagen, mét hoofdtelefoon...

(JD)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Christine Plays Viola - Fading

Als ik het goed heb is dit het vierde volwaardige full length album van het Italiaanse Christine Plays Viola. Christine inderdaad, naar de gelijknamige song van Siouxsie And The Banshees, speelt de viool om het kille aan het warme te koppelen, het duister aan het licht. Iets wat deze band al enige jaren doet, mits dark wave albums die een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Neon Lies - Loveless Adventures

Goran Lautar uit Zagreb is met zijn Neon Lies reeds aan zijn derde album toe, een album dat evenzeer via Wave Tension wordt uitgebracht om de lage landen in lichterlaaie te zetten. Minimal en synth wave uit de oude school, hoewel de muziek wel degelijk 2020 als releasejaar heeft. De negen nummers die hier worden gepresenteerd ademen de ...

lees meer...
NIEUWS 05/07/2020 : “Echoes From The Bardo” kondigt zich veelbelovend aan!

U kent Your Life on Hold ondertussen vast wel, potige gothic rock van het zeetje, mysterieus ronkend tussen de golven van “Burning For The Ancient Connection” en “My Name Is Legion For We Are Many” steken de schuimkoppen van “Echoes From The Bardo” vervaarlijk op. Gothic rock fans juicht ende jubel. De 'Bardo', ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Alphamay - Conformity

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een synthpop-cd heb besproken. Alphamay is een Duitse band die ik zo’n 3 jaar geleden heb leren kennen. Toen ik in 2017 het album 'The Simulation Hypothesis' meekreeg op de redactievergadering, wist ik niet waaraan mij te verwachten. Maar ik was meteen gewonnen voor de muziek van dit duo, ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2020 : Shining Light: Mono Inc. herneemt 'Lichtgestalt' van Lacrimosa met Tilo Wolff

Er werd ons een nieuwe samenwerking tussen Mono Inc. en Lacrimosa aangekondigd. Martin Engler van Mono Inc. en Tilo Wolff van Lacrimosa waarderen elkaars werk heel erg en zijn ook goede vrienden. Jaren geleden werkten ze al eens samen op de single 'Children Of The Dark' van Mono Inc., een nummer waaraan ook Chris Harms van Lord Of ...

lees meer...
CD BESPREKING : Lisfrank - The Human

Bij Final Muzik was men zeer in zijn nopjes met de Dark Entries review van “Elevator” (klik de link onder deze review) en dus kregen we de meest recente release in onze postbus van deze Italiaanse legende diens conceptie terug gaat tot in 1980! Inderdaad 40 jaar terug in de tijd besloot ene Fulvio Guidarelli mee te surfen op ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kregel - #1

Onder de Limburgse grond is er best wel meer te vinden dan enkel steenkool. Verdraaid goede muziek bijvoorbeeld, want als trouwe Dark Entries lezer weet u dat er binnen uw geliefde genre door de jaren heen heel wat artiesten hun bakermat in het bronsgroen eikenhout hadden/hebben staan. Denk maar aan Siglo XX, Struggler, Gruppenbild of meer ...

lees meer...
NIEUWS 01/07/2020 : Sinners' Day wordt verlegd naar 2021

Het zit de organisatoren van W-Festival en Sinner's Day niet mee. Het W-Festival werd een eerste keer verzet van mei naar augustus, en daarna - toen duidelijk werd dat grote festivals niet meer mochten doorgaan tot minstens eind augustus - naar 2021. Maar de organisatoren lieten de zaak niet vallen. In plaats van W-Fest zou in oktober ...

lees meer...
NIEUWS 27/06/2020 : De wereld is gek geworden, volgens Jaz Coleman en Ondrej Smeykal

Het einde is nabij! Al meer dan 40 jaar verkondigt Jaz Coleman dat de wereld zijn ondergang tegemoet gaat, en hij doet op veschillende wijzen. Het meeste bekendheid geniet natuurlijk de supergroep Killing Joke, maar hij maakt ook solo symfonische muziek. Zijn laatste wapenfeit is een samenwerking met Ondrej Smeykal, een eenpersoonsdidgeridoo-orkest ...

lees meer...
NIEUWS 23/06/2020 : Nieuwe videoclip For Greater Good vandaag in première.

U kon het reeds lezen in onze uitermate lovende recensie van de EP ...Unfolds: For Greater Good is terug van weggeweest. Om dit heugelijke feit nog meer luister bij te zetten gaat vandaag de videoclip bij het nummer ‘Synchronism’ in première. In dit nummer zorgt Raya Schaduwjaagster van Dark Poem voor de vocalen, ...