casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

444 items

   

Sinner's Day - Ethias Arena Hasselt 20/11/2016
Zondagse Zondaars na 4 jaar van stilte weer herenigd
22/11/2016, Danny Quetin
 Bookmark and Share

22/11/2016 : Sinner's Day - Ethias Arena Hasselt 20/11/2016 - Zondagse Zondaars na 4 jaar van stilte weer herenigd
22/11/2016 : Sinner's Day - Ethias Arena Hasselt 20/11/2016 - Zondagse Zondaars na 4 jaar van stilte weer herenigd
22/11/2016 : Sinner's Day - Ethias Arena Hasselt 20/11/2016 - Zondagse Zondaars na 4 jaar van stilte weer herenigd
22/11/2016 : Sinner's Day - Ethias Arena Hasselt 20/11/2016 - Zondagse Zondaars na 4 jaar van stilte weer herenigd
22/11/2016 : Sinner's Day - Ethias Arena Hasselt 20/11/2016 - Zondagse Zondaars na 4 jaar van stilte weer herenigd
Wie zonder zonde is werpe de eerste steen. Bij de wedergeboorte van Sinner’s Day werden geen stenen geworpen. 4 jaar van windstilte werd verbroken en zo was de Ethias Arena in Hasselt nog eens de verzamelplek voor de zondaars. Met ongeveer 7.000 waren ze, en ze verdienen allemaal een straf : het uitzitten van een eeuwigheid in de hel. En laten we daar prat op gaan.

Niemand hield het nog voor mogelijk dat er ooit nog een editie van Sinner’s Day zou worden georganiseerd totdat het evenementenbureau Star Events de hele handel overnam. En het mag duidelijk zijn dat het niet voor een eenmalig gebeuren was.

Al bij de eerste bekendmakingen van de bands waren er al vooroordelen via de sociale media. Vooroordelen die uiteindelijk vakkundig in de kiem werden gesmoord. Sinner’s Day 2.0 greep terug naar wat het was zoals de eerste keer. Het déjà-vu gevoel zeg maar. 8 bands die met recht en rede het etiket ‘icoon’ op hun jas hebben genaaid. Geen nieuwe bands, maar teruggrijpen naar de bands die groot werden in de eighties en daar nog steeds de vruchten van dragen.

En jawel, ook The Cassandra Complex mag je iconen noemen. Al noemen ze zichzelf al jaren niet meer zo. Ze mochten zelfs een paar plaatjes hoger op de affiche maar iemand moet nu eenmaal de spits afbijten. Met Nightfall (Over EC) als opener. Maar het waren vooral de klassiekers als Datakill en Moscow Idaho die fungeerden als de figuurlijke schop onder de reet. Het mocht best wat langer duren dan een half uurtje. Alhoewel de keyboard nog op het laatst de geest gaf en we als afsluiter toch nog een gedreven uitvoering van March meekregen.

Er is een bepaalde traditie in de rangen van Sinner’s Day, eentje die ook plaats maakt voor ska en punk. Al was dit jaar de punk voor even vergeten. Voor de ska zorgden The Beat. Huppelende ska vermengd met wat reggae. Sommigen vonden er geen zak aan en zochten de DJ-hal op, anderen gingen vrolijk uit de bol. Rock The Casbah als orgelpunt.

Met Tuxedomoon kan je in weze niets misdoen. Blaine L Reiniger en de zijnen hebben al veel langer de muziek omgebogen tot een kunstvorm. Al hadden velen het niet zo begrepen op de avant-garde. Jammer, want dit was best een aangenaam concert. Al was What Use zo wat het enige bekende nummer en werd No Tears eigenwijs als ze zijn vergeten. Knappe constructies van songs die misschien wel wat verloren gingen op een te groot podium. Aangenaam was het zeer zeker wel.

Als er iets in het rood staat aangeduid op de rider van Deutsch Amerikanische Freundschaft, dan is het wel water. Veel water. DAF (voor de vrienden) begon sterk met Verschwende Deine Jugend en al vrij snel in de set Der Mussolini. En dan voel je al nattigheid, en dat had niets te maken met de waterbesprenkelingen van Gabi Delgado. De set viel al vlug in elkaar en werd eerder saai. De DAF die we nog zagen was een oldtimer die wel eens sputterde.

Even tricky als risky was het programmeren van Tricky. Hij die de triphop tot een hoger niveau wist te tillen stond geboekstaafd als de vreemde eend in de bijt. Vreemd misschien wel, maar zeker en vast geen gemiste kans. Integendeel, Tricky deed zijn ding en deed dat met verve. Dan weer ingetogen, dan weer uithalend met gedreven strakheid. Als er een minpuntje mag genoemd worden, dan wel de eerder low-budget bezetting. Waardoor er net iets te veel op tape stond. Het ware beter geweest met een goed gevuld podium met gastmuzikanten. Het podium was er groot genoeg voor, al krijg dat podium wel eens klappen te verwerken van microfoons en hun statieven. Maar zeker best te pruimen, deze Tricky.

