canli casino casino maxi

Dark Entries Logo

352 items

   

GARY NUMAN, Het Depot, 13/02/2014
De splinter in het oog van een gebroken geest
14/02/2014, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

14/02/2014 : GARY NUMAN, Het Depot, 13/02/2014 - De splinter in het oog van een gebroken geest
14/02/2014 : GARY NUMAN, Het Depot, 13/02/2014 - De splinter in het oog van een gebroken geest
14/02/2014 : GARY NUMAN, Het Depot, 13/02/2014 - De splinter in het oog van een gebroken geest
14/02/2014 : GARY NUMAN, Het Depot, 13/02/2014 - De splinter in het oog van een gebroken geest
14/02/2014 : GARY NUMAN, Het Depot, 13/02/2014 - De splinter in het oog van een gebroken geest
In 2007 al kondigde Gary Numan aan dat zijn volgende cd ‘Splinter’ zou heten. Het werk sleepte aan, want al snel werd die belofte verlegd naar 2010. Uiteindelijk kwam ‘Splinter (Songs From A Broken Mind)’ eind 2013 uit. Maar wat een plaat werd het! De best verkopende Numanplaat sinds ‘Warriors’ uit 1983, een periode waarin alles wat Numan uitbracht gegarandeerd in de hitparades kwam. Het is dan ook met enige trots dat Numan zijn nieuwe cd kwam voorstellen in Leuven.

Absolute duisternis. Een paar donkere tonen, schurende geluiden… Numan weet sfeer te scheppen en de spanning op te voeren. Bij de eerste harde synthtonen flitsen de scherpste lichten aan en komen de muzikanten op het podium. Ze spelen meteen heftig mee op ‘Resurrection’, de instrumentele intro van Numans voorlaatste werk ‘Dead Son Rising’. Het nummer gaat naadloos over in ‘We Are Dust’, de opener van Splinter.

De lichtshow bestaat vooral uit flitsend blauw licht in de duisternis. De muzikanten zijn allemaal in een apocalyptisch zwart gekleed. Numan besteedt duidelijk veel aandacht aan de aankleding van zijn optredens. Ook het geluid is perfect. Dat heeft in het verleden al veel vragen opgeleverd over het live-gehalte van zijn optredens, inclusief de insinuatie dat hij zou playbacken. Daar is niets van aan. De muzikanten spelen live en Numan zingt echt, al is het normaal dat bij dit soort elektronische muziek gebruik gemaakt wordt van pre-geprogrammeerde geluiden. Het uitstekende geluid bewijst vooral hoe perfectionistisch en professioneel Numan is met zijn optredens.

Met ‘Metal’ krijgen we een nummer uit de begindagen, met name uit ‘The Pleasure Principle’, de plaat waarbij Numan besloot dat hij als enige songschrijver van Tubeway Army - de groep waarmee hij zes maanden eerder het enorm succesvolle ‘Replicas’ had uitgebracht (Down In The Park, Are Friends Electric) - evengoed solo kon gaan. (Hij behield evenwel zijn muzikanten.) Numan had Tubeway Army oorspronkelijk opgericht als een punkgroep, maar ontdekte dan de synths en week al snel af van de punk, waarin hij overigens toch maar weinig credibiliteit genoot.

Numan zal nog even nieuw en oud werk afwisselen. Uit de periode tussen 1980 en 2000 speelt hij niets. Voor zijn werk uit de jaren ’80 vinden we dat niet erg, want na zijn periode van kille synthesizermuziek haalde hij het in zijn hoofd om te experimenteren met funk, jazz en dance, met vaak teleurstellende resultaten. Vandaag beweert hij helemaal niet trots te zijn op wat hij in de tweede helft van de jaren ’80 uitgegeven heeft. Het ging van kwaad naar erger tot ‘Machine + Soul’ uitkwam in 1992, een absoluut dieptepunt waar Numan zich maar wat graag van distantieert.

