casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

429 items

 

Porta Nigra 2020 Winter, Passage 2 (07/03/2020, Stadsfeestzaal, Aarschot)
Save the wave!
09/03/2020, Kurt Ingels
 Bookmark and Share

09/03/2020 : Porta Nigra 2020 Winter, Passage 2 (07/03/2020, Stadsfeestzaal, Aarschot) - Save the wave!
Vrijdag 6 maart was ik ook van de partij en meteen aangenaam verrast door de grote opkomst (ik weet het relatief, maar zeker in dit genre) voor lekkere curiositeiten als daar waren en zijn; Dead Man’s Hill, Rosa Crux, : Of The Wand And The Moon en Ordo Rosarius Equilibrio. U leest het allemaal in de vlotte pen van collega (db) die diezelfde vrijdag z’n hart ongetwijfeld meermaals kon ophalen en nadien nog aan de knopjes van de dj boot mocht draaien. Lees hier de review van Porta Nigra 2020 Winter Passage 1, vrijdag 6 maart.

Op zaterdag moesten we niet in De Klinker (de vaste stek van Porta Nigra) zijn maar in de zaal ernaast, de stadsfeestzaal van Aarschot nota bene. Een stadje als Aarschot heeft een traditie als het over new wave gaat (kenners weten dat) en ditmaal besloot Porta Nigra op zaterdag aan te sluiten bij de traditionele New Wave Club Class X fuif en vonden de concerten al meteen in de stadsfeestzaal plaats (voor de gelegenheid met een zwart doek gehalveerd tijdens de concerten).

Meteen was dit ook de reden voor het wel vroege uur, deuren openden om 16u00, die zaterdag en allicht ook voor de druk die soundcheck op de bands zette. The Arch stond reeds om 16u30 geprogrammeerd en mede door een gebrekkige en te korte soundcheck kwam de groep -zoals altijd vol goede bedoeling- niet echt tot zijn recht. The Arch kan veel beter en zag ook nog eens een kwartier van hun set in het tijdschema verloren gaan. Vandaar geen “Revenge Revival” vermoed ik, maar als grote klassieker alleen “Babsi Ist Tot” (een onsterfelijke wave klassieker uit de vaderlandse new wave geschiedenis) die helaas ook niet in staat wast de set te redden. Een gefrustreerde The Arch kan beter, daar was ik al getuige van maar Porta Nigra zal de band allicht liever snel vergeten. Zelf hadden ze het ook zo begrepen. Een beetje een valse start, maar de optimist in mij zegt dan 'het kan alleen maar beter worden'... En wat denkt u? Die optimist kreeg gelijk.

The Danse Society is een groep met een cult verleden maar tegenwoordig is de bezetting volledig door elkaar gegooid en is Maetheliyah verantwoordelijk voor de zang, een dame in plaats van desperado Steve Rawlings die The Danse Society in de jaren 80 een typerend stemtimbre mee gaf. De groep heeft ondertussen in deze bezetting ook meerdere albums uit maar deze kunnen helaas niet tippen aan songs als “Come Inside”, “The Hurt” of “Danse/Move” die hoe dan ook meer aantrekkelijk en meer uniek blijven. De meer recente nummers blijven aanvaardbaar maar halen nooit een niveau waarvan je lyrisch wordt, ik toch niet. Aanvaardbaar optreden zonder meer, maar de hoogtepunten waren wat mij betreft de reeds eerder vermelde oude songs, of ik ben oud dat kan ook. Al paste ik, al zeker qua leeftijd, perfect in het plaatje die zaterdag.

Hoewel. The Rose Of Avalanche (ook oud), zat ver heel veer, maar de naam deed steevast een belletje rinkelen en ik kon uit mijn grote muziekbak zowaar nog wat deuntjes op pikken van dit gezelschap uit Leeds, ooit het mekka van de gothic rock, om me op deze passage voor te bereiden. Hoewel gothic rock nooit echt een label was dat steevast aan de muziek kleefde, neen, The Rose Of Avalanche was meer, leunde ook aan bij psychedelische rock maar ook de term goth deed het wonderwel goed bij deze heren. Verwachtingen had ik niet, maar als een groep in staat is om me bij het schrijven van deze memoires naar hun muziek te laten luisteren, wel dan moet het wel goed zijn geweest. Meer zelfs, de groep leverde een uitstekende live presentatie, een krachtig, sfeervol muzikaal geheel met verdomd sterke songs die ook éénieder die nog nooit van deze band had gehoord moet hebben bekoord. Meer nog, ik ontwaarde zelfs heuse fans in de zaal die de nummers enthousiast mee stonden te lippen. “Velveteen”, “LA Rain”, “Never Another Sunset”, “Always There”... het zijn maar enkele puike titels van een groep diens geluid in het goth rock genre van de jaren 80 en ook nu nog als uniek mag beschouwd. Sterke set.