Het meest verbaasd tijdens deze Sinner’s Day waren Andy McCluskey en Paul Humphreys zelf nog over wat ze teweeg brachten met hun Orchestral Manoeuvres In The Dark. Een hitfabriek ok, maar wel eentje die al direct wist in te pakken en vanaf seconde 1 boeiend was. Met Enola Gay en Messages als aftrap, om ze het hele rijtje met vol enthousiasme over te dragen aan het publiek. Dat het maar al te gretig oppikte. OMD had dit dus niet mogen verwachten, en waren dan ook bijzonder dankbaar dat de T-shirts van PIL en Sisters zich bijzonder vermaakten op wat ze zelf noemen hun cheesy eighties synthpop. Afsluiten met Electricity was de kers op de taart.

Ooit was er Johnny Rotten en waren er Sex Pistols. Iets waarvan John Lydon ondertussen afstand van heeft genomen. Al kent zijn woordenboek nog wel wat vuile woorden, met zijn geesteskind Public Image Ltd heeft hij destijds onsterfelijke platen gemaakt, zoals Flowers Of Romance om er maar eentje te noemen. PIL deed waarvoor ze gekomen waren, ellenlange versies spelen van gekende en minder gekende nummers. (This is not) a Lovesong klonk zoals het alleen live klinken kan, Rise zorgde voor een ander moment van (h)erkenning. Bij momenten misschien wat langdradig, maar Lydon heeft nu ook eenmaal lak aan u, aan mij en aan iedereen. Tenzij het geld in het laatje brengt natuurlijk, maar wie zijn wij om hem daarvoor te veroordelen. Binnenkort op pensioen, leuk hem nog eens tegen te kunnen komen.

The Sisters Of Mercy was de eerste band die het vernieuwde Sinner’s Day aan de mensheid losliet. Hetgeen tal van positieve als negatieve reacties losweekte op de kanalen der sociale media. Met de Sisters is het altijd wel wat bang afwachten wat het gaat worden. Ondanks een wat makke geluidsafstelling en de stem van Andrew Eldritch was dit zeker niet de slechtste gig van Sisters. Ook niet de beste, want daarvoor moeten we heel wat jaren terug de tijd in. Iedereen wordt wel eens een dagje ouder en dan is vergiffenis wel vlakbij. Deze Sisters moet je heden ten dage nemen zoals ze zijn. Gehuld in het rookgordijn is het vaste kenmerk, de aaneenschakeling van hun jukebox ook. Voor velen nostalgie, voor anderen een maat voor niets. Het zal toch altijd wel wat zijn.

Met recht en rede mogen we zeggen dat de reïncarnatie van Sinner’s Day geslaagd was in zijn opzet. Kosten noch moeite werden gespaard met de aankleding van het podium. Voorzien van een gigantische lichtshow en super de luxe beeldscherm. Dat er volgend jaar een nieuwe editie staat aan te komen is nu al zeker. In de pers worden hier en daar al wat namen genoemd, zoals The Residents en zelfs Goose. Waarbij Star Events van plan is om in de toekomst ook nieuwere bands aan bod te laten komen. Tot volgend jaar, zondaars.

Foto’s : Xavier Marquis

Website

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : White Lies - As I Try Not To Fall Apart

In de ondertussen al langdurige levenswandel van een band als White Lies heeft altijd al wel een soort van paradox gezeten. De somberheid van het bestaan in alle eerlijkheid weergeven via gestroomlijnde en weldoordachte songs waar het woord catchy geen verdere synoniemen nodig heeft. White Lies wist zichzelf al van in den beginne op de ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jesus Lives In Vegas - Jesus Lives In Vegas Maxi Single

Frankrijk is al sinds decennia het land van de coldwave, denk aan bands als Asylum Party, Little Nemo, Trisomie 21 en Norma Loy. Om er maar enkele te noemen. Een genre dat tot ver buiten eigen landsgrenzen zijn aantrek vond. Voeg daar nu nog bij : Jesus Lives In Vegas. Jesus Lives In Vegas is een duo bestaande uit Christophe Lacroix en ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Me In You - How Does It Feel To Be Wrong All The Time