Maar toen wist hij zich te herpakken. Groepen als Nine Inch Nails en Marilyn Manson begonnen door te breken en staken hun bewondering voor Numan niet onder stoelen of banken. Vooral met Trent Reznor van Nine Inch Nails werd het een ware liefdesrelatie. Numan werd regelmatig als gast uitgenodigd op NIN-concerten. Er werden zelfs plannen gesmeed om samen muziek te maken, maar dat werd nooit geconcretiseerd. Wel was Reznor er als eerste bij om te getuigen dat Numan ‘buitengewone verdiensten’ had toen zich onlangs in de V.S. wou vestigen (een voorwaarde om het land in te mogen).

Dat Nine Inch Nails Numan als een belangrijke invloed beschouwt lijkt evident, maar ook omgekeerd ging Numan zijn geluid afstemmen op het indutrieel geweld van Nine Inch Nails. De gelijkenissen zijn groot: de industriële mix van synths en gitaren, de geluidsexperimenten en de uiterst sombere sfeer. Toch zou het Numan onrecht aandoen om te zeggen dat hij het NIN-geluid gewoon kopieert. Zijn muziek klinkt minder agressief, kalmer en blijft vooral gekenmerkt door Numans uitzonderlijk stemtimbre.

De setlist is grotendeels opgesteld uit materiaal uit Splinter. Er komen ook een paar nummers uit ‘Dead Son Rising’ aan bod (The Fall, When The Sky Bleeds, He will Come), een cd uit 2011 die eigenlijk bestond uit onafgewerkte nummers uit de sessies van ‘Jagged’ (2006), ‘Pure’ (2000) en ‘Exile’ (1997). Numan deed hierbij een beroep op danceproducer Ade Fenton, die ook al op ‘Jagged’ meewerkte en nu ‘Splinter’ geproduced heeft. De uiteindelijke nummers weken behoorlijk af van de originele demo’s en Dead Son Rising werd dan ook een aardige plaat. Maar dat Numan het toch eerder als een tussendoortje zag wordt duidelijk als hij Splinter voorstelt als de opvolger van Jagged uit 2006.

‘Down In The Park’ zorgt voor kiekenvel. Het nummer - oorspronkelijk van Tubeway Army - werd geen hit, maar wel een cultsong die veelvoudig gecoverd werd. ‘Lost’ is een voorbeeld van de zachtere nummers op Splinter, en vormt een aangename rustpauze. ‘Cars’ brengt terug leven in de brouwerij, en geen klein beetje. Deze versie barst van de energie. Numan heeft het lang vervelend gevonden om altijd weer vereenzelvigd te worden met deze ene hit uit het begin van zijn carrière, maar is ondertussen nuchter genoeg om te beseffen dat vele artiesten alleen maar kunnen dromen van zo’n hit.

‘Splinter’ is het titelnummer van de laatste cd en vat goed samen welke richting Numan sinds 1994 uitgegaan is. ‘I believe in the cruelty of man / I believe in all the hopeless and lost’. Een uitzonderlijk pessimistisch mens- en maatschappijbeeld dat hem - samen met zijn zwart imago - ook de 'Goth Gary'-stempel heeft bezorgd. Nog belangrijker is de derde strofe: ‘I don’t believe in ‘The Calling’ of God / I don’t believe a word of ‘The Word’ is true’. Het uitgesproken atheïsme van Numan is een belangrijke inspiratiebron in zijn ‘nieuwe’ fase en komt in zijn teksten uitgebreid aan bod.

Na nog een paar nummers uit Splinter sluit Numan zijn set af met ‘A Prayer For The Unborn’, een erg persoonlijk lied over de moeite die hij heeft gehad om met zijn vrouw een kind te krijgen, hetgeen uiteindelijk zou lukken via in-vitrofertilisatie. Het zou het op één na enige nummer zijn uit Pure (2000), één van de meest bejubelde platen uit de ‘nieuwe’ periode.