Buitenbeentje, op deze afiche dan toch, Rome - had evengoed op vrijdag op de affiche kunnen staan - mocht zijn typerende neo folk nadien etaleren in een zaal die uiteindelijk nog meer dan behoorlijk gevuld raakte. Rome is een naam die klinkt als een bel in het genre en wat meer is de groep rond Luxemburger Jérome Reuter heeft een zeer sterke live reputatie. Het is trouwens ook één van de weinige neo folk acts die op een alternatieve major als het Duitse Trisol reeds heel wat materiaal wist uit te brengen. Niet onterecht, want hoe typerend ook, Rome maakt ijzersterke songs in z’n eenvoud die zelfs in een akoestische outfit ook krachtig klinken. Op Porta Nigra stond er een driekoppige groep die een geluid tussen bombast en kampvuur romantiek, tussen oorlog en vrede, tussen haat en liefde, tussen kracht en breekbaarheid wist neer te zetten. Vervormde gitaren, ijzersterke semi militaristische dreunen op drum en vooral het indrukwekkend, vaste stemgeluid van frontman Reuter zorgde opnieuw voor een hoogtepunt die zaterdag op Aartschotse grond. Enig minpuntje misschien is dat het na een dik uur wel allemaal wat op elkaar gaat lijken maar is dat niet eigen aan elk specifiek muziekgenre? Dus gaarne werp ik dit in de prullenmand.

En dan, onze eigen inlandse trots Siglo XX die voor mij toch wel doorslaggevend was om de reis van Gent naar Aarschot te maken. Ik zag ze in hun tweede leven niet voor het eerst en ik hoop ook niet voor het laatst. Ik geef toe, ik ben een fan, dat was ik altijd al en zaterdagavond bleek opnieuw waarom. Punk energie met de verfijning van de gatsvrije Limburgse boerenbuiten en de existentialistische oerschreeuw van de jaren tachtig. Duizend bommen en granaten zou Haddock in een nooit gemaakte Kuifjesstrip hebben geroepen. Muziek uit een tijd toen muziek nog een boodschap had, of beter, moest hebben, al was dat geen garantie om gehoord te worden. Dat velen, ondertussen de vijftig voorbij, dat wel deden bewijst Siglo XX keer op keer. Met de internationale als voorgerecht werd weerom een krachtige set neergezet puttend uit het rijke oeuvre van deze cult band. Ik noem er een paar: “Endless Corridor”, “La Vie Dans La Nuit”, het obligatoire “Dreams Of Pleasure”, “Sister Suicide”, “Individuality”, “It’s All Over Now”, “The Art Of War” en zo kan ik nog wel even doorgaan. Essentiële muziekgeschiedenis die anno 2020 not altijd even relevant en opmerkelijk is als toen in de jaren 80. De enige groep die ook twee keer mocht bissen maar daar zat het strakke tijdschema allicht voor iets tussen want er moest immers nog gefuifd worden ook.

Op zich niet eens zo’n slecht concept, een fuif die zowat omstreeks 22u30 kan starten (in plaats van dik na middernacht zoals meestal na een festival) is voor iemand op leeftijd als ik toch mooi meegenomen en zo woog de terugrit naar Gent meteen ook een stukje minder zwaar. Content dat ik van de partij was zowel dag 1 als dag 2 waren beslist de moeite en afwezigen hadden zoals altijd ongelijk.

Tot slot nog even melden dat er op 9 en 10 oktober een herhaling van deze formule komt met op vrijdag een industrial geïnspireerd programma (The Protagonist, Der Blaue Reiter, Izoloscope, Winterkälte en Dive), terwijl op vrijdag toengankelijke electro is geprogrammeerd met Hydrom Line, Jadu, The Juggernauts, Funker Vogt, Blutengel en Covenant!

Porta Nigra (facebook)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : K2 - Rainy Tritium 2

“Waaah Gertje, K2 is dat dan de rosse en de Hollandse of de Hollandse en de zwarte?” Gertje heeft ondertussen de fakkel doorgegeven aan dochterlief Marie die zich vuistgewijs een weg doorheen de aars van de sprekende hond mag boren. Haar eerste taak bestaat er alvast in om die schurftige luizenbak te melden dat de K2 waar wij ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mehata Sentimental Legend - Exhausted Woeks -Mercury

Exhausted “woeks”?? Onszelf ook afvragend of er hier een spelduivel mee gemoeid was togen we voor de zekerheid allereerst toch nog even te rade bij het Duitse Mind Plug Records. Het label bij uitstek voor al wie tuk is op meditatieve klanken die buiten de clichématige lijntjes durven kleuren. In plaats van zich te richten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Elefant - Bejahung

The Van Jets wonnen Humo’s Rock Rally in 2004, tien jaar daarvoor was die eer weggelegd voor het onvolprezen Evil Superstars. Nog eens 16 jaar later, het huidige en tevens volmondig vervloekte 2020 dus, staat Elefant met een flinke portie peperkorrels in de reet ongedurig voor de poort te schuifelen. Zeg gerust de poort van de doorbraak, ...

lees meer...
NIEUWS 22/10/2020 : Trail of Tears: terug van weggeweest!

Mag er ook goed nieuws zijn? Na jaren afwezigheid is Trail Of Tears terug. Tijdens de periode 1996-1998 verschenen enkele interessante spelers op het toneel die het genre gothic metal een niveau hoger tilden. Denk aan Tristania, The Sins of thy Beloved en zeker ook Trail of Tears met het heerlijke ‘Disclosure in Red’. Zeven ...

lees meer...
NIEUWS 22/10/2020 : Geen livestream voor 40ste verjaardag Laibach

'Het doel van het coronavirus is om Laibach te verhinderen om zijn veertigste verjaardag te vieren', zo konden we onlangs lezen op de website van de Sloveense industrialmeesters. Ze hadden het nochtans groots gezien. Ze gingen een evenement van maar liefst zeven uur organiseren op een symbolische plek. De Delavski Dom Trbolvje is de ...

lees meer...
CD BESPREKING : Splendor Solis - Via Et Vita

Aanvankelijk keken we even raar op bij het beluisteren van deze Via Et Vita, zeker wat de samenhang van de nummers aanbelangde. Deze leek immers op het eerste zicht nogal met haken en ogen aan elkaar vast te hangen. Hetzelfde soort haken en ogen van een groep die nog niet goed weet waar het precies naartoe moet in hun carrière. Zo ...

lees meer...
NIEUWS 19/10/2020 : Livestream De Delvers afgelast

Gisteren nog hebben we de livestream van De Delvers aangekondigd, vandaag al moeten we met spijt aankondigen dat het optreden niet doorgaat. De oorzaak ligt uiteraard bij de coronapandemie. De Kinky Star neemt weliswaar alle mogelijke maatregelen, maar blijft redelijk klein, en De Delvers zijn met vijf. Bovendien is hun toetseniste hoogzwanger, ...

lees meer...
NIEUWS 18/10/2020 : Dark Entries Night: livestream De Delvers i.s.m. Kinky Star (afgelast!)

Vervloekte corona. Door het virus hebben we al drie afleveringen van onze Dark Entries Nights moeten uitstellen. We houden die steeds in de Gentse Kinky Star, en wie deze gezellige plek kent weet dat er weinig ruimte is voor social distancing. En dus gaan er sinds maart geen concerten met publiek door, en dat zal zo nog een tijdje blijven. ...

lees meer...
NIEUWS 18/10/2020 : Psy'Aviah haalt Klara

Het is een link die u misschien niet meteen zou leggen: de electro-crossovergroep Psy'Aviah en de klassieke muziekzender Klara. Maar dan bent u nog niet op de hoogte dat Psy'Aviahs laatste - 'The Earth Keeps Spinning, Without Being Noticed' een dark ambient-cd geworden is met uitgestrekte klankvelden. Bovendien maakt Psy-Aviah-meesterbrein ...

lees meer...
CD BESPREKING : Headscan - Recognizer [2003-2005]

Wanneer je aan de modale goth, waver, rivethead, … vraagt wat de muzikale hoogdagen waren binnen onze scene, zal het antwoord van velen geheid de jaren 80 of 90 luiden. En toegegeven, ook ik houd van de underground muziek uit die periode (vooral de old-school dark electro en vroege futurepop uit de tweede helft van de jaren 90). Maar ...

lees meer...
INTERVIEW : KREGEL - Ik denk dat we de zomerhit van Radio 2 niet gaan halen en ook over de Lage Landen Lijst heb ik zo mijn twijfels.

Omdat we ons bij Dark Entries niet graag uitspreken over een bepaald virus dat het hele doen en laten van de samenleving in zijn greep houdt roepen wij 2020 volmondig uit als het jaar van Kregel. Ze vieren dit jaar hun vierde verjaardag en zagen dit als het ideale moment om hun eerder opgenomen demo's voor het eerst op de grote wereld ...