Het staat al decennialang buiten kijf dat Belgen over het algemeen de kennis van de bescheidenheid met graagte omarmen en waar chauvinisme een vies woord durft te zijn. Waarom dan wel zou je vragen ? Geen idee. Hoe klein dat stipje van ons ook mag zijn op de grote wereldkaart, en hoe scheef het hier wel eens durft te lopen, naar muzikale ...

lees meer...
CD BESPREKING : Killthelogo - Reset

We komen er niet graag op terug, maar in sommige omstandigheden moeten we nu eenmaal. De tijden van de pandemie liggen nog maar net achter ons, al is het nog niet helemaal weg. De pandemie waar ieder op zich op een andere manier mee omging. De ene angstig teruggetrokken, de andere luidkeels om zich heen stampend. Dat laatste geldt vooral ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Programma Wave-Gotik-Treffen online

Het is nu echt aftellen geblazen. Over exact een week start in Leipzig het Wave-Gotik-Treffen, het grootste zwarte festival ter wereld. Na twee jaar afwezigheid om redenen die u intussen wel kent, is de 29ste editie een feit. Er worden niet minder dan 184 artiesten aangekondigd. Dat zijn er wat minder dan gewoonlijk, maar als je weet dat je ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Donder, Hel & Hagel viert kermis in de hel

In 2019 waren we laaiend enthousiast over 'Veel te lang beleefd geweest', het officiële debuut van de Leuvense anarchowavers Donder, Hel & Hagel. Het heeft even geduurd vooraleer er een opvolger aangekondigd werd, want in tussentijd is er uiteraard veel gebeurd. Een wereldwijde pandemie waarbij mensen opgesloten werden en ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : Gert vindt het tijd voor meer solidariteit

U zal het nog vaak horen: Gert brengt in augustus een nieuwe plaat uit getiteld 'Alles is nog niet verloren'. Wat u kan verwachten? 18 protestliedjes waarin onderwerpen als ongelijkheid, oorlog, corona, migratie en mentaal welzijn de revue passeren. Om u alvast te doen uitkijken naar die plaat, die volgens ingewijdenen de beste Gert-plaat ...

lees meer...
NIEUWS 27/05/2022 : R.I.P. Andrew 'Fletch' Fletcher, medeoprichter en keyboardspeler van Depeche Mode

Het voelt aan alsof het terug 2016 is > The Rapture all over again... Deze keer was het de beurt aan Andrew Fletcher, die de legendarische band Depeche Mode als bass- en keyboardspeler mee in de steigers zette. Samen met schoolkameraad Vince Clarke (later Yazoo en Erasure) was er eerst No Romance In China en na latere kennismaking ...

lees meer...
CD BESPREKING : Silver Dust - Lullabies

Silver Dust, Lullabies, … het klinkt het allemaal wat feeëriek. Maar dat is het niet. Als je dit kwartet uit Zwitserland bekijkt, doet het eerder Victoriaans aan. De bezieler is Lord Campbell (zang, gitaar, keyboards). Niet zijn echte naam, of wat dacht je. Op zijn identiteitskaart staat Christian Cretin en naar ik me laten vertellen ...

lees meer...
NIEUWS 26/05/2022 : Belgische parels op Sinner’s Day In Oostende

België is sedert de jaren 80 altijd al een notoire leverancier geweest van alternatieve muziek. Muziek die vaak wereldwijd op erkenning kon rekenen maar nooit echt sant in eigen land was. Enige erkenning volgt in het beste geval pas jaren of decennia later als de feiten het inzicht van de zeldzame professionele muziek journalist wel tot ...

lees meer...
INTERVIEW : Dubbelinterview met Feralia Planitia en Das Auge - ...dankzij onze overlappende smaak in muziek zijn we goed bevriend geraakt; muziek was onze cement, zeg maar…

Indien de naam Feralia Planitia, soloproject van Simona Dellamorte, u nog niks zegt dan verwijs ik u graag door naar de recensie van diens debuut EP (uitgebracht in 2021 door Desert Island Music) op deze site. Na dit dubbelinterview met Das Auge, soloproject van Hans Plasma, zal ze voor u nadien alvast geen onbekende meer zijn. Samen met de ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
FOTO'S : Pussy Riot - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hägar The Womb - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Hetze - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 20/05/2022 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : PUSSY RIOT - Helaas begreep iedereen pas hoe Poetin is toen hij in Oekraïne een oorlog begon.

Pussy Riot haalt weer het wereldnieuws. Maria Oljochina - een van de leden van Pussy Riot die in 2012 tot twee jaar werkkamp veroordeeld werd na een subversief optreden in de Christus Verlosserkathedraal in Moskou - is samen met haar vriendin in het geniep uit Rusland gevlucht. Dit betekent ook dat ze kan deelnemen aan de huidige tournee, ...