Als bisnummers krijgen we nog twee onsterfelijke nummers. ‘I Die: You Die’ is een single uit 1980 dat ik eerlijk gezegd nog niet eerder live had gehoord van Numan. ‘Are Friends Electric’ begint met een zachte piano-intro, maar groeit uit tot de electrohit die we allen kennen. We krijgen een heerlijk uitgestrekte versie waarop het publiek volledig in extase komt. Afsluiten doet hij met het rustige ‘My Last Day’, het slotnummer van Splinter en een passend anticlimax voor het eerder geweld.

Uiteindelijk heeft Numan slechts uit vijf cd’s geput voor dit optreden, met een grote nadruk op Splinter (9 van de 12 nummers op de cd werden gespeeld). Dat veel van zijn werk uit de jaren ’80 niet aan bod kwam vinden we niet erg, maar dat er amper iets gespeeld werd uit de periode 1994-2010 (Sacrifice, Exile, Jagged) wekt toch enige verwondering.

Al hoeven we niet echt te klagen. Numan heeft bijna twee uur lang een fantastisch optreden gegeven. Er zat geen enkel slecht nummer bij en zijn grootste hits kwamen aan bod. En Splinter is echt een reus van een plaat. Sinds ik de cd heb staat hij bijna dagelijks op. Wie had gedacht dat Numan op zijn 55ste nog zo hard zou toeslaan?

Setlist: Ressurection / I Am Dust / Metal / Everything Comes Down To This / Films / Here In The Black / The Fall / The Calling / Down In The Park / Lost / Cars / Pure / Splinter / When The Sky Bleeds, He Will Come / We’re The Unforgiven / Love Hurt Bleed / A Prayer For The Unborn

Bis: I Die: You Die / Are Friends Electric? / My Last Day

Foto's: Marquis(pi)X voor Indiestyle: www.indiestyle.be

HomeContactLinksSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Scritikall - Draft

Eind 2012 opgericht legt het viertal zich meteen toe op een totaalspektakel om hun nummers live te brengen. Het auditieve en visuele vinden ze even belangrijk en moet perfect op elkaar afgestemd zijn. De songs waarmee ze al ruim een jaar toeren en positief werden onthaald tijdens hun concerten hebben ze nu op plaat gezet. Het voordeel van ...

lees meer...
CD BESPREKING : I Tpame I Tvrame - Future Attitude

Minimal Wave is een internationaal fenomeen, dat over een pak landen verspreid is. Deze I Tpame I Tvrame komen uit Albanië, meer bepaald uit de hoofdstad Tirana. Zoals wel meer groepen in het genre combineren ze vrouwelijke zang aan rustige elektronische muziek. De groep - bestaande uit Franc Kurti en Dina Hajrullahu - bestaat nog ...

lees meer...
NIEUWS 26/04/2017 : BIMfest maakt affiche bekend

Yep, ook in 2017 komt er een BIMfest-editie, de zestiende al in de geschiedenis van het festival. Met namen als Blancmange, The Cassandra Complex, Kirlian Camera, The Invisible Spirit, Psyche, No More, The Horrorist, Xotox, Parade Ground en Implant staat de affiche al goed vol, en hebt u evenveel redenen om u op 15 en 16 december naar De Casino ...

lees meer...
NIEUWS 26/04/2017 : Black Snow In Summer wordt een duo

Er is nooit echt onderzocht wat het effect van een Dark Entries Night is op een artiest, maar Kurt Vanhollebeke van Black Snow In Summer heeft alvast geen spijt dat hij op 16 april op het podium van de Kinky Star stond. Het was immers de gelegenheid om Joyce Huvaere te ontmoeten. Kurt was al langer op zoek naar een zangeres, en zie, iets meer ...

lees meer...
CD BESPREKING : Hajk - Hajk

Fris van de lever zo kun je de pop/rock omschrijven van het Noorse Hajk. De vijf muzikanten weten op een slimme manier indie rock te combineren met commercieel getinte pop. Nog een punt dat in hun voordeel spreekt: Met Preben Sælid Andersen en Sigrid Aase hebben ze twee vocalisten in huis. Een vrouw/man combinatie die voor dynamiek zorgt ...

lees meer...
CD BESPREKING : Eden weint im Grab - Na(c)htodreise

Hou je vast voor een tocht naar de onderwereld! Het nieuwe en alweer zevende album van Eden weint im Grab neemt de luisteraar bij de oren op een vijftiendelige kruisweg. 'Na(c)htodreise' titelt jouw ticket en je mag zomaar mee. Een zoektocht, op de vraag ‘Wat gebeurt er na de dood’? Het Berlijnse metal sextet waagt zich ...

lees meer...
CD BESPREKING : ROUGGE - Cordes EP

‘Cordes’. Het is niet enkel het Franse woord voor ‘touwen’, maar ook voor ‘snaren’. Bovendien verwijzen ‘Les cordes’ ook naar de strijkers in een orkest. Een piano heeft ook snaren, en zelfs stembanden heten in het Frans ‘Cordes vocales’. En dan heb je al heel veel informatie meegekregen, ...

lees meer...
NIEUWS 26/04/2017 : In memoriam: Adrian Borland

(p.p.)

lees meer...
FOTO'S : DIVE - Darkest Night 2017, Jk2470, Retie, Belgium, 22/04/2017 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : AKALOTZ - Darkest Night 2017, Jk2470, Retie, Belgium, 22/04/2017 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : STIN SCATZOR - Darkest Night 2017, Jk2470, Retie, Belgium, 22/04/2017 door Benny Serneels

lees meer...
NIEUWS 25/04/2017 : Dimmu Borgir is terug na een lange stilte

7 jaar is het al geleden sinds Dimmu Borgir het buitengewone 'Abrahadabra' uitbracht, een cd waarop ze hun black metal vermengden met bombastische orkestraties en koorgezang. Sindsdien heeft de groep niets meer uitgegeven. Daar komt nu eindelijk verandering in. Ten eerste is deze maand de dvd 'Forces Of The Northern Night' ...

lees meer...
INTERVIEW : WAVETEEF - We vinden telkens dat het te snel voorbij is, daarom hebben we het festival uitgebreid naar drie dagen

Volgend weekend gaat het Waveteef festival door in Jeugdhuis Wommel. Voor de gelegenheid werd het festival uitgebreid naar drie dagen: 28, 29 en 30 april. We vroeger organisator Mat Zwart om wat meer te vertellen over het festival en het programma. Dag Mat. Je maakt je klaar voor de vijfde editie van het Waveteef festival. Hoe verlopen ...

lees meer...
NIEUWS 22/04/2017 : Is dit het leven dat we echt willen?

Is dit het leven dat we echt willen? Echt echt? Wat een deprimerende vraag toch. Weinigen zullen hier volmondig ja op antwoorden. Mogen we de persoon die ons met deze vraag confronteert ervan verdenken ons te willen demoraliseren? Ja, zeker als deze persoon Roger Waters is, de voormalige voorman van Pink Floyd. 'Is This The Life We Really ...

lees meer...
INTERVIEW : LA VIERGE DU CHANCELIER ROLIN - Ik wil graag mijn moeder bedanken om me als kleine broer gegeven te hebben aan mijn zus die heel goed viool speelt.

La Vierge du Chancelier Rolin heeft in de eerste helft van de jaren 90 een cultreputatie verworven met hun experimentele wave vol folkinvloeden. Op 22 en 30 april komen ze terug samen voor twee exclusieve reünieconcerten in Namen en Brussel. We dachten dat het een goed idee zou zijn om de groep daaromtrent wat vragen te stellen, maar